Love In The Host Club คลับนี้มีแต่รัก (SS501+SHINEE+U-KISS)

ตอนที่ 9 : SF 2HJ : Love Story แอบรักนายรุ่นพี่ 2 (FT.KyuSeang) <END>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 595
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 ม.ค. 54


 

แอบรักนายรุ่นพี่ 2



นี่ผมเผลอหลับไปตอนไหนเนี๋ย จำได้ว่าเมื่อวานผมกำลังถามรุ่นพี่ฮยอนจุงเรื่องรักๆอยู่ดีๆก็รู้สึกง่วงจนผลอยหลับไป เฮ้อ!! แล้วเมื่อคืนคำถามที่ถามรุ่นพี่ฮยอนจุงไป รุ่นพี่ฮยอนจุงตอบว่ายังไงนะทำไมผมถึงจำไม่ได้เลย ไม่น่าเลยฮยองจุน นายเผลอหลับไปได้ยังไงเนี๋ย



ตื่นแล้วเหรอฮยองจุน เมื่อวานนายคงเหนื่อยน่าดูเลยนะ หลับไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ!! รุ่นพี่ฮยอนจุงกำลังนั่งอยู่ตรงหน้าผม อ๊ากกกอีกแล้ววว รุ่นพี่ฮยอนจุงส่งยิ้มให้อีกแล้ว



จริงเหรอครับ ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าผมเผลอหลับไปตอนไหนผมเกาศีรษะแก้เขินเล็กน้อยแล้วยิ้มให้รุ่นพี่ ฮยอนจุงบ้าง



เฮ้อ!! นายเนี๋ยนะขี้เซาจริงๆ ไปอาบน้ำได้แล้วล่ะ วันนี้เอาชุดนักศึกษาของพี่ไปใส่ก่อนก็ได้นะ พี่ให้นายยืมไปใส่ก่อน ถ้านายอาบน้ำเสร็จแล้วก็ลงไปข้างล่างหน้า ไปกินข้าวด้วยกันพี่ฮยอนจุงพูดก่อนที่จะเดินมาขยี้ผมของผมเบาๆก่อนที่จะเดินออกไป อ๊ากๆๆเอาอีกแล้ว อาการใจเต้นแรงมันมาอีกแล้ว ไม่ไหวแล้วๆๆไปอาบน้ำดีกว่า



โอ๊ย!!” มั่วแต่เหม่อผมก็เลยเดินชนโต๊ะอ่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก แฮ่ๆๆ



******************************


หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินลงมาข้างล่างแล้วเดินไปในห้องครัวก็เห็นว่ารุ่นพี่ฮยอนจุงกำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่



อ้าว!! ฮยองจุนอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ มากินข้าวด้วยกันสิ พี่ทำเผื่อนายไว้เยอะเลยนะรุ่นพี่ฮยอนจุงกวักมือเรียกผม ผมก็เลยเดินเขาไปหารุ่นพี่ฮยอนจุง



นายนั่งตรงนี้นะฮยองจุนรุ่นพี่ฮยอนจุงเลื่อนเกาอี้ออกให้ผมนั่ง ก่อนที่เขาจะนั่งข้างๆกับผม



กินเยอะๆนะฮยองจุน พี่ทำอาหารที่นายชอบ เอ้ย!! อาหารอร่อยๆมากมายเลยล่ะผมเห็นรุ่นพี่ฮยอนจุงแอบถอนหายใจโล่งอก พี่เขาเป็นอะไรล่ะนั่น



รุ่นพี่ครับ เมื่อคืนนี้รุ่นพี่ตอบผมว่า........



ฮยองจุนกินซุปเยอะๆนะ พี่ตั้งใจทำมากเลยล่ะรุ่นพี่ฮยอนจุงตักซุปใส่ชามข้าวของผมโดยที่ไม่ได้ฟังคำถามของผมเลยสักนิด



ขอบคุณครับ แต่ว่าเมื่อคืนนี้



รีบๆกินเข้านะฮยองจุน เดี๋ยวจะเข้ามหาลัยสายรุ่นพี่ฮยอนจุงพูดแทรกอีกแล้ว รุ่นพี่เขาเป็นอะไรไปนะ ดูแปลกๆไม่เหมือนคนเดิมเมื่อวานเลย แล้วใบหน้าหล่อๆของเขาตอนนี้ก็แดงระเรื่ออย่างกับลูกเชอรี่แหนะ พี่เขาไม่สบายหรือเปล่านะ



รุ่นพี่ฮยอนจุงไม่สบายหรือเปล่าครับผมเอามือไปแตะหน้าผากรุ่นพี่ฮยอนจุงเบาๆ แต่ทำไมตัวของรุ่นพี่    ฮยอนจุงถึงได้สั่นแบบนี้ล่ะ



อ่ะ!! พี่สบายดีฮยองจุนรุ่นพี่ฮยอนจุงส่ายหน้า แล้วก็จับมือผมที่อยู่บนหน้าผากของเขามาจับไว้แทน ผมได้แต่มองหน้ารุ่นพี่ฮยอนจุงอย่างค้นหาคำตอบ แต่ก็ไม่เจออะไรนอกเสียจาก รอยยิ้มที่บาดใจผมอย่างแรง อ๊าก!! ทำไมใจมันเต้นแรงแบบนี้นะ



เอ่อ!! รุ่นพี่ฮยอนจุงครับ อย่าทำแบบนี้ผมตอบเสียงสั่นเมื่อพี่ฮยอนจุงเข้ามากอดผม



ฮยองจุน พี่ขออยู่แบบนี้สักพักได้มั้ยรุ่นพี่ฮยอนจุงกระซิบบอกผม



ทำไมล่ะครับ



พี่ไม่เคยกอดใครแล้วอุ่นใจเท่านายเลย ถ้านายไม่รังเกียจช่วยรับอ้อมกอดของพี่ไว้ได้มั้ยฮยองจุน  รุ่นพี่ ฮยอนจุงเขาต้องการอะไรกันแน่นะ ผมไม่รู้จะทำยังไงก็เลยได้แต่กอดตอบรุ่นพี่ฮยอนจุงอย่างที่เขาต้องการ และความรู้สึกต่างๆก็แวบเข้ามาในหัว ที่ทำไปเพราะว่าสงสาร หรือทำไปเพราะความต้องการของตัวเองกันแน่ฮยองจุน ตอนนี้เป็นเวลานานแล้วที่ผมกับรุ่นพี่ฮยอนจุงกอดกัน แต่ทำไมผมถึงไม่รู้สึกเขินหรือใจเต้นเหมือนที่ผ่านๆมาเลยล่ะ มันรู้สึกดีมากกว่าอีก ความอบอุ่นจากกายของรุ่นพี่ฮยอนจุงส่งผ่านมาที่ผม มันทำให้ผมไม่อยากผละออกจากอ้อมกอดอุ่นๆของรุ่นพี่ฮยอนจุงเลย ทำไมนะ ทำไม ทำไมผมถึงต้องการให้      รุ่นพี่ฮยอนจุงทำมากกว่านี้ล่ะ ทำไม



พี่ว่าเราไปมหาวิทยาลัยกันได้แล้วล่ะ มันสายมากแล้วนะรุ่นพี่ฮยอนจุงปล่อยผมให้เป็นอิสระแล้วพูดขึ้น ทำไมผมถึงรู้สึกใจหายวาบๆแบบนี้นะ



ครับ งั้นเราไปกันเถอะผมพยักหน้าให้รุ่นพี่ฮยอนจุงเบาๆ ผมกับรุ่นพี่ฮยอนจุงช่วยกันถือของไปไว้ที่รถ และเมื่อช่วยทำเสร็จแล้วรุ่นพี่ฮยอนจุงก็ขับรถพาผมไปมหาวิทยาลัย


******************************


ระหว่างที่นั่งรถมากับรุ่นพี่ฮยอนจุง ผมกับเขาแทบจะไม่ได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ รุ่นพี่เขาเป็นอะไรไปนะ จู่ๆก็มาทำตัวแปลกๆใส่เมื่อเช้านี้ ทั้งท่าทางคำพูด ที่ดูเหมือนว่าจะแตกต่างกับเมื่อวานมาก มันต้องมีอะไรแน่ๆ เมื่อถึงมหาวิทยาลัยแล้วรุ่นพี่ฮยอนจุงก็บอกกับผมว่าวันนี้ไม่ต้องไปติว เพราะว่ารุ่นพี่เขาไม่ว่าง รุ่นพี่ฮยอนจุงพูดเพียงแค่นั้นก็เดินจากไป รุ่นพี่เขาเป็นอะไร ทำไมถึงทำเย็นชาไม่เหมือนรุ่นพี่ฮยอนจุงคนเดิมเลย เฮ้อ!!



เฮ้!! ฮยองจุน อรุณสวัสดิ์ เมื่อวานนี้กลับบ้านตอนไหนเหรอ ฉันไม่เห็นนายเลยผมเหลือบมองจองมินนิดก่อนที่จะก้มหน้าลง



เป็นอะไรของนายล่ะ หน้าบูดแต่เช้าเลย เมื่อวานเป็นยังไงบ้างล่ะ กับรุ่นพี่ฮยอนจุงนะนายจะมาถามฉันทำไมตอนนี้เนี๋ย ฉันไม่มีอารมณ์ตอบนายหรอกนะ



เฮ้!! ไม่เอาน่าฮยองจุน นายเป็นอะไรของนายเนี๋ยจองมินเอามือมาแตะบ่าผมเบาๆแล้วก็จับผมให้เงยหน้าขึ้นมองเขา



ฉันไม่เป็นไรจองมิน ขอตัวไปเรียนก่อนนะผมผละออกจากจองมินแล้วก็รีบวิ่งออกไป ได้ยินแต่เสียงของจองมินตะโกนอะไรก็ไม่รู้แว่วๆ แต่ผมไม่สนใจหรอกนะตอนนี้ เพราะผมไม่มีอารมณ์



มีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้นะฮยองจุน จองมินเพื่อนนายคนนี้พร้อมที่จะช่วยนายเสมอ


******************************


วันนี้ผมไม่มีกระจิตกระใจเรียนสักเท่าไร สมาธิแทบจะไม่มีเลยซักนิด จะเพราะใครถ้าไม่ใช่รุ่นพี่คนนั้น เฮ้อ!! ทำไมพี่เขาถึงไม่รู้สึกอะไรเลยนะ มีแต่ผมคนเดียวที่รู้สึกปั่นป่วนไปหมด ใกล้จะถึงชั่วโมงของรุ่นพี่เขาแล้วสินะ ผมต้องรู้ให้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่



กรี๊งงงงงงงงงงง!!!!



