[จบ] พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนผมหน่อย [yaoi] สนพ.รักคุณ

ตอนที่ 17 : Numb #1 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    29 พ.ค. 61

ช่วงนี้เครียดค่ะ อ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง 555555555 
พอเครียดก็นั่งฟังเพลง numb ของ linkin park แบบวนลูป แล้วก็คิดคาแรกเตอร์ตัวหนึ่งขึ้นมาได้แบบงงๆ ค่ะ แล้วไอ้คาแรกเตอร์ตัวเนี้ย มันเป็นคาร์ที่รู้สึกว่าถ้าไม่ใช่พี่เทนหรือคุณพล (จากเรื่อง whisper through the rain) ก็ไม่มีใครเอาอยู่ แต่คุณพลเขามีภามแล้ว เราเลยเอามายัดเยียดให้พี่เทนแทนค่ะ 5555 
เขียนได้แค่ตอนเดียวและไม่รู้จะได้เขียนต่อหรือเปล่าด้วย แถมมีแต่คำหยาบแตกต่างจากเฮียหมูกับบอสนัก แต่ก็อยากเอามาลงให้คนอ่านกันค่ะ เลยเอามาใส่ในนี้ซะเลย ถ้าใครสนใจลองอ่านเล่นๆ ดูได้นะคะ 


*****


วันนี้เป็นวันที่ผมโกรธที่สุดในชีวิต

           

ภาพไอ้น้องเวรที่กระโดดถีบยอดหน้าเพื่อนต่างคณะเป็นอะไรที่โคตรจะติดตาจนลืมไม่ลง และภาพที่ไอ้เด็กหัวเกรียนที่ต่อยน้องผมกลับมาจนคางมันแทบเบี้ยวก็เป็นอะไรที่ไม่สามารถสะบัดให้หลุดออกจากหัวไปได้

 

            ที่สำคัญที่สุดคือตอนที่ผมกระโดดไปกระชากเด็กเปรตสองตัวนั่นให้ออกจากกัน พวกมันดันสวนหมัดเข้าหน้าเข้าหัวผมเต็มกำลัง

 

            เรียนแม่งก็เรียนจบแล้ว งานก็มีทำแล้ว แล้วทำไมถึงหนีไม่พ้นไอ้เรื่องใช้กำลังสักทีวะ!

 

            ตอนที่โดนเด็กเอาหมัดกระแทกหน้า สติผมหายวับ คว้าหลังคอของทั้งน้องตัวเอง (ที่หน้าซีดเผือด เตรียมเผ่นแทบไม่ทัน) ทั้งไอ้คู่กรณีที่บังอาจต่อยหน้าน้องผมคนเดียวไม่พอยังเสือกต่อยผมด้วย จากนั้นก็กระชากหัวพวกมันไปกระแทกกับกำแพงโดยไม่รู้ตัว

 

            สาบานว่าตอนนั้นไม่รู้ตัวจริงๆ คิดอย่างเดียวคือจะเอาเลือดบ้าออกจากหัวพวกมัน ดีที่ยังรับรู้ได้ว่าในมือข้างซ้ายนั่นน้อง เลยพอยั้งมือได้บ้าง ไม่งั้นหัวมันคงแตกเลือดอาบหน้าเป็นแน่แท้

 

            จากนั้นไอ้เด็กเปรตคู่กรณีก็โห่ร้องเหมือนหมาเมากัญชา เรียกพรรคพวกมารุมกระทืบผม แต่กลับกลายเป็นว่าพวกมันโดนกระทืบกลับจนม้วนหางหนีแทบไม่ทัน

 

            ย้ำอีกที ผมเรียนจบมาปีนึงแล้ว แถมมีงานทำแล้ว แต่ผีห่าซาตานตัวไหนมันดลบันดาลให้ผมมาฟัดกับเด็กมหาลัยทั้งโขยงวะ!

 

            ตอนนี้ผมนั่งเอาห่อผ้าเย็นประคบหน้าอยู่ในหอน้องชายตัวเองที่กำลังพยายามทำหน้านิ่งกลับมา ปากมันแตก หน้ามันยับ เสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่มีชิ้นดี กับเพื่อนมันอีกสามคนที่มีสภาพแบบเดียวกัน ในหัวผมมีคำด่าร้อยแปดที่เตรียมพ่นใส่หน้าไอ้พวกเด็กนี่ แต่ตอนนี้ยังเจ็บปากจนไม่มีอารมณ์จะพูด แล้วนี่บุญแค่ไหนแล้วที่ไม่มีตำรวจมาเอี่ยวด้วย

 

            ผมกำลังเรียบเรียงคำด่าในหัว แต่ตอนนั้นหมู เพื่อนสมัยมหาลัยของผมซึ่งเป็นแฟนกับน้องชายของผมเช่นกันโผล่หน้าเข้ามาในห้องพัก มันทำหน้าโกรธจัดเมื่อเห็นสภาพแฟนตัวเอง บอส น้องชายของผมกระแซะเข้าไปใกล้แฟนเหมือนเตรียมจะอ้อน แต่ผมเอาเท้าขัดไว้ก่อน มันเลยได้แต่นั่งเจี๋ยมเจี๊ยมอยู่ที่เดิม

 

            พวกมึงสี่ตัวผมพูดขึ้นในที่สุด น้องชายผมพยายามกลั้นอาการสะดุ้งอย่างสุดกำลังในขณะที่หมูช่วยทายาให้ ตี๋กับเก้าที่เป็นเพื่อนมันตั้งแต่สมัยประถมถอยกรูดไปแทบติดผนัง ส่วนเพื่อนอีกคนของมันผมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ไอ้นี่ค่อนข้างน่าต่อยที่สุดเพราะนอกจากมันจะไม่มีสีหน้าสำนึกใดๆ แล้ว มันยังจ้องผมกลับตาเขม็ง พ่อแม่พวกมึงจ่ายเงินส่งพวกมึงเข้ามากระทืบชาวบ้านในมหาลัยเหรอ

 

            เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ คนอื่นผมไม่สนใจเพราะผมไม่ใช่พี่มัน แต่กับไอ้บอสนี่ผมปล่อยไปไม่ได้

 

            มันเป็นน้องผม น้องที่คลานตามผมออกมา ผมมองมันอย่างผิดหวังเล็กน้อย ตอนเด็กๆ มันก็เคยทำตัวหัวรุนแรงแบบนี้อยู่บ้าง แต่ตอนนี้มันโตแล้ว มันไม่รู้เหรอว่าการทำแบบนี้นอกจากหน้ามันจะแหกแล้วอนาคตในรั้วมหาลัยของมันก็อาจจะแหกตามไปด้วย

 

            จะต่อยตีกับชาวบ้านผมไม่ว่า แต่ใครจะคิดว่ามันโง่ขนาดคิดไม่ได้ว่าจะไปต่อยกับชาวบ้านกลางที่สาธารณะแถมโง่ไปกันแค่สี่คนในขณะที่อีกฝ่ายมาเป็นโขยง ดีแค่ไหนแล้วที่ผมโผล่ไปเจอ ไม่อย่างนั้นพวกมันจะมีหน้ามานั่งหน้าสลดอยู่ตรงนี้เหรอ

