[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 4 : 03 Eden

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 594 ครั้ง
    8 มี.ค. 61

03 Eden

           

            หลังจากนั้นเจสันก็ไม่ได้บีบบังคับให้เด็กชายปล่อยพลังหรือบินอีก กระทั่งเลือดก็ไม่เข้ามากรีดเพื่อเอาไปทดลอง ธีโอคิดไปว่าบางทีเจสันอาจจะเอาเลือดไปมากพอแล้ว หรือไม่ก็เบื่อเล่นบีบบังคับเขาแล้วก็ได้ จะแบบไหนก็นับว่าเป็นเรื่องดี แต่สักพักเด็กชายก็ค้นพบว่าพ่อมดกำลังเมินเขาอยู่ เจสันกินผลไม้กับอาหารที่เด็กชายหามาให้โดยไม่พูดอะไร ไม่ว่าเด็กชายจะล่าสัตว์อะไรมาได้ก็เอ่ยปากชม ทำราวกับว่าไม่ว่าเด็กชายจะอยู่หรือจะไปก็ไม่สำคัญกับเจสันอีก

 

            และนั่นทำให้ธีโอหงุดหงิด

 

            แย่กว่าการโดนบังคับตลอดเวลาคือการทำเหมือนไม่มีตัวตน เด็กชายหงุดหงิดจนอยากไปเขย่าตัวเจสัน ถามว่าเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก เจสันเป็นบ้า อันนี้เขารู้อยู่แล้ว แต่เขาแค่สงสัยว่าเมื่อไหร่เจสันจะเลิกบ้าเสียที แต่ที่เขาทำมีเพียงนั่นอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาตัวใหม่ที่ทำขึ้นเอง เหลือบมองเจสันที่นั่งอยู่บนโซฟาหลังเก่าหลายครั้ง เจสันเอาแต่นั่งไขว่ห้าง ซบแก้มลงกับฝ่ามือที่เท้าแขนอยู่กับที่วางแขน กระดิกปลายเท้าเปลือยเปล่าไปมาระหว่างจ้องเปลวไฟในเตาผิงเงียบ ๆ

 

            แสงจากเปลวไฟตกกระทบลงบนผิวสีเข้มของเจสัน เปลี่ยนให้มันเป็นเหมือนทองคำสีเข้ม กำไลข้อเท้าสีเงินสองเส้นบนข้อเท้าข้างซ้ายของเจสันเป็นประกาย มันกระทบกันจนเกิดเสียงกรุ๊งกริ๊งเบา ๆ ทุกครั้งที่เจสันกระดิกตัว เจสันเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา ธีโอไม่รู้ว่าเจสันคิดอะไรอยู่กันแน่ บางทีเจสันอาจจะแค่ง่วงเฉย ๆ ก็ได้

 

            เจสัน ผมอ่านเล่มนี้จบแล้วเจสันเหลือบมองมาทางเขาเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองที่เดิม มือข้างที่ไม่ได้เท้าคางอยู่ขยับเบา ๆ หนังสือลอยหลุดออกจากมือของเด็กชาย ลอยไปกลางอากาศและหายเข้าไปในห้องหนังสือของเจสัน สวนทางกับหนังสือเล่มใหม่ที่ลอยมาปะทะเข้ากับอกของธีโอ

 

            เด็กชายก้มมองหนังสือในอ้อมกอด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจสันด้วยความไม่สบอารมณ์ คุณเป็นอะไรกันแน่

 

            เจสันเหมือนจะรู้สึกตัวเป็นครั้งแรก พ่อมดหันมามองเด็กชายแล้วเลิกคิ้ว ฉันเป็นอะไร

 

            “คุณทำเหมือนผมไม่มีตัวตนเด็กชายตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง คุณไม่สั่งให้ผมทำอะไรสักอย่าง ไม่สั่งให้บิน ไม่สั่งให้…”

 

            “แล้วมันไม่ดี?” เจสันย้อนกลับมาเสียงเรียบ เลิกสนใจธีโอแล้วหันกลับไปทางเดิม ปลายเท้าเปลือยแตะลงที่ผิวของอิฐทำเตาผิง ค่อย ๆ ขยับไปอังเปลวไฟอย่างไม่เกรงกลัวจนธีโอต้องเป็นฝ่ายรีบดึงมันลงมา ผิวของเจสันเย็นจัดเหมือนคนตาย เด็กชายเหลือบมองลวดลายแปลกประหลาดบนกำไลข้อเท้า ก่อนที่เจสันจะดึงเท้าของตนออกจากมือของเด็กชาย ถ้านายอยากบิน นายก็ไป ถ้านายอยากทำอะไรก็ตามสบาย

 

            เด็กชายหงุดหงิดหนักกว่าเก่า เจสันทำเหมือนตัวตนของเขาไม่สำคัญอีกต่อไป ทั้งที่ก่อนหน้านี้พ่อมดตื่นเต้นจะเป็นจะตายเหมือนเด็กตัวเล็กที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่ คุณโกรธอะไรผมกันแน่ สามวันที่ผ่านมานี้คุณแทบไม่สนใจผมเลยด้วยซ้ำ

 

            “แบบนี้มันดีกับนายมากกว่าไม่ใช่หรือไงเจสันย้อนกลับ ทำท่าเหมือนจะเอาเท้าไปจ่อเปลวไฟอีกครั้ง แต่เด็กชายเหวี่ยงหนังสือขึ้นไปในอากาศ พึมพำคาถาที่จำมาจากหนังสือเล่มล่าสุด หนังสือเล่มใหม่ที่ลอยอยู่ในอากาศลอยค้างอยู่แบบนั้น มันทำท่าเหมือนจะลอยไปบนโซฟาของเด็กชายตามคำสั่ง ธีโอจ้องมันอย่างลุ้น ๆ ส่วนเจสันก็หันกลับมามองด้วยสายตาแปลกใจ

 

            แต่แทนที่หนังสือเล่มนั้นจะลอยไปอยู่บนโซฟาตามคำสั่งจากคาถา มันกลับร่วงปุห่างจากปลายเท้าของเด็กชายไปไม่กี่เซ็นต์ ธีโอถอนหายใจแล้วกลอกตา แต่เจสันกลับหัวเราะออกมาเสียงเบา เด็กชายหูกระดิก หันไปมองอย่างยินดี เขาไม่ได้ยินเสียงหัวเราะของเจสันมาหลายวัน พ่อมดไม่ได้มองตรงไปยังผู้ร่ายคาถา สะบัดมือทีเดียวหนังสือก็ลอยไปอยู่บนโซฟาอีกหลังตามความต้องการของเด็กชาย

 

            สอนผมบ้างสิธีโอเกาะเข่าเจสัน ซบหน้าลงไปบนเข่าอย่างออดอ้อน การที่เจสันหัวเราะครั้งแรกในรอบสามวันทำให้เด็กชายใจกล้าขึ้น

 

            เจสันมองเด็กชาย เขกหัวมันดังโป้กจนธีโอเด้งตัวออกแทบไม่ทัน ถ้านายทำให้มันลอยได้ก็แปลว่าร่ายคาถาถูกบทแล้วเจสันพูดเสียงเรียบเรื่อย เขาเตะขาเบา ๆ ไล่ให้เด็กชายไปไกล ๆ ธีโอตากระตุกเมื่อเจสันกลับมามีท่าทีเหมือนเขาเป็นแมลงน่ารำคาญ ฝึกมาก ๆ ก็ใช้ได้คล่องเอง

 

