[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 10 : 09 Invitation

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 590 ครั้ง
    26 มี.ค. 61

09 Invitation

 

            ตอนที่เจสันตื่นขึ้นมา บาดแผลที่เคยมีได้หายไปหมดแล้ว เขาไม่รู้สึกเจ็บ แทบจะไม่รู้แตกต่างอะไรออกไปจากเดิมก่อนออกจากบ้านเมื่อเช้าเลยแม้แต่นิดเดียว สองสิ่งที่เปลี่ยนไปคือน้ำตาของธีโอที่หยดเต็มไหล่ของเขา กับอาการหิวจนแสบไส้เท่านั้น

 

            ท่อนแขนข้างหนึ่งของธีโอพาดอยู่บนเอว ส่วนอีกข้างอยู่บนที่นอนใกล้ตัวเจสัน นิ้วของธีโอเขี่ยไปตามสันกรามและมุมปากของเขา เจสันอ้าปากงับปลายนิ้วของธีโอตามสัญชาติญาณ แต่ก่อนจะเริ่มเคี้ยวและกลืนลงคอ ธีโอที่นั่งจ้องเจสันร่วมชั่วโมงก็รีบดึงนิ้วหนี

 

            เจสันขยับศีรษะ พยายามมองหน้าของธีโอที่อยู่ไม่ห่าง เด็กหนุ่มมองหน้าเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะโถมตัวมานอนกอดเขาไว้แน่น เจสันยกมือขึ้นลูบผมลูบไหล่ของธีโอเบา ๆ ธีโอยิ่งกระชับอ้อมกอด ซุกใบหน้าลงไปตรงซอกคอของพ่อมด สูดเอากลิ่นกายของเจสันเข้าไป เขาลูบไปทั่วแขนของเจสัน บอกตัวเองว่าเจสันยังอยู่กับเขาจริง ๆ

 

            ฉันหิวเจสันพึมพำ ได้ยินเสียงธีโอแค่นหัวเราะตอบกลับมาจนได้แต่ขยับรอยยิ้ม ฉันหิวแปลว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ ขอบใจที่ช่วย

 

            และขอโทษ ที่ทำให้นายเห็นภาพแบบนั้น

 

            ธีโอไม่ตอบ เขาแค่พยักหน้าเบา ๆ กับไหล่ของอีกฝ่าย เจสันได้แต่สางผมสีเข้มของธีโออย่างเรื่อยเปื่อย แม้จะมีคำถามนับร้อยติดอยู่ที่ปลายลิ้น แต่สิ่งที่เขาทำมีเพียงสงบปากสงบคำ ฟังเสียงลมหายใจของธีโอที่ดังขึ้นแผ่วเบาอยู่ข้างหู เจสันนึกถึงคำสัญญาของตัวเอง ถ้าฉันไม่ไหวแล้ว ฉันจะบอกนายก่อนไป พ่อมดเม้มปากแล้วเป็นฝ่ายกระชับอ้อมกอดกลับ เขาเกือบไม่ได้รักษาสัญญา

 

            แม้จะแปลกใจเมื่อเจสันซบหน้าผากลงกับบ่าและกดจูบลงมาบนไหล่เหมือนไม่รู้ตัว แต่ธีโอก็ไม่คิดจะห้ามปรามอะไร เด็กหนุ่มไม่ยอมหลับตาลงเพราะภาพของเจสันที่ถูกเสียบอยู่บนต้นไม้มักจะแวบขึ้นมาในสมอง เขาเกลียดภาพนั้น มันตอกย้ำว่าเขาเกือบจะเสียเจสันไปแล้วจริง ๆ

 

            ฉันหิวเจสันย้ำอีกครั้ง เขากัดเบา ๆ ลงบนไหล่ของเด็กหนุ่มจนธีโอสะดุ้ง ถอนหายใจออกมากับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ของเจสัน ไปหาอะไรกินกันเถอะนะ

 

            “คุณเป็นแบบนี้อีกแล้วธีโอพึมพำ เขายันตัวขึ้นจากเจสัน แต่ยังไม่ยอมขยับไปไหน ฝ่ามือของพ่อมดยังคงจับไว้บนบ่าของเด็กหนุ่ม และปลายนิ้วของธีโอยังคงวางเกี่ยวอยู่บนข้างแก้มของพ่อมด ธีโอพยายามยิ้ม แต่สุดท้ายเขาก็ยิ้มไม่ออก ได้แต่เม้มปากจ้องเจสันอย่างเอาเป็นเอาตาย เรื่องที่ควรจริงจัง คุณกลับไม่ยอมจริงจัง

 

            “นายยังอยู่ตรงนี้ ส่วนฉันก็ยังไม่ตาย แค่นั้นเท่านั้นที่สำคัญและพวกเราควรจะจริงจังไปกับมันเจสันตอบกลับเสียงเรียบ เป็นครั้งแรกที่เขาไม่นึกรำคาญนิ้วของธีโอที่เกี่ยวเล่นไปทั่วหน้ากับเสียงหัวใจของตัวเองที่ดังก้องอยู่ในหู ธีโอนิ่งไป สีหน้าที่ผ่อนคลายลงของเด็กหนุ่มทำให้เจสันยิ้มออกมา

 

พ่อมดดึงมือข้างหนึ่งของธีโอมาวางไว้บนอกซ้ายของตัวเอง หัวใจที่เต้นอย่างรุนแรงกระแทกผ่านแผ่นอกไปยังฝ่ามือของเด็กหนุ่ม ธีโอกำมือข้างนั้นแน่น ดึงมือออกแล้วทาบหูข้างขวาของตัวเองลงแทนที่ เสียงหัวใจของเจสันที่เต้นอยู่ข้างหูเป็นเสียงที่น่าฟังที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยินมา

 

เจสันวางมือไว้บนศีรษะของธีโอ สอดนิ้วไปตามเส้นผมนุ่มมือ เขาปล่อยให้ธีโอซุกซบกับอก เลื่อนมือไปทั่วตัวและสูดกลิ่นของเขาไปทั่ว มันทำให้เขาจั๊กจี้แต่เขาไม่นึกอยากดันตัวอีกฝ่ายไปไกล ๆ เขาเลยทำเพียงแต่ตีไหล่เด็กหนุ่มเบา ๆ หิวแล้ว ไปหาอะไรมาให้กินที

 

กัดแขนของผมไปก่อนได้ไหมครับไม่พูดเปล่า ธีโอก็ส่งมือข้างหนึ่งไปจ่อปากพ่อมดทันที เจสันตากระตุก เขาอยากกินมันมานับปีแต่มันไม่ยอม บทจะยอมก็ดันยอมอย่างง่ายดาย นิ้วธีโอวางบนริมฝีปากของพ่อมด พยายามแทรกเข้าไปในกลีบปากนุ่มไม่ยอมหยุด กินสิครับ

 

