[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 2 : 01 Impression

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 775 ครั้ง
    11 มี.ค. 61


01 Impression

 

            เด็กชายลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นลมทะเลที่อบอวลอยู่ใต้จมูก เขากะพริบตาถี่ไล่ความง่วงงุน สองมือดันของใต้ตัวเพื่อใช้ยันตัวเองให้ลุกขึ้น ก่อนจะเกือบจะเด้งตกจากตัวท่านพ่อมดผู้ใช้ไฟฟ้าจัดการเขาเมื่อคืน เด็กชายมองใบหน้ายามหลับของคนใต้ร่าง เจสันหลับสนิท ใบหน้าฉายแววเหนื่อยล้าแต่ก็ดูสงบ เด็กชายเผลอคิดอยากให้อีกฝ่ายหลับตลอดไป ตอนเจสันหลับดูไม่ต่างจากมนุษย์ธรรมดาที่ไม่โยนเด็กลงหม้อต้มหน้าตาเฉยแม้แต่น้อย

 

            แขนสองข้างของเจสันพาดผ่านตัวเด็กชายตัวเล็ก เด็กชายกระโดดลงจากตัวของอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย เขาถูมือไปตามแนวแก้มที่มีเกล็ดสีเงินขึ้นประปราย หาร่องรอยความเสียหายที่โดนไฟฟ้าเล่นงานด้วยความหวาดหวั่น แต่นอกจากข้างแก้มจะไร้ความเจ็บปวดแล้ว มันยังไร้รอยแผลราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

 

            เด็กชายมองไปรอบห้อง มันมืดแต่ไม่อับชื้น กองไฟในเตาผิงตรงหน้าพวกเขามอดสนิทไปแล้วก็จริง แต่มันไม่ยากสำหรับเชื้อสายมังกรอย่างเขาที่จะมองฝ่าความมืดเลย ห้องนี้เป็นห้องทรงเหลี่ยมที่มีของชั้นวางของสามด้าน แต่ละตู้อัดแน่นไปด้วยของแปลกพิสดาร ไล่ไปตั้งแต่ชั้นที่มีแต่ฟองน้ำหลากสีลอยตัวอยู่ระหว่างแผ่นไม้ โหลแก้วที่เต็มไปด้วยคราบเมือกน่าขยะแขยง และสุดท้ายเป็นสัตว์สต๊าฟ แต่หากเด็กชายไม่ได้ตาฝาดไป กบตัวนั้นมันเพิ่งกลอกตาไปมาให้เขาเห็น

 

            หิวเสียงแผ่วเบาดังออกจากปากคนที่หลับสนิท เด็กชายกระโดดถอยหลังแทบชิดกำแพง ตอนนี้เจสันรู้แล้วว่าน้ำร้อนทำอะไรเขาไม่ได้ ถึงเขาไม่เข้าใจว่าเจสันไว้ชีวิตเขาทำไม แต่ถ้าเจสันตื่นมาแล้วหิวจนหน้ามืดอีก มีหวังคราวนี้เขาโดนย่างเป็นอาหารจริงแน่

 

            เจสันลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงท้องร้อง ภาพเบื้องหน้ามืดสนิท เขากะพริบตาสองสามทีแล้วยื่นมือขวาออกไปตรงหน้า วงแหวนเวทบนหลังมือสว่างวาบพร้อมกับไฟในเตาผิงที่โหมกระหน่ำขึ้นมาทันที

 

            เสียงท้องร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเจสันหงุดหงิดและเด็กชายที่ได้ยินชัดเจนก็กำลังจะสติแตก เจสันทบทวนกับตัวเองว่าอาหารมื้อสุดท้ายก่อนที่เขาจะนอนหลับไปคืออะไร ก่อนจะนึกได้ว่ามีเด็กบ้าที่ไม่ยอมตายให้เขากินอยู่คนหนึ่ง แถมมันยังมาทำตาน่าสงสารให้เขาใจอ่อนยวบยาบ จากนั้นก็มานอนกรนฟี้เป็นลูกแมวบนอกเขาที่ตอนนี้หายไป เจสันกวาดตาเพียงชั่วครู่ เห็นเด็กชายที่ตั้งการ์ดขึ้นเตรียมสู้ขัดขืนอยู่ตรงมุมห้อง เด็กชายตัวสั่นเหมือนสัตว์ตัวเล็กไร้ทางสู้ซึ่งก็จริงน่ะนะ

 

            นายเจสันเรียกเสียงแหบ ต่อให้มีชีวิตอยู่ได้อีกยาว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าบุหรี่ไม่ได้กำลังฆ่าร่างเนื้อของเขาทางอ้อมอย่างช้า ๆ เด็กชายสะดุ้ง หันรีหันขวางเหมือนมีใครอื่นอยู่อีกนอกจากเจสันกับตัวเอง ชื่ออะไร

 

            เด็กชายผ่อนลมหายใจ ประเมินจากสายตาแล้วว่าเจสันยังไม่มีทีท่าจะจับเขากินอีกก็โล่งอก แต่ก็ไม่แน่ คืนก่อนเจสันยังดูใจดีก่อนจะทำเขาเป็นเด็กต้มอยู่เลย ผมไม่มีชื่อหรอก

 

            ครับ

 

            ฮะ?”

 

            ผมไม่มีชื่อหรอกครับเจสันกลอกตา ไม่มีใครสอนเจ้าเด็กนี่หรือไงว่าพูดกับคนแก่กว่าต้องมีหางเสียง นี่ถ้าเอเดนยังอยู่และเป็นคนเก็บเด็กนี่ได้แทนเขา มีหวังมันตายตั้งแต่เรียกเอเดนโดยไม่มีคำว่าคุณนำหน้าแล้ว

 

            ผมไม่มีชื่อหรอกครับเด็กชายลนลานพูดตาม นึกในใจว่าเจสันจู้จี้จุกจิกกว่าที่คิด ท่าทางเหมือนพวกกุ๊ยข้างถนนที่วัน ๆ เอาแต่ถ่มน้ำลายลงพื้นแท้ ๆ ท่านป้าไม่ได้อยู่กับผมตลอดเวลา เวลาเจอหน้ากันทีก็เรียกผมด้วยคำว่าเด็กน้อย

 

            เจสันครั่นเนื้อครั่นตัว สาเหตุไม่ได้มาจากการไม่ได้อาบน้ำสามวันติด แต่มาจากการที่เขานึกภาพตนเองยิ้มบาง ๆ อย่างใจดี ลูบหัวเด็กชายแล้วเรียกอีกฝ่ายว่าเด็กน้อย รอพระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันตกก่อนเถอะ งั้นต่อไปนี้ฉันจะเรียกนายว่าไอ้หนู

 

            เด็กชายตากระตุก คุณเจสันตั้งชื่อให้ผมหน่อยไม่ได้หรือครับเขาเอียงคอ ท่าทางเหมือนลูกหมาอ้อนเจ้าของนั่นทำให้เจสันครั่นเนื้อครั่นตัวหนักกว่าเก่าสามเท่า ไอ้ดวงตาลูกแก้วสีท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เหมือนมีหยดน้ำปกคลุมอยู่ตลอดเวลานั่นเริ่มน่าสยองมากกว่าจะชวนให้ใจอ่อน ผมอยากมีชื่อมาตลอด

 

            เด็กชายดูสลด ถ้าเจสันไม่หิวจนแรงหดหายขนาดนี้เขาอาจจะโยนมันออกจากบ้าน จะว่าไปเขาไม่จำเป็นต้องใช้แรง แค่ขยับมือสองสามทีไอ้เด็กนี่ก็น่าจะลอยหวือหายไปได้เองแล้วด้วยซ้ำ เจสันครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจว่าเก็บมันไว้ดีกว่า เผื่อสองสามวันนี้เสบียงเขาหมด ไอ้เด็กนี่จะได้มาแทนที่กันได้

