[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 6 : 05 Sleepless Nights

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 553 ครั้ง
    14 มี.ค. 61

05 Sleepless Nights 

 

            เด็กชายกับพ่อมดไม่สามารถหลับตาลงได้ ทุกครั้งที่หลับตา ธีโอจะเห็นภาพคราบเลือดและบ้านที่เละเทะ ทุกครั้งที่หลับตา เจสันจะเห็นภาพตัวเองโดนซ้อมครั้งแล้วครั้งเล่า เจสันมองธีโอที่นอนคู้ตัวจ้องเขาเงียบ ๆ ด้วยสายตาแบบเดียวกันมาจากอีกฟากของเตียง ดวงไฟสีเหลืองนวลนับสิบที่ลอยตัวอยู่เหนือทั้งสองคนขยับไปมาราวกับมีชีวิตด้วยพลังของเจสัน ธีโอกระดิกนิ้วเรียกให้หนึ่งในพวกมันลอยเข้ามาใกล้ เจสันเคยสอนเขาแล้ว และเด็กชายก็ทำได้ดี

 

            พรุ่งนี้เราสองคนจะเป็นอย่างไรหรือครับเด็กชายกระซิบเสียงเบา มือเล็กอังอยู่เหนือลูกไฟทรงกลมขนาดจิ๋ว มันกะพริบหลายครั้งตามจังหวะการขยับนิ้วของเด็กชาย ธีโอมองเจสันผ่านง่ามนิ้ว พ่อมดไม่ได้สบตากับเขา แต่กดสายตามองลูกไฟที่อยู่ใต้ฝ่ามือของเด็กชาย

 

            เป็นเหมือนเดิมเจสันตอบกลับเสียงเบา มันน่าประหลาดที่ทั้งเขาทั้งเด็กชายต่างพากันกระซิบใส่กัน ทั้งที่ในบ้านนี้มีเพียงแค่เขาสองคน พ่อมดเงียบไปพักใหญ่ ปล่อยให้เด็กชายเล่นไฟอย่างไม่เกรงกลัว แต่ก็อย่างว่า ไฟลูกจิ๋วแบบนี้คงทำอะไรเด็กชายไม่ได้ นายอยากเจอพ่อนายมั้ยธีโอ

 

            ธีโอเหลือบมองคนพูดแล้วส่ายหน้า เจสันประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้รับคำตอบ เขานึกว่าเด็กชายจะงอแงขอให้เขาช่วยตามหาพ่อมังกร เจ้าของสายเลือดที่เต็มไปด้วยขุมพลังที่อยู่ในตัวเด็กชายอย่างที่ขอให้พาไปบ้านป้า ธีโอขยับปลายนิ้ว ดวงไฟดวงเล็กค่อย ๆ กลายเป็นน้ำแข็งรูปเปลวเพลิง เจสันตาวาวอย่างตื่นเต้น ไม่ว่าสถานการณ์และอารมณ์เขาจะเป็นแบบไหน การได้เห็นพลังบริสุทธิ์ของมังกรทำให้เขารู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาอย่างง่ายดาย

 

            น้ำแข็งรูปเปลวไฟร่วงลงมาบนที่นอนระหว่างเจสันกับธีโอ เด็กชายกระดิกนิ้วอีกครั้ง มันค่อย ๆ ระเหิดหายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยน้ำบนที่นอนสีเข้ม ธีโอขยับตัวไปจนชิดพ่อมด ปลายจมูกของเด็กชายเกี่ยวโดนปลายคางของเจสัน ก่อนที่เด็กชายจะโดนเจสันผลักหัวหรือทำร้ายร่างกาย เขาก็รีบขยับออกแล้วหัวเราะเสียงเบาเมื่อเห็นว่าพ่อมดกลอกตาอย่างระอาใจแต่ไม่ทำอะไรมากไปกว่านั้น

 

            ผมอยากเจอท่านแม่มากกว่าธีโอตอบกลับ เด็กชายวาดมือบนอากาศ ดวงไฟนับสิบขยับลงมาลอยเหนือที่นอนอยู่ระหว่างตัวเจสันกับเด็กชาย มันค่อย ๆ มีขนาดเล็กลงเรื่อย ๆ จนเหลือเพียงจุดเล็ก ๆ พวกมันขยับเรียงตัวไปในอากาศ เจสันเกือบจะผิวปากเมื่อเห็นว่ามันกลายเรียงตัวกลายเป็นแผนที่ขนาดย่อส่วน จุดสีขาวที่อยู่ตรงมุมซ้ายเปล่งประกายกว่าจุดอื่น ธีโอชี้มันให้เจสันดู ท่านป้าเคยให้ผมดูแผนที่ไปยังหลุมฝังศพของแม่ เพียงแต่ผมไม่รู้ว่าจุดไหนคือส่วนไหน

 

            เจสันกลอกตาอย่างครุ่นคิด ก่อนจะถอนหายใจเพราะไม่รู้เลยว่าส่วนไหนคือที่ไหน ถ้าธีโอยังพอจำได้ว่าจุดไหนแสดงถึงบ้านของลุงกับป้าของตนยังพอจะช่วยได้บ้าง เด็กชายเห็นพ่อมดหรี่ตาจ้องแผนที่บนอากาศนั้นอย่างไม่เข้าใจก็ขยับมือ พวกมันคืนสภาพกลับเป็นดวงไฟแล้วลอยขึ้นไปอยู่เกือบชิดเพดานทรงโค้งตามเดิม

 

            ช่างเถอะครับ ผมค่อย ๆ คิดเดี๋ยวก็คงรู้ว่าท่านแม่ถูกฝังไว้ที่ไหน

 

            “อืมเจสันตอบรับ เขามองสีหน้าซาบซึ้งปนล้อเลียนของเด็กชายแล้วเกิดอาการกระดากและหงุดหงิดขึ้นมา เลยแค่นเสียงตอบกลับไป แต่โง่ ๆ อย่างนายอาจต้องใช้เวลานานหน่อยน่ะนะ

 

            “เคยมีคนบอกคุณไหมครับเจสัน ว่าปากของคุณน่ะ…” เจสันหรี่ตาจ้องเด็กชายด้วยสายตาอันตราย ธีโอเพียงแค่แสยะยิ้มกลับคืนอย่างไม่เกรงกลัว เจสันเป็นพวกปากร้ายใจดี หรือต่อให้ทำอะไรเขาจริงก็เอาแค่ให้บาดเจ็บหนัก ๆ อย่างไรก็ไม่ต้องกลัวว่าจะตายคามือพ่อมดหรอก ถึงอย่างนั้นเด็กชายก็กลืนคำพูดประชดประชันลงคอ ทำตาใสพูดด้วยเสียงนุ่มหู “…ดูนุ่มนิ่มมากเลยครับ เหมือนครีมบนเค้กที่ผมกับคุณกินกันไม่มีผิด

 

            เจสันชะงักค้างด้วยความรู้สึกเหมือนโดนอะไรฟาดใส่หน้า หากประโยคนี้ไม่ได้ออกมาจากปากของเด็กผู้ชายอายุสิบสี่ เขาคงคิดเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่คำชม แต่นี่เจสันรู้สึกเหมือนอับจนด้วยคำพูด ได้แต่จ้องเด็กชายด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

 

            พ่อมดแค่นหัวเราะเมื่อรู้สึกว่าห้องทั้งห้องมันเงียบจนเกินไป ธีโอได้ยินเสียงหัวเราะประชดประชันจากคนอายุมากกว่าก็แสยะยิ้มอย่างไม่ค่อยพอใจนัก เขาเพิ่งชมเจสันไปหยก ๆ ถึงแม้ว่าทีแรกเด็กชายจะอยากด่าพ่อมดว่าปากหมา แต่สิ่งที่ออกมาก็เป็นคำชม แต่เจสันทำเหมือนไม่ชอบใจทั้งที่เขาไม่ได้ทำอะไรผิด

 