 

            กูถาม หูหนวกหรือเป็นใบ้ถึงตอบไม่ได้ผมจ้องน้องชายตัวเอง เหลือบไปเห็นว่าหมูกำลังขยับปากเตรียมพูดอะไรบางอย่าง อาจจะดุบอสหรือเถียงผมแทนมัน แต่อะไรก็ตามที่กำลังจะออกจากปากมันนั้นผมไม่มีโอกาสได้ยินเพราะหนึ่งในไอ้ตัวหน้าปูดตาเขียวที่นั่งอยู่พูดขึ้นก่อน

 

            ไม่ครับ แต่จ่ายเงินให้ผมเข้าไปเรียนในสิ่งที่ผมไม่ได้อยากเรียน

 

            เก้ากับตี๋ที่นั่งกุมแก้มอยู่หันขวับไปมองต้นเสียงแล้วพะงาบปาก ส่วนบอสกับหมูก็ทำหน้าเหมือนกำลังแผ่ส่วนบุญส่วนกุศลส่งไปให้ในบัดดล

 

            ผมตากระตุก พยายามท่องเพื่อนน้องหนอ อย่าไปกระทืบมันหนอ คุกหนอ ขณะไล่สายตามองหน้ามันที่เงยหน้าจ้องผมกลับทื่อๆ ไม่มีหลบ ผมสีอ่อนของมันยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง หางคิ้วที่เจาะจิวมีเลือดออก แก้มช้ำ จมูกมีเลือดกำเดาไหล พูดง่ายๆ ว่าสภาพดูไม่จืด

 

            ก่อนที่ผมจะอ้าปากสวนอะไรมันกลับไปได้ น้องชายผมก็รีบพูดขึ้นมาก่อน

 

            บอสขอโทษ จะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้ว

 

            ผมหันไปจ้องมัน ก่อนจะต้องหันกลับไปจ้องไอ้เด็กปากดีอีกรอบ

 

            พี่อย่าไปโทษบอสมัน ไอ้พวกนั้นมันกะกระทืบผม ไอ้บอส ไอ้ตี๋แล้วก็ไอ้เก้าแค่บังเอิญซวยไปด้วย

 

            “เห้ย มึง…”

 

            “ผมขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อนมันพูดต่อด้วยกระตุกยิ้มแบบที่ทำให้ผมอยากกระตุกตีนใส่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคำพูดถัดมาถูกพ่นออกมาจากปาก แต่ผมจำไม่ได้ว่าไปขอให้พี่มาซวยกับพวกผมตั้งแต่เมื่อไหร่

 

            โอเค ไอ้เด็กเปรตนี่อยากตาย

 

            พี่เทน! อย่า! เฮียรีบจับพี่เทนเร็วๆ!”

 

            ว้อย ไอ้หมู กูเพื่อนมึงนะ มึงจะมาจับตัวกูไว้ทำไม!

 

            ผมยังไม่ทันลุกไอ้หมูก็ถลามาจับตัวผมไว้ ผมสบถแล้วยกเท้าเตรียมถีบเพื่อน แต่บอสรีบเข้ามาล็อคขาผมไว้ก่อน คงกลัวสุดที่รักของมันบาดเจ็บสาหัส ผมได้แต่เจ็บเท้าเพราะไม่อยากให้หน้าน้องที่มีแต่แผลยับไปมากกว่าเก่า สายตาผมเหลือบไปเห็นไอ้เด็กเวรที่ลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มให้ผม

 

            รอยยิ้มของมันกวนบาทาสุดกำลังจนเท้าผมกระตุกยิกๆ ยิ่งไอ้โมเม้นท์ที่มันโน้มตัวลงมาจนจมูกมันแทบชนกับจมูกผมนี่ทำเอาผมแทบอยากถลาไปตั๊นท์หน้ามัน ถ้าเป็นผมเมื่อสักสี่ห้าปีก่อน ไอ้เด็กนี่ไม่มีโอกาสได้มายืนยิ้มหวานอย่างนี้หรอก รับรองได้ว่ามันต้องโดนผมเลาะฟัน!

 

            แต่นี่ผมอายุยี่สิบสามแล้ว แถมงานที่ได้มานี่ได้มาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา ผมยังไม่มีแพลนออกจากงานเร็วๆ นี้ แค่ไปช่วยน้องกระทืบเด็กก็เสี่ยงคุกเสี่ยงตารางโคตรๆ แล้ว แถมไอ้หมูกับไอ้บอสนี่รัดตัวผมโคตรแน่น อีกนิดไส้ผมก็คงขาดแล้วมั้งน่ะ

 

            ถึงผมจะไม่ได้ขอ แต่ขอบคุณที่ช่วยผมไว้นะครับ…”

 

            “กูช่วยน้องกู

 

            “ไว้เจอกันใหม่นะครับ

 

            “ไม่เจอเว้ย!”

 

            มันยังยิ้ม แถมยังยกมือไหว้ผมได้งดงามจนผมอยากถีบมันไปประกวดนางสาวไทย สวัสดีครับ พี่เทนเนสซี

 

            “เทนเฉยๆ พอ!”

 

            ไอ้เด็กผีเดินเยื้องย่างด้วยท่าทางประหนึ่งเป็นคุณชาย ผมสะบัดไอ้หมูออกจากตัว คว้ากระป๋องโค้กของใครสักคนที่เหลือน้ำอยู่แค่ครึ่งกระป๋อง โยนมันเต็มกำลัง เป้าหมายอยู่ที่สิบนาฬิกา กระป๋องโค้กพุ่งด้วยความแรงร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง และพุ่งเข้าไปกระแทกกระหม่อมเด็กอย่างแม่นยำจนมันร้องโอ้ย

 

            โค้กสาดกระจาย ผมหรี่ตามองแล้วจิ๊ปากเมื่อเห็นว่าเอาเลือดหัวมันออกไม่ได้

 

            พี่เทนจะฆ่าเพื่อนบอสเหรอน้องชายผมมองไปทางเพื่อนด้วยสายตาเวทนาแต่ยังไม่ยอมปล่อยขาผม คงกลัวว่าผมจะไปซ้ำมัน ต่างจากตี๋กับเก้าแล้วก็หมูที่พุ่งไปดูอาการเด็กปากดีทันที ผมเลิกสนใจคนที่เงยหน้ามองผมด้วยสายตาแค้นๆ แล้วก้มหน้าไปสนใจน้องชายตัวเองแทน

 

            เป๊าะ!

