Love In The Host Club คลับนี้มีแต่รัก (SS501+SHINEE+U-KISS)

ตอนที่ 14 : Love In The Host Club : Chapter 8 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ก.พ. 55

Love In The Host Club

Chapter 8

บ้านจงฮยอน

จงฮยอนนั่งมองร่างคีย์ที่นอนสลบอยู่บนเตียงเป็นเวลานานแล้ว ผ่านไปตั้งหลายชั่วโมงแล้วก็ไม่เห็นว่าจะฟื้นสักที แม้จะร้องเรียกสักเท่าไหร่ ร่างกายของคีย์ก็ไม่ขยับเลยแม้แต่หน่อย

ฉันขอเตือนนายครั้งสุดท้าย ถ้านายยังไม่ลืมตาขึ้นมาล่ะก็ ฉันจะทำให้เจ็บจนถึงที่สุดเลยคอยดู  แม้ว่าจะเป็นคำขู่ที่โหดร้ายเพียงใด คีย์ก็ทำได้เพียงหลับตานอนนิ่งไม่รับรู้อะไร

คิมคิบอม!!” น้ำเสียงดุดันตะโกนออกไปอย่างไม่เกรงใจ

...............................แต่ทุกอย่างก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ยังคงมีแต่ความเงียบและไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ สุดท้ายแล้วเขาก็ถอดใจ กลับไปนั่งที่โซฟาตัวใหญ่แทน

มินอา!!”

หลังจากที่จงฮยอนถอยทัพไปสักพัก เสียงที่คุ้นเคยก็ค่อยๆดังขึ้นมา จงฮยอนนั่งนิ่ง เพื่อทดสอบว่าเขาไม่ได้หูฝาดที่ได้ยินเสียงคีย์เรียกน้องสาวตัวเองจริงๆ และเมื่อมั่นใจแล้วว่าใช่ เขาก็รีบลุกไปหาคีย์ในแทบจะทันที

ฉัน.....ฉัน.....ฉันขอโทษที่เป็นสาเหตุทำให้เธอตาย......จะให้ฉันทำยังไงเธอก็บอกฉันมาได้ ขอเพียงอย่างเดียว พี่ชายของเธอ อย่าให้เขามาเกี่ยวข้องกับเรื่องของเราจะได้มั้ย!! ซาตานในคราบมนุษย์อย่างนั้น ฉัน......ฉันไม่ต้องการ.....เธอเข้าใจมั้ยว่าฉันไม่ต้องการ.......เดี๋ยวสิ!! มินอาอย่าเพิ่งไป………มินอา!!”

จงฮยอนกำมือแน่น จ้องมองไปที่คีย์ด้วยแววตาวาวโรจน์ ซาตานในคราบมนุษย์งั้นเหรอ นายชักจะยั่วโมโหฉันมากไปแล้วนะคิมคิบอม

ด้วยความโกรธและโมโหจนขาดสติ จู่ๆจงฮยอนก็กระชากร่างคีย์ขึ้นมา ก่อนที่จะฝาดฝ่ามือไปบนใบหน้าคีย์อย่างแรงด้วยความเคืองโกรธ

/พรึบ!! เพี๊ยะ!!\

คีย์ที่เพิ่งถูกกระชากตัวให้ลุกขึ้นก็ยังคงอยู่ในอาการมึนๆหลังตื่นขึ้นมา แต่เมื่อฝ่ามือของจงฮยอนฟาดลงมาที่แก้มอย่างไม่มีความปราณี เขาก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาในแทบจะทันที ทันทีที่คีย์ลืมตาขึ้นมา ก็เห็นหน้าของคนใจร้ายอย่างชัดเจน

นายตบหน้าฉันทำไม!!” เพราะไม่มีแรงที่จะต่อว่า คีย์จึงทำได้แค่เปล่งเสียงออกมาเบาๆ

นายยังจะกล้าพูดคำนี้กับฉันอีกเหรอคีย์จงฮยอนไม่ได้สนใจเลยว่าคีย์กำลังหน้าซีดขนาดไหน เขาสนใจเพียงแค่จะเอาคืนคนตรงหน้าให้สมสาแก่ใจตนเอง

แล้วนายจะทำไม........โอ๊ย!! ฉันเจ็บนะเถียงได้ยังไม่กี่คำ คีย์ก็ต้องร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เมื่อจงฮยอนจงใจบีบแขนของเขาเอาไว้แน่นจนมันแทบจะแตกหักออกมา

แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ......เมื่อกี้นายพูดว่าอะไร

ฉันพูดอะไร

จะต้องให้ฉันย้อนความทรงจำให้นายงั้นเหรอ มากไปมั้งคีย์ นายจำไม่ได้หรือไม่อยากตอบฉันกันแน่ ห๊ะ!!” สองแขนของจงฮยอนตวัดรอบตัวคีย์มาโอบเอาไว้อย่างแนบชิด

ฉันจะให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย.......เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรเขาพูดย้ำคำถามอีกครั้ง ก่อนจะจบด้วยการก้มหน้าเข้าไปใกล้ริมฝีปากบางของอีกคน
คือว่าฉัน...........คีย์ได้แต่ทำสีหน้าลำบากใจ แล้วยังพยายามที่จะเบี่ยงหน้าหลบให้พ้นไปอีกทาง

1

ใบหน้าแนบชิดลงมากกว่าเดิมจนริมฝีปากสัมผัสกันเบาๆ

2

จงฮยอนใช้แขนข้างซ้ายของตัวเองโอบเอวคีย์ ส่วนมือขวาโอบรอบคอคีย์ เพื่อไม่ให้คีย์ไม่สามารถที่จะขยับไปไหนได้

ถ้าฉันนับสามเมื่อไหร่ โอกาสแก้ตัวของนายก็จะหมดลงแค่นั้น ฉันจะย้ำคำถามกับนายอีกครั้ง เมื่อกี้นายพูดว่าอะไร!!” เพียงแค่จงฮยอนขยับปากพูด ริมฝีปากของทั้งคู่ก็สัมผัสกันครั้งแล้วครั้งเล่า คีย์พยายามที่จะดิ้นให้ออกจากการจับกุม แต่ด้วยแรงที่มีอันน้อยนิด จึงไม่สามารถสู้แรงของจงฮยอนได้ แม้แต่จะเอ่ยพูดสักคำออกมา เขาก็ยังไม่กล้าที่จะทำมัน

สะ......

/ติ๊ด!! ติ๊ด!! ติ๊ด!!\

ยังไม่ทันที่จงฮยอนจะนับถึงสาม  เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จงฮยอนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่จะปล่อยมือที่โอบคีย์ออกอย่างเสียดาย เมื่อเป็นอิสระจากจงฮยอนแล้ว คีย์ถึงกับทรุดลงไปกับพื้นด้วยความหมดแรง

โทรมาทำไมตอนนี้เนี๋ย ไอ้กีซอบ

/ทำไม ฉันโทรมาขัดความสุขของแกหรือไง\

ก็เออนะสิ แล้วแกโทรมามีอะไร

/มีคนอยากคุยกับคุณคีย์ ช่วยหน่อยดิ\

ใคร!!” เสียงจงฮยอนตะโกนใส่คนปลายสาย ทำให้คีย์ถึงกับสะดุ้งตกใจในน้ำเสียงของจงฮยอน

/ก็เพื่อนของเขานะสิ ตอนนี้ร้องห่มร้องไห้ใจแทบขาดแล้วเนี๋ย ฉันสงสารเขาว่ะ ให้เขาได้คุยกับคีย์สักหน่อยเถอะ\

จงฮยอนเหลือบมองคีย์ที่นั่งอยู่ที่พื้นเป็นระยะๆ ก่อนที่สายตาคมเข้มจะสบกับคีย์โดยบังเอิญ จงฮยอนรีบหันหน้ากลับมาที่เดิมอย่างรวดเร็ว ก่อนทีจะสนทนากับกีซอบทางโทรศัพท์ต่อไป

ข้อแลกเปลี่ยนล่ะ

/ก็ไดนายอยากได้อะไรก็บอกมาล่ะกัน แต่ตอนนี้ขอสายคุณคีย์ก่อน\

จงฮยอนละจากกีซอบ แล้วเดินมาหาคีย์ที่นั่งอยู่ที่พื้น ก่อนจะย่อตัวลงไปใกล้ๆคีย์ แล้วยื่นโทรศัพท์ให้พร้อมคำขู่เล็กๆน้อยๆ

พูดไปว่านายสบายดี อย่าพูดว่านายกำลังอยู่ที่ไหนและอยู่ยังไง ถ้านายผิดคำพูดล่ะก็ ฉันจะฉีกนายให้เป็นชิ้นๆเลยคอยดู

คีย์แอบสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะค่อยๆหลบสายตาจงฮยอนที่จ้องมองมา เขารีบหันหน้าไปอีกทาง ก่อนที่จะยกมือถือขึ้นมาวางหู

/จงฮยอน ยังอยู่ป่าวเนี๋ย!!\

เอ่อ!! ฉันเองคีย์

/คุณคีย์เหรอครับ อ่อ งั้นรอสักครูนะครับ\

/คีย์!! เป็นยังไงบ้าง นายจงฮยอนนั่นทำร้ายอะไรนายหรือเปล่า\

คำพูดของเพื่อนรัก ทำให้คีย์หรือสึกเศร้าขึ้นมาทันที คำพูดที่อยากพูดในตอนนี้ มันยากที่จะพูดออกมาจริงๆ เมื่อเห็นว่าคนบางคนกำลังจ้องมองมาอย่างไม่ยอมละสายตาเลย

ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงฉันหรอกอเล็กซานเดอร์ ฉันสบายดีคีย์เริ่มพูดเสียงสั่นขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็ยังพยายามที่จะปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติมากที่สุด แต่ก็ดูเหมือนว่าจะปิดคนปลายสายไม่ได้

/แต่เสียงนายดูไม่ดีเลยนะ มีอะไรหรือเปล่า บอกฉันได้นะ ฉันจะช่วยนายเอง\

ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่รู้สึกเจ็บคอนิดหน่อยนะ ก็เลยเสียงสั่นไปหน่อย

/งั้นนายควรจะรีบกลับบ้านนะ ไปหาหมอซะ เดี๋ยวจะเป็นอะไรขึ้นมา\

จ้า!! ขอบใจนะที่เป็นห่วง

/แล้วตอนนี้นายอยู่ที่ไหน จะกลับบ้านเมื่อไหร่ นายรู้มั้ยตอนที่ Mother รู้เรื่องนี้ เขาเป็นห่วงนายมาก\

แล้วนายบอกคุณแม่ว่ายังไงคีย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อนึกถึงแม่ของตัวเองขึ้นมา

/ฉันก็บอกแค่ว่านายขอหยุดพักผ่อนสักสองสามวันนะ Mother เลยไม่ได้ว่าอะไร\

เฮ้อ!! โล่งอกไปที

/แล้วสรุปนายจะกลับมาเมื่อไหร่\

คีย์หันไปสบตากับจงฮยอน ก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกมาด้วยความกล้าๆกลัวๆ

อ่ะ........เอ่อ อีกประมาณสองวันนะฉันจะกลับ ตอนนี้คงต้องเคลียร์ธุระให้จบก่อน

(ในที่สุดฉันก็พูดมันออกไปแล้ว : คีย์)

จงฮยอนตาลุกวาวโรจน์ด้วยความโกรธ ที่คีย์นั้นผิดคำพูด เขาได้แต่กำมัดระงับอารมณ์โกรธของตัวเองเอาไว้ แต่คีย์เองก็จ้องไปที่ดวงตานั้นอย่างไม่เกรงกลัวเหมือนกัน

/โอเค แล้วฉันจะบอก Mother ให้นะ ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะคีย์ ฉันเป็นห่วงนายมากเลยนะ\

จ้า นายก็ดูแลตัวเองด้วยนะ แล้วเจอกันอีกสองวันจ้ารอยยิ้มก่อนวางสายจากเพื่อนรักเป็นอันต้องหุบลง หลังจากที่หันหน้ามาเจอใครบ้างคนที่นั่งอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยน

เอาของนายคืนไปคีย์ออกแรงขว้างโทรศัพท์ออกไปให้จงฮยอนที่นั่งอยู่บนเตียง

ตอนแรกเขากะว่าจะโยนให้เฉียดๆตัวจงฮยอนเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะคำนวณผิดพลาด โทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นลอยไปกระแทกหน้าจงฮยอนอย่างจัง คีย์ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก แต่อีกใจหนึ่งก็ยังคงแอบซะใจอยู่ไม่น้อย  จงฮยอนเอามือไปแตะที่บริเวณปลายคิ้วก็พบกับเลือดสีแดงสดที่มันเริ่มจะไหลออกมา เขาจ้องมองไปที่คีย์ด้วยความโกรธถึงสุดขีด