            ไอน้ำในอากาศเหนือใบหน้าของเจสันค่อย ๆ รวมตัวกันและเปลี่ยนเป็นนกน้ำขนาดเท่าฝ่ามือ บดบังภาพดวงไฟนับสิบที่เจสันกำลังจ้อง พ่อมดขมวดคิ้วเมื่อเห็นมันบินไปมาอย่างเรียกร้องความสนใจ เขาหันไปหาเด็กชายที่พลิกตัวมานั่งขัดสมาธิแล้วเท้าคางจ้องเขาด้วยสีหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจสันหันกลับไปมองนกน้ำตัวนั้น เขายกมือขึ้นหวังจะจับมันและใช้ไฟทำให้หายไป แต่ยังไม่ทันที่เปลวไฟจากฝ่ามือของพ่อมดจะพุ่งไปยังนกน้ำ มันก็กระพือปีกบินรอบข้อมือเจสันอย่างรวดเร็ว เจสันขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ก่อนจะได้ทำอะไร มันก็เปลี่ยนตัวเองเป็นสายล็อคข้อมือที่อยู่ติดกับโซ่เส้นใหญ่ ล็อกข้อมือของเจสันเข้ากับหัวเตียงแล้วเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว

 

            พ่อมดกระตุกมืออย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง แต่เพียงเสี้ยววินาทีวงแหวนเวทบนหลังมือของพ่อมดก็สว่างวาบ กระแสไฟฟ้าทำลายน้ำแข็งจนกลายเป็นสะเก็ด ปลิวผ่านใบหน้าของเจสันไปอีกทาง เขาหันกลับมาเตรียมเอ่ยปากต่อว่าเด็กชาย แต่ธีโอกลับพุ่งตัวมาจากอีกฟากของเตียงด้วยความเร็วสูง กระโดดทับอกพ่อมดเต็มแรงจนเจสันไอโขลก

 

            เด็กชายเปลี่ยนมือของตัวเองให้กลายเป็นกรงเล็บของมังกร กดข้อมือของเจสันไว้กับที่นอนข้างตัวอย่างตอนวันครบรอบวันตายของเอเดน ยักคิ้วให้กับพ่อมดที่พรูลมหายใจออกมาด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย เด็กชายโน้มหน้าลง ใช้ปลายจมูกแตะริมฝีปากของเจสันอย่างรวดเร็ว

 

            มันนุ่มนิ่มอย่างที่ธีโอเคยเอ่ยหยอกเจสันไป ธีโอนิ่งค้าง ขยับเตรียมใช้ริมฝีปากของตัวเองแตะมันเป็นอย่างต่อไป

 

            แต่ฉับพลัน ร่างทั้งร่างของเด็กชายก็สั่นด้วยไฟฟ้าแรงสูง เด็กชายตาเหลือกและถูกถีบโดยพ่อมดใต้ร่างจนกระเด็นไปกระแทกกับเสาเตียงจนเตียงทั้งหลังโยก ก่อนที่จะร่วงลงมาล้มคว่ำหน้าอยู่บนเตียง

 

ธีโอพยายามยันตัวขึ้นมา แต่กลับลุกไม่ขึ้นเมื่อฝ่าเท้าของเจสันกดทับมาทั้งแผ่นหลัง เด็กชายกลายเป็นฝ่ายไอโขลกเพราะความจุกจากการที่โดนสันเท้ากระแทก เขาเหลือบตามองด้านบน ก่อนจะพบว่าเจสันแสยะยิ้มจนริมฝีปากแทบยกขึ้นถึงหู สายตาพ่อมดเหี้ยมเกรียม ปลายนิ้วของสองมือกระดิกไปมา กระแสไฟฟ้าสีเงินลั่นดังเปรี๊ยะอยู่ตรงปลายนิ้ว

 

อ่าธีโอถอนหายใจ ในหูยังได้ยินเสียงวิ้ง ๆ ก้อง รอยไหม้ตามข้อมือที่โดนไฟฟ้าไปเต็มเหนี่ยวค่อย ๆ หายไป ธีโอเปลี่ยนท่อนล่างของตัวเองเป็นมังกร แต่ก่อนที่จะได้ถีบตัวขึ้นแล้วทุ่มตัวเจสันลงเตียงอีกครั้งได้ พ่อมดก็ยกเท้าออกจากแผ่นหลังของเด็กชาย ก่อนจะเตะเข้าเต็มแรงจนร่างเล็กกระเด็นไปถึงประตูห้อง

 

เด็กชายสำลัก เขายันตัวขึ้นมาอย่างยากลำบาก พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าพ่อมดกำลังยืนถลึงตาจ้องเขาจากบนเตียง เด็กชายยกสองมือขึ้นเสมอไหล่เป็นเครื่องหมายยอมแพ้ ผมแค่พยายามชมคุณ แต่คุณทำหน้าเหมือนผมทำอะไรผิด

 

พ่อมดตากระตุก เขาไม่แน่ใจว่าเด็กนี่แค่ใสซื่อจนดูเหมือนกับคนไร้สมอง หรือมันกำลังพยายามปีนเกลียวเขาอยู่กันแน่ แต่แบบไหนเจสันก็ไม่ชอบใจทั้งนั้น เขาห้ามไม่ให้ตัวเองยกนิ้วขึ้นถูริมฝีปากของตัวเองแรง ๆ อย่างคนวิตกจริต ปลายจมูกของธีโอเย็นเฉียบ แต่กลับนุ่มนิ่มเหมือนที่มันชมปากของเขา

 

คุณปากนิ่มจริง ๆ นะครับเจสันธีโอพูดเสียงซื่อ คาดหวังว่าเจสันจะดีใจที่โดนเขาชม แต่แทนที่เด็กชายจะได้รับรอยยิ้มของพ่อมดที่นาน ๆ จะได้เห็นสักครั้งกลับมา เขากลับได้รับเสียงแค่นหัวเราะพร้อมรอยยิ้มอำมหิตชวนให้รู้สึกเสียวสันหลังกลับคืนมา ธีโอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขายังจำได้ดีว่าสีหน้าแบบนี้ของเจสันมันคือสีหน้าก่อนที่อีกฝ่ายจะไล่ให้เขาไปล่าหมูป่า กรีดเนื้อเขากับตัวเองเพื่อดูระยะเวลาการรักษาแผล กับตอนที่โยนเขาลงจากหน้าผาหน้าตาเฉย

 

อย่าว่าแต่จะใช้พลังซัดคืนเจสัน ตอนนี้เด็กชายไม่กล้าขยับตัวด้วยซ้ำ

 

ฉันต้องขอบคุณนายงั้นสิ ธีโอเจสันพูดเสียงต่ำ พ่อมดไม่รอฟังคำตอบ เขาสะบัดมือใส่หน้าเด็กชาย ธีโอลอยหวือขึ้นจากพื้น ร่างกายถูกแรงมหาศาลที่มองไม่เห็นกระชากตัวออกจากห้องนอนแล้วพุ่งไปกระแทกกับผนังอีกฝั่งจนเต็มแรง ประตูห้องนอนกระแทกตัวปิดลงเสียงดังลั่นจนพื้นสะเทือน ธีโอที่ล้มกลิ้งลงไปกับพื้นพยุงตัวขึ้นมา เด็กชายพยายามลุกไปเปิดประตูห้องนอน แต่ไม่ว่าจะกระชากกลอนอย่างไรประตูก็ไม่ขยับ

 

คืนนี้ไปนอนนอกห้องซะเสียงเจสันเหมือนดังออกมาจากทั่วทุกด้าน เด็กชายเอาหัวโขกประตูเบา ๆ อย่างหมดอาลัยตายอยาก เขาแค่ชมเจสันว่าปากนิ่มเท่านั้น แค่เอาจมูกจิ้มเท่านั้น มันเลวร้ายมากจนเขาต้องโดนเตะโดนไล่ออกมานอนนอกห้องเลยหรือ

 

ทางด้านเจสัน เขาล้มตัวลงกับที่นอนเหมือนคนหมดแรง นอนตาค้างจ้องดวงไฟเหนือหัวด้วยสีหน้าเหมือนคนยังไม่ได้สติ

 

เจริญ เขานอนไม่หลับหนักกว่าเดิม

 

คราวนี้ไม่ใช่ภาพเขาในอดีตที่โดนพ่อแม่ทำร้าย แต่กลับเป็นภาพที่ชวนน่าปวดหัวกว่านั้น

 

เสียงข้างนอกเงียบไปแล้ว เจสันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถึงเมื่อกี้เขาจะไม่ได้ช็อตเด็กชายแรงนัก แต่เขาก็เตะธีโอไปเต็มแรง ป่านนี้กระดูกมันคงหักสักซี่สองซี่