 

            งั้นต่อไปฉันจะเรียกนายว่าธีโอ

 

            เด็กชายรู้สึกอุ่นวาบในใจขึ้นมา ทีแรกเขาแค่หลุดปากออกมาและใจเสียทันที เจสันอาจจะรำคาญที่เขาเรียกร้องเรื่องไร้สาระ แต่ใครจะรู้ว่าเจสันคนนี้-ที่เคยคิดฆ่าเขากินมาก่อน-จะยอมตั้งชื่อให้เขาอย่างรวดเร็ว เด็กชายยิ้มกว้างจนดวงตาสีเข้มหรี่เล็กลง เรียกชื่อตัวเองซ้ำว่าธีโอหลายสิบครั้ง เจสันชะงักค้างไปเล็กน้อย เขาไม่ได้เห็นใครยิ้มกว้างให้ขนาดนี้มานานมากแล้ว

 

            ขอบคุณนะเจสันเจสันหรี่ตา เด็กชายที่ได้รับชื่อใหม่เปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว ขอบคุณครับคุณเจสัน

 

            เจสันพยักหน้ารับ โบกมือปัด ๆ ทำนองว่าจะไปไหนก็ไป แต่เด็กชายเหมือนจะไม่รับรู้ความหมายแฝงนั้น ถึงได้ขยับตัวมาใกล้เจสันอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ พอเห็นเจสันไม่ว่าอะไรนอกจากเหม่อมองกองไฟตรงหน้าก็รีดเค้นความกล้า เงยหน้ามองพ่อมดสีหน้าเย็นชาด้วยรอยยิ้มบาง ๆ คุณพอจะบอกผมได้มั้ยครับว่าธีโอแปลว่าอะไร

 

            เจสันหันมอง เห็นเด็กครึ่งมังกรที่กำลังจะกลายร่างเป็นลูกหมากระดิกหางแทบจะจับแขนเขาอยู่ เกล็ดสีเงินเป็นประกายแวววาวใต้แสงไฟจนเปลี่ยนเป็นสีอมส้ม เจสันดันหน้าผากอีกฝ่ายจนสุดแขน เด็กชายเซถอยหลังไปตามแรงดัน เหลือบมองเล็บสีดำสนิทอย่างหวั่นเกรง อย่าใกล้มาก นายทำฉันหิว

 

            เด็กชายหน้าซีดเผือด เสียงท้องร้องของเจสันดังยิ่งกว่าเสียงสร้างโบสถ์ของคนในหมู่บ้านเสียอีก

 

            ธีโอเจสันแค่นยิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มที่ไม่ต่างอะไรกับการที่มุมปากกระดกขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่เด็กชายก็มองด้วยแววตายินดีและตื่นเต้น เจสันที่หน้านิ่งหน้าง่วงคนนั้นยิ้มตอนเรียกชื่อเขา ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร แต่มันเป็นชื่อของหมาเฝ้าบ้านของเพื่อนเก่าฉันเอง

 

            ความยินดีของเด็กชายป่นปี้ไปตอนนั้นเอง

 

            เจสันไม่สนใจสีหน้าตกตะลึงของเด็กชายชื่อเดียวกับหมาเฝ้าบ้าน เขาจ้องมองเปลวไฟอย่างครุ่นคิด หันไปมองเด็กชายตัวเล็กที่หน้าเจื่อนสนิท ก่อนจะเผยรอยยิ้มไม่น่าไว้ใจออกมา ถ้านายจะอยู่ที่นี่ นายต้องทำตัวมีประโยชน์ เช่นเป็นอาหารให้ฉันทีละส่วน…”

 

            เด็กชายส่ายหน้าหวืออย่างไม่ต้องคิด เป็นอาหารให้เจสันทีละส่วนไม่ได้หมายความว่าเขาต้องโดนฉีกแขนฉีกขาออกจากตัวทีละส่วนเพื่อให้เจสันได้อิ่มท้องหรอกหรือ

 

            เจสันไม่ได้สนใจใบหน้าซีดเผือดนั้น เขายังคงพูดต่อโดยที่มีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับอยู่ หรือไปหาอะไรมาให้ฉันกินระหว่างอยู่ที่นี่ ถ้านายทำได้ ฉันอาจจะพิจารณาเรื่องที่ให้นายอยู่ต่ออีกที แต่ถ้านายทำไม่ได้…” เขาพยักเพยิดไปทางประตูบ้าน ส่วนนิ้วโป้งของมือซ้ายก็ชี้ไปทางครัว ท่าทางที่บอกได้ว่า เลือกเอาไอ้หนู อยากกลายเป็นของย่างหรืออยากออกจากบ้าน

 

            คุณคุณอยากกินอะไรครับเด็กชายรีบพูดอย่างรักตัวกลัวตาย ถ้าออกไปด้านนอกเขาก็ไม่มีที่ไป หรือถ้าให้ไปในครัว เขาก็ไม่สามารถกลั้นใจสับแขนสับขาตัวเองแล้วยื่นมันให้เจสันกินด้วยสีหน้ายินดีได้หรอก

 

            เจสันโคลงศีรษะไปมา ผมสีเงินยวงที่ยาวปรกหน้าผากและต้นคอสะบัดไปมาเบา ๆ เด็กชายจ้องมองแสงสีเงินอมส้มบนศีรษะและขนตาของเจสันอย่างเลื่อนลอย นึกเสียดายใบหน้างดงามของอีกฝ่ายไม่น้อย จิตใจบิดเบี้ยวไม่เหมาะสมกับหน้าตาเลยจริง ๆ

 

            นายล่าหมูป่าเป็นหรือเปล่าเด็กชายสำลัก เจสันมองเมินอย่างไม่สนใจ เขาหันกลับมามองเปลวไฟที่โหมกระหน่ำในเตาผิงอีกครั้ง เสียงท้องร้องของเจสันดังขึ้นอีกสามระดับเมื่อพูดถึงหมูป่า ลิ้นเล็กแลบเลียไปตามริมฝีปาก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมีประกายสนุกสนานแตกต่างจากท่าทีที่ง่วงงุนสิ้นเชิง ฉันอยากกินหมูป่า

 

            เด็กชายอกสั่นขวัญแขวน เหงื่อกาฬไหลพรากเต็มแผ่นหลัง เขาภาวนาขอให้เจสันเปลี่ยนใจ แต่ความหวังก็ต้องพังทลายไม่มีชิ้นดีตอนที่เจสันหันกลับมามอง สะบัดมือเล็กน้อย ขวานด้ามโตที่วางพาดไว้ข้างเตาผิงพุ่งเข้าใส่เด็กชาย แต่มันไม่ได้ทำอันตรายอะไร เพียงแค่ลอยอยู่ตรงหน้าเหมือนรอให้เด็กชายเอื้อมมือไปจับเท่านั้น

 

            เด็กชายผู้หมดหวังแทบร่ำไห้ มือที่จับด้ามขวานสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ไม่ต้องรอให้ก้าวเดินออกจากประตู เจสันก็สะบัดมืออีกรอบ คราวนี้ประตูหน้าเปิดผาง สายลมรุนแรงทำให้ผมสีเงินของเจสันสะบัดอย่างไร้ทิศทาง ถุงเสื้อผ้าของเด็กน้อยกับถุงเงินที่ป้าของเด็กชายให้มาลอยเข้ามาในบ้าน สวนทางกับร่างเล็กดูบอบบางของเด็กชายที่กอดขวานไว้แน่น เด็กน้อยลอยหวือขึ้นจากพื้น พุ่งทะยานออกจากบ้านด้วยอำนาจของเจสัน ประตูไม้แกะสลักปิดเสียงดังตามหลัง ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