ขะ.....ขอโทษนะ นายเจ็บมากมั้ย คือฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้นายเลือดออกแบบนี้

บางทีการพูดดีๆกับเขา มันอาจจะทำให้สถานการณ์ที่เลวร้าย ดีขึ้นมาบ้างก็ได้นะ

และมันก็เป็นอย่างนั้นแน่นอน จงฮยอนมองคีย์ที่ไม่รู้ว่าจะมาไม้ไหน คำพูดน้ำเสียงที่ไม่ไม่ใช่เป็นการพูดประชดหรือเป็นคำพูดหยาบกระด้าง อย่างที่เคยผ่านมา

นายเก็บพวกอุปกรณ์ทำแผลไว้ที่ไหนบอกมาสิ ฉันจะไปเอามาทำให้นาย

ทำทำไม ทำเพื่ออะไร แผลแค่นี้มันไม่ตายง่ายๆหรอก มากกว่านี้ฉันก็โดนมาแล้วไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย 

จงฮยอนยังคงใช้คำพูดอย่างที่เคยใช้มาตลอด เขามองหน้าคีย์อย่างค้นหาคำตอบว่าคีย์กำลังทำอะไรอยู่กันแน่ แต่สุดท้ายเขาก็พบแต่ความหวังเปล่า เขาไม่สามารถเดาใจคีย์ได้เลยว่าคีย์กำลังคิดอะไรอยู่

ฉันขอพูดอย่างจริงใจเลยนะ ฉันหวังดีกับนายจงฮยอนคีย์พูดทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนที่จะลุกไปหาอุปกรณ์ทำแผลด้วยตัวเอง

จงฮยอนมองตามคีย์ได้ด้วยความสับสน เพราะเขาไม่สามารถเดาสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ได้  มันจะต้องมีอะไรแน่ๆ ทำไมจู่ๆคีย์ก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้  หรือนี่จะเป็นเพียงการแก้แค้นนะ หรือถ้าไม่ใช่ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับคีย์กันแน่

ขอโทษนะที่ช้าไปหน่อย กว่าฉันจะหามันเจอ นายเล่นเอาไปซ่อนไว้ใต้เตียงอย่างนั้น ใครเขาจะไปหาเจอกันน้ำเสียงอ่อนนุ่มของคีย์ดังมาแต่ไกล จงฮยอนหันไปมองคีย์ที่กำลังถือกล่องอุปกรณ์ทำแผลเดินเข้ามา

ทำไมนายชอบมองฉันแบบนี้นะ รู้มั้ย!! มันทำให้ฉันกลัวนายมากคีย์ยังคงทำทุกอย่างให้เป็นปกติ เขาเดินไปนั่งข้างๆกับจงฮยอนแล้วเปิดกล่องอุปกรณ์ทำแผลขึ้นมา เพื่อที่จะทำให้แผลให้จงฮยอน

ไม่ต้อง!! ฉันทำเองได้จงฮยอนรั้งแขนของคีย์ที่กำลังจะเอาผ้าชุบน้ำเช็ดเลือดที่ปลายคิ้วให้เอาไว้

ในเมื่อฉันเป็นคนทำให้นายเจ็บ ฉันก็ต้องรับผิดชอบ ทำไมนายต้องปฏิเสธฉันด้วยล่ะจงฮยอน ฉันก็แค่........อยากขอโทษนายจริงๆ

......................................จงฮยอนยังคงจับแขนคีย์เอาไว้อย่างนั้น แต่เขาก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมาเช่นกัน

แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ฉันอยากจะรับผิดชอบต่อนาย

จงฮยอนปล่อยมือออกจากแขนคีย์อย่างอ่อนลง สุดท้ายแล้วเขาก็ปล่อยให้คีย์ทำแผลให้กับเขาอย่างง่ายดาย  โดยที่ไม่การขัดขวางหรือดื้อรั้นแต่อย่างใด เขายังคงนั่งนิ่งรอให้คีย์ทำแผลจนเสร็จ

ฉันคงไม่ต้องขอบคุณนายสินะ เพราะนายเป็นคนบอกเองว่านายอยากจะรับผิดชอบต่อฉัน

ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คีย์ตอบรับอย่างไม่ได้ถือสาอะไร เขาไม่ได้โกรธอะไรที่ไม่ได้รับคำขอบคุณจากจงฮยอน แถมยังส่งรอยยิ้มหวานให้จงฮยอนอีกต่างหาก

งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว!! ฉันขอตัวก่อนนะคีย์จัดการเก็บข้าวของที่เอาออกมาใช้ให้เข้าที่เดิม ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนเตรียมเอามันไปเก็บไว้ที่เดิม

แต่มันคงจะดีกว่า!! ถ้านายจะพูดขอบคุณฉัน ด้วยความจริงใจคีย์หันไปพูดกับจงฮยอนอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป

นี่มันเกิดอะไรขึ้น ฉันชักจะตามนายไม่ทันซะแล้วคีย์ นายกำลังคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่!!”  

ณ เวลานี้  สำหรับจงฮยอนแล้ว มีแต่คำถามมากหมายผุดขึ้นมาในหัว สิ่งที่คีย์ทำลงไปเมื่อกี้นี้ มันคือการแสดงหรือว่าเรื่องจริง และ อัตราการเต้นของหัวใจที่เร็วผิดปกติแบบนี้ มันเกิดขึ้นเพราะอะไรกันแน่ หรืออาจจะเป็นเพราะ เขาเริ่มหวั่นไหวกับศัตรู หรือเพราะเขากำลัง แพ้ใจตัวเอง

********************************************

คลับ SUS

เสียงดนตรีขับกล่อมบรรเลงไปอย่างสนุกสนาน ลูกค้าชายหญิงมีทั้งหน้าใหม่และหน้าเก่า ต่างทยอยกันเข้ามาภายในคลับกันอย่างล้นลาม เมื่อมีข่าวประกาศออกไปว่า คืนนี้จะมีปาร์ตี้สุดอลังการ ในนามของ คิมคยูจง ที่เขาลงทุนเหมาทั้งร้านสำหรับคืนนี้ เมื่อข่าวแพร่กระจายออกไปเพียงไม่เกินสิบนาที ลูกค้าทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่ก็กรูกันมาใช้บริการกันอย่างคับคลั่ง ผลดีของการเหมาทั้งคลับในคืนนี้คือ รายได้ที่มีค่ามากกว่าที่ดินของคลับแห่งนี้ แต่สำหรับผลร้ายในตอนนี้ก็คือ พนักงานในร้านมีไม่เพียงพอที่จะบริการคนอย่างทั่วถึง

เมื่อเรื่องพนักงานที่ไม่เพียงพอต่อการบริการลูกค้าถูกรายงานไปยังผู้จัดงานปาร์ตี้อย่างคิมคยูจง เขาก็ต้องเดือดร้อนหาพนักงานจากที่อื่นมาแทนให้ เพียงไม่ถึงสิบนาที เขาก็สามารถโทรสั่งให้คนไปจ้างพนักงานจากคลับจากที่ต่างๆมาเกินกว่ายี่สิบคน เมื่อเรื่องพนักงานถูกแก้ปัญหา ทุกคนในคลับก็ต่างได้รับการบริการที่ดีต่อไปเช่นเดิม

หลังจากที่ปล่อยให้ยองแซงได้พักผ่อนไปแล้ว คยูจงก็ออกมาตามที่ได้นัดกับคนอื่นอย่างปกติ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

โต๊ะวีไอพีที่เต็มไปด้วยขวดเหล้า ในตอนนี้มีเพียง อิไล กีซอบ จงฮยอน มินโฮ คิบอม และจองมินเท่านั้น  บรรยากาศในตอนนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยความสนุกสนานครื้นเครงเมื่อมีบุคคลที่มาใหม่อย่างจองมิน เข้ามาร่วมสนทนาด้วย

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะจองมิน ยังจำพวกเราได้มั้ยเนี๋ย!!” เสียงเพลงที่ดังอึกทึกทำให้อิไลต้องเปล่งเสียงออกมาให้ดังพอที่ทุกคนจะได้ยิน

แน่นอน ฉันจำได้อยู่แล้ว เนี๋ย จงฮยอน มินโฮ คิบอม แล้วก็นาย....อิไล...ว่าแต่ ฮยอนจุง กับ คยูจง ไปไหนล่ะจองมินมองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นคนที่ตัวเองอยากจะเจอเลยสักนิด

มันคิดจะเบี้ยวอีกล่ะสิ ไอ้คยูจง!!” กีซอบหันไปกระซิบกับมินโฮที่นั่งอยู่ข้างๆกัน

ฉันก็คิดว่าอย่างนั้นแหละ!! พูดอะไรไม่เคยเชื่อได้เลยไอ้คนนี้มินโฮเริ่มผสมลงโรงออกปากเห็นด้วยอย่างเต็มที่

เอ่อ!! เขาบอกว่าจะมาช้านิดหน่อยนะ พี่ก็ใจเย็นๆสิกีซอบได้แต่ตอบไปมั่วๆเพื่อแก้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นก่อน

ไม่ได้นัดคยูจงไว้หรือไงกีซอบ นายทำให้ฉันเสียเวลาอีกแล้วใช่มั้ยจองมินส่งสายตาอย่างเคืองๆไปให้กีซอบ

ไม่เอาน่าจองมิน อย่าไปว่าอะไรไอ้กีซอบเลย มันไม่ได้ผิดสักหน่อยถ้าไอ้คยูจงจะมาช้า ถ้าจะโทษก็คงต้องโทษเจ้าตัวนั่นแหละ นัดแล้วไม่รู้จักนัดจงฮยอนพยายามเกลี่ยกล่อมในจองมินนั้นใจเย็นลง พร้อมยังสะกิดให้มินโฮส่งข้อความไปเร่งคยูจง ก่อนที่ระเบิดลูกใหญ่จะลง

เขาบอกว่ามาถึงแล้วนะหลังจากที่ได้รับข้อความจากคยูจง มินโฮก็รีบรายงานความคืบหน้าให้กับจองมินทันที

มันคงจะดีกว่านี้ ถ้าฉันแต่งชุดที่ดูดีกว่านี้มาหน่อยนะ นายว่ามั้ยกีซอบ

ชุดไหนก็เหมือนกันหรอกน่า ไอ้คยูจงมันไม่สนใจชุดที่พี่ใส่หรอกเห็นท่าทางตื่นเต้นของญาติผู้พี่ของตัวเองแล้ว กีซอบก็อดจะแขวะไม่ได้

ฉันไม่น่าถามนายเลย เปลืองน้ำลายจริงๆจองมินเอ่ยอย่างไม่สนใจนัก เพราะตอนนี้เขากำลังรอคอยใครบางคนอยู่

โอ๊ะ!! นั่นไง ไอ้คยูจงมาแล้วมินโฮชี้ไปทางที่คยูจงกำลังเดินมาอย่างไม่เร่งรีบมากนัก

คยูจง!!” จองมินรีบลุกขึ้นยืนทันที เมื่อคยูจงเดินมาถึง เขาดึงไปสวมกอดคยูจงรวดเร็วเกินกว่าที่คยูจงจะตั้งรับทัน หนุ่มๆที่เหลือได้แต่มองกันตาค้าง เมื่อเห็นจองมินวิ่งเข้าไปกอดคยูจงอย่างนั้น

เอ่อ!! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เป็นยังไงบ้างคยูจงพยายามที่จะดันตัวจองมินออก แต่เจ้าตัวดันยึดเอวคยูจงเอาไว้กอดจนแนบแน่นแทบจะหายใจไม่ออก

ก็ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ เพราะฉันมัวแต่คิดถึงนาย

โอ้ววววววววว!!”

วี้ดวิ๊ว!!”

หลังจากที่จองมินปล่อยมุขออกมา คนทั้งโต๊ะก็ได้แต่ส่งเสียงโห่ร้องกันอย่างไม่อายใครเลยทีเดียว คยูจงได้แต่ยืนนิ่งอย่างอายๆที่ถูกเพื่อนแกล้งแบบนี้

บางทีไอ้คยูจงมันก็อยากจะนั่งนะพี่จองมิน พี่ยืนกอดมันตั้งนานแล้ว เดี๋ยวมันก็หายใจไม่ออกกันพอดีเมื่อได้แกล้งเพื่อนรักจนหนำใจแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะได้แสดงบทเพื่อนที่ดี ต่อไป

นายมันชอบขัดจังหวะฉันจริงๆเลยนะกีซอบจองมินปล่อยมืออกจากคยูจง ก่อนที่จะหันไปต่อว่ากีซอบเบาๆ

เมื่อหลุดจากจองมินมาได้ คยูจงก็รีบวิ่งไปนั่งแทรกระหว่างจงฮยอนกับมินโฮทันที

เอาล่ะๆไหนๆก็มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งที มาดื่มต้อนรับจองมินกันหน่อยเพื่อให้บรรยากาศไม่มาคุ อิไลก็รีบสร้างบรรยากาศใหม่ๆขึ้นมาทันที

(ต้อนรับเสร็จก็เลี้ยงส่งต่อเลยแล้วกัน : คยูจง)

ใจคอพวกนายจะไม่รอฉันเลยหรือไงกันเสียงคมเข้มที่แสนคุ้นเคย ทำให้ทุกคนที่กำลังจะชนแก้วเหล้ากันต้องเหลียวไปมองบุคคลผู้มาใหม่

/เพล้ง!!\

คิบอม!! // ฮยองจุน!!”