อย่ามาประชดฉันเจสันดึงเส้นผมของธีโอแรง ๆ จนเด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาทำตาวาว ๆ ใส่ ธีโอวางคางไว้บนอกพ่อมด ถ้าไม่ติดว่าเจสันเพิ่งหายเจ็บ เขาจะกระแทกอกอีกฝ่ายแรง ๆ แน่ หิว

 

ทนไปก่อนครับ ผมยังกอดคุณไม่เสร็จธีโอว่าอย่างดื้อแพ่ง เอาถูหน้าผากไปกับอกเจสันแรง ๆ ก่อนจะนิ่งไปเมื่อพ่อมดฟาดฝ่ามือใส่หัวแรง ๆ ผมขอนะครับเจสัน ผมขอกอดคุณอีกแค่ไม่นานหรอก อยู่เฉย ๆ ก่อนนะครับ

 

เจสันเม้มปากเมื่อรู้สึกว่าตัวเองใจอ่อนยวบยาบทันทีกับคำขอร้อง เขาใช้กำปั้นเคาะศีรษะเด็กหนุ่มเบา ๆ รู้สึกแย่ขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อธีโอตัวสั่น วันนี้วันเกิดของธีโอ ของขวัญที่เขาให้อีกฝ่ายคือที่อยู่ของแม่ แต่สิ่งที่ตามมาคือการที่เขาเกือบตาย และธีโอก็เห็นภาพนั้นเต็มสองตา

 

ต่อให้ไม่มีสติ แต่เจสันก็พอเดาได้ว่าธีโอพาเขากลับมาที่นี่ได้ในสภาพแบบไหน

 

ผู้ชายคนนั้น เจสันหลับตาลงแล้วพยายามนึกหน้าของอีกฝ่าย กรามชัด คิ้วคม ดวงตาทรงอัลมอนด์และสันจมูกโด่ง แม้ว่าจะมีดวงตาสีอ่อนไม่เหมือนกับตาสีเข้มของธีโอ แต่เครื่องหน้าทุกอย่างบ่งชัดว่าอีกฝ่ายต้องมีความข้องเกี่ยวทางสายเลือดกับเด็กหนุ่มแน่

 

แล้วยิ่งพลังนั่นอีก

           

พ่อมดไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายจะทำร้ายเขากับธีโอทำไม เขายังจำความตกใจตอนที่ไฟฟ้าจากสองมือของเขาต้านหอกน้ำแข็งนั้นไม่ได้ จำความรู้สึกตอนที่มันเสียบทะลุช่องท้องผ่านกระดูกด้านหลังไปปักติดกับต้นไม้ได้ หากไม่มีธีโออยู่ใกล้ ๆ เขาคงตายอยู่ที่นั้นแล้ว

           

ผู้ชายคนนั้น ฉันคิดว่าเขาอาจจะเป็น…”

 

            “ไม่ว่าเขาจะเป็นอะไรกับผม แต่ผมเกลียดเขาเด็กหนุ่มพูดขัดเสียงเรียบ รัดตัวของเจสันแน่นขึ้นในขณะที่เจสันเองก็กอดศีรษะของเด็กหนุ่มแน่นขึ้น ธีโอขบกราม เจสันไม่ควรพูดถึงผู้ชายคนนั้นขึ้นมาเพราะมันทำให้เขานึกถึงภาพของเจสันตอนนั้นได้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าผมเจอกันอีก ผมจะทำให้มั่นใจว่าเขาต้องทรมานกว่าคุณในตอนนั้น

 

            “ฉันต้องกลัวลูกตัวเองหรือเปล่า

 

            น้ำเสียงยียวนที่ดังขัดบทสนทนาของพวกเขาทั้งคู่ทำให้สองคนบนเตียงชะงัก ธีโอดึงตัวออกจากอ้อมกอดของเจสันแล้วหันไปทางต้นเสียง ในขณะที่เจสันพยายามยันตัวขึ้นมาจากที่นอน พวกเขาสองคนจ้องผู้ชายที่ยืนกอดอกเชิดหน้าขึ้นอยู่ตรงมุมห้องด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน

 

            เจสันตกใจเพราะเขาไม่รับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายกระทั่งอีกฝ่ายพูดขัดพวกเขาขึ้นมา บ้านหลังนี้เป็นของเขา เป็นอาณาเขตและพื้นที่ของเขา การที่มีใครเข้ามาโดยที่เขาไม่รับรู้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

            พ่อมดพยายามกดความกลัวที่ปะทุขึ้นลง ความเป็นไปได้ที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมีสองอย่าง หนึ่งคือคนตรงหน้ามีพลังมหาศาล สองคือเขากำลังจะตาย

 

            มือของพ่อมดสั่น จิกเล็บลงบนตักผ่านกางเกงผ้าจนขึ้นรอย

 

            ในขณะที่ธีโอนั้นต่างออกไป เด็กหนุ่มเบิกตากว้างขึ้นเพียงนิดกับประโยคแรก ก่อนจะพุ่งตัวไปตรงหน้าด้วยความเร็วแบบที่เจสันคว้าตัวไว้ไม่ทัน ธีโอยกขาเตรียมถีบอีกฝ่ายเข้าเต็มแรง หากแต่อีกคนกลับพลิกตัวหลบได้อย่างง่ายดาย ฝ่ามือกระแทกเข้ากับต้นคอของธีโอจนเด็กหนุ่มทรุด แต่ทันทีที่ได้สติ หอกน้ำแข็งน้ำสิบก็จ่ออยู่ตรงคอของผู้มาเยือนอย่างไร้ความปราณี

 

            เจสันกัดปากอย่างขัดใจ เขาจำได้ว่าเคยสอนธีโอ ว่าไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร ถ้าต้องการจะหยุดการเคลื่อนไหวก็อย่าลังเล จะเอาอะไรเสียบก็เสียบไปเลย

 

            ผู้มาเยือนคลี่ยิ้ม เพียงแค่กะพริบตา หอกน้ำแข็งที่เคยจ่ออยู่ตรงคอก็พุ่งตรงไปยังเด็กหนุ่มทันที ธีโอยกมือขึ้น ปัดหอกน้ำแข็งพวกนั้นไปเสียบอยู่บนผนังแทน แต่เพียงแค่หันกลับมา ฝ่ามือของอีกคนก็พุ่งตรงมาตรงหน้าจนเด็กหนุ่มผงะ ธีโอเบิกตากว้างขึ้นเมื่อร่างกายของเขาเย็นเฉียบ ปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีม่วงแบบที่เขาเคยทำกับเจสัน และไม่ว่าจะทำอย่างไรเขาก็ไม่สามารถกลับคืนสภาพเดิมได้

 

            ลูกชาย นายยังเก่งไม่พอที่จะทำอะไรฉันได้หรอกอีกฝ่ายพูดเสียงเรียบ

 