 

แต่ช่างมัน เดี๋ยวมันก็รักษาตัวเองได้เอง

 

พ่อมดพลิกตัวแล้วเอาผ้าห่มคลุมตัว ผ่านไปเกือบค่อนคืนก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง พลังที่ล็อคประตูห้องนอนอยู่คลายตัวออก บานประตูเปิดออกช้า ๆ

 

ธีโอที่นอนเอาหัวพิงประตูกลิ้งมาตามพื้นทันที เด็กชายที่ผล็อยหลับไปได้ไม่ถึงห้านาทีดีกะพริบตาอย่างงุนงง พอเหลือบไปด้านหลังก็พบกับแผ่นหลังกับเอวของพ่อมดใต้ผ้าห่มผืนบาง พอหันกลับไปก็เห็นว่าประตูห้องที่เหมือนจะปิดตายเมื่อครู่เปิดออกแล้ว

 

เด็กชายลุกขึ้นมาอย่างมึนงง มองรอบตัวด้วยสีหน้าไม่เข้าใจอีกครั้ง แต่พอทำความเข้าใจได้เขาก็หลุดหัวเราะออกมาเสียงเบา

 

หุบปาก ฉันจะนอนน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรำคาญของเจสันดังขึ้นมาจากบนเตียง ธีโอรีบกลั้นเสียงหัวเราะ กระโดดขึ้นเตียงแล้วขยับไปนอนเบียดพ่อมดอย่างรวดเร็ว เจสันนอนนิ่ง ไม่สนใจจะหันมาต่อว่าอีกแม้ว่าเขาจะซบหน้าผากลงกับแผ่นหลังของอีกฝ่ายแล้ว

 

ธีโอหลับตาลงเงียบ ๆ ตัดสินใจจะไม่ยียวนอะไรเจสันให้โดนเตะกระเด็นออกจากห้องอีก แม้ว่าทันทีที่หลับตา สีหน้าตกตะลึงที่เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีของเจสันตอนที่โดนน้ำแข็งของเขาล็อคตัวจะปรากฏขึ้นทันที

 

ออกไปห่าง ๆ ฉันนอนไม่หลับเจสันพูดเสียงเหนื่อยหน่าย มันเต็มไปด้วยความง่วงงุนจนเด็กชายอมยิ้ม เจสันที่กำลังพลังหมดและเหนื่อยจัดค่อนข้างเป็นเรื่องดี เพราะนั่นหมายความว่าพ่อมดจะไม่ลุกขึ้นมาหาเรื่องเขาอีก

 

แต่ผมหลับไปแล้วครับธีโอตอบเสียงเบา เอื้อมมือขาข้างไปพาดรัดเอวเจสันไว้แน่น ฝังจมูกและใบหน้าลงกับบ่าของพ่อมด

 

ไอ้เด็กเวรเจสันสบถ พ่อมดพยายามอย่างมากที่จะห้ามตัวเองไม่ให้เผลอไประเบิดหัวเด็กชายเข้า เขาบอกตัวเองว่าไม่ใช่เพราะกลัวเด็กชายตาย เขาแค่ขี้เกียจมานั่งรู้สึกผิดทีหลังอีกเท่านั้นเอง ธีโอ ห้ามนายทำแบบนั้นอีก

 

ครับ ๆธีโอตอบรับส่ง ๆ เขาตบบ่าเจสันเบา ๆ ก่อนจะหลับปุ๋ยตามคำยียวน ทิ้งพ่อมดให้นอนตาค้างที่ไม่ว่าจะง่วงแค่ไหนก็นอนไม่หลับไว้เพียงผู้เดียว





แขนของเด็กชายสั่นเทา เหงื่อเม็ดโตร่วงจากหน้าผากลงสู่ผืนดิน เสื้อของเด็กชายแนบลงกับร่างกายเพราะเหงื่อที่ชุ่มเต็มแผ่นหลัง ธีโอสูดหายใจลึก คิ้วคมขมวดเป็นปม พยายามสะกดกลั้นเสียงหอบอย่างสุดความสามารถ

 

ร่างกายของพ่อมดเองก็สั่นเทา เพียงแต่เขาไม่ได้มีท่าทีทรมานอย่างเด็กชาย เจสันนั่งไขว่ห้างและกอดอกด้วยท่วงท่าสง่างามแม้ว่าร่างกายจะสั่นไปทั้งตัว เขาหลับตาพริ้ม นั่งสัปหงกอย่างไม่ทุกข์ร้อนกับสภาพของเด็กชาย

 

จะ เจสันธีโอเรียกพ่อมดเสียงสั่น แต่เจสันไม่สนใจจะลืมตาขึ้นมอง เด็กชายสบถเสียงเบาอย่างหัวเสียแล้วรีบเม้มปาก เขาเริ่มติดนิสัยหลุดสบถออกมากใส่สิ่งรอบข้างตามเจสันมากขึ้นทุกที เฮ้ เจสัน!”

 

เจสันลืมตาขึ้นมาด้วยสีหน้าง่วงงุน เมื่อคืนพ่อมดแทบไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน เพราะอะไรบางอย่างที่พันกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัวทำให้พ่อมดไม่สามารถข่มตาลงนอนได้ ตั้งแต่วันที่ธีโอใช้ปลายจมูกไล้ริมฝีปากของเขา พ่อมดก็เป็นแบบนั้นมาเกือบสองเดือนแล้ว เขานอนไม่หลับในตอนกลางคืน แล้วก็มานั่งสัปหงกตอนเช้าอยู่บนโซฟา

 

พ่อมดตีหัวเด็กชายเบา ๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มอย่างพอใจเมื่อร่างกายของธีโอขยับขึ้นลง ตอนนี้ธีโออยู่ในท่าวิดพื้นโดยมีเจสันที่สูงกว่าเด็กชายพอสมควรนั่งทับอยู่บนหลัง

 

เมื่อสองเดือนก่อนเจสันใช้คำว่าฝึกร่างกายเป็นข้ออ้างในการทรมานเด็กชาย แม้พ่อมดจะให้เหตุผลว่าทำไปเพราะการฝึกร่างกายย่อมจำเป็นพอกันกับการฝึกใช้พลัง ถึงที่เจสันพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ธีโอก็รู้ดีว่าเจสันทำไปเพราะอยากแกล้งเขาล้วน ๆ เพราะเมื่อใดก็ตามที่เด็กชายใช้วิธีขี้โกงโดยการเปลี่ยนแขนเป็นกรงเล็บของมังกรเพื่อทุ่นแรง ฝ่ามือของเจสันก็จะยันหัวเข้าให้ทันที

 

วันแรกที่เจสันนั่งทับตัวเขาแล้วสั่งให้วิดพื้น เด็กชายคว่ำหน้าแก้มแนบดินสภาพดูไม่จืดจนพ่อมดหัวเราะเยาะอย่างสาแก่ใจ กระทั่งวันนี้นี่แหละที่เขาพอจะทำตามคำสั่งของเจสันได้ร่วมสิบนาทีโดยไม่ล้มอย่างน่าสังเวช แต่เขาเริ่มจะไม่ไหวมากขึ้นทุกที เจสันอาจไม่ใช่คนตัวใหญ่ แต่ถ้าเทียบขนาดกับเด็กอายุสิบสี่อย่างเขาแล้ว เจสันก็ถือว่าตัวหนักใช้ได้ทีเดียว

 

ได้กี่ครั้งแล้วธีโอเจสันถามเสียงระรื่น พอใจที่เห็นเด็กชายตัวสั่นอย่างรุนแรง แม้ว่าเขาจะเริ่มไม่อยากทำร้ายธีโออีก แต่การแกล้งเด็กชายเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังเป็นความสุขเล็ก ๆ ของพ่อมดซาดิสม์คนนี้อยู่ดี

 

ยี่สิบแปดครับธีโอกัดฟันตอบ เขาสูดหายใจลึก เจสันสั่งให้เขาวิดพื้นให้ได้อย่างต่ำห้าสิบครั้ง นี่เพิ่งจะสิบแปด แถมตอนนี้เขาล้าไปทั้งแขนทั้งตัว สิ่งเดียวที่เด็กชายต้องการคือการแช่น้ำและนอน