แก้วในมือของคิบอมตกลงพื้นอย่างง่ายดาย ผู้มาใหม่สองคนสร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนอย่างมากมาย ทุกคนต่างจับจ้องไปยังผู้มาใหม่อย่างไม่ละสายตา มีแต่เพียงคิบอมเท่านั้นที่ก้มลงไปเก็บเศษแก้วที่ตัวเองนั้นทำตกไปเมื่อกี้นี้

ทำไมนายกับคิบอม!!” ฮยองจุนมองหน้าฮยอนจุงกับคิบอมสลับกันไปมา

มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ!! นายเป็นอะไรหรือเปล่าฮยองจุน ทำไมตัวสั่นๆอย่างนี้ล่ะฮยอนจุงหันไปถามฮยองจุนด้วยความเป็นห่วง เมื่อจู่ๆฮยองจุนก็ตัวสั่นขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

ฉันไม่เป็นไร!! นั่งเถอะ พวกนายมองมากันหมดแล้วฮยองจุนพยายามสงบสติอารมณ์เอาไว้ ก่อนที่จะนั่งลงตรงเก้าอี้ที่ว่างอยู่ ฮยอนจุงได้แต่มองการกระทำของฮยองจุนอย่างสงสัย

คิบอมไม่ต้องเก็บแล้ว เดี๋ยวพนักงานเสิร์ฟเขาคงมาเก็บเองแหละ!!” มินโฮรีบสะกิดเพื่อนที่ก้มลงเก็บเศษแก้วที่อยู่ใต้โต๊ะอยู่นานแล้ว

ทุกคน ฉันขอแนะนำ นี่ ฮยองจุน นะเมื่อเห็นบรรยากาศท่าจะไม่ดี ฮยอนจุงก็รีบสร้างบรรยากาศให้ดีขึ้น แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทำให้บรรยากาศดีขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

บางทีนายควรจะทักทายฉันก่อนเป็นคนแรกนะฮยอนจุงจองมินเอ่ยขัดขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจ

อ้าว!! นายมาแล้วเหรอจองมิน ฉันไม่ยักจะเห็นนายเลย!!”

ก็นายมัวแต่สนใจนายนั่น แล้วนายจะเห็นฉันได้ยังไงล่ะจองมินเชิดหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก

ไม่เอาน่าจองมิน จะพูดอะไรก็เกียรติฮยองจุนหน่อยสิ อย่างน้อยเขาก็เป็นแขกของฉันนะ

น่าให้เกียรติตายแหละ!!” จองมินไม่ได้สนใจคำพูดของฮยอนจุง เขาเอาแต่จ้องมองฮยองจุนอย่างไม่สบอารมณ์นัก

นี่!! พูดอะไรของนายห๊ะ!!” เมื่อคยูจงเห็นว่าจองมินชอบเอานิสัยขี้โวยวายแบบเดิมๆมาใช้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะต่อว่าจองมินกลับไปบ้าง

ก็มัน........ก็ได้ๆๆ ฉันก็ไม่อยากให้นายต้องอารมณ์เสียเพราะฉันหรอกนะจองมินหันไปมองคยูจงที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเริ่มโกรธเขาจริงๆซะแล้ว เขาจึงรีบถอยทัพกลับมาที่เดิม

เฮ้ย!! คิบอมนั่นแกเอาจริงเหรอว่ะนั้น ฟอร์ตีไฟด์ไวน์ นะ ไม่ใช่ไวน์ธรรมดา เดี๋ยวก็น็อคอีกหรอกอิไลรีบดึงแก้วของคิบอมที่กำลังจะดื่มไวน์เข้าไปอีกเอาไว้

ยุ่งน่า!!” คิบอมปัดมืออิไลออกอย่างไม่ใส่ใจคำพูดมากนัก เขาไม่สนใจคำพูดของคนรอบข้าง แก้วไวน์ถูกคิบอมกระดกที่เดียวหมดรวด

ฮยอนจุง!! จะเป็นไปได้มั้ยถ้าฉันอยากจะกินฟอร์ตีไฟด์ไวน์สักแก้วนะฮยองจุนหันไปพูดกับฮยอนจุงที่กำลังให้ความสนใจอยู่กับคิบอม

จะบ้าหรือไง!! ถ้าเกิดนายเมาขึ้นมาล่ะ

นี่!! ฉันก็ไม่ใช่สามัญชนธรรมดานะ กับอีแค่ไวน์แก้วเดียว มันไม่เมาหรอกน่า!! ที่แรงกว่านี้ฉันก็เคยลองมาแล้วนะ

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ!!”

ทำไมนายต้องคอยขัดฉันตลอดเวลาด้วยนะ นายไม่ได้จริงใจกับฉันจริงๆใช่มั้ย!! นายไม่ได้คิดจะทำตามที่นายเคยพูดกับฉันไว้ใช่หรือเปล่า!!” เมื่อแค่คำพูดธรรมดาไม่ได้ผล ฮยองจุนจึงต้องหาเหตุผลอื่นมาอ้างแทน

ก็ไม่ใช่อย่างนั้น......ก็ได้ๆๆ แต่แก้วเดียวนะ

อืม!!” เมื่อได้รับอนุญาตจากฮยอนจุงแล้ว ฮยองจุนก็หยิบแก้วไวน์ที่อยู่ข้างหน้า ก่อนที่จะกระดกที่เดียวจนหมดแก้ว เขามองไปยังคิบอมที่กำลังดื่มไวน์เข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ถูกใจนัก และหลายครั้งที่สายตาของเขาสบกับสายตาของคิบอมโดยบังเอิญ

ไหนบอกว่าแก้วเดียวไง!!” ฮยอนจุงรีบจับแก้วของฮยองจุนเอาไว้ เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวกำลังจะผิดคำพูด โดยหยิบแก้วไวน์ขึ้นมากินอีกรอบ

คำพูดของฉัน มันเชื่อไม่ได้เสมอไปหรอกนะฮยองจุนเอ่ยอย่างไม่สนใจกับคำพูดของอีกฝ่าย ก่อนที่จะดื่มไวน์เข้าไปอีกหลายๆแก้วตามมา

เฮ้ย!! สรุปแล้วไอ้คิบอมกับยาหยี๋ของไอ้ฮยอนจุง มันเคยไปมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนหรือไงว่ะ ดูสิ จ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใครขนาดนั้น ถ้าเป็นปลากัดป่านนี้มีลูกกันเป็นโหลแล้วมั้งเนี๋ยคยูจงหันไปกระซิบกับจงฮยอนและมินโฮที่นั่งอยู่ข้างๆเขา

ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่ะจงฮยอนหันไปซุบซิบกับคยูจงและมินโฮบ้าง

นั่นดิ!! ตอนกลางวัน ไอ้คิบอมก็อารมณ์เสียเพราะเขาคนนี้แหละ มันบอกว่าอย่าพูดถึงฮยองจุนให้มันได้ยิน เพราะมันเกลียดเขา สรุปแล้วสองคนนั้นมีเรื่องอะไรกันมาก่อนนะมินโฮช่วยออกความคิดเห็น

พวกแกสองคนไม่รู้ แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะคยูจงหันไปตอบทั้งสองคน  ก่อนที่จะหยิบหนังสือเล่มโปรดขึ้นมา จดอะไรบางอย่างลงไปในนั้น  ก่อนที่จะเก็บมันไว้ที่เดิม

คิบอม!! แกกินมันเยอะไปแล้วนะ นี่มันแก้วที่สิบแล้วมั้งเนี๋ย ฉันว่าแกเปลี่ยนเป็นน้ำอัดลมเถอะอิไลหันไปสะกิดคิบอมที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยความเป็นห่วง

ยุ่งน่า!!”

แกพูดเป็นแค่คำนี้หรือไงห๊ะ!!” อิไลส่ายหน้ามองเพื่อนรักอย่างระอา ที่พูดอะไรคิบอมก็ไม่เคยฟังเลย

ฉันขอตัวก่อนนะ มีธุระต้องทำนะมินโฮพูดตะโกนเสียงดัง จนทุกคนในวงหันมาให้ความสนใจ

เฮ้ยๆๆ อะไรกัน เพิ่งมานั่งไม่ถึงชั่วโมง จะไปอีกแล้วเหรอกีซอบหันไปโวยให้มินโฮ

ธุระสำคัญจริงๆน่า!! ไว้ฉันจะชดเชยให้พวกแกที่หลัง โอเค!! ฉันไปแล้วนะมินโฮพูดเองเออเองเสร็จสับ ก็รีบลุกออกจากที่นั่ง โดยที่ไม่ได้ฟังเสียงเรียกของใคร

เป็นแบบนี้ทุกทีสิน่า!!” อิไลมองตามมินโฮที่เพิ่งวิ่งออกไป อย่างไม่เข้าใจว่าทำไมมินโฮต้องรีบร้อนอะไรขนาดนั้นด้วย

น้อง!! คนนั้นนะ คนที่ยืนหันหลังอยู่นะ มานี่หน่อยสิคิบอมที่ตอนนี้เริ่มจะมีสภาพมึนๆเล็กน้อย ตะโกนร้องเรียกไปยังเด็กหนุ่มหน้าหวานคนหนึ่งที่กำลังจดรายการอาหารอยู่ที่โต๊ะตรงข้ามของเขา

รออาหารประมาณสิบนาทีนะครับ หวังว่าคงจะไม่นานเกินไปเด็กหนุ่มหน้าหวานโค้งให้ลูกค้าเพื่อรักษามารยาท ก่อนที่เขาจะเดินมายังโต๊ะที่คิบอมเรียก

สวัสดีครับ ผม เค.........นายอีกแล้วเหรอเนี๋ย!! ให้ตายสิไม่ต้องทักทายกันให้เป็นมารยาท เมื่อเด็กหนุ่มหน้าหวานเห็นว่าเป็นใคร เขาก็หมดอารมณ์ที่จะบริการพอดี

เป็นฉันแล้วยังไง ตอนนี้ฉันเป็นลูกค้านายอยู่นะ พูดจาอะไรให้มันดีๆหน่อย

ลูกค้าอย่างนาย ใครมันจะไปอยากต้อนรับกัน

เควิ่น!! นี่นาย

เฮ้ยๆๆ ไอ้คิบอม ใจเย็นๆก่อนดิ อย่ามีเรื่องจะได้มั้ย!! น้องครับ พี่ต้องขอโทษแทนเพื่อนพี่ด้วยนะ ตอนนี้เขากำลังเมานะอิไลบีบบ่าคิบอมเบาๆ เพื่อให้คิบอมได้ใจเย็นบ้าง

ขอโทษแทนฉันทำไม ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยคิบอมหันไปต่อว่าอิไลแทบจะทันที

นายนะเงียบปากไปเลยนะ เมาก็อยู่ส่วนเมาสิเมื่อเห็นเพื่อนรักไม่ยอมสงบปากสงบคำสักที อิไลจุงกระทุ้งศอกใส่คิบอมไปหนึ่งทีเต็มๆ

ฉันเจ็บนะ!! ทำบ้าอะไรเนี๋ยคิบอมโวยวายใส่เพื่อนรัก ก่อนที่จะหันไปมองเควิ่นที่กำลังก้มจดรายการอาหารจากจงฮยอนอยู่

รู้สึกเจ็บ แสดงว่ายังไม่เมา

ก็ไม่เมานะสิ นี่มันใช่เวลาที่แกจะมาทดสอบว่าฉันเมาหรือไม่เมามั้ยเนี๋ยห๊ะ!!”