            “ผมอยากใช้พลังตัวเองให้คล่องเด็กชายพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งเขาทั้งเจสันเงียบไปนาน ธีโอลอบสังเกตเห็นว่าฝ่ามือของเจสันกำแน่น กระดูกปูดโปนขึ้นมาบนผิวเนื้อสีเข้ม เด็กชายไพล่คิดไปว่าการที่เจสันไม่ยอมพูดกับเขาหลายวันเพราะยังโกรธกับเรื่องที่เกิดขึ้น คุณยังโกรธที่ผมทำร้ายคุณอยู่

 

            “นั่นเป็นความเห็นของนาย ซึ่งไม่ใช่ความจริงเจสันย้อน พ่อมดก้มมองเด็กชายที่ยืนกอดอกมองเขาด้วยสีหน้าจริงจังและไม่สบอารมณ์ เขาแค่นยิ้มแล้วหลับตาลง ถอนหายใจยาว ๆ อย่างรำคาญใจ ฉันไม่ได้โกรธนายธีโอ ฉันแค่มีเรื่องต้องให้คิด

 

            “เรื่องอะไร

 

            “เรื่องของผู้ใหญ่

 

            “ผมก็เป็น…”

 

            “นายเป็นเด็ก

 

            เจสันลืมตาขึ้นมาใหม่ ลอบยิ้มขบขันเมื่อเห็นเด็กชายกัดปากอย่างคนเถียงไม่ออก เขาไถลตัวไปกับพนักพิงอย่างเกียจคร้าน นายฝึกด้วยตัวเองแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันมีเรื่องต้องทำ

 

            “งั้นผมจะช่วยคุณ

 

            “ฉันแค่จะไปเยี่ยมคน ไม่มีความจำเป็นอะไรที่นายต้องไปด้วยเจสันตัดบท เขาหลับตาลงแล้วปัดมือเบา ๆ ร่างของเด็กชายลอยหวือออกจากหน้าเตาผิง กลับไปยังโซฟาอีกหลังที่อยู่ไม่ห่างกัน ธีโอถอนหายใจด้วยความอึดอัดใจ ทีแรกเขาตั้งใจจะทำตามคำสั่ง แต่จากเสียงหัวใจของพ่อมดที่เขาได้ยินทำให้เด็กชายเปลี่ยนใจ ด้วยประสาทสัมผัสของมังกร มันง่ายมากที่จะได้ยินเสียงอะไรก็ตามที่คนทั่วไปไม่ได้ยิน ยิ่งในห้องนี้มีแค่เขากับเจสัน ทุกอย่างยิ่งง่ายดายเข้าไปใหญ่

 

            ธีโอไม่เคยให้ความสนใจกับเสียงหัวใจของพ่อมดมาก่อน มันไม่ต่างอะไรกับเสียงหัวใจของเขา หรือของมนุษย์ทั่วไปที่เคยได้ยิน แต่ครั้งนี้ เสียงหัวใจของเจสันกลับเต้นด้วยจังหวะที่นุ่มนวล มันเต็มไปด้วยความเสียใจ ความห่วงหา ความรัก เด็กชายรู้ดีเพราะเขาเคยได้ยินเสียงหัวใจแบบนี้จากท่านป้าของเขาตอนที่พูดถึงท่านแม่

 

เด็กชายวิ่งหายเข้าไปในห้องหนังสือของพ่อมด กวาดสายตาหาหนังสือเล่มที่ต้องการ ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาท่ามกลางแสงตะเกียง

           

ถ้าเจสันไม่ให้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะไปเซ้าซี้

           

เพราะงั้น แค่ตามไปโดยที่เจสันไม่รู้ตัวก็พอ

 

ตอนที่เจสันตื่นขึ้นมา ธีโอก็นอนขดตัวอยู่ข้าง ๆ เขาอยู่แล้ว เจสันใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามเกล็ดสีเงินข้างแก้มของเด็กชาย มันเย็นจัดต่างจากผิวเนื้อแบบมนุษย์ ปลายนิ้วของเจสันค่อย ๆ เลื่อนไปยังแก้มนุ่ม ใจจริงอยากดึงมันให้ยืดเหมือนมาชเมลโล่ที่เขามีอยู่ในห้องใต้ดิน แต่พ่อมดไม่ต้องการให้เด็กชายตื่นขึ้นมาตอนนี้ เขามีเรื่องสำคัญที่ต้องไปทำ การที่เด็กชายจะตื่นขึ้นมาแล้วงอแงขอตามไปด้วยเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการ

           

เจสันปลดเสื้อคลุมสีอ่อนของตัวเองออกไปกองกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ ไม่รู้ตัวเลยว่าธีโอที่แกล้งหลับลืมตาขึ้นมาเห็นภาพนั้นขึ้นพอดี เด็กชายเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง สายตาไล่ไปตามเส้นผมสีอ่อนที่ส่องประกายใต้แสงไฟสีเหลืองนวลในห้อง ร่างกายเปลือยเปล่าของเจสันดูบอบบางกว่าที่เขาคาดไว้ แม้จะไม่ได้ผอมแห้งแต่ก็ไม่ได้ตัวใหญ่อย่างท่านลุงหรือผู้ชายในหมู่บ้านคนอื่น

           

เด็กชายไล่สายตาจาไหล่และกระดูกสะบัก ผ่านไปยังเส้นกล้ามเนื้อตรงข้างกระดูกสันหลัง เอว ช่วงสะโพกและก้นกลมอย่างห้ามสายตาไม่อยู่ ผิวสีเข้มของเจสันเปล่งประกายเป็นสีทองน่าสัมผัส เด็กชายรีบหลับตาลงเมื่อรู้สึกตัวว่าแก้มร้อนฉ่า หัวใจเต้นแรงราวกับจะเด้งออกมาจากแผ่นอก เขาเคยเห็นผู้หญิงขายบริการที่เปลือยกายอยู่ในซอกตึกกับลูกค้าตอนที่เขาหนีออกมาเที่ยวนอกบ้านของท่านป้า อาจเพราะช่วงสะโพกและท่าทางการก้มหยิบของบนพื้นของเจสันไปทาบทับกับภาพของผู้หญิงที่โน้มตัวเอามือยันผนังคนนั้น เด็กชายขอโทษเจสันในใจ รีบปัดภาพทุกอย่างออกจากหัว

 

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการที่เห็นร่างเปลือยของเจสันใกล้เคียงกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการเห็นภาพการร่วมรักตอนนั้นอย่างไม่น่าเชื่อ

           

เจสันยืดแขนออก ชุดสีขาวโปร่งขยับเข้ามาทาบทับร่างกายทันที พ่อมดยกเท้าขึ้นวางบนปลายเตียง หยิบกำไลข้อเท้าสองเส้นที่เขาเจอเมื่อวานตรงซอกตู้มาใส่อย่างเลื่อนลอย ทีแรกเขาตั้งใจจะใส่แค่เมื่อคืนและเก็บมันไว้อย่างมิดชิด แต่เขาคิดว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ การใส่กำไลข้อเท้าที่เอเดนมอบให้ไปเยี่ยมหลุมศพของเจ้าตัวน่าจะทำให้ตาแก่นั่นดีใจ

           

เพราะตกอยู่ในห้วงความคิด เจสันจึงไม่สังเกตเห็นว่าธีโอรีบหลับตาปี๋จนหัวคิ้วและรอบดวงตาย่น เด็กชายหน้าร้อนฉ่าหนักกว่าเก่าเหมือนเห็นต้นขาสีช็อคโกแลตด้านในของเจสันเข้าเต็มตา รีบปรับสีหน้าก่อนที่เจสันจะรู้สึกตัว

           