 

อีกยี่สิบสองครั้ง พยายามเข้าล่ะเจสันว่าหน้าตาย กระดิกปลายเท้าเปลือยอย่างอารมณ์ดี พ่อมดไม่ชอบใส่รองเท้า เขาชอบให้ฝ่าเท้าของตัวเองสัมผัสกับผืนหญ้านุ่ม เวลาเดียวที่เขาจะใส่รองเท้าคือตอนที่เขาเข้าไปในเมืองหรือไปยังสถานที่ต่าง ๆ นอกเหนือจากรอบบ้าน พ่อมดไม่แยแสเรื่องเศษดินเศษทราย เขาชอบด้วยซ้ำที่ปลายนิ้วเท้าของเขาเปื้อนไปด้วยดิน

 

เด็กชายกัดปาก ฝืนทำต่อจนได้สามสิบสองครั้ง เขาหอบแล้วนึกอยากกัดกระชากขาเจสันที่แกว่งไปมาอย่างหมั่นไส้ ธีโอเหนื่อยแทบขาดใจ รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงกระดูกลั่นก้องอยู่ในหู หยดเหงื่อไหล่ผ่านคิ้วและขนตา เด็กชายหลับตาแน่น ก่อนจะรับรู้ถึงปลายนิ้วนุ่มนิ่มที่ช่วยปาดเม็ดเหงื่อออกให้ แม้ว่าเด็กชายจะดีใจที่เจสันช่วยเหลืออะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ แต่เขาจะดีใจมากกว่านี้อีกหลายเท่าถ้าเจสันจะช่วยนั่งนิ่ง ๆ ไม่กระดิกตัวจนกว่าเขาจะวิดพื้นครบตามคำสั่ง

 

กว่าธีโอจะทำให้ครบห้าสิบครั้ง กระดูกของเขาก็แทบทรุด เจสันตวัดขาแล้ววางเท้าทั้งสองข้างลงกับพื้นด้วยความอารมณ์ดี เด็กชายทรุดลงไปนอนหอบอยู่กับพื้นทันทีที่พ่อมดลุกออกจากตัว พ่อมดหัวเราะหึอย่างขบขัน เขาเดินไปนั่งยอง ๆ อยู่เหนือศีรษะของเด็กชาย ใช้มือสางผมที่เริ่มยาวขึ้นจนปรกหน้าผากของเด็กชายขึ้น ธีโอเงยหน้าขึ้นมอง เด็กชายเอาแก้มถูมือเจสันทันที ไม่ใช่เพราะต้องการที่จะอ้อนพ่อมด เขาแค่พยายามเช็ดเหงื่อกับฝ่ามือของเจสันเท่านั้น

 

พ่อมดมองการกระทำนั้นแล้วดีดหน้าผากของเด็กชายอย่างหมั่นไส้ เขากระดิกนิ้วเล็กน้อยเพื่อนำน้ำในแก้วไม้ขนาดใหญ่ที่วางอยู่บนขอนไม้อีกทางให้ลอยเข้ามาใกล้ เจสันดึงตัวของธีโอให้ลุกขึ้นนั่ง หัวเราะเสียงเบาแล้วลูบหลังเด็กชายช้า ๆ เมื่อเห็นว่าธีโอกรอกน้ำเข้าปากอย่างตะกละตะกลามจนน้ำหกรดเสื้อ

 

เจสันกวาดสายตาสังเกตรูปร่างของเด็กชาย มันสูงขึ้นกว่าครั้งแรกที่พวกเขาเจอกันมากตามประสาเด็กที่ร่างกายเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ทั้งยังดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนิดหน่อยด้วยเพราะเหตุการณ์โหดร้ายที่เจอทั้งจากเจสันและจากคนในหมู่บ้าน พ่อมดใช้ฝ่ามือสางผมชื้นเหงื่อของเด็กชายให้พ้นออกจากหน้าผาก ธีโอหันมามองเขาแล้วกระตุกยิ้มใส่

 

พ่อมดชักมือออกแล้วเตรียมรับมือธีโอที่พุ่งเข้าใส่ เขารู้ได้ทันทีว่าการที่เด็กชายทำสีหน้าแบบนี้ คือการที่ธีโอกำลังจะทำอะไรแผลง ๆ เพื่อเอาคืนที่เขาทรมานเด็กชายจนแทบกระอักเลือด

 

ไอน้ำรอบตัวเจสันรวมกันเป็นรูปร่างทรงกลมขนาดใหญ่เท่าตัวของพ่อมด เจสันขมวดคิ้วแล้วกระโดดหลบ แต่ไม่ทันที่จะก้าวไปไหนได้ พวกมันก็เชื่อมต่อเข้าด้วยกันแล้วขังเจสันไว้ในวงล้อม เจสันพยายามดึงตัวเองออกจากสระน้ำขนาดย่อมที่บังหัวเขาจนมิดกลางอากาศ แต่ผิวน้ำกลับมีสภาพเหมือนวุ้น ไม่ว่าเจสันจะกระแทกตัวออกไปอย่างไรก็ไม่สามารถดึงตัวออกได้

 

พ่อมดถลึงตาใส่ธีโอที่ยืนกอดอกมองด้วยสายตาผู้ชนะ เขาไม่กล้าอ้าปากออกเพราะกลัวว่าน้ำจะเข้าสู่ปอด แต่ก่อนที่จะคิดอะไรออก ธีโอก็พุ่งตัวเข้ามาในน้ำทรงกลมที่ขังตัวเจสันไว้ เด็กชายยิ้มแล้วพูดอะไรบางอย่างผ่านน้ำที่เจสันฟังไม่ออก ก่อนที่พ่อมดจะถลึงตาเมื่อเด็กชายทาบริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากของตัวเอง

 

เจสันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาพยายามดันตัวธีโอออก แต่ใต้ผืนน้ำที่มีธีโอเป็นผู้ควบคุม เขาก็ดูเหมือนจะพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง เด็กชายล็อคตัวพ่อมดไว้อย่างแน่นหนา ริมฝีปากของเจสันนุ่มอย่างที่เขาได้รับรู้เมื่อสองเดือนก่อน ยิ่งได้ใช้ริมฝีปากทดสอบดูแล้วยิ่งรับรู้ว่ามันนุ่มและรู้สึกดีกว่าตอนที่ใช้ปลายจมูกสัมผัสเป็นเท่าตัว

 

เจสันสบถในใจอย่างหงุดหงิด ไม่ใช่แค่เพราะพ่ายแพ้ธีโออย่างหมดท่า แต่เพราะเขารับรู้ด้วยว่าความสูงของธีโอกำลังไล่ตามความสูงของเขามาติด ๆ เขารู้สึกร้อนไปทั้งใบหน้าทั้งที่น้ำรอบตัวเย็นเฉียบ เขาทั้งถีบทั้งต่อยเด็กชาย ธีโอคลายอ้อมกอดแทบไม่ทันเมื่อเข่าของเจสันกระแทกเข้าตรงลิ้นปี่เข้าเต็มแรง

 

ก่อนที่พ่อมดจะขาดอากาศหายใจตายจริง ๆ น้ำรอบตัวก็ระเหิดหายไปเหมือนไม่เคยมีอยู่มาก่อน ธีโอยืนอย่างมั่นคงบนพื้น ประคองตัวของพ่อมดที่ไอโขลกไม่หยุดไว้ในอ้อมกอด ตาของเจสันแดงก่ำจนเด็กชายรู้สึกผิดเล็กน้อย เล็กน้อยจริง ๆ พอลองคิดว่าเจสันทำอะไรกับเขาบ้างแล้ว การเอาคืนแค่นี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย

 

ชุดสีขาวของเจสันเปียกโชกจนเห็นทะลุเข้าไปด้านใน พ่อมดที่กำลังเอนตัวเกาะไหล่ธีโอแน่นพยายามดึงตัวออก แต่ไอ้เด็กอวดดีที่กำลังหัวเราะเสียงเบากับสภาพดูไม่ได้ของเขาก็กอดเอวไว้อย่างแน่นหนา ลูบหลังขึ้นลงไปมาให้เจสันสำลักเอาน้ำที่เข้าไปในปอดออกมาใส่ไหล่ของตัวเองจนหมด