เสียงอ๊อดบอกเวลาว่าตอนนี้ได้เวลาเปลี่ยนคาบแล้ว ผมนั่งรอรุ่นพี่ฮยอนจุงอย่างใจจดใจจ่อ และแล้วพี่เขาก็เปิดประตูเข้ามาแล้ว แต่ทำไมวันนี้รุ่นพี่เขาไม่ได้มาคนเดียว เขามากับรุ่นพี่หน้าหวานคนนั้น ใช่จริงๆด้วย คนที่นั่งเล่นกีต้าร์กับรุ่นพี่ฮยอนจุงเมื่อวาน แล้วรุ่นพี่พาเขามาทำไมกันนะ



สวัสดีครับน้องๆทุกคน วันนี้พี่มีรุ่นพี่คนพิเศษ จะมาช่วยให้ความรู้กับน้องๆด้วยอีกคน พี่เขาชื่อ ฮอยองแซง นะครับรุ่นพี่ฮยอนจุงแนะนำรุ่นพี่หน้าหวานคนนั้น ก่อนที่เขาสองคนจะหันมาสบตากัน รุ่นพี่หน้าหวานล่ะสายตาจากรุ่นพี่ฮยอนจุงแล้วหันมาทางที่พวกนักศึกษานั่งกันอยู่



สวัสดีครับ พี่ชื่อ ยองแซง นะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจตรงไหนก็สามารถถามพี่ได้นะ พี่ยินดีที่จะช่วยเสมอรุ่นพี่หน้าหวานหรือรุ่นพี่ยองแซงส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรกับทุกคนในห้อง รอยยิ้มของเขาทำให้ผมจุกอยู่ที่อกยังไงก็ไม่รู้ หรือว่าผมแค่รู้สึกแบบนั้นขึ้นมาเองโดยไร้เหตุผล รอยยิ้มของรุ่นพี่ยองแซงนั้นมันทำให้หลายๆคนไม่อยากที่จะละสายตาจากเขาได้ เช่นเดียวกับผมเหมือนกัน มันอดไม่ได้ที่จะมองรอยยิ้มอันหน้าหลงใหลนั่น แล้วรุ่นพี่ฮยอนจุงล่ะ พี่เขาจะคิดเหมือนที่ผมคิดมั้ยนะ ตลอดเวลาที่รุ่นพี่ฮยอนจุงสอนในวันนี้ผมแทบจะจับใจความไม่ได้เลย ทั้งๆที่ทุกครั้งผมจะต้องจดรายละเอียดที่รุ่นพี่ฮยอนจุงทุกๆคาบ แต่ทำไมวันนี้ผมถึงจดอะไรไม่ได้เลย ผมได้แต่มองรุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงที่นั่งอยู่ด้วยกัน โดยที่ไม่ได้สนใจงานที่รุ่นพี่เขาสั่งให้ทำ รุ่นพี่ทั้งสองนั่งคุยกันอย่างไม่สนสายตานักศึกษาที่อยู่ในห้อง ถ้ารุ่นพี่ไม่แคร์พวกเพื่อนๆของผม รุ่นพี่ก็ช่วยแคร์ผมบ้างเถอะนะครับ ตลอดเวลาชั่วโมงของรุ่นพี่ฮยอนจุง ผมก็ได้แต่มองรุ่นพี่สองคนนั้นโดยไม่ได้สนใจว่าใครจะมามองว่าผมบ้าหรือเปล่า เอาแต่นั่งมองรุ่นพี่เขาอยู่ได้ ผมบอกแล้วว่าผมไม่สนอะไรทั้งนั้นในหัวตอนนี้มีแต่คำว่า ทำไม ทำไม เต็มไปหมด


******************************


ถึงเวลาพักกลางแล้ว จู่ๆรุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงก็เดินเขามาชวนให้ผมไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แต่ว่าผมก็ปฏิเสธไปเพราะไม่อยากไปก้างขวางคอให้กับเขาทั้งสองคน ไม่รู้ทำไมผมถึงเลือกที่นั่งที่ไม่ห่างไกลกับรุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงมากนัก ผมไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆทำไมต้องมาดูรุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงคอยตักอาหารให้กัน ป้อนอาหารให้กัน แบบนี้ด้วย รู้สึกว่าอาหารเที่ยงมื้อนี้ผมจะกินมันไม่ลงแล้วล่ะ  เอ๊ะ!! เมื่อกี้รุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงนี่น่า แล้วเขาสองคนเขาไปทำอะไรในที่ลับๆนั่นล่ะ หรือว่า.....หวังว่าคงจะไมใช่อย่างที่คิดนะ ผมแอบเดินตามรุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงไปโดที่พวกเขาสองคนคงจะยังไม่รู้ตัวล่ะมั้ง และเมื่อผมไปถึงที่หมายตรงที่รุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซงยืนอยู่ก็ต้องช็อคกับสิ่งที่กำลังเห็น

ระ....รุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซง เขาสองคนจะ......จูบกันผมไม่สามารถยืนอยู่ตรงนั้นได้อีกต่อไป หัวใจของผมเริ่มสลายลงไปแล้ว ทำไมถึงได้รู้สึกเจ็บแบบนี้นะ เจ็บ เจ็บจนไม่อยากมีชีวิตต่อไปอีกแล้ว ทำไมผมถึงโง่เดินตามพวกเขามานะ ถ้าตัดสินใจไม่เดินตามมาตั้งแต่ทีแรก ก็คงไม่ต้องเห็บภาพนี้ และก็ไม่ต้องเจ็บแบบนี้ ทำไม่ผมถึงได้โง่แบบนี้นะ ผมมันโง่จริงๆ


END HYUNJOON TALK


ความเป็นจริงกับสิ่งที่เกิดขึ้น


นี่!! ยองแซง ช่วยฉันหน่อยเถอะน่า นะนะฮยอนจุงกำลังออดอ้อนเพื่อนรักของตัวเองอย่างสุดฤทธิ์



ไม่เอาๆๆ เรื่องนี้ฉันมีแต่เสียกับเสีย ไม่เอาด้วยหรอก นายไปหาคนอื่นเถอะ แค่ฉันไปทำตัวสวีตกับนายในห้องเรียนของรุ่นน้องคนนั้นแค่นี้ก็รู้สึกผิดจะแย่อยู่แล้วนะยองแซงส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย จะบ้าหรือไงนะฮยอนจุงเนี๋ย ให้ฉันช่วยเรื่องที่ฉันไม่สามารถช่วยนายได้อย่างนี้ ใช้ได้ที่ไหน



นายเป็นเพื่อนฉันนะยองแซง ช่วยฉันหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันก็แค่อยากลองใจน้องเขาแค่นั้นเองฮยอนจุงยังคงหาเหตุผลมาอ้างสารพัดเพื่อที่จะให้ยองแซงใจอ่อน



ไม่ได้หรอก เดี๋ยวคยูจงเข้าใจฉันผิดขึ้นมา ฉันไม่เอาด้วยหรอกยองแซงยังคงส่ายหน้า



เถอะน่า นั่นไงฮยองจุนมาแล้ว ช่วยฉันหน่อยเถอะนะยองแซงไม่ต้องรอฟังคำตอบจากยองแซง ฮยอนจุงก็ลากยองแซงไปหาฮยองจุนทันที



ฮยองจุนไปนั่งกินข้าวด้วยกันมั้ยฮยอนจุงเอ่ยชวน



ไม่ล่ะครับ เชิญรุ่นพี่สองคนเถอะครับ ฮยองจุนฝืนยิ้มให้ทั้งสองคนก่อนที่จะเดินหนีออกไป



เฮ้อ!! นายทำไปเพื่ออะไรเนี๋ยฮยอนจุง ฉันไม่เข้าใจนายเลยจริงๆยองแซงส่ายหน้าอย่างระอาที่มีเพื่อนอย่างฮยอนจุง



เถอะน่า!! นั่งลงเร็วๆเข้าฮยอนจุงจับยองแซงให้นั่งลง ก่อนที่จะลงมือป้อนอาหารให้ยองแซงอย่างเมามัน จับยัดเอายัดเอาแบบนั้นนะ ติดคอกันพอดี เมื่อยองแซงเห็นว่าฮยอนจุงตั้งใจจะแกล้ง เขาก็เลยแกล้งกับด้วยการเอาอาหารยัดใส่ปากให้ฮยอนจุงบ้าง ดูเหมือนว่าการกระทำของทั้งสองนี้กำลังอยู่ในสายตาของฮยองจุนที่นั่งอยู่อีกโต๊ะข้างๆ และทั้งสองคนก็แกล้งกันไปมาเลยลืมไปสนิทเลยว่าฮยองจุนกำลังแอบมองทั้งสองคนอื่น และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ฮยองจุนรีบลุกออกไปทันที เพราะทนดูไม่ได้



พอได้แล้วน่า น้องเขาไปแล้วยองแซงบอกอย่างปัดๆ



อะไรกัน กำลังสนุกเลย



สนุกกับผีนะสิ เฮ้อ!! ฉันไม่น่าช่วยนายเลยจริงๆ



ไม่ทันแล้วล่ะ ในเมื่อนายช่วยฉันแล้วก็ช่วยต่ออีกนิดล่ะกันนะฮยอนจุงไม่รอคำตอบกับยองแซงก็รีบลากยองแซงไปที่ๆไม่ค่อยมีคนผ่านมาแถวนี้เท่าไร เพราะว่ามันเป็นที่ลับๆของนักเรียนหญิงชายนั่นเอง