พ่อมดจัดการใส่เสื้อคลุมสีเข้มตบท้าย เดินไปดึงผ้านวมผืนหนาขึ้นมาปิดให้ถึงคอของเด็กชายที่นอนขดอยู่บนเตียง เด็กน้อยหายใจแรงกว่าปกติ แก้มเป็นสีเรื่อเหมือนคนป่วย เจสันเลิกคิ้วแต่ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรมาก เขาทรุดตัวลงนั่งข้างเด็กชาย เขาเมินมันมาหลายวันตั้งแต่ที่เขาทำลายต้นไม้และสิ่งมีชีวิตรอบบ้านเสียเหี้ยน โชคดีที่ธีโอไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น

           

ความรู้สึกที่พ่อมดมีใกล้เคียงกับความรู้สึกผิด ความรู้สึกนั้นเด่นชัดขึ้นมาตอนที่เด็กชายขอโทษเขาทั้งที่มันไม่ได้ทำอะไรผิด จากนั้นการเผชิญหน้ากับเด็กชายตรง ๆ เริ่มยากขึ้นในความคิดของเจสัน เขาไม่ได้รู้สึกผิดมานานมาก ครั้งล่าสุดที่เกิดขึ้นคือตอนที่เอเดนตาย เจสันไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกแบบนี้อีก มันทำให้เขารู้สึกอ่อนแอ การเลิกสนใจธีโอจึงเป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจที่จะทำ

           

มันจะอยู่ที่นี่ต่อหรือไม่เขาก็จะไม่สนใจ ถึงอยากจะเห็นมันบินอีกสักครั้งหรืออยากให้ซัดพลังใส่เขาอีกสักรอบ เจสันก็จะไม่ปริปาก เขาลูบหัวเด็กชายเบา ๆ แค่นยิ้มเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเอเดนก็เคยทำแบบนี้ตอนเขาหลับเหมือนกัน ปลายนิ้วของเจสันสางเข้าไปในเส้นผมสีเข้ม ผมของเด็กชายนุ่มมือ พ่อมดนวดไปตามศีรษะเล็ก ไล่นิ้วมายังข้างขมับที่มีเกล็ดเล็ก ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ปลายจมูก

           

เอเดน เอเดน ถ้าตาแก่นั่นเป็นคนที่ยังอยู่และเขาเป็นคนที่หายไป บางทีชีวิตของธีโออาจจะดีกว่านี้

           

อืม แต่คิดอีกทีอาจจะไม่ ตาแก่นั่นโหดร้ายพอกันกับเขานั่นล่ะ

           

สุดท้ายเจสันก็ถอนหายใจ ละมือออกจากเด็กชาย เขาลุกขึ้น กระชับเสื้อคลุมและเดินออกจากห้องนอนไป เด็กชายลืมตาขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง ธีโอสะบัดผ้านวมและเสื้อผ้าออก ตั้งสมาธิ ปากพึมพำร่ายเวทที่นั่งท่องทั้งคืน ก่อนจะยิ้มอย่างพอใจเมื่อทั้งร่างกายค่อย ๆ โปร่งแสง ในที่สุดเขาก็หายตัวได้อย่างสมบูรณ์

           

ธีโอรีบปัดความรู้สึกสั่นไหวรุนแรงในอกตอนที่เจสันลูบหัวเขาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนออก บอกตัวเองว่ามันเป็นแค่อาการตกใจตกค้างจากการเห็นร่างเปลือยของเจสัน เขาวิ่งออกจากห้อง กระโดดเข้าไปในวงแหวนเวทตรงผนังตามเจสันได้ทันอย่างเฉียดฉิว





เจสันรับรู้ได้ทันทีเมื่อมีใครคนอื่นใช้วงแหวนเวทของเขา แหงล่ะ มันวาดด้วยเลือดของเขา เขาก็ต้องรับรู้อยู่แล้ว ในบ้านมีกันอยู่สองคน ถ้าจะมีใครสักคนใช้วงแหวนเวทได้ในเสี้ยววินาทีก่อนที่มันจะปิดลงตามหลังเขา ก็มีเพียงแค่ไอ้เด็กครึ่งมังกรที่น่าจะหลับไม่รู้เรื่องนั่นล่ะ!

 

            ทันทีที่เท้าของเขาแตะลงบนพื้นที่อีกฝั่งของวงแหวนเวท เจสันก็หันหลังกลับไปทันที แต่เขากลับไม่เห็นอะไรนอกจากโขดหินและทะเล เจสันนิ่งไปเมื่อค้นพบว่านอกจากธีโอตามมาโดยที่เขาไม่รู้ตัวในทันทีแล้ว มันยังสามารถหายตัวได้อีกด้วย

 

            เสียงลมทะเลดังไปทั่วบริเวณ ยิ่งเป็นการยากที่จะเงี่ยหูฟังการเคลื่อนไหวของใครคนอื่นได้ พ่อมดเหลือบมองไปทั่วบริเวณ ไม่มีอะไรแตกต่างไปจากที่เขาเห็นร่วมห้าปี ไม่มีวี่แววของธีโอ เหมือนไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นนอกจากเขาอีก

 

            พ่อมดยิ้มเหี้ยม ส่วนหนึ่งด้วยความตื่นเต้น อีกส่วนหนึ่งคือคันไม้คันมืออยากเขกหัวไอ้เด็กตัวดี เมื่อคืนมันไม่เถียงเขาสักคำก็หลงดีใจ ใครจะไปคาดคิดว่ามันจะหาญกล้าตามเขามาแบบนี้

 

            ธีโอเจสันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ฉันนับหนึ่งถึงสาม ถ้านายยังไม่โผล่หัวออกมา นายเตรียมตัวเป็นสาหร่ายใต้ทะเลได้เลย

 

            เด็กชายไม่ปรากฏตัวออกมาให้เจสันเห็น พ่อมดหงุดหงิดเล็กน้อยที่เขาจับความเคลื่อนไหวของเด็กที่อ่อนทั้งอายุและประสบการณ์กว่าไม่ได้แม้แต่นิดเดียว วงแหวนเวทบนฝ่ามือสองข้างของเจสันสว่างวาบ กระแสไฟฟ้าเริ่มปะทุขึ้นทั้งที่พ่อมดยังไม่ทันเริ่มนับหนึ่ง แต่ก่อนที่มันจะพุ่งตรงไปยังอะไรก็ตามที่เจสันต้องการได้ อะไรบางอย่างที่เขามองไม่เห็นก็โถมตัวมากระแทกกันเต็มแรง ร่างกายของเจสันปลิวไปด้านหลัง กระแสไฟฟ้าสีเงินพุ่งตรงไปด้านหน้าเป็นเส้นยาวอย่างรวดเร็ว

 

            ร่างกายของธีโอในคราบมังกรปรากฏขึ้นตรงนั้น มังกรน้อยบินหลบกระแสไฟฟ้าไปด้านบน โชคดีที่เจสันไม่ช็อตแบบทั่วบริเวณ ไม่อย่างนั้นเขาคงโดนย่างสดแบบเมื่อหลายวันก่อน เด็กชายอดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดที่เจสันรู้ตัวอย่างรวดเร็ว แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเจสันไม่ยอมลงมือจัดการเขาก่อนที่จะเอ่ยเตือน เด็กชายก็นึกผยองในใจเมื่อรับรู้ได้ว่าเจสันจับสัมผัสของเขาไม่ได้

 

            เจสันเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตื่นตะลึงทั้งที่ร่างกายยังคงลอยอยู่ในอากาศ มังกรน้อยแสยะยิ้มแยกเขี้ยวอย่างผู้ชนะ ก่อนที่เจสันจะตั้งตัวได้ทัน ธีโอก็กระพือปีกแค่ทีเดียว ร่างกายก็พุ่งมากดทับเจสัน ฝังร่างพ่อมดไปกับผืนทรายเกือบทั้งตัว

 

            เจสันที่หัวกระแทกพื้นเต็มแรงถลึงตา ก่อนที่จะเผลอช็อตเด็กจนตายด้วยความโกรธและตกตะลึงได้ กรงเล็บของมังกรก็ตะปบลงบนฝ่ามือสองข้างของเขาเสียก่อน เจสันพยายามตั้งสติด้วยการสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ไม่ใช่เพราะเขากลัวตัวเองจะรู้สึกผิด แต่เป็นเพราะสายตาของมังกรน้อยถ้าเขาช็อตมันเมื่อไหร่ มันจะกระชากข้อมือเขาออกจากแขนเมื่อนั้น เป็นการบอกโดยไม่ต้องใช้คำพูด ว่าถ้ามันตายด้วยพลังของเขา เขาก็จงเสียมือสองข้างไปด้วยกัน

 

            เจสันไม่ได้กลัวการสูญเสียอวัยวะ ตั้งแต่เด็กเขามีชีวิตอยู่ด้วยความเสี่ยงว่าจะถูกขาย ถูกชำแหละ หรือทำอะไรต่าง ๆ นา ๆ กับร่างกาย แต่ตอนที่หัวกระแทกเขาก็ตระหนักได้ว่าตรงนี้เป็นสถานที่สำคัญ แค่เขาปล่อยพลังออกมาแบบไม่ยั้งมือเมื่อครู่ก็แย่พอแล้ว ดีที่ไม่ได้ปล่อยเป็นวงกว้าง ไม่อย่างนั้นศพมังกรอาจทำให้เถ้ากระดูกของเอเดนในมหาสมุทรตรงหน้านี้รวมตัวกันขึ้นมาใหม่ แล้ววิญญาณของอดีตพ่อมดผู้ทรงอำนาจจะลุกขึ้นมาเอาไม้เท้าฟาดหัวเขา ข้อหาทำลายสถานที่ ๆ เจ้าตัวรักนักหนา กระทั่งตายแล้วยังคงสั่งให้เขาเอาเถ้ากระดูกมาโปรยที่นี่

 

            ถึงจะมีเท่าฝุ่นผงที่ปนมากับขี้เถ้าเพราะถูกเผาก็ตาม

 

            หนักเจสันแค่นเสียง มือสองข้างยังคงถูกตรึงอยู่ข้างตัว ปลายเล็บคมจัดล็อคข้อมือเขาไม่ยอมปล่อย แต่มันไม่ได้ทำอันตรายเขามากไปกว่านั้น ลุก

 

            มังกรน้อยคำรามลั่นจนพ่อมดปวดหู เจสันกลอกตา แม้จะฟังไม่ออกก็พอเดาได้ว่าไอ้เด็กนี่จะพูดว่าอะไร

 

            อย่ามาสั่งผมนะ!’ หรือไม่ก็ ผมชนะ! ไงล่ะ ฮ่า!’

 

            ธีโอเจสันพูดเสียงแข็ง เท้าเปลือยยันไปตรงผิวท้องที่เต็มไปด้วยเกล็ดของมังกร ถีบเต็มแรงแต่มังกรไม่ขยับ พระเจ้า พอไม่ใช้พลังเขาก็กลายเป็นร่างกายไร้ประโยชน์ที่ทำอะไรไม่ได้เลยหรือไงกัน พ่อมดถีบเด็กชายหลายทีตามจำนวนพยางค์ที่เขาตะคอก ลุก-ออก-จาก-ตัว-ฉัน เดี๋ยวนี้!”

 

            ดวงตาของมังกรน้อยเป็นประกาย เด็กชายในร่างมังกรรู้สึกตื่นเต้นและพอใจ เขาชนะเจสันเป็นครั้งแรก!

 

            ระหว่างที่กำลังดีใจ เจสันก็อาศัยจังหวะที่เด็กชายเสียสมาธิ ปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาแค่พอให้ช็อตโดนขาหน้าสองข้าง มังกรน้อยผงะ ไม่ทันได้ทำอะไร เจสันก็โถมตัวเข้าใส่ ฝ่ามือสองข้างเตรียมล้วงเข้าไปในเบ้าตาอย่างรวดเร็วอย่างไม่มีความปราณี

 

            มังกรน้อยเตรียมจะพุ่งตัวสู่ผืนฟ้า แต่ก่อนที่จะทำได้ เจสันก็กระโดดจับปลายจมูกของเขา ยันตัวขึ้นไปแล้วกระโดดหมุนตัวไปนั่งบนส่วนลำคอ สองมือเตรียมทำการจัดการทำลายดวงตาเขาต่อ เด็กชายหลับตาปี๋ รีบกลายร่างกลับไปเป็นมนุษย์ก่อนที่จะโดนล้วงลูกตา สองมือปิดตาแน่น เจสันเห็นแบบนั้นก็คว้ามันมากอด ก่อนที่หลังของเขาจะถูกใช้เบาะรองตอนที่ทั้งเขาทั้งมันร่วงสู่ผืนทราย

 

            ในหัวของธีโอมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาชัยชนะของเขาช่างแสนสั้น

 

            ในหัวของเจสันเองก็มีความคิดอีกหนึ่งไอ้เด็กเปรต!

 

            มือของเจสันไวเท่าความคิด เขาโขกหัวเด็กชายดังโป้กจนธีโอที่โงหัวขึ้นมาหน้าทิ่มลงกับอกของเจสันอีกรอบ เขาเพิ่งสังเกตว่าเด็กชายไม่มีอะไรติดตัวสักชิ้น เขากลอกตา ตั้งแต่ได้มันมาเลี้ยงก็เจอแต่เรื่อง เจสันผลักธีโอออก ถอดเสื้อคลุมที่เปื้อนทรายไปคลุมร่างเด็กชาย ธีโอเงยหน้าขึ้นมาแล้วหัวเราะเสียงแห้ง กระชับเสื้อคลุมแล้วกระถดตัวถอยหลังไปหลายเก้า

 

            เจสันปัดทรายออกจากตัวอย่างรำคาญ เขามองเด็กชายที่พยายามกระตุกยิ้มมาเป็นทัพหน้าด้วยสายตาหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง หลังเขาเจ็บแปลบ ผมชี้ฟูเพราะการต่อสู้เมื่อครู่ พ่อมดเดาะลิ้นอย่างขัดใจเมื่อค้นพบว่าเขาไม่สามารถกระชากลูกตาอีกฝ่ายออกมาแทนการทำโทษได้ นายตามฉันมาทำไม

 

            ธีโอยักไหล่ เขาไม่รู้จะบอกเจสันได้อย่างไรว่ามาเพราะความสงสัย อยากรู้ว่าคนที่ทำให้เจสันรู้สึกคิดถึงและรักมากขนาดนั้นเป็นคนแบบไหน แล้วเขาจะบอกได้อย่างไรว่ารู้เพราะเสียงหัวใจของเจสัน ไม่เจสันหาว่าเขาบ้า อีกฝ่ายก็อาจจะฆ่าเขาตายคามือหรือไม่ก็พยายามคว้านลูกตาเขาอีกรอบก็ได้

 