 

ปล่อยพ่อมดพูดเสียงแข็งแล้วช็อตไหล่ธีโออย่างไม่แรงนัก เด็กชายสะดุ้งแล้วรีบปล่อยร่างกายของเจสันให้เป็นอิสระ เจสันเซถอยหลังไปหลายก้าว พ่อมดยืนลูบหน้าลูบตาเอาน้ำที่เกาะไปทั่วออกอย่างไม่สบอารมณ์ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วจ้องเด็กชายที่เดินก้าวเข้ามาใกล้กันด้วยสายตาจริงจัง ห้ามทำแบบนั้นอีก

 

คุณทำผมก่อนนี่เด็กชายยักไหล่ ก่อนจะยิ้มเผล่และกระโดดหลบเปลวไฟที่พุ่งผ่านมือขวาของพ่อมดได้ทันอย่างฉิวเฉียด

 

ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องน้ำบ้านี่เจสันชี้ตัวเองที่เปียกแฉะไปทั่ว ธีโอหัวเราะชอบใจแม้ว่าตัวเองจะเปียกไม่ต่างกัน เด็กชายเสยผมสีเงินของเจสันขึ้นให้อย่างขบขัน สภาพเจสันตอนนี้ดูไม่จืดจริง ๆ พ่อมดปัดมือเด็กชายออกอย่างหงุดหงิด นายห้ามจูบฉันอีก ธีโอ

 

ทำไมล่ะครับเด็กชายกะพริบตาอย่างไม่เข้าใจ เขาเคยเห็นคนจูบกัน ทั้งท่านลุงกับท่านป้า ทั้งหญิงขายบริการกับลูกค้า มันก็แค่ริมฝีปากแตะกันไม่ใช่หรือไง ปากคุณนุ่มนะเจสัน ผมชอบ

 

เจสันแทบเอาหัวตัวเองโขกหัวเด็กชายเรียกสติ เขาปัดมือเด็กชายที่ช่วยเสยผมเขาออกให้อย่างรำคาญแล้วพูดเสียงจริงจัง เขาไม่รู้ว่าควรจะอธิบายให้เด็กชายฟังอย่างไรดี เอาเป็นว่าห้ามทำอีกธีโอ นายเด็กเกินไป

 

เด็กที่ทำคุณหมดสภาพได้นะเจสันธีโอเถียงกลับ สองเดือนที่ผ่านมานี้ปากเขากล้าขึ้นมากตามพลังที่เพิ่มขึ้น เด็กชายเรียนรู้ที่จะโต้ตอบเจสันบ้างแล้ว

 

พ่อมดถลึงตา ดึงชายกางเกงผ้าที่ชื้นแฉะของตัวเองขึ้นจากพื้น ธีโอมองตาม ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นผิวสีเข้มที่เด่นทะลุเสื้อผ้าของเจสันออกมา

 

ธีโอรู้สึกประหลาดทุกครั้งที่มองเจสัน แต่เขาก็คิดแค่ว่าเขาอาจจะกำลังอิจฉาที่เจสันมีร่างกายที่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเขาเท่านั้นเอง

 

เอาเป็นว่าอย่าทำอีกเจสันตัดบทด้วยการเดินหนีเข้าบ้าน รอยเท้าเปื้อนดินและหยดน้ำจากเสื้อผ้าและร่างกายหยดเป็นแนวยาว

 

ทำไมล่ะธีโอเดินตาม ถามด้วยความไม่เข้าใจ แค่อธิบายไม่รู้จะยากอะไรนักหนา

 

มันเป็นการกระทำที่เอาไว้ใช้กับคนรักกันเจสันพยายามอธิบายให้เข้าใจง่ายที่สุด แม้ว่าความจริงแล้วตอนที่พ่อมดจูบกับใครสักคนก็ไม่ได้ใช้ความรักแต่อย่างใด เขาใช้แค่ความใคร่เป็นตัวนำเท่านั้นเอง

 

ธีโอเลิกคิ้วอย่างครุ่นคิด ท่านลุงท่านป้าจูบกันเพราะความรักนี่เขาเข้าใจ แต่… “ตอนหญิงขายบริการกับลูกค้าจูบกัน พวกเขาไม่น่าจะทำด้วยความรักนี่ครับ

 

พ่อมดเกือบสะดุดขาตัวเอง เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่รู้จริง ๆ ว่าธีโอแค่ใสซื่อมากหรือเป็นเด็กเปรตพัฒนาการช้ากันแน่

 

ก่อนที่จะได้เดินหนีเข้าไปเปลี่ยนชุดตามต้องการ แขนของเจสันก็ถูกธีโอดึงไว้ พ่อมดหันไปเลิกคิ้วใส่เด็กชายด้วยสีหน้ารำคาญแบบไม่ปิดบัง ธีโอเงยหน้าขึ้นมองพ่อมดด้วยสีหน้ากึ่งขบขันกึ่งไม่เข้าใจ ขบขันที่เจสันที่หน้าซีดเผือดยังคงเชิดหน้าขึ้นอย่างไว้เชิง ไม่เข้าใจเพราะไม่รู้ว่าแค่เอาปากแตะปากมันจะเป็นเรื่องใหญ่ไปได้อย่างไร ผมค่อนข้างชอบคุณนะเจสัน

 

เจสันชะงัก มันอาจเป็นด้านอ่อนแอของเขาเองที่รู้สึกใจอ่อนให้กับคำแสดงความรักของใครสักคน เอเดนบอกรักเขาในวันที่ตัวเองตาย มันเป็นความรักจากพ่อสู่ลูก เจสันมองธีโอด้วยสายตาที่อ่อนลงจนเด็กชายแปลกใจ แต่ก็ยังจะพูดในสิ่งที่ต้องการต่อ

 

ยกเว้นแต่ตอนที่คุณทำตัวโหดร้าย ทำร้ายร่างกายผมแบบไร้เหตุผล เอาแต่เล่นสนุกโดยมีชีวิตผมเป็นเดิมพันเด็กชายพูดหน้าซื่อ ดวงตาของเจสันกลับไปคมกริบตามเดิม โอ้ คิด ๆ ดูแล้วคุณเป็นแบบนั้นเกือบจะตลอดเวลาเลยนะครับเจสัน

 

พ่อมดตวัดมือ ร่างของธีโอที่กำลังลำพองใจลอยไปกระแทกประตูอย่างแรงเพราะเอาแต่ขำสีหน้าของพ่อมดจนตั้งตัวไม่ทัน เด็กชายสำลักด้วยความจุกเสียด กุมท้องแล้วเงยหน้าขึ้นมองเจสันด้วยสายตาวาววับ ส่วนเจสันก็เชิดหน้าขึ้นแล้วหลุบตามองกลับอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะสะบัดหน้าและชายเสื้อกลับเข้าห้องตัวเองไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งเด็กชายให้นั่งเบ้ปากล้อเลียนพ่อมดอยู่ที่เดิม





เจสันนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว

 

ธีโอสังเกตเห็นความจริงข้อนั้นเมื่อไม่นานมานี้ เขาไม่แน่ใจว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทุกครั้งที่เขาตื่นมากลางดึก เขาก็จะพบว่าเจสันไม่ได้อยู่บนเตียงแล้ว ช่วงแรกเด็กชายจะกระดิกหูในความมืด พยายามจับสัมผัสให้ได้ว่าเจสันไปไหน แต่พักหลังมานี้เด็กชายจะรับรู้ได้ทันทีว่าเจสันหายไปไหน เขาคว้าผ้าห่มบนเตียงแล้วเดินออกมาจากห้องนอน ก้าวเสียงเบาไปยังโซฟาเดี่ยวหน้าเตาผิงอย่างรวดเร็ว

 

เจสันนั่งเหยียดขาอยู่ตรงนั้น บนตักมีหนังสือเล่มโตเปิดอยู่ ธีโอแปลกใจไม่น้อยเพราะปกติแล้วเจสันจะนั่งสัปหงกหรือไม่ก็จ้องไฟเงียบ ๆ แต่วันนี้เจสันกลับจ้องหนังสือด้วยสายตาจริงจัง พ่อมดไม่ทันได้รู้สึกตัวตอนที่เด็กชายตวัดผ้าห่มผืนบางคลุมไหล่ให้