ฮยองจุนตามมาแล้ว นายอยู่เฉยๆนะยองแซง ฉันจะจัดการเองฮยอนจุงพูดจบก็ยืนบังตัวยองแซงไว้แล้วหันหลังให้ฮยองจุนก่อนที่จะก้มลงไปใกล้ๆกับใบหน้าของยองแซงแล้วทำเหมือนว่าตนกำลังจูบยองแซงอยู่ และดูเหมือนว่ายองแซงจะเกร็งมากไปหน่อยเลยเผลอเกาะแขนฮยอนจุงไว้เพื่อกันล้ม แต่การกระทำทั้งหมดนั้นยิ่งทำให้ฮยองจุนนั้นคิดไปไกลใหญ่ และไม่ใช่เพียงแค่ฮยองจุนคนเดียวเท่านั้นที่ได้เห็นมัน เพราะยังมีชายหนุ่มอีกคนอยู่ที่มุมมืดๆมุม เห็นการกระทำของฮยอนจุงและยองแซงทุกอย่าง



นายทำแบบนี้ทำไมยองแซง ไหนบอกว่ารักฉันมากยังไงล่ะ นายทำแบบนี้กับฉันทำไม คนหลอกลวง ชายหนุ่มเดินออกไปโดยที่ไม่หันหลังกับมามองคนที่เขารักอีกเลย



เมื่อกี้เหมือนไม่ใช่แค่ฮยองจุนนะที่กำลังมองพวกเราอยู่คำพูดของฮยอนจุงเล่นเอายองแซงใจหายวาบแล้วก็นึกถึงหน้าคยูจงขึ้นมา


ต้องเป็นนายแน่ๆคยูจง



******************************

ฮยองจุน TALK

ผมเลือกที่จะโดดเรียนในตอนบ่าย เพราะสภาพจิตใจของผมในตอนนี้ไม่สามารถทำอะไรได้ดี ทำไมผมถึงได้เสียใจให้กับรุ่นพี่ฮยอนจุงคนที่ไม่เคยรักผมเลย มีเพียงผมคนเดียวที่เป็นฝ่ายรักเขา และรักเขามากกว่าอะไรทั้งสิ้นด้วย แต่ภาพที่เห็นเมื่อกลางวันนี้ มันทำให้ผมเจ็บปวดใจมาก ย้อนไปเมื่อตอนเช้าที่บ้านรุ่นพี่ ฮยอนจุง คำพูดของรุ่นพี่เมื่อเช้านี้ พี่เขาพูดเพื่อให้ความหวังกับผมใช่เหรอเปล่า หรือว่ามันเป็นคำโกหกของผู้ชายคนหนึ่ง


พี่ไม่เคยกอดใครแล้วอุ่นใจเท่านายเลย ถ้านายไม่รังเกียจช่วยรับอ้อมกอดของพี่ไว้ได้มั้ยฮยองจุนคำพูดที่รุ่นพี่พูดกับผมเมื่อเช้านี้ รุ่นพี่ฮยอนจุงพูดด้วยความจริงใจจริงๆ หรือเพียงแค่เห็นผมเป็นตัวแทนของใครคนนั้น คนที่รุ่นพี่ฮยอนจุงคิดถึงอยู่ตลอดเวลา


ฮยองจุนมานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ โดดเรียนมางั้นเหรอเสียงเหมือนรุ่นพี่ฮยอนจุงเลย คงเป็นรุ่นพี่ฮยอนจุงจริงๆสินะ แล้วรุ่นพี่เขามาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ เวลานี้รุ่นพี่เขาต้องไปเรียนไม่เหรอ


นายเป็นอะไรหรือเปล่าฮยองจุนรุ่นพี่ฮยอนจุงมามือมาแตะที่บ่าของผม


..........................................ผมไม่รู้จะตอบรุ่นพี่ฮยอนจุงว่ายังไงก็เลยได้แต่เงียบ


นายอย่าทำเย็นชากับพี่ได้มั้ยฮยองจุน


รุ่นพี่ไม่ใช่เหรอครับที่ทำเย็นชากับผมก่อนผมตัดสินใจพูดมันออกไป


พี่ทำแบบนั้นจริงๆเหรอ พี่ก็เป็นของพี่แบบนี้อยู่แล้วนะ ฮยองจุนไม่รู้เหรอ


ไม่รู้สิครับ สงสัยว่าผมจะให้ความสนใจกับรุ่นพี่น้อยเกิน!! ไปผมกระแทกเน้นคำว่าเกินออกไป


เฮ้อ!! นายน้อยใจอะไรพี่หรือเปล่าเนี๋ย เอาแบบนี้มั้ยพี่จะเล่าเรื่องอะไรให้นายฟังเอามั้ย!!”


ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมว่าผมกลับไปเรียนดีกว่าผมไม่พร้อมที่จะคุยกับรุ่นพี่ฮยอนจุงจึงบอกปัดไป และผมก็ตัดสินใจที่จะเดินออกไป แต่รุ่นพี่ฮยอนจุงดึงแขนผมไว้ทำให้ผมเสียหลักล้มลงทับกับรุ่นพี่ฮยอนจุง และมันก็ทำให้ปากของผมชนกับของรุ่นพี่ฮยอนจุงพอดี ผมจะดันตัวเองให้ลุกคืนแต่ก็ติดที่ว่ามือของรุ่นพี่ ฮยอนจุงนั้นกำลังโอบเอวผมไว้อยู่


ปะ....ปล่อยเถอะครับ


นายจะไม่ยอมฟังเรื่องที่พี่จะเล่าจริงๆเหรอ ฮยองจุน หืม!!” น้ำเสียงของรุ่นพี่ฮยอนจุงถูกกระซิบผ่านหูของผม ขอบอกตอนนี้เลยว่าผมเขินมากเลยล่ะ แต่เมื่อรุ่นพี่ฮยอนจุงกระชับอ้อมกอดเท่านั้นแหละ จะ...ใจผมหล่นหายไปแล้ว


ระ....รุ่นพี่ฮยอนจุงครับ ปล่อยผมเถอะ ผมจะรับฟังเรื่องที่พี่จะเล่าครับ แต่ตอนนี้รุ่นพี่ให้ผมลุกขึ้นก่อนได้มั้ยครับ ไม่ไหวแล้ว เมื่อยมากเลยรุ่นพี่ฮยอนจุงอมยิ้มให้ผมเล็กน้อย ก่อนที่จะคลายอ้อมกอดให้ผม ผมเลยลุกขึ้นยืนแล้วก็ปัดฝุ่นที่กางเกงเล็กน้อย


รุ่นพี่เล่ามาสิครับ รีบเล่าให้จบเร็วๆ ผมจะได้ไประ........ยังไม่ทันพูดจบประโยครุ่นพี่ฮยอนจุงก็เอื้อมมือขึ้นมาปิดปากผม


เรียนนะ เมื่อไรก็ได้ แต่ว่าเรื่องที่พี่เล่านะสำคัญนะ นายต้องฟังรุ่นพี่ฮยอนจุงพูดในขณะที่มือก็ยังคงปิดปากผมไม่ยอมเอาออก


อือๆๆผมพยักหน้าให้รุ่นพี่ฮยอนจุง รุ่นพี่ฮยอนจุงเลยยกมืออกจากปากผมแล้วจูงมือผมไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมเมื่อกี้นี้


เล่ามาเลยครับ ผมพร้อมที่จะฟังแล้ว


นายจำคำถามที่เมื่อวานนายถามพี่ได้หรือเปล่าพี่เขาต้องการอะไรกันนะ


ครับ


แต่ก่อนที่พี่จะเล่า พี่อยากให้นายถามพี่อีกรอบหนึ่งจะได้มั้ย


คำถามเมื่อวาน อ่อๆๆ ได้ครับๆๆเฮ้อๆๆพี่เขาจะทำอะไรกันแน่นะ  แล้วผมก็ถามคำถามเมื่อวานกับรุ่นพี่ฮยอนจุงอีกครั้ง แต่คำตอบที่พี่เขาตอบทำมันถึงได้เหมือนเดิมล่ะ ถ้าเหมือนเดิมแบบนี้รุ่นพี่ฮยอนจุงจะให้ผมถามไปเพื่ออะไรกันนะ


รุ่นพี่ฮยอนจุงครับ พี่มี เฟริสคิส ตอนไหนครับ แม้ว่าผมจะไม่อยากถามคำถามนี้สักเท่าไร แต่ก็ต้องจำใจที่จะต้องถามมันออกมา


พี่เพิ่งมีเมื่อไม่นานมานี้แหละ แม้จะไม่หรูหรา ที่พี่ก็ประทับใจนะฉึก!! คำตอบที่ทิ่มแทงใจผมเป็นอย่างมาก ในเมื่อผมก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว ทำไมผมต้องรู้สึกเจ็บอีกด้วยล่ะ


เหรอครับ!! พี่คงจะมีความสุขมากสินะฮยองจุนสีหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดเจน


เป็นอะไรของนายฮยองจุน ยังไงนายก็เสมือนคนคุ้นเคยของพี่คนหนึ่งนะ พี่พร้อมที่จะช่วยเหลือนายทุกๆอย่างจริงๆรุ่นพี่พูดแบบนี้ทำไม รุ่นพี่จะมาพูดให้ความหวังผมเพื่ออะไร


พี่ไม่ได้รักผม ก็อย่ามาให้ความหวังกันแบบนี้สิครับ ผมคงไปแทนที่รุ่นพี่หน้าหวานคนนั้นไม่ได้จริงๆผมมองรุ่นพี่ฮยอนจุงน้ำตาเอ่อ


อะไรที่ทำให้นายคิดอย่างนั้นเหรอฮยองจุนรุ่นพี่ฮยอนจุงเอื้อมมือมาปาดน้ำตาบนหน้าผมออกให้ แต่ผมไม่สามารถหยุดน้ำตาที่มันไหลออกมานี้ได้จริงๆ