 

            เจสันผ่อนหายใจยืดยาว ไถลตัวไปกับโซฟาอย่างเกียจคร้าน ไม่ว่าเด็กนั่นจะเอาหมูป่ามาให้เขาได้หรือกลายเป็นศพเพราะถูกหมูป่าฆ่าตาย จะแบบไหนเขาก็มีข้าวกินทั้งนั้น

 

            ฟองสบู่ที่ลอยตัวอยู่บนตู้โบราณค่อย ๆ ลอยออกมารอบล้อมเจสัน พวกมันหลอมละลายรวมกันราวกับหยดน้ำ ก่อนจะค่อย ๆ แผ่ขยายออกเป็นจอฉายภาพสีใส แผ่นหลังของเด็กชายถือขวานประจักษ์ชัด เจสันตวัดขาไขว่ห้าง เท้าแขนลงบนที่วางแขน เท้าคางรอมองเหตุการณ์อย่างใจจดใจจ่อ ริมฝีปากคลี่เป็นรอยยิ้ม

 

ลูกครึ่งมังกรปะทะหมูป่าเขี้ยวโค้ง อืม น่าตื่นเต้นจริง ๆ

*****

            เด็กชายจับขวานแน่น เขาโขกหน้าผากลงกับด้ามขวานอย่างหมดอาลัยตายอยาก เจสันอยากกินหมูป่า หมูป่าที่มีเขี้ยวโค้งมนที่ใช้เสียบศัตรูให้ตายคาที่ แค่คิดเด็กชายก็ตัวสั่น เขาจะไปเอาชนะสัตว์ขนาดมหึมาที่ร่างกายใหญ่กว่าเขาร่วมห้าเท่าได้อย่างไร แต่อย่าเพิ่งนึกไปถึงวิธีฆ่าหมูป่าเลย เอาแค่เขาจะไปหาหมูป่าได้จากที่ไหนก็ยากแล้ว

 

            เด็กชายหันมองบานประตูด้านหลังด้วยสีหน้าตัดพ้อ เขาลองจับลูกบิดประตูอย่างมีความหวัง แต่ไม่ว่าจะหมุนอย่างไรก็ไม่เป็นผล เด็กชายกระทืบเท้าอย่างหงุดหงิดขัดใจ เงื้อขวานขึ้นด้วยความแค้นเคือง เสียงกรีดอากาศของคมขวานฟังดูน่าสยดสยอง หากแต่ทันทีที่มันแตะโดนประตู ทั้งขวานทั้งคนถือก็กระเด็นลอยไปอีกทาง

 

            อะไรบางอย่างลอยมาตรงหน้าเด็กชายที่กำลังพยายามรวบรวมความกล้าและกำลังใจ เขาเงยหน้าขึ้นมองอย่างหวังให้เป็นเจสันที่เปลี่ยนใจแล้ว แต่สิ่งที่ลอยอยู่ตรงหน้ากลับเป็นนกกระดาษสีดำที่กระพือปีกอยู่ใกล้ ๆ มันบินวนเวียนไปรอบตัวเขา ก่อนจะบินออกไปอีกทาง เด็กชายมองมันอย่างไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นว่าเจ้านกกระดาษหยุดรอให้เขาเดินตาม เขาก็ทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าเจสันคงส่งนกกระดาษตัวนี้เพื่อนำทางให้เขาไปหาหมูป่าที่เจ้าตัวอยากกินนักหนา

 

            เส้นทางบนป่าคดเคี้ยวจนเด็กชายเวียนหัว ขวานในมือเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ อากาศภายนอกเย็นชื้นและมีลมแรงพัดมาเป็นระยะจนเด็กชายต้องฝังเท้าลงในผืนดินก่อนที่จะลอยไปกับลม

 

            เขานึกอยากกลับบ้าน แต่ก็ไม่มั่นใจว่าที่ ๆ เขาจากมาจะเรียกว่าบ้านได้หรือไม่ ตั้งแต่จำความได้เขาก็ถูกขังอยู่ในห้องใต้หลังคาของบ้านพี่สาวท่านแม่ ใช้เวลาไปกับการนั่งเหม่อมองออกไปทางหน้าต่างบานเล็ก เขารู้ดีว่าที่ท่านลุงท่านป้าทำแบบนั้นเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเขา ท่านป้าเคยบอกว่าท่านแม่จากไปเพราะโรคร้าย ส่วนท่านพ่อท่านป้าบอกว่าท่านเป็นมังกรน้ำที่ยิ่งใหญ่ เขาไม่รู้ว่าท่านพ่อของตนจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ส่วนตัวแล้วแม้จะนึกเสียใจที่ท่านพ่อทอดทิ้ง แต่เขาก็หวังเต็มหัวใจว่าท่านพ่อจะยังอยู่

 

            เขาไม่น่าหนีออกมาด้านนอก ไม่อย่างนั้นเขาก็คงไม่ถูกฟัน ไม่อย่างนั้นท่านลุงกับท่านป้าคงไม่ต้องเดือดร้อน ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ต้องโดนต้มหรือต้องมาถือขวานตามหาอาหารให้ท่านพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นหรอก

 

            เจสันดูท่าจะไม่อยากรับเลี้ยงเขานัก ไม่แปลกหรอก เขามันตัวประหลาดนี่นา

 

            เด็กชายก้มหน้ามองปลายเท้าเปรอะเปื้อนของตัวเอง ตรงน่องปลีและข้อเท้ามีเกล็ดสีเงินขึ้นประปรายไม่ต่างจากข้างแก้ม เขามองมันอย่างเลื่อนลอย เศษเสี้ยวในใจบอกเขาว่าหากท่านพ่อของเขาไม่ใช่มังกร เขาคงไม่ต้องโดนรังเกียจ แต่ส่วนใหญ่เขาอยากเจอ อยากพบหน้า อยากทำความรู้จักกับท่านพ่อมากกว่า ถ้าเขาเจอท่านพ่อไม่ได้ อย่างน้อยมันก็ยังดีที่เขามีสัญลักษณ์ของท่านพ่อปรากฏตามตัว

 

            นกกระดาษสีดำค่อย ๆ เผาไหม้ทำลายตัวเอง เด็กชายหลุดออกจากภวังค์ ขี้เถ้าถูกลมพัดมาโดนใบหน้าบางส่วนของเขา มันร้อนผ่าวจนเด็กชายแสบผิว หากแต่เสียงคำรามกู่ก้องทำให้เด็กชายไม่มีเวลาได้สนใจพวกมัน เขาเงยหน้าขึ้น ก่อนจะผงะไปด้านหลังอย่างตกตะลึง หมูป่าขนาดมหึมาอยู่ห่างจากเขาไปไม่กี่ฟุต มันหายใจฟืดฟาดน่าสยดสยอง เด็กชายตัวสั่นน้ำตาคลอเบ้าด้วยความหวาดกลัว สองขาเล็กพยายามพาตัวเองหนีไปจากที่นี่หากแต่ไม่เป็นผล เด็กชายกลัวจนก้าวขาไม่ออก

 

            หมูป่าเขี้ยวโค้งมองเขาเหมือนเป็นเหยื่ออันโอชะ เด็กชายตวาดด่ามันในใจ ไม่รู้ทำไมทุกคนถึงมองเขาเหมือนเขาเป็นอาหารกันหมด ทั้งเจสัน ทั้งหมูป่าตัวนี้ เขาน่ากินขนาดนั้นเลยหรือ!