 

เด็กชายยิ้มเมื่อเจสันละสายตาออกจากหนังสือเพียงชั่วครู่เพื่อหันมามอง แต่เพียงไม่นานก็หันกลับไปสนใจหน้ากระดาษสีเหลืองอ่อนที่เต็มไปด้วยลายอักขระประหลาดกับรูปภาพโบราณ ธีโอกระโดดไปนั่งบนโซฟาของตัวเองที่ปัจจุบันย้ายมาตั้งไว้ข้างกับโซฟาของเจสัน เด็กชายเหยียดขาพาดเตาผิงอย่างเกียจคร้าน หาวหวอดแล้วหลับตาพริ้ม

 

ไปนอนดี ๆเจสันเอ่ยไล่เด็กชายหลังจากได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอจากข้างตัว ธีโอที่หลับตาสนิทไม่ยอมตอบจนพ่อมดต้องหันไปมอง เด็กชายนอนกอดอก พ่นลมหายใจออกมาทางปากเสียงเบาอย่างเป็นสุข ผมสีเข้มปรกหน้าผาก เจสันจำได้ว่าตอนที่มันมาอยู่กับเขาใหม่ ๆ ผมของเด็กชายสั้นเตียน ทั้งยังดูเกรงกลัวไปหมดเสียทุกอย่าง พ่อมดนึกสงสัย ว่าเพราะการเลี้ยงดูแบบผิด ๆ ของเขาหรือเปล่า ถึงทำให้เด็กชายดูโตขึ้นกว่าเดิมมากเนื่องจากต้องเอาตัวรอดจากเจสันให้ได้

 

คุณนอนไม่หลับมาหลายวันแล้วเจสันเด็กชายพูดเสียงสะลึมสะลือ เขารับรู้ได้ว่าเจสันกำลังมองตนอยู่ เกิดอะไรขึ้นครับ

 

เจสันยักไหล่ เขาครุ่นคิดอยู่พักใหญ่แต่คำตอบที่ได้รับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีเลย

 

ช่วงแรกเป็นเพราะเห็นภาพตัวเองถูกทำร้ายจนตาย ต่อมาเป็นเพราะเห็นภาพตอนที่เอเดนตาย ช่วงหลังเขาเห็นตัวเองกับธีโอ ไม่ใช่ว่าเด็กชายทำอะไรเขาในความฝัน แต่เป็นภาพที่เขาค่อย ๆ ตายไปต่อหน้าต่อตาของธีโอ แบบเดียวกับตอนที่เอเดนตายไปต่อหน้าต่อตาเขา

 

อายุขัยของเขาเหลืออยู่เท่าไหร่กันแน่

 

เจสันธีโอลืมตาขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเจสันไม่ยอมตอบคำถาม พ่อมดจ้องหน้าเขานิ่งด้วยสีหน้าอ่านยาก เด็กชายขยับมือไปมาตรงหน้าเจสัน ก่อนที่จะโดนปัดมือออกจนค่อยพรูลมหายใจออก อย่างน้อยเจสันก็ยังมีสติมากพอที่จะมาตีมือเขาล่ะนะ ผมว่าต้องเป็นเพราะคุณเอาแต่นั่งอืดแน่เลย คุณไม่ยอมขยับ ไม่ยอมออกกำลังกาย แบบนี้จะไปนอนหลับได้…”

 

เงียบน่ะเจสันขัด เขามองเด็กชายอย่างรำคาญใจ แม้ว่าส่วนหนึ่งอาจจะเป็นอย่างที่ธีโอว่า เมื่อก่อนตอนที่ธีโอยังไม่ได้มาอยู่ที่นี่หรือช่วงแรกที่เขาได้ธีโอมาเล่น พ่อมดยังออกไปยืดเส้นยืดสายบ้าง แต่ตอนนี้เขาเอาแต่ยืนคุมเด็กชายที่โดนเขาสั่งให้ฝึกทั้งวันทั้งคืน เจสันปิดหนังสือบนตักแล้วสะบัดมือให้มันลอยกลับเข้าห้องหนังสือไปอย่างรวดเร็ว

 

ธีโอเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าเจสันขยับตัวลุกขึ้นด้วยท่าทีเกียจคร้าน แต่ดวงตาที่วาววับยามมองหน้าเขากลับทำให้เด็กชายเสียววาบ พ่อมดไม่มีท่าทีง่วงงุน แถมยังเดินมานั่งทับขาสองข้างของเขาที่วางพาดอยู่บนเตาผิง ธีโอขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงงเมื่อเจสันโน้มหน้ามาใกล้ รอยยิ้มเจิดจ้าของพ่อมดทำให้เด็กชายแทบอยากเผ่นหนีไปให้ไกล

 

ธีโอรอยยิ้มของเจสันน่าสยดสยองเป็นบ้า

 

คุณเรียกชื่อผมแบบนี้ทีไร ผมซวยทุกทีเลยครับธีโอพึมพำเสียงเบา เขาพยายามดึงตัวของเจสันขึ้นจากขา แต่พ่อมดกลับไม่ยอมลุกออกไปง่าย ๆ

 

อย่างที่นายว่า ฉันอาจจะทำตัวขี้เกียจมากเกินไปเจสันไม่สนใจคำพูดของเด็กชาย เขาลอยหน้าลอยตาพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีขึ้นราวกับสั่งได้ ฉันควรเลิกทำตัวเฉื่อยแฉะ แล้วควรไปยืดเส้นยืดสาย

 

อ่า ครับ ผมเห็นด้วยแม้ธีโอจะรู้สึกสยองกับรอยยิ้มของเจสัน เด็กชายก็ยังกดหน้าลงอย่างเห็นด้วย

 

เจสันยิ้มบาง ใช้หลังมือลูบแก้มเด็กชายเบา ๆ จนธีโอยิ้มค้าง ระหว่างนั้นเราควรมาทดสอบกันเถอะธีโอ ว่าตอนนี้นายเก่งพอที่จะเอาชนะฉันได้หรือยัง

 

โอ้ธีโอกะพริบตา เข้าใจความหมายได้ในทันที

 

ไม่ทันที่เด็กชายจะได้ตอบรับหรือปฏิเสธอะไรไปมากกว่านั้น เจสันก็ลุกขึ้นจากขาของเขา เดินออกจากบ้านไปแล้วกระดิกนิ้วให้เขาลอยตามไปติด ๆ แม้ธีโอจะมั่นใจว่าเขาคงไม่แพ้เจสันง่าย ๆ แต่การที่พ่อมดดูกระตือรือร้นจะซัดเขาให้หมอบแบบนี้ ก็ทำเอาเด็กชายนึกอยากแกล้งสลบไปเดี๋ยวนั้นอยู่เหมือนกัน

 

คุณบอกว่าจะไม่ทำร้ายผมแล้ว…”

 

เอาน่า ไม่ถึงตายหรอก

 

ธีโออ้าปากเตรียมโวยวาย แต่ยังไม่ทันได้เปล่งเสียง เขาก็ต้องรีบกระโดดหลบเปลวเพลิงที่พุ่งตรงมาเข้าก่อน

 

หลังจากนั้นร่วมยี่สิบนาที พ่อมดก็ฟาดพลังใส่เขาที่ไม่ยอมกลายร่างเป็นมังกรไม่ยั้งจนแทบไม่เปิดช่องว่างให้เขาเอาคืน ทั้งยังหลบหอกน้ำแข็งของเขาได้อย่างง่ายดาย เด็กชายหอบหนัก ๆ ยามมองเจสันที่ยืนกระดิกปลายนิ้วที่มีกระแสไฟฟ้าสีเงินแล่นผ่านด้วยสีหน้าหงุดหงิด บางทีเขาคงต้องเริ่มเอาจริงเหมือนกัน

 

เด็กชายวาดมือ ไอน้ำค่อย ๆ รวมตัวกันรอบตัวเจสันและพยายามขังพ่อมดไว้ข้างในอย่างเมื่อเช้า แต่ก่อนที่จะทำได้ พ่อมดที่เตรียมรับมืออยู่แล้วก็ขยับมือ ใช้เปลวไฟทำลายหยดน้ำรอบตัวจนพวกมันระเหยหายไปอย่างรวดเร็ว

 