ธีโอขบกรามให้กับคำเรียกนั้น ดวงตาแบบมนุษย์เปลี่ยนเป็นสีดำทั้งดวง เขาสีเข้มงอกออกมาจากหน้าผากด้านหนึ่ง ตามกระดูกสักหลังมีเขางอกออกมาทะลุเสื้อผ้า ร่างกายของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นมังกรอย่างช้า ๆ ในขณะที่คนตรงหน้าก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างพอใจ ร่างกายค่อย ๆ เปลี่ยนไปแบบเดียวกัน

           

ก่อนที่ทุกอย่างจะชะงัก เมื่อวงแหวนเวทบนฝ่ามือของเจสันสว่างวาบ ไฟฟ้าสีเงินที่พลังร้ายกาจกว่าทุกครั้งปะทุขึ้นจนบ้านสั่นสะเทือน ธีโอที่อยู่ในร่างกึ่งมังกรโดยมือกับเท้าเปลี่ยนเป็นกรงเล็บและมีเขางอกออกมาจากข้างหน้าผากและแผ่นหลังหันไปมองทางต้นพลัง พร้อมกันกับผู้มาเยือนที่หันไปมองอย่างสนใจ

           

ธีโอไม่ได้รับผลกระทบจากไฟฟ้านั้น เพราะพวกมันตรงไปยังแขกไม่ได้รับเชิญเพียงผู้เดียว

           

คนโดนพลังกระแทกชะงักไป กระแสไฟฟ้าทำให้เลือดในกายเขาเดือดพล่าน ทั้งตัวชาดิก เบิกตากว้างขึ้นอย่างประหลาดใจ ก่อนจะหรี่ลงเล็กน้อย สะบัดความรู้สึกแสบไปทั่วผิวออกไป

           

อย่ามาตีกันในบ้านเจสันขบกราม ในหัวปวดตุบจนแทบบ้า เขาจ้องไปทางผู้มาเยือนด้วยความโกรธจัด ต่อให้อีกฝ่ายเป็นพ่อของธีโอก็ไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายธีโอในบ้านของเขา ออก-ไป

 

            คนฟังหันกลับไปมองพ่อมด ไม่นานก่อนที่ไฟฟ้าทั้งหมดก็สลายไปพร้อมกับเลือดในกายของเจสันที่เริ่มแข็งตัวจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ พ่อมดผงะไปด้านหลังเมื่ออีกฝ่ายกระโจนเข้ามาหาเขาภายในเสี้ยววินาที เอื้อมมือที่เป็นกรงเล็บของมังกรมาบีบตรงลำคอของพ่อมดอย่างแรงจนเลือดโชกและค่อย ๆ ยกตัวเจสันขึ้นสูงจากพื้น พ่อมดยกมือขึ้นจับท่อนแขนแข็งแกร่ง เปลวไฟมหาศาลเผาผู้มาเยือนทั้งที่ปลายนิ้วของเจ้าของพลังจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงจนอีกฝ่ายเงื้อมืออีกข้างขึ้นเตรียมกระชากหัวของพ่อมด เปลวไฟหายไปและแทนที่ด้วยไอเย็นที่แผ่ออกมาจากมือของเจสัน

 

            เจสันมองผ่านไหล่คนที่บีบคอเขาแน่นไปทางธีโอที่พุ่งตรงมาทางนี้อย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มที่เปลี่ยนไปเป็นมังกรกว่าครึ่งอ้าปากเตรียมใช้ฟันกระชากคนที่ทำร้ายเจสัน แต่ก่อนจะถึงตัว ผู้มาเยือนก็หันไปโยนร่างของเจสันเข้ากระแทกตัวของธีโอที่ยื่นมือออกไปรับตามสัญชาติญาณ

 

            ตอนที่ธีโอกับเจสันเงยหน้าขึ้นและผละตัวออกจากกันเตรียมพุ่งเข้าไปด้านหน้าอีกครั้ง สันเท้าของผู้มาเยือนก็กระแทกเข้ากับแผ่นหลังของเจสัน ขยี้ร่างของพ่อมดจนทรุดลงไปกองกับพื้น ขาอีกข้างตวัดเตะต้นคอของธีโอจนเด็กหนุ่มกระแทกเข้ากับโต๊ะใกล้ ๆ ทันทีที่สองเจ้าบ้านลุกขึ้นมาได้ใหม่ โซ่สีเงินก็พุ่งมาล่ามข้อมือข้อเท้าของทั้งสองคนเข้ากับผนังทันที

 

            ผู้มาเยือนยืนค้ำศีรษะของสองคนที่สิ้นฤทธิ์อย่างง่ายดายด้วยสีหน้านิ่งเรียบ เขามองเจสันที่หันไปมองธีโอด้วยความเป็นห่วง กับธีโอที่เงยหน้าขึ้นจ้องเขาด้วยสีหน้าเคียดแค้น ก่อนถอนหายใจออกมายาว ๆ เขาเพิ่งจำคำพูดของอลานาตอนที่เธอยังอยู่ได้

 

            ถ้าตั้งใจจะพูดคุยกับใคร จงอย่าใช้ความรุนแรง

 

            เขามองไปรอบห้องที่เหมือนโดนพายุถล่ม ประโยคของอลานาก้องอยู่ในหัวอีกครั้ง

 

            ถ้าตั้งใจจะพูดคุยกับใคร จงอย่าใช้ความรุนแรง





ห้องนอนเละเทะ เจสันกับธีโอถูกล่ามติดอยู่กับพื้น ทั้งคู่ไม่สามารถเค้นพลังในตัวออกมาใช้ได้แม้แต่นิดเดียว พวกเขาเงยหน้ามองผู้บุกรุกที่ลากเก้าอี้มาไว้กลางห้อง ขยับตัวนั่งลงบนนั้นแล้วจ้องหน้าพวกเขาสองคนด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ แตกต่างจากสีหน้าที่เต็มไปด้วยความร้ายกาจตอนที่ซัดกันจนเละเทะโดยสิ้นเชิง

 

            โลแกน ผู้บุกรุก มังกรผู้ทรงพลัง จ้องมองสองคนที่ไม่มีท่าทีอ่อนลงเลยแม้แต่นิดตอนที่จ้องเขากลับ คำพูดของอลานาก้องอยู่ในหัว เขาถอนหายใจแล้วพึมพำ

 

            ผมแค่ต้องการที่จะคุย

 

            เจสันกะพริบตาเหมือนไม่อยากเชื่อกับคำพูด ก่อนจะแค่นหัวเราะเสียงดังพร้อมกับธีโอ

 

            เพ้อเจ้อบ้าอะไร/ คุณเพ้อเจ้อบ้าอะไรของคุณหนึ่งพ่อมดหนึ่งครึ่งมังกรสบถขึ้นมาพร้อมกัน ทำธีโอขนาดนี้เนี่ยนะ/ทำเจสันขนาดนี้เนี่ยนะ

 