เพราะผมเชื่อในสิ่งที่ตาเห็นไงครับ รุ่นพี่คงรักพี่ยองแซงมากใช่มั้ยครับ ใช่มั้ยครับ ฮึก!!” ผมทุบอกรุ่นพี่ ฮยอนจุงอย่างไม่ยั้งมือ แต่แล้วผมก็ต้องหยุดการกระทำลงเมื่อรุ่นพี่ฮยอนจุงดึงผมเข้าไปจูบอย่างอ่อนโยน มือของผมเริ่มที่จะขยับเขยื้อนไปคล้องคอรุ่นพี่ฮยอนจุงไว้ ร่างกายของผมในตอนนี้มันอ่อนปวกเปียกไปหมด แม้กระทั่งแรงที่จะยืนก็แทบไม่มี แต่แล้วความรู้สึกเจ็บก็กลับมาอีกครั้ง ทำไมนะทำไม


 ผมไม่อยากจูบกับรุ่นพี่ซ้ำรอยใคร เพี๊ยะ!!” เมื่อรุ่นพี่ฮยอนจุงถอนรีมฝีปากออก ผมก็ตบหน้ารุ่นพี่เขาทันที ถ้าไม่ได้รักก็อย่าทำแบบนี้ และจู่ๆรุ่นพี่ฮยอนจุงก็ดึงผมเข้าไปกอดไว้แน่น ทั้งยังลูบผมของผมอีกด้วย ความอ่อนโยนของรุ่นพี่ฮยอนจุงทำให้ผมจะใจอ่อนกับเขาอีกแล้ว


พี่แค่อยากรู้ว่านายรู้สึกกับพี่ยังไงแค่นั้นเอง ทำไมนายถึงใจร้ายกับพี่ขนาดนี้ นายไม่เข้าใจสิ่งที่พี่กำลังทำใช่มั้ยฮยองจุน


รุ่นพี่จะให้ผมเข้าใจอะไรอีกล่ะครับ ในเมื่อ ตอนเที่ยงรุ่นพี่ฮยอนจุงกับรุ่นพี่ยองแซง.......ผมเลือกที่จะไม่พูดถึงมันอีก เพราะพูดไปก็เป็นผมคนเดียวที่เจ็บ


แล้วถ้าพี่จะบอกว่า พี่รักฮยองจุน ฮยองจุนจะตอบพี่ยังไงผมควรทำในสิ่งที่ถูกต้องใช่มั้ยครับ


หัวใจของผมมันด้านชาไปแล้วล่ะครับ ผมไม่ได้รักรุ่นพี่ฮยอนจุง ขอโทษด้วยผมพูดจบก็ผลัก  รุ่นพี่ฮยอนจุงออก ก่อนที่ผมจะวิ่งออกไป ในตอนนี้ผมอยากจะวิ่ง วิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด น้ำตาของผมมันเริ่มไหลออกมาอีกแล้วล่ะครับ ผมจะวิ่งไปจนกว่าน้ำตาทั้งหมดจะหายไป เพราะผมไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตาของคนที่อ่อนแออย่างผม ผมไม่เคยรู้สึกเจ็บแบบนี้มาก่อน เป็นเพราะว่าผมรักรุ่นพี่ฮยอนจุงมากเกินไป ให้ความสำคัญกับรุ่นพี่ฮยอนจุงมากเกินไป แต่เมื่อความจริงเป็นไปไม่ได้ที่ผมกับรุ่นฮยอนจุงจะรักกัน เพราะฉะนั้นแล้วผมจะทำใจ แล้วคิดว่า รุ่นพี่ฮยอนจุงเป็นเพียงพี่ชายที่ผมรักคนหนึ่ง เพียงแค่พี่ชายเท่านั้น

******************************

คยูจง TALK

ผมไม่เข้าใจยองแซงเลยจริงๆนะ ทั้งๆที่เขาเคยบอกว่ารักผมมากนักหนา แต่การกระทำของเขาในวันนี้มันทำให้ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องโกหกหลอกลวงทั้งหมด เพราะผมกลัวกับการที่จะมีความรัก แต่ก็มียองแซงคนเดียวที่เข้าใจผมเสมอมา ผมยังคงจำวันนั้นได้ดี วันที่ยองแซงเข้ามาบอกรักผม


ฉันชอบนายคยูจง เป็นแฟนกับฉันนะวันนั้นเป็นวันที่ผมอึ้งที่สุดในชีวิต ผมไม่เคยคิดเลยว่า เพื่อนข้างห้องอย่างยองแซงจะมาชอบคนอย่างผม ตอนแรกผมก็แค่จะคบไปเล่นๆ แต่ดูท่าทางแล้วผมรู้สึกรักเขามากกว่าอะไรทั้งสิ้น แต่พอมาวันนี้ความรู้สึกรักของผมเหมือนว่ามันจะหายไปแล้วเกือบครึ่ง ทำไมคนที่ผมรักถึงต้องมาหักหลังกันแบบนี้ด้วย


คยูจง ทำอะไรอยู่เหรอยองแซงเดินเข้ามาในห้องเรียนของผมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเหมือนปกติ แต่ว่าตอนนี้ผมยิ้มไม่ออกแล้ว เพราะความเจ็บจี๊ดที่หน้าอกข้างซ้ายในตอนนี้ มันเกินกว่าที่จะยิ้มออกจริงๆ


เปล่าหรอก นายมาที่นี่มีอะไรหรือเปล่า ถ้าไม่มีฉันจะได้ไปทำงานต่อผมเลี่ยงที่จะมองหน้ายองแซง


ทำไมนายถึงไล่ฉันล่ะคยูจง ฉันเพิ่งมาถึงเองนะยองแซงยังคงทำหน้ายิ้มแย้ม


นายจะเอาอะไรกับฉันอีกยองแซง!! แค่นี้ฉันก็เจ็บมากพอแล้วนะ นายต้องการอะไรอีกผมตะคอกใสยองแซงอย่างเหลืออด เพื่อนๆในห้องหันมามองผมเป็นตาเดียว แล้วก่อนที่อะไรจะเลวร้ายไปมากกว่านี้ เพื่อนๆในห้องของผมก็เดินออกจากห้องไปเพื่อให้ผมได้อยู่กับยองแซงเพียงลำพัง


นายเป็นอะไรของนายคยูจง ฉันไม่เคยต้องการอะไรจากนายเลยนะผมชักจะเหลืออดแล้วนะ ผมเดินไปล็อคประตูห้องแล้วเดินตรงไปกระชากแขนยองแซงโดยที่ไม่สนเลยว่ายองแซงจะเจ็บแค่ไหน


นายมาทำให้ฉันรักนายทำไม นายมาทำให้ฉันรักนายทำไม ยองแซงผมผลักยองแซงให้พิงกับพนัง


โอ๊ย!! ฉันเจ็บนะยองแซงร้องออกมา แต่ผมไม่สนใจหรอกนะว่าเขาจะเจ็บแค่ไหน เพราะตอนนี้ผมเจ็บมากกว่าเขาเป็นร้อยเท่า


เจ็บเหรอ แค่นี่เจ็บแล้วเหรอ แล้วที่นายทำกับฉันในวันนี้ นายไม่คิดว่าฉันจะเจ็บบ้างเหรอห๊า!! ยองแซงผมบีบไหล่ยองแซงอย่างแรง


ฉันทำอะไร ฉันทำอะไรให้นายเจ็บคยูจง


หึ!! แล้ววันนี้นายกับฮยอนจุงทำอะไรกันล่ะ ถึงกับต้องถวายพานให้ฮยอนจุงมันเลยหรือไง นายรักมันมากกว่าฉันใช่มั้ยยองแซง  ผมตะคอกใส่ยองแซง


นายกำลังเขาใจฉันผิดอยู่นะคยูจง ฉันกับฮยอนจุงไม่ได้.......


ฉันไม่ได้ตาบอด นายคิดว่าฉันไม่เห็นมันหรือไง นายทำอะไรอยู่รู้ตัวหรือเปล่า นายจะบอกว่าที่ฉันเห็นนายจูบกับฮยอนจุงเป็นเรื่องจัดฉากงั้นเหรอ เหอะ!! ถ้าฉันเชื่อนายฉันก็โง่แล้วล่ะผมตอบอย่างใจเย็นที่สุดแล้ว


ใช่มันเป็นเรื่องจัดฉาก จริงๆแล้วฉันกับฮยอนจุงเราไม่ได้มีอะไรกันจริงๆนะ


นายจะมัวแก้ตัวทำไมล่ะยองแซง ในเมื่อนายก็อยากเป็นของฮยอนจุงใจจะขาดแล้วไม่ใช่เหรอ นายมันพวกชอบแก้ตัว เชื่อใจไม่ได้เลยจริงๆ


ทำไมนายถึงไม่ฟังเหตุผลของฉันบ้างล่ะ ทำไมนายถึงมาว่าฉันว่าเป็นพวกอย่างว่า ถ้านายไม่เชื่อใจกันแบบนี้ เราเลิกกันดีกว่าคยูจง!!” ในที่สุดนายก็พูดในสิ่งที่นายต้องการออกมาแล้วสินะ นายต้องการแบบนั้นจริงๆใช่มั้ยยองแซง แต่ฉันจะบอกไว้เลยนะ ไม่มีทาง


เพราะเหตุผลของนายมันฟังไม่ขึ้นไงล่ะ ในที่สุดนายก็ยอมพูดออกมาแล้วสินะ ที่ผ่านมานายแค่ต้องการปั่นหัวฉันเล่นใช่มั้ย นายเพียงแค่ต้องการเอาชนะคนที่ไม่เคยรักใครอย่างฉันใช่มั้ย งั้นฉันก็ขอบอกกับนายตรงนี้ไปเลยนะ ฉันรักนายเข้าแล้วล่ะ ซะใจนายหรือยังล่ะยองแซงที่เอาชนะฉันได้ เกมนี้ฉันยอมแพ้แล้วจริงๆ นายมันร้ายยิ่งกว่าปีศาจซะอีกยองแซงผมพูดออกไปจนหมด ส่วนยองแซงในตอนนี้ได้แต่ยืนฟังผมนิ่งๆ ก่อนที่จะเอ่ยคำพูดออกมาที่มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บเหมือนโดนคนขวักเอาหัวใจไปเสียแล้ว