นายสร้างพวกมันช้าไปธีโอ ถ้าทำได้ช้าขนาดนี้มันจะได้ผลแค่ครั้งแรกเท่านั้นเจสันติ ธีโอรับรู้ได้ตอนนั้นว่าเจสันไม่ได้แค่พยายามซ้อมเขาเล่น ๆ พ่อมดยังใช้ช่วงเวลานั้นในการบังคับให้ธีโอใช้พลังให้ดีขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ นายควรใช้พลังของนาย เหมือนอย่างตอนที่จัดการพวกคนในหมู่บ้าน

 

ธีโอขมวดคิ้ว ตอนนั้นมันเป็นไปตามสัญชาติญาณและความโกรธ แต่ตอนนี้

 

อ่า เขาง่วงมาก และเจสันที่ใส่เพียงแค่ผ้าพลิ้ว ๆ จนเห็นไปถึงไหนต่อไหนไม่ได้ทำให้เด็กชายมีสมาธิเลย

 

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ได้เห็นเจสันเคลื่อนตัวเร็ว ๆ อย่างสง่างามแบบนี้ตั้งแต่ตอนที่ซัดพลังอัดให้คนในหมู่บ้านที่พุ่งเข้ามาทำร้ายเขาจนกระเด็น สองเดือนที่ผ่านมานี้เจสันเอาแต่เชิดหน้ายืนสั่ง สลับกับทำตัวเหมือนผีดิบที่นอนไม่หลับ ภาพของเจสันที่กระโดดหลบหอกน้ำแข็งและใช้ฝ่ามือสองข้างซัดพลังคืนกลับมาใส่เขาทำให้ธีโออารมณ์ดีไม่น้อย เขาอยากเห็นภาพแบบนี้ไปนาน ๆ

 

ฉันจะอยู่กับนายอีกไม่นาน ธีโอ นายควรเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองให้ได้มากกว่านี้เจสันหลุดสบถออกมาเสียงเบาเมื่อธีโอเหมือนจะไม่ได้เอาจริง เด็กชายดูขี้เกียจและเอื่อยเฉื่อยแตกต่างจากตอนที่จัดการคนพวกนั้นและตอนแกล้งเอาคืนเจสันเมื่อเช้า ดึงพลังของฉันไปใช้ แล้วเลิกง่วงได้แล้ว ถ้านายยังชนะฉันไม่ได้ คิดหรือว่าฉันจะปล่อยให้นายไปนอนง่าย ๆ

 

ธีโอชะงักไปตั้งแต่ประโยคแรกที่ได้ยิน ความง่วงงุนโดนปัดทิ้งพร้อมกับสมาธิที่โดนทำลายในทีแรกก็กลับมา ภาพของกองเลือดและสภาพบ้านที่เละเทะกลับมาในหัวของธีโออีกครั้ง เด็กชายหรี่ตาจ้องเจสันด้วยสีหน้าจริงจัง หมายความว่าไง คุณจะไปไหนครับเจสัน

 

ท่าทางของเด็กชายที่ดูกระตือรือร้นขึ้นทำให้เจสันคลี่ยิ้มอย่างพอใจ เวลาร่วมครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมานี้มันเอาแต่ยืนทำหน้าง่วงสลับกับมองเขาด้วยสายตาชื่นชม เด็กชายไม่ยอมเอาจริงจนพ่อมดนึกรำคาญ เอาแค่หลบพลังเขาได้ ซัดคืนเขากลับอย่างไม่จริงจัง ถ้ามันเอาจริงขึ้นสักนิด ไม่นานหรอกที่เจสันจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างที่เป็นมาหลายครั้งหลายครา

 

ทำให้ฉันตอบสิเจสันเชิดหน้าขึ้นอย่างท้าทาย วงแหวนเวทหลังฝ่ามือสว่างขึ้นอีกครั้งพร้อมกับไฟฟ้าสีเงินที่พุ่งทะยานใส่เด็กชาย ธีโอกระโดดพลิกตัวหลบกลางอากาศ ก่อนที่เท้าจะแตะพื้น เปลวไฟสีเข้มก็พุ่งใส่เข้าอีกระลอก เด็กชายรีบใช้น้ำแข็งกันพวกมันก่อนที่จะมาถึงตัว ถีบตัวไปตรงหน้าแล้วก็ต้องชะงักเมื่อฝ่ามือเจสันจับเข้าที่ใบหน้า

 

พ่อมดแสยะยิ้มใส่เด็กชาย ก่อนที่พ่อมดจะระเบิดหัวธีโอได้ ฝ่ามือทั้งสองข้างของเจสันก็ค่อย ๆ เปลี่ยนสี พ่อมดรีบดึงมือกลับมาอย่างตกใจ ปลายนิ้วของเขาเริ่มเป็นสีคล้ำและค่อย ๆ มีไอเย็นแผ่ออกมา มันค่อย ๆ ดูแช่แข็งอย่างช้า ๆ ด้วยอำนาจของลูกครึ่งมังกร

 

แทนที่เจสันจะโกรธ เขากลับยิ้มอย่างพอใจจนลืมว่าตอนนี้เขาต้องรีบซัดเด็กชายที่เริ่มเอาจริงขึ้นมาจนน่ากลัว พ่อมดก้มมองปลายนิ้วของตัวเองด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่ธีโอจะพุ่งเข้าใส่เต็มแรงจนพ่อมดเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้น เจสันดึงฝ่ามือสองข้างที่ด้านชามาจับกกหูของเด็กชาย วงแหวนเวทเปล่งแสงแต่ไม่มีอะไรออกมา

 

พ่อมดตกตะลึง เขารู้สึกได้ว่าพลังในตัวกำลังถูกดึงออกไปอย่างรวดเร็ว พ่อมดสบตากับเด็กชายที่สว่างวาบ ปากเม้มแน่นและดูไม่พอใจ เจสันหัวเราะ ไม่แยแสที่เริ่มชาไปทั้งแขน นายใช้พลังได้ดีเยี่ยมตอนโกรธธีโอ ให้ตาย ถ้าฉันเมื่อสักสิบปีก่อนมาเห็นนายตอนนี้ ฉันคงได้ลงไปดิ้นตายเพราะความอิจฉาแน่ ๆ

 

คุณจะไปไหนธีโอกดไหล่ของเจสันลงกับพื้นดิน พ่อมดไม่พยายามขัดขืน เอาแต่หัวเราะอารมณ์ดีที่เห็นเขาทำร้ายตัวเองจนธีโอหงุดหงิดหนักขึ้นไปอีก ถ้าคุณไม่ยอมตอบดี ๆ เตรียมตัดแขนทิ้งได้เลยครับ

 

เจสันผิวปากวิ้วทันทีที่ได้ยินจนธีโอแทบเอาหัวโขกพื้นแก้เครียด พ่อมดดูตื่นเต้นสุด ๆ จนธีโอปวดประสาท นายทำอะไรได้อีกบ้างเนี่ย พระเจ้า ฉันอยากชำแหละนายเป็นชิ้น ๆ แล้ว…”

 

หุบปาก เจสันพ่อมดที่กำลังตื่นเต้นอ้าปากค้างอย่างตะลึง เป็นครั้งแรกที่ธีโอสั่งให้เขาหุบปากด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดแบบนี้ เขากับเด็กชายเหมือนสลับสถานะกัน เมื่อก่อนเขาเป็นฝ่ายสั่งให้เด็กชายหุบปาก แต่ตอนนี้มันกลับเป็นคนสั่งด้วยน้ำเสียงแบบเดียวกันแทน คุณยังไม่ได้ตอบคำถามของผม

 

อ้อ ฉันล้อเล่นน่ะเจสันโกหกหน้าตาย พ่อมดขยับแขนตัวเองแต่พบว่ามันชาจนขยับไม่ได้ เขาหันกลับไปมองปลายนิ้วที่เริ่มมีสะเก็ดน้ำแข็งเกาะ

 

คุณจะทิ้งผมไปไหนเจสันเด็กชายแค่นเสียงถามอย่างหมดความอดทน นั่นทำให้เจสันยอมหันกลับไปสบตากับเด็กชายตรง ๆ อีกครั้ง มันมองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจและไม่พอใจ ก่อนจะใช้สองมือล็อคใบหน้าของเขาไว้แน่น ผมนึกว่าคุณโอเคกับการมีผมอยู่ด้วยกันแล้ว