 

            หมูป่าวิ่งพุ่งตรงเข้ามาที่เขาเหมือนรู้ว่าเขามาเป็นอาหารให้ตนเอง เด็กชายเงื้อขวานขึ้นด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด หากแต่มืออันสั่นเทาทำให้ขวานหล่นไปบนผืนดิน เด็กชายทรุดตัว หอบกระชั้นด้วยความตระหนก หมูป่าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ภาพของเขาที่โดนเขี้ยวโค้งสองข้างเสียบทะลุลำตัวฉายชัดในสมอง น้ำตาของเด็กชายไหลพราก ดวงตาสีเดียวกับผืนฟ้ายามค่ำคืนค่อย ๆ ปิดลงอย่างยอมรับชะตากรรม

 

            ความตายช่างเบาหวิวเหมือนปุยนุ่ม เด็กชายไม่รู้สึกอะไรเลย เขาเพียงได้กลิ่นลมทะเลที่เขาคุ้นเคย มันเป็นกลิ่นที่ชวนให้คิดถึงเหมือนเขาเกิดและเติบโตขึ้นมาในที่แห่งนั้น ร่างกายของเขาลอยอยู่กลางอากาศ หากแต่ไม่ได้ลอยอยู่ตามลำพัง เหมือนมีอะไรบางอย่างกอดเกี่ยวร่างของเด็กชายไว้แน่น

 

            ให้ตาย นายน่าสมเพชกว่าฉันสมัยก่อนอีกเสียงติดรำคาญของเจสันดังขึ้นข้างหู เด็กชายลืมตาพรึ่บ หยดน้ำจากนัยต์ตาสีสวยกระเด็นไปติดข้างแก้มของพ่อมดหนุ่ม เด็กชายมองรอบข้างอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะพบว่าร่างกายของตนถูกเจสันอุ้มไว้ด้วยมือซ้ายข้างเดียวราวกับอุ้มเด็กอ่อน สองมือของเด็กชายขยำลงบนเสื้อสีขาวสะอาดของเจสันตามสัญชาติญาณ เจสันเหลือบมองเขาด้วยสายตาที่ส่งผ่านความรำคาญและหงุดหงิดมาให้เต็มที่อย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะวกสายตาไปอีกทาง

 

            เด็กชายหันหน้าตาม ก่อนจะพบว่ามือขวาของเจสันกำลังปล่อยไฟมหาศาลที่กำลังย่างสดหมูป่าทั้งเป็น วงแหวนเวทตรงหลังมือสว่างจ้าจนเด็กชายแสบตา เขารู้ดีว่าหากเจสันใช้ไฟฟ้าอย่างที่ทำกับเขาคืนก่อน ไม่ใช่แค่หมูป่าที่จะกลายเป็นอาหารของเจสัน แต่เขาที่อยู่แนบชิดกับพ่อมดหนุ่มไปทั่วทุกส่วนก็คงจะโดนช็อตจนตายไม่ต่างกัน

 

            เจสันค่อย ๆ ลดมือลงเมื่อหมูป่าหยุดดิ้นทุรนทุรายและลงไปกองกับพื้น เขาเหลือบมองเด็กชายในอ้อมกอดแล้วเขกหัวมันอย่างแรงจนเด็กน้อยร้องโอ้ย แต่เจสันยังไม่สาแก่ใจ มือข้างที่ฆ่าหมูป่าตายเอื้อมมาดึงแก้มของเด็กชายจนยืดเหมือนขนมนุ่ม ๆ ชิ้นหนึ่ง

 

            ขวานน่ะ เขาไว้ให้ฟัน ไม่ใช่ให้ทำร่วงเจสันบ่น ภาพของเด็กชายที่ลงไปคู้ตัวอยู่กับพื้นที่ปรากฏในจอฟองน้ำไม่ได้ทำให้เขาตื่นเต้นอย่างที่คาด แถมยังรู้สึกเวทนาเด็กมันโดยไม่รู้ตัว เขากระโดดเข้าวงแหวนเวทขนาดใหญ่บนผนัง ก่อนจะโผล่มาอยู่ระหว่างเด็กชายกับหมูป่ากลัดมันได้ทันท่วงที ปลายนิ้วเรียวจิ้มหน้าผากเด็กชายหลายครั้ง ขนาดฉันเมื่อก่อนยังทำได้ ทำไมนายทำไม่ได้กัน

 

            เด็กชายมองเจสันด้วยความตื่นตะลึงไม่หาย ทันทีที่ได้สติดวงตากลมโตก็มีน้ำตาหยดใหญ่คลอหน่วย เจสันชี้หน้า ถ้าร้องไห้ นายเตรียมเป็นเด็กย่างตามหมูป่านั่นไปได้เลย

 

            แต่แทนที่เด็กชายจะเม้มปากกลั้นสะอื้นตามคำขู่ เด็กชายกลับสะอื้นฮักเสียงดังจนน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกจากดวงตา เปียกเปื้อนไปทั่วใบหน้า หยดผ่านปลายคางไปเปื้อนเสื้อของตนกับเจสัน เจสันเหลือบมองเสื้อที่เปียกชุ่มด้วยน้ำตาและหยดเหงื่อ ทั้งยังมีดินติดเป็นปื้น เขาเขกหัวเด็กชายด้วยแรงที่เบาลง ปลายนิ้วปาดน้ำตาของเด็กชายอย่างเก้ ๆ กัง ๆ หนวกหูน่ะ

 

            เด็กชายปล่อยเสื้อของเจสันที่ตนขยำอยู่ ยกสองมือปิดปากตัวเอง เจสันมองนิ่ง ๆ ไม่พูดและไม่ขยับ เขากำลังคิดว่าเมื่อก่อนตัวเองเคยร้องไห้โฮแบบนี้ให้เอเดนปลอบหรือเปล่า ไม่ ถึงเคยตาแก่นั่นก็ปล่อยให้เขาหยุดเอง เพราะงั้นเขาก็ควรจะปล่อยให้เด็กนี่หยุดเองเช่นกัน

 

            เด็กชายปาดน้ำตาออกจากใบหน้า ซบหน้าลงกับไหล่ของเจสันแล้วสั่งน้ำมูกดังฟืด เจสันผงะ โยนเด็กทิ้งจนเด็กชายก้นจ้ำเบ้า เจสันเหลือบมองน้ำมูกสีใสที่เปื้อนเป็นคราบอยู่บนชุดของตัวเอง เขาพยายามห้ามไม่ให้ตัวเองเผลอช็อตไอ้เด็กเวรนี่ทิ้งมันตรงนี้

 

            แกสรรพนามเปลี่ยนไปตามแรงอารมณ์ เจสันชี้หน้าเด็กชายแล้วขยับไปชี้ซากหมูป่าควันพุ่ง แบกมันตามฉันมา

 

            เด็กชายอ้าปากเตรียมถามว่าเขาจะแบกหมูป่าที่ใหญ่กว่าตัวเองห้าเท่าได้อย่างไร แต่แววตาคมกริบของเจสันทำให้เขาหุบปากฉับ น้ำตาแห่งความโล่งใจที่ตนเองยังไม่ตายหยุดลงแล้ว เขารีบลุกยืนขึ้น เดินวนรอบซากหมูป่าด้วยสีหน้าครุ่นคิด เขาคิดหัวแทบแตกว่าควรจะทำอย่างไรดี

 

