[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 1 : Introduction

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,107 ครั้ง
    7 มี.ค. 61

Introduction

 

            เจสันมองผ่านเส้นผมสีเงินที่ปรกหน้า ดวงตาสีเข้มของพ่อมดจ้องไปยังเด็กผู้ชายตัวเล็กที่ยืนจับชายเสื้อ เด็กชายยืนก้มหน้าไม่ยอมสบตากับเขาตรง ๆ อยู่ข้างหญิงวัยกลางคนที่ค้อมตัวและอ้อนวอนเขาไม่หยุดปาก เจสันฟังผ่านหู ไม่ใช่แค่เพราะไม่สนใจคำพูดของหญิงคนนั้น แต่เขายังอยากนอนสุด ๆ สมองของเขาชัตดาวน์ตั้งแต่เมื่อสองชั่วโมงก่อน ตอนนี้เขาตาลอยสุดจนจับโฟกัสอะไรแทบไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

 

            เด็กตรงหน้าของเจสันอายุไม่เกินสิบสามปี มีผมสีดำตัดสั้นดูสุภาพ เด็กชายมีผิวที่ซีดขาวราวกับซากศพแตกต่างจากเขาที่ผิวเป็นสีแทนเข้ม ตรงบริเวณแก้มด้านขวาและท่อนแขนบางส่วนมีเกล็ดสีเงินส่องประกายใต้แสงจันทร์ หากเจสันไม่ได้กำลังเหม่อลอยอยู่ พ่อมดคงสนใจในเกล็ดพวกนั้นไม่น้อย

 

เด็กชายเหลือบมองหน้าเจสันที่ยืนค้ำหัวตนอยู่ด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ท่านป้าของเขากำลังอ้อนวอนพ่อมดผมเงินที่ยืนสัปหงกเหมือนใกล้ล้มไปนอนกับพื้นอยู่รอมร่อ เขาไม่คิดว่าเจสันจะช่วยอะไรตนได้ คนที่มีท่าทางราวกับพร้อมจะฟุบไปแบบนี้แค่เอาตัวเองให้รอดยังดูเหมือนเป็นเรื่องยาก

           

ขอร้องล่ะค่ะท่าน ได้โปรดช่วยดูแลเขาหน่อย คนในหมู่บ้านของเรากำลังตามล่าเขา ได้โปรดเถอะค่ะ ถ้าเขากลับไป เขาต้องโดนฆ่าแน่หญิงวัยกลางคนแทบโขกศีรษะ เจสันที่กำลังสัปหงกผงกหัวรับหนึ่งครั้ง หญิงวัยกลางคนเห็นดังนั้นก็ยิ้มกว้าง เข้าใจไปเองว่าเจสันตอบตกลง นางกล่าวขอบคุณเจสันหลายครั้ง ดันลูกชายของน้องสาวคนสุดท้องที่เกิดกับมังกรไปไว้ตรงหน้าเจสัน ส่งเหรียญทองสามถุงและเสื้อผ้าของเด็กอมนุษย์ไปให้พ่อมด หันรีหันขวางและรีบเดินหายเข้าไปในความมืด

           

เจสันได้สติอีกทีตอนที่มีคนกระตุกชายกางเกง เขาก้มมองเด็กชายตัวสูงเกือบเท่าสะโพกตนด้วยสายตาว่างเปล่า พอเงยหน้าขึ้นอีกทีก็ไม่เห็นหญิงวัยกลางคนที่มากับเด็กคนนี้เสียแล้ว พ่อมดพยายามเค้นสมอง ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อห้านาทีก่อนที่เขาจะหลับกลางอากาศกันแน่

           

เจสันเด็กชายเรียกชื่อเขา เสียงแหบเล็กน้อยและดูลนลาน ดูกังวลกับท่าทีของเขาไม่น้อย เจสันละสายตาจากเด็กแล้วก้มมองถุงเสื้อผ้ากับถุงเหรียญทองบนพื้น แล้ววกสายตากลับมามองเด็กน้อยใหม่อีกครั้ง โอเค เขาจำอะไรไม่ได้เลย เอ่อ เจสัน