ใช่!! ฉันมันก็เป็นแบบนี้แหละ นายเห็นตัวตนที่แท้จริงของฉันหรือยังล่ะ หึ!! ผิดหวังสินะ แต่ก็สวมควรแล้วล่ะคยูจง!! นายมันโง่ที่รักฉัน


นี่สินะคือความจริงทั้งหมด ทำไมฉันถึงโง่ไปหลงรักคนอย่างนายนะผมตอบยองแซงด้วยเสียงที่แผ่วเบาเหมือนคนที่กำลังใกล้ตาย ผมปล่อยมือออกจากยองแซงให้เป็นอิสระ


เพี๊ยะ!! เพราะนายไม่ยอมฟังเหตุผลจากฉันต่างหากล่ะคยูจง นายไม่โง่ โง่ที่สุดเลย ฉันเกลียดนายได้ยินมั้ย ฉันเกลียดนายคนใจร้าย ฮึก ฮึกยองแซงตบผมทีหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอามือน้อยๆของเขาทุบมาที่อกของผมอย่างแรง และเขาก็ทุบอกผมอยู่อย่างนั้นจนมือของเขาเริ่มอ่อนล้า จึงหยุดชะงักไป


หยุดทำไมล่ะ ทุบตีฉันต่อไปสิยองแซง ทำไมไม่ทุบตีฉันต่อล่ะผมกระชากมือน้อยๆของยองแซงจนแรงกระชากทำให้หลังยองแซงกระแทกกับกำแพงอย่างแรง ยองแซงไม่พูดอะไร ได้แต่ก้มหน้าตลอด ผมชักจะทนไม่ไหวแล้วจริงๆนะ


ทุบฉันสิยองแซง ทุบฉันจนกว่าความเกลียดของนายจะหายไป แต่ถ้าไม่ไม่ทุบฉันจะจูบนายจริงๆนะ  ผมมองยองแซงที่ตอนนี้เอาแต่ก้มหน้านิ่ง ผมเลยจับหน้ายองแซงให้เงยขึ้นมามองหน้าผม และผมก็รู้ทันทีเลยว่าที่ยองแซงก้มหน้าลงไปเมื่อกี้นี่ เพื่อปกปิดน้ำตาที่ไหลออกมา


ฉันไม่เคยคิดที่อยากจะเอาชนะนายเลยคยูจง ฉันรักนายเพราะรักนายจริงๆ และฉันก็ไม่เคยคิดที่จะหลอกนายเลยสักครั้ง ที่ฉันทำลงไปทั้งหมดก็เพราะฉันรักนาย ฉันรักนายจริงๆ ถ้านายไม่เชื่อฉันจะ..................ผมเชื่อแล้ว ผมเชื่อเขาแล้ว เป็นเพราะความงี่เง่าของผม ทำให้เรื่องมันต้องวุ่นวายขนาดนี้


ฉันเชื่อนายยองแซงผมตอบยองแซงก่อนที่จะประคองใบหน้าหวานๆของยองแซงไว้ ก่อนที่ผมจะก้มลงทาบริมฝีปากของยองแซงไว้อย่างเนิ่นนาน ก่อนที่จะละริมฝีปากออกมา


ขอโทษที่ทำให้นายต้องร้องไห้ ฉันรักนายนะยองแซง


ฉันขอโทษที่ทำให้นายเข้าใจผิด คยูจงต่อไปนี้นายจำไว้ให้ดีนะ ที่ฉันรักนายก็เพราะ ฉันรักนายด้วยหัวใจของฉันจริงๆ ฉันรักนายนะคยูจงยองแซงเอ่ยออกมาก่อนที่จะกระโดดกอดคอผมแน่น ผมจะขาดใจตายอยู่แล้วครับ ใครก็ได้ช่วยผมที

END KYU JONG TALK

 

ผ่านไปหลายวันแล้วที่รุ่นพี่ฮยอนจุงไม่ได้มาสอนในคาบเรียนของเขา เขาหายไปไหนกันนะ ตั้งแต่วันนั้นวันที่ผมปฏิเสธเขา ผมก็ไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกเลย ผมรอคอยชั่วโมงของรุ่นพี่ฮยอนจุงทุกๆวัน แต่แล้วพอถึงชั่วโมงของรุ่นพี่ฮยอนจุงนั้นกลับมีแต่ความว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เงาของรุ่นพี่ฮยอนจุงเลย /แอ๊ด!!\ เสียงเปิดประตูดังขึ้น ผมเลยหันไปมองเพราะคิดว่าจะเป็นรุ่นพี่ฮยอนจุง แต่แล้วผมก็ต้องผิดหวังเมื่อคนนั้นเดินเข้ามา

รุ่นพี่ยองแซง!! แล้วรุ่นพี่มากับใครล่ะนั่น


สวัสดีครับ น้องๆทุกคน ไม่ได้เจอกันหลายวันเลยนะครับ วันนี้พี่มีรุ่นพี่พิเศษเพิ่มอีกหนึ่งคนมาแนะนำ เขาชื่อ คิมคยูจงนะ จะมาช่วยพี่สอนแทนฮยอนจุง แทน รุ่นพี่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงนะ


สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักน้องๆทุกคนนะครับ  และก่อนที่ผมจะสงสัยไปมากกว่านี้ ยัยโบจองเจ้าเก่าก็ถามขึ้น


เอ่อ!! ขอโทษนะค่ะรุ่นพี่ยองแซง แล้วรุ่นพี่ฮยอนจุงเขาไปไหนล่ะค่ะ


อ่อ!! เขาเตรียมตัวที่จะไปเรียนต่อที่ปารีสนะปะ.....ปารีส คำว่าปารีสตอนนี้วนเวียนอยู่ในหัวผมอีกแล้ว รุ่นพี่ฮยอนจุงกำลังจะจากผมไปอีกแล้ว ทำไมนะ ทำไมผมถึงลืมรุ่นพี่ฮยอนจุงไม่ได้สักที และตั้งแต่วินาทีจนถึงหมดคาบเรียนผมก็ได้แต่นั่งคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆมากมาย จนมารู้สึกตัวก็ตอนที่รุ่นพี่ยองแซงเรียกผม


ฮยองจุน ฮยองจุน


คะ....ครับ รุ่นพี่ยองแซงมีอะไรหรือเปล่าครับ


พี่จะมาขอโทษนายเรื่องที่ทำให้นายเข้าใจผิดในวันนั้นเข้าใจผิด? ผมไปเข้าใจอะไรรุ่นพี่องแซงผิดงั้นเหรอ


วันไหนครับ


เมื่อสองวันก่อนตอนกลางวันนะ จริงๆแล้วพี่กับฮยอนจุงเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ ที่นายเห็นในวันนั้นมันเป็นการจัดฉาก พี่กับฮยอนจุงไม่ได้คิดอะไรกันมะ...ไม่ได้คิดอะไรกัน หมายความว่ายังไง ผมงงไปหมดแล้ว


หมายความว่ายังไงครับ


ฮยอนจุงเขาแค่อยากรู้ว่านายคิดยังไงกับเขานะ เขาก็เลยสร้างเรื่องขึ้นมา ฮยองจุนเข้าใจหรือเปล่า


รุ่นพี่จะบอกว่าที่ผมเห็นวันนั้น มันเป็นแค่ภาพลวงตาเหรอครับ


ใช่ มันเป็นแผนของฮยอนจุง พี่เองก็โดนมาเหมือนกัน เกือบจะเข้าใจยองแซงผิดอยู่แล้วล่ะรุ่นพี่คยูจงคนนั้นพูดติดตลก


รุ่นพี่สองคนต้องการจะบอกผมว่ารุ่นพี่สองคนเป็น.........


เราสองคนเป็นแฟนกันนะ ขอโทษที่ทำให้นายต้องเข้าใจผิดด้วยนะฮยองจุนรุ่นพี่ยองแซงตอบผม ทำให้ผมอึ้งไปชั่วขณะ ถ้าอย่างนั้นผม ผมก็เข้าใจผิดมาโดยตลอด


ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัวก่อนนะผมกำลังจะเดินออกไป แต่คำพูดของรุ่นพี่ยองแซงทำให้ผมหยุดชะงักไป


ฮยอนจุงเขาอยากเจอนายอีกสักครั้งนะ นายช่วยไปเจอเขาก่อนที่เขาจะไปได้มั้ยฮยองจุน


ครับ ผมจะไป แล้วรุ่นพี่ฮยอนจุงเขาอยู่ที่ไหนเหรอครับ


เขารอฮยองจุนอยู่ที่บ้านของเขานะพอรุ่นพี่ยองแซงบอกเสร็จ ผมก็รีบวิ่งออกไปทันที


หวังว่าคงจะปรับความเข้าใจกันได้นะคยูจงกล่าวอย่างตั้งความหวัง


เฮ้อ!! มันอยู่ที่ฮยอนจุงแล้วล่ะ ทำกับเขาไว้ขนาดนั้น เป็นฉันๆก็ไม่เอาหรอกคนแบบนี้ ไร้สาระชะมัด


แต่ว่าฉันไม่ไร้สาระนะยองแซงพูดแล้วก็อดที่จะหอมแก้มไม่ได้เลยจริงๆ


อ่ะ!! คยูจงนายทำอะไร เดี๋ยวเถอะ!!” ยองแซงร้องเสียงหลงเมื่อถูกคยูจงหอมแก้ม


ยองแซงไหนๆเราก็คบกันมานานแล้ว ฉันขอหน่อยนะ 


นายจะบ้าเหรอ นี่มันห้องเรียนนะ อุ๊บ!!” เสียงทักท้วงของยองแซงถูกคยูจงกลืนลงคอไปหมดเมื่อคยูจงประทับริมฝีปากบาง แล้วยองแซงก็ไม่สามารถต้านแรงปารถนาของตัวเองกับคยูจงได้ ร่างของคนสองคนก็ล้มลงที่พื้นกระเบื้องสีขาว  ภายในห้องเรียนที่อบอวนไปด้วยความรักอันแสนหวานของเขาทั้งสองคน

******************************

ฮยองจุน TALK

ผมรีบมาที่บ้านรุ่นพี่ฮยอนจุง หลังจากที่รู้ความจริงทั้งหมด ยอมรับเลยว่าโกรธมาก พี่เขาเอาความรู้สึกของผมมาล้อเล่นแบบนี้ได้ยังไงนะ ผมผลักประตูเข้าไปในบ้านของรุ่นพี่ฮยอนจุง แล้วผมก็เห็นรุ่นพี่เขากำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่


รุ่นพี่ฮยอนจุง มีอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่าครับรุ่นพี่ฮยอนจุงหันหน้ามามองผม ก่อนที่จะลุกขึ้นมากอดผมไว้


ฮยองจุนพี่คิดถึงนาย


รุ่นพี่ฮยอนจุง ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้กับผม ทำไมพี่ถึงมาเล่นกับความรู้สึกของผมแบบนี้ พี่ต้องการอะไรผมพูดกับคนในอ้อมกอด


พี่เพียงแค่อยากให้นายรู้ว่าพี่รักนาย


แล้วสองวันที่ผ่านมาพี่ไปไหนมาล่ะครับ


พี่..............