ก็ฉันกลัวว่าจะต้องแบกแกไม่ส่งที่บ้านนะสิ ตัวก็ไม่ใช่จะเบาๆ

พูดแบบนี้มันหาเรื่องกันนี่หว่าอิไล

เฮ้!! คิบอม เรียกน้องเขามา แล้วทำไมไม่สั่งอาหารน้องเขาสักทีล่ะ เขายืนรอนานแล้วนะจงฮยอนตะโกนเรียกคิบอมที่กำลังนั่งทะเลาะอยู่กับอิไล แบบไม่ได้สนใจคนรอบข้างเลยทีเดียว

ฟอร์ตีไฟด์ไวน์ห้าขวด เร็วๆด้วยคิบอมหยุดทะเลาะกับอิไลชั่วคราว ก่อนที่จะหันไปสั่งกับเควิ่น เขาหยุดมองหน้าเควิ่นสักพัก ส่งรอยยิ้มอย่างเย็นชาให้กับเควิ่น แล้วหันกลับมาในตำแหน่งเดิม

กรุณารออีกประมาณสิบห้านาทีนะครับ

เดี๋ยวก่อน!! อย่าเพิ่งไปสองขาที่กำลังจะก้าวเดินออกไป ต้องชักกลับมาที่เดิม เควิ่นยกมือเท้าเอวหันไปมองคิบอมอย่างเอาเรื่อง

จะเอาอะไรอีกห๊ะ!!”

เปล่า!! ฉันแค่จะบอกนายว่า คืนนี้หลังเลิกงาน ไปเจอฉันที่เดิมด้วย

ที่เดิมอะไรของนาย บ้าหรือเปล่า!!”

ดูเหมือนว่าวันนี้หิมะจะตกซะด้วย ฉันจะรอนายอยู่ที่เดิม และฉันก็จะไม่ไปไหนจนกว่านายจะมา

เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆเควิ่นมองคิบอมยังงงๆ ไม่รู้ว่าที่คิบอมพูดไปนั้นมันหมายความว่ายังไงกันแน่

งั้นผมไป.......เควิ่นกวาดสายตามองไปรอบๆโต๊ะ ก่อนที่จะสะดุดกับใครบางคนที่คุ้นตา สายตาคมที่ถูกจ้องกลับมาทำให้เควิ่นถึงกับชะงักไป

(ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่!! : เควิ่น)

นะครับ........เควิ่นก้มศีรษะเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินกลับไปพร้อมกับความสงสัย

นี่ฮยองจุน!! มันแก้วที่เจ็ดแล้วนะ นายเมาแล้วใช่มั้ยเนี๋ย!!” ฮยอนจุงนั่งมองคนข้างๆ ที่เอาแต่ดื่มไวน์ไม่ยอมหยุด ตอนนี้ใบหน้าขาวใสกำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงอมชมพูด้วยฤทธิ์ของไวน์

อา.....ราย....ของนายห๊ะ!! ฉันยังไม่เมาสักหน่อย แค่ แค่มึนๆนิดหน่อยเท่านั้นเองฮยองจุนใช้มือตีหน้าตัวเอง เพื่อขับไล่ความมึนให้ออกไป แต่ถึงยังไงแล้ว เขาก็ยังคงรู้สึกเหมือนโลกกำลังหมุนอยู่ดี

ทำไมจู่ๆถึงได้ตัวร้อนล่ะ ฮยองจุน ฉันว่านายเลิกกินซะเดี๋ยวนี้เลย นายเมาแล้วนะฮยอนจุงใช้มือแตะที่หน้าผากและแขนของฮยองจุนก็พบอุณหภูมิที่ร้อนผิดปกติไปจากเดิม

ฉันไม่ได้เมา แล้วก็ไม่ได้เป็นอะไรด้วย เอามือออกจากแขนฉันได้แล้วฮยองจุนปัดมือของฮยอนจุงออกอย่างไม่ใยดี

ก็ได้ นายจะกินกี่แก้วก็เรื่องของนายแล้วกัน ฉันเตือนนายแล้วนะ แล้วอย่ามาว่ากันที่หลังล่ะฮยอนจุงทำใจปล่อยให้ฮยองจุนนั้นได้ดื่มต่อไป เพราะขี้เกียจที่จะต่อล้อต่อเถียงกับคนที่เมาไม่รู้เรื่องแบบนี้

สวัสดีครับ คุณลูกค้าทุกๆท่าน ผมเป็นตัวแทนของ SUS คลับ ต้องขอขอบคุณสำหรับในค่ำคืนนี้ที่ทุกท่านได้ให้ความไว้วางใจที่จะใช้พื้นที่ในคลับของเราในการหาความสุขและความสนุกให้เป็นสีสันของชีวิต ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ สำหรับเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ในภายภาคหน้า มันจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่นอนครับ และสิ่งสำคัญที่ผมออกมาพูดในวันนี้ ก็เพื่อที่ผมจะได้ขอบคุณผู้มีพระคุณต่อคลับของผม เขาเป็นคนที่ช่วยคลับของผมให้เปิดกิจการต่อได้ หลังจากที่เกิดเรื่องเมื่อวานครับ คนๆนั้นคือ คุณคิมคยูจง ทายาทตระกูลคิมครับสิ้นเสียงของอนยู เสียงตบมือและเสียงร้องโห่แสดงความยินดีก็ดังกึกก้องไปทั่วคลับ

คิดไว้ไม่มีผิด เป็นนายจริงๆด้วย คิมคยูจง!!” ยองแซงที่ยืนอยู่ข้างเวที ใช้สายตากวาดมองหาคยูจงที่โต๊ะวีไอพี ก่อนที่จะเห็นคยูจงกำลังนั่งคุยอยู่กับเพื่อนๆของเขาด้วยรอยยิ้มที่ยากจะเห็นได้ง่าย เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของคยูจงอย่างนั้น ยองแซงเองก็เผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

หวังว่าทุกท่านจะรู้จัก คุณคยูจง กันดีนะครับ เอาล่ะครับ ต่อไปเป็นโชว์พิเศษจากทางคลับของเรา นักร้องที่เสียงหวานที่สุด และร้องเพราะที่สุดของคลับเรา คนที่บางท่านอาจจะคุ้นเคยกับเขาคนนี้ดี ขอเชิญพบกับเขาได้เลยครับสิ้นเสียงอนยูป่าวประกาศ เขาเดินลงจากเวที ไปที่ที่ยองแซงกำลังยืนรออยู่

ยองแซงไหวหรือเปล่า!! ฉันไม่น่าตกลงให้นายออกมาทำงานเลยจริงๆ เพิ่งจะพักผ่อนได้ไม่กี่ชั่วโมง

ไหวครับผู้จัดการอนยู เรื่องแค่นี้สบายมาก

แต่ใบหน้าซีดเซียวของนาย ใช้แป้งทาหนาแค่ไหน มันก็ยังปิดไม่มิดอยู่ดีนั่นแหละนะ

ผมไม่เป็นไรจริงๆครับ ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ

เพราะยองแซงได้ให้สัญญากับอนยูไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะขึ้นไปร้องเพลงให้ เขาจึงจะผิดสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้านายไม่ได้ แม้ว่าในเวลาที่เขาจะป่วย หรือว่าเขาจะตาย ยังไงเขาจะต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้อย่างแน่นอน เพราะเขาจริงจังกับการให้สัญญาเป็นอย่างมาก เขาจะทำตามสัญญาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม และเขาเกลียดมากกับคนที่ผิดสัญญาที่ให้ไว้กับเขา

/สัญญานะ ว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก ฉันอภัยให้นายได้แค่ครั้งเดียวนะคิมบอม\

/ฉันสัญญา ว่าฉันจะไม่เอานายไปเกี่ยวข้องกับการเดิมพันอีก ฉันสัญญายองแซง\

สุดท้ายแล้วมันก็เป็นเพียงแค่สัญญาจอมปลอม คำสัญญาที่เป็นเพียงลมปากของผู้ชายคนหนึ่ง ฉันเกลียดนาย คิมซังบอม

ยองแซงสูดลมหายใจเข้าออกเพื่อเรียกสมาธิและความมั่นใจให้กับตัวเอง เมื่อทุกอย่างพร้อม ยองแซงก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีอย่างมาดมั่น ไร้ความกังวลแต่อย่างใด

แสงสีขาวส่องมายังจุดที่ยองแซงยืนอยู่ สร้างความสนใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก สายตาหลายห้าสิบคู่กำลังจ้องมองมาที่ยองแซง

เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมชอบมากที่สุด เมื่อผมได้ฟังหรือได้ร้องมันทีไร มันทำให้ผมนึกถึงอดีต ผมอยากจะร้องเพลงนี้ให้กับทุกๆคนในที่นี้ได้ฟังครับ

หลังจากที่ยองแซงพูดจบ เสียงดนตรีในท่วงทำนองช้า ที่ผสมผสานกับเสียงร้องของยองแซงได้เป็นอย่างดี ทุกคนเริ่มหลงใหลในเสียงเพลงของยองแซงกันไปทั่ว

ยองแซง!! นายไปยืนอยู่ตรงนั้นได้ยังไงกันคยูจงบีบแก้วไวน์ในมือของเขาจนแหลกละเอียด

เขานั่งมองยองแซงที่อยู่บนเวทีด้วยความโกรธ โกรธอย่างไม่รู้สาเหตุ สาเหตุที่โกรธนั้นเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ทุกคนที่นั่งอยู่โต๊ะเดียวกับคยูจงต่างมองคยูจงกับยองแซงสลับกันไปมา และยังคิดเหมือนกันอีกว่า จะต้องมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างสองคนนี้อย่างแน่นอน

**********************

เมื่อผมปิดตาลงผมก็คิดถึงคุณ ภาพสะท้อนของคุณที่ออกมามันทำให้ผมยิ้ม คุณไม่เห็นผมเลยงั้นเหรอ

ผมคือคนๆเดียวที่อยู่ตรงหน้าคุณ และคุณก็ยังมองไม่เห็นผมงั้นเหรอ ตอนที่เราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

 ผมมีความสุขมาก คุณจะรู้สึกถึงความรักที่ผมมีให้คุณไหม............

**********************

ยองแซง ฉันขอโทษ ขอโทษ ที่ฉันทำลายความเชื่อมั่นของนาย ขอโทษ ที่ฉันรู้ความรู้สึกของนายช้าไป ขอโทษ ที่ฉันไม่รักษาคำสัญญาที่ให้กับนายเอาไว้ ฉันขอโทษ ยองแซง ฉันขอโทษ!!”

คิมบอมที่แอบยืนดูอยู่มุมใดมุมหนึ่งของคลับ เขาจำได้ เขาจำเพลงนี้ได้ดี เพลงโปรดของเขาและยองแซง ภาพในอดีตไหลย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำของคิมบอมอีกครั้ง แม้จะรู้สึกตัวตอนนี้ก็คงจะสายเกินไป เพราะเขาไม่สามารถดูแลหัวใจของยองแซงได้อีกต่อไปแล้วในตอนนี้ น้ำตาของลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างรู้สึกผิดและรู้สึกสมเพชตัวเองที่เขาทำร้ายคนที่เขารักมากที่สุดไปแล้ว เขาทำร้ายความรักของตัวเองจนพังทลายไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว

70%

อันยองค่าทุกๆคน เอาไปก่อน 70% นะค่ะ กว่าจะได้ตอนนี้หงุดหงิดมากเลย มีเรื่องเกิดตลอด 55 หายไปนานเลยสำหรับเรื่องนี้ คนเยอะจนคนแต่งชักมึน อิอิ ตอนนี้ยังสนุกอยุ่หรือป่าวค่ะ 55 อีก 30% รอกันหน่อยนะค่ะ คงไม่นานมากเท่าไหร่ แต่หนุจะรีบมาต่อให้เร็วๆนะค่ะ

30%

หลังจากที่ยองแซงลงจากเวทีไปแล้ว ก็มีอีกหนึ่งเซอร์ไพรส์จากอนยู เสียงดนตรีเพราะๆจากเปียโนที่ดงโฮเป็นคนเล่น เสียงเปียโนอันไพเราะทำให้ใครหลายๆคนหลงใหลไปกับเสียงเปียโนของดงโฮ และบางคนก็อดไม่ไหวที่จะออกมาสนุกกับบทเพลงจากเปียโนของดงโฮ การแสดงของดงโฮทำให้บรรยากาศภายในคลับครึกครื้นขึ้นอีกมากเลยทีเดียว

ฉันคยูจงนะ มีเรื่องให้จัดการนิดหน่อย............หลังคลับปิดเรียบร้อยแล้วให้ยองแซงมาพบฉันด้วย..........จะด้วยวิธีไหนก็ชั่ง ขอให้ได้ตัวเขามาก็พอ หวังว่านายจะไม่พลาดนะหลังจากที่วางสายจากคนของเขาไป คยูจงก็เอาแต่นั่งดื่มไวน์อย่างเดียว ไม่พูดจาอะไรกับใคร จนจองมินที่สังเกตเขาอยู่นานแล้ว เอ่ยทักขึ้นมา

คยูจง!! ไปเต้นกัน นะ นะ นะจองมินตะโกนข้ามฝั่งมาหาคยูจงที่นั่งอยู่ตรงข้าม

อืม!! สำหรับนายได้เสมอคยูจงตอบรับไปอย่างนั้น แต่ใบหน้าและการกระทำของเขาไม่ได้บอกเลยว่าอยากจะตอบรับคำชวนนั้นจริงๆ

ไวน์แก้วเท่าไหร่นับไม่ถ้วน วันนี้คยูจงก็ดื่มเข้าไปมากไม่แพ้คิบอมเลยจริงๆ ปกติคยูจงจะไม่ค่อยดื่มไวน์มากเท่าไหร่ แต่ด้วยวันนี้เกิดอารมณ์ครุกครุ่นขึ้นมา ทำให้เขาลืมบางสิ่งบางอย่างไป แต่ด้วยความรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง แบบนี้แล้ว ใครมันจะไปทนอยู่เฉยๆได้กัน

/สภาพแบบนี้ฉันจะไปไหนได้ยังไงกัน เชื่อฉันเถอะน่า ฉันจะไม่ไปวุ่นวายที่คลับจริงๆนะ ถ้าฉันโกหก ฉันให้นายด่าฉันเลยเอ้า!!\

คำพูดของคนที่ฉันรู้จักเพียงแค่ข้ามคืน ทำไมเขาถึงได้เชื่อคำพูดนั้นได้อย่างง่ายดายกันนะ เพราะอะไรเขาถึงมั่นใจว่ายองแซงจะทำตามที่พูดแน่นอน แล้วทำไมเขาถึงต้องโกรธเมื่อรู้ว่ายองแซงผิดคำพูดที่ให้ไว้กับเขา และทำไมเขาถึงยอมให้คนที่เพิ่งรู้จักเพียงชั่วข้ามคืนหลอกได้แบบนี้

คิมคยูจง นายมันโง่มากที่เชื่อเพียงคำพูดของคนที่รู้จักเพียงชั่วข้ามคืน นายมันโง่จริงๆ!!”

