[จบ] พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนผมหน่อย [yaoi] สนพ.รักคุณ

ตอนที่ 8 : 08 (rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    2 ก.พ. 61

@Bostonintheblue ‘หมูกระทะจะช่วยเยียวยาทุกสิ่งเอง ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม

            Replying to @Bostonintheblue ‘จริงมึง ไม่ว่ามึงจะตกอังกฤษหรือต้องซ่อมประวัติศาสตร์ หมูกระทะจะช่วยให้มึงลืมเอง

            Replying to @Bostonintheblue @TheeSuthinai09 ‘พวกมึงทิ้งกู!’

            Replying to @TheeSuthinai09 @9000daysunderthesun ‘พวกกูแค่มาเซอร์เวย์ร้านใหม่ให้มึง จะมามั้ย จะมาก็รีบมา จะกินรอ

            Replying to @Bostonintheblue @9000daysunderthesun ‘ไม่ต้องไปรอมันเว้ยบอส จัดสามชั้นให้หมดแล้วหนีกลับแม่งเลย

            Replying to @Bostonintheblue @TheeSuthinai09 ‘เลว!’

 

            ในสามร้อยหกสิบห้าวัน มักจะมีอย่างน้อยหนึ่งวันที่เราจะรู้สึกอยากลาออกจากการเป็นคน ลาออกจากความผิดหวัง ลาออกจากความเครียด ลาออกจากความเสียใจ แล้วพอวันนั้นมาถึง เราก็จะมีความสามารถในการช่างแม่งกับทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้

 

            ผมเหลือบมองเฮียหมูที่อยู่ในชุดมาสคอตกุ้งชุบแป้งทอด กุ้ง-ชุบ-แป้ง-ทอด

 

            เฮียหมูนั่งทำหน้านิ่งเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งสิ้น แม้ว่าตัวเองจะอยู่ในชุดสีเหลืองอ๋อยบวมๆ ไปทั้งตัว มีเพียงแขนขาวซีดกับใบหน้าเนือยๆ ของเฮียและปอยผมส่วนหนึ่งที่โผล่ออกมาจากชุดนั่นเท่านั้นที่ทำให้ผมรับรู้ว่าเฮียเป็นคน ไม่ใช่กุ้งชุบแป้งทอดขนาดเท่าคน

 

            อะไรทำให้เฮียบ้ามาใส่ชุดนี้วะ ผมนึกอยากถาม แต่เฮียชิงบอกกันเสียก่อนด้วยคำว่า แคปชั่นของรูปนี้คือถ้าต้องการลาออกจากการเป็นคน ชุดกุ้งชุบแป้งทอดอาจทำให้คุณค้นพบสัจธรรมของชีวิตอีกครั้ง เฮียเลยซื้อมาได้ยินแล้วผมก็อับจนคำพูด ได้แต่พยักหน้ารับลูกเดียว

 

            ผมนึกสงสัยว่าเฮียเครียดหรือกังวลกับเรื่องอะไรถึงอยากจะลาออกจากการเป็นคนขึ้นมา แต่ผมไม่กล้าถาม เพราะหนึ่งคือเฮียทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติทั้งที่ชุดที่เฮียใส่อยู่มันโคตรจะไม่ปกติ สองคือเฮียคงไม่ยอมเล่า มันเหมือนมีกระดาษคำสั่งว่าไม่ต้องถามเพราะจะไม่ตอบแปะอยู่กลางหน้าผาก ผมเลยได้แต่นั่งจุ้มปุ้กอยู่บนพื้นโดยมีเฮียที่นั่งแผ่กินพื้นที่อยู่บนโซฟาเอามือมาแปะหัวเกรียนของผมไว้นิ่งๆ

 

ผมเอาผมสั้นกุดของตัวเองไถมือเฮียไปมา ตอนเฮียลูบผมนี่ให้อารมณ์เหมือนกับกำลังฝังหน้าลงใน fluffy cheesecake ของญี่ปุ่น มันนุ่มและเด้งมาก แต่ยังได้รสชาติของชีสเค้กเต็มปากเต็มคำ  ถึงบรรยากาศรอบตัวเฮียจะยังดูอึมครึม แต่สัมผัสที่ได้รับจากเฮียยังเหมือนรสชาติขนมหวานไม่เปลี่ยนสักนิด

 

            โทรศัพท์ผมสั่น และข้อความที่เข้ามาทำให้ผมเริ่มอยากลาออกจากการเป็นคนตามเฮียไปติดๆ ช่วงเวลาปิดเทอมของเด็กม. 5 เป็นช่วงที่รู้ๆ กันอยู่ว่าต้องมาช่วยกันเตรียมงานกีฬาสีที่จะเกิดขึ้นเมื่อขึ้นเทอมใหม่ และข้อความที่เข้ามาเมื่อครู่ก็เป็นข้อความเร่งให้ผมที่กำลังอู้ไปช่วยขนของ ผมเอาแก้มซบชุดกุ้งชุบแป้งทอดพองๆ ของเฮีย อยากตะโกนว่าขี้เกียจโว้ย แต่ก็เกรงใจเจ้าของห้อง

 

            ไปทำงานไปเฮียรู้ทัน เขาเอามือผลักหัวผมเบาๆ

 

            คนเยอะแยะ ไปก็เกะกะเขาเปล่าๆผมอ้างเพราะความขี้เกียจล้วนๆ มีชุดกุ้งชุบแป้งทอดให้บอสอีกสักชุดไหม บอสก็อยากลาออกจากการเป็นคนเหมือนกัน

 

            เฮียก้มหน้าลงมอง เขาพยายามลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางทุลักทุเลไม่น้อย ผมก็อยากเข้าไปช่วย แต่ท่าเดินอุ้ยอ้ายตุปัดตุเป๋ของเฮียทำให้ผมนึกอยากขำ เพียงแต่ถ้าหัวเราะขึ้นมาเฮียอาจจะถีบผมออกจากห้อง เพราะสายตาของเฮียวันนี้ทำให้เฮียดูเกรี้ยวกราดมาก เหมือน หลิง เหยา ตอนโดน Greed สิงร่างแล้ว แม้ว่ามันจะขัดกับท่าเดินที่เหมือนนกเพนกวินชุบแป้งทอดสุดๆ ก็ตาม

 

             หลังจากหายเข้าไปในห้องกว่าสิบนาที เพนกวินชุบแป้งทอดก็เดินดุ๊กๆ พร้อมห้อยผ้าอะไรบางอย่างที่ต้นแขนไว้ด้วย เฮียเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม สะบัดผ้าสีน้ำเหลืองสะท้านทรวงพรืด ผมกะพริบตาปริบ มองชุดนอนผ้าลายเป็ดน้อยสีเหลืองอ๋อยขนาดสูงกว่าผมไปเกือบสามคืบ

 

            มีแต่ชุดเป็ด แทนกันก่อนได้มั้ยเฮียยักคิ้วยียวนแต่สายตายังสามารถใช้แทนมีดหั่นผักได้อยู่

 

            ผมมองหน้าเฮียสลับกับชุดเป็ดเด็กอนุบาล เอาจริงดิ

 

            แล้วแต่บอสเลยเฮียยักไหล่ แต่กลายเป็นว่าชุดมาสคอตมันเด้งขึ้นมาทั้งตัวแทน

 

            เฮียโยนชุดไปวางไว้บนโซฟาในขณะที่ผมรีบคว้ามันมาก่อนเฮียจะนั่งทับ เอาวะ เป็นเป็ดก็เป็นเป็ด ผมไม่อยากเห็นเฮียทำหน้าเหมือนอยากระเบิดโลกทิ้งแบบนี้ด้วย เผื่อการที่ผมใส่ชุดนอนปัญญาอ่อนนี่จะทำให้เฮียดี๊ด๊าออกมาได้บ้าง หน้าของเขาตอนนี้ทำผมกลัวขึ้นมาจริงๆ