            เจสันกลอกตาเมื่อไม่ได้ยินคำตอบ แต่สุดท้ายเขาก็สูดหายใจลึก เดินไปนั่งขัดสมาธิลงบนโขดหินใกล้ ๆ เขาตบที่ว่างข้างตัวเบา ๆ เด็กชายทำหน้าไม่เข้าใจเล็กน้อย แต่พอเห็นเจสันปรายตามองอย่างรำคาญใจก็รีบกระโจนมานั่งข้างเจสัน เขาเบียดตัวไปจนชิด กระชับเสื้อคลุมที่ใหญ่กว่าตัวเองหลายเท่าเงียบ ๆ

 

            วันนี้ยอมให้วันนึงเจสันพูดเสียงเรียบ ธีโอนึกอยากเถียง เมื่อกี้ตั้งใจจะคว้านลูกตาเขาอยู่หยก ๆ แบบนี้เรียกว่ายอมให้แล้วหรือ

 

            คุณไม่หนาวหรือเด็กชายกลืนคำยอกย้อนลงคอ มองเจสันที่เปลี่ยนเป็นนั่งเหยียดขาอย่างเกียจคร้าน ลมทะเลพัดจนผมเผ้าของพวกเขายุ่งเหยิง ธีโอวางเท้าของตัวเองไว้ข้างกับเท้าสีเข้มของเจสัน พวกเขาไม่ได้ใส่รองเท้าและฝังเท้าของตัวเองลงกับทราย

 

            หนาวเจสันตอบเสียงเรียบ หันมากวาดสายตามองธีโอตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ฉันไม่อยากเห็นหนอนน้อยของนาย

 

            เด็กชายพะงาบปาก นึกอยากเถียงว่าอีกไม่นานมันต้องกลายเป็นมังกรผงาด ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เขาเห็นอะไรแผ่นหลังของเจสัน เอวของเจสัน สะโพกของเจสัน ท่อนขาด้านในของเจสัน ก้นของเจสัน เด็กชายสะบัดหัว สะกดจิตตัวเองให้เลิกคิดทั้งที่หน้าร้อนผ่าว

 

            เจสันเห็นเด็กชายหน้าแดงแจ๋ก็หลุดหัวเราะ เขาขยี้หัวธีโอแรง ๆ อย่างหมั่นไส้เด็กลามก ทุกความคิดของธีโอปลิวว่อนอยู่ในหัว ภาพของเจสันกระจัดกระจายไปทั่ว วันนี้เจสันจับหัวเขาโดยไม่ได้เขกมันแรง ๆ สองครั้งแล้ว นายเพิ่งสิบสาม มันเร็วไปหน่อยล่ะมั้งกับเรื่องอย่างว่า

 

            เด็กชายเข้าใจได้ทันทีว่าเรื่องอย่างว่าหมายถึงเรื่องอะไร ในเมื่อเขาเห็นภาพนั้นเต็มสองตาที่ซอกตึกแห่งนั้น ยิ่งเด็กชายหน้าร้อนผ่าวจนผิวสีซีดเปลี่ยนเป็นสีเข้ม เจสันยิ่งขำจนตัวงอ เขาลืมไปแล้วว่าครั้งล่าสุดที่ตัวเองเขินอายกับอะไรแบบนี้มันเมื่อไหร่

 

            คุณเอง…” เจสันเลิกคิ้วรอฟัง ธีโอเหมือนมีอะไรอยากจะพูดกับเขา เด็กชายกระแอมไอหลายครั้งจนน่ารำคาญ เจสันฟาดฝ่ามือไปบนกลางหลังของธีโอเต็มแรงจนเสียงกระแอมไอเปลี่ยนเป็นเสียงไอโขลก พ่อมดแสยะยิ้มอย่างพอใจ เอาคืนเด็กชายได้หน่อยหนึ่ง ธีโอหยุดสำลักได้ในที่สุด เขาหันไปจ้องเจสันอย่างหงุดหงิด บอกตัวเองว่าจะเปลี่ยนตัวเองให้ได้ และสักวันเจสันต้องมาสยบอยู่ใต้เท้าของเขา

 

            คุณเองอะไร

 

            คุณทำเรื่องอย่างว่าเมื่อไหร่เด็กชายนึกกระดากขึ้นมาเดี๋ยวนั้น แต่คนโดนถามอย่างเจสันเพียงแค่เลิกคิ้ว หันไปนั่งเท้าคางเหมือนไม่ได้สนใจจะตอบจนเด็กชายต้องรีบพูด ผมแค่สงสัยน่ะ คุณบอกว่าผมเด็กเกินไป เลยสงสัยว่า…”

 

            ยี่สิบสามเจสันขัด เขาหันไปกระตุกยิ้มใส่เด็กชายที่มีเครื่องหมายคำถามแปะอยู่บนหน้า ก่อนจะใช้ปลายนิ้วดันหน้าผากเด็กชายไปด้านหลังอย่างหมั่นไส้จะถามอะไรก็ถามมา

 

            คุณอายุเท่าไหร่น่ะเจสันเด็กชายถามอย่างไม่แน่ใจ เจสันเหมือนคนอายุยี่สิบต้น ๆ อย่างมากก็ยี่สิบห้า แต่เขามองไม่ออกเลยว่าคนอย่างเจสันที่ปากร้ายและเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่บนเขาจะไปมีอะไรกับใครเมื่อไม่กี่ปีมานี้ได้อย่างไร

 

            แปดร้อยล้านเด็กชายอ้าปากค้าง เจสันเห็นแล้วหัวเราะแล้วขยี้หัวเด็กชายแรง ๆ แต่ตบท้ายด้วยการหลอกตบหัวเด็กไปสามที เจสันจ้องหน้าของธีโออยู่นาน มองหาอะไรบางอย่างที่เขาก็ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ขยับตัวมากอดเข่า ควานหาบุหรี่ที่เหน็บอยู่กับชุดยาวรุ่มร่าม จุดไฟด้วยปลายนิ้วแล้วเป่าควันออกมาเบา ๆ ธีโอย่นจมูก เขาเกลียดควันบุหรี่

 

            เจสันสูบไม่นานก็ดับบุหรี่กับโขดหินข้างตัว สักพักก็ค่อย ๆ เผาบุหรี่มวนนั้น มันลอยหายไปตามลม ธีโอขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเสียงพึมพำเสียงเบาของเจสัน ‘…แด่เอเดน

 

            เด็กชายนึกอยากถามว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่อย่างหนึ่งที่เขามั่นใจคือคน ๆ นั้นต้องสำคัญกับชีวิตของเจสันมาก เสียงหัวใจของเจสันเต้นแรงและเร็วจนเขาได้ยินผ่านเสียงลมทะเลชัดเจน เจสันเลิกสนใจเขาและซบหน้าลงกับเข่า สูดเอากลิ่นควันและกลิ่นของน้ำทะเลเข้าปอด

 

            ธีโอขยับตัวไปนั่งเบียดกับเจสันโดยอัตโนมัติ เขาไม่มั่นใจว่าทำไปเพื่ออะไร แต่เขาไม่ชอบการที่เจสันเหมือนอยู่ตัวคนเดียวและดันเขาออกจากโลกของอีกฝ่ายอย่างไม่ใยดี เขายังนั่งอยู่ตรงนี้และเจสันควรรับรู้ความจริงข้อนั้น

 

            เจสันเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย ผมสีเข้มของธีโอซบอยู่ตรงต้นแขนของเขา อะไรบางอย่างดลใจให้เจสันพูดขึ้นมา วันนี้วันครบรอบวันตายของเอเดนเจสันแค่นยิ้ม ไม่ได้อธิบายไปมากกว่านั้นว่าเอเดนคือใคร ธีโอมองหน้าของเจสัน แต่อีกฝ่ายไม่ได้มองเขาอยู่ เจสันมองทะเล ทำหน้าเหมือนเบื่อเสียเต็มประดาทั้งที่ดวงตาฉายชัดว่ากำลังรู้สึกไม่ดี นายเคยถามฉันว่าค่าตอบแทนที่ฉันต้องจ่ายตอนใช้พลังเวทคืออะไร