            สนิทกันดีนะโลแกนให้ความเห็น ก่อนจะเห็นเจสันกับธีโอพร้อมใจกันกลอกตาใส่ เขายิ้มบาง ๆ ระหว่างสังเกตสีหน้าของลูกชายที่แข็งกระด้างและแสดงถึงความเกลียดชังต่อเขาอย่างไม่ปิดบัง แม้ใบหน้าของเด็กหนุ่มจะเหมือนกันกับเขาแบบแทบจะถอดแบบกันมา แต่ดวงตาคู่นั้นเป็นของอลานาแน่นอน

 

            คุณต้องการอะไรเจสันถามเสียงเรียบ ร่างกายของเขาชาดิก แต่อย่างน้อยโลแกนก็ไม่พยายามแช่แข็งเขาทั้งเป็นแล้ว

 

            ฉันแค่ต้องการคุยกับลูกชายโลแกนตอบกลับขณะที่ยังไม่ยอมละสายตาออกจากธีโอ ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพึมพำ ธีโอใช่ไหม ฉันนึกว่านายตายไปพร้อมกับอลานาแล้วเสียอีก

 

            ธีโอจ้องคนพูดตาแข็งกร้าว ไม่ยอมตอบอะไรกลับไปแม้แต่คำเดียวจนเจสันที่นอนอยู่ข้าง ๆ ต้องเป็นฝ่ายต่อบทสนทนาให้ เด็กนี่กำลังโกรธคุณ

 

            ผมพอจะมองออกโลแกนหันไปมองเจสันที่กลอกตาทำหน้าเบื่อหน่าย เขานึกแปลกใจไม่น้อยที่พ่อมดคลายทีท่าโกรธจัดลง คงเหลือไว้เพียงความหงุดหงิดรำคาญใจ ทั้งที่เขาทำร้ายอีกฝ่ายหนักหนาสาหัสเหลือเกิน ที่ทำร้ายคุณไปต้องขอโทษด้วย ผมห้ามตัวเองไม่อยู่

 

            ห้ามไม่อยู่? คุณเป็นคนประเภทไหนกัน คุณเกือบฆ่าเจสันของผม คุณยังกล้าพูดแค่ว่าห้ามตัวเองไม่อยู่อีก!” เป็นธีโอที่ตวาดกลับมา เจสันที่กำลังจะพยักหน้ารับอย่างตัดรำคาญชะงักแล้วหันไปมองเด็กหนุ่มที่ยังคงตะกุยตะกายพื้นจนเล็บครูดเป็นรอย ท่าทางแสดงชัดว่าทันทีที่หลุดไปได้ เด็กหนุ่มพร้อมจะกระโจนเข้าหาอีกฝ่ายทันที

 

            เขาไม่ใช่คน เขาแค่เป็นมังกรที่แปลงร่างเป็นคนได้เจสันพึมพำขัด ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางเมื่อธีโอหันขวับมาจ้องแบบจะกินหัว ฉันแค่ชี้ข้อเท็จจริง

 

            ทำไมคุณไม่โกรธธีโอแค่นเสียงใส่เจสันที่ไม่ยอมหันกลับมามองเขา เขาทำคุณ คุณเป็นคนที่ควรจะโกรธ

 

            สรุปคุณอยากคุยอะไรกับธีโอเจสันเปลี่ยนเรื่อง เขาเป็นพวกไม่สนใจเรื่องความเจ็บปวดอยู่แล้ว ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น คือเขาไม่กล้ายอมรับทั้งกับธีโอทั้งกับตัวเองว่าหลังจากเห็นเด็กหนุ่มโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ความโกรธที่มีต่อตัวโลแกนก็พลันหายไปเสียเฉย ๆ เหลือเพียงความหงุดหงิดรำคาญที่อีกฝ่ายไม่ยอมกลับไปเสียที พ่อมดพยายามไม่สนใจเสียงสบถจากเด็กหนุ่มข้างตัว มันด่าทั้งเขาทั้งโลแกนในคราวเดียว

 

            ฉันอยากชวนลูกไปอยู่ด้วยกันคำพูดตอบรับสั้น ๆ ทำให้เสียงสบถจากปากของธีโอเงียบหายไปทันที เจสันชะงัก เสียงหัวใจของเขาดังอื้ออึงอยู่ในหัว เขาสูดลมหายใจลึกระหว่างรับฟังคำพูดที่ออกจากปากของโลแกนต่อไป ฉันเห็นทั้งสองคนตอนที่ไปเคารพหลุมศพของอลานา ลูกครึ่งมังกรกับพ่อมดเป็นการรวมตัวที่แปลกประหลาด ยิ่งพวกนายสองคนไม่โดนฉันสะกดจิตอย่างพวกคนในสุสาน ฉันเลยตั้งใจจะไล่พวกนายไปให้พ้น ๆ

 

            ด้วยการเอาหอกเสียบเจสันธีโอแค่นเสียง ความตกใจในทีแรกเปลี่ยนเป็นความโกรธเคืองทันที

 

            โลแกนยิ้มบางอย่างยอมรับ ก่อนจะพยักหน้าเงียบ ๆ ด้วยข่าวที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ ฉันเลยตัดสินใจทำแบบนั้นลงไป

 

            ข่าว?” ธีโอขมวดคิ้ว ต่างจากเจสันที่ซบหน้าผากลงกับพื้นแล้วถอนหายใจ

 

            เรื่องที่โนอาห์บอกมาเมื่อเช้า การล่าพ่อมดแม่มด แล้วก็พวกลูกผสมอย่างนายกำลังระอุขึ้นในหมู่บ้านแถบนี้เจสันเป็นฝ่ายพูดเสียงเรียบ โลแกนพยักหน้ารับ คุณคิดว่าพวกเราโดนพวกนักล่าควบคุม และตั้งใจจะเล่นงานคุณ มีพวกเราจำนวนมากสู้คนพวกนั้นไม่ได้

 

            นั่นก็ส่วนหนึ่ง…” เจสันขมวดคิ้วเมื่อรู้สึกว่าประโยคนั้นต้องมีคำต่อ ก่อนจะพยักเพยิดให้พูดต่อ และอย่างที่บอกไป ผมยั้งมือไม่อยู่

 

            เจสันสบถในใจ สาบานกับตัวเองว่าสักวันต้องเอาเลือดหัวอีกฝ่ายออกให้ได้ ในขณะที่ธีโอแค่นหัวเราะกับเหตุผลนั้น แล้วเมื่อไหร่คุณจะปล่อยเราสองคนสักที

 

            ถ้าปล่อยตอนนี้ ทั้งสองคนก็คงจะเข้ามารุม แล้วหลังจากนั้นก็จะโดนซัดจนหมอบอีกรอบ ฉันคุมตัวเองไม่อยู่หรอกโลแกนตอบกลับ มองธีโอที่จ้องตัวเองอย่างไม่ยอมแพ้ นายอ่อนแอ ธีโอธีโอขบกราม มองโลแกนที่หันไปมองเจสันที่เม้มปากแน่นด้วยสายตาเห็นใจ ส่วนคุณก็อยู่ได้แค่อีกสิบกว่าปี