 

            ผมหัวเราะหึในลำคอเมื่อเห็นสารรูปตัวเองในชุดนอนเป็ดน้อย หน้าผมนิ่งสนิทโคตรขัดกับชุด แต่ตามจริงแล้วมันขัดตั้งแต่ผมที่อยู่มอปลายแล้วยังมาใส่ชุดแบบนี้แล้ว แถมไอ้ชุดเป็ดบ้านี่ก็ยาวยืดจนผมเหยียบชายกางเกงมันซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเกือบหน้าคว่ำล้มหน้าฟาดอ่างล้างมือ แถมฮู้ดเป็ดก็ใหญ่จนร่วงลงมาปิดตาแทบมิด ผมดูเหมือนเด็กที่ขโมยเสื้อผ้าเด็กโข่งมาใส่ (คงขโมยเสื้อพ่อแม่มาใส่ไม่ได้ ถ้าพ่อแม่ผมใส่ชุดแบบนี้ผมคงแสลงใจตาย) ไม่มีผิด

 

            เฮียที่นั่งทำตาขวางอยู่บนโซฟาหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังจนกลิ้งตกลงมาจากโซฟาตอนที่เห็นผมในชุดสุดประหลาด (ไม่แพ้เขา) ผมมองเฮียที่เริ่มยิ้มออกขึ้นมาบ้างอย่างอนาถใจ นี่ผมต้องแต่งตัวบ้าๆ แบบนี้เท่านั้นเหรอ เขาถึงจะหายเกรี้ยวกราดเนี่ย

 

            เฮียหมูยันตัวลุกขึ้น แต่ชุดมาสคอตมันถ่วงเฮียจนลุกขึ้นมาได้ยาก ผมเดินเข้าไปจะช่วยเฮียลุกกลับกลายเป็นว่าสะดุดชายกางเกงจนกลิ้งไปทับเฮียแทน

 

            กูจะบ้าตาย

 

            เฮียหัวเราะหึแล้วเงียบเสียงลง ผมที่กำลังเอาหัวโขกชุดกุ้งชุบแป้งทอดของเฮียอย่างหงุดหงิดเลยหยุดแล้วเอาหน้าซบหลังชุดพองๆ นั่นไว้แทน เฮียไม่พยายามกลิ้งไปอีกทางเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมของเป็ดโข่งอย่างผม แต่เอามือมาเคาะเหม่งกันแล้วออกคำสั่งเหมือนอย่างเคย บอสควรลุก

 

            ไม่

 

            พอโดนผมเถียงเฮียก็เงียบ และเงียบอยู่นานจนผมนึกว่าเขาหลับคาชุดมาสคอต

 

            น่ารักมากเลยเฮียชมเสียงเบา ส่วนผมกลอกตา

 

            อือ เฮียจะน่ารักยิ่งกว่านี้อีกถ้าไม่ทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบผมย้อนแล้วกลิ้งลงมาจากตัวเฮีย นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นเพราะขี้เกียจลุกมาสะดุดชายกางเกงล้มคว่ำอีก เอื้อมมือไปช่วยดึงเฮียให้ลุกขึ้นนั่งจนสำเร็จ แต่เฮียนั่งแยกขาเพราะนั่งท่าอื่นไม่ได้ ชุดมันติดก้นเฮีย

 

            แอตลาสแบกท้องฟ้าไว้ได้ตั้งนาน ทำไมนานๆ ทีเฮียจะแบกโลกบ้างไม่ได้เฮียพูดเสียงเรียบ ส่วนผมทำหน้างง ใครวะแลตลาสเนี่ย ไททันในเทวตำนานกรีก แอตลาสเป็นยักษ์ไททันที่ไปขโมยไฟจากสวรรค์มาให้มนุษย์ แล้วยังเป็นแกนนำกบฐสู้สงครามกับเทพเจ้าโอลิมปัส พอแพ้ก็ต้องโทษจนต้องแบกท้องฟ้าไว้ แต่บางตำนานก็บอกว่าแบกโลก

 

ดีที่คนอธิบายเป็นเฮียหมูที่รู้ดีว่าผมค่อนข้างโง่ เฮียเลยอธิบายตำนานในเวอร์ชั่นย่อสุดยอดเพื่อให้ข้อมูลสามารถซึมซับเข้าสมองของผมได้โดยง่าย แต่เอาจริงๆ แค่จะอ้างเรื่องความเครียดนี่ต้องลากโยงไปถึงสงครามระหว่างยักษ์ไททันกับเทวะโอลิมปัสเลยเหรอ

 

            ขอโทษ บอสเกิดไม่ทันผมตอบแล้วเอี้ยวหน้าหลบฝ่ามือพิฆาตของเฮียที่พุ่งมาประทุษร้ายใบหน้าไปด้วย

 

            พวกเรานั่งเงียบๆ กันอยู่สักพัก เฮียเอาแต่จ้องหน้าผมอยู่แบบนั้น ส่วนผมก็จ้องหน้าเฮียกลับ ในหัวผมไม่ได้คิดอะไรเลยนอกจากจะเอาชนะเฮีย เหมือนเล่นเกมส์ใครกะพริบตาก่อนแพ้ แต่ผมประมาทเฮียเกินไป ผมเกร็งกล้ามเนื้อตาจนตาแดงเถือกแล้วเฮียยังดูไม่สะทกสะท้านอยู่เลย

 

            แล้วสงครามจ้องตาของพวกเราก็จบลงด้วยคำพูดประโยคเดียวของเฮีย

 

            อาม่าเฮียเพิ่งเสียเฮียเริ่มเล่าด้วยสีหน้าเฉยเมย เป็นผมเสียอีกที่ขมวดคิ้วมุ่น ถึงผมจะอยากรู้ว่าทำไมเฮียอยากลาออกจากการเป็นคนชั่วคราว แต่การที่อยู่ๆ เฮียโพล่งขึ้นมาหน้าตาเฉยเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่นี่ก็ทำผมตะลึงได้เหมือนกัน

 

เฮียจะกลับบ้านไปงานศพม่า แต่ป๊ากับม๊าเฮียบอกให้อยู่สอบให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไปช่วงสุดสัปดาห์ที่เป็นวันเผาแทน คะแนนควิซเฮียแย่มากเพราะเฮียไม่มีสมาธิสอบ งานวิจัยที่อาจารย์ให้เฮียช่วยก็ไม่เสร็จสักที โปรเจ็คเฮียก็ยังปั่นไม่จบ เบสเฮียก็เล่นได้ไม่ดีเท่าเดิม ขนาดเต้ยกับเอ็มยังบอกให้เฮียพักเลยเฮียพูดเสียงเรียบแต่มันกลับทวีความน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งดวงตาของเขาเริ่มขวางขึ้นแบบนั้นผมก็ตัวชา เบื่อฉิบหาย ทำไมมีแต่เรื่องวะสัด

 

            ผมเกือบสะดุ้งโหยง เป็นไม่กี่ครั้งที่ได้ยินเฮียสบถ เฮียที่เห็นว่าผมหน้าซีดก็ลูบใบหน้าแรงๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกแล้วกลิ้งล้มไปนอนกับพื้นอีกรอบ ผมในชุดเป็ดเลยกระดื้บเข้าไปหาแล้วเอามือวางไว้บนส่วนชุดกุ้งชุบแป้งทอดบริเวณหน้าผากไว้ เฮียหมูเอาหลังมือปิดตาลูกเดียว ผมเลยไม่รู้ว่าเขาทำหน้าอย่างไรอยู่

 

            อย่าร้องไห้เชียวนะ ผมรับมือกับคนที่ร้องไห้ไม่ได้จริงๆ

 