            แขนนายเจสันกลอกตาให้กับความโง่เง่าของเด็กชาย พยายามท่องไว้ว่าเด็กนี่ไม่ได้มีชีวิตแบบเดียวกับเขา ไม่อย่างนั้นคงเผลอเขกหัวมันอีกแน่ เปลี่ยนเป็นกรงเล็บของมังกรแล้วลากอาหารของพวกเราตามฉันมาซะ

 

            เด็กชายที่ถูกสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดรีบกุลีกุจอทำตาม แต่ไม่ว่าจะเค้นพลังอย่างไรร่างกายของเขาก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน ยิ่งเจสันจ้องกดดันเขายิ่งประหม่า เหงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มหน้า ก่อนจะสะดุ้งโหยงเมื่อเจสันโขกหัวกันเต็มแรง

            เจสันสบถด่าไอ้เด็กไร้ประโยชน์ในใจดังลั่นแม้ว่าภายนอกยังมีสีหน้าเรียบเฉย ด่าตัวเองอีกต่ออีกสองสามประโยคที่เข้ามาช่วยเด็กมันไว้ แล้วการที่จะแบกทั้งหมูป่าทั้งเด็กเดินกลับบ้านเองก็กินแรงสุด ๆ แถวนี้ไม่มีวงแหวนเวทให้เขาใช้ ถ้าจะสร้างเองก็ต้องเสียเลือดมาใช้วาดอีกมากโข เขาหิวแทบบ้า ถ้ายังต้องมาเสียเลือดคงได้เป็นลมมันตรงนี้เป็นแน่

 

            เจสันคุกเข่าตรงหน้าเด็กชาย ใช้สองมือกอบกุมมือเล็กทั้งสองข้างของเด็กชาย เขาสบตากับเด็กน้อยที่กำลังทำหน้าไม่เข้าใจ ก่อนจะนิ่งเมื่อรับรู้ถึงพลังอบอุ่นที่หมุนผ่านฝ่ามือของเจสันมายังสองมือของตัวเอง

 

            ตั้งสติเจสันดุเมื่อเด็กชายยิ้มกว้างเหมือนกำลังสนุก เด็กน้อยหุบยิ้ม รีบปรับสีหน้าเป็นจริงจังอย่างตั้งใจ โฟกัสที่ฝ่ามือกับแขนของนาย นึกภาพมันค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่พ่อหรือแม่มังกรของนายให้มา

 

            เด็กชายเค้นความคิด ภาพแขนมังกรของเขาปรากฏในหัว ปกติแล้วเขาไม่สามารถเปลี่ยนร่างได้ตามใจชอบ ส่วนใหญ่ที่เขากลายเป็นมังกรมักเกิดจากการจวนตัวหรือมีอันตรายเข้ามาใกล้เท่านั้น มือของเด็กชายสั่นขึ้นเรื่อย ๆ แต่มันยังไม่เปลี่ยนรูปร่าง

 

เจสันเหลือบมองเด็กชายที่รวบรวมสมาธิอย่างตั้งใจด้วยความรู้สึกพอใจขึ้นเล็กน้อย ผ่านไปนานมากจนเด็กชายเหงื่อไหลจนท่วมตัว เจสันเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง บนฝ่ามือทั้งสองข้างของเด็กชายเริ่มเปลี่ยนเป็นเกล็ดแข็ง เด็กชายขมวดคิ้วแน่น การเปลี่ยนร่างแม้จะแค่ส่วนเล็ก ๆ ในร่างกายโดยใช้เวลาร่วมครึ่งชั่วโมงอาจจะยากเกินไปสำหรับเด็กอายุสิบกว่าขวบที่ไม่ได้รับการฝึกมาก่อน เจสันปล่อยมือออก รับร่างของเด็กชายไว้แล้วอุ้มแนบอกก่อนที่เด็กชายจะล้มลงไปกองกับพื้น

 

เจสันอดไม่ได้ที่จะเขม่นเด็กชาย ทีเมื่อวานเขาแค่โยนมันลงหม้อเข้าหน่อย มันดันใช้พลังได้เต็มที่แถมเกือบพังห้องครัวเขาไปทั้งแถบ เขาหันไปมองซากหมูป่า เพิ่งสำนึกว่าไม่น่าบ้าอยากกินมันเลยก็ตอนที่ต้องแบกมันกลับบ้านเนี่ยล่ะ

 

วุ่นวายจริง ๆ ให้ตาย

*****

            ธีโอลืมตาขึ้นมาเพื่อพบว่าตัวเองจมอยู่ใต้น้ำ มันไม่ใช่น้ำร้อนที่ไว้ใช้ต้มตัวเองอย่างที่เจสันเมื่อคืนก่อน มันอุ่นกำลังดี แถมมีกลิ่นหอมของสบู่และแชมพูลอยฟุ้ง น้ำเป็นสีมรกต มันไม่ได้ทำให้เด็กชายอึดอัด ตรงกันข้าม เขาสูดหายใจใต้น้ำได้สบาย ๆ

 

            ความทรงจำก่อนหน้าที่ดูเลือนรางค่อย ๆ กลับเข้ามาในหัวของธีโอทีละนิด เริ่มจากภาพที่หมูป่ากลัดมันพุ่งตรงมายังเขาที่อ่อนปวกเปียก ภาพที่เขามือสั่นจนทำขวานหลุดมือ ภาพที่เขาหลับตาลงยอมรับชะตากรรม ภาพที่ลืมตาขึ้นมาเห็นเจสัน เสี้ยวหน้าคมกับปอยผมสีเงิน ภาพเปลวไฟจากฝ่ามือของเจสัน ภาพสีหน้าจริงจังของเจสันที่มองมายังเขาตอนที่กุมมือกัน ธีโอกำมือใต้น้ำ เขาลืมตามองฝ่ามือที่มีเกร็ดขึ้นอยู่ประปรายอย่างนึกเสียดาย ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนตัวเองเป็นมังกรได้สำเร็จตามที่เจสันต้องการ เขากลับหมดสติไปเสียก่อน

 

            น่าเสียดาย ตอนนั้นเจสันมองเขาด้วยสายตาพอใจเป็นครั้งแรกแท้ ๆ

 

            ขาสีเข้มสองข้างที่เหยียดมาชนลำตัวของธีโอทำให้เด็กชายสะดุ้ง เขามองต้นขาเปลือยเปล่า ช่วงสะโพกผายและหน้าท้องแบนราบสีช็อคโกแลตใต้น้ำด้วยความตื่นตะลึง เด็กชายหน้าร้อนผ่าวเมื่อเห็นสัดส่วนใต้ร่มผ้าชัดเจน เขารีบผุดขึ้นจากน้ำ ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อเห็นเจสันในสภาพเปลือยทั้งตัวกำลังนอนพิงอ่างอาบน้ำที่ทำจากไม้สีเข้มอยู่ตรงกันข้าม เจสันมีท่าทีง่วงงุน เบียร์สดในแก้วทรงสูงลอยอยู่กลางอากาศทางด้านซ้ายมือของเจสัน ด้านขวาเป็นขาหมูป่าหอมกรุ่น พวกมันผลัดกันลอยเข้าปากของเจสันที่เคี้ยวหยับทั้งที่นั่งสัปหงก

 

            เด็กชายเลิ่กลั่ก เพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว แม้จะสงสัยว่าตัวเองโผล่มาในอ่างอาบน้ำร่วมกับเจสันได้อย่างไร ธีโอก็ไม่คิดที่จะลุกออก สายน้ำอุ่น ๆ ชวนให้สบายผิวกับกลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิดที่ประดับไปทั่วห้องน้ำทำให้เขารู้สึกสบายตัว เขาเหลือบมองขาหมูย่างที่ลอยเข้าปากเจสันแล้วน้ำลายสอ อ้อนวอนเจสันผ่านสายตา