 

            ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ธีโอหันไปจ้องเจสันด้วยความตกใจทันที ริมฝีปากล่างของเจสันสั่นเทาจนพ่อมดต้องขบฟันลงไปบนนั้น เขาสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอดอย่างพยายามตั้งสติ แต่การที่ธีโอพยายามตะกายตัวเข้ามาหาไม่ทำให้สติของเขากลับมาเลยแม้แต่นิดเดียว

 

            คุณรู้ได้อย่างไรว่าธีโอเป็นลูกของคุณเจสันตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง เขาพยายามไม่หันไปมองธีโอที่โดนล่ามอยู่ข้าง ๆ

 

            ผมขอถามคุณกลับ คุณมองหน้าผมแล้วหันกลับไปมองหน้าธีโอ คุณไม่รู้จริง ๆ หรือว่าเด็กคนนี้คือลูกของใคร โลแกนหันไปมองเด็กหนุ่มที่ไม่สนใจเขาแล้ว อีกฝ่ายพยายามตะกายตัวไปหาเจสันลูกเดียว มังกรในร่างมนุษย์ถอนหายใจ ขยับปลายนิ้วเพียงนิด โซ่สีเงินที่ล่ามธีโอค่อย ๆ ละลายหายไป ธีโอกระโจนเข้าไปหาเจสันแล้วกอดอีกฝ่ายไว้แน่นจนพ่อมดถอนหายใจ เขามองโลแกนที่จ้องมองพวกเขาสองคนอย่างไม่ละสายตาผ่านไหล่ของธีโอ ธีโอ ถ้านายเข้ามาทำร้ายฉันแม้แต่นิดเดียว โซ่ที่ล่ามเจสันอยู่นั่นจะกระชากร่างของพ่อมดสุดที่รักของนายออกเป็นชิ้น ๆ แน่นอน

 

            ธีโอที่กำลังปัดรอยเปื้อนบนหน้าผากและรักษาแผลตามตัวของพ่อมดอยู่ชะงัก เขากอดเจสันไว้แนบอกและหันไปจ้องโลแกนด้วยสีหน้าเกลียดชัง แต่สุดท้ายก็ยอมนั่งกอดเจสันนิ่ง ๆ ไม่ขยับตัว

 

            เจสันถอนหายใจแผ่วเบา เขาเกลียดสถานการณ์แบบนี้เป็นที่สุด

 

            ว่าไง อยากไปอยู่กับฉันหรือเปล่า

 

            ไม่ ผมไม่อยากไปอยู่กับคุณธีโอพูดเสียงเย็นชา ผมไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงมาต้องการผมเอาตอนนี้ คุณอาจจะบอกว่าคุณคิดว่าผมตายไปตั้งแต่ท่านแม่ตาย แต่นั่นเป็นแค่การคาดเดา คุณไม่มีความคิดหรือความหวังที่ว่าผมจะยังมีชีวิตอยู่ ไม่แม้แต่จะพยายามพิสูจน์ข้อเท็จจริงนั้นด้วยซ้ำ

 

            โลแกนก้มหน้าลงอย่างยอมรับข้อกล่าวหา หูฟังเสียงของเด็กหนุ่มที่กอดร่างของพ่อมดไว้แน่น

 

            ผมโตมาแบบไหน ผมผ่านอะไรมาบ้าง สิ่งที่ผมเผชิญตลอดมาสิบห้าปี คุณไม่เคยรับรู้อะไรเลย ชีวิตที่ผ่านมาของผมไม่เคยมีคุณธีโอพูดต่อ เขาหันกลับไปสนใจเจสันที่นั่งนิ่งอยู่ในอ้อมกอด ใช้นิ้วโป้งปาดเม็ดเหงื่อตามหน้าผากของพ่อมดอย่างแผ่วเบา พอเจอพวกเรา คุณไม่ลังเลที่จะทำร้ายผมกับเจสันด้วยซ้ำ และตอนนี้ที่คุณรู้แล้วว่าผมคือลูกของคุณ คุณก็ยังทำร้ายผม คุณทำร้ายเจสัน

 

เด็กหนุ่มคำรามในท้ายประโยค เขาพยายามกดความพลุ่งพล่านที่เกิดขึ้นลงไปอีกครั้ง ภาพของเจสันที่ร่างโชกเลือดและถูกตรึงอยู่กับต้นไม้ทำให้เขามือสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

 

เจสันเป็นคนเดียวที่อยู่กับผมตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ เขาเป็นคนเดียวที่กอดผมตอนที่ท่านลุงท่านป้าตาย ถึงเขาจะใจร้ายในบางเวลาไปบ้าง แต่ความจริงแล้วเขามักจะใจดีกับผมทุกครั้งที่ผมกำลังแย่ ผมจะไม่ไปกับคนที่ทำให้เจสันเจ็บตัว ต่อให้คน ๆ นั้นจะเป็นพ่อที่ไม่เคยสนใจใยดีผมตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมาก็ตาม

           

เจสันเหลือบมองหน้าของธีโอที่อยู่ห่างไปเพียงแค่คืบ เขาชะงักไปเมื่อธีโอประทับจูบลงบนหน้าผากของเขาเบา ๆ พ่อมดรีบเบือนหน้าไปทางอื่น ซบแก้มลงกับบ่าของธีโอแทนการหนี ธีโอยิ้มบางเมื่อเห็นว่าหูของพ่อมดแดงจัด ก่อนจะวกสายตากลับไปมองโลแกนอีกครั้ง

 

            ปล่อยเจสัน แล้วคุณจะไปไหนก็ไป

 

            โลแกนมองภาพของลูกชายที่แสดงออกชัดเจนว่ารู้สึกอย่างไรกับพ่อมด เขาพยักหน้ารับอย่างเชื่องช้า โซ่ทั้งหมดที่ล่ามเจสันอยู่ละลายหายไป เจสันพยายามยันตัวเองลุกขึ้นยืน แต่ธีโอกระชากร่างเขามาไว้ในอ้อมกอดต่างเดิม เด็กหนุ่มยกตัวของพ่อมดขึ้นอุ้มเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาต่อหน้าต่อตาโลแกน ไม่ยอมปล่อยให้เจสันลงเดินเองง่าย ๆ แม้ว่าพ่อมดจะทั้งตบหัวทั้งตบแก้ม เจสันยังไม่สามารถใช้พลังได้ตามเดิม แต่ถึงจะใช้ได้ บางส่วนในใจของพ่อมดก็พยายามยั้งมือตัวเองไว้ไม่ให้ทำร้ายธีโอ

 