            ผมกัดปากอย่างลังเล ส่วนหนึ่งก็ยังกลัวเฮีย อีกส่วนคือจะปลอบเฮียก็ไม่กล้า ได้แต่ยึกยักอยู่แบบนั้น ช่วงสอบที่ผ่านมานี้ผมไม่ได้เข้าทวิตเลย ไม่ได้เจอหน้าเฮียด้วย ผมเลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเฮียบ้าง นี่ถ้าพี่เทนไม่บอกให้ผมเอาหนังสือการ์ตูนมาคืนเฮียให้ ผมก็คงไม่รู้อยู่แบบนั้นไปเรื่อยๆ

 

            พอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ผมก็โถมตัวไปรัดเฮียชุบแป้งทอดเอาดื้อๆ คราวนี้เฮียไม่ว่าอะไร เพียงแค่ยกมือมาโยกหัวผมที่วางแหมะอยู่บนท้องชุดมาสคอตไปมาเงียบๆ

 

            รู้ไหมบอส ตอนเฮียบอกที่บ้านว่าเฮียเป็นเกย์ ป๊ากับอากงไม่มีใครยอมพูดกับเฮียไปเป็นเดือน ม๊ากับเจ้แมวช่วยพูดอะไรไป สองคนหัวดื้อก็ไม่ยอมฟังเฮียเล่า หัวเราะขืน น้ำเสียงกดต่ำสุดๆ จนผมขนลุก จนอาม่าเฮียด่าเข้านั่นแหละ ถึงจะยอมฟัง ไม่งั้นจนป่านนี้กงกับป๊าก็คงไม่ยอมเปิดใจหรอก

 

            ตอนที่เฮียต้องเข้าโรงพยาบาล อาม่าก็มาเฝ้าเฮียทุกวัน แล้วทำไมวะ ทำไมตอนที่อาม่าป่วยเข้าโรงพยาบาล ทำไมไม่เห็นมีใครบอกเฮียเลย มาให้เฮียรู้คนสุดท้ายได้ยังไง

 

            ผมไม่รู้จะพูดอะไรดี พอเงยหน้ามองเฮียก็เห็นว่าปากเฮียสั่นมากและยังเอาหลังมือปิดตาอยู่ ผมเอื้อมมือไปจับท่อนแขนของเฮียแล้วดึงออก เกือบสบถออกมาลั่นว่าขนตาเฮียเปียกเป็นแถบ ผมเริ่มตัวสั่นตาม ผมกลัวว่าเฮียจะร้องไห้หนักแล้วสะอึกจนหยุดไม่ได้ สุดท้ายก็ขาดอากาศหายใจตาย

 

            ไม่ อันที่จริงเรื่องพวกนั้นมันข้ออ้าง ผมแค่ไม่อยากเห็นคนที่ผมแคร์ร้องไห้เท่านั้นเอง

 

            จะเก้า จะตี๋ จะพี่เทน จะพี่แจ็คพี่โอ้ จะพ่อแม่ หรือจะเป็นเฮียหมู ไม่ว่าใครก็ไม่อยากเห็นทั้งนั้น

 

            เฮียพยายามดึงมือกลับไปปิดตาอีกรอบ ซึ่งผมก็รีบปล่อยให้เขาทำตามความต้องการ

 

            ตอนนั้นผมไม่กล้าแม้แต่จะแกล้งหยอกเรื่องหมูกระทะจะช่วยเยียวยาทุกอย่างอย่างที่ทำกับเก้าไปด้วยซ้ำ เลยได้แต่นอนกอดเฮียที่ขบกรามแน่นอยู่แบบนั้นร่วมชั่วโมง

 

 

            เฮียหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ที่รู้ๆ คือผมหลับไปก่อนเฮียอีก ตอนตื่นขึ้นมาผมนอนน้ำลายยืดใส่ชุดกุ้งชุบแป้งทอดของเฮียเสียเละเทะ ผมตาลีตาเหลือกเอามือเช็ด แต่เหมือนมันจะไม่ค่อยช่วยสักเท่าไหร่เพราะมันยังเหนียวเยิ้มติดทนนานอยู่ที่เดิม น้ำลายเป็ดที่แท้ทรู

 

            บอสตัวหนักมากเสียงเฮียแหบต่ำไม่เหมือนน้ำเสียงที่เฮียใช้กับผมทุกครั้งที่คุยกัน ผมผงะออกเมื่อเห็นว่าเฮียเหลือบตามองลงมาที่ผม รีบลุกขึ้นนั่งก่อนจะดึงแขนให้เฮียลุกตาม เฮียเสยผมที่ปรกหน้าตัวเองออกแล้วนั่งลูบหน้าลูบตาตัวเอง เฮียชาไปทั้งแถบ

 

            เฮียชาเพราะชุดปัญญาอ่อนนี่ต่างหากผมอดไม่ได้ที่จะย้อน เฮียหัวเราะหึๆ อย่างไม่ถือสาที่ผมด่าชุดปลดระวางความเป็นคนของเฮีย ผมนิ่งไปเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อชั่วโมงก่อนเฮียเพิ่งเป่าปี่ กระทั่งหางตายังคงมีคราบน้ำตาให้เห็นลางๆ ผมใจกระตุกวูบ ได้แต่นั่งมองเฮียเหมือนคนบ้า

 

            หิวแล้ว หาไรกินกันมั้ยเฮียพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเลยได้แต่พยักหน้าตามน้ำไป รู้สึกโล่งใจนิดหน่อยที่เฮียดูไม่หงุดหงิดเหมือนก่อนที่พวกเราจะพากันผล็อยหลับแล้ว สั่งมากินดีกว่า เฮียขี้เกียจเปลี่ยนชุด

 

            ผมไม่รู้ว่าเฮียพิศวาสอะไรชุดกุ้งชุบแป้งทอดนี่มากมาย แต่ผมไม่อยากขัดใจเขา เลยได้แต่เออออไปเรื่อย เดี๋ยวบอสสั่งให้ อยากกินอะไรรีเควสมาเลย

 

            เฮียมองผมแล้วยิ้ม รอยยิ้มแบบโอวันตินร้อนที่ผมชอบจนผมใจชื้นขึ้น อย่างน้อยรอยยิ้มแบบนุ่มนิ่มของเขาก็กลับมาแล้ว เฮียเอากำปั้นมาเขกหัวผมเบาๆ เหมือนรู้ว่าผมยังเกร็งๆ กับเขาอยู่ เขากระแอมไอเหมือนพยายามปรับเสียงตัวเองไม่ให้แหบจนเกินไป ความจริงแล้วเฮียควรไปขอบคุณเทนเฮียหมูพูดเรียบๆ เขาดูสงบลง แต่ดวงตายังติดขวางอยู่ดี ส่วนผมทำหน้าเหมือนอมบอระเพ็ด ความจริงแล้วผมแอบหมั่นไส้พี่เทนนิดหน่อยเพราะพี่ชายผมดูเหมือนจะสนิทกับเฮียไม่น้อย ที่ให้บอสมาหาเฮีย

 

            ผมทำหน้าเหรอหรา ไม่รู้ว่าควรจะตีความประโยคนั้นอย่างไรดี แต่เฮียก็ไม่ได้ปล่อยให้ผมได้ใช้รอยหยักในสมองให้เป็นประโยชน์ได้นานนัก เพราะเฮียลุกยืนขึ้นและเดินเป๋เข้าครัว ผมสบถรัวๆ ในหัวเมื่อเกือบสะดุดชายกางเกงล้มอีกครั้งตอนที่พยายามเดินตามเฮียไป ถ้าผมถอดไอ้ชุดเวรนี่ออกเฮียจะโกรธไหมวะ

 

            เฮียผมเกาแก้ม พยายามระเบิดครัวอยู่เหรอ

 