นายรู้จักคนอย่างฉันน้อยไปซะแล้ว ฮอยองแซง ฉันจะทำให้นายรู้ว่าการที่มาโกหกคนอย่างฉัน มันจะได้รับผลที่ก่อไว้ยังไง

คยูจง!! ไปได้หรือยังอ่ะจองมินสะกิดเรียกคยูจงที่ยังยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปไหนสักพักแล้ว

ห๊ะ!! อ่อ ไปสิคยูจงจะสะดุ้งตกใจ หลังจากที่ตกอยู่ในภวังค์ของตัวเองอยู่นาน  จองมินได้แต่มองอย่างสงสัยว่าคยูจงนั้นกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

หลังจากที่คยูจงกับจองมินเดินออกไป บรรยากาศที่โต๊ะวีไอพีก็ดูจะครึกครื้นขึ้นมาเป็นกอง จะมีก็เพียงคิบอมกับฮยองจุนที่ยังคงนั่งดื่มไวน์กันไม่ยอมเลิกรา และยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ทั้งฮยอนจุง ทั้งอิไล ก็ต่างหักห้ามคนทั้งสองคน แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์อะไรขึ้นมา

เฮ้อ!! เมาขนาดนี้แล้วจะกลับบ้านยังไงล่ะเนี๋ยฮยอนจุงได้แต่นั่งกลุ้มใจ เมื่อได้เห็นสภาพของฮยองจุนแล้ว เพราะดูแล้วมันเหมือนกับเป็นคนละคนเลยทีเดียว 

ฮยอนจุง!! ฉันว่านายพาเขากลับบ้านเถอะ ดูท่าจะไม่ไหวแล้วนะ ดูสิ นอนพับไปแล้วนะนั่นกีซอบที่มองการกระทำของฮยองจุนอยู่นาน ก็อดจะเวทนาไม่ได้ จากคนน่ารักที่ได้เห็นเพียงชั่วเวลา แต่ดูสภาพตอนนี้สิ ความน่ารักมันหายไปหมดจริงๆ

คิมฮยอนจุง นายมันแย่ที่สุดเลย!!” ฮยองจุนเอียงศรีษะแนบลงบนบ่าของฮยอนจุง ก่อนที่จะพูดจาไม่รู้เรื่องออกมาเป็นระยะๆ คิบอมที่นั่งมองฮยองจุนอยู่นานแล้ว ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอา

นี่!! ฮยองจุน นายเป็นอะไรมากมั้ยเนี๋ย!! ฉันจะพานายกลับบ้านแล้วนะฮยอนจุงใช้มือสะกิดแขนฮยองจุนเบาๆ แต่ก็ดูเหมือนว่าเจ้าตัวนั้นจะนอนนิ่งไปแล้ว

รีบๆไปได้แล้ว ฉันเห็นสภาพแล้วสงสารเค้าอย่างบอกไม่ถูกว่ะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้แล้วกันอิไลเมื่อเห็นสภาพของฮยองจุนแล้วก็แอบอนาจใจไม่แพ้กัน

อืม!! ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรไปแล้วกัน ฉันไปนะ

ได้!! แล้วจะโทรไปรายงาน.....ว่าแต่นายจะไปได้เหรอ ให้คนไปส่งมั้ย!!” 

ไม่เป็นไร บ้านฉันอยู่แค่นี้เอง ไว้เจอกันพรุ่งนี้

อืมๆๆ

คิบอม จงฮยอน กีซอบ ฉันไปนะ

อ่ะห๊ะ!!”

หลังจากที่ล่ำลาเพื่อนเสร็จ ฮยอนจุงก็อุ้มร่างของฮยองจุนไว้บนหลังอย่างยากลำบาก จงฮยอนเห็นท่าทางแล้ว ก็อดที่จะลุกขึ้นไปช่วยไม่ได้ จนในที่สุด ฮยองจุนก็ได้ไปนอนอยู่บนหลังของฮยอนจุงเรียบร้อยด้วยความช่วยเหลือจากจงฮยอน

ฉันไปนะพูดลาเพื่อนอีกรอบ ก่อนที่เขาจะพาฮยองจุนที่นอนหลับอยู่บนหลังของเขาออกจากคลับไป

มีอะไรจะพูดกับฉันมั้ยคิบอมอิไลหันไปมองคิบอมอย่างสงสัย เมื่อเห็นว่าคิบอมเอาแต่มองฮยอนจุงกับฮยองจุนที่เพิ่งเดินออกไป

แล้วแกอยากจะให้ฉันพูดอะไรล่ะคิบอมตอบกลับไปอย่างไม่สะทกสะท้าน

แกไม่รู้จริงๆเหรอว่าพวกฉันหมายความว่ายังไง

นั่นดิ!! มันเป็นยังไงกันแน่ เล่ามาเดี๋ยวนี้นะจงฮยอนกับกีซอบเข้ามาสมทบในการคาดคั้นหาความจริงจากคิบอมด้วย

แล้วมันหมายความว่ายังไงล่ะ พวกแกจะให้ฉันเล่าอะไรคิบอมรีบหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มอีกรอบ ทั้งยังพยายามที่จะหลบสายตาของคนสามคนที่กำลังจ้องมองมาที่เขาเพื่อคาดคั้นเอาความจริง

อย่าทำเป็นไม่รู้เรื่อง เล่ามาเดี๋ยวนี้!! นายกับฮยองจุนรู้จักกันมาก่อนใช่มั้ย!! แล้วรู้จักเขาได้ยังไง!! ” จงฮยอนเขยิบเข้าไปหาคิบอม จ้องหน้าเข้าไปใกล้คิบอมอย่างสุดๆ

ฉันไม่มีอะไรจะเล่า.....ไปดีกว่า ไม่งั้นฉันคงเหลือตัวเล็กเท่าหนูแน่ๆเลย ถ้าพวกแกเล่นจ้องฉันแบบนี้ว่าแล้วคิบอมก็รีบลุกหนีปัญหาที่มันเกิดขึ้นแบบไม่ทันได้ตั้งตัว

ให้ตายสิ ทำตัวแบบนี้น่าสงสัยจริงๆ พวกแกคิดอย่างเดียวกับฉันมั้ยว่ะ กีซอบ จงฮยอนอิไลหันไปมองกีซอบกับจงฮยอนเพื่อถามความเห็น

แน่นอน ฉันสงสัย แล้วพวกแกคิดว่ายังไงอิไลเองก็เกิดความสงสัยขึ้นมาไม่แพ้กัน เพราะตอนที่นั่งอยู่กับคิบอม เขาก็สังเกตได้ว่า ทั้งฮยองจุนและคิบอมนั้นต่างมองกันราวกับว่าจะมีเรื่องกันยังไงอย่างนั้น

เรื่องนี้มันสับซ้อนเกินกว่าที่ฉันจะคิดได้ เอาเป็นไรเราก็คอยสังเกตพฤติกรรมสองคนนั้นไปเรื่อยๆก่อนแล้วกัน แล้วค่อยคิดหาวิธีที่จะสืบหาความจริงว่ามันเป็นยังไงกันแน่กีซอบเอ่ยออกมาอย่างไม่มั่นใจในตัวเองเท่าไหร่นัก เพราะเรื่องที่ต้องใช้สมองคิดมากๆ มันทำให้เขาเจอแต่ทางตันตลอดจริงๆ

อีกด้านหนึ่ง มินโฮกำลังยืนลับๆล่อๆอยู่ที่ทางเดินที่อยู่ทางด้านหลังคลับ พอมีคนเดินทางไปผ่านมา เขาก็ต้องคอยหลบซ้ายหลบขวาตลอดเวลา เพราะกลัวว่าคนจะจำได้ แล้วจะเกิดความสงสัยขึ้นมาอีกว่าเขามาเดินทำอะไรแถวนี้

/โอ๊ะ!! // โอ๊ะ!!\

/ขอโทษครับ!! // ขอโทษฮะ!!\

ร่างของมินโฮเซถลาไปเล็กน้อย หลังจากที่ถูกแรงกระแทกจากใครบ้างคนที่เปิดประตูเดินออกจากห้องมา หลังจากตั้งหลักได้ มินโฮก็กวาดสายตามองหาต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องเจ็บตัว ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไร สายตาคมจ้องมองลงไปที่พื้นด้านหน้าที่ตัวเองยืนอยู่ ก็พบกับร่างชายหนุ่มหน้าหวานที่กำลังนอนอยู่ที่พื้น เขาชะงักไปเล็กน้อย เมื่อพบว่าคนตรงหน้าเป็นคนๆเดียวกันที่เขากำลังตามหาอยู่

น้องทะ....แทมิน เจ็บตรงไหนหรือป่าว!!” มินโฮรีบเข้าไปประคองแทมินให้ลุกขึ้นยืน แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้ให้ความร่วมมือสักเท่าไหร่ เพราะสุดท้ายแล้ว แทมินก็ยังคงนอนล้มพับอยู่ที่พื้นเหมือนเดิม

ใครอ่า!! นายเป็นใครหลังจากเจอฤทธิ์ของเหล้าที่กินเข้าไปหลายแก้ว ทำให้แทมินยังคงรู้สึกมึนศีรษะและทรงตัวไม่อยู่อย่างต่อเนื่อง

หือ!! กินเหล้าหึ่งเลย นายกินไปเท่าไหร่กันเนี๋ยมินโฮพยายามที่จะประคองให้แทมินลุกขึ้นยืนอีกครั้ง อย่างยากลำบาก สุดท้ายแล้วเข้าก็สามารถเอาแทมินไว้บนหลังของเขาได้สำเร็จ

นี่เป็นการนัดดูตัวที่แปลกประหลาดที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอเลยนะเนี๋ยมินโฮเหลือบมองแทมินที่กำลังหลับอยู่บนหลังของเขา รอยยิ้มผุดขึ้นมาหลังจากที่เขารู้สึกได้ว่าแทมินกำลังใช้มือโอบรอบคอของเขาอยู่

นายมีดีขนาดไหนกันนะ แม่ฉันถึงได้หลงนายได้ขนาดนี้มินโอแบกร่างของแทมินที่หลับอยู่บนหลังของเขา เดินออกจากคลับเพื่อไปยังที่รถของเขา

เมื่อมาถึงลานจอดรถ มินโฮก็จับแทมินให้เข้าไปนอนอยู่ในรถตรงที่นั่งข้างคนขับ มือซ้ายดันประตูให้ปิดลง ส่วนหนุขวาก็ล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมต่อสายไปหาใครบางคน

วันนี้ฉันจะกลับไปนอนที่บ้าน ไม่ต้องรอนะมินโฮพูดใส่โทรศัพท์ไปเพียงไม่กี่คำ ก็เป็นอันว่าเข้าใจกันทุกฝ่าย เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินอ้อมมาที่ฝั่งคนขับแทน

ต้องบอกใครสักคนด้วยสินะ เดี๋ยวจะตามหาเด็กนี่กันให้วุ่นอีกมินโฮหันไปทางแทมิน ก่อนที่จะพยายามที่จะค้นหาโทรศัพท์มือถือของแทมิน เพื่อจัดการส่งข่าวให้คนทางด้านแทมินได้รับรู้ เมื่อเจอโทรศัพท์ของแทมินแล้ว เขาก็จัดการพิมพ์ข้อความสักประมาณสองสามประโยคก่อนที่จะกดส่งมันไปให้ใครสักคนหนึ่งที่รู้จักกับแทมิน

แค่นี้ก็เรียบร้อย คราวนี้เราคงจะไปกันได้แล้วสินะเด็กน้อยมินโฮวางโทรศัพท์ของแทมินไว้ที่หน้ารถ ก่อนที่จะเอื้อมมือไปดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้แทมิน ก่อนที่จะบึ่งรถออกจากคลับไป

หลังจากงานเลี้ยงเลิกรา ทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน ส่วนคยูจงกว่าจะไล่ให้จองมินกลับไปบ้านได้ก็แสนจะลำบาก จนเค้าต้องออกปากไปว่า พรุ่งจะจะออกเดทด้วย จองมินเองก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก แล้วเขาก็กลับบ้านไปพร้อมกับกีซอบ และความลำบากก็ตกมาที่เหล่าพนักงาน เพราะต้องช่วยกันเก็บกวาดสิ่งสกปรกและทำความสะอาดคลับ ยองแซงที่ยังป่วยอยู่จึงไม่ได้ช่วยทำความสะอาดอะไร ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่ ซูฮยอน เควิ่น และดงโฮ เพราะจู่ๆยองแซงก็ได้รับข้อความจากแทมินว่า เขาต้องกลับบ้านเพราะมีธุระด่วน ยองแซงก็ไม่ได้ติดใจอะไร แค่ไปบอกอนยูให้รับรู้เอาไว้เท่านั้น นาฬิกาบอกเวลาว่าตีสามแล้ว ทั้งสามคนก็ยังคงทำความสะอาดกันไม่ถึงไหน ร่างกายของทั้งสามก็เริ่มล้าไปทุกที แต่ก็เพื่อเงิน พวกเขาก็ต้องพยายามกันต่อไป

เฮ้อ!! เสร็จสักที เหนื่อยชะมัดเลย ทำไมวันนี้มันถึงได้วุ่นวายขนาดนี้นะ ยิ่งคนขาดไปอีก เล่นเอาแทบตายดงโฮปาดเหงื่อที่ไหลย้อย ก่อนที่จะเริ่มบ่นออกมาเป็นชุดๆหลังจากที่ทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว

นั่นนะสิ!! พี่ยองแซงก็ดันมาป่วยซะอีก แทมินก็หนีกลับบ้านไปแล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่เราสามคน เฮ้อ!! ทำไมชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้เนี๋ย!!”

อย่าบ่นเลยน่าซูฮยอน!! ตอนนี้เราก็ทำเสร็จแล้วนี่เควิ่นได้แต่ปลอบเพื่อนรักทั้งสองอย่างห่วงใย

/คืนนี้หลังเลิกงาน ไปเจอฉันที่เดิมด้วย\

หวังว่านายคงไม่บ้ายืนรอฉันตั้งห้าชั่วโมงหรอกนะเควิ่นนึกถึงคำพูดของคิบอมที่บอกเขา เมื่อห้าชั่วโมงที่แล้ว

นี่!! เควิ่นยืนทำอะไรอยู่เหรอ กลับบ้านกันได้แล้วซูฮยอนสะกิดเควิ่นที่ยืนนิ่งมาสักพักใหญ่ ให้รู้สึกตัวขึ้น

ห๊า!! อะไร!! อ่อ!! พวกนายสองคนกลับไปก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวฉันจะแวะไปดูพี่ยองแซงสักหน่อย วันนี้พี่เขาพักอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอเควิ่นตื่นจากภวังค์ก็ได้แต่สะดุ้งตกใจ พูดผิดๆถูกๆไปหมด

เอางั้นก็ได้!! ฉันฝากดูแลพี่ยองแซงด้วยนะ อาการยิ่งไม่ค่อยดีอยู่ซูฮยอนว่าพลางหาวฟอดใหญ่อย่างง่วงสุดๆ เพราะวันนี้เขาทำงานทั้งวันจริงๆ

ได้!! แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ ซูฮยอน ดงโฮ

โอเค!! เจอกันพรุ่งนี้เควิ่น!!” ดงโฮเอ่ยคำอำลา ก่อนที่จะลากซูฮยอนให้กลับบ้านพร้อมกัน

แวะไปดูนายนั่นสักหน่อยดีกว่า เผื่อว่าเขาจะอยู่จริงๆ แต่ก็ผ่านมาตั้งห้าชั่วโมงแล้ว หวังว่าเขาจะไม่ยืนรออยู่หรอกนะเควิ่นพูดกับตัวเอง ก่อนที่จะเดินออกไปที่จุดนัดพบของคิบอม

หลังจากที่ต้องขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีแล้ว ยองแซงก็กลับมานอนพักผ่อนที่ห้องเดิมด้วยความเหนื่อยล้า อีกแล้วสินะ เขาต้องจำใจร้องเพลงที่เขาอยากจะลืมมันไป เพราะมันทำให้เขานึกถึงในอดีตกับสิ่งที่เลวร้าย อดีตที่เขาอยากจะลืมแต่ทำไมเขาถึงกลับจำมันได้ขึ้นใจ น้ำตาที่ไหลรินออกมาเป็นทางไม่สามารถหยุดยั้งไว้ได้ กี่ครั้งแล้วนะที่เขาต้องนอนร้องไห้ อยู่คนเดียวตามลำพัง กี่ครั้งแล้วนะ ที่ไม่เคยมีการปลอบโยนใดๆจากคนที่เขารัก

ฮึก!! ฮือออออออ!!” น้ำเสียงสะอึกสะอื้นของยองแซงนั้นทำให้อีกคนหัวใจแทบดับสลาย คิมบอมที่เพิ่งแอบเข้ามาในห้องของยองแซงได้แต่มองยองแซงอย่างเป็นห่วง

ยองแซง!!” เขาเอ่ยเรียกยองแซงด้วยเสียงที่อ่อนนุ่ม

ยองแซงรีบปาดน้ำตาให้หายออกไปจากใบหน้าสวย ก่อนที่จะพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น มองไปยังผู้มาใหม่อย่างตกใจ ที่ไม่รู้ว่าเขานั้นเข้ามาที่นี่ได้ยังไง และที่ต้องตกใจขึ้นไปมากกว่านั้นคือเขาเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าเขาได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้กับคนตรงหน้าได้เห็นซะแล้ว

นายมาที่นี่ทำไม

ฉันแวะมาเดินเที่ยวแถวนี้ เลยได้ยินเสียงเหมือนเด็กกำลังร้องไห้งอแงอยู่ เลยเข้ามาดูนะ

เหอะ!! ในเมื่อนายเห็นว่าไม่มีเด็กอยู่ที่นี่ นายก็กลับไปได้แล้ว ฉันจะพักผ่อน

เดี๋ยวสิ!! นายอย่าเพิ่งไล่ฉันสิ ฉันมีเรื่องสำคัญจะพูดกับนายยองแซงกำลังจะล้มตัวลงนอนที่เดิม แต่ก็ถูกคิมบอมรั้งตัวเอาไว้ให้อยู่ในลักษณะเดิม

ปะ...ปล่อย ฉันเจ็บแผลยองแซงใช้มือกุมท้องเอาไว้ด้วยความเจ็บ เพราะเมื่อกี้เขาดันเผลอขยับตัวรวดเร็วเกินไป จึงทำให้มันกระทบกระเทือนแผลที่ท้องเข้าให้

ฉันขอโทษ!! เจ็บมากมั้ย!!” คิมบอมรีบเข้าไปพยุงยองแซงให้นั่งอิงหมอนแนบติดกำแพงเอาไว้ เพื่อให้ยองแซงรู้สึกสบายตัวมากยิ่งขึ้น

บอกแล้วไงแค่นี้ฉันยังไม่ตายหรอกยองแซงปัดมือของคิมบอมที่แตะไหล่เขาอยู่ให้ออกห่าง

ฮอยองแซง!!” เสียงตะคอกของคิบบอมทำให้ยองแซงถึงกับสะดุ้งตกใจ เขาค่อยๆขยับตัวหนีออกจากคิมบอมอย่างทุลักทุเลแต่แล้วก็ถูกแขนทั้งสองข้างของคิมบอมขวางทางเอาไว้ ยองแซงถอยตัวเองจนหลังชิดติดกับกำแพง

อย่ามาทำเป็นแข็งข้อกับฉันนะ ฉันไม่ใช่คนที่จะใจเย็นได้ตลอดเวลา นายก็รู้ดีนี่

คิมบอม นายจะทำอะไรยองแซงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เมื่อคิมบอมก้มหน้าลงมาใกล้จนได้ยินเสียงหายใจเข้าออกอย่างไม่เป็นจังหวะของยองแซง

ก็ย้อนเวลากลับไปทบทวนเรื่องราวของเราสองคนไงล่ะ ฮอยองแซง!!”

นายจะทำอะไร นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เพราะฉะนั้นนายไม่มีสิทธิ์ที่จะแตะต้องตัวฉัน

ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆเหรอ นายคิดแบบนั้นจริงๆเหรอยองแซง.........แต่ดูเหมือนว่าหัวใจของนายกำลังเรียกร้องหาฉันอยู่ในใจนะ

คำพูดของคิมบอมทำให้ยองแซงชะงักไป ใบหน้าแดงเปล่งอมชมพูของยองแซงก็ไม่สามารถปกปิดความจริงในตอนนี้ได้ ยองแซงเริ่มไปต่อไม่ถูก เมื่อถูกเขาต้อนจนจมมุม เขานิ่งเงียบไปสักพัก ก้มหน้าลงไม่ยอมมองคิมบอมเลยแม้แต่น้อย จนในที่สุด เขาก็มีความกล้าที่จะเอ่ยสิ่งที่มันอยู่ตรงข้ามกับความคิดของเขา ซึ่งมันก็คงดีกว่าที่เขาจะต้องพูดความจริงที่มันไม่อาจเป็นเหมือนเดิมได้อีกต่อไป

หัวใจของฉันมันไม่ได้เหมือนเดิมแล้วนะ ฉัน.....ไม่ใช่คนเดิมที่นายรู้จักอีกต่อไปแล้ว เข้าใจมั้ย!! ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้ว!!”

ยองแซง!! มองตาฉันสิ ฉันอยากจะให้นายลองเชื่อใจฉันอีกสักครั้ง นะ ยองแซง นะ เพียงแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แค่ครั้งเดียว เชื่อฉันได้มั้ยยองแซง

หยุดพูดโกหกกับ.........อุ๊บ!!”

ไม่ทันที่ยองแซงจะได้พูดอะไรออกมามากนัก ริมฝีปากร้อนระอุของใครอีกคนก็แนบเข้ามาชิดจนแทบไม่ไม่ช่องว่างให้อากาศได้ลอดผ่าน  คิมบอมจูบยองแซงราวกลับว่าหิวโหยริมฝีปากนี้มานาน ไปลิ้มสัมผัสนุ่ม จนยองแซงไม่กล้าที่จะปฏิเสธใดๆ แขนของคิมบอมโอบกระชับเอวและแผ่นหลัง กอดยองแซงแน่นราวกลับว่าจะไม่มีวันปล่อยให้ยองแซงไป

/ตุ๊บ!! ผลั๊ก!!\

เสียงประตูถูกเปิดออกอย่างรุนแรง มาพร้อมกับอารมณ์ครุกครุ่นของชายหนุ่มผู้มาใหม่ ภาพที่ได้เห็นเต็มสองตา มันทำให้เขาอยากจะหายไปจากโลกนี้ซะตอนนี้เลยจริงๆ คยูจงกำมัดแน่น มองไปยังคนสองคนที่กำลังกอดจูบกันอย่างน่าไม่อายอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง

น่าสมเพช!! หลังจากจูบกันแล้ว ถ้าฉันไม่เข้ามาขัด ก็คงจะต่อกันที่เตียงสินะ!!”