           

คุณเจสันเจสันเค้นเสียง เด็กน้อยรีบเอ่ยเรียกเขาโดยมีคำว่าคุณนำหน้าอย่างรักตัวกลัวตาย เจสันพยักหน้าอย่างพอใจ ทอดสายตามองป่าเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกง่วงงุน ยังไม่ทันเข้าสู่ห้วงนิทรากลางอากาศอีกครั้ง เสียงท้องร้องเบา ๆ ของทั้งเขาทั้งเด็กอีกคนก็เรียกสติของตนกลับมา แม่นายให้ยกนายให้ฉัน?”

           

เปล่าครับ นั่นเป็นท่านป้าของผมเด็กชายตอบอย่างรวดเร็ว นึกสงสัยว่าคนพรรค์นี้ถือเป็นพ่อมดทรงอำนาจที่มีชื่อเสียงในบริเวณนี้ได้อย่างไร ท่านขอให้คุณช่วยดูแลผมแม้ว่าจะพูดอย่างนึกกระดาก แต่เด็กชายก็กลืนศักดิ์ศรีลงคอ แผ่นหลังบริเวณที่โดนลงดาบจากคนในหมู่บ้านเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนยังคงเจ็บแปลบ แม้มันจะไม่ทิ้งรอยแผลไว้ แต่ความรู้สึกยามที่แผ่นเนื้อถูกฉีกกระชากออกยังคงติดแน่นในความทรงจำ

 

เด็กชายยังไม่อยากตาย แม้ว่าจะดูเหมือนพึ่งพาไม่ได้ แต่เจสันเป็นความหวังหนึ่งเดียวของเขาในตอนนี้

 

โอเคเจสันพยักหน้า เขาคว้าคอเสื้อของเด็กชายแล้วยกอีกฝ่ายขึ้นมาพาดบ่าราวกับยกสัตว์ตัวเล็ก เด็กชายนิ่งค้างอย่างตกใจ สองมือเล็กขยำเสื้อด้านหลังของเจสันอย่างลืมตัว

 

เจสันเดินกลับเข้าไปในบ้านโดยไม่สนใจของบนพื้น ไม่แม้แต่จะปรายตามองพวกมัน เด็กชายหลงคิดไปว่าเจสันใจดีกว่าที่คิด ในใจอุ่นวาบด้วยความซาบซึ้ง ยิ่งเจสันแบกเขาพาเข้าไปในห้องครัว เด็กชายยิ่งดีใจจนแทบร่ำไห้ ไม่คิดว่าเจสันจะสนใจเสียงท้องร้องของตน

 

น้ำในหม้อต้มขนาดใหญ่ตรงมุมห้องเดือดปุดเพียงแค่เจสันขยับมือไม่กี่ครั้ง เด็กชายพยายามลงจากตัวเจสันด้วยความเกรงใจ แต่ยังไม่ทันได้หลุดออกจากฝ่ามือแข็งแกร่งด้วยตัวเอง ร่างเล็กก็โดนกระชากออกจนลอยหวือกลางอากาศ ตีลังกาม้วนตัวสองทีแล้วพุ่งทะยานเข้าไปในหม้อน้ำเดือดที่กำลังระอุ ไม่ถึงสามวินาทีก็จมหายไปทั้งตัว

 

เจสันถอนหายใจหลังจากโยนอาหารลงหม้อแล้ว เขาเอนตัวพิงกับโต๊ะกลางห้องอาหาร รอเวลาที่เด็กคนนั้นจะสุกและพร้อมให้เขากินได้โดยง่าย พ่อมดขยับมือทั้งที่ยังหลับตาไปทางเคาน์เตอร์ด้านขวามือ ผักหลากชนิดลอยขึ้นมาพร้อมกับมีดทำครัว พวกมันโดนสับไปชิ้นพอดีคำแล้วลอยตัวไปตกลงในหม้อเล็กที่ตั้งอยู่อีกฝั่งอย่างรวดเร็ว