 

            คนไม่ทำงานไม่มีสิทธิได้กินเจสันแสยะยิ้มเมื่อเห็นว่าไอ้เด็กครึ่งมังกรกำลังมองเขาด้วยสายตาแบบไหน ตื่นมาแล้วก็จะกิน ไม่ได้สำนึกเลยว่าเขาต้องแบกทั้งมันทั้งหมูป่ากลับบ้าน เด็กน้อยคอตก ทำท่าจะขึ้นจากน้ำแบบหงอย ๆ แต่เจสันดีดน้ำใส่หน้ามันก่อน ยังไม่ต้องขึ้น ดูฉันกินเงียบ ๆ ซะ

 

            ธีโอแทบน้ำตาตก การมองคนกินอาหารอย่างสำราญเป็นเหมือนโทษประหารของคนที่กำลังหิวจนไส้กิ่ว เด็กชายมองเจสันที่ทั้งดื่มเบียร์ทั้งกินหมูทั้งพูดกับเขาทั้งสูบบุหรี่ในคราวเดียวด้วยความตกตะลึง ไม่แน่ใจว่าควรเอ่ยปากชมดีหรือไม่ กลิ่นบุหรี่ของเจสันถูกกลบด้วยกลิ่นดอกไม้หอมรอบห้อง แต่ควันแสบจมูกที่ลอยคลุ้งจากบุหรี่ที่เจสันใช้ปลายนิ้วคีบอยู่ก็ลอยอบอวลจนเด็กชายแสบตา

 

            ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้หรือครับเด็กชายถามเสียงอ่อย ในใจนึกอยากฟาดหัวเจสันให้สลบแล้วชิงหมูมากินเอง แต่ขืนทำแบบนั้นลงไป เขาคงโดนโทษประหารของจริงเป็นแน่แท้

 

            นายเหม็นเหมือนหนูตายเจสันพูดตรงจนเด็กชายสะอึก ฉันขัดตัวเอาเศษดินออกให้หมดแล้วเลยโยนลงมานี่

 

            ขอบคุณครับเด็กชายมองหินขัดตัวที่ขอบอ่าง มันมีคราบดินติดอยู่เล็กน้อย เขาอมยิ้มเมื่อรับรู้ได้ว่าเจสันใจดีกว่าที่คาด อย่างน้อยก็ไม่ปล่อยให้เขาโดนเขี้ยวหมูป่าเสียบทะลุหลัง แถมยังล้างตัวให้เขาด้วย ธีโอหวนนึกถึงใบหน้าพึงพอใจของเจสันตอนที่เขาบังคับฝ่ามือของตัวเองได้ สัญญากลับตัวเองว่าคราวหน้าต้องทำให้เจสันพูดว่าเขาเก่งให้ได้

 

            แต่ความดีใจอยู่ได้ไม่นาน เมื่อเจสันพูดเสียงเรียบทั้งที่มีของกินเต็มปากโดยไม่มีสำลัก ฉันกินอิ่มแล้วนายก็ไปได้เลย

 

            ไปไหนครับเด็กชายเลิ่กลั่ก มองเจสันที่เลิกคิ้วแล้วชี้นิ้วออกไปนอกประตูแทนคำตอบ ธีโอหน้าเสีย ถีบตัวเองจากอ่างน้ำด้านหนึ่งไปหาเจสันที่นั่งเหยียดตัวอยู่อีกด้าน เจสันใช้มือข้างที่ไม่ได้คีบบุหรี่ดันหน้าผากเด็กชายไว้ก่อนที่ธีโอจะซุกหน้าเข้ากับอกตัวเองได้ เขานิ่งไปเมื่อธีโอเงยหน้าขึ้นมาหาเขาด้วยสีหน้าอ้อนวอนปนตัดพ้อ แววตาแบบเดียวกับที่เห็นตอนที่เขาทำร้ายมันไม่ผิดเพี้ยน ให้ผมอยู่กับคุณเถอะนะครับ

 

            อยู่กับนายฉันมีแต่ซวยเจสันใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเด็กหลายที แต่นั่นเหมือนเป็นการเปิดโอกาสให้ธีโอหลุดออกจากการดันหน้าผาก เด็กชายพุ่งกอดเจสันจนพ่อมดสำลักบุหรี่ ตบหัวเด็กสามทีรวด เด็กชายหัวเด้งไปซ้ายทีขวาทีตามจังหวะการฟาดฝ่ามือของเจสัน แต่ก็ยังคงดันทุรังยึดตัวพ่อมดไว้แน่น ซุกแก้มลงกับอกเปลือยเปล่าราวกับลูกแมวตัวเล็ก

 

            ขอร้องล่ะครับคุณเจสัน คุณ คุณจะให้ผมทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น

 

            อย่างเดียวที่นายทำได้ตอนนี้คือย่างตัวเองให้ฉันกินซะเจสันสบถเสียงเบา ไอ้เด็กนี่เกาะหนึบยิ่งกว่าปลิง เขาลุกขึ้นจากน้ำ พยายามสะบัดตัวและกระชากหัวเด็กออก แต่นอกจากขาบอบบางสองข้างที่แกว่งไปมากลางอากาศแล้ว ทั้งแก้มทั้งมือของมันยังยึดตัวเขาแน่น แถมยังทำท่าเหมือนจะไถลลงต่ำจนเจสันต้องรีบนั่งลงตามเดิม ถ้านายไม่ปล่อย เตรียมโดนช็อตตายได้เลย

 

            ผม ผมทำอย่างอื่นได้นะเด็กชายพยายามไม่ฟังคำขู่แม้ว่าจะกลัวแทบตาย แถมตอนนี้เขาเริ่มโมโหเจสันขึ้นมาแล้วเช่นกัน เดี๋ยวช่วยเดี๋ยวไล่ ไอ้พ่อมดกลับกลอก! เขาฝังเขี้ยวลงในเนื้อสีช็อคโกแลตแรง ๆ เมื่อเจสันตบบ้องหูเขาจนได้ยินเสียงวิ้งยาว ๆ เจสันสบถเสียงดัง ขยำเส้นผมสีดำสนิทของไอ้เด็กเวรไว้แน่นแล้วกระชากไปด้านหลังอย่างไม่ออมแรงแม้แต่นิดเดียว เจสัน! คุณอย่ากระชากหัวผมสิ!”

 

            ครับหายไปไหน!” เจสันแหกปากตามเด็กอย่างที่ไม่ได้ทำมาร่วมครึ่งศตวรรษ เขาโกรธจนควันออกหู ใต้กระดูกไหปลาร้าเจ็บแปลบ รอยเขี้ยวปรากฏชัดเจน เลือดสีเข้มไหลจากบาดแผลเข้าไปผสมกับน้ำ ไอ้เด็กเวร!”

 

            ไอ้พ่อมดกลับกลอก!” เด็กชายตะโกนเสียงดัง ด้วยความที่มีเชื้อสายมังกร เสียงตะโกนจึงผสมไปด้วยเสียงคำราม เจสันขมวดคิ้วแน่นด้วยความปวดหัว คุณไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับท่านป้าของผมเลย!”