 

เจสันถอนหายใจ บางทีเขาคงลืมไปว่าเด็กชายอายุเพียงแค่สิบสี่และเพิ่งเสียครอบครัวทั้งหมดไปไม่นานมานี้ เจสันพยายามดึงหน้าหนีแต่ไม่สำเร็จ แถมตอนนี้ขาเขาก็เริ่มชาตามแขนไปติด ๆ แล้ว ฉันแค่ล้อเล่นธีโอ

 

คุณโกหกเจสันธีโอสวนกลับ เขารู้ดีเพราะเสียงเต้นของหัวใจของพ่อมดผิดแปลกไป

 

ฉันกำลังจะทิ้งนายไปเร็ว ๆ นี้แหละ ถ้านายยังไม่หยุดแช่แข็งฉันแบบนี้พ่อมดกลอกตา ทิ้งเพราะตายน่ะนะ

 

ธีโอเหมือนได้สติ ทีแรกเขาแค่พยายามขู่พ่อมดเท่านั้น เด็กชายรีบหยุดพลังที่กำลังกัดกินร่างกายของพ่อมด เจสันถอนหายใจอย่างเสียดายเมื่อแขนขาของเขากลับมาเป็นปกติแล้ว เขากำลังตื่นเต้นอยู่แล้วเชียว ธีโอไม่น่าหูดีเกินไปจนได้ยินเขาสบถเลยจริง ๆ

 

เด็กชายล้มทับเจสันที่นอนแผ่อยู่บนพื้นแล้วกอดพ่อมดไว้แน่น เจสันเลิกคิ้วด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดเมื่อมันลูบหัวเขาช้า ๆ พ่อมดหวนนึกถึงตอนที่เอเดนยังอยู่ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าถ้าเขากล้าแตะพ่อมดผู้ทรงอำนาจคนนั้นด้วยการเล่นหัว สภาพเขาคงเละเทะไม่ต่างจากคนที่ธีโอจัดการไปแน่ ๆ

 

หนักพ่อมดบ่น หมดสนุกที่เห็นเด็กชายไม่ยอมขยับถอยไปง่าย ๆ ขาของมังกรล็อคขาเขาไว้แน่นหนาจนขยับท่อนล่างไม่ได้ เจสันลังเลว่าจะช็อตเด็กชายจนกว่ามันจะปล่อยเขาดี หรือปล่อยให้มันกอดจนพอใจแล้วเป็นคนยอมปล่อยเขาไปดี ๆ เอง ธีโอ

 

ผมเหลือแค่คุณนะเจสันธีโอพูดขัด เจสันชะงัก มือที่พยายามดันเด็กชายออกเปลี่ยนเป็นตบบ่าเด็กชายเบา ๆ ผมไม่มีที่อื่นให้ไปอีกแล้วนะครับ

 

 

 

 

 

 

ถ้าใครสงสัยว่าตอนจบจะเป็นอย่างไรนั้น...เราคิดไว้หลายแบบมากค่ะ ฮา เลือกไม่ถูก XD            

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากนะคะ คิดเห็นอย่างไรบอกกันบ้างน้า :D

 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 553 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2221 kunkyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 15:10
    ฮือ มันน่ารักนะธีโออะ
    #2,221
    0
  2. #2171 phapha087bw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 15:45
    ผัวเด็กที่กร้าวใจเหลือเกิน
    #2,171
    0
  3. #2061 Naraprinnnt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 19:22
    อยู่กับน้องนะะ
    #2,061
    0
  4. #2039 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 16:19
    โง้ยยยยยย มันจะดราม่าอ่ะเธอ ทำไมเจสันต้องมีอายุขัยน้อยด้วยนะ แบบนี้จะอยู่ถึงธีโอโตหรือป่าว อย่าทิ้งธีโอไปไหนนะ ธีโอเหลือแค่เจสันแล้ว
    #2,039
    0
  5. #2008 พิก้าบู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 08:21
    โคตรชอบตอนพวกเขาสาดพลังใส่กัน อ่านสนุกมากๆ ตอนต้นที่ล็อคคุณพ่อมดไว้ด้วยน้ำวงกลมแล้วถามคำถามพาซื่อหลังจูบก็น่ารัก แงงงงง น่ารักไปหมดเลย แต่ก็เหมือนเดิม จบตอนด้วยความรู้สึกเศร้าๆ อีกแล้ว อ่านเรื่องนี้เหมือนเล่นรถไฟเหาะ 555555 ขึ้นลงๆ สลับกันไปเรื่อยๆ สนุกมากๆ ค่ะ ;___;
    #2,008
    0
  6. #1993 hyunsis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 21:57
    TT อย่าทิ้งน้องไปนะเจสัน
    #1,993
    0
  7. #1972 ~~รักดงบัง คลั่งยุนแจ~~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:56
    แงงง เจสันนนน
    #1,972
    0
  8. #1946 maielf13 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 22:21
    เจสันอย่าทิ้งธีโออยู่กับน้องก่อนนนนน
    #1,946
    0
  9. #1854 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:01
    โถถถถถถ ไม่เอาาา เจสันอย่าทิ้งธีโอนะ
    #1,854
    0
  10. #1830 pcy921 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:06
    ไม่อยากคิดถึงวันที่เจสันต้องจากไป เส้าเรยยย
    #1,830
    0
  11. #1640 barious (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 12:13
    อ่านหลายตอนเพิ่งเม้น
    เราก็ส่องแท็กชุมนุมพ่อมดเหมือนกันค่ะ แอบหวังว่าจะมีคนแต่งนิยายบ้าง แล้วคุณก็มาาา ดีใจมากก
    อยากให้จบแฮปปี้ค่ะ อยากให้ธีโอได้กินคุณพ่อมดไปนานๆ อิอิ
    #1,640
    0
  12. #1557 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 22:58
    เราอบากให้จบแบบที่ทุกคนมีความสุข ;-;
    #1,557
    0
  13. #1383 lock_kim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 07:44
    อยากให้จบแบบแฮปปี้ค่ะ อยากให้เขาอยู่ด้วยกันนานๆ TT TT
    #1,383
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #1292 Nantashi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 17:14
    ไม่เอาไม่ดราม่านะ TAT น้องอุตส่าห์ได้มีคนอยู่ด้วยแล้ว เจสันก็ไม่ต้องเหงา ไม่ตายนะ ไม่ตายยยย ฮืออออ
    #1,292
    0
  15. #1209 -mumo- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 18:49
    ขอจบ happy ending แล้วก็ไม่ตาย(ไว) นะคะ ;-; แอบกร้าวใจตอนหุบปาก อิอิ
    #1,209
    0
  16. #1141 gaya16 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 10:26
    มังกรน้อยผู้น่าสงสาร
    #1,141
    0
  17. #1067 Ilo_harlveen (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:32
    สงสารน้องงงงง
    #1,067
    0
  18. #1052 Xialyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:38
    ตอนจบต้องhappyน๊า^^
    #1,052
    0
  19. #1046 suprem-leader (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:15
    แลดูเหมือนsmช่างกร๊าวใจจจจจจ
    #1,046
    0
  20. #1021 ninjin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 12:48
    เครียดรอเลยค่ะ ลุ้นให้เลือกตอนจบแบบใจดีๆนะคะ 5555555
    #1,021
    0
  21. #1012 Se... the secret (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 10:50
    ตอนดราม่ามาก(+ตอนที่แล้ว) อดีตของทั้งสองคนพาให้นึกถึงแบดเอนดิ้ง....
    #1,012
    0
  22. #944 ninjapoonarak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:16
    เขาจูบปากกันแล้วฮะทั่นผู้ชม!!!!!
    #944
    0
  23. #910 bb.smile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 17:11
    โอ้ยยยยย หลายอารมณ์จิมมมมม จะจบยังไงเนี่ยเรื่องนี้
    #910
    0
  24. #734 bigbowka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 07:50
    โอ้ย เศร้า
    #734
    0
  25. #715 T0jiyeon_fern (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:38
    ตอนจบขอแค่ได้อยู่ด้วยกันได้มั้ยนะ แง้ อย่าม่าไปมากกว่านี้เลย
    #715
    0