            เฮียหมูหันมาหัวเราะหึใส่ผมทันที เฮียดูเหมือนเป็ดยิ่งกว่าชุดเป็ดน้อยที่ผมใส่อยู่เสียอีก ตาเฮียบ่วมฉึ่งชนิดที่ว่าถึงจะเอาคอนซีลเลอร์ของเจ๊แมวมาโปะจนหมดหลอดก็คงไม่ช่วย ปากของเฮียตอนนี้ก็ดูเหมือนปากเป็ด ผมนึกอยากจะเอามือไปดึงปากเฮียเล่น แต่ก็กลัวเฮียที่อารมณ์ชึ้นๆ ลงๆ ไม่คงที่จะเอากระทะฟาดเบ้าตาเข้าให้เสียก่อน ยิ่งเฮียเพิ่งโดน Greed สิงร่างมาด้วยแล้ว เกิดเฮียเวอร์ชั่นนั้นกลับมาผมคงตายคาครัว

 

            เปลี่ยนใจ ทำอะไรกินเองกันดีกว่าเฮียพูดหน้าตาย ผมก้าวพรวดเข้าไปใกล้และสะดุดชายกางเกงจนกระโดดกอดหลังเฮียเข้าให้เต็มรัก เฮียสะดุ้งโหยงจนปล่อยกระทะลงพื้นดังเคร้ง เฮียเกือบเอากระทะฟาดหน้าบอสแล้ว

 

            ผมทำใจกล้าเอาหน้าซุกชุดบวมๆ ของเฮียสักพัก ก่อนจะเอื้อมมือเพื่อรูดซิบชุดลง ไม่ใช่เพราะจะปู้ยี่ปู้ยำเฮีย ผมแค่ไม่อยากให้เฮียเสี่ยงทำอาหารในชุดแบบนี้ ผมกลัวไฟไหม้ ผมยังไม่ได้เขา ผมยังไม่อยากตาย

 

            เฮียหมูไม่ให้ความร่วมมือแม้แต่น้อย เขาหลุดสบถและเอาแต่สะบัดให้หลุดจากการเกาะกุม ถ้าเฮียไม่ได้อยู่ในชุดงี่เง่านี่ ผมคงโดนดีดกระเด็นออกไปหลายคืบ พี่เทนที่ว่าแรงควายยังสู้เฮียหมูไม่ได้เลย ผมนึกอยากตุ๊ยท้องเขาให้อยู่เฉยๆ ขึ้นมาตงิดๆ แต่เพราะเฮียน่ากลัวเกินกว่าผมจะกล้าทำ ผมเลยได้แต่ใช้เหม่งโหม่งไหล่เฮียให้อยู่นิ่งๆ แทน

 

            หลังจากลอกคราบและจัดการดันหลังเฮียให้ไปเปลี่ยนชุดใหม่เรียบร้อย ผมก็ใช้เวลาประมาณสองนาทีในการถอดชุดและคว้าชุดของตัวเองมาใส่แทน ผมปั้นชุดเป็ดเป็นก้อนแล้วโยนไปอยู่มุมห้อง จากนั้นก็ยืนลังเลอยู่ในครัว วัตถุดิบในห้องเฮียแทบไม่มีอะไรเลย กระทั่งข้าวสารก็ยังไม่มี ในตู้เย็นก็มีแค่ไข่สามฟอง ชีสแผ่นกับไส้กรอกเซเว่นอีกแผงหนึ่ง ผมเหลือบมองซากห่อมาม่าเกาหลีในตู้เย็นอย่างละเหี่ยใจ ใครสั่งใครสอนให้เฮียเอามาม่าไปแช่ตู้เย็นกัน

 

            ผมเก็บกระทะที่เฮียทำตกลงพื้นให้เรียบร้อยแล้วคว้าหม้อขนาดเล็กขึ้นมาแทน ต้มมาม่าใส่ไข่กับไส้กรอกกันตายนี่แหละ เฮียดูท่าจะไม่ค่อยอยากออกจากห้อง ผมเองก็ไม่อยากขัดใจหรือทิ้งเขาไว้คนเดียว ที่สำคัญคือไม่อยากเห็นใครมาเห็นหน้าเฮียตอนตาบวมฉึ่งที่ดูยังไงก็เหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มาด้วยนั่นล่ะ

 

            เสียงเปิดปิดประตูทำให้ผมละสายตาจากมาม่าไปมองต้นเสียง เสื้อยืดที่เฮียใส่มีรอยชื้นบริเวณรอบคอเสื้อ หน้าเฮียมีหยดน้ำเกาะ เฮียเสยผมขึ้นลวกๆ แล้วก้าวเข้ามาใกล้ ผมทำหน้ามึนเมื่อเฮียทิ้งตัวลงมาบนหลังพร้อมเอาคางวางเกยไหล่ผมไว้อย่างนั้น ผมหันกลับไปสนใจมาม่าแต่ยังเอื้อมมือข้างหนึ่งมาลูบผมชื้นๆ ของเฮียเบาๆ

 

            รอเส้นหายแข็งก็กินได้แล้ว รอหน่อยแล้วกันเฮียเฮียพยักหน้าอยู่กับไหล่ มันทำให้ผมจั๊กจี้นิดหน่อยแต่จำต้องกลั้นไว้ เฮียกำลังดราม่า ผมไม่อยากขัดเขา ไปหยิบถ้วยให้หน่อย

 

            กินในหม้อนี่แหละ จะได้ไม่ต้องล้างจานเฮียพูดนิ่งๆ เอื้อมมือผ่านตัวผมไปหยิบตะเกียบสองคู่จากลิ้นชักที่อยู่เยื้องไป ผมนับถือความพยายามในการเกาะผมไม่ปล่อยเหมือนผมเป็นตุ๊กตายัดนุ่นตัวโตของเขาจริงๆ ขนาดเฮียจะคนมาม่ายังไม่ยอมปล่อยผมเลยน่ะคิดดู ผมไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดีระหว่างเขินเฮียหรืออนาถใจกับความเตี้ยของตัวเองดี

 

            มาม่าส่งกลิ่นหอมฉุยตีกับกลิ่นโลชั่นนมของเฮียที่ลอยอยู่ใกล้ๆ ผมเสมองน้ำที่กำลังเดือดปุดๆ กับไส้กรอกอันจิ๋วในหม้อแทนการโฟกัสกับท่อนแขนของเฮียที่พาดอยู่ตรงเอวกับฝ่ามือที่กุมกันอยู่ตรงหน้าท้อง ทั้งไอ้จมูกโด่งทิ่มตาคนตายของเฮียก็ยังอยู่ใกล้ใบหน้า ผมควรบอกเฮียดีไหมว่าผมยังไม่สิบแปด เฮียจะมาดุ๊กดิ๊กแบบนี้ไม่ได้ ถ้าผมหรือเขาเกิดอารมณ์ขึ้นมาเฮียจะรับผิดชอบผมยังไง ผมยังเป็นผู้เยาว์อยู่นะเฮีย

 

ที่สำคัญที่สุดคือผมเขิน ผม-เขิน ได้ยินมั้ยเฮีย

 

            มาม่าได้แล้วเฮียผมถองศอกใส่ท้องเฮียเบาๆ หน้าท้องเฮียแน่นมาก ถ้าผมเอื้อมมือไปจับเฮียจะด่าไหม ปล่อยก่อน เดี๋ยวทำมาม่ารดหัวเฮียหรอก

 

            เฮียหมูหัวเราะหึเสียงเบาขึ้นมาทันที แต่เป็นเสียงหึที่ผมคุ้นเคย มันเป็นเหมือนขนมสายไหมที่เบาหวิว ถึงมันจะไม่ได้เป็นเสียงหัวเราะแบบเต็มที่อย่างที่เฮียทำให้ผมเห็นอยู่บ่อยครั้ง แต่มันก็ดีกว่าเฮียหมูเวอร์ชั่นโคตรของความน่ากลัวเมื่อกี้นั่นล่ะ หัวบอสเพิ่งเลยปากเฮียมาหน่อยเดียวเองเถอะ