 

            เจสันซบแก้มลงกับฝ่ามือของตัวเอง อายุขัยครึ่งหนึ่งของตัวเองกับชีวิตและวิญญาณของเอเดน





พ่อมดกับลูกครึ่งมังกรนั่งอยู่กับที่อยู่เกือบชั่วโมง เมื่อเจสันไม่ยอมขยับตัว ธีโอก็ไม่ยอมขยับออก เด็กชายเอนตัวซบกับแขนพ่อมดอย่างเงียบงัน ในหัวมีแต่ความสงสัย แต่เขาไม่กล้าพอที่จะเอ่ยปากถาม เจสันเองก็คงยอมให้เขารู้เท่าที่ตัวเองบอก พวกเขาสองคนเลยเอาแต่นั่งเงียบใส่กันไปมา

 

            นายหายตัวได้ตั้งแต่เมื่อไหร่เจสันถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ ธีโอหูกระดิกเล็กน้อย เขานึกอยากเล่าอย่างภูมิใจ แต่ภาพเจสันที่นอนอย่างหมดท่าอยู่ใต้ร่างเขาแวบเข้ามาในหัว ผมสีเงินกระจายไปบนพื้นทราย ร่องรอยความตกใจที่ฉายชัดในดวงตา และใบหน้าแดงจัดอย่างอับอายที่พ่ายแพ้ให้กับเขา

 

            อยากเห็นอีกครั้งเป็นบ้า

 

เด็กชายพยายามกลั้นรอยยิ้มของผู้ชนะอย่างยากลำบาก เจสันเห็นเข้าเลยเอื้อมมือหวังเข้าไปบิดแก้มเด็กอย่างหมั่นไส้ แต่ก่อนที่จะแตะโดน ธีโอที่หันกลับมาพอดีก็งับนิ้วพ่อมดเข้าให้เต็มแรง ลิ้นเล็กเลียไปที่ปลายนิ้วอย่างไม่รู้ตัว

           

กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ช็อตขึ้นทันทีจะเด็กชายแทบกระเด็น เขารีบปล่อยนิ้วพ่อมดออกจากปากและเตรียมอ้าปากต่อว่าเจสัน แต่ภาพพ่อมดที่หน้าขึ้นสีและกุมนิ้วตัวเองไว้ด้วยความตกใจทำให้เขาชะงัก เจสัน?”

           

เจสันได้สติ เขาตบหัวเด็กชายเต็มแรงจนธีโอกลิ้งหลุน ๆ หล่นจากโขดหิน เขาแค่นหัวเราะเมื่อเด็กชายพยายามปีนขึ้นมานั่งที่เดิมแต่โดนเขาดันหัวไว้ได้ก่อน ยื้อยุดกันอยู่พักใหญ่ เด็กชายก็เปลี่ยนมือของตัวเองให้เป็นกรงเล็บ เตรียมเกี่ยวข้อมือของเจสันให้ขาดสะบั้น ทุกอย่างจึงกลับเข้าสู่สถานการณ์ปกติตามเดิม

           

คุณบ้าจี้ที่นิ้วเหรอ

           

เจสันกะพริบตา ในใจเผลอคิดไปว่าดีจริง ๆ ที่มันยังเด็ก เขากลอกตา ดันหัวเด็กชายแรง ๆ แล้วรีบชักมือหนีก่อนที่มันจะทดลองเลียนิ้วเขาอีกรอบได้ทัน สรุปแล้วนายหายตัวได้เมื่อไหร่

           

อ้อเด็กชายเปลี่ยนเรื่องตาม เชิดหน้าขึ้นอย่างไว้ภูมิ แม้เจสันจะมองมาด้วยสายตารำคาญก็ไม่นึกหวั่น เขารู้จุดอ่อนของเจสันแล้ว เจสันบ้าจี้ที่นิ้ว! ถ้าพ่อมดคิดจะทำอะไรเขาอีกเมื่อไหร่ เขาจะทั้งขบทั้งกัดทั้งเลียให้พ่อมดขำจนชักตายเลย ผมอ่านเอาจากหนังสือของคุณ แล้วเมื่อคืนลองทำดันได้ผล

           

เจสันพยักหน้าเนิบ ๆ เหมือนไม่ใส่ใจ แต่สมองกลับมาทำงานอย่างรวดเร็ว ลองถ้ามันทำได้ขนาดนี้ในเวลาไม่นาน บางทีการที่จะทำให้มันควบคุมพลังตัวเองได้อาจไม่ยากอย่างที่คิด เขากลอกตาไปมา ระหว่างนั้นก็จับปลายนิ้วเท้าตัวเองเล่นสลับกับกำไลข้อเท้า

           

นายอยากลองใช้พลังของตัวเองอีกดูหรือเปล่า ธีโอเงียบลงอย่างใช้ความคิด แหงล่ะว่าเขาอยากลองใช้พลังอีกครั้ง เขาเพียงแค่ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้อย่างง่ายดายเหมือนตอนลองใช้คาถาในหนังสือ การได้ใช้พลังมันทำให้เขารู้สึกดี รู้สึกถึงอำนาจและความสามารถของตัวเอง แต่สิ่งที่ยั้งเขาไว้จากการตอบรับคือความจริงเรื่องที่เขาเกือบฆ่าเจสันไป พ่อมดมองท่าทีนั้นอย่างประเมินแล้วยักไหล่ ถ้าไม่อยากฉันก็จะไม่บังคับ แต่ถ้าอยากฉันจะลองหาวิธีช่วยให้นายควบคุมพลังได้ดู

           

คุณจะช่วยผม?” เด็กชายเลิกคิ้วอย่างคาดไม่ถึง

           

สารภาพตามตรงว่าฉันทำเพราะอยากรู้อยากเห็น ไม่บ่อยนักหรอกที่จะมีมังกรมาให้เล่นถึงบ้านเจสันตอบกลับเสียงเรียบ เด็กชายแอบเบ้ปากล้อเลียนคนพูดอยู่ในใจ ให้ตาย ฉันไม่ได้เล่นนายมากี่วันแล้ว

           

ผมไม่ใช่ของเล่นของคุณเสียหน่อย

           

เด็กชายกลอกตา ก่อนจะถอนหายใจ จริงอย่างที่เจสันว่า อีกฝ่ายไม่ได้บังคับให้เขาทำอะไรมาหลายวันแล้ว วัน ๆ ก็เอาแต่ยื่นหนังสือมาให้ เขาอ่านจนตาพร่า นอกจากล่าสัตว์ไปเพื่อทำอาหารแล้วเขาก็แทบไม่ได้แปลงร่าง เขากลัวว่าจะเผลอใช้พลังหรือควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ อย่างน้อยถ้าอยู่กับเจสัน เขาก็กล้าที่จะทำตามใจมากขึ้นหน่อย

           

อยากครับ ผมบอกคุณไปเมื่อคืนแล้วรอบนึงธีโอตอบรับในที่สุด เจสันตาวาวขึ้นมาอย่างลืมตัว เขาเลิกสนใจไปแล้วว่าเคยกลัวเรื่องอะไรตั้งแต่ตอนเห็นเด็กมันเกือบเอาชนะเข้าได้นั่นล่ะ แต่คุณแน่ใจนะว่าคุณจะไม่เป็นไร หมายถึงคุณเพิ่งแพ้ผมไป