 

            ฉันไม่เคยสัญญาอะไรกับใครทั้งนั้น ตอนนั้นฉันหลับ!” เจสันตะโกนสุดเสียง เขานั่งนิ่งเมื่อรู้สึกว่าทุกอย่างเริ่มงี่เง่า เขาที่ไม่เคยมีเรื่องราวให้ปวดหัวรู้สึกเหมือนสมองถูกสับไม่หยุดตั้งแต่ที่ได้เด็กมันมา พ่อมดสูดหายใจลึกอย่างตั้งสติ เด็กชายที่พอเห็นแบบนั้นก็ทำตามบ้าง กลิ่นของเจสันหอมเหมือนขนม เขาเผลอทำจมูกฟุดฟิดอยู่กับอกของพ่อมดปากหมาเห็นแก่กินอย่างไม่รู้ตัว

 

            ทั้งคู่หน้านิ่วคิ้วขมวด หลับตาและเม้มปากแน่น คำผรุสวาทนับร้อยคำผุดขึ้นมาในหัวแทบจะพร้อมกัน แต่สุดท้ายทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ก็ผ่อนลมหายใจ จากนั้นก็ลืมตาขึ้นมองกันช้า ๆ เจสันมองเด็กอวดดีด้วยสีหน้าเย็นชา ธีโอมองผู้ใหญ่ปากหมาด้วยสีหน้าขุ่นเคือง

 

            ถ้าฉันให้นายอยู่ ฉันจะได้อะไรน้ำเสียงเจสันเย็นเยียบและเต็มไปด้วยความข่มขู่ เขาพยายามมองไปบนเพดานที่มีลูกไฟทรงกลมหลายสิบดวงเคลื่อนไปมาในอากาศแทนที่จะสนใจกับเด็กที่กอดเขาไม่ยอมปล่อย กำลังชั่งน้ำหนักในใจว่าระหว่างทำลายศพเด็กกับอดทนฟังเสียงเด็กมันแว้ด ๆ ต่อ อันไหนใช้พลังงานกว่ากัน

 

            เด็กชายครุ่นคิด มองหาข้อดีของตัวเอง สุดท้ายก็กลั้นใจพูดขึ้น ผมยอมเป็นคนรับใช้ของคุณครับ

 

            ฉันจะอยากได้คนรับใช้โง่ ๆ ที่แม้แต่ขวานยังใช้งานไม่เป็นมาทำไมเจสันแค่นเสียง เด็กชายหน้าชาวาบ ปฏิเสธไม่ได้ว่านั่นเป็นความจริง

 

            ธีโอหุบปากฉับ เขาแทบไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเจสันเลย

 

            เจสันเห็นเด็กเงียบก็แค่นยิ้ม เขาอ้าปากรับเบียร์สดจากแก้วที่ลอยมาจ่อถึงปาก สูบบุหรี่แล้วพ่นควันออกมาฟอดใหญ่ อ้าปากรับขาหมูที่เหลือส่วนเนื้อน้อยเต็มที พยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตัวเองสนใจเด็กหน้าหงอยที่กอดกันแน่น

 

            ฉันไม่อยากมีลูกตอนนี้ธีโอเจสันพูดเสียงเรียบหลังจากกลืนอาหารในปากลงท้องแล้ว เด็กชายเม้มปาก ความขุ่นเคืองเปลี่ยนเป็นความน้อยใจ เจสันเมินสีหน้านั้น เขาจี้จุดเด็กชายทีละข้อช้า ๆ อย่างเลือดเย็น นายแปลงเป็นมังกรมาช่วยงานฉันไม่ได้ นายไม่มีความรู้ที่ฉันควรจะรู้เพิ่ม แถมมองหน้านายแล้วฉันยังหิวไม่หยุด ไหนบอกฉันหน่อย ว่าทำไมฉันถึงควรจะเก็บนายไว้

 

            เด็กชายไม่ตอบ เขาก้มหน้าจนคางแทบชิดกับอก เจสันไม่ได้พยายามรั้งหัวเขาแล้ว ไม่ได้มีท่าทีโกรธจนสติแตกแล้วด้วย พ่อมดเอาแต่เหยียดแขนไปตามขอบอ่างด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทำท่าเหมือนเด็กชายที่นั่งตักตัวเองไม่มีตัวตน

 

            ธีโอมองรอยแผลที่ตัวอกฝากไว้บนอกของเจสันด้วยสีหน้ารู้สึกผิดเล็กน้อย มันห้อเลือดและดูท่าทางเจ็บมาก ตอนนั้นเจสันร้องลั่นเลยด้วย เขาแลบลิ้นออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เลียไปตามรอยแผลของเจสันอย่างระมัดระวัง หวังว่าตนจะช่วยบรรเทาอาการบาดเจ็บของเจสันได้

 

            เจสันเกือบสะดุ้งเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสเปียกชื้นและชวนให้รู้สึกแปลกประหลาดที่แผ่นอก เขาก้มมองเด็กชายที่เลียแผลของเขาด้วยสีหน้าจริงจังและสำนึกผิด เจสันผลักเด็กชายออกจากตัวอย่างรวดเร็ว เด็กชายที่ผ่อนกำลังยึดเกาะลอยหวือไปอีกทาง

 

            เจสันลุกขึ้นออกจากน้ำ ลูบบริเวณที่ถูกกัดถูกเลีย ก่อนจะชะงักไปเมื่อบริเวณที่ควรจะมีบาดแผลกลับเรียบลื่น เนื้อของเขาผสานกันเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีรอยแดงหรือรอยแผลใดปรากฏราวกับว่าเรื่องที่คมเขี้ยวมังกรฝังลงมาเป็นเพียงแค่จินตนาการ

 

            เขาก้มมองเด็กชายก้มหน้านิ่งจ้องผิวน้ำ ไม่ยอมเงยหน้าสบตากับเขาแม้แต่นิดเดียว เจสันทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าเด็กชายที่เงยหน้ามองขึ้นมาด้วยสายตางุนงง และยิ่งมีสีหน้าไม่เข้าใจเมื่อเจสันเผยรอยยิ้มอย่างพอใจ เด็กชายผงะเมื่อเจสันยื่นแขนที่มีหยดน้ำเม็ดเล็กเกาะมาตรงหน้า น้ำเสียงที่แฝงความตื่นเต้นของเจสันทำให้เด็กชายเผลอใจกระตุกวูบ

 

            กัดฉันเจสันสั่งเสียงเฉียบขาด เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างตื่นเต้น ถ้าหากเด็กนี่มีพลังรักษาอย่างที่เขาคาด หากลองได้ชำแหละชิ้นส่วนมันดูคงน่าสนุกพิลึก

 

เจสันหวนนึกถึงไปยังตอนที่เขาจับเด็กนี่แก้ผ้าแล้วเอาหินขัดตัว แม้มันจะมีฝุ่นเปรอะไปทั่ว แต่มันก็ไม่มีรอยแผลแม้แต่นิดเดียว พลังของมังกรแตกต่างกันออกไปตามสายพันธุ์ แต่มังกรปลายแถวไม่มีทางมีพลังรักษาแน่นอน เจสันยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น อยากรู้จนตัวสั่นระริกว่าสายเลือดของเด็กคนนี้เป็นใคร

 

เวทมนตร์รักษาเป็นเวทมนตร์ที่ใช้งานยาก ยิ่งเป็นเวทมนตร์ที่ใช้โดยไม่ผ่านวงแหวนเวทยิ่งใช้ยาก เจสันใช้เวทมนตร์รักษาไม่ได้ด้วยซ้ำ เขาใช้ได้แต่เวทมนตร์ทำลาย แถมยังต้องใช้ผ่านวงแหวนเวทบนมือทั้งสองข้าง แต่ธีโอเพียงแค่เลียแผลเขาเท่านั้น เจสันสะกดกลั้นความตื่นเต้นอย่างยากลำบาก เวลาเดียวที่เขาจะไม่อยากนอนจ้องเพดานเงียบ ๆ คือตอนที่เขากำลังจะได้รับรู้เรื่องราวใหม่ ๆ ตอนนี้เขารู้สึกราวกับว่าได้ขุมทรัพย์มาครอบครองฟรี ๆ