 พี่ทำอย่างนี้กับผมได้ยังไง ผมก็คนนะ ผมก็เจ็บเป็นเหมือนกัน มาบอกรักกันแล้วหายหน้าไปแบบนี้ พี่ต้องการอะไรกันแน่ ผมตะโกนใส่หน้าพี่ฮยอนจุงก่อนจะผลักรุ่นพี่ฮยอนจุงออก


ฮยองจุน พี่ไม่ได้ตั้งใจ พี่ขอ.......


/เพี๊ยะ!!!\


ผมไม่อยากฟังมันอีกแล้ว ผมไม่อยากฟังมันอีกผมตบรุ่นพี่ฮยอนจุง ก่อนที่น้ำตาที่ผมเก็บไว้นานมันก็เริ่มจะไหลออกมาอีกครั้ง


พี่รักนายนะฮยองจุน พี่รักนาย ได้โปรดอย่าใจร้ายกับพี่เลยนะ พี่ขอโทษฮยองจุน พี่ขอโทษรุ่นพี่ฮยอนจุงดึงผมเข้าไปกอดอีกครั้ง ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ความรู้สึกโกรธที่มีอยู่ตอนนี้มันได้หายไปหมดแล้ว เพราะอะไรนะ เพราะอะไร


ถ้ารุ่นพี่รักผมจริงๆ ได้โปรดอย่าเล่นกับความรู้สึกแบบนี้กับผมอีก เพียงแค่นี้ผมก็เจ็บมากอยู่แล้ว นะครับรุ่นพี่ฮยอนจุง พี่อย่าทำแบบนี้อีกเลย


พี่สัญญา ฮยองจุน พี่สัญญา ขอแค่นายมายืนอยู่ข้างๆกับพี่แบบนี้ พี่ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว พี่รักนายนะ ฮยองจุนรุ่นพี่ฮยอนจุงเลื่อนหน้ามาใกล้ๆ ริมฝีปากของเราแตะสัมผัสกันบางเบาก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นจุมพิตที่ลึกซึ้งและหวานล้ำ


แล้วนายล่ะฮยองจุน นายรักพี่หรือเปล่า


รักครับ ผมรักรุ่นพี่ฮยอนจุงที่สุดเลยผมโน้มหน้ารุ่นพี่ฮยอนจุงเข้ามาหาแล้วผมก็กดริมฝีปากลงไปอย่างนุ่มนวล ก็มันไม่เคยนี่น่า


ถ้าอย่างงั้นต่อไปนี้ฮยองจุนย้ายมาอยู่กับพี่นะ


ไหนรุ่นพี่บอกว่าจะไปเรียนต่อที่ปารีสไงครับ


พี่บอกนายตอนไหน พี่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย นายไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน


ก็รุ่นพี่ยองแซงบอกผม


ฮ่าฮ่านายโดนยองแซงต้มตุ๋นแล้วล่ะฮยองจุนรุ่นพี่ฮยอนจุงอมยิ้มก่อนที่จะเอามือมาเขลกหัวผม


โอ๊ย!! เจ็บนะรุ่นพี่ฮยอนจุงให้ตายเถอะ รุ่นพี่คยูจงกับรุ่นพี่ยองแซงสมกับเป็นคู่รักมหาภัยจริงๆ


ฮ่าฮ่า ฮยองจุน พี่ขออะไรกับนายสักอย่างได้มั้ย


ครับ!! รุ่นพี่จะขออะไรผมพยักหน้าให้รุ่นพี่ฮยอนจุง


ต่อไปนี้เรียกพี่ว่า พี่ฮยอนจุงนะ อย่าเรียกว่า รุ่นพี่ฮยอนจุงอีกเลย ฟังแล้วมันดูห่างเหินกันเกินไปนะ ได้มั้ย ฮยองจุน


ครับ!! พี่ฮยอนจุงผมตอบรับด้วยความยินดี ทำไมพี่เขาถึงได้น่ารักอะไรแบบนี้นะ เราสองคนมองตากันอยู่นานสองนาน ก่อนที่พี่ฮยอนจุงจะก้มลงทาบริมฝีปากผมอีกครั้ง มันดูอ่อนหวานและเนิ่นนานมาก ต่อไปนี้การแอบรักข้างเดียวของผมคงจะไม่มีอีกแล้วสินะ ขอบคุณนะครับรุ่นพี่ฮยอนจุงที่รักผม..........

******************************

บันทึกพิเศษ By Heo Young Seang

 

เป็นเวลาหกปีแล้วสิที่ผมกับคยูจงคบกัน ผมยังคงจำวันแรกที่ผมกับคยูจงคบกันได้เป็นอย่างดี มันเป็นความทรงจำที่ดีมากจริงๆ มันไม่น่าเชื่อที่ผมกับคยูจงจะมาได้ไกลถึงขนาดนี้ ตั้งแต่วันที่ผมบอกชอบคยูจงไปหกปีที่แล้ว ผมยอมรับเลยว่า ผมคิดเรื่องนี้นานมาก กว่าที่จะตัดสินใจบอกกับคยูจง แม้ในตอนแรกผมรู้สึกกังวลว่าถ้าผมบอกชอบคยูจงไปแล้ว เขาจะรับรักผมหรือเปล่านะ แต่แล้วความกังวลของผมก็หายไปเมื่อคยูจงรับรักผม ถึงแม้ว่าคยูจงจะไม่ได้บอกรักผมเหมือนกับที่ผมบอกเขา แต่อย่างน้อยเขาก็ยังรับรักผม ผมเคยตั้งมั่นกับตัวเองไว้ว่า ซักวันหนึ่งคยูจงจะต้องรักผมเหมือนกับพี่ผมรักเขา แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคยูจงถึงบอกกับผมว่าที่ผมบอกรักเขาที่ผมมอบความรักให้เขาทั้งหมดมันคือการเอาชนะของผม ผมไม่เข้าใจจริงๆนะว่าคยูจงไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหนกันนะ และผมก็เพิ่งได้รับรู้ความรู้สึกของคยูจงในวันนั้น เขาบอกรักผมในวันนั้น บอกตามตรงเลยนะครับ ตอนนั้น ตอนที่ได้ยินคยูจงบอกรักผม ผมรู้สึกมีความสุขมาก มากที่สุดในชีวิต เพราะในที่สุดผมก็สามารถทำให้คยูจงรักผมได้ แม้ว่าต้องใช้ความพยายามอย่างมาก แต่มันก็คุ้มนะครับ มันข้อดีของคยูจงสองข้อที่ผมชอบมากที่สุดเลย คือ ถ้าเขาคิดที่จะรักใครจริงๆเขาจะไม่มีวันทำให้คนคนนั้นเสียใจเด็ดขาด แล้วก็ ถ้าเขาจะรักใครสักคนเขาก็จะรักด้วยหัวใจของเขา และจะรักใครคนนั้นคนเดียวด้วย

ผมดีใจที่ผมได้รักคนดีดีอย่างคยูจง เพราะว่าคยูจงนั้นทำให้ผมมีความสุขและรู้จักคำว่ารักที่แท้จริง.....คยูจง ฉันรักนาย

 

บันทึกพิเศษ By Kim Kyu Jong

 

ผมไม่เคยคิดเลยว่าผมจะมีความรักที่ดีกับคนอื่นเขาได้ เพราะตั้งแต่โตมาผมยังไม่เคยมีความรักกับเขาเลย แต่เพียงเพราะ ยองแซง เขาทำให้ผมได้รู้จักคำว่ารักมากขึ้น ถ้าไม่มียองแซงผมอาจจะไม่รู้จักคำว่ารักก็เป็นได้ ถึงแม้ว่าในตอนแรกๆที่ยองแซงมาบอกรักผม ผมก็รู้สึกอึ้งๆงงๆนิดหน่อยที่อยู่ดีๆก็มีคนมาบอกรักซะงั้น ไม่รู้ว่าผมไปทำอะไรโดนใจเขาหรือเปล่านะ เขาถึงได้มาชอบผมได้ ยอมรับว่าในตอนแรกผมก็คิดจะคบกับยองแซงเป็นเพียงแค่เพื่อนคนหนึ่ง แต่ทำไมเวลาผ่านไป ใจของผมถึงเปลี่ยนไป ไม่ได้คิดกับยองแซงแค่เพื่อนอีกต่อไป อาจเป็นเพราะว่า เวลาที่ผมได้อยู่กับยองแซง เขามักจะทำอะไรให้ผมประทับใจแล้วทำให้ผมรู้สึกมีความสุขอยู่ตลอดเวลา ผมไม่รู้ว่ามันเกิดความรักขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไร แต่ผมรู้แค่ว่า ผมรู้สึกรักยองแซงเข้าแล้วจริงๆ ด้วยความเป็นตัวเองของเขา ทำให้ผมอยู่ด้วยแล้วรู้สึกสบายใจ มันเลยทำให้ผมรู้สึกได้ทันทีเลยว่า ถ้าวันไหนผมขาดยองแซงไป ชีวิตของผมก็คงจะเหี่ยวเฉาเหมือนต้นไม้ที่ไม่ได้รดน้ำ ขอบคุณมากๆยองแซง ที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้กับคำว่ารักในฉบับของนาย ขอบคุณมากจริงๆ ยองแซง ฉันรักนาย!!  