           

ศีรษะของเด็กชายสะเทือนเพราะโดนตบเข้าบ้องหูเข้าอย่างเต็มแรง ธีโอกะพริบตาปริบเมื่อเห็นเจสันยิ้มเหี้ยม หักนิ้วกรอบแกรบ ฉันไม่ได้แพ้นาย ไอ้เด็กอวดดี ฉันแค่เกรงใจเอเดนเท่านั้นเอง

           

เด็กชายตากระตุก แพ้แล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้ คุณแพ้ เจสัน ตอนนั้นหน้าคุณแดงเพราะอายที่แพ้ผมด้วย

           

หนวกหูน่ะ อย่ามาเถียง

           

พวกไม่ยอมรับความจริงเด็กชายล้อเลียนเสียงราบเรียบเลียนแบบเจสัน ก่อนที่จะกระโดดถอยหลังเมื่อพ่อมดโถมตัวเข้าใส่ เจสันหรี่ตาอย่างหมายมาด แต่ธีโอที่รู้แล้วว่าเจสันจะไม่ใช้พลังที่นี่อีกก็ยักไหล่ใส่อย่างอวดดีตามที่โดนด่า เขาโถมตัวกลับใส่เจสัน พ่อมดเผลออ้าปากค้างเมื่อเด็กมันเปลี่ยนเท้าสองข้างเป็นขาหลังของมังกรและเตรียมประทับฝ่าเท้าลงบนใบหน้าของเขาทั้งแบบนั้น

           

เจสันแสยะยิ้ม หลบอย่างง่ายดายและจับขาข้างหนึ่งได้ทัน ธีโอถูกกระชากจนหัวห้อยลงพื้น มองหน้าเจสันที่แสยะยิ้มใส่อย่างสะใจแล้วตากระตุก เขารวบรวมสมาธิอย่างที่เคยทำ ร่างกายค่อย ๆ หายไปต่อหน้าต่อตา เขาขว้างเสื้อคลุมใส่เจสันจนพ่อมดเผลอปล่อยข้อเท้าของเขาออก จากนั้นก็โถมตัวใส่เจสันจนล้มกลิ้งไปด้วยกัน

           

เจสันพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดตอนที่ทั้งตัวร่วงไปบนพื้นทรายอีกรอบ ธีโอปรากฏตัวให้เห็นอีกครั้งและแสยะยิ้มใส่หน้าเขา มันเป็นรอยยิ้มที่เจสันเห็นแล้วหงุดหงิด รอยยิ้มของเด็กชายเหมือนโขลกออกมาจากพิมพ์เดียวกันกับรอยยิ้มของเขา พระเจ้า เขารู้สึกเหมือนกรรมตามสนอง

           

มือของธีโอเปลี่ยนเป็นกรงเล็บของมังกรและกดข้อมือของเจสันให้อยู่กับที่ เท้าสองข้างที่เปลี่ยนเป็นขาหลังของมังกรก็เหยียบเข่าและบั้นเอวของเจสันไม่ให้เคลื่อนไหวได้ เจสันก่นด่าพ่อแม่ไอ้เด็กนี่อยู่ในใจเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะหึชวนปวดประสาทออกมาจากลำคอของเด็กชาย มันเชิดหน้าขึ้นและยิ้มอย่างผู้ชนะจนเจสันสาบานกับตัวเอง หลุดออกไปจากตรงนี้ได้เมื่อไหร่ ไอ้เด็กเวรนี่ตาหลุดเมื่อนั้น

           

เห็นมั้ยครับเจสัน คุณแพ้ผมเด็กชายเยาะเย้ย พ่อมดที่อารมณ์ไม่คงที่เพราะวันตายของคนสำคัญจัดการง่ายกว่าเวลาปกติสักร้อยเท่า ธีโอไม่ได้คิดเลยว่าตอนนี้พลังของเขาเริ่มเพิ่มขึ้นมากทุกวัน ยิ่งเขาดึงพลังของเจสันไปใช้ได้ตามใจชอบและเคยชินขึ้นเรื่อย ๆ เขายิ่งแข็งแกร่งขึ้น ตรงกันข้ามกับเจสันที่ได้แต่บ่นตัวเองว่าไม่น่าให้มันดึงพลังไปใช้ได้ตั้งแต่ทีแรกเลย

           

หุบปาก แล้วลงไปซะ ฉันหนักเจสันพูดเสียงราบเรียบ ตรงกันข้ามกับเส้นเลือดใต้ขมับที่เต้นตุบ เขากำลังจะช็อตไอ้เด็กเวรนี่แล้ว ถ้าไม่ติดว่ามันยื่นหน้ามาที่นิ้วมือด้านขวาเขาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น ถ้านายทำ…”

           

เด็กชายไม่ฟัง เขาจะทำให้เจสันขำจนตาย!

           

ลิ้นชื้นเลียลงบนนิ้วกลางกับนิ้วชี้ของเจสันเข้าทันที เจสันสะดุ้งเมื่อเด็กมันยังไม่สาแก่ใจ มันไล่ลิ้นลงมากลางฝ่ามือ หมุนเป็นวงกลมเหมือนพยายามทำให้เขาหัวเราะจนชักตายให้ได้ แต่เขาไม่ได้กำลังจะขำ เขารู้สึกอย่างอื่น!

           

กระแสไฟฟ้าแรงสูงถูกปล่อยจากฝ่ามือทันทีที่เด็กชายเบียดตัวมาทั้งจนแนบชิดไปทุกสัดส่วนจนเจสันสะดุ้งเฮือก ธีโอกระเด็นขึ้นสู่ฟากฟ้า มันกลายร่างเป็นมังกรทั้งตัวก่อนที่จะร่วงลงมาแบบเอาหลังลง มันจ้องหน้าเขาอย่างหมายมาด แล้วพุ่งเข้ามาเต็มแรง เจสันยื่นมือออกไปข้างหน้า คราวนี้เขาไม่สนแล้วว่าเอเดนจะคืนชีพมาเอาไม้เท้าไล่ฟาดเขาอย่างเมื่อก่อนหรือเปล่า ก่อนที่มังกรน้อยจะตะครุบตัวเจสันได้ เจสันก็ช็อตมันเต็มแรง กะพลังไม่ให้เอาถึงตาย

           

มังกรน้อยสลบเหมือดไปในทันทีโดยไม่ทันได้ร้องสักแอะเดียว เจสันมองเด็กชายที่ค่อย ๆ คืนร่างเป็นมนุษย์แล้วเตะขามันแรง ๆ บังอาจมาเลียนิ้วเขานะไอ้เด็กเวร!