            นายในตอนนี้ช่วยอะไรเจสันไม่ได้หรอก ธีโอโลแกนพูดเสียงเรียบ มองธีโอที่หันมาจ้องเขม็งทันที เหตุการณ์ในวันนี้ชี้ให้เห็นชัดเจนแล้วว่านายทำอะไรไม่ได้เลย

 

            แล้วยังไงธีโอพูดเสียงลอดไรฟัน ความจริงที่ตีแสกหน้าทำให้เด็กหนุ่มโกรธทั้งตัวเองทั้งโลแกน

 

            ฉันแค่จะยื่นข้อเสนอโลแกนตอบกลับ เขาเลื่อนสายตามองเจสันที่จ้องเขาอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดช้า ๆ ตั้งใจให้คำพูดซึมเข้าไปในสมองของลูกชาย นายกลับไปฝึกกับฉัน ไปตอนเช้าและหลังจากฝึกเสร็จก็ค่อยกลับมาหาเจสันตอนกลางคืน อย่างน้อยก็จนกว่านายจะเก่งกว่านี้ การเติบโตมากับมนุษย์ที่ถึงตอนนี้จะเป็นพ่อมดทำให้นายอ่อนแอเกินไป ฉันทนเห็นลูกชายตัวเองมีสภาพย่ำแย่แบบนี้ไม่ไหวหรอก

 

            แล้วคุณจะได้อะไรเป็นเจสันที่ถามออกมาเมื่อเห็นว่าธีโอเอาแต่กัดฟันแน่น เขาได้แต่ลูบไหล่ปลอบ เถียงไม่ออกว่าการสอนของเขามันมีปัญหา

 

            โลแกนจ้องเข้าไปในดวงตาสีเข้มที่เหมือนกับมีดวงดาวเป็นประกายอยู่ภายในของธีโอ เป็นครั้งแรกที่มังกรในคราบมนุษย์ยิ้มออกมาด้วยสีหน้าจริงใจที่สุด ฉันเพียงแค่อยากจะใช้เวลาร่วมกับสายเลือดของอลานาเท่านั้นเอง





โลแกนจากไปหลังจากจัดการคืนสภาพของบ้านและตัวเจสันแล้ว มังกรในร่างมนุษย์กวาดมือไปทั่วห้อง เจสันทำตาวิบวับเมื่อเห็นว่าสภาพห้องที่เละเทะค่อย ๆ กลับคืนสภาพเดิม ธีโอมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะรีบถอยหนีเมื่อโลแกนเอื้อมมือมาทางเจสัน ไอพลังสีอ่อนไหลถ่ายเทเข้าสู่ตัวพ่อมดผ่านทางหน้าผาก พ่อมดหลับสนิททันทีที่กลุ่มก้อนพลังนั้นไหลเวียนเข้าไปในตัว

 

            มันจะทำให้เจสันของนายสบายตัวมากขึ้นโลแกนอธิบายเมื่อไอเย็นจากพลังของธีโอแผ่ออกไปทั่วห้อง

 

            หลังจากที่โลแกนจากไปแล้ว ธีโอก็วางเจสันลงกับเตียง พ่อมดครางเสียงเบาแล้วขดตัวเป็นก้อนด้วยความหนาว ธีโอคลายพลังออกแล้วขยับไปกอดเจสันแน่น ซบหน้าผากลงกับไหล่ กล้ำกลืนความพ่ายแพ้ของตัวเองลงคออย่างเงียบงัน

 

            นายอ่อนแอ ธีโอ เด็กหนุ่มหลับตาลง เขาขยับหูไปทาบกับแผ่นอกของพ่อมดด้วยความหวั่นเกรง ส่วนคุณก็อยู่ได้แค่อีกสิบกว่าปี

 

            เจสันของเขา

 

            เจ็บเสียงพึมพำแผ่วเบาทำให้ธีโอรู้สึกตัวว่าเขากอดรัดร่างของเจสันแน่น พ่อมดขยับตัวไปมาในอ้อมกอดของเขาอย่างยากลำบาก ธีโอรีบคลายอ้อมกอด แต่ไม่ยอมปล่อยเจสันออกไป เขาสบตากับพ่อมดที่จ้องมาอย่างงุนงง อีกฝ่ายหันไปมองรอบตัวก่อนจะวกสายตากลับมา เขาทำอะไรนายอีกหรือเปล่า

 

            เปล่าครับธีโอตอบเสียงเรียบ เขาใช้นิ้วโป้งถูแก้มเจสันเบา ๆ พ่อมดนิ่วหน้าและดึงหน้าหนี แต่ธีโอจับคางของเจสันไว้แน่น พวกเขาจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใครกระทั่งเจสันเป็นฝ่ายกลอกตาและยอมแพ้ไปเอง ธีโอปล่อยมือออกแล้วใช้หลังมือไล่ไปตามแก้มของเจสันอีกครั้ง

 

พ่อมดยิ้มไม่ออกเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เขาซบหน้าลงกับมือของธีโอ แม้ว่าอยากจะขอโทษที่ทำให้ได้เจอความทรงจำแย่ ๆ แต่เจสันก็พูดไม่ออก

 

คุณอยากได้อะไร อยากทำอะไรเป็นพิเศษอีกหรือเปล่า

           

ฉันหิวเจสันตอบสั้นชัดถ้อยชัดคำ ดีใจที่ธีโอเปลี่ยนเรื่อง พ่อมดยกขาขึ้นแล้วใช้ปลายเท้าชี้ไปที่ประตู จะปล่อยตัวฉันแล้วไปทำอะไรมาให้ฉันกินหรือจะยอมให้ฉันกินนาย

           

บางทีผมก็อยากเป็นฝ่ายกินคุณทั้งเป็นเหมือนกันธีโอตอบกลับเสียงนิ่ง เจสันนิ่งไปแล้วเลิกคิ้ว คำว่ากรรมตามสนองโผล่ขึ้นมาในสมองทันที ธีโอมองดวงตาที่ฉายชัดว่าตกใจของเจสันแล้วกระตุกยิ้ม ยอมปล่อยตัวพ่อมดแล้วเดินออกไปหาอะไรมาให้เจสันกินในที่สุด

           

มือที่จับมีดของธีโอสั่นเทา เสียงของโลแกนก้องไปมาอยู่ในหัว เจสันอยู่ได้แค่อีกสิบกว่าปี สิบกว่าปี มันน้อยกว่าที่เขาภาวนาไว้เสียอีก

           

สิบกว่าปี เจสันเหลือเวลาอีกแค่นั้น

           

สิบปีต่อจากนี้ วันที่เขาอายุยี่สิบห้า วันที่เจสันอายุสามสิบหก เจสันจะเหลือเวลาอีกไม่ถึงสิบปี

           