           

ครับ?” ธีโอทวนคำอย่างไม่เข้าใจ เจสันจ้องหน้าเขาเหมือนเห็นเพชรเม็ดงาม ดวงตาสีเข้มที่มักจะมองตรงมาด้วยความรำคาญเต็มไปด้วยความพึงพอใจและคาดหวังเต็มเปี่ยม รอยยิ้มตรงมุมปากเผยอกว้างขึ้นเรื่อย ๆ อย่างน่าสยดสยอง ธีโอเผลอคิดว่าแผลเมื่อครู่ติดเชื้อหรือเปล่า เจสันถึงได้ดูเหมือนโดนผีเข้าแบบนี้

           

เจสันกลอกตาอย่างขัดใจ เขาบีบแก้มเด็กจนมันอ้าปาก เด็กชายตกตะลึงเมื่อเจสันสอดท่อนแขนของตัวเองมาตรงคมเขี้ยว กดใบหน้าเขาอย่างแรงจนเขี้ยวของเด็กชายฝังลึกลงไปในท่อนแขน เลือดสีสดไหลย้อย หยดลงไปในน้ำหยดแล้วหยดเล่า เด็กชายที่ขัดขืนในทีแรกผ่อนแรงลง กลิ่นกายของเจสันหอมอบอวลรุนแรงยิ่งกว่ากลิ่นดอกไม้หอม จากที่ตั้งใจจะถอนคมเขี้ยวออก ธีโอกลับยกสองมือจับแขนเจสันแน่น กัดลงไปบนแขนพ่อมดอย่างตะกละตะกลาม

           

เจสันมองภาพนั้นด้วยความพอใจ ธีโอละใบหน้าออกจากท่อนแขนของเขาด้วยสีหน้าสับสน ดวงตาฉายชัดถึงความตกใจที่ปล่อยให้สัญชาติญาณครอบงำ เจสันลูบหัวเด็กน้อย ยังไม่ยอมละแขนออกจากริมฝีปากชุ่มเลือด เอาล่ะ ทีนี้ก็เลียฉันซะเด็กดี

           

คนโดนชมดีใจจนเนื้อเต้น นอกจากเจสันจะไม่โกรธแล้วยังปลอบกันด้วย ความน้อยเนื้อต่ำใจหายวับ ความสงสัยถูกปัดทิ้งออกจากหัว เด็กชายยิ้มกว้าง ก้มหน้าทำตามคำสั่งอย่างตั้งใจ เจสันหัวเราะเสียงต่ำอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าเนื้อของตัวเองค่อย ๆ ประสานกันเป็นเนื้อเดียวตามเดิมทันทีที่ลิ้นเล็กลากผ่านไปมา

           

ดีใจด้วยธีโอเจสันดีดนิ้วเป๊าะ ขาหมูป่าอีกข้างปรากฏขึ้นในอากาศ เขาส่งไปให้ธีโอแทนของรางวัล ฉันหาข้อดีของนายเจอแล้ว

 

 

 

 

 

ความจริงแล้วเจสันใจดีนะคะ XD

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากค่า คิดเห็นอย่างไรบอกกันบ้างน้า ^^

 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 775 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2233 nctsmyson (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:48
    เราอดนึกถึงเอเรนกับรีไวล์ไม่ได้เลยจริง
    #2,233
    0
  2. #2217 kunkyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 02:06
    แง55555 น่ารักแบบเจ็บๆแสบๆ
    #2,217
    0
  3. #2167 phapha087bw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 14:45
    นี่ชั้นอ่านอะไรอยู่ ขนลุก555555
    #2,167
    0
  4. #2164 caretamutami (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 18:32
    ใจดีตรงหนายยยย
    #2,164
    0
  5. #2158 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 11:22
    สงสารธีโอแทนแล้ว5555
    #2,158
    0
  6. #2088 Nanso101427 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:21
    เจสันคนใจร้าย55 น้องเริ่มเถียงแล้วเพื้อความอยู่รอด
    #2,088
    0
  7. #2086 CeeCee Yaoi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 23:19
    หือ!!เจสันใจดีตรงไหนอ่ะไรท์
    #2,086
    0
  8. #2051 Naraprinnnt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:34
    อื้อออ ><
    #2,051
    0
  9. #2034 baekbow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 17:29
    โอ๊ะ ยังไงกันนะ ส่งเด็กไปล่าหมูป่าแต่พอเด็กจะเสียท่าก็ช่วยแถมหิ้วกลับมาด้วยอีก ขัดตัวให้ด้วย แต่อยู่ๆก็มาไล่อีก เจสันต้องการอะไรกันแน่ // แล้วสาเหตุที่จะให้ธีโออยู่นี่มันจะดีจริงๆหรอ เห็นคำว่าชำแหละกึ่งๆทดลองอะไรสักอย่างแล้วรู้สึกเหมือนจะไม่ใช่เรื่องดีเลย
    #2,034
    0
  10. #2029 xวาuxวาu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 15:54

    ตอนนี้น้องยังเด็กก็เลียได้เนอะ เหอเหอ
    #2,029
    0
  11. #2004 พิก้าบู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 06:23
    เอาล่ะค่ะ จะกินเด็กหรือโดนเด็กกินซะเองก็คงต้องรอดูกันต่อไปปปป~
    #2,004
    0
  12. #1942 maielf13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:49
    มันบับให้น้องเลียเลยนะคะคุณพ่อมด
    #1,942
    0
  13. #1940 เมจิกโคโค (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 18:33
    เลีย.....
    #1,940
    0
  14. #1931 97ivy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 12:09
    กรี้ดดด มันแบบอรุ่ม
    #1,931
    0
  15. #1924 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 14:24
    ให้น้องเลีย เรามันคนบาปหนาาาา
    #1,924
    0
  16. #1923 Sarinrat Lortongpanich (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 01:41
    ตั้งแต่บอกว่าให้น้องเลีย ทำไมฉันคิสดีไม่ได้เรย
    #1,923
    0
  17. #1826 pcy921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:39
    คุก คุก คุก แค่กๆๆๆ
    #1,826
    0
  18. #1815 Tatangts 🐋 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 09:30
    กัดฉัน เลียฉัน โอ้โห คิ้สดีมั่ยดั้ยเรย
    #1,815
    0
  19. #1809 p_imchanok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 20:44
    น้องงงงงงงงง
    #1,809
    0
  20. #1780 ม่าม่าแดกได้-..- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 15:32
    ธีโอเมะช้ะ ชันเขียรนายไห้เมะน่ะ จะอ่านไปเรือยๆไม่รุ้หรอกเมะหรือเคะ. แต่อยากไห้เมะ
    #1,780
    0
  21. #1698 warat_sariyawut (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 06:42
    ฉากกัดฉากเลียนี่บับ....หึหึหึ
    #1,698
    0
  22. #1693 สีซอให้เราฟัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 20:09
    เจสันนี่ เป็นเคะอ่อ ทำไม่โหดร้ายจัง
    #1,693
    0
  23. #1637 fumio101 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 08:53
    เหมือนจะใจดี แต่-การจะต้มเด็กกิน จะชำแหละนี่คืออาร๊ายยย 5555555555555
    #1,637
    0
  24. #1445 piorny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 11:03
    ดูเจสันทำกับน้องแต่ละอย่าง เดี๋ยวจะต้มกิน เดี๋ยวจะชำแหละ สงสารน้อง
    #1,445
    0
  25. #1284 PareWaPkh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 14:23
    รอดแล้ววว5555
    #1,284
    0