           

ธีโอครางอืออา คราวนี้เจสันไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อยเพราะเขาถือว่ามันทำเขาก่อน พ่อมดลากมันไปวางไว้บนโขดหิน จัดการเอาเสื้อคลุมเปื้อนทรายวางทับตัวเด็กชายไว้ ก่อนจะเดินมานั่งขัดกลอกตาไปมาใส่ผิวทะเล

           

ถ้าเอเดนยังอยู่และมาเห็นเขาทะเลาะกับเด็กแล้วแพ้มันเข้าล่ะก็ ตาแก่นั่นต้องหัวเราะจนฟันปลอมแทบร่วงแล้วด่าว่าสมน้ำหน้าแน่ ๆ

           

ตาแก่เขาเรียกเอเดน ตาแก่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่เขาคนเดียว เจสันที่นั่งกอดเข่าอยู่เตะทรายแรง ๆ เม็ดทรายกระเด็นติดรอยแกะสลักรอบกำไลเงิน มันกระทบกันจนเกิดเสียงเบา ๆ พ่อมดถอนหายใจหลายรอบ พึมพำกับตัวเอง แบบนี้ใช่มั้ยที่เรียกว่ากรรมตามสนอง คุณส่งไอ้เด็กเวรนั่นให้มาเอาคืนผมแทนคุณสินะ

           

ไม่มีเสียงตอบ เจสันแค่นหัวเราะอย่างสมเพชตัวเอง เขาควานหาบุหรี่ ก่อนจะถอนหายใจแรง ๆ ระหว่างอัดควันเข้าปอด สุดท้ายก็เอาหัวโขกเข่าตัวเองแรง ๆ ตัดสินใจโยนบุหรี่ทิ้งแล้วเดินไปอุ้มเด็กชายที่สะลึมสะลือตื่นขึ้นมาพอดีเข้าไปในวงแหวนเวทหลังโขดหินอันใหญ่ พ่อมดวาดมันไว้ตั้งแต่ตอนที่เอาเถ้ากระดูกของเอเดนมาโปรยลงทะเลเมื่อหลายปีก่อน เขาเหลือบมองผ่านไหล่ของตัวเองไปยังทะเลเป็นครั้งสุดท้าย สายตาของพ่อมดปะทะเข้ากับสายตาของเด็กชาย เจสันรีบหันกลับไปทางเดิม ดวงตาของธีโอเหมือนมองทะลุความคิดของเขาได้ แม้มันอาจจะไม่จริง เจสันก็ไม่ชอบความรู้สึกนั้นอยู่ดี

           

คุณแพ้ผมเจสัน ยอมรับความจริงซะเถอะเด็กชายไม่ยอมจบเรื่อง เจสันโยนเด็กชายลงพื้นด้วยความเหนื่อยหน่าย แต่คนที่เป็นผู้ถูกกระทำจนชินก็เอาขาลงได้อย่างสวยงาม

           

ถ้านายไม่หุบปาก ฉันจะเอาลิ้นนายมาต้มกินเจสันกลอกตา เขาไม่อยากยอมรับว่าแม้จะเพียงไม่กี่วินาที เขาก็แพ้เด็กชายจริง ๆ

           

พระเจ้า เขาแพ้เด็กอายุสิบเท่าไหร่นะ มันไม่มีทางอายุเกินสิบสามแน่

           

ให้ตาย เกิดมันโตขึ้นกว่านี้สักห้าหกปี เขาไม่แพ้มันราบคาบเลยหรือ

           

คอยดูเถอะเจสันธีโอพูดไล่หลังเจสันที่เดินกุมขมับหนีเข้าห้องน้ำ เขารู้สึกเวทนาตัวเองพอกันกับที่รู้สึกอยากเอาอะไรฟาดหน้าเด็กชายเลยทีเดียว สักวันผมจะเก่งกว่าคุณให้ดู

           

ประตูห้องน้ำปิดดังปึงเสียงดังลั่นบ้านทันทีที่ประโยคนั้นจบลง

 

 

 

 

 

 

            ธีโอคิดว่าเจสันบ้าจี้จริง ๆ นะคะ (. .)

            ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากนะคะ คิดเห็นอย่างไรบอกเราบ้างน้า :D

 >>FACEBOOK<< 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 594 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2219 kunkyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 11:49
    เอาชนะด้วยการเลียนิ้ว55555 เอ็นดูเด็กเขานะคะ
    #2,219
    0
  2. #2169 phapha087bw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 15:23
    โตมาโดนเด็กจับกินแน่ ฮะฮะฮ่า
    #2,169
    0
  3. #2162 BaitoeySanchezx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 15:41
    ไอเด็กนี่มันร้าย รีบโตนะลูก
    #2,162
    0
  4. #2160 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:54
    ถ้าโตแล้วจะร้ายขนาดไหนเนี่ยธีโอ
    #2,160
    0
  5. #2090 Nanso101427 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 08:04
    ฮือ อยากมีลูกมังกรมาอ้อนบ้าง

    อายุแค่นี้เก่งขนาดนี้แล้วอ่ะ แย่แล้วแหละคุณพ่อมด
    #2,090
    0
  6. #2082 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:23

    ตั่งแต่เด็กเลยลูกก

    #2,082
    0
  7. #2052 Naraprinnnt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:14
    โตเร็วๆนะธีโออ5555
    #2,052
    0
  8. #2036 baekbow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 18:40
    งุ้ยยยยยย อยู่ๆก็ค้นพบจุดอ่อนเจสันเฉยเลย แต่เขาไม่ได้บ้าจี้นะลูกเขารู้สึกอย่างอื่น 555 // อายุแค่นี้ยังชนะเจสันแล้ว ไม่ต้องคิดถึงตอนโตแล้วม้างงงงง
    #2,036
    0
  9. #2006 พิก้าบู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 07:21
    เทออออ เด็กมันเอาเรื่องว่ะ บ้าจริง เราเขินทำไมนะ บ้าจีงงงงง นืแบทอกัวงสอ
    #2,006
    0
  10. #1992 hyunsis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 20:51
    555555 อยากให้น้องโตเเล้ว
    #1,992
    0
  11. #1944 maielf13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 23:50
    น้องงงงงงงเจสันไม่ได้บ้าตี้5555555555
    #1,944
    0
  12. #1932 97ivy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 13:17
    น้องรูกกกกกก เขาไม่ได้บ้าจี้!!
    #1,932
    0
  13. #1869 PPAAJJ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 13:36
    ธีโอลูกกกกกกก! เจสันเขาไม่ได้บ้าจี้ แต่เดี๋ยวของขึ้น5555555555555555
    #1,869
    0
  14. #1852 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 11:57
    ถ้าโตแล้ว คงปราบเจสันได้อยู่แน่ๆ
    สู้ไม่ได้หรอก
    #1,852
    0
  15. #1849 wonsik♔ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 00:02
    เชียร์ให้ธีโอโตไวๆ อยากเห็นคนแก่โดนกระทำ!
    #1,849
    0
  16. #1828 pcy921 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:05
    เด็กมันดื้อออออ55555
    #1,828
    0
  17. #1800 Fuangidline (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 11:55
    รีบโตเร็วๆธีโอเอาให้สยบเเทบ...กันไปข้าง555
    #1,800
    0
  18. #1793 Bibblegum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 21:44
    เชียร์ให้โตเร็วๆ
    #1,793
    0
  19. #1781 ม่าม่าแดกได้-..- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 16:40
    ธีโอต้องหล่อและลำ่แน่เมื่อโตขึ้นมา ≧﹏≦
    #1,781
    0
  20. #1760 mamamoon4869 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 02:20
    ไทป์โผผผผ 5555
    #1,760
    0
  21. #1700 warat_sariyawut (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 09:08
    เธโอโตมาต้องแซ่บแน่ๆเลยเค่อะ >///<
    #1,700
    0
  22. #1662 Lili405 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 01:19

    ธีโออออ๊ นังเด็กแก่แดด 555555

    #1,662
    0
  23. #1656 mimimimi1007 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 22:52
    เธโอลูก เราจะผัวเเต่เด็กขนาดนี้ไม่ได้นะคะ
    #1,656
    0
  24. #1525 9494 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 18:29
    ทำไมถึงแพ้การเลียนิ้วของน้องธีโออ่ะคะพี่เจสัน อิ_อิ
    #1,525
    0
  25. #1327 PareWaPkh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 11:06
    เดี๋ยวก็เก่งกว่า5555 แหมมมม เลียนิ้วเลยนะ
    #1,327
    0