 

หิวจะแย่ รีบ ๆ สุกได้แล้ว

 

ความคิดนั้นยังไม่ทันสิ้นสุด ร่างเล็กผิวเผือกก็ผุดขึ้นมาจากหม้อต้นร้อนระอุ เจสันเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าร่างกายของเด็กคนนั้นไร้รอยแผลพุพอง เด็กชายถลึงตามาทางเขา ผมสีดำสนิทเปียกแนบขมับ ตีแขนตีขาเรียวเล็กไปมาราวกับจะช่วยพยุงตัว เจสันเดินไปใกล้ เขาพิจารณาเกล็ดสีซีดตรงแก้มของเด็กน้อย ถอนหายใจเมื่อรับรู้ได้ว่าไม่พ่อก็แม่ของเด็กคนนี้เป็นมังกรน้ำ การจะฆ่ามังกรน้ำต้องฆ่าด้วยไฟมหาศาลหรือไม่ก็ไฟฟ้า เขาผิดเองที่ดันอยากกินของต้มไม่ใช่ของย่าง

 

ไฟในเตาผิงในห้องกลางโหมกระหน่ำตามความต้องการของเจสัน เขาเอื้อมมือไปจับหัวของเด็กชายแล้วเตรียมดึงอาหารไปย่างแทน แต่ก่อนที่จะได้ขยับมือ น้ำเดือดในหม้อต้มก็พุ่งขึ้นราวกับน้ำพุร้อน เจสันผงะ ถอยห่างจากเด็กชายที่น่าจะเป็นต้นตอทันควัน

 

สายน้ำพุ่งด้วยความเร็วสูงออกจากหม้อต้ม พุ่งเข้ามาหาเจสันอย่างหวังจะลวกสุกพ่อมดเจ้าของบ้าน เจสันกระโดดลอยตัวข้ามสายน้ำที่พุ่งมาหาเขาด้วยความเร็วสูง กระโจนไปคว้าเด็กชายในหม้อที่เริ่มเปลี่ยนสภาพ ฝ่ามืออ่อนนุ่มของมนุษย์ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นกรงเล็บ จิกลงกับขอบหม้อต้มของเขาจนมันเริ่มปริร้าว หูเรียวเล็กยาวขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาสีเข้มของเด็กชายไร้ตาขาว เด็กน้อยขู่คำรามเป็นเสียงร้องของลูกมังกร พลังเสียงทำลายร้างยิ่งกว่าเสียงร้องไห้ของลูกมนุษย์ประมาณแปดหมื่นเท่า เจสันสบถสวดด่าไปทั้งตระกูลของเด็กเปรต เพราะแบบนี้ไงเขาถึงได้เกลียดเด็ก

 

ก่อนที่เจสันจะโดนลวก เขาก็จับสองแก้มของเด็กชายเต็มฝ่ามือ ดวงตาที่คลอหน่วยไปด้วยน้ำตาเม็ดโตทำให้เจสันชะงักไปเพียงชั่วครู่ กระแสตัดพ้อที่ส่งผ่านดวงตาราวกับลูกแก้วทำให้ความรู้สึกผิดพุ่งเข้ากลางใจ แต่เพียงชั่วครู่ไฟฟ้าความแรงสูงก็ถูกส่งผ่านฝ่ามือของเจสันไปยังตัวเด็กชายที่กำลังจะกลายสภาพเป็นลูกมังกรเต็มตัว เด็กชายชักจนตัวสั่น ร้องเสียงแหลมด้วยความเจ็บปวด คืนสภาพกลับเป็นมนุษย์ ก่อนจะหมดสติไปอย่างรวดเร็ว

 