 

            บอสผงะไปด้านหลังเมื่อผมดีดหน้าผากมันเต็มแรง จากนั้นก็ทำหน้านิ่งปล่อยให้ผมขยี้หัวมันแรงๆ อย่างหมั่นไส้ ก่อนจะรีบทำตาปริบๆ เมื่อผมเอ่ยปากพูดด้วย ถ้ามึงไม่ใช่น้อง สาบานได้ว่าศพรายต่อไปจะเป็นมึง

 

            มันกระแอมไอ ก่อนจะพูดหน้าตาย ดีจริงๆ ที่เกิดมาเป็นน้องพี่เทน

 

            ผมแสยะยิ้มแล้วเงยหน้าขึ้น พบว่าสามหน่อที่เหลือในห้องรีบเคลื่อนย้ายเป้านิ่งอันใหม่ของผมออกจากห้อง ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจไปกระทืบมัน

 

            ก่อนที่ประตูจะปิดลง ผมสบตาเข้ากับเด็กปากดีนั่นอย่างไม่ได้ตั้งใจ สายตาพอใจและท้าทายฉายชัดออกมาจากดวงตาสีอ่อนนั่น

 

            ผมก้มมองน้องชายตัวเองอีกครั้งแล้วถามขึ้นอย่างอดไม่ได้

 

เพื่อนมึงคงไม่ได้เป็นพวกมาโซใช่มั้ย



ทีแรกบอสตั้งใจจะนอนหออยู่กับเฮียหมูสุดที่รักของมัน แต่เพราะเห็นว่าวันนี้ผมฉุนขาด มันถึงได้มาล้อมหน้าล้อมหลัง (ด้วยหน้านิ่งๆ เหมือนชีวิตนี้หมดแล้วซึ่งความตื่นเต้น) แถมยังเกาะติดกลับมาถึงบ้าน หมูใช้สิทธิ์ความเป็นผัวเมียนอนที่หอน้องผมหน้าตาเฉย ส่วนผมก็ขับรถไปส่งเพื่อนของน้องชายที่ทำตัวเรียบร้อยประหนึ่งผ้าพับไว้ แล้วขับกลับบ้าน

 

ระหว่างทางผมได้รับรู้ความจริงอยู่สามข้อ

 

ข้อแรกคือไอ้เด็กปากดีที่ผมปาโค้กใส่หัวชื่อเล่นชื่อกานต์ ชื่อจริงคือรวีกานต์ที่แปลว่าผู้เป็นที่รักดั่งตะวัน ตอนบอสท่องความหมายชื่อนั้นออกมา ผมเกือบขับรถพุ่งไปชนเสาไฟฟ้า ก่อนจะหัวเราะอย่างบ้าระห่ำ ไอ้เด็กนั่นโคตรไม่เหมาะกับชื่อ ถึงตัวจะกะเปี๊ยกเดียวแต่วอนตีนเกินหน้าเกินตา

 

ข้อสองคือไอ้เด็กกานต์เป็นนักร้องนำควบมือเบสวงใหม่ของน้องผม และอยู่คณะบริหารคณะเดียวกับเก้า บอสบอกว่าเสียงมันดีมาก แต่ก็ยังแพ้ไอ้หมูอยู่ดี สรุปคือที่พูดเรื่องเสียงของไอ้เด็กนั่นขึ้นมาก็เพราะต้องการอวดเสียงไอ้หมูเท่านั้นแหละ

 

ข้อสามคือระหว่างทางเดินกลับจากร้านหมูกระทะ เด็กน้อยทั้งสี่ดันไปเจอกับหมาบ้าฝูงใหญ่ที่มีเหยื่อเป็นไอ้เด็กกานต์ แต่ตอนมะรุมมะตุ้มกันไอ้หมาบอสน้องผมดันอินจัดจนพุ่งไปซัดกับชาวบ้านเป็นคนแรก

 

เจริญจริงๆ น้องกู

 

ผมคาดผ้าปิดปากเพื่อบังรอยกำปั้นที่แก้ม สวมหมวกแก็ปเพื่อปิดรอยช้ำข้างหน้าผาก ระหว่างหาผ้าปิดปากสำรองให้น้อง มันก็เดินลิ่วไม่ดูสี่ดูแปดเข้าบ้านไปเป็นที่เรียบร้อย ส่วนเสื้อผ้านั่นไม่ต้องพูดถึง เละเทะยังไงก็ยังเละเทะอยู่อย่างนั้น

 

บอส! หน้าไปโดนอะไรมา!”

 

กูอยากจะบ้าตาย

 

ผมรีบล็อครถแล้วพุ่งเข้าบ้าน แม่ผมกำลังจับหน้าจับตาบอสที่ทำหน้านิ่งสงบสยบสถานการณ์ พ่อผมจับตัวมันพลิกซ้ายขวา บอสทำหน้าเหมือนมันเอาอยู่ แต่สายตาที่ส่งมานี่ดูยังไงก็เป็นคำว่า ช่วยบอสด้วย!’ ชัดๆ

 

ผมถอนหายใจแล้วรีบดึงน้องออกจากตัวพ่อแม่ที่กำลังทำการสอบสวนมันเต็มที่แล้วดันมันไปด้านหลัง ใจจริงอยากถีบมันขึ้นบันไดไปแต่พ่อแม่บังอยู่ เลยได้แต่เอาตัวเองบังแผลมันแทน นี่ทำไมผมต้องมาตามเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้มันด้วยวะ ไอ้บอสนี่ปีสองแล้วนะเว้ย

 

มันล้มผมบอกคำเดียว พ่อกับแม่หันไปมองหน้ากัน แล้วหันขวับมาจ้องผมที่ยักไหล่ไหวๆ กลิ้งตกบันไดหอนอกแล้วเกือบโดนมอเตอร์ไซค์เหยียบหัว เทนด่าให้แล้ว พ่อกับแม่ไม่ต้องไปว่ามันหรอก เปลืองน้ำลายมาก เดี๋ยวมันก็ซุ่มซ่ามตกใหม่

 

แม่ไม่โง่นะเทน ตกบันไดบ้านเทนเหรอเป็นรอยหมัดแม่ทำหน้าเหมือนจะเป็นลม บอสรีบเสนอหน้าไปทำมือโบกๆ พัดๆ ตรงหน้าแม่ให้ นี่มันจะเอาฮาถูกไหม

 

บ้านพี่เทนก็บ้านเรานะแม่นั่น มันยังจะเถียงแม่

 

ผมรีบไล่มันขึ้นห้องผ่านทางสายตา บอสผงกหัวแล้วเผ่นขึ้นไปชั้นสองโดยที่พ่อจับตัวไม่ทัน พอเค้นเอากับน้องไม่ได้ พ่อกับแม่ก็หันมาหาผมแทน ผมรีบยิ้มเป็นทัพหน้า พอนึกขึ้นได้ว่ามีผ้าปิดปากบังอยู่เลยได้แต่เกาแก้มแล้วถอนหายใจ เดี๋ยวเทนเคลียร์เอง พ่อกับแม่ไปพักเหอะ

 

น้องไปทำอะไรมาพ่อทำหน้าเหมือนจะดุ แต่ความดุมันลดฮวบฮาบเพราะพ่อเอาแต่เคี้ยวมะม่วงกวนหยับๆ

 

กลิ้งตกบันไดผมยืนยันคำเดิมเลยโดนทั้งพ่อทั้งแม่ทำหน้าเหมือนอยากมากระชากหัวจนผมอดขำออกมาไม่ได้ ไม่ต้องห่วงน่า เทนจัดการได้ พ่อกับแม่เคยเห็นเทนปล่อยให้น้องมีปัญหาด้วยเหรอ

 

แม่ถอนหายใจแล้วมองขึ้นไปชั้นสอง สรุปไม่ได้กลิ้งตกบันไดจริงๆ ใช่มั้ย

 

ผมได้แต่ยักไหล่แล้วขยับไปใกล้พ่อกับแม่ ดึงผ้าปิดปากออกแล้วหอมแก้มพ่อแม่เบาๆ ก่อนจะรีบดึงผ้าปิดปากมาปิดไว้ตามเดิม ถ้าพ่อกับแม่เห็นหน้าผมตอนนี้แล้วเดี๋ยวมีปัญหา แค่หน้ายับๆ ของบอสอย่างเดียวพ่อกับแม่ก็เครียดจะแย่แล้ว เทนไปนอนก่อนนะ เหนื่อยมากวันนี้

 

ผมรีบขึ้นห้องก่อนที่พ่อกับแม่จะพูดอะไรทัน แต่ตอนที่เข้ามาในห้องก็พบว่าน้องชายตัวดีนั่งอ่านการ์ตูนอยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปใกล้แล้วเขกหัวมันดังโป้ก พอจะซ้ำมันก็กลิ้งหลบแล้วพุ่งไปยืนติดประตู มือข้างหนึ่งจับลูกบิด ทำนองว่าผมขยับเข้าไปเมื่อไหร่มันพร้อมวิ่งเมื่อนั้น

 

มานี่ผมสั่งคำเดียว น้องก็ขยับมาหาทันที ถึงจะทำท่าเหมือนไม่อยากสุดๆ ก็ตาม

           

ผมหันไปคุ้ยยากับผ้าพันแผลที่แอบเอายัดไว้ในตู้เสื้อผ้าแล้วเอายัดใส่มือน้อง สมัยเด็กๆ ผมก็บ้าไม่แพ้มันเท่าไหร่ เลยจำเป็นต้องมีอุปกรณ์รักษาตัวติดไว้ในห้อง แต่ผมก็ไม่โง่ปล่อยให้โดนต่อยหน้าจนพ่อแม่รู้หรอก ไอ้บอสนี่ได้แต่เชื้อความบ้าในตัวผมไป บางทีผมควรดีดเชื้อความฉลาดเข้าลูกตามันไปบ้าง

           

ไปอาบน้ำนอนไปผมโบกมือไล่ แล้วถ้าจะไปต่อยกับใครคราวหน้าช่วยทำในที่ลับตาหน่อย กูขี้เกียจเห็นแล้วต้องมาช่วยอีก

           

บอสเอาหัวซุกท้องผมอยู่ประมาณสองสามนาที มันคงรู้ดีว่าทำแบบนี้ผมจะหายโกรธได้เร็วที่สุด พอมันออกไปแล้วผมก็ถอนหายใจยืดยาว เก็บผ้าปิดปากกับหมวกแล้วมานั่งเช็คแผลตัวเองบ้าง นอกจากรอยบวมกับรอยช้ำสองรอยตรงแก้มกับขมับแล้วก็ไม่มีที่อื่น บอกแล้วว่าผมไม่โง่ปล่อยให้โดนต่อยหน้าจนชาวบ้านเดินมาถามหรอก

           

แผลแค่นี้ทายานิดหน่อยก็หายแล้ว ผมเลิกเสื้อขึ้นแล้วขยี้หัวตัวเองแรงๆ รอยช้ำหลายรอยเริ่มจะม่วง ตรงซี่โครงที่ผมเคยโดนมีดเฉาะนี่ช้ำจนเขียว แถมจุกหน้าอกแปลกๆ ด้วย เมื่อกี้มัวแต่หงุดหงิดเพื่อนน้องแล้วก็ต้องคอยกันไม่ให้พ่อแม่รู้เลยไม่รู้สึกอะไร พอเห็นรอยช้ำชัดๆ แบบนี้แล้วความเจ็บนี่ตามมาเลย

           

เครื่องในคงไม่แตกหรอกนะ

           

ผมรีบจัดการอาบน้ำแต่งตัว จากนั้นก็เดินไปหน้ากระจก เอายาแก้ช้ำลดรอยแผลที่ใช้ยี่ห้อเดิมมาตั้งแต่สมัยมัธยมมาแต้มตามตัว กลิ่นยาฉุนกึกทำให้ผมอนาถใจเบาๆ ห่างหายไปได้ไม่ถึงปีต้องมีรอยแผลอีกแล้ว ซวยซ้ำซวยซากจริงๆ

           

เสียงโทรศัพท์ทำให้ผมรีบเช็ดมือกับกางเกงนอน แล้วรีบกดรับ ว่า?”

           

มึ๊งงงงผมรีบยกโทรศัพท์ห่างจากหู เสียงแหลมปรี๊ดแบบนี้มีไอ้แพรคนเดียว ผมกดเปิดลำโพงแล้วโยนโทรศัพท์ไว้ข้างๆ หัว กดปิดไฟห้องแล้วซุกตัวเข้าไปใต้ผ้านวม ตั้งใจว่าคุยเสร็จก็นอนได้เลย เที่ยวกัน!”

           

ขอผ่าน มีไรอีกมั้ย ง่วง

           

นี่เพื่อนไง จะเทเพื่อนเหรอมันทำเสียงงุ้งงิ้ง ผมหัวเราะเบาๆ นึกหน้ามันออกเลยว่ามันต้องทำหน้าอ้อนบาทาเป็นแน่แท้ รู้จักกันมานานตั้งห้าปี ผมไม่โดนใบหน้ากับเสียงน่ารักๆ ของมันหลอกแล้ว

           

อือ กูไม่ไหวว่ะ เหนื่อยจริงวันนี้ผมลูบหน้าลูบตา เพิ่งกลับจากเชียงรายก็มีเรื่องเลย ไม่สลบไปตั้งแต่ตอนอยู่ที่หอไอ้บอสก็ดีเท่าไหร่แล้ว

           

อ้าว โอเคหรือเปล่า ไปทำอะไรมาไอ้แพรเปลี่ยนเสียง ผมได้ยินเสียงเพลงจากในสายมาด้วยเลยรู้ว่ามันคงอยู่ผับอยู่บาร์แล้ว เลยไม่ค่อยอยากกวนมันเท่าไหร่

           

โอเค นอนน้อยนิดหน่อยผมคุยกับไอ้แพรต่ออีกสองสามคำแล้ววางสาย อีกสักพักก็เตรียมไปเฝ้าพระอินทร์แล้ว ถ้าไม่ติดว่าได้ยินเสียงเคาะประตูก่อน ผมตะโกนบอกให้อีกฝ่ายเข้ามาได้เลย ตอนแรกผมคิดว่าเป็นแม่เพราะตอนที่ผมมานอนบ้านทีไร แม่ชอบเข้ามาหาตอนก่อนผมนอน คุยด้วยสองสามคำตามประสาแม่ลูก แต่ปรากฏว่าเป็นบอสแทน

           

ในห้องมืดสนิท ผมต้องอาศัยแสงไฟจากนอกห้องที่ลอดเข้ามาทางประตูที่แง้มไว้เล็กน้อยส่องหน้าน้อง หน้ามันยับพอควร คาดว่าคงไม่หายเร็วๆ นี้ด้วย ไอ้โง่เอ๊ย! “มีอะไร ทำปากหล่นไว้หน้าห้องเหรอ

           

บอสส่ายหัว ผมรู้เพราะเห็นเงามันขยับไปมาเบาๆ

           

บอสมาขอโทษที่ทำให้พี่เทนซวยไปด้วย

           

ผมถอนหายใจแล้วตบลงบนเบาะเบาๆ บอสรีบนั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียงแล้วยื่นหน้ามาใกล้ผม ผมยื่นมือออกไปลูบหัวมันเบาๆ แล้วตบหัวมันไปป้าบนึง ความจริงว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายมันแล้ว แต่อดไม่ได้จริงๆ

           

ต่อไปอย่าทำอีกผมสั่ง หรือถ้าจะทำก็ช่วยละเว้นหน้าตัวเองไว้นิดนึง กูขี้เกียจคิดข้อแก้ตัวให้ เข้าใจมั้ย

           

เข้าใจแล้ว

           

ดีผมพยักหน้าอย่างพอใจ ความจริงแล้วบอสเป็นพวกดื้อเงียบ ดื้อสะบัด แต่กับคนที่มันชอบแล้วมันเชื่องยิ่งกว่าลูกหมา ผมกับเฮียหมูของมันก็เป็นหนึ่งในคนพวกนั้น แต่ผมคิดว่าก่อนมาหาผมมันคงโดนหมูโทรมาด่าไปแล้วรอบนึง ตอนนี้ถึงได้ยิ่งกว่าเชื่อง ถ้าพวกมันมาหาเรื่องอีกเมื่อไหร่มาบอกกู เดี๋ยวกูจัดการให้ มึงมีหน้าที่เรียนก็เรียนไป อย่าหาเรื่องให้โดนรีไทน์

           

แต่พี่เทนหาเรื่องให้โดนไล่ออกได้แทนเหรอมันแย้งแล้วหุบปากฉับ คงกลัวว่าผมเอาขาพาดคอมัน แต่ผมขี้เกียจขยับ เลยได้แต่บอกมันไปอย่างเดียว

           

กูจัดการได้ มึงเอาตัวเองให้รอดก็พอ

           

บอสเงียบไปนานมาก ผมเกือบหลับไปแล้วจริงๆ แอร์เย็นฉ่ำกับผ้านวมอุ่นๆ และที่นอนนุ่มๆ ไม่มีอะไรจะสวรรค์ไปมากกว่านี้แล้ว ให้ตาย สมัยอยู่มหาลัยผมก็ปั่นโปรเจ็คหัวหมุนแทบไม่ได้นอน พอทำงานแล้วได้พักสักทีนี่แทบกราบไหว้ฟ้าดิน

           

กานต์ไลน์มา

           

กูไม่ได้ถามผมหาว สะลึมสะลือตอบน้อง

           

มันบอกว่าฝากขอบคุณพี่เทนด้วย มันบอก มันไม่ใช่คนไม่ดี มันแค่มีปัญหา บอสไม่อยากให้พี่เทนมองมันไม่ดี

           

เออผมโบกมือปัดๆ อย่างไม่ใส่ใจ รู้สึกได้ว่าบอสดึงผ้าห่มมาปิดถึงจมูก ผมกวาดมือสะเปะสะปะแล้วคว้าหมอนข้างเน่ามากอด สุดท้ายก็สลบเหมือดคาเตียงไปทั้งแบบนั้น

 

 

            ซวยบัดซบ

 

            ความจริงแล้ววันนี้เป็นวันเสาร์ พิเศษกว่านั้นคือเป็นวันเสาร์ที่ผมไม่มีงาน ไม่ต้องออกไปไหน ผมควรได้ใช้ชีวิตอย่างราชาในบ้านตัวเอง แต่ทันทีที่เดินลงมาจากชั้นสอง ผมก็รับรู้ได้ในทันทีเลยว่าความสงบสุขในวันนี้ของผมคงบินจากผมไปแล้ว

 

            สวัสดีครับ พี่เทนเนสซี

 

            ใครพี่มึงผมหาวหวอดแล้วเดินตรงไปหยิบถ้วยกาแฟสีดำที่บอสซื้อมาให้ ผมเอื้อมมือไปหยิบกาแฟสำเร็จรูปบนตู้ชั้นบน แต่ก่อนที่จะได้ชงกาแฟตามที่สมองเรียกร้อง ไอ้เด็กปากมากก็เดินยิ้มแป้นมาคว้าซองกาแฟกับถ้วยกาแฟไปจากมือและจัดการชงให้เสร็จสรรพ ผมเห็นว่าสบายดีเลยปล่อยมันทำตามใจ

 

            ไหนๆ มันก็เข้ามาอยู่ในอาณาเขตบ้านผมแล้ว มันก็ควรทำตัวให้มีประโยชน์ ไม่ใช่ทำตัวกวนตีนอย่างเดียว

 

            ผมเอียงตัวพิงเคาน์เตอร์ มองรอยช้ำกับบาดแผลบนหน้าไอ้เด็กนี่ไปพลางๆ หน้ามันดูดีขึ้นเล็กน้อย แต่ยังช้ำเลือดช้ำหนองพอควรอยู่ดี แล้วถ้าผมไม่ได้ตาฝาด เหมือนจะเห็นรอยตบตรงแก้มมันด้วย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยิ้มไม่หยุด แถมยังฮัมเพลงไปมาอีกด้วย

 

            เด็กสมัยนี้นี่ดีเนอะ โดนกระทืบซะหมอบยังจะอารมณ์ดีอยู่ได้

 

            น้องกูไปไหน

 

            ออกไปซื้อขนมกับพี่หมูครับ

 

            ผมพยักหน้าเนิบๆ รับ ไม่ค่อยแปลกใจแล้วว่าทำไมมันถึงกล้าทิ้งไอ้เด็กกานต์นี่ไว้กับผมสองต่อสองโดยไม่กลัวผมกระโดดเอาปังตอเฉาะหัวเพื่อนมันตาย เพราะไอ้หมูมาปุ๊บทุกคนก็กลายเป็นเศษฝุ่นในอากาศในสายตาน้องชายผมทันที

 

            พี่เทนเนสซีเอาน้ำตาลกี่ช้อนดีครับ

 

            ไม่เอาน้ำตาล แล้วก็เลิกเรียกว่าเทนเนสซีด้วย

 

            ทำไมล่ะครับ ตลกดีออกมันหันหน้ามาหาผม ยื่นถ้วยกาแฟที่ใส่น้ำร้อนและชงเสร็จเรียบร้อยมาให้ ผมจิบกาแฟดำแล้วถอนหายใจ ได้คาเฟอีนแล้วรู้สึกดีจริงๆ ผมเดินไปนั่งบนโต๊ะแล้วหยิบโทรศัพท์มานั่งกดเล่น สักพักก็ได้ยินเสียงเก้าอี้จากฝั่งตรงข้ามเลื่อน พอเหลือบตาขึ้นมองก็พบว่าไอ้เด็กนั่นเท้าคางแล้วเลิกคิ้วมองผมด้วยสีหน้ากวนตีนอยู่แล้ว ไม่โกรธเหรอครับ

 

            เรื่องอะไร ที่เป็นต้นเหตุทำหน้าน้องกูเป็นแผล หรือกวนตีนกูไม่หยุด?”

 

            ไอ้เด็กนั่นหัวเราะเสียงเบา ตอนนี้แน่ชัดแล้วว่ามันเป็นมาโซ ผมทั้งด่าทั้งปาของใส่หัว มันยังยิ้มระรื่นชื่นมื่นรับอยู่ได้ พี่เทนเนสซีนี่รักบอสจริงๆ นะครับ

 

            ผมยักไหล่ นั่นน้องผมนี่ ไม่ให้รักมันแล้วจะให้ไปรักหมาตัวไหน

 

            พอเห็นว่าผมไม่สนใจและก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ มันก็เอานิ้วเคาะโต๊ะเรียกร้องความสนใจ ให้ตาย มันจะไม่รับรู้เลยใช่มั้ยว่าผมรำคาญ

 

            อะไรมึงอีก

 

            มันทำหน้านิ่ง สายตาที่มองตรงมาฉายชัดว่าขัดใจ เห็นแบบนั้นผมก็อารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย เมื่อกี้ผมพูดว่าชื่อพี่เทนเนสซีตลก คนห่าอะไรชื่อเทนเนสซี พี่จะไม่โกรธ?”

 

             โอ้โห ยอมให้หน่อยขึ้นห่าขึ้นเหว

 

            ผมหัวเราะเมื่อหน้ามันนิ่งขึ้นเรื่อยๆ สายตาก็คมกริบขึ้นชนิดที่ว่าถ้าเอามาฟันคอผมได้เลือดจากเส้นเลือดใหญ่คงทะลัก ค่อยยังชั่ว ทำหน้าแบบนี้ดีกว่ามันทำหน้าระรื่นน่ากระโดดถีบเป็นไหนๆ โกรธทำไมวะ กูก็สงสัยเหมือนกันว่าคนห่าอะไรชื่อเทนเนสซี ตอนพ่อแม่กูตั้งนี่ไม่ถามความสมัครใจกูสักคำ

 

            มันเงียบแล้วไม่พูดอะไรต่ออีก ผมสงสัยว่าพ่อแม่ตัวเองไปไหน แต่พอเห็นว่าในกล่องข้อความโทรศัพท์มีข้อความค้างจากพ่อว่าจะไปซื้อต้นไม้กับแม่ ผมเลยได้แต่นั่งทำตัวขี้เกียจอยู่ตรงโต๊ะอาหารต่อไป สักพักพอเริ่มหิวผมก็เดินลากขาไปคุ้ยของกินในตู้เย็น ปกติแล้วถ้าอยู่กับบอสผมก็ไม่ต้องทำกับข้าว น้องชายผมมันทำอาหารโคตรอร่อย แต่พอมันไม่อยู่ผมก็ทำตัวเหมือนเป็นง่อยไม่ได้

 

            พี่จะกินอะไร เดี๋ยวผมทำให้

 

            ผมละสายตาออกจากไข่ในตู้เย็น พอหันมาก็พบว่าไอ้เด็กปากดียืนเตี้ยอยู่ข้างๆ ผมอยู่แล้ว มันสูงเท่าน้องผมสมัยมัธยมเองมั้ง เด็กย่อส่วนที่แท้จริง

 

            มันทำตาแข็งและเลิกยิ้มเมื่อเห็นว่าผมยิ้มมุมปาก ยิ้มอะไรครับ

 

            เสือกผมยักไหล่แล้วยัดไข่ใส่มือมันไปสองฟอง ทำไข่ดาวให้ที กูจะไปปิ้งขนมปัง มึงเอามั้ย

 

            ไม่ครับ ขอบคุณมันตอบเสียงเรียบแล้วหมุนตัวไปทำไข่ดาวตามคำสั่ง ผมหาวออกมาอีกรอบระหว่างรอให้ขนมปังสุก พอหันไปมองไอ้เด็กกานต์ก็พบว่ามันทำหน้าจริงจังเหมือนผมสั่งให้มันไปกู้ระเบิด นี่ไข่ดาวมันทำยากขนาดนั้นเลยเหรอวะ พี่เทนเนสซีเอาสุกขนาดไหนดีครับ

 

            ก็ยังอุตส่าห์เรียกเต็มชื่อเนอะ ผมขี้เกียจจะด่าเลยได้แต่ตอบๆ มันไป ซันนี่ไซด์อัพ

 

            ขนมปังปิ้งเสร็จก่อนไข่ดาว ผมหยิบแยมส้มขึ้นมาปาดๆ แล้วยืนกัดระหว่างรอไข่ ใส่ขนมปังลงเครื่องปิ้งไปอีกสองแผ่นเพราะแค่สองแผ่นมันไม่พอยาไส้

 

            มึงกินข้าวยัง

 

            ผมไม่หิวครับ

 

            แปลว่ายัง ผมพยักหน้ารับแล้วเอาเนยปาดขนมปังอีกแผ่นที่อยู่ในมือ จากนั้นก็เดินเข้าไปซ้อนหลังไอ้เด็กนั่น มันเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่เกรงกลัวแม้ว่าผมจะสูงกว่ามันหลายเซ็นต์ ผมยิ้มเหี้ยมอย่างหมั่นไส้มันเล็กน้อย คว้าแก้ม บีบปาก จากนั้นก็ยัดขนมปังเข้าไปทั้งแผ่น

 

            ถ้าคายกูคิดห้าสิบบาทผมบอก มันทำตาขวางแล้วเคี้ยวขนมปังตุ้ยๆ ผมยิ้มอย่างพอใจ เริ่มรู้แล้วว่าทำไมผมถึงหมั่นไส้มันนักในทีแรก เพราะนอกจากมันจะขี้กวนตีนและปากกล้าแล้ว มันยังชอบยิ้มตอแหลอีกด้วย

 

            โอเค มันไม่ใช่เรื่องของผมก็จริง แต่เห็นแล้วมันขัดใจ ถ้าจะทำตาเศร้าขนาดนั้นก็ไม่ต้องยิ้มก็ได้ไม่ใช่เหรอวะ ผมก็ไม่ได้ไปบีบบังคับให้ใครมายิ้มหวานน่าขนลุกให้สักหน่อย

 

            ไข่ดาวของผมถูกวางไว้ตรงหน้าหลังจากที่ผมนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง แต่นอกจากไข่ดาวแบบซันนี่ไซด์อัพสองฟองแล้ว ยังมีอะไรประหลาดๆ เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง

 

            ซอสมะเขือเทศที่ถูกเขียนเป็นคำว่า I’m sorry พาดผ่านไข่ดาวสองฟอง ผมเลิกคิ้วและเงยหน้ามองมันที่กลับมายิ้มหวานหน้าตาเฉยใส่ผมแล้ว ผมก้มลงมองจานอีกรอบแล้วเงยหน้าบอกมัน กูไม่กินซอสมะเขือเทศ

 

            มันหน้าเสียไปสองวินาที ก่อนจะรีบทำหน้าไม่รู้สึกรู้สาตามเดิม แต่สำหรับผมที่มีน้องหน้านิ่งแล้ว แค่สองวิก็พอแล้วสำหรับจับสังเกตสีหน้าคนสักคน

 

            เรื่องของพี่

 

            ผมนึกอยากเอาส้อมปาหัวมันนิดหน่อย แต่ท่องไว้ว่าเพื่อนน้องหนอ เพื่อนร่วมโลกหนอ ทำร้ายมันขึ้นมาลำบากเอาซากไปทิ้งหนอ ถ้าจะพูดขอโทษก็พูดออกมาตรงๆ ไม่ต้องมาใช้วิธีซีรีย์เกาหลีกับกู แต่ถ้าพูดไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด กูไม่ได้ไปง้างปากใครผมพูดเสียงเรียบแล้วจิ้มเอาไข่ชุ่มซอสมะเขือเทศแหยะๆ เข้าปาก หมดกันไข่ดาวซันนี่ไซด์อัพของกู เสียรสชาติชิบเป๋ง

 

            มันเงียบไปนานมาก ผมกวาดไข่ชิ้นสุดท้ายเข้าปาก กำลังคิดว่าจะกินอะไรล้างซอสมะเขือเทศออกจากปากดี ไอ้เด็กเตี้ยมันก็พูดเสียงเรียบขึ้นมาก่อน

 

            ถ้าพูดขอโทษแล้วพี่จะให้อภัยเหรอ

 

            ผมเงยหน้ามองมัน มันสบตาผมทื่อๆ คราวนี้ไม่ได้มีท่าทีสบายๆ แบบที่ทำเป็นประจำอีกแล้ว แต่ดูสับสนกับชีวิตหนักมากจนผมนึกอยากไล่มันไปเข้าวัดเข้าวา เผื่อจะช่วยดึงสติขึ้นมาได้

 

            ทำไมจะให้อภัยไม่ได้ หรือมึงแค่ตอแหลว่าเสียใจ?”

 

            ผมใช้เวลาที่มันเงียบจัดการขนมปังชืดๆ ต่อ นึกสงสัยว่าทำไมน้องผมมันลากไอ้หมูไปหาของกินถึงไหนต่อไหนแล้ว นี่มันขึ้นเขาไปล่าหมูป่ากันเลยหรือไงวะ

 

            พี่เทนครับผมเงยหน้าขึ้นและเลิกคิ้ว นึกคันปากอยากกวนตีนมันนิดหน่อยว่าไม่เรียกเทนเนสซีแล้วเหรอ แต่มันสบตาผมอย่างจริงจัง ผมเกือบหลุดขำเมื่อเห็นว่าแก้มสองข้างมันแดงก่ำเหมือนผมเพิ่งคว่ำซอสมะเขือเทศในจานใส่หน้าไป ผมขอโทษ

 

            ผมกำลังจะอ้าปากบอกว่าเออ แต่ไอ้เด็กจิ๋วยังไม่หยุดปาก ขอโทษที่ทำให้บอส ตี๋ เก้า แล้วก็พี่ซวยไปด้วย ขอโทษที่ปากไม่ดีใส่พี่ ขอโทษที่แอบด่าพี่ในใจว่าไอ้พี่ส้นตีนปากหมาแรงควายประโยคหลังนี่ทำเอาผมนึกอยากคว่ำโต๊ะขึ้นมานิดหน่อย ความจริงถ้ามันไม่พูดผมคงเอ็นดูมันไปแล้ว “…เอ่อ ครับ

 

            เออผมพยักหน้ารับส่งๆ เหมือนไม่ใส่ใจ มันทำหน้าอ้ำอึ้งไปสักพักก็ยักไหล่แล้วก้มหน้ากดโทรศัพท์มือถือตัวเองเล่น ผมกำลังจะเอาจานไปเก็บมันก็โพล่งขึ้นมา

 

            ผมซื้อเค้กมาด้วย พี่เทนเนสซีอยากกินล้างปากมั้ยครับ

 

            สรุปไอ้ชื่อเต็มนี่ยังไงก็จะเรียกสินะ

 

            ผมโคลงหัวแล้วทิ้งตัวนั่งลงตามเดิม ปล่อยให้ไอ้เด็กเตี้ยบริการให้เต็มที่ เออ ได้ก็ดี

 

            ไอ้เด็กเตี้ยพยักหน้านิ่งๆ แล้วเดินเอาจานไปเก็บ จากนั้นก็หยิบจานแก้วใบเล็กมา จัดการใส่เค้กจากกล่องเค้กบนเคาน์เตอร์ใส่ลงไป แล้วมาวางไว้ตรงหน้าผมอีกครั้ง

 

            ผมนั่งจ้วงเค้กช็อคโกแลตชิ้นโตไป ปล่อยให้เด็กมันมองหน้าไป

 

            ตอนนั้นผมก็คิดขึ้นมาได้อย่างนึง แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป

 

            ว่าที่จริงแล้วไอ้เด็กเตี้ยนี่ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่นี่นะ





ปล. มีจอยแล้วนะคะ ติ่งพี่เทนหนักมากเลยมาแต่งสนองนี้ดค่ะ แฮ่

ท่านใดว่างหรือสนใจลองกดเข้าไปดูเล่นๆ ได้นะคะ ^^

 จิ้มได้เลยค่า 

 

  >>FACEBOOK<< 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,325 ความคิดเห็น

  1. #1257 Wooddy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 14:30

    ชอบๆ ชอบคาแรคเตอร์ เทนเนสซีกับรวีกานต์ อยากอ่านต่อ จะตามได้ที่ไหนคะ

    #1,257
    0
  2. #1255 MaMoRu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 11:09

    กรี๊ดดดดดดด ชอบคู่พี่เทนกับกานต์มากกกกก เราจะตามไปอ่านในจอยนะคะ

    #1,255
    0
  3. #1241 ojay2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:58
    เทนการสะด้วยยยนยย
    #1,241
    0
  4. #1215 baekbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 08:39
    งุ้ยยยยยยย พี่เท็นคนเกรี้ยวกราดตอนนี้โมเม้นพี่น้องเยอะดีจริงๆ จะผิดไหมถ้าแอบจิ้นเทนกานต์ 555
    #1,215
    0
  5. #1085 Choco'l Pis (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 20:28
    พี่เทนหล่อมาก ด้วยนิสัย ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ ด้วยหลายๆ อย่าง ฮืออออ ชั้นรักเค้าาา
    #1,085
    0
  6. #1078 ARDS; (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 13:18
    ทำไมเขินพี่เทน55555555'
    #1,078
    0
  7. #1040 Mint Sch (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:25
    อุ้ย ชอบค่ะ สนุก
    #1,040
    0
  8. #1008 hunny_hunny (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 23:00
    ชอบๆ ซื้อๆ
    #1,008
    0
  9. #913 Black_phh (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 11:26
    ได้โปรดไรท์แต่งคู่นี้ต่อด้วย ชอบมากพูดเลย
    #913
    0
  10. #908 myyyvg (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 22:44
    กรี้ดดดด คู่นี้คือดีมากกกกก ชอบมาก ชอบมากๆเลยค่าT___T ชอบคาแร็คเตอร์พี่เทนกับน้องกานต์ พี่เทนดูกวนๆแต่จริงๆใจดีมาก คนน้องก็กวนมาก แต่จริงๆเป็นเด็กน่ารักอะ โอ้ยย เขินตอนน้องมาขอโทษพี่เทน ตอนแรกก็ไปกวนพี่เค้าเพราะปากหนัก อยากขอโทษแต่ไม่กล้าเงี้ย อ่านไปลุ้นไป จะได้คุยดีๆกันมั้ยหนอ เราตลกความเรียกชื่อเต็มของน้อง เด็กอะไรกวนจัง555555 /อยากให้ไรท์มาต่อคู่นี้มากๆเลยค่ะ ทีมเทนกานต์รออยู่ตรงนี้น้า.___. สู้ๆค่ะไรท์!
    #908
    2
    • #908-2 3-14(จากตอนที่ 17)
      12 ธันวาคม 2560 / 03:26
      กรี๊ดดดด ดีใจจจ ขอบคุณที่ชอบค่ะ ตอนแรกกลัวคนไม่ชอบสองคนนี้มาก เพราะมาคนละแนวกับเฮียหมูกับบอสเลย 55555
      ถ้าปิดเทอมแล้วเราอาจได้โอกาสมาเขียนต่อค่ะ ถึงตอนนั้นฝากพี่เทนกับน้องกานต์ด้วยนะคะ >< ระหว่างนี้เข้าไปอ่านในจอยแทรกก่อนก็ได้นะคะ เอาคู่นี้ไปแซมไว้เยอะมากเลย 555555
      #908-2
  11. #903 luckkyyyyy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 16:48
    ชอบคู่นี้มากกกก
    #903
    1
    • #903-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      12 ธันวาคม 2560 / 03:22
      ดีใจที่มีคนชอบค่า <3
      #903-1
  12. #893 End Ace (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 13:37
    หาเรื่องในจอยไม่เจออะค่ะ TT
    #893
    3
    • #893-2 JENNINI(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 14:40
      หาในจอยไม่เจอค่ะ😢
      #893-2
    • #893-3 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 14:49
      ลองจิ้มในลิ้งค์ดูนะคะ ของเราลองกดแล้วเข้าได้นะ ;-;
      #893-3
  13. #884 ไอแนน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 07:01
    เทนกานต์ ป่าว
    ความรักที่เกิดจากการเจอทรีนร่วมกัน
    ความรักที่เกิดจากการกวนทรีนไรงี้
    #884
    1
    • #884-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 07:59
      ทรีนเป็นเหตุ 55555
      #884-1
  14. #883 เท็นเท็น. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:53
    ฮืออออ พี่เทนน่ารักน้องกานต์ก็น่ารัก5555555
    #883
    0
  15. #882 เท็นเท็น. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:53
    ฮืออออ พี่เทนน่ารักน้องกานต์ก็น่ารัก5555555
    #882
    1
    • #882-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:45
      พี่เทนสะบัดบ๊อบสองทีให้กับคำชมค่ะ 55555
      #882-1
  16. #881 Nut'reeeee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:40
    อ่านแล้วนี่แบบ เกือบจะไม่ให้อภัยละ เพราะเฟิร์สอิมเพรชชั่นกานต์มันแย่มาก แถมมาขอโทษเขาก็ยังจะกวนตี-น นี่เลยอคติ แต่มาดีตอนสุดท้ายที่ซื้อเค้กมาฝาก รู้สึกหายเลย เออ ดีก็ได้ 555555
    #881
    1
    • #881-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:45
      เค้กจะช่วยเยียวยาทุกสิ่งเอง~
      #881-1
  17. #880 ladydarkness (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 21:47
    กานต์น่ารัก~
    #880
    1
    • #880-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:44
      ขอบคุณที่ชอบน้องนะคะ ^^
      #880-1
  18. #879 pommys (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 21:21
    ลึกๆน่ารัก
    #879
    1
    • #879-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:44
      ต้องมองลึกลงไปมากๆ 5555
      #879-1
  19. #878 monday_67 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 20:10
    กรี้ดดดดชอบบบ กานต์น่ารักกก เเบบเป็นเด็กดีนะเเต่ก็ปากหนักนิดหน่อย ขี้อายนิดๆ555รักคู่นี้
    #878
    1
    • #878-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:44
      ขอบคุณค่า ดีใจที่มีคนชอบค่ะ ^^
      #878-1
  20. #877 Chrysola (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 19:37
    เรื่องพี่เทนสนุกมากกกก พี่เทนฮาดคอร์ เก๊าจ่อบบบบบบ ชอบน้องกานต์ด้วย ตัวเล็กแต่เผ็ชมาก เหมาะกับพี่เทนสุดๆ รออ่านเรื่องพี่เทนต่อนะคะ
    #877
    1
    • #877-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:44
      ขอบคุณมากค่า ดีใจที่สองคนนี้มีคนชอบนะคะ ^^
      #877-1
  21. #876 Lailee_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 18:20
    พี่เทนน่ารักกกก
    #876
    1
    • #876-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:42
      ^_____^
      #876-1
  22. #875 คายะ เซเลน วาเลนเทีย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 17:24
    ทุกคนคะ คนละไม้คนละมือ ช่วยกันพายเรือเทนกานต์เร็วค่ะ
    #875
    1
    • #875-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:42
      มาช่วยกันภาวนาไม่ให้พี่เทนถีบน้องตกเรือก่อนถึงฝั่งกันเถอะค่ะ 5555
      #875-1
  23. #874 Night Demon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 15:52
    เป็นลูกเรือต้องช่วยกันพายให้ถึงฝั่งถึงฝา เอ้าเรือเทนกานต์ไป เร็ว 1 2 1 2
    #874
    1
    • #874-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:41
      กลัวเรือจะล่มก่อนถึงฝั่งเพราะเรามุกหมดเนี่ยแหละค่ะ 5555
      #874-1
  24. #873 phonphimon0123 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 15:24
    อืมดีต่อใจ
    #873
    1
    • #873-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:41
      ฮี่ๆ ^___^
      #873-1
  25. #872 caryon=w= (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 15:13
    โดดลงเรืออย่างไว ไปค่ะพาย5555
    #872
    1
    • #872-1 3-14(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2560 / 00:41
      ฮืออ ขอบคุณค่ะที่กรี๊ดไปกับเรา 5555
      #872-1