×

แอลิซ่า ฟาเบล บุตรสาวปีศาจ

บาซิลิสก์ตัวน้อยเฝ้าคอยผู้เป็นนายอย่างใจจดใจจ่อและก็ถึงวันนั้น"ลิซ่าเธอมาหาผมแล้ว"ผมดีใจมากในที่สุดผมก็มีนายเป็นของตัวเอง แต่ผมก็ต้องทำให้เธอเจ็บปวดทรมาน เมื่อผมต้องกัดเธอเพื่อทำพันธสัญญา!ผมขอโทษลิซ่า

ยอดวิวรวม

287

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


287

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


8
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 9 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  9 พ.ย. 57 / 21:09 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
           ใครจะไปรู้ว่าแค่หนังสือรูปร่างแปลกๆ เล่มเดียวที่เผลอซื้อที่ร้านขายของเก่า โดยไม่ตั้งใจหรืออะไรก็ชั่ง!!มันทำให้ฉันฝันบ้าๆบอๆ และเหมือนจะมีลางสังหรณ์ว่าชีวิตอันสงบสุขจะเปลี่ยนไป ตั้งแต่ได้มันมา!!!!
         
           แอลหรือแอลิซ่า หญิงสาววัย 18 ปีเต็ม ซึ่งวันนี้ก็วันเกิดของเธอล่ะน่ะ ฉันจึงคิดที่จะซื้อของขวัญเล็กๆน้อยๆให้ตัวเองบ้าง แล้วก็ของท่านยายด้วย!ปีนี้ท่านก็อายุ 68 แล้วล่ะ ฉันจึงเดินทางมาที่ปารีสแห่งนี้ ช่ายยยแล้ว มันคือเมืองแห่งน้ำหอมมมม ไงล่ะ  อ๋อ ลืมบอกอีกอย่างนึงน่ะ วันเกิดท่านยายกับวันเกิดฉัน เป็นวันเดียวกันล่ะ เพราะงั้นวันนี้ฉันจึงต้องซื้อของขวัญกลับไปบ้านสองชิ้น คึคึ

    ฉันเดินไปเรื่อยๆคนเดียว(คนเดียวน่ะ!) ก็เพราะฉันเกิดอยู่ที่นี้ไงร่ะ และไม่ต้องสงสัยน่ะว่าฉันจะสื่อสารกับคนท่องถิ่นยังไงก็ฉันเป็นลูกครึ่งนีน่า ฉันย้ายออกจากที่นี้ต้องฉันอายุ9ขวบ ย้ายตามป๋ากับม๋าไปเมืองไทยอ่ะน่ะ ที่จริงฉันจะอยู่กับทางฝั่งท่ายยายก็ได้แต่เพราะป๋ากับม๋าหวงฉันมากและกลัวว่าฉันจะเอานิสัยเหมือนเด็กที่นั้นไปใช้อ่ะน่ะ แบบว่าไม่สงวนตัวไรงี้ เพราะแม่ฉันเป็นคนไทยไงล่ะ ส่วนท่านตาฉันนะเหรอ ท่านเสียไปนานแล้วล่ะ อ่าาา นี่ฉันพูดเพ้อเจ้ออะไรอยู่เนี๋ย เดียวก็ค่ำกันพอดี รีบหน่อยดีกว่าเดียวหาไม่ที่ถูกใจไม่เจอ
 
        อืมมมม ว่าจะซื้อน้ำหอมไป แต่คิดๆดูแล้วท่านยายก็อยู่เมืองนี้นีน่าคง ไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ เอ๋.. นั้นร้านไรหว่าเข้าไปดูดีกว่า
  
 30 นาทีผ่านไป

   เย้ในที่สุดฉันก็ได้มาแล้ววว อะไรนะเหรอ โนว์ๆๆๆๆ มันคือความลับ!! ได้ของครบแล้วก็กลับสิทีนี้