เจสันเดินตามเด็กหนุ่มออกมาอย่างเงียบเชียบ เขาเอนตัวพิงกับกรอบประตูห้องครัว มองมือที่สั่นเทาของธีโอด้วยสายตาเรียบนิ่ง พ่อมดเองก็ได้ยินเสียงของโลแกนกรีดเข้าลงกลางสมอง สิบกว่าปีที่โลแกนพูด เขาค่อนข้างมั่นใจว่ามันคงไม่เกินสิบห้าปีแน่ ๆ

           

ธีโอชะงักเมื่อเจสันเดินเข้ามาใกล้และกระโดดขึ้นไปนั่งไขว่ห้างแล้วใช้แขนยันตัวบนโต๊ะ พ่อมดใช้ปลายเท้าเตะเอวเด็กหนุ่มเบา ๆ ธีโอวางมีดลงแล้วเอื้อมมือจับข้อเท้าเจสันไว้แทน

           

สิบกว่าปีไม่ใช่เวลาที่ยาวก็จริง แต่คิดในแง่ดี อย่างน้อยมันก็ดีกว่าเก้าปีนะธีโอ

           

ธีโอก้มหน้าลงจ้องปลายนิ้วเท้าของเจสันแทน เด็กหนุ่มขบกรามแน่น สูดลมหายใจลึกอย่างพยายามกดความโกรธและความกลัวลง

           

ไม่เป็นไรหรอก ภายในสิบปีนี้ ฉันจะใช้งานนายจนคุ้มเลยล่ะเจสันพยายามยิ้ม แต่รอยยิ้มของเขาบิดเบี้ยวสิ้นดี พ่อมดไม่กล้ามองหน้าธีโอ เขาเลยเสเปลี่ยนไปเงยหน้ามองเพดานแทน พูดพึมพำเหมือนสะกดจิตทั้งตัวเองทั้งธีโอ ไม่เป็นไร ทุกอย่างจะไม่เป็นไร และนายก็จะไม่เป็นไร

           

คุณหลอกตัวเองอยู่เจสัน คุณรู้ว่าผมจะเป็นถ้าคุณไม่อยู่ธีโอพูดขัด เจสันเงียบลงทันที ถ้าคุณหายไป…”

           

นาย็ต้องไม่เป็นไรเจสันเป็นฝ่ายพูดขัดเสียงกร้าว เขาหลับตาลงเมื่อธีโอกดนิ้วนวดไปตามข้อเท้าของเขา ฉันขอร้อง นายต้องไม่เป็นไร

           

ธีโอแค่นยิ้ม เขากระชากข้อเท้าเจสันจนพ่อมดร่วงลงมาจากโต๊ะแล้วพุ่งมาชนเขาเต็มแรง เจสันเงยหน้าขึ้นอย่างไม่พอใจ แต่ธีโอกลับกอดเขาแน่นแล้วเค้นเสียงลอดไรฟัน ผมเกลียดตอนที่คุณพูดแบบนั้น เราทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าผมไม่อยากให้คุณตาย เมื่อไหร่คุณจะยอมรับความจริงข้อนั้นแล้วเลิกพูดว่าผมจะไม่เป็นไรสักที

           

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอันน่าอึดอัด เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่เจสันไม่กล้าโวยวายหรือช็อตธีโอ เขาโอบไหล่ธีโอกลับอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ยิ่งธีโอมีสีหน้าทรมานเขายิ่งรู้สึกแย่ ลมหายใจของธีโอร้อนระอุรดต้นคอของเขา ธีโอเงยหน้าขึ้นมาอย่างรวดเร็วเมื่อเด็กหนุ่มนึกอะไรขึ้นมาได้

           

ผมจำได้ว่าเคยอ่านเจอในหนังสือ เลือดเนื้อของมังกรช่วยต่ออายุขัยได้

           

ดวงตาของธีโอใกล้เคียงกับความสิ้นหวังและบ้าคลั่ง เจสันสบตากับเด็กหนุ่มกลับด้วยความตกตะลึง เขารีบจับใบหน้าของธีโอ เขย่าเบา ๆ อย่างพยายามเรียกสติของเด็กหนุ่ม ธีโอ นั่นเป็นแค่ความเชื่อเรื่องเล่า

           

ความเชื่อกับเรื่องเล่ามีพื้นฐานมาจากความจริงธีโอเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เจสันถอยหลังหนีไปจนชิดโต๊ะ สองมือของธีโอกักตัวเจสันไว้ในอ้อมแขน พวกเราควรลอง…”

           

ไม่ ธีโอ พวกเราจะไม่ทำอะไรแบบนั้นเจสันพูดอย่างพยายามใจเย็น ปกติแล้วสถานการณ์จะสลับกัน เขาเริ่มพอจะเข้าใจแล้วว่าธีโอรู้สึกอย่างไรตอนที่เขาไม่ยอมฟัง

           

ทำไมล่ะครับเจสัน คุณเคยอยากกินผมนี่ธีโอเหลือบไปมองมีดที่อยู่บนโต๊ะ เด็กหนุ่มเอื้อมมือไปเตรียมหยิบมีดขึ้นกรีดเนื้อตัวเอง แต่เจสันกลับตบหัวเขาอย่างแรง พร้อมกับจับศีรษะไว้แน่นและไฟฟ้าสีเงินก็ถูกปล่อยออกมาอย่างแรงจนเด็กหนุ่มได้สติ เขาสบตากับเจสันที่มองเขาด้วยความเกรงกลัว ธีโอเปลี่ยนท่าทีทันที เขาเป็นฝ่ายถอยหนี เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เจสันมองเขาแบบนั้น

           

มันแย่ยิ่งกว่าตอนที่เจสันทำหน้าเศร้าเสียอีก

           

ผมขอโทษ ผมแค่…”

           

เจสันเป็นฝ่ายก้าวเข้ามาใกล้ จับมือของเด็กหนุ่มวางลงบนเอวของตนเองตามเดิน เขาใช้สองมือจับแก้มของธีโอ บังคับให้เด็กหนุ่มสบตากัน นายหวังดี ฉันรู้

           

คุณกลัวผม

           

เจสันไม่ปฏิเสธ เขาดึงศีรษะของธีโอมาซบกับไหล่ของตัวเอง ธีโอกระชับร่างของเจสัน ฉันแค่ตกใจ

           

ผมขอโทษ

           

นายไม่จำเป็นต้องขอโทษ ธีโอเจสันพึมพำ ธีโอเกร็งตัวตอนที่ได้ยินเสียงเจสันถ่ายพลังไปย้ายมีดบนโต๊ะไปไว้อีกทาง ทุกอย่างต้องไม่เป็นไร

           

คืนนั้นธีโอนอนจ้องเจสันทั้งคืนอย่างไม่กล้าปล่อยให้คลาดสายตา ความกังวลและความหวาดกลัวทำให้เขาไม่กล้าหลับตาลง เจสันเองไม่ได้นอน เขาลืมตาตื่นขึ้นมาทุกครั้งเมื่อรับรู้ได้ว่าธีโอใช้หลังมือลูบแก้มกัน พ่อมดเป็นฝ่ายดึงตัวของเด็กหนุ่มมาไว้ในอ้อมกอด ลูบหัวอย่างปลอบประโลมจนถึงเช้า

