Love In The