สายน้ำที่กำลังไล่กวดเจสันหยุดกำลังลงและทิ้งตัวลงกับพื้นครัว เจสันถอนหายใจเสียงเบา หันมองไปรอบห้องแล้วพบว่าครัวของเขาพังพินาศ พ่อมดหันมองตัวต้นเหตุตัวน้อย อดไม่ได้ที่จะโขกหัวมันไปแรง ๆ อย่างไม่ปราณี

 

เด็กน้อยครางอืออาอย่างไม่ได้สติ เจสันถอนหายใจ เขารู้ดีว่าจะโทษเด็กนี่อย่างเดียวก็ไม่ได้ ต้องโทษความเห็นแก่กินที่คิดจะต้มเด็กทั้งเป็นของเขาด้วย

 

สุดท้ายพ่อมดผมเงินก็ตัดสินใจ อุ้มตัวของเด็กชายที่มีรอยไหม้ตามผิวขึ้นพาดบ่า ก่นด่าตัวเองที่ใจอ่อนและดันรู้สึกผิดสลับกับหญิงวัยกลางคนที่เอาภาระตัวเป้งมาทิ้งไว้ให้เขา เดินลากขาไปกวาดมือไปมาเหนือพื้นจนน้ำที่เจิ่งนองบนพื้นค่อย ๆ ระเหย เขาเดินไปตามทางเดินมืดสลัว ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาราคาแพงหน้าเตาผิง เหยียดขาอย่างเกียจคร้าน การได้ออกแรงเมื่อครู่ทำให้เขาหมดพลังงานจนลืมหิว

 

เด็กน้อยหลับสนิทอยู่บนอก อ้อมแขนเล็กโอบกอดเจสันเหมือนเขาเป็นหมอนข้างใบโปรด ซุกแก้มแล้วพ่นลมหายใจฟู่เสียงเบาใส่อกเหมือนลูกแมวตัวน้อย เจสันทาบมือไปบนแก้มที่มีรอยไหม้แผ่วเบา น่าเสียดายที่พลังของเขามีแต่เพียงการทำลาย เขาจึงไม่สามารถรักษาแผลของเด็กคนนี้ได้โดยง่ายอย่างที่เขาทำร้ายกัน

 

เจสันใช้มืออีกข้างกวาดไปกลางอากาศ โหลแก้วสองสามโหลที่วางอยู่บนชั้นด้านหลังลอยต่อกันมาล้อมรอบตัวพวกเขา เจสันปาดยาสีขุ่นในโหลแก้วมาปาดตามรอยแผลบนใบหน้าของเด็กบนตัวโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยน มันซึมหายไปกับเกล็ดมังกรตรงข้างแก้มของเด็กชายอย่างรวดเร็ว เจสันปัดมือ โหลแก้วลอยกลับเข้าที่ตามเดิม เขาไม่ทันสังเกตเห็นว่าแผลตามร่างกายของเด็กชายหายไปอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะแตะยาลงบนพวกมันด้วยซ้ำ

 

เจสันพ่นลมหายใจอย่างรำคาญใจ เขาควรจะโยนเด็กนี่เข้ากองไฟตรงหน้า ไม่ใช่ทำแผลให้กับเด็กที่เขาทำร้ายเองกับมือ ทีนี้มังกรเด็กย่างก็ไม่ได้กิน แถมยังมีเรื่องน่าหนักหัวเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง

 