**************************

อันยองค่า มาต่อให้จนครบแล้วนะค่ะ สำหรับใครที่รอลุ้น 2hj อยู่ ตอนหน้าแน่นอนค่า จะลุ้นกันหรือป่าวก็ไม่รู้ แฮะๆๆ และเนื่องจากเกิดปัญหากับไรเตอร์เล็กน้อย แฮะๆๆ ป่วยได้ป่วยดีจริงๆ ตอนนี้อาจจะยังไม่มีอะไรมากมายนะค่ะ เพราะรีบจริงๆ ขอให้สนุกกับการอ่านนะค่ะ ส่วน sf จะรีบปั่นให้โดยไวที่สุดค่า ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #357 SNW''คิมจงกู๊ด >///< (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 14:08
    อิจงเบาๆกับม่าหน่อยสิ ม่าไม่สบายอยู่นะแก

    ทูมินน่ารักอ่า >/////<

    ยองแซงสงสัยจะงานเข้าจังๆเลยละ
    #357
    0
  2. #324 KittyTripleS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 18:50
    แซงงานเข้าแล้ว -.-
    #324
    0
  3. #323 Ss_fc(แม่จุนนี่+แม่ยายจุงกี้) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 09:21
    เจ้อ่านตั้งแต่เมื่อคืนแล้ะจ้ะ แต่ดึกมากเลยมาเม้นต์ในตอนเชัา ^^



    30%นี้ดูจะมีงานงอกหนักที่แซง น่าลงสารจังเจ็บแผลแล้วเจ็บแผลเล่า อ่านตอนที่ใครต่อใครฉุดกระชากแซงไปมาเจ้ก็อดเจ็บแทนไม่ได้ ช่วยสงสารกันกน่อยจ้ะ ดูท่าเรื่องนี้หนูแซงจะต้องรักกับคนเจัาอารมณ์และอารมณ์แปรปรวนกันทั้งคู่ ทั้งคิมบอมและคยูจง และภาพบาดตานั้นมันจะทำให้เกิดอะไรขึ้นกับแซงอีกล่ะเนี่ย คยูเลือดขึ้นหน้าแล้ว ใจเย็นเย๊นนะจ๊ะ แซงยังป่วยอยู่นะ -_-



    คู่ที่น่าลุ้นเล็กๆก็คือคู่ 2มิน มินโฮพาน้องแทมไปบ้าน จะทำอะไร แต่ดูจากบุลิกแล้วของมินโฮคงไม่น่าหวาดหวั่นเท่าไหร่เพราะก็ท่าทางจะเอ็นดูน้องเค้าอยู่



    ส่วนอีกคู่ที่ยังงงกับความสัมพันธ์อยู่คือบอมวิ่น เหมือนบอมจะรู้จักวิ่นมาก่อน แต่ทำไมวิ่นจำไม่ได้ แล้วถ้าจำไม่ผิดบอมผิดใจกับจุนนี่พี่ชายเพราะ ผญ นี่นา จะยังไงล่ะเนี่ย? เต็มไปด้วยคำถาม แต่คำถามที่อยากรู้มากที่สุดคือคู่สุดเลิฟของเจ้ 2hj จะเป็นยังงายยยยยย ทำไมมาจบตอนนี้ๆๆๆๆๆๆ ลูกเจ้เมาพับหลับไม่รู้เรื่องแบบนี้ อะไรจะเกิดขึ้น? หนูแนนมาต่อไวๆนะจ๊ะ เจ้จะรอ ^_^ Thanks จ้ะ



    Happy Songkranday จ้ะทั้ไรเตอร์และรีดเดอร์ทุกคน ^0^
    #323
    0
  4. #322 *momo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 22:30
    มาอัพไวไวนะ
    #322
    0
  5. #317 choco( แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:27
    อ้าว!!! เจ้เม้นให้หนูแนนไปตั้งนานแล้วนี่ ทำไมไม่มีเม้นของเจ้ล่ะ เอ! ลักษณะนี้แปลว่าเม้นหายเหรอ โอยยยย อีกแล้ว เจ้เม้นให้ใหม่แล้วกันจ้า ตอนนี้ก็ยังคงมีจุดพีคอยู่ที่คยู หนูแซง และคิมบอม อะไรกันนี่จะมาเห็นก็มาเห็นตอนนี้ โอยยย หนูแซงงานเข้าแหงมๆ ก็คุณชายคยูเธอเคืองมาตั้งแต่ที่ผับแล้ว ยิ่งมาเห็นแบบนี้เจ้ไม่อยากจะคิดต่อเลยจริงๆ ส่วนคู่ 2hj ของเจ้ก็ไม่เบากลับบ้านกันแบบจุนนี่เมามายแบบนี้เจ้ก็หวังว่าตอนหน้าของหนูแนนจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างไม่มากก็น้อยนะจ๊ะ 555 (ไม่ค่อยเลย!) คิดว่าบอมคงจะรอหนูวิ่นอยู่รึเปล่าจ๊ะ ^^ แต่คู่ที่น่าติดตามอีกคู่คือหนูแทมและพ่อมินโฮ จะไปไหนกัน โอยย สิ่งที่อยากรู้มีมากมาย รอให้ไรเตอร์มาอัพให้กระจ่างอยู่นะจ๊ะ fighting จ้า หนูแนน ^^
    #317
    0
  6. #316 ณัฐชาดา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:10
    สวัสดีค่ะไรเตอร์ค่ะพอดีเข้ามาโดยบังเอิญอ่านแล้วชอบมากค่ะต่ายเป็นแฟนคลับ2hjค่ะต่อ2hjเร็วๆๆน่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #316
    0
  7. #315 mooham501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:01
    ว๊ากกกกกกกก  " (*O*) "  จบแบบน่าลุ้นมว๊ากกก  คู่พี่คยูแซงกำลังได้เรื่องเลยง่าไรเตอร์ พี่คยูมาเห็นภาพแบบนี้ก็เลยยิ่งโกรธใหญ่เลย แต่พี่แซงก็ไม่ได้เต็มใจนะ แล้วพี่แซงยังเจ็บอยู่อย่างที่คุณเจ้บอก แล้วจะเกิดอะไรตามมาละทีนี้ คำถามเยอะแยะอย่างที่พี่ลมว่าเหมือนกัน บอมจะยังรอวิ่นอยู่มั้ย มินโฮพาแทมินไปไหน แล้วนี้เป็นคู่หมั่นกันด้วย ที่สำคัญ 2hj ของเค้าจะเป็นยังไงน๊า คริ คริ พี่จุนนี่ก็เมาขนาดนั้น ว่าแต่มีแต่คนเมาๆเต็มไปหมด 2hj คงไม่มีเรื่องให้ตึงเครียดเหมือนคยูแซงหรอกนะ ง่า อยากอ่านต่อจัง ไรเตอร์รีบๆมาอัพนะขอบคุรค่ะ ^/////^
    #315
    0
  8. #314 Ss_fc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:13
    เฮ้อ! เจ้เพ้อหรือเมาตามจุนนี่แล้ว จะบอกว่า "รีดเดอร์ค้าง" ไหงเป็นไรเตอร์ค้างไปได้ 55555+
    #314
    0
  9. #313 Ss_fc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:08
    จบเยี่ยงนี้ไรเตอร์ก็ค้างแย่เลย ทั้งคยูแซง ทั้ง 2hj ของเจ้ แต่ไม่เป็นไรหนูแนนทิ้งท้ายไว้แล้ว เจ้จะตั้งตารอ (ขนาดนั้น!) SF ก็รอจ้ะ แฮะแฮะ!



    ตอนนี้ก็ดูวุ่นวายไปหมดเพราะหลายคู่แต่สนุกดี แต่พอจับประเด็นได้ว่า มินโฮไปพบแทมินที่เป็นคู่หมั้นซึ่งเมาแอ๋ พี่น้องจุนนี่บอมมี่ดวลไวน์ดุเดือด และตอนนี้จุนนี่ก็เมาแปร้เหมือนกัน แต่เจ้ก็เห็นด้วยกับหนูลมนะว่าจุนนี่ของเจ้เวลาเมาต่องน่ารักมากกว่าน่าอเนจอนาจ แก้มแดงๆ ตาปรือๆ อร๊ายยยย ไม่อยากจะคิดว่าจุงจะทำอะไรน้องบ้าง (แต่ก็คิดเหมือนกัน ฮ่าฮ่า! บอมยังไปรอวิ่นอยู่รึเปล่านะ ส่วนคู่ที่ดูจะหนักหนาก็รักสามเส้าของเราสามคนนี่แหละ คยูแซงคิมบอม พายุอารมณ์กำลังแรงเลย แต่แซงเจ็บแผลอยู่นะคยู อย่ารุนแรงนะจ๊ะ



    หนูแนนหายเร็วๆนะจ๊ะ พักผ่อนเยอะๆนะะะะ ^_^

    #313
    0
  10. #312 white_winddy501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:09

    เป็น 30% ที่เต็มอิ่มและหลงเหลือคำถามเอาไว้ให้อยากรู้มากมายอีกแล้วววว  หลายคู่จซะด้วย ตั้งแต่คู่ที่อยู่ในสถาวะตรึงเครียดที่สุในตอนนี้ แม่เจ้าาาาา  คยูมาเจอตอนนี้ก็ซวยอะซิคะ คิมบอมโดนชกไปพี่ไม่ว่า แต่แซงนี่สิ แบบนี้เห็นกรายๆว่าลมเพชหึงกระหึ่มพัดแน่ๆ ได้ข่าวว่ากระดกไวน์เป็นน้ำซะด้วย แล้วก็ ก็ ก็...จบฉึบ!!!  นอกจากคู่นี้ก็มาที่คู่เลิฟของพี่ ซอบพี่ว่าจุนนี่เมาน่ารักออกนะ คงจะแก้มแดงตาปรือๆ ไม่อยากจิคิดว่าเวลาจุงมองจะมองเหมือนพี่มั้ย 555+ แล้วดูสิ! กลับบ้านกันสภาพนั้นจะเป็นอย่างไรต่อไปน่าติดตามค้นหาจริงๆ หุๆๆ(ไรเตอร์ไม่ต้องถามนะคะว่าพี่หวังอะไร...ก็นั่นแหละ กร้ากก ) มาที่คู่ต่อไป มินโฮและน้องแทม น่านไงล่ะ นี่ใช่มะคู่หมั่น^__^ แล้วจะพาน้องแทมไปไหน ส่งข้อความบอกทางบ้านว่าไงหว่า ลับๆล่อๆแบบนี้คิดอะไรอยู่ปะคะมินโฮ ><  และต่อมาเป็นคู่ของบอมมี่และน้องวิ่น บอมจะยังรออยู่มั้ย ขอให้รอเถอะ เพี๊ยง!! ^____^  น้องแนนคะ  หายไวๆนะ พี่รออยู่เรื่อวนั้น รออย่างแรง  เรื่องนี้ก็อยากรู้ต่อไปจะเป็นยังไง หายแล้วมาอัพไวๆนะคะ fighting ^______^

    #312
    0
  11. #311 love ss501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:51
    จุงจ๋าน้องกำลังเมา อย่ารุนแรงน๊า อ๊ากกกกก!!!!!!!แบล็กคยู แซงจะเป็นไงเนี่ย?

    มินนี่อ่ะเป็นปลาหมึกหรือจ๊ะหนึบหนับกับคยูเหลือเกิน แล้วมินโฮอ่ะ เริ่มชอบแทมแล้วล่ะซี่ ฮุฮุฮุ^^ กำลังลุ้นเลยจบซะแล้ว แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้น้องแนนกำลังป่วยขอให้หายไวๆนะจ๊ะ จะรอจ้า
    #311
    0
  12. #310 Raining Love (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:32
    ธรรมะของเอาคยูของเจ๊ไม่อยู่แล้ว ประมาณว่า ตำตา ตำใจ เหลือเกิน ถ่านไฟเก่ามันร้อน ยองไม่เหมือนเดิมกับคืมบอมแล้วจริง ๆ หรอ???? บอกมาคำเดียว เดียวเจ๊จะไปเตะคิมบอมให้ บังอาจทำร้ายหัวใจผู้ชายเค้า เคือง เคือง คนอะไรไล่ก็ไม่ไป แบบนี้ต้องจัดหนัก แล้วคยูตอนหน้าจะมีวางมวยกันไหมเนี่ย ไม่เป็นไรนูน่าเทรนมาดี ฮี่ ฮี่ และแล้วคู่โปรดก็มาอีกหนึ่งคู่ แหมไม่เท่าไหร่เลยเนอะ มินโฮจะเอาน้องแทมไปไหน น้องเค้าเมาเน้อ ทำอะไรอ่ะ!!! อยากรู้ รีบ ๆ มาต่อด่วนนะจ๊ะไรเตอร์ ส่วนสงครามสายเลือด คิบอม จุนนี่ ประมาณว่าส่งสายตาอาฆาตกันไปมา จนแผ่รังสีไปถึงคนรอบข้าง งานนี้พี่น้องจะเคลียร์กันยังไง โปรดกดดันไรเตอร์ให้มาต่อทันทีด้วยนะค่ะ

    ขอบคุณน้องแนน ที่ทำให้พี่สมใจอยาก แม้จะสั้นไปนี๊ดดด แต่ขอหวังผลเอาตอนหน้า ไฟว์ติ้งค่ะ

    ปล. มินนี่เรื่องนี้น่ากลั๊ว น่ากลัว
    #310
    0
  13. #308 Raining Love (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 03:20
    กว่าจะเริ่มเม้นได้ต้องไปนั่งอ่านตอนที่แล้วอีกหนึ่งรอบ เพื่ออารมณ์ที่ต่อเนื่อง55 ตอนที่แล้วสงสารคีย์ยังไงตอนนี้เพิ่มเป็นทวีคูณ ป๊าดคนไม่บายตบเข้าไปได้โหดร้ายป่าเถื่อนที่สุด ถ้าคีย์เค้าเป็นอะไรไป เค้าจิเอาเรื่องอิจง นะคอยดู แต่เวลานี้ดูเหมือนคยูจงก็เริ่มมีอารมณ์กับเค้าแล้ว แซงกี้ขึ้นเวทีร้องเพลงระลึกถึงอดีต เอาล่ะสิ แต่เห็นใจทุกฝ่ายนั่นละ โดยเฉพาะจุนนี่กะคิบอมนั่นไวนะคะน้องไม่ใช่น้ำเปล่ากระดกเอากระดกเอา คุยกันดีๆเถอะยังไงก้อพี่น้อง ปล.มินเรื่องนี้แรงเหลือร้าย คยูจ๋าระวังกายตัวเองไว้นิสนุงนะนูน่าเป็นห่วง /แล้วมินโฮจะรีบไปไหน ไรเตอร์ตอบด้วย สุดท้ายเควิ่นจ๋าไปตามนัดด้วยนะนูน่าขอร้อง /ถึงไรเตอร์ที่รัก กว่าคิวจะมาจ่อที่เรื่องนี้เล่นเอายาวนานแต่ความสนุกยังแน่นอนจริงๆ555 รออีก30ที่เหลือนะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 มกราคม 2555 / 03:48
    #308
    0
  14. #306 salapoul (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 19:10
    อ๋า~ อยากอ่านอีก 30% จังเลยค่ะ!! >O<



    สู้ๆนะคะ ติดตามอยู่ ^^
    #306
    0
  15. #305 mooham501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 19:05
    สงสารคีย์จัง จงฮยอนใจร้ายอะ คีย์ไม่สบายอยู่นะ แต่ว่าแล้วทำไมเหตุการณืพลิกแบบนี้เนี่ย จงฮยอนหัวแตก คีย์ทำแผลให้ แล้วจงฮยอนจะรู้ว่าคีย์ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดนะ แล้วคีย์จะได้กลับบ้านมั้ยเนี่ย คู่นี้ร้อนแรงมว๊ากก อิๆ >///< และแล้วก็มีทุกๆคนมารวมกันที่ผับ พี่จุนนี่กะบอมเลิกทะเลาะกันเถอะนะ เง้ออ งืมมม T^T แต่หน้าเหมือนกันอย่างที่คุณเจ้บอก ไม่มีคนสงสัยเลยเหรอคะว่าเป็นพี่น้องกัน  แล้วพี่จุนนี่ของเค้าเมาขนาดนี้จะเป็นยังไง บอมวิ่นมีอะไรกันนะ แล้วพี่คยูจะโกรธพี่แซงทำไมคะเนี่ย พี่แซงบาดเจ็บอยู่นะคะ แล้วมินโฮก็รีบไป  พี่มินชอบพี่คยูมากนะ ^//^   คำถามมากมายเลยน้องแนน พี่อยากรู้ว่าจะเป็นกัน โดยเฉพาะพี่จุนนี่ คิ คิ ไรเตอร์มาต่อไวๆนะ เค้าจารออออออ ^///^ ไรเตอร์ Fighting ขอบคุณที่มาอัพนะ >//<
    #305
    0
  16. #304 love ss501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 23:37
    หวั่นไหวแล้วล่ะซี่ ใจร้ายมากๆ ระวังเห๊อะจะยุหนูคีย์ไปชอบคนอื่น มินนี่อ่ะชอบคยูมากจนไม่เก็บอาการเลยนะ แต่.......โทษทีนะจ๊ะ คยูน่ะว่าที่น้องเขยเจ้จ๊ะ ฮุฮุฮุ^_^ แล้วก็อย่าวีนต่ายน้อยของเจ้นัก เดี๋ยวมีเคือง เชอะ ว่าแต่จุนนี่หนูเมาแล้วน๊า ส่วนคยู ใครก็ด๊ายยยยย...เอาหนังสือธรรมมะให้คยูหน่อยยยยย โกรธอะไรแก้มป่องของเจ้ก็ม่ายรุ น้องแนนจ๋า น้องๆทั้งสองของเจ้จะรอดมั๊ย คนนึงก็เมา คนนึงก็กำลังจะเจอพายุ(อารมณ์)เจ้ล่ะกลั๊วกลัว (กลัวจะรอด555++++)ขอบคุณน้องแนนมากนะจ๊ะที่มาอัพฟิคให้ เจ้เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ สู้สู้
    #304
    0
  17. #303 Ss_fc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 14:06
    แหม่! กะจะให้มีคนมาเม้นต์ต่จากเจัจังเลยจะได้งงดี =_=" ก็เม้นต์ตั้งเยอะตกหายระหว่างทางซะนี่ ทีนี้จะยังไงล่ะ แก่แล้ว! ลืมที่เม้นต์หมด แหะแหะ!



    อ้อ! คุณชายมิน ณ สวนลำใย คุณลำใยและผองเพื่อน ดูจะวุ่นวายกันพอสมควร เจ้ชอบคยูที่ดูจะเป็นที่รักของเพื่อนจังเลย พลาดไม่ได้ พลาดเป็นซ้ำ 55! แล้วจองมินหลงรักคยูขนาดไม่เก็บอาการเลยนะ แต่ชอบคยูแล้วมาขวางอะไรกับจุนนี่ลูกเจ้ ฮึ! คิบอมกับน้องวิ่นมีอะไรกันเหรอ? วิ่นงง เจ้ก็งง มินโฮล่ะจ๊ะรีบไปไหน หาน้องแทมรึเปล่า อยากจับน้องแทมมาอยู่กับจุนนี่จัง คงเหมือนตุ๊กตาสองตัว น่ารัก อุอิ! เจ้เพ้อไปแล้ว แล้วคยูต้องโกรธอะไรเวลาแซงร้องเพลง คนเค้าต้องทำมาหากินนะ ถ้างั้นคุณชายธรรมะธรรมโมก็ต้องรับเลี้ยงตลอดชีวิตซิจ๊ะ *^*



    คู่นี้คิดว่าจะไม่มา ในที่สุดก็มา 2hj ของเจ้ เพื่อนๆสงสัยอะไรจ๊ะ หน้าออกจะโขกกันออกมาเป๊ะฉะนี้ งานนี้มีศึกสายเลือดดวลไวน์กันสนั่น เจ้ไม่ได้หวังอะไรเลย นอกจากหลังดวลแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับจุนนี่ จุงอย่าปล่อยไปนะ กร้ากกกกกกก



    หนูแนนสู้ๆนะจ๊ะ จะเรื่องอะไรก็อย่าไปสน มาแต่งฟิคสนุกๆให้เจ้ๆอ่านดีกว่า (ไม่ค่อยเลยเจ้!) แค่ไม่อยากให้เครียดน่ะ ^^ หวังว่าเม้นต์จะไม่หายอีกนะจ๊ะ
    #303
    0
  18. #302 Ss_fc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 12:51
    เปิดเข้ามาเจอโดยบังเอิญเจอว่าหนูแนนไรเตอร์คนขยันของเราอัพโฮสต์แล้ว ทั้งๆที่ก็เรียนหนัก Thanks นะจ๊ะ



    ประเดิมคู่แรกแบบดุเดือดจริงๆ จงฮยอนน่ะจะโหดไปไหนจ๊ะ แต่ขอโทษ! คนโหดได้เลือดเอง อิอิ! อย่าว่าแต่จงฮยอนงงท่าทีของคีย์เลย เจ้ก็งง มาหลายอาการเหลือเกิน ตกลงใครควรจะกลัวใครเนี่ย ที่สำคัญกีซอบจะโทรมาทำมายยย กำลังนับได้ที่เลย (ไม่ได้คิดอะไรนะจ๊ะ >
    #302
    0
  19. #301 white_winddy501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 23:04

    โอวววววว พี่อึ้งกับู่แรกมากมาย เห็นด้วยกับคุณเจ้ว่านึกว่า nc จงคีย์จะมาเยือน ว้า!! มิใช่ซะงั้น อิๆๆ แอบเสียดายเบาๆ กำลังมาเลย อารมณ์พุ่งกระฉูด กำลังอัพ อัพ อัพ แต่แล้ว แง๊วววว ด้วยโทรศัพท์มา กลับกลายเป็นว่าเปลี่ยนทางจงฮยอนมองคีย์ใหม่ ก็นะเค้าเป็นคนดีอยู่แต่แรกแล้วล่ะจง ตะเองเข้าใจน้องคีย์ผิดเองอะ ว่าแต่แรงนะไปตบหน้าน้องคีย์ทำไมค้า สงสารน้องเลย เดี๋ยวจงฮยอนจะเสียใจที่ทำแบบนี้ T__T แล้วนี่อยู่ๆก๊ไปผับเฉย ขังชเลยไว้้านต่อ !!! พอมาที่ผับ นั่นไงล่ะที่แท้ก็คุณชายคยูนี่เองที่เส้นใหญ่ช่วยผับนี้เอาไว้ ของเค้าแรงจริงไรจริง แต่มินนี่อะนี่กำลังคิดไรกับคยูคะ เอาจริงชิมินี่ ไม่มั้งคยูเค้ามีคนที่หมายปองแล้วนะคะ มินนี่จะเสียใจเอาได้สิเนี่ย แล้วยังจะไปแขวะจุนนี่อีก จุงกี้เค้าเคืองนะนั่น พี่ว่ามินนี่สงบปากสงบคำสักนิดนะเดี๋ยวคยูโกรธพี่ไม่รุด้วยนะ อิๆๆ แต่ว่าที่ช็อคสุดก็คงจะเป็นการเจอกันของคู่พี่น้อง บอมกะจุนนี่ เข้าใจกันีก็น่าจะดีนะคะไรเตอร์ลืม ผญ คนนั้นเหอะนะ จุงจ๋า กะหนูวิ่นก็อยู่ จะได้พบทางสว่างซักที พี่ลุ้นนะเนี่ย แล้วก็เมากันขนาดนั้น แล้วบอมกะวิ่นนัดกันเหรอคะ ที่ไหนอะ!แล้วมินโฮรีบไปไหนคะ จุนนี่ของพี่จะเป็นไงบ้างล่ะเมาหนักอะ ว่า...อยากรู้ไปหมด น้องแนนมาอัพอีกนะคะ Fighting ค่า ^_____^ ขอให้ผ่านอุปสรรค์ต่างๆไปได้โดยเร็วน้า ^______^

    #301
    0
  20. #300 choco501 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 15:01
    เจ้ก็พึ่งจะนึกได้ว่าหนูแนนห่างหายไปจากเรื่องนี้นานจริงๆ มีเรื่องตลอดๆเลยเหรอลูกเจ้เอาใจช่วยให้เรื่องของหนูผ่านไปได้ด้วยดีนะจ๊ะ ^^ ยังไงก็ขอบใจมากนะลูกที่ยังมาอัพให้รีดเดอร์ได้อ่านกัน ตัวละครเยอะจริงๆ เจ้ก็มึนเล็กน้อย 55+ แต่ฉากของจงฮยอนกับหนูคีย์นี่ โอยยย สงสารหนูคีย์จัง ไม่รู้เรื่องอะไรแล้วยังต้องมาโดนแบบนี้อีก จงฮยอนลูกเบาๆกับหนูคีย์สักนิด แล้วสองวันจะกลับหนูจะได้กลับมั้ย ลุ้นจนตัวโก่งนึกว่าหนูแนนจะจัด nc จงฮยอนคีย์มาให้ซะแล้ว 555+ แต่แล้วก็ตัดมาเป็นที่ผับ วุ่นวายได้ที่ทีเดียวเพราะคนเยอะแยะ ที่แน่ๆตอนนี้จุนนี่ของเจ้ชักจะเมาหนัก เรื่องพี่น้องเมื่อไหร่จะจบลงได้ซักที ผู้ผญิงคนเดียวทำเอาหนูสองคนพี่น้องต้องเป็นเพียงนี้ คิบอมลูกพี่จุนนี่ของหนูไม่มีอะไรน่าโกรธเลยนะ เจ้หวังว่าเรื่องไม่เข้าใจจะจบลง ว่าแต่มินชอบคยูมากเลยนะนี่ มินจ๊ะคาดว่าหนูจะอกหักเพราะคุณชายคิมเธอสนใจแต่นักร้องหน้าหวานที่อยู่บนเวทีเท่านั้น ทำใจนะลูกแล้วก็อย่าว่าจุนนี่ของเจ้นะ จุนนี่ของเจ้น่ารักจะตายไป อิๆ แล้วมาต่ออีก 30% นะจ๊ะ เจ้จะรอ ไรเตอร์ fighting ^^
    #300
    0