 

            แค่เพราะบอสชอบเฮียมาก ไม่ได้หมายความว่าเฮียจะมาหยามเกียรติลูกผู้ชายกันได้ง่ายๆ นะผมกลอกตาแรง ถ้าทำเป็นเลขแปดไทยได้คงทำไปแล้ว เฮียหมูแสร้งเบิ่งตา มันใหญ่ขึ้นจนเกือบเท่าลูกเกด เนี่ย ผมยังไม่เคยพูดถึงขนาดลูกตาของเฮียออกมาให้เฮียได้ยินเลยนะ เฮียมาทำร้ายผมเรื่องความสูงทำไม

 

            และเขาก็ไม่ได้แปลกใจจริง ผมรู้เพราะเฮียยังยิ้มน่าหมั่นไส้อยู่เลย

 

            ชอบเฮียมากจริงเหรอเฮียทำหน้าล้อเลียนจนผมอยากเอานิ้วบิดจมูกเฮียให้มันหลุดออกมา แต่ได้แต่ตีหน้านิ่งใส่มนุษย์ตาสระอิอย่างเดียว

 

            โกหกมั้งเฮีย ผมถอนใจ คราวนี้เผลอถองศอกใส่ท้องเฮียเต็มแรงจนเฮียแทบผลักผมหน้าทิ่มหม้อมาม่า รู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่เฮียปล่อยผมแล้ว แถมยังกลัวว่าเฮียจะถีบผมคว่ำจนหน้ากระแทกกับหม้อ แต่ความหมั่นไส้ในตัวเฮียมันชนะขาด ผมกำลังจะเอื้อมมือไปยกหม้อที่เทน้ำออกแล้ว แต่เฮียชิงคว้ามันตัดหน้าแล้วเดินตรงไปยังหน้าทีวี ผมได้แต่ทำหน้าเนือยพร้อมคว้าตะเกียบสองคู่กับแผ่นรองความร้อนมาไว้วางหม้อ เฮียทำหน้าเหมือนอยากยกหม้อมาม่ากระดก ผมเลยแกล้งทำตัวยึกยักไม่ยอมเดินไปนั่งเสียทีจนเฮียทำท่าเหมือนจะคว่ำมาม่าทั้งหม้อใส่หัวผม

 

            มื้อนั้นพวกเรากินมาม่ากันเงียบๆ เคล้าน้ำตา ไม่ใช่เพราะเฮียเกิดน้ำตาแตกขึ้นมาอีกรอบแต่อย่างใด แต่ไอ้มาม่าเกาหลีนี่โคตรเผ็ดจนผมแทบลุกขึ้นเต้นโอ้เบิร์นเบบี้เบิร์นแบบที่เคยเห็นเพื่อนผู้หญิงในห้องทำกันบ่อยๆ จากตอนแรกที่ผมคิดว่าไอ้มาม่าเกาหลีที่ว่าเผ็ดหนักหนาที่ไหนได้ก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า แต่มาตอนนี้ผมกลับสูดน้ำมูกสามทีส่วนเฮียหมูก็นั่งน้ำตาคลอ มันอร่อยมากแต่ก็เผ็ดมากจนหน้าของพวกเราแดงก่ำ เส้นมาม่าเหนียวนุ่มเต็มปากเต็มคำที่กัดทีได้ทั้งรสชาติกลมกล่อมของเส้นแป้งแทรกด้วยความเผ็ดจัดจ้านจากซอสในซอง ไส้กรอกกรอบๆ ไม่ได้ช่วยให้ความเผ็ดลดลงแต่อย่างใด ยิ่งมันแดงเถือกไปทั้งอันเพราะซอสสีเข้มด้วยแล้ว มันก็เหมือนตัวเพิ่มความเผ็ดดีๆ นี่เอง

 

            เฮียหมูที่ปากแดงก่ำและบวมพองลุกพรวดแล้วเดินเข้าไปในครัว ทีแรกผมนึกว่าเฮียจะเข้าไปเอาน้ำมาให้ แต่เฮียกลับหยิบชีสแผ่นมาเป็นเบือ ผมหยุดมือที่กำลังคีบเส้นมาม่าเข้าปากระหว่างรอเฮียใส่ชีสลงหม้อก่อนจะเริ่มคนเส้นอีกครั้ง ลิ้นผมที่เริ่มชาเพราะความร้อนและความเผ็ดเริ่มรับรสได้มากขึ้นเมื่อชีสเยิ้มๆ แตะลงไปในปาก มันเข้ากันได้ดีกับมาม่าเส้นหนาจนผมน้ำตาไหลอีกครั้งด้วยความปริ่ม

 

            เฮียหมูเดินไปยกน้ำเปล่ามาให้หลังจากมื้ออาหารทรมานขอบปากของพวกเราสิ้นสุด ผมกระดกเอื้อกๆ อย่างไม่สงวนท่าทีใดๆ ถ้าแลบลิ้นร้องแฮ่ให้น้ำลายหยดแบบหมาได้ผมคงทำไปแล้ว

 

ห้องเฮียไม่มีนม เอาน้ำไปก่อนแล้วกันเฮียหรี่ตาท่าทางกวนประสาท พอดีว่าสูงพอแล้วอะนะ เลยไม่รู้จะซื้อนมเก็บไว้ทำไมอีก

 

            ผมมองเฮียตาขวาง ย้ำจังเลยไอ้ความสูงผมเนี่ย

 

            โอ๋ หยอก บอสไม่เตี้ยหรอก บอสสูงตามมาตรฐานชายไทย

 

            ผมวางแก้วลงกับโต๊ะดังกึก เฮียหมูหุบยิ้มลงเล็กน้อยและยักคิ้วรอว่าผมจะว่าอะไรเฮีย เฮียไม่ได้ดูเกรงกลัวอะไรผมเลยสักนิดเดียว ผมอาศัยจังหวะที่เขาทำท่าท้าทายและดูมั่นใจเวอร์ๆ นั่นกระโดดเข้าชาร์จเฮียเต็มแรง แต่ผมก็คงประมาทเฮียเกินไป เพราะเฮียคว้าผมไว้แล้วจับพาดบ่าได้ทันท่วงที ผมกลั้นอาการจุกเสียดแล้วหมุนตัวจากบนหลังเฮีย จากนั้นก็กระชากแขนเฮียเต็มแรงจนพวกเราหมุนกลางอากาศเหมือนกำลังแสดงหนังกังฟู หลังเฮียกระแทกโซฟา แต่อกผมกระแทกพื้นหน้าโซฟาแทน

 

            เฮ้ย เป็นอะไรหรือเปล่าเฮียรีบลุกขึ้นแล้วนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าโซฟา พร้อมทั้งรีบพยุงตัวผมที่อ้วกกำลังจะพุ่งให้ลุกขึ้นนั่ง

 

            ผมโบกมือไหวๆ ให้เฮียทำนองว่าผมไม่เป็นไร เฮียลูบหลังผมช้าๆ แล้วหัวเราะเสียงเบาท่าทางรู้สึกผิดไม่น้อย ผมเลยรีบหันไปย้ำอีกครั้งว่าผมไม่เป็นไรจริงๆ ที่เป็นแบบนี้ก็นับว่ากรรมตามสนอง พุ่งเข้าชาร์จเฮียไปก่อนเอง

 

            เฮียมองผมด้วยสายตาเหมือนผมเป็นลูกหมาที่เพิ่งออกไปเล่นโคลน แยกไม่ออกเลยว่าเฮียรู้สึกอย่างไรมากกว่ากันระหว่างเอ็นดูกับสะใจ แต่แบบไหนก็ไม่ดีทั้งนั้น หนึ่งคือเฮียไม่ควรสะใจเด็กที่ไม่มีทางสู้ และสองคือผมอยากดูเอ็นเขา ไม่ใช่ให้เขามาส่องเอ็นผม