           

อย่าคิดมากเลยธีโอพ่อมดพึมพำ เขารู้สึกจุกเสียดไปทั้งอกเมื่ออีกฝ่ายมองหน้าเขาด้วยสายตาแบบนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะอยู่กับนายจนวันสุดท้าย

           

คนฟังเม้มปากแน่น เพราะคำสัญญานั้นไม่ต่างอะไรจากการบอกเขาว่าเจสันจะจากเขาไปในที่สุดอยู่ดี

 

 

 

 

           

 

 

ทุกคนพร้อมใจกันถล่มพ่อ 55555 จัดเลยค่ะ อีกไม่นานนางจะจ๋อยเพราะลูกเหม็นหน้า XD

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านมากเลยค่ะ คิดเห็นยังไงบอกเราบ้างน้า อยากได้กำลังใจ ;-;

 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 590 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2226 kunkyu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 23:54
    เอ็นดูลูกครึ่งมังกรสิบห้าขวบนะคะ55555 พ่อมาก็ไม่ได้สนใจพ่อเลย จะตะกุยพื้นหาเจสันลูกเดียว
    #2,226
    0
  2. #2057 baekbow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 18:04
    โอ๊ยยยย ใครจะไปรับได้กันล่ะ ต่อให้รู้ก็ยากจะทำใจ ..มันน่าจะมีวิธีช่วยเจสันสิ // แล้วพ่อธีโอนี่เป็นมังกรแบบไหนกัน แค่ต้องการคุยต้องรุนแรงขนาดนี้
    #2,057
    0
  3. #2012 พิก้าบู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 10:10
    ทำไมนะทำไม ทำไมต้องมีเรื่องอายุขัยเข้ามาทำร้ายทั้งสองคนด้วย ;______;
    #2,012
    0
  4. #1977 ~~รักดงบัง คลั่งยุนแจ~~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:48
    ปล ชอบความสางผมของสองคนนี้มากเลย มันดูเป็นการกระทำที่ธรรมดาแต่พิเศษสำหรับทั้งสองคนอ่ะ แงงง้ เขินนน
    #1,977
    0
  5. #1976 ~~รักดงบัง คลั่งยุนแจ~~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:47
    ทำใจไม่ได้ แงงงง
    #1,976
    0
  6. #1951 maielf13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 00:02
    โอ้ยยยยยยยยยคุณพ่อคะ อยากเป็นแม่ให้น้องเลยฮืออออออกัดผ้าปาดน้ำตา เจสันต้องอยู่เกินสิบกว่าปีสิมันต้องมีทางแก้สิใช่มั้ยแงงงงงงงง
    #1,951
    0
  7. #1834 pcy921 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:59
    โอ้ยยยย สงสาร
    #1,834
    0
  8. #1801 Bibblegum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:57
    น้ำตามีซึมๆ
    #1,801
    0
  9. #1749 ชามัส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 19:33
    ทำไมเราคิดว่าคุณพ่อต้องแซ่บแน่เลย แล้วนุ้งธีโอก็จะแซ่บตามคุณพ่อ งื้อ ;-;
    #1,749
    0
  10. #1729 filmfilm12123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 11:03
    ความพ่อ
    #1,729
    0
  11. #1713 -MyK- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 00:05

    มีอะไรช่วยต่ออายุเจสันได้บ้างมั้ยคะ ซักนิดก็ยังดีTT

    #1,713
    0
  12. #1634 Piloy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 04:26
    เป็นพล็อตเรื่องที่น่าสนใจ เนื้อเรื่องสนุก แต่ภาษาแอบอ่านยากนิดนึง บางทีต้องอ่านทวนถึงจะเข้าใจ เป็นกำลังใจให้นะคะ สํๆ
    #1,634
    0
  13. #1583 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:59
    คุณพ่อรุนแรงแต่ก็รักครอบครัวนะ 10 ปีมันจะเป็นเวลาที่แสนสำคัญของทั้งคู่ ;-;
    #1,583
    0
  14. #1350 PareWaPkh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 22:36
    สิบกว่าปี มันน้อยนะ เศร้าาาา
    #1,350
    0
  15. #1308 Nantashi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 03:31
    นั่นมันไม่เยอะเลยนะ ;-; ฮือ ทำไงดี คุณพ่อช่วยลูกสะใภ้หน่อยได้ไหมคะะ
    #1,308
    0
  16. #1299 ang_9potion (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:40
    สิบห้าปี ถึงตอนนั้นคงดราม่าหนักมาก
    #1,299
    0
  17. #1251 gaya16 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 13:30
    ฝึกความอดทนด้วยความเป็นจริง
    #1,251
    0
  18. #1060 Xialyu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:54
    อยู่ๆน้ำตาก็ไหล
    #1,060
    0
  19. #1051 ninjin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:29
    ร้องไห้แล้วค่ะ ฮือออออ บีบใ
    #1,051
    0
  20. #915 bb.smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:14
    เห้อออออออออ หวงเรื่องนักล่าจัง ไหนจะช่วงเวลาที่เหลืออยู่ของเจสันอีก ส่วนคุณพ่อโลแกน หึหึ หวังว่าจะโผล่ออกมาแล้วสร้างประโยชน์ให้ลูกบ้างเน้อ
    #915
    0
  21. #717 T0jiyeon_fern (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 22:54
    แค่นี้ก็เศร้าแล้วอ่ะ ฮือ หวังว่าคุณพ่อโลแกนจะช่วยต่อชีวิตเจสันได้นะ
    #717
    0
  22. #670 mehmehmeh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:44
    เจเจ!!! ไม่นะะะะมันล่างหน่วงเหลือเกินน
    #670
    0
  23. #588 KuppaKP (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 05:04
    ไม่เอานะ เจสันห้ามตายนะ
    #588
    0
  24. #587 LaZyBonEs.. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:46
    รอนางจ๋อยเพราะลูกเหม็นหน้านะ
    จะมีแบบ ธีโอหึง เพราะเจสันสนใจการใช้พลังของคุณพ่ออ๊ะป่าวว แบบ มาสนใจผมเซ่ ไม่ต้องไปมองพ่อ ...หุๆ
    #587
    0
  25. #586 rm-kim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:23
    เราเพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกรีดของไรท์นะ อ่านไปจนถึงตอนวันเกินของธโอแล้วนางร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์แล้วแบบน้ำตาซึมหน่อยๆเลย คือตอนที่เจสันโดนแทงยังไม่ร้องเลย เราเลยว่าตอนนั้นมันสื่ออารมณ์มากๆอ่ะ(ในความคิดฉันนะ) แต่เราชอบทุกตรงอ่ะ มันดีและเราก็จะเป็นกำลังใจให้นะคะสู้ๆๆๆ
    #586
    0