 

บันทึกพิเศษ By Kim Hyun Joong


 

ทุกคนครับผมมีเรื่องจะสารภาพครับ ที่จริงแล้วผมนะแอบชอบฮยองจุน มาก่อนที่เขาจะมาชอบผมซะอีก มันเหมือนรักแรกผมนะครับ วันแรกที่ผมเห็นฮยองจุน ผมก็รู้สึกได้ทันทีเลยว่า นี่แหละ!! คู่แท้ของผม อยากรู้มั้ยครับว่าผมชอบฮยองจุนได้ยังไง ผมไม่อยากจะบอกเลยว่าเรื่องนี้ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน เพราะยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้ แม้แต่ฮยองจุนก็ไม่รู้เช่นกัน เพราะว่าผมเป็นคนเก็บความลับเก่งไงล่ะ หรือว่าเนียนๆนั่นแหละ เอาล่ะผมจะเล่าให้ฟังนะ ครั้งที่ผมเห็นฮยองจุน เขาเป็นนักศึกษาที่ย้ายมาใหม่ แล้วก็ถูกเลือกให้เข้าไปอยู่ที่ห้อง F นั่นก็คือห้องที่เรียนที่สุดนั่นเอง ที่จริงแล้วผมว่าฮยองจุนก็ดูท่าว่าน่าจะเรียนเก่งนะ แต่ทำไมเขาถึงได้มาอยู่ห้อง F ได้ ผมได้แอบมองฮยองจุนอยู่ทุกๆวัน โดยที่เขาเองก็คงจะไม่รู้ตัวมั้งครับ และแล้วผมก็หาหนทางต่างๆมากมายที่มันจะทำให้ผมได้ใกล้ชิดกับฮยองจุน และมันก็คิดมาได้วิธีหนึ่งครับ นั่นก็คือ ไปเป็นรุ่นพี่พิเศษสอนให้นักศึกษาห้อง F นั่นเอง เฮ้อ!! แต่กว่าจะขอฝ่ายปกครองได้เล่นเอาเหงื่อแทบกระเด็น แต่แล้วมันก็สำเร็จไปได้ด้วยดีครับ เพราะว่าผมก็สามารถเป็นรุ่นพี่พิเศษสอนให้นักศึกษาห้อง F ได้สำเร็จ และแล้วความสนิทของผมกับฮยองจุนก็เพิ่มขึ้นเรื่อย จนมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมรักฮยองจุนมากๆเลยล่ะ และแล้วผมก็มีวันที่จะได้ใกล้ชิดกับฮยองจุนสักที รุ่นน้องจองมินเดินเข้ามาในห้องของผมและก็ขอความช่วยเหลือให้ฮยองจุน ยอมรับว่าในตอนแรกที่ได้ยินนั้นผมแทบอยากจะวิ่งไปเสนอตัวเองเลยทีเดียว แต่ว่าผมก็ต้องวางฟอร์มไว้ก่อน แต่ว่าผมก็กลัวว่าฮยองจุนจะเข้าใจผิดผมเหมือนกันนะ เพราะตอนนั้นผมกับยองแซงกำลังนั่งเล่นกีต้าร์ด้วยกันสองคน และแล้วผมก็ต้องเป็นคนติวให้ฮยองจุนโดยไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าในตอนแรกผมก็คิดว่า ฮยองจุนไม่ได้ชอบผม แต่ว่าวันนั้นที่ฮยองจุนไปติวที่บ้านผมในวันนั้น มันทำให้ผมรู้เลยว่าเขานะก็แอบชอบผมเหมือนกัน จะถามว่าผมรู้ได้ยังไงนะเหรอ ยังจำวันที่ฮยองจุนทำปากกาตกได้มั้ยครับ แล้วผมก็อาสาฮยองจุนเก็บให้ และเมื่อผมกำลังก้มเก็บปากกาใต้อยู่ดีๆตาของผมมันดีเกินก็เลยเห็นหนังสือเล่นที่ฮยองจุนอ่านเข้า ที่จริงแล้วผมอ่านมันมาหมดทุกหน้าแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าจะทำตามไม่บอกก็ตาม ที่ผมก้มลงนานก็เพราะว่ากำลังอึ้งอยู่นะครับ ดีนะที่ฮยองจุนไม่สงสัยอะไร ผมก็เลยเนียนทำเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น และแล้วฮยองจุนก็เริ่มถามคำถามตามในหนังสือเล่นนั้น ผมบอกแล้วว่าผมนะอ่านมันมาทุกหน้าแล้วล่ะ เพราะฉะนั้นผมก็เลยตอบคำถามแบบเนียนๆไปเลย และคำตอบที่ผมตอบฮยองจุนในวันนั้นมันคือความจริงที่เกี่ยวกับฮยองจุนทั้งหมด และเพราะว่าผมชอบคิดทำอะไรแผลงๆ ผมก็เลยวางแผนลองใจฮยองจุน แต่ผมก็คิดผิดอย่างมหันต์เลยเพราะว่าฮยองจุนโกรธมากถึงขนาดปฏิเสธรักจากผมเลนล่ะ ยอมรับว่าก็เสียใจ แต่ว่ามันก็เป็นเพราะตัวของผมต่างหากที่ทำให้ฮยองจุนต้องเสียใจ และเมื่อเกิดเหตุการณ์เลวร้ายในวันนั้นมันทำให้ผมไม่กล้าไปพบหน้าฮยองจุนอีก แต่เพราะว่าคยูจงกับยองแซงทำให้ผมได้พบกับฮยองจุนอีกครั้ง และผมก็สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าผมจะต้องไม่ทำให้ฮยองจุนต้องเสียใจอีก เพราะยิ่งฮยองจุนเสียใจมากเท่าไรนั่นมันก็เท่ากับว่าผมเสียใจมากกว่าฮยองจุนเป็นร้อยเท่า ผมรู้สึกขอบคุณที่ฮยองจุนให้อภัยกับผม เพราะถ้าฮยองจุนไม่ให้อภัยกับผมในวันนั้นผมคงขาดใจตายแน่.......เรื่องนี้เป็นความลับนะครับ ห้ามทุกคนไปบอกฮยองจุนเด็ดขาดทั้งเรื่องที่ผมหลงรักฮยองจุนก่อนแล้วก็เรื่องหนังสือเล่มนั้นด้วย เพราะอะไรถึงห้ามบอก.....มีเหตุผมเดียวครับ ผมรู้สึกอายอ่ะ!! ฮยองจุน ในว่าวันนี้หรือวันไหน ฉันจะไม่ขอเป็นรุ่นพี่ของนาย เพราะว่าฉันจะเป็นคนรักของนายตลอดไป.....

 

บันทึกพิเศษ Kim Hyung Joon

 

ผมไม่เคยคิดเลยว่าการที่ผมแอบรักพี่ฮยอนจุงมันทำให้ผมได้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่าง และผมก็เลยได้รู้ว่าการที่จะรักใครนั้น มันต้องใช้ความพยายามมากและความอดทนมาก แม้ว่าจะหึงหรือห่วงยังไงก็ไม่สามารถจะแสดงออกมาได้ ที่จริงแล้วก็รู้สึกเจ็บเหมือนกันนะที่ไม่สามารถทำอะไรได้ แต่ถึงยังไงในวันนี้พี่ฮยอนจุงคนที่ผมแอบชอบมานาน ก็ทำให้ผมรู้สึกมีความสุขมากๆ ถึงแม้ช่วงเวลาที่ผ่านมาผมมักจะได้รับแต่ความเจ็บปวดและเสียน้ำตา แต่ว่ามันก็เป็นสีสันอีกด้านหนึ่งของชีวิต ผมไม่เคยคิดว่าผมกับพี่ฮยอนจุงจะมารักกันได้ เพราะแค่เพียงให้แอบรักเขาไปวันๆผมก็รู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นหน้าเขาเวลาที่เขายิ้ม เขาหัวเราะ มันทำให้ผมนั้นรู้สึกดีและมีความสุขไปด้วย แต่เมื่อเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน เช่นกินข้าว ดูหนัง หรือทำอะไรๆๆร่วมกัน มันทำให้ผมรู้สึกมีความสุข และผมก็ไม่สามารถที่จะอยู่ห่างๆกับพี่ฮยอนจุงแม้แต่วินาทีเดียว ก็เพราะว่ารักยังไงล่ะครับ แม้ว่าความรักของผมกับพี่ฮยอนจุงจะเพิ่งเริ่มเพียงไม่นาน แต่ผมก็จะเก็บความทรงจำดีๆว่าในหัวใจของผมตลอดไป.....พี่ฮยอนจุงครับ ฝากดูแลหัวใจของผมด้วย ผมรักพี่นะครับ.....

END

           *****************************

ว้าวๆๆในที่สุด Shot Fic แอบรักรุ่นพี่ 2 ก็จบลงแล้ว เป็นยังไงบ้างค่ะ ถูกใจรีดเดอร์กันหรือเปล่าเอ่ย!! (ม่ายยยยยย) 55 ถ้าชอบก็กดโหวตๆให้ไรเตอร์ด้วยนะค่ะ อิอิ อ่านแล้วคอมเม้นด้วยนะค่ะว่า Shot Fic สนุกหรือเปล่า ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจที่มอบให้ไรเตอร์นะค่ะ ขอบคุณมากๆค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #232 choco501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 18:43
    อะไรกันคะคุณลีดเดอร์ ต้องมาใช้วิธีแบบนี้พิสูจน์รักแท้ลูกสาวเจ้เลย

    อ้าวๆๆ เลยไปกันใหญ่ เล่นเอาคยูแซงเค้างานเข้าไปด้วยเลยนะเนี่ย

    ว่าแต่ว่า..ในมราสุดก็เข้าใจกันได้ซักทีนะคะ

    ถ้าไม่ได้คยูกะแซงกี้ 2hj ของเจ้แย่แน่ อิๆๆๆ

    จบได้น่ารักมากมาย.....

    ชอบจริงๆๆๆ ^^
    #232
    0
  2. #217 Primadonna (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 01:30
     งานใหญ่เข้าแล้ว!!!!!! *0*
    #217
    0
  3. #207 mooham501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2554 / 20:47
    น่ารั๊กกกกกก
    ไม่ผิดหวังจิงๆ ค่า
    ทั้งสองคุ่เลย ^___^
    #207
    0
  4. #190 Puiizzi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 23:20

    อ๊าย เพราะจุงเลยนะ คยูเข้าใจแซงผิดไปหมดอ่า
    มันน่านัก
    แต่ก็เข้าใจกันจนได้ทั้งคู่เลย น่ารักมากๆเลยค่ะ

    #190
    0
  5. #163 Sojung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 21:44

    อ๊ายๆๆๆๆๆๆน่ารักมากกกก

    หวานกันสุดๆเลย ทั้งสองคู่เลยนะ

    น่ารักสุดๆไปเลย.......

    #163
    0
  6. #152 Ss_fc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 20:59
    น่ารักโคดๆ ถึงจะเล่นบ้าๆไปหน่อย แต่ก็แอบเชียร์2hjตลอด คยูแซงก็อ๊ายยย น่ารักอีกอ่ะ
    #152
    0
  7. #118 Green peas (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2554 / 21:32
    จบได้หวานมาก
    ชอบคยูแซงอ่ะน่ารัก
    ยองแซงทำให้คยูได้รู้จักความรักอ่ะ
    ชอบคู่นี้เวอร์ๆ น่ารักที่สุด
    2hjก็น่ารักนะ จุนเป็นรักแรกของเฮียซะด้วย
    ชอบๆ
    วันหลังก็เอามาลงอีกนะคะไรเตอร์
    มาเร็วๆน้า รีดเดอร์รออยู่
    #118
    0
  8. #112 Blob (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 23:57
    เย้ๆๆ ลงเอยด้วยดี

    แล้วมินนี่หายไปไหน 555
    #112
    0
  9. #111 {l ถั่วเขียว '] (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 17:44
    ^^
    แฮปปี้สุดๆๆ
    เขี้ยว ช่วยโกรธให้นานกว่านี้หน่อยสิ !
    เดี๋ยวเฮียวิลได้ใจ !!
    #111
    0
  10. #106 TP.S (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 15:13
    จบได้อย่างสวยงามมากๆเลยอ่ะไรเตอร์

    ถูกใจมากกกกกกกกกกน่ารักที่สุดเลย

    จุงนี่ก็นะถ้าคยูกับแซงไม่ช่วยหล่ะก็แย่เลย

    อยากอ่านsfของคยูแซงเหมือนกันนะไรเตอร์

    ปล.เป็นกำลังใจให้เสมอนะ รอเรื่องหลักด้วย
    #106
    0
  11. #105 mukie501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2554 / 18:43
       จิ้นได้อีกอะ
    #105
    0
  12. #104 mukie501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2554 / 18:41
    อ่านแล้วอิ่มยิ้มมากมาย เป็นshort ficที่อ่านแล้วเต็มมากๆ

    ขอบคุณมากไรต์เตอร์คนเก่ง อ๊ากกกกก แก้มจะปริแล้ว

    จุนนี่ก็ใจแข็งเหมือนกันนะนี่ แต่จุงก็ร้ายอะ ไปหลอกน้องทามมายยยย
    #104
    0
  13. #103 mayer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2554 / 16:30
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกันจังนะ  อิอิ

    รีดเดอร์อ่านไปเขิลไปเลยอ่ะ ^///^

    2hj ก็นะลองใจกันอยู่นั้นแหละ  เห็นมั๊ยจุง เดี๋ยวน้องก็ไม่รักหรอก   แต่สุดท้ายน้องก็รักอ่ะ เนอะ อิอิ

    ส่วนคยูแซง

    คู่นี้เกือบเข้าใจกันผิดแล้วมั๊ยล่ะ

    ดีนะที่คยูเชื่อแซงอ่ะ  ไม่งั้นมีหวัง.....ฮึ่ย! ไม่อยากคิดเลยยยยยยยยย

    แต่สุดท้ายก็ HAPPY กันดีอ่ะเนอะ ^_^

    แล้วก็อยากบอกไรเตอร์ว่าเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

    อ้อ... เกือบลืมแน่ะ ^_^

    ไรเตอร์คะ  รีดเดอร์คนนี้อยากบอกว่า

    อยากให้ไรเตอร์ทำ SF ของคยูแซงด้วยอ่ะ ^_^

    แบบว่าทำไมแซงถึงมาบอกชอบคยูอ่ะ

    ย้อนไป 6 ปี โน่นเลย  อิอิ

    ปล.  สู้ๆค่า ไรเตอร์ ^_^



    #103
    0
  14. #102 The.TiNg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 14:52
      ซวยแล้วล่ะแซง

     สงสารจุน
    #102
    0
  15. #99 Green peas (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 13:25

    จุงอ่ะแค่อยากลองใจจุนไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย
    สงสารจุนอ่ะ เจ็บน่าดู
    แล้วยังทำให้ยองแซงต้องเดือดร้อนอีก
    คยูเข้าใจยองแซงผิดเลยอ่ะ

    มาอัพๆต่อน้าไรท์เตอร์

    #99
    0
  16. #98 mayer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 13:21
    อ๊ายยยยยยยยย

    ทำไงเนี่ยเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว

    อยากอ่านต่อจัง

    ค้างอย่างแรง
    #98
    0
  17. #90 Blob (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 00:07
    จุงบ้าาาา

    ทำคยูเข้าใจผิดไปด้วยเลย

    ยองแซงงานงอกแล้วมั๊ยล่ะนั่น
    #90
    0
  18. #89 youngwon501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 22:19

    เฮียยยยย งานเข้าแล้ววววววว
    ไมทำงี้อะ สงสารจุนนี่นะ ใช้วิธีอื่นไม่ได้รึไงกัน
    จริงอย่างที่แซงว่าอะ งานนี้แซงมีแต่เสียกับเสีย
    น้านนนนน จุนเสียใจคนเดียวไม่พอ
    คยูกี้ดันมาเห็นฉากเด็ดซะอีก งานเข้าของแท้เลย
    แล้วผลของการกระทำของเฮียจะไปตกอยู่กับใครอะไรยังไงกันบ้างเนี้ย
    คยูจ๋าาา อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ แซงไม่ได้นอกใจคยูน้าาา T-T
    แซงรีบๆไปอธิบายเร็วเข้า เฮียนะเฮีย  -*-
    อ๊ากกกก ไรเตอร์ค่ะ อย่าปล่อยให้รีดเดอร์รอนานนะค่ะ
    รอให้มาต่อยุ่น้าาาา ตอนหน้าคยูแซงแล้วใช่ไหมค่ะ
    อยากรู้ๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณที่กลับมาอัพเพิ่มนะค่ะ ^^

    #89
    0
  19. #88 mukie501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 19:40
    อาาาาา มีคยูแซง นิดนึงด้วยน้าาาา ขอบคุณค้า

    จุงจะป่วนไปไหนนี่

    สงสารจุน กับคยูอ่า

    ไม่รู้จุงคิดอะไรอยู่ ทำไปทำไมกันอะ
    #88
    0
  20. #82 mukie501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2554 / 23:36
    แรงมากเลยอ่า ยิ่งอ่าน ยิ่งอยากอ่านเต็มๆ

    แรงมากเลยแต่ละคนนี่
    #82
    0
  21. #81 mayer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2554 / 16:09
    อัพเถอะค่ะ  ไรเตอร์

    รีดเดอร์อยากอ่านมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    อ้อ...อยากได้คยูแซงเยอะๆด้วยอ่ะ  อิอิ 




    #81
    0
  22. #80 Davil501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2554 / 01:49
    แค่ตังอย่างยังน่าติดตามขนาดนี้ถ้าเป็นเรื่องราวจะน่าอ่านขนาดไหนนะไม่อยากคิด
    เอาไว้รอให้ไรเตอร์อัพให้จบทั้งเรื่องดีกว่า  จริงไหมค่ะคุณไรเตอร์  รออ่านอยู่นะค่ะ

    #80
    0
  23. #79 youngwon501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2554 / 23:49
    โอ้ววววว ช่างดูกดดันจริงๆ
    รัก 4 เส้า เรา 4 คน
    รึแค่เข้าใจผิดกันนะเนี้ย
    ไรท์เตอร์ค่ะ อย่าทำให้อยากรู้แบบนี้ซิ
    อ่านแล้วงานนี้ท่าทางงานจะเข้าแซงหนักสุดนะเนี้ย
    ถึงกับเลิกกันเลยเหรอ ง่ะ คยูอะ ทำไมไม่เชื่อใจกันล่ะ
    จุงนะจุง เล่นไรเนี้ย เห็นป่าว เพื่อนเลิกกันเลย
    แถมจุนก็ยังเข้าใจผิดอีกต่างหาก
    เจ้าแผนการดีนัก แก้ปัญหาเลยนะ
    แฮะๆๆๆ อินจัดค่ะ นี้ขนาดยังไม่ได้อ่านเนื้อเรื่องสักกะจึ๋งนะค่ะเนี้ย 55555
    กลับมาลงเร้วๆน้าาาาา อยากอ่านๆๆๆๆๆๆ อิอิ ^^
    #79
    0