[ KNB ] Cruel Love | ความรักที่โหดร้าย [ All x Kuroko ]

ตอนที่ 2 : Chapter One || ในวันที่ฝนตก (รีไรท์นิดหน่อย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

 



                          ต่อให้ร้องไห้ไปอีกกี่ครั้ง...ก็ยังคงไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้อยู่ดี...


-คุโรโกะ เท็ตสึยะ-



Chapter  One 



    หลังจากเรื่องในวันนั้นก็ผ่านมาได้หลายวันแล้ว...ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น...อาคาชิเองก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องในวันนั้นอีก...ส่วนคุโรโกะก็เลือกที่จะเงียบและแกล้งทำเป็นไม่รู้ต่อไปเพื่อรักษาความสัมพันธ์อันแสนจะคลุมเครือเอาไว้...



    อาการปวดตาที่เขาเป็นมาหลายวันก็ดีขึ้นมากแล้วแต่ที่หลงเหลืออยู่และไม่สามารถลบเลือนให้หายไปได้ก็คือบาดแผลในใจที่ฝังลึกอยู่ในอก  บาดแผล...ที่ไม่เคยจะหาย
จากการกระทำเดิมๆที่เพิ่มมาอีก และมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...



ปวดหัวจังเลย...



วันนี้เขารู้สึกหนักหัวแปลกๆ อาการปวดเมื่อยเมื่อขยับร่างกาย ลมหายใจก็เหมือนจะร้อนผิดปกติ...อาการเหมือนคนจะเป็นไข้



"คุโรโกจจิ~อรุณสวัสดิ์" เสียงทักทายที่สดใสเรียกสติของร่างบางที่กำลังเหม่อคิดถึงเรื่องฟุ้งซ่านในหัว ก่อนที่เขาจะตอบกลับไปตามมารยาท



"อรุณสวัสดิ์ครับ คิเสะคุง" 



"ได้เจอคุโรโกจจิตั้งแต่เช้าแบบนี้ วันนี้ต้องเป็นวันดีของฉันแน่เลยฮะ" เพราะคำพูดของ
'คิเสะ เรียวตะ' ทำให้ร่างบางหลุดหัวเราะออกมาเบาๆแต่ก็ช่างเป็นเสียงหัวเราะที่ฝืนเสียเหลือเกิน



จะว่าไปมันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...ที่เขาไม่สามารถหัวเราะได้จากใจจริงอีกต่อไปแล้ว...



"แต่วันนี้รายการอรุณสวัสดิ์ยามเช้าบอกว่าราศีเมถุนของนายจะโชคร้ายที่สุดนะคิเสะ
ส่วนลักกี้ไอเทมของนายวันนี้คือ ต้นกระบองเพชร นาโนะดาโยะ" ร่างสูงนาม 'มิโดริมะ ชินทาโร่'เอ่ยพร้อมวางต้นกระบองเพชรไว้บนมือคิเสะ



"อะไรกันเนี่ยฮะ มิโดริมัจจิ...งมงายชะมัดเลยฮะ" ประโยคหลังคิเสะพูดเบาๆเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายได้ยินแต่มีหรือที่จะรอดพ้นจากการได้ยินของมิโดริมะไปได้



"คิเสะ...เอาลักกี้ไอเทมคืนมาเลย!! นาโนะดาโยะ!!" ร่างบางได้แต่หัวเราะกับการกระทำที่เหมือนเด็กๆของทั้งสองฝ่าย



สนิทกันจังเลยนะ...สนิทกันจนน่าอิจฉา...



ถ้าเขาทำตัวแบบคิเสะบ้าง จะดู...น่ารำคาญรึเปล่านะ...



"เฮ้..คุโรโกจจิเป็นอะไรไปรึเปล่าฮะ ไปห้องพยาบาลไหมฮะ"ร่างบางที่สะดุ้งจากห้วงความคิดเป็นครั้งที่สอง...นั่นสิ...นี่เขาเป็นอะไรไปเนี่ย...



"นั่นสิ นายท่าทางแปลกๆนะคุโรโกะไปนอนพักห้องพยาบาลหน่อยดีไหม นาโนะดาโยะ"



...ความรู้สึกที่เป็นห่วงนั่น...เป็นของจริงหรือของปลอมกันแน่นะ...



"ผม...ไม่เป็นอะไรครับ แค่ง่วงนิดหน่อย ไว้เจอกันตอนเย็นนะคร---" คำพูดที่ยังไม่ทัน
จบประโยคแต่ร่างบางนั้นก็ล้มพับไปเสียแล้ว



"คุโรโกจจิ!! / คุโรโกะ!!" 



นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาได้ยินก่อนที่สติจะดับวูบไป...








●●●








[ Kise Part ]



"นักเรียนแค่พักผ่อนไม่เพียงพอและมีอาการเครียด ทำให้ความเหนื่อยสะสมจนไข้ขึ้นค่ะ
นอนพักสักหน่อยตื่นมาคงอาการดีขึ้นเองค่ะ" หลังจากที่ผมได้ยินอาการของร่างบางที่
ไม่ได้เป็นอะไรมากก็ค่อยโล่งอกขึ้นมาหน่อย ก็ตอนแรกที่สัมผัสตัวอีกฝ่ายร่างกายร้อนเหมือนจะไหม้เลย



"งั้นครูขอตัวนะคะ" 



"ขอบคุณนะฮะ" ผมรีบกล่าวขอบคุณ คุณครูห้องพยาบาลก่อนที่เธอจะเดินจากไปเมื่อ
หมดหน้าที่แล้ว ทำให้ตอนนี้เหลือแค่ผมและร่างบางที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง



ให้ตายสิฮะ...ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย



"แฮ่กๆ" เสียงหอบอย่างหนักที่เป็นผลมาจากพิษไข้ที่รุมเร้าจากร่างบางทำให้สติของผมแทบจะเตลิด อีกทั้งใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อนั่นด้วย ช่างดู...น่ารัก



น่ารักจนแทบจะอดใจไม่ไหวเลย...



    ผมเลื่อนใบหน้าลงไปเพื่อหวังจะวัดไข้จากร่างบาง  ใบหน้าหวานของอีกฝ่ายอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ วินาทีนั้นเหมือนกับมีแรงดึงดูดบางอย่างทำให้ริมฝีปากของผมค่อยๆขยับเข้าใกล้ริมฝีปากเล็กอย่างช้าๆ



ค่อยๆทาบริมฝีปากลงไปที่ริมฝีปากบางของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา...



กวาดปลายลิ้นไล่ชิมความหวานในโพรงปากของอีกฝ่ายด้วยความโหยหา...



"อื้อ..." เสียงของอีกฝ่ายดังขึ้นด้วยความรู้สึกอึดอัด เรียกสติของผมให้กลับมาจาก 'ความหอมหวาน' ของริมฝีปากเล็กที่ชวนให้เคลิบเคลิ้มของร่างบาง...      



ทำให้ผมต้องยอมถอนริมฝีปากออกมาอย่างช่วยไม่ได้



    วันนี้จะพอแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน...ก่อนที่ความอดทนของผมจะหมดลงแล้วจะเผลอทำอะไรที่มันเกินเลยไปมากกว่านี้...ถ้าเกิดผมอดใจไม่ไหวแล้วล่ะก็....เมื่อถึงแล้วตอนนั้นร่างบางจะมาโทษกันไม่ได้นะ :)



[ End Kise Part ]





"อือออ" เขาค่อยๆยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนุ่มเมื่อรู้สึกตัวขึ้นในตอนบ่ายๆของวันความรู้สึกแรกหลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมาคือ'ปวดหัวเป็นบ้า'  อีกทั้งร่างกายที่ปวดเมื่อยและล้าไปทั้งตัว สาเหตุของอาการเหล่านี้มันก็เกิดจากการที่พักผ่อนไม่เพียงพอทั้งนั้น



จะว่าไป...เหมือนเขาจะฝันเห็นเหมือนคิเสะกำลังจูบเขาตอนที่หลับอยู่เลยแฮะ...



ไม่มีทางๆ...ร่างบางส่ายหัวไล่ความคิดออก ก่อนที่จะกวาดสายตาประมวลผลสิ่งรอบตัว



ที่นี่มันห้องพยายบาล...?



แล้วเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย  คิเสะคุงกับมิโดริมะคุงคงจะเป็นคนพามางั้นเหรอ..?



    ตอนนี้ภายในหัวมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด...ร่างบางพยุงตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ ค่อยๆลากขาบางที่ไร้เรี่ยงแรงออกจากห้องพยาบาลไปเพื่อจะกลับไปที่ห้องเรียนในตอนบ่าย...โดยหารู้ไม่ว่าสิ่งที่เจ้าตัวคิดว่าเป็นแค่ความฝันมันกลับคือความเป็นจริงที่ร่างสูงทำในขณะที่ร่างบางกำลังหลับอยู่ต่างหาก...








●●●








"เอ๋!! คุโรโกจจิไม่อยู่ที่ห้องพยาบาลแล้วเหรอฮะ??" คิเสะที่ไปโวยวายที่ห้องพยาบาล
เมื่อหาร่างบางที่คุ้นตาไม่เจอ



"ค..ค่ะ พอมาดูอีกทีก็ไม่อยู่เเล้วค่ะ เขาไปตั้งแต่ตอนบ่ายๆแล้วค่ะ" คุณครูสาวที่ห้อง
พยาบาลเอ่ยตอบอย่างกล้าๆกลัวๆ



"ผมอยู่นี่ครับคิเสะคุง" เสียงจากร่างบางที่เขาตามหาอยู่ๆก็โผล่มาด้านหลังสร้าง
ความตกใจให้ผู้พบเห็นอยู่ไม่น้อย แต่เป็นเรื่องปกติไปแล้วสำหรับคิเสะ



"อ๊ะ  เจอคุโรโกจจิแล้ว~กลับบ้านกันเถอะ เดี๊ยวฉันไปส่ง" คิเสะที่ใช้โอกาสตอนร่างบาง
กำลังป่วยเพื่อหาข้ออ้างไปส่งที่บ้านและยังไม่ต้องไปซ้อมอีกด้วย...



ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!!



 "ไม่ครับ ยังกลับไม่ได้ เย็นนี้พวกเรามีซ้อมกันนะครับ คุณลืมแล้วรึไงครับ" แต่ร่างบาง
กลับปฏิเสธความคิดของเขาอย่างรู้ทัน



"แงงง คุโรโกจจิอ่าาา~" คิเสะที่เริ่มงอแงเหมือนเด็กๆเรียกร้องความสนใจสร้างความ
รำคาญให้แก่ร่างบางข้างๆกายเป็นอย่างมาก 



จนสายตาของเขาสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่าง...



อาโอมิเนะคุงมาเปลี่ยนเสื้อผ้า...แสดงว่าจะมาซ้อม



    แต่เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากแค่บางครั้งเจ้าตัวคงจะอยากมาซ้อมกับทุกคนล่ะมั้ง...
เขาคิดเรื่อยเปื่อยตลอดทางจนเดินมาถึงห้องชมรมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ก่อนจะไปเปลี่ยน
ชุดและค่อยไปดูตารางฝึกของวันนี้



การซ้อมเป็นไปตามปกติเหมือนทุกวันถ้าไม่มีเสียงของพวกรุ่นพี่ดังขึ้น..



"อะไรนะ!! อาโอมิเนะโดดซ้อมอีกแล้วเรอะ!!" เสียงตะโกนของพวกรุ่นพี่ดังขึ้นทำให้ร่าง
บางละความสนใจจากการฝึกซ้อมไปชั่วขณะ



อาโอมิเนะคุงโดดซ้อมงั้นเหรอ...?



แต่วันนี้เขาเห็นอาโอมิเนะมาเปลี่ยนชุดนี่นา...เขามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดไปแน่ๆ



ลองไปหาดูหน่อยก็แล้วกัน



"คิเสะคุงเดี๊ยวผมมานะครับ" ไม่รอช้า เขารีบเดินออกไปจากโรงยิมทันทีเพื่อไปตามหา
'เอซ'ของทีมที่พอเปลี่ยนชุดแล้วก็หายตัวไป








●●●








    ฟ้ามืดแล้ว...เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าเวลาในตอนนี้ผ่านมานานมากแล้ว แต่คุโรโกะนั้นยังหาตัวอาโอมิเนะไม่เจอเลย...ฝนก็เริ่มที่จะลงเม็ดแล้วด้วย



ไปอยู่ที่ไหนกันนะ...



    นี่เขาก็เดินดูเกือบทั้งโรงเรียนแล้วนะแต่ก็ไร้ซึ่งวี่เเววของอีกฝ่ายจนตัดสินใจที่จะกลับบ้านแต่หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นไฟที่เปิดอยู่ที่โรงยิมของทีมสาม



หรือว่าจะไปอยู่ในนั้น...?



ร่างบางรีบสาวเท้าเดินไปที่โรงยิมของทีมสามทันที



    ตอนนี้เขายืนอยู่ในโรงยิมของทีมสามที่เมื่อก่อนเขาเคยอยู่มานานมากและถ้าไม่มี
อาคาชิเขาคงยังไม่ได้เลื่อนขึ้นไปทีมสองเลยด้วยซ้ำ...
ระหว่างที่เขากำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก็มีเสียงแปลกๆดังเล็ดลอดออกมาจากห้องเก็บอุปกรณ์ เขาสะดุ้งอย่างตกใจก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ต้นเสียงเรื่อยๆและแอบลอบมองอะไรบางอย่างจากช่องประตูที่แง้มอยู่นิดหน่อย...



    ราวกับห้วงเวลาถูกหยุดไปชั่วขณะดวงตากลมโตเบิกตากว้าง มือไม้เริ่มสั่น แขนขาก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงขึ้นมาทันที ชาไปหมดทั้งหน้าทั้งร่างกาย ปากซีดสั่นระริก...
ภาพที่เห็นตรงหน้าเป็นเรื่องที่เขาไม่ต้องการจะมาเห็นที่สุดในตอนนี้ ภาพของคนที่
เขารัก ทรยศความรักที่เขามีให้อย่างเลือดเย็นอีกครั้งด้วยการแอบไปมีคนอื่น!!! 



    ชายหนุ่มนาม 'อาโอมิเนะ ไดกิ' กำลังจูบกับผู้หญิงคนหนึ่งอย่างดูดดื่มอยู่ในโรงยิมของทีมสามที่ไร้ผู้คน...



ครั้งที่แล้ว...ไม่ใช่คนนี้นี่นา...



"อื้อ...ฉันรักไดกิคุง..."



"..."



"ไดกิคุง... อ๊ะ ไม่เอาน่า"



"อายะ..."



"อย่านะคะ เดี๊ยวมีคนมาเห็น"



    เสียงกระซิบเอ่ยอย่างแผ่วเบาที่แฝงไปด้วยความเขินอายลอดออกมาจากห้องเก็บของ แต่สำหรับร่างบางแล้วมันกลับดังยิ่งกว่าเสียงสายฝนที่เทลงมาอย่างกระหน่ำในตอนนี้ซะเสียอีก...



    มือบางอุดปากแน่นพยายามกลั้นเสียงสะอื้นอย่างสุดความสามารถ น้ำตาใสคลอรอบดวงตาเตรียมจะไหลได้ทุกเมื่อ



    ความเจ็บปวดที่ตอนนี้มีสูงขึ้นเรื่อยๆมันอัดกันแน่นอยู่ในอกของเขา เนิ่นนานที่ถูกความอึดอัดครอบงำจิตใจราวกับจมลงไปในมหาสมุทรที่หนาวเย็น...อึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออก...



ไม่อยากได้ยินอีกแล้วบทสนทนาที่ทิ่มแทงจิตใจแบบนั้น...



    เขาไม่อาจทนเห็นภาพบาดตานั่นนานกว่านี้อีกต่อไปแล้ว...ตัดสินใจที่จะวิ่ง...วิ่งออกไปก่อนที่น้ำตาของของจะไหลออกมาอีกครั้ง...วิ่งออกไปอย่างไม่คิดชีวิตแต่วิ่งไปพักหนึ่งขาก็กลับมาไร้เรี่ยวแรงทำให้ร่างของเขาล้มลงไปบนถนนที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำฝน...



    สายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักกระทบกับผิวหนังจนทำให้รู้สึกเจ็บและแสบไปหมด...แต่ที่เจ็บมากกว่าร่างกายก็คือ จิตใจ...



เขาเจ็บ...เจ็บไปถึงขั้วหัวใจ เมื่อคิดว่าคนที่เขารักนั้นได้ทรยศหักหลังความเชื่อใจของเขาไปอีกครั้งแล้ว...



    น้ำตาที่ค่อยๆไหลลงมาอย่างกลั้นไม่อยู่ผสมรวมกับน้ำฝนจนแยกไม่ออกว่าสิ่งไหน
คือน้ำตา หรือสิ่งไหนคือสายฝน...



เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่เขาร้องไห้เพราะคนพวกนั้น...แต่ก็ไม่มีใครเคยรับรู้ถึงความเสียใจของเขาเลยสักครั้ง 



เขานี่มัน...บ้าดีเนอะ ไปหลงรักคนแบบนั้นได้ยังไงกัน...



เขานี่มันทั้งโง่ ทั้งบ้าเลย...น่าสมเพชจริงๆ



"ฮึก..แหะๆ" ท่ามกลางเสียงสะอื้นที่เจ็บปวดเขากลับหัวเราะออกมา ช่างเป็นเสียงหัวเราะ
ที่ขมขื่นจริงๆ...



ทั้งๆที่โดนหลอกลวงจากคำโกหกที่แสนหวานจนนับครั้งไม่ถ้วน...



ถูกคำพูดแสนอ่อนโยนหลอกให้สับสนแล้วก็ผลักให้ตกลงมา...



เพราะคนซื่อสัตย์ก็จะถูกมองเป็นคนโง่...ตัวเขานี่มันโง่สิ้นดีเลย...



    เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้แต่เขาไม่มีแม้แต่แรงที่จะลุกยืน การที่มานั่ง
ตากฝนอยู่แบบนี้อาจทำให้อาการป่วยของเขากำเริบขึ้นมาอีก...



มันช่างหนาว...หนาวเหลือเกิน...



ใครก็ได้...ได้โปรด...ได้โปรดช่วยเขาที...



"คุโรโกจจิ...มานั่งทำอะไรตรงนี้ฮะ..."



!!!



คิเสะคุง...








-to be continued-



--------------------------------------------------------



คุยกันนิดนึง><

    
    ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะค้าาา~  และก็จบไปแล้วค่ะสำหรับตอนแรก 
ฮูเร่ๆ!!   ตอนนี้เอาตรงๆคือตื่นเต้นกว่าตอนที่แล้วอีกค่ะ5555 เพราะกลัวจะบรรยาย
ออกมาไม่ค่อยดี แต่ก็ผ่านไปได้แล้ววว   ใครเชียร์คู่เหลืองดำบ้างคะ? ยกมือออ555
ตอนนี้เน้นคีจังมากค่ะ อาโฮ่ช่างมัน(ฮา) เนื้อเรื่องจะเริ่มเข้มข้นขึ้นทีละนิดแล้วค่ะ
ต้องรอติดตามต่อไปน้าา



ป.ล.ขอขอบคุณทุกคอมเม้นและทุกกำลังใจเลยค่ะ ^^



ขอให้สนุกกับตอนแรกนะคะ แล้วพบกันค่ะ
Rena








"คุโรโกจจิเนี่ย...น่ารักจนแทบอดใจไม่ไหวเลยล่ะฮะ..."






-อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันน้าาา (ที่อัพเร็วเพราะมีเม้นนี่ล่ะค่ะ555)

เพื่อเป็นกำลังใจห้อัพต่อเร็วๆ(ฮาา)-




 
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

150 ความคิดเห็น

  1. #149 Sky0002 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 16:11

    น้องต้องทำให้พวกนั่นทรมานให้สมกับที่น้องเสียใจให้ได้นะเท็ตจัง

    #149
    0
  2. #146 SiYoonie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:33
    ทำไมน้อนต้องมาเจออะไรแบบนี้ แง
    #146
    0
  3. #100 Kai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 07:03

    น้องคุโรโกะต้องเอาคืนนะคะ!! ทำกันได้เจ็บแสบนักนะ...หึหึหึหึ.....





    ปล.ไรท์แต่งสนุกนะคะ สู้ๆ

    #100
    1
    • #100-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      18 มิถุนายน 2561 / 21:53
      ต้องเอาคืนนะน้องครกก!! ขอบคุณค่า~~♡
      #100-1
  4. #90 Charno_ting (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 22:27
    ไดกิ... อีกคนใช่ไม! เดี๋ยวเจอดีหรอก กล้านักนะทำลูกฉันร้องไห้!
    #90
    1
    • #90-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      22 มีนาคม 2561 / 16:48
      เนอะๆ สงสารน้องTT ร้องไห้กลางฝน งือออ
      #90-1
  5. #68 RitaRockZa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 09:33
    โอ๊ยไม่กล้าอ่าน
    #68
    1
    • #68-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      7 มกราคม 2561 / 16:33
      5555อ่านเถอะค่าา ป.ล.ขอบคุณที่มาเม้นนะคะ จะรีบต่อน้าา^^
      #68-1
  6. #63 NgaemNoi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 13:53
    กรี๊ดพวกชั่ว จะจับฟาดตูดเรียงคนเลย!!!
    #63
    1
    • #63-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      7 มกราคม 2561 / 16:25
      เห็นด้วยเลยค่าา555//หลบลูกบาสด่วนน ป.ล.ขอบคุณที่มาเม้นค่าา
      #63-1
  7. #61 Ama-kun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 21:24
    อีดำ!!!!!!!!!!!!!อิชั่ว!!!!!!!!!!! เป็นแค่ดำแท้ๆ อายะอ๊ะไรตอนหน้า---ก็ไม่มีบทแล้ว สาทุ ขอให้ชาติหน้าก็ดำแบบนี้เหมือน ดำๆแบบนี้ก็มีแค่เท็ตจังเท่านั้นละที่เอา(!?) เท็ตจังลุกจากตรงนั้นแล้วไปตบมันลุก ลุกไปตบมันสิลุกแม่!!!!!!!!!!//บ่างที่ตูก็อินเกิน
    #61
    2
    • #61-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      7 มกราคม 2561 / 16:23
      ใช่แล้วค่ะ!! ทั้งที่น้องรักมิเนะขนาดนั้นแท้ๆ ตบเลยนะน้อง!!5555
      #61-1
    • #61-2 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      7 มกราคม 2561 / 16:26
      ป.ล.ขอบคุณที่มาเม้นนะคะ จะรีบมาต่อค่าา
      #61-2
  8. #38 Prattana2295 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 19:16
    ไรต์...อัพสักทีจิ~~มาเปิดดูรอทุกวันเลยค่าาา5555
    #38
    1
    • #38-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      10 พฤศจิกายน 2560 / 22:57
      อัพแย้วน้าาา ขอบคุณที่มาเม้นนะค้าา
      #38-1
  9. #37 Mapoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 17:20
    สนุกดีค่ะ ทีมคีจังงง ดำกิเลววว
    #37
    1
    • #37-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      11 พฤศจิกายน 2560 / 21:46
      งุ้ยๆ ทีมคีจังด้วยคนน5555
      #37-1
  10. #34 Shinoi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 14:33
    รออยู่น่ะ ไรด์ ม่าม่า ทุกตอนเลยหรือเปล่าเนี่ย ใส่เครื่องด้วยสิเอาแบบเผ็ดแสบให้เหมาะที่ทำกับน้องไว้//เริ่มเผลอ เอาเถอะๆ พยายามเข้าน่ะ กำลังใจ😄
    #34
    1
    • #34-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      30 ตุลาคม 2560 / 17:30
      ขอบคุณมากๆค่าา คือไรต์ชอบกินมาม่าค่ะ5555 เดี๊ยวค่อยใส่เครื่องนะคะ ตอนนี้กินแบบจืดๆไปก่อนเน้ออ5555
      #34-1
  11. #33 0860215149a (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 18:57
    อยากอ่านอีกชอบมากเลย

    #33
    1
    • #33-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 23:09
      ขอบคุณค่าาา~ ดีใจที่ชอบนะคะ กำลังใจมาแล้วค่ะ ไฟท์!! 5555
      #33-1
  12. #32 Prattana2295 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:56
    กลับมาต่อนะคะ สนุกมากเลยค่ะ ชอบภาษาของไรต์มากค่ะ  แต่กินมาม่าติดต่อกันสองตอนเลยเหรอค้าาา เดี๊ยวน้องจะแย่เอานะคะ5555
    #32
    1
    • #32-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 23:07
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะ ไรต์ชอบกินมาม่าค่ะ5555ต้องเอาคืนให้น้องด้วยค่ะ^^
      #32-1
  13. #31 chanisita29 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:38
    สนุกมายค่ะชอบมากๆเลยพยามเข้าน้าสู้ๆ
    #31
    1
    • #31-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 23:06
      ขอบคุณค่าาา จะพยายาม(อัพ)ให้มากขึ้นค่ะ กำลังใจมาเลยค่ะ555
      #31-1
  14. #30 Helen Luciano Raphael (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:54
    ค้างค่ะค้าง!!!!
    #30
    1
    • #30-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 16:58
      ตัดจบแบบไร้เยื่อใยค่ะ5555 ตอนต่อไปจะเข้มข้นกว่านี้แน่นอนค่าา
      #30-1
  15. #29 Runpnapa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:48
    รอๆๆๆๆ
    #29
    1
    • #29-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 16:50
      ขอบคุณค่าา จะพยายามอัพน้าา
      #29-1
  16. #26 kts_sh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:15
    อีดำอีเลวววววว
    #26
    1
    • #26-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 16:44
      เลวจริงๆค่ะ ยกโล่พระเอกให้คิเสะคุงง555
      #26-1
  17. #25 0954313231 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:13
    ดำไม่พอยังทำน้องเสียใจอีกนะ ไอดำกิ ตอนนี้เชียร์เหลืองดำ แต่กลัวเจ้าคิเสะมันทรยศอ่าาาา!!!
    #25
    1
    • #25-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 16:44
      ตอนนี้คีจังพระเอกค่าาา///กรรไกรบิน555
      #25-1
  18. #24 Kuromi Tetsuya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:12
    อีดำกิอีเลววว!!! อายะบ้าบออะไร?!ชู้ก็หน้าด้านตามเคยอ่ะเป็นแค่ชู้แท้ยังจะบังอาจเรียกชื่อจริงอีดำอีดำก็เลวเหลือเกินนน คีจังน่าร้ากกกก #ทีมคีจัง kikuro บันไซ!!! เหลืองดำ บันไซ!!!
    ปล.ไรต์สู้ๆน้าา
    #24
    1
    • #24-1 Akashi Tetsuya(จากตอนที่ 2)
      28 ตุลาคม 2560 / 16:42
      ขอบคุณงับบบ ทีมคีจีงด้วยคนน5555
      #24-1