 

            เฮียรอให้ผมหายจุกแล้วจึงขยับไปนั่งเอนหลังพิงโซฟา นั่งแยกขาออกแล้วดึงผมไปนั่งตรงกลาง แขนยาวๆ ของเฮียพาดมาบนบ่าของผมแล้วสองมือก็จับกันแน่นอยู่บริเวณแผ่นอก ผมนึกเขินเขาจงหันไปจะบอกให้เฮียปล่อย แต่เฮียกำลังมองปลายเท้าของพวกเราด้วยสายตาน่ากลัว ตอนนั้นเองที่ผมระลึกขึ้นมาได้ว่าก่อนที่พวกเราจะมานั่งซัดมาม่ากันมันเกิดอะไรขึ้น วันนี้อารมณ์เฮียขึ้นลงจนผมตามไม่ทัน แต่ยังไงผมก็ไม่กล้าบ่นเขาอยู่ดี

 

            ผมถอนหายใจ นึกอยากวิ่งไปใส่ชุดเป็ดมาเต้นโชว์ให้เฮียอารมณ์ดีขึ้นมาอีกรอบเดี๋ยวนั้น แต่เฮียไม่ยอมปล่อยคอกัน ผมเลยได้แต่ลูบแขนเฮียไปเรื่อยเปื่อยจนเกือบหลับไปอีกรอบแทน

 

 

            หลังจากวันนั้นผมก็ใช้เวลาหลังจากช่วยเพื่อนเตรียมงานกีฬาสีไปกับการมานั่งเฝ้าเฮียแทน ความจริงก็แอบเกรงใจเฮียนิดหน่อย กลัวว่าจะมาก่อกวนเฮียมากกว่าจะมาเฝ้าไม่ให้เฮียเครียดจนทำหน้าน่ากลัว แต่พอไปหา เฮียก็ชอบมากอดๆ ซุกๆ ผมเลยกลืนความอายและความเกรงใจลงท้อง ทำหน้าด้านหน้ามึนเสนอหน้ามาทุกวันจนหมาหน้าปากซอยจำหน้าผมได้ โชคดีที่เฮียดีขึ้นเรื่อยๆ จนสีหน้าน่าขนลุกของเฮียหายไป ทั้งยังกลับมาท็อปฟอร์มได้ตามเดิม ผมรู้เพราะวันก่อนเพิ่งไปดูเฮียเล่นดนตรีมา เบสของเฮียเหมือนจะกลับมาเทพกว่าเก่า ก็เรียกได้ว่าความช่างเสนอหน้าของผมไม่เปล่าประโยชน์ไปเสียทีเดียว

 

            หน้าที่ในงานกีฬาสีของผมมีไม่มาก นอกจากช่วยแบกของและทำตามคำสั่งชาวบ้านงกๆ ที่เหลือก็เพียงแค่เตรียมลงแข่งบาสกับวิ่งผลัดในวันงานเท่านั้นเอง เก้าลงวิ่งผลัดกับบาสด้วยกันกับผม ตอนนี้พวกเราสองคนเลยต้องรับหน้าที่กรรมกรแบกหาม ส่วนตี๋ถูกจับไปเป็นเชียร์ลีดเดอร์ แน่นอนว่ามันไม่เต็มใจแต่อย่างใด แต่ช่วยไม่ได้ที่มันขาวตี๋อินเทรนด์เป็นที่นิยมของตลาด ขนาดมันอ้างว่าร่างกายอ่อนแอยังไม่มีใครเห็นใจ ผมเห็นเก้าแอบถ่ายรูปตี๋ตอนมันนอนตายน้ำลายยืดหลังจากซ้อมเต้นตากแดดหลายชั่วโมงไว้หลายรูป ผมรับรู้ชะตากรรมของตี๋ในวันเกิดมันเลยทีเดียว รูปในเครื่องของเก้าคงได้ปลิวว่อนเต็มหน้าเฟสตี๋แน่นอน

 

            หลังจากนี้มึงจะไปหาเฮียหมูต่อใช่มั้ยเก้าเอาสมุดมาพัดบริเวณหน้าตี๋ตอนมันหลับสนิท ส่วนผมก็ดึงแว่นออกจากหน้าเพื่อนแล้วเอาวางไว้บนกระเป๋ามันแทน ตี๋มันไม่เคยพกแว่นสำรอง เกิดนอนทับหักขึ้นมาจะซวยเอา

 

            อือ

 

            ตัวติดกันจังเลยเด้อ ไปหาเขาบ่อยๆ อย่าเผลอจับเขาพับๆ แล้วกลืนลงคอเด้อ

 

            เกลียดเด้อของมึงจังเด้อ

 

            เก้าหัวเราะขลุกขลักแล้วเอานิ้วจิ้มหน้าตี๋เล่น ผมเลยนั่งเล่นหน้าตี๋บ้าง พวกเราคุ้ยเอาปากกามาเตรียมเขียนหน้ามัน แต่ทำได้แค่เอาก้นปากกาจิ้มๆ มันแทน ตี๋อายุน้อยสุดในกลุ่ม และปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนมันไม่พูดไม่จามันดูดีมาก แน่นอนว่าทันทีที่มันพูด ทุกความเกรียนจะหลุดออกจากปากมันจนอยากฟาดหัวมันให้สลบแล้วให้มันนอนต่อเงียบๆ เลยทีเดียว

 

            ถามจริงเหอะบอส มึงจะไปหาเขาทำไมเยอะแยะวะ ติดเขาไปไหม

 

            ผมยักไหล่ เขาก็ไม่ได้ห้ามผมเอานิ้วจิ้มแก้มตี๋แล้วแสยะยิ้มใส่เก้าเมื่อมันปัดมือผมออกแล้วแยกเขี้ยว เอาเรื่องมึงให้รอดก่อนแล้วค่อยมาห่วงกูดีมั้ยครับเพื่อนเก้า

 

            เก้าเอาสมุดฟาดหัวผมดังผัวะ แล้วสงครามฟาดมือระหว่างมันกับผมก็เริ่มต้นขึ้นเหนือร่างของตี๋ที่ยังหลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราวรู้ว่าเพื่อนกำลังจะตีกันตายแต่อย่างใด

 

            ที่กูพูดเนี่ยหวังดีหรอกเก้าทำเสียงกระเง้ากระงอดอ้อนฝ่าเท้าหลังจากฟาดมือแพ้ผม ว้าย กาก เมื่อวานกูเจอเฮียหมูด้วย

 

            ไม่ต้องอวด เมื่อวานกูก็เจอผมทับถมมันในบัดดล

 

            กูเจอเขาอยู่กับเพื่อน…” มันยักคิ้ว ดูน่าต่อยขึ้นสามระดับ “…ที่สนิทม้ากมาก มีถึงเนื้อถึงตัว ถึงไหล่ถึงเอว

 

            ผมหรี่ตามองมัน และมันก็ยักคิ้วสลับสองข้างกลับ เลือกไม่ถูกเลยว่าควรหมั่นไส้ปากมันหรือคิ้วมันก่อนดี

 

            แล้ว?” ผมทำเป็นไม่สนไม่แคร์แม้เส้นเลือดข้างขมับจะเต้นตุบๆ ด้วยความอิจฉาริษยา

 

            จะจีบก็รีบเด้อ ช้าหมดอดแดกนะครับเพื่อนบอสเก้าสาธยาย แล้วขอบอกไว้ก่อน ไอ้ที่ทำเนียนหน้ามึนขนอาหารไปหาเขาทุกวันนี่ไม่นับเป็นการจีบครับ ไอ้การลากเขาไปนั่งเฝ้าโต๊ะตอนกินหมูกระทะก็ไม่นับเช่นกัน