เจสันหลับตาลงช้า ๆ ดวงตาที่คลอหน่วยไปด้วยน้ำตากับสายตาตัดพ้อยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำ บางทีอาจจะเพราะแบบนั้น เจสันถึงปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกหนึ่งคืน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.107K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2166 phapha087bw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 14:36
    กินผัวตัวเองได้ไงงงงงง
    #2,166
    0
  2. #2092 mingdaya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 15:28
    เดวๆๆๆ เจเจอกหิวข้าเข้าใจ แต่แกจะมาต้มเด็กกินไม่ได้
    #2,092
    0
  3. #2087 Nanso101427 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 16:57
    โหดร้ายมากกก แต่ก็ขำ อย่าทำน้อง น้องน่ารักมากๆเลย
    #2,087
    0
  4. #2081 Sweet_Memory (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:50
    น้องน่ารักมากกกกกกกก แต่คือคุณเจสันโคตรโหด!!
    #2,081
    0
  5. #2033 baekbow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 17:02
    กรี๊ดดดดดดดดด ลูกมังกรน้อย น่าร๊ากกกกกกก ชอบแนวนี้ // ว่าแต่เจสันเป็นพ่อมดที่เลวมากเลยอ่ะ นึกจะเอาเด็กไปต้มก็ทำได้เลยแบบนี้หรอ
    #2,033
    0
  6. #2028 xวาuxวาu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 15:11

    ฮืออออ ทำไมโหดจุง อย่ากินน้องงงง
    #2,028
    0
  7. #2027 chendynasty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 18:43
    โหดมากแม่ขา5555555
    #2,027
    0
  8. #2003 พิก้าบู (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 05:47
    อย่าทำน้องงงงงงง 555555555
    #2,003
    0
  9. #1991 Surawatari Komiko (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 20:14
    อย่าทำน้องงง เป็นพ่อมดกินผักเถอะเจสัน
    #1,991
    0
  10. #1968 แอลซินอาร์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 08:29
    รู้ถึงความเกลียดเด็กดี เป็นเราไม่ปล่อยให้รอดอ่ะ กินไม่ได้ ก็จับโยนออกจากบ้านไปสุดข้ามฟ้านู้นไป๊!
    #1,968
    0
  11. #1941 maielf13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:16
    เจสันน้องเป็นเด็กกกกก555555
    #1,941
    0
  12. #1848 bluebegin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 19:16
    น้อนนนน เจสันจะกินน้องไม่ด๊าย
    #1,848
    0
  13. #1825 pcy921 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 15:53
    เจสันใจเย็นเด้อ5555
    #1,825
    0
  14. #1808 p_imchanok (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 19:53
    หิวไรเบอร์นี้คะ 5555555555555
    #1,808
    0
  15. #1802 feemyeahun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 12:00
    ฮือออ น่ารัก5555
    #1,802
    0
  16. #1759 mamamoon4869 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:11
    น่ารักก 55
    #1,759
    0
  17. #1727 ohjesus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 10:38
    น่ารัก555555โยนน้องลงหม้อ
    #1,727
    0
  18. #1723 นักเเต่งนิยายมือใหม่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 22:13
    เจสันน~~ เธอจะโยนว่าที่สามีในอนาคตแบบนั้นไม่ได้นะ
    #1,723
    0
  19. #1708 -MyK- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 15:01

    ชอบๆๆๆๆๆ แต่เจสันโหดมาก โยนน้องลงหม้อต้มงั้นเลยหรอ55555555

    #1,708
    0
  20. #1704 Mr.Pickles (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 13:44
    ทำไมใจร้าย555จะกินกันเฉยเลย
    #1,704
    0
  21. #1697 warat_sariyawut (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 06:06
    พ่อมดเห็นแก่กิน 5555555
    #1,697
    0
  22. #1663 ตีฟอง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 01:39
    หลายคนสงสารมังกรน้อย แน่ในหัวของเรามีความคิดนึงวนเวียนอยู่ ไม่ปรุงรสเหรอ? (ใจบาปไปอีก หุหุหุ)
    #1,663
    0
  23. #1661 I'm Ferin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 01:05
    จะกินน้องเฉยย อย่ากินน้องงงง55555
    #1,661
    0
  24. #1620 fumio101 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:30
    เพราะความใจอ่อนนี้สินะ อนาคตพี่จึงโดนเด็กแดร็ก 5555555555555555555
    #1,620
    0
  25. #1615 UnBer (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 19:36
    ทำไมไม่อ่อนโยนนน 😂😂😂😂 โอ้ยยย
    #1,615
    0