"แม่หนูเอ๋ยย" หืมมม "เรียกหนูเหรือค่ะ" ฉันมองไปที่ยายคนนึงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากฉันมากหนัก  อ่าา ยายคนนั้นยิ้มให้ฉันก่อนจะพูด
"อยากได้หนังสือเก่าๆไว้อ่านเล่นมั้ยจ๊ะแม่หนู" ฉันพลางทำหน้างงใส่ อ่อ พลางมองเข้าไปในร้านเก่าๆแห่งซึ่งอยู่ด้านหลังคนยายคนนั้น คงอยากให้ฉันช่วยซึ่งหนังสือล่ะมั่ง เอาไงดีล่ะ หนังสือเก่าคงแพงอ่ะดิ นี้เงินก็ซื้อของขวัญก็ใกล้จะหมดล่ะ ส่วนเงินที่เหลือก็ก็เอาไว้ค่ารถกับเินตายเบี้ยที่ใช้ไม่ได้ ก้ฉันเก็บไว้ในยามฉุกเฉินอ่าา  คุณยายเหมือนจะรู้ความคิดฉันนะ จึงเอ๋ย
"เข้าไปดูได้น่ะ ถ้าชอบเล่มไหนยายจะลดให้ หรือเท่าที่เงินหนูเหลือ ยายไม่เอาเยอะหรอก" อืมม ถึงเอาเยอะฉันก็ไม่ให้หรอกจ๊ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า 
 
ฉันก้มดูนาฬิกานิดหน่อย บอกเวลาตอนนี้ 18:39 น. อ่า ยังพอมีเวลานิดหน่อยเข้าไปดูหน่อยคงไม่เสียหายหากฉันไม่ซื้อตังก็ไม่หมด เพราะฉันก็ชอบอ่านหนังสืออยู่พอสมควร 

"เชิญจ๊ะ" ยายตนนั้นพลางผายมือให้ฉัน สายตามองฉันยิ้มๆน้อยๆแปลกๆ 
ฉันเดินข้างในเรื่อยๆ อืมมหนังสือเก่าจริงด้วยแฮะ เอ๋ยายคนเมื่อกี้ไปไหนแล้วล่ะ ชั่งเถอะฉันมีหนังสือที่ฉันสนใจล่ะ อืมมม ไม่เก่าอย่างเดียวแฮะ แปลกด้วย ก็ดูดิ ภาษาอะไรก็ไม่รู้ฉันมองแล้วตาลายอ่านไม่ออก ตัวหนังสือก็ขยุกขยิก เก็บไว้ให้ท่านยายดูดีกว่าเผื่อท่ายจะอ่านออก คึคึ ยิ่งท่านยายฉันดูโบราณๆซะด้วยสิ ฉันหยิบมาสองเล่มล่ะ หยิบไปงั้นๆแหละไว้ถามราคาก่อน ถ้าแพงฉั้นก็ไม่เอาหรอก อ่านก็ไม่ออก เอาไปมีหวังโดนด่า 