 

            ผมเบ้ปากมองมันอย่างหมั่นไส้ ระหว่างคิดว่ากำลังจะตอบอะไรมันไปดี โทรศัพท์มือถือของเก้าก็สั่นครืดอย่างรู้งาน ผมแทบอ้าปากหวอเมื่อเก้าทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง ชูหน้าจอให้เห็นว่าใครโทรเข้ามา และผมคงไม่เงิบขนาดนี้ถ้าไม่ติดว่าชื่อคนที่โทรเข้ามาคือ เฮียหมู

 

            คืออะไรน่ะ ผมรู้จักเฮียมาก่อนเป็นชาติ แถมไปค้างห้องเฮียก็ออกบ่อยยังติดต่อกันผ่านทวิตเตอร์ลูกเดียว แล้วเก้ามายังไง ทำไมมีเบอร์เฮียได้ ขี้โกง

 

            อย่าอิจฉากูสิครับเพื่อนบอสเก้ากระซิบด้วยสีหน้าแห่งชัยชนะ ขอต่อยมันสักเปรี้ยงจะเป็นเพื่อนทรพีไหม สวัสดีครับเฮีย

 

            ผมคิ้วกระตุกเมื่อเก้ากดเปิดลำโพงให้ได้ยินกันชัดๆ เสียงของเฮียหมูที่ลอดผ่านออกมาจากลำโพงแตกต่างจากเสียงที่ได้ยินต่อหน้าอยู่เล็กน้อย แต่ก็เป็นเฮียไม่ผิดแน่ ผมนั่งเงียบฟังเก้าคุยโต้ตอบกับเฮียจนจับความได้ว่าเฮียจะชวนพวกเราไปกินหมูกระทะด้วยกัน พี่เต้ยกับพี่เอ็มก็ไปด้วย เก้าตกลงเสร็จสรรพโดยไม่ถามผมสักคำ มันคงรู้อยู่แล้วว่าผมคงไม่มีทางพลาด

 

            งั้นเดี๋ยวเฮียไปรับที่โรงเรียนนะ จะได้ไม่ต้องขี่มอเตอร์ไซด์ตากแดดมากันเสียงเฮียดังลอดออกมาให้ได้ยิน เออ บอสอยู่แถวนั้นมั้ย

 

            อยู่เฮียผมส่งเสียงตอบแทน รับโทรศัพท์จากมือเพื่อนมาถือแทน เฮียไม่เมนชั่นมาหาบอสล่ะ

 

            ทวิตเฮียเน่า เป็นบ้าอะไรไม่รู้เฮียพูดเสียงเรียบ ผมกดปิดลำโพงโดยอัตโนมัติ ตัวเฮียก็หวง แค่เสียงเฮียก็หวง

 

            พวกเราคุยกันต่ออีกไม่นานเพราะเฮียจะไปทำงานกลุ่ม ผมส่งโทรศัพท์คืนให้เก้า มันรับไปแล้วนั่งไถโทรศัพท์เล่น ผมกอดเข่าเอาคางเทินแล้วเอาทวิตมาไถบ้าง แต่พอเข้าแล้วมันก็เด้งออกไม่หยุด ผมกดเข้า มันเด้งออก ผมกดเข้า และมันก็เด้งออก ผมจิ้มมันแรงจนหน้าจอแทบแตก ทวิตเน่าทีไรหัวร้อนทุกที

 

            เอาเบอร์เฮียมั้ยจ้ะเก้าทำเสียงสองใส่ผม ตี๋งัวเงียลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงแหลมปรี๊ดเหมือนชาติที่แล้วเก้าทำบุญด้วยนกหวีดสิบสามวัดดังขึ้นกรอกหู

 

            ไม่ ขอบคุณ

 

            ไม่อยากได้หราเพื่อนบอส

 

            เกลียดกว่าเด้อก็หราของมันนี่แหละ

 

            ผมกระตุกยิ้มที่ดูเหมือนจะเป็นเส้นกระตุกมากกว่าจะเป็นรอยยิ้ม มีปัญญาขอเองครับเพื่อนเก้า

 

 




ตอนนี้ทำการรีไรท์คาแรกเตอร์ของหลายตอนเสร็จแล้วนะคะ หากพลาดตรงไหนรบกวนติเราด้วยนะคะ ตอนนี้ตาเบลอมาก กลัวหลุดอีก แฮ่ ตรงที่รีไรท์จะรีไรท์แค่ส่วนคำพูดและคำบรรยายบางส่วนในตอน แต่เนื้อหาหลักจะไม่เปลี่ยนค่ะ ส่วนตอนที่ 6-7 แก้ไม่กี่คำเพราะสองตอนนั้นเฮียออกน้อยค่ะ (อ้าว 5555)

 

ส่วนเรื่องใครรุกใครรับนั้นจินตนาการเองเลยค่ะ เพราะเราคงไม่เขียนเอ็นซีเรื่องนี้ หรือถ้าจะเขียน ก็คงไม่มีฉากเสียบด้านความแมนนั้น หลังจากที่เฮียหลุดคาแรกเตอร์มาแสนนาน จะพยายามฉุดกระชากลากถูเฮียกลับไปให้เหมือนเดิมตามเดิมค่ะ ส่วนบอสนั้นสนแต่ของกิน เพราะงั้นที่เห็นน้องบรรยายห้วนสั้นเพราะน้องว้อนท์แค่ของกินค่ะ…  


 

ตกใจกับยอดเฟบมากค่ะ แง ขอบคุณมากนะคะ พุ่งทะยานฟ้ามากเลย ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ด้วยค่ะ ดีใจมากจริงๆ ^____^


คิดเห็นอย่างไรติชมกันได้เลยนะคะ ถึงจะไม่ได้ตอบทุกอันแต่เราอ่านทุกความเห็นเลยนะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากเลยค่า :D


 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,325 ความคิดเห็น

  1. #1325 alf_yakusa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 20:46
    ชอบเวลาบอสบรรยายเฮียเหมือนของกิน หลงมาก รักมาก อยากกินเขามาก ชอบคสพ.เพื่อนสามคนนี้ด้วย น่ารักมากๆ
    #1,325
    0
  2. #1319 kunkyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 08:47
    สะอึกเลย เฮียหมูมากอดกันน้าาา
    #1,319
    0
  3. #1229 ojay2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 14:14
    ขอเบอร์กันมั้ยยย ถ้าจะขนาดนี้
    #1,229
    0
  4. #1206 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 08:42
    เพื่อนบอสนี่เกรียนทุกคนจริงๆ // สงสารเฮียหมูจังตอนแรกเห็นใส่ชุดกุ้งชุบแป้งทอดก็คิดว่าเฮียแกติสอะไรซะอีก ที่แท้แค่อยากลาออกจากการเป็นคน 555 แต่ได้กำลังใจดีก็หายแล้วล่ะนะ บอสนี่ก็ไม่เบา ไปหาเขาตลอดเลย เป็นเด็กเป็นเล็ก //คู่เก้าตี๋นี่ก็มีซัมติงสินะ
    #1,206
    0
  5. #1164 SUNOBA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 23:18
    ใกล้จะตอนที่สิบแล้วยังไม่ได้เบอร์เลย น่าสงสารๆ 555
    #1,164
    0
  6. #1102 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 08:05
    วงวารน้องบอสยังไม่มีเบอเลยจ้า5555
    #1,102
    0
  7. #1072 ARDS; (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 21:58
    #ทีมหมูบอส #ทีมเก้าตี๋ กรี้ดดดดดด จะลละลายติดพื้นแล้ว
    #1,072
    0
  8. #1032 Mint Sch (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:55
    น้งจะไปดูเอ็นเค้า หนูยังไม่18เลยลู๊กกก
    หาคุกให้เฮียซะแล้ว55555
    #1,032
    0
  9. #454 mothergod (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 14:50
    55555 ทวิตชุดกุ้งชุบแป้งทอดเราก็เคยเจอ ขำหนักมากก
    #454
    0
  10. #343 snowhunter (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 13:55
    เก้าตี๋ สองคนนี้ต้องมีไรในกอไผ่แน่ๆ เซนส์สาววายมันบอกกก

    #ทีมหมูบอส สู้ต่อไปเด้อบอสส~~
    #343
    0
  11. #342 ฺBedroom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 00:21
    ระหว่างเพื่อนเก้ากับเพื่อนตี๋นี่มันดูมีอะไรอะไรในกอไผ่อยู่นะ ถ้าเราจิ้น เราจะกลายเป็นนกไหม กลัว
    นานๆทีจะเห็นเฮียหมูเป็นแบบนี้ พีคกว่าการที่ชุดกุ้งแป้งทอดมีคนทำมาขาย คือมีคนกล้าซื้อมาใส่ด้วย อย่าคิดมากนะเฮีย แต่ขนาดเฮียเครียด เราก็เขินตามน้องบอสไปติดๆ
    ความสัมพันธ์ระหว่างคู่นี้มันอะไรกันคะ จะเป็นอะไรก็เป็น อย่ามาทำตัวมากกว่าเพื่อนแต่ก็ไม่ใช่แฟนอยู่แบบนี้~ คนอ่านค้างคาใจ
    #342
    0
  12. #338 phonphimon0123 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 23:19
    สนุกมากกกก
    #338
    0
  13. #333 Sambonsakura (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:52
    คือพี่หมูมีลับลมคมในเหมือนรู้จักตาบอสมาก่อนเพราะพี่เทนอะ มันต้องมีอะไร..
    แต่ชอบอารมณ์แบบกอดๆซุกๆกันของตอนนี้มากเลยเห้อม
    #333
    0
  14. วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:51
    ต้องการบอสของเฮียหมู ต้องการเฮียหมูคุมเกม!!!! //ไปแล้วสมองฉัน
    #332
    0
  15. #326 Choco'l Pis (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:57
    บอสสสสสส จัดหนักเลออออ
    #326
    0
  16. #325 ZeHn GungnanG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:56
    นี่ก็ทีมหมูบอสนะ แล้วก็เห็นด้วยที่ว่าลุคของเฮียกับบอสดูพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเหมือนเป็นคนละคนเลยอ่ะ เหมือนสลับนิสัยกันเลยอ่ะ
    #325
    0
  17. #320 Kprk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:21
    ยอมใจความบอสตัน ชอบบบบบบบบ
    #320
    0
  18. #316 chanjao_jaokha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:05
    "ผมยังไม่ได้เขา" ช้อคไปจ้าาาาาาา 5555555 ใจเย็นๆนะ 555555 เฮียหมูพี่ดูน่ารักกก บอสดูแมนๆแบบนี้รุกในอนาคตแน่เลยย --รึปล่าว??
    #316
    0
  19. #315 muntira1213 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 14:20
    สู้เด้อบอส อย่ายอมแพ้เด้อ555555555555
    #315
    0
  20. #314 berry kiki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 13:17
    อย่าไปยอมเด้อบอส5555
    #314
    0
  21. #313 Notty Kero (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 12:09
    เด้อนะเด้ออออ 55555
    #313
    0
  22. #309 myyyvg (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 10:45
    ฮือออ จะเขินก็เขินจะหิวก็หิว;-; เราชอบภาษาไรท์ม้ากมาก สงสารเฮียด้วย.__.
    #309
    0
  23. #307 [:Wynn:] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 09:53
    เพื่อนตี๋น่ารักจังค่ะ55555
    #307
    0
  24. #306 MARK.Luvgot7 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 09:23
    มาต่อเร็วๆนะคะ สนุกมากๆเลยค่ะ
    #306
    0
  25. #302 ไอแนน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 06:53
    เฮียสู้ๆนะ
    เรื่องร้ายจะผ่านพัดไป
    #302
    0
  26. #284 PanthronY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:50
    เอาล่ะค่ะ จากการอ่านมาหนึ่งวันและวันนี้ได้เข้ามาอ่านตอนล่าสุด ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นนะคะ

    สำหรับเราเราว่าเฮียหมูเป็นคน2บุคลิก อันนี้ไม่ทราบว่านักเขียนตั้งใจเขียนหรือว่าลืมไปแล้ว ถ้าตั้งใจเขียนก็ถือยังอยู่ในเกณฑ์ดีแม้จะตัดห้วงอารมณ์ไปหน่อยโดยเฉพาะคนที่อ่านรวดเดียวแบบเรา ... แต่ถ้านักเขียนแต่งเพราะไม่ได้วางพล็อตหรือคาแรกเตอร์ไว้ล่วงหน้า อันนี้ขอพูดตรงๆนะคะ จะมีผลเสียต่อนิยายในอนาคตแน่ๆ

    เพราะหากย้อนกลับไปใน1-3ตอนแรกโดยประมาณ คาแรกเตอร์เฮียหมูออกจะเป็นผู้ชายกวนๆที่มีลุคสดใสไปด้วย แต่ช่วงหลังมานี้คาแรกเตอร์เฮียหมูเปลี่ยนไปแบบชัดเจนคือค่อนข้างสาวเกินไป(อันนี้ตัดทีมรุกรับไปนะคะ) จริงๆคือไม่สาวแบบสาวไปเลยนะคะแต่เป็นครต.เคะยอดนิยมเลย เพราะงั้นยิ่งการที่ไรเตอร์บอกว่าโพสิชั่นจะสลับกันเราค่อนข้างกังวล ไหนจะลุคน้องบอสที่ดูแมนขึ้นกว่าตอนแรกอีกเป็นหลายๆเท่า อันนี้อยากให้ค่อยๆปรับนะคะ ไม่ต้องรีไรท์ก็ได้ค่ะ แต่อยากให้ลองกลับไปอ่านใหม่รวดเดียวดู คือถ้าออกเป็นเล่มในอนาคตคนอ่านคงรู้สึกงงเล็กน้อยอ่ะค่ะที่คาแรกเตอร์ตัวละครเปลี่ยนภายใน3-4ตอน

    ฝากไว้ด้วยนะคะ หากทำให้ไม่พอใจต้องขออภัยด้วยค่ะ เราติในฐานะผู้เสพผลงานและอยากให้ปรับไปในทางที่สมควรนะคะ อย่างน้อยวางคาแรกเตอร์ตัวละครให้มั่นคงก่อนจะดีที่สุดค่ะ ส่วนเนื้อเรื่องเราแล้วแต่ไรเตอร์เลยนะคะแม้ใจจะอยู่เรือบอสหมูแต่เราเคารพการตัดสินใจไรเตอร์นะคะ ไม่อยากให้อิงกระแสนักอ่านมากเดี๋ยวพล็อตจะเพี้ยนน้าาา เป็นกำลังใจให้ค่ะ????
    #284
    4
    • #284-3 PanthronY(จากตอนที่ 8)
      9 ธันวาคม 2560 / 08:37
      สู้ๆนะคะ ยังตามอยู่นะคะช่วงนี้เราติดสอบเลยไม่ได้เข้ามาอ่าน ยังไงก็เป็นกำลังใจให้น้า
      #284-3
    • #284-4 3-14(จากตอนที่ 8)
      9 ธันวาคม 2560 / 14:05
      ขอบคุณมากเลยค่า ดีใจที่เห็นคอมเม้นต์ของคุณอีกนะคะ กำลังกลัวว่าจะไม่กลับมาอ่านอีกอยู่เลยค่ะ แฮ่ๆ
      เรื่องสอบสู้ๆนะคะ ขอให้ผ่านไปด้วยดีค่า ^^v
      #284-4