ฉันเดินกลับมาที่เคาน์เตอร์พลางมองไปที่ประตูบานใหญ่ ใหญ่จริงๆ มีอักษรตัวแปลกๆด้วยและที่สำคัญ มันปิดซะมิดเลยที่เดียว ไฟก็ไม่ค่อยเปิด หรือเปิดอยู่แต่ไม่สว่างพอก็ไม่รู้ 
"ควับบ  เฮ้ยย!!" ตกใจหมดเลให้ตายเถอะ อยู่คุณยายคนนั้นก็โผล่ออกมาแบบไม่ให้เสียง
"ยายทำหนูตกใจหรือ ฮ่า ฮ่า ยายขอโทษแล้วกัน" ยายหัวเราะเบ่าๆในลำคอ 
"เอ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ แฮะๆ" "คุณยายค่ะ สองเล่มนี้เท่าไหร่ ถ้าปพงหนูไม่เอาน่ะ หนูซื้อของหมดแล้ว" ฉันพูดพลางยอของขวัญให้คุณยายดู
"จ๊ะ ขอยายดูหน่อย" ฉันเอาหนังสือสองเล่มไปวางบนเคาน์เตอร์  ยายยิ้มนิดหน่อย พลางเอ๋ย
"ยายไม่เอาเงินหรอกจ๊ะ แต่ยายขอแลกกับสร้อยเส้นที่อยู่คอแม่หนูได้หรือไม่" ฉันมองลงมาที่คอของตัวเอง ใช่ว่าสร้อยเส้นนี้สำคัญอะไรหรอกนะ เพราะฉันซื้อมาใส่ตามแฟชั่นเฉยๆ 
"คุณยายจะเอาสร้อยเส้นนี้จริงๆหรือค่ะ"ฉันถามคุณยายอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจก็ดีสิเนี๋ยไม่ต้องเสียเงิน แต่เสียสร้อย ซึ่งฉันซื้ออยุ่ที่ไทย ราคาแค่ 109 เท่านั้นเอง เพื่อแลกกับหนังสือสองเล่มนั้น 
"จ๊ะ ยายชอบสร้อยหนู ยายขอแลกสร้อยกับหนังสือแล้วกันน่ะ" ว่าแล้วฉันก็ปลดสร้อยเพื่อแลกหนังสือทันที
"งั้นหนูกลับบ้านก่อนนะค่ะ" ฉันนิดหน่อยพลางจะหันหลังกลับ แต่ก็ต้องสดุดตากับหนังสือเล่มนึง ซึ่งตอนเดินเข้ามานั้น ฉันไม่สังเกตุเห็นมันเลย ฉันยืนมองหนังสือนั้นอย่างเลื่อยลอย มองอย่างหลงใหลแปลกๆ ฉันอยากเป็นเจ้าของหนังสือเล่มนั้นเหลือเกิน มันสวยงามมากในความคิดฉัน ทั้งๆที่มันใส่กุญแจเอาไว้ รูปหน้าของชายหนุ่มที่ยื่นออกมาจากหนังสือนั้น มันรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกมิใช่แบบหญิงสาวหลงใหลชายแต่มันกลับดูสนิทสนม เหมือนกับเป็นเพื่อรู้ใจเสียมากกว่า ให้ตายเถอะนี่ฉันเป็นบ้าอะไรทั้งๆที่มันมีกุญแจล็อคเอาไว้ไม่รู้จะมีแม่กุญแจรึเปล่าแต่กลับอยากได้ขนาดนั้น นี้ถ้ายายคนนั้นเห็นว่าฉันอยากได้หนังสือนั้นมากก็โก่งราคาได้สบายซิเนี๋ย แต่ถึงแพงยังไงฉันก็ต้องเอามันมาให้ได้!!!



-------------------------------------------------------

จ๊ะเอ๋ เป็นยังไงมั่งค่ะ ขอแทนตัวเองยูกิหรือยูนะค่ะ แฮะๆ (ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรคิดไม่ทัน)
นี่แค่เกิ่นบทความค่ะ อ่าา คอมเม้นบ้างไรบ้าง นะค่ะให้มือใหม่คนนี้พอดีใจดีใจ ฮ่าๆๆๆ ติชม จัดเต็มได้เลยค่ะ ตรงไหนควรแก้ ตรงไหนเขียนไม่ถูก หรือว่าบทนี้น่าจะเป็นแบบนี้ ยังนู้นยังงี้ เม้นโล้ด ยูถือว่าให้ข้อคิดยูเอามาปรับแต่งนิยายเรื่องนี้ให้ดีขึ้นให้สมเหตุสมผลมากขึ้น นะค่ะ อะไรควรกล่าวถึง อะไรขาดหายไปบอกยูด้วยเด้อ คึคึคึ

จะค่อยอัพเรื่อยๆนะค่ะ ตอนนี้ยังไม่ปิดเทอมเลยค่ะ ถึงยังไงฝากอ่านฝากติดตามแอลิซ่าน้อยในเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ ^////^  
รักและคิดถึงผู้อ่าน
 <3 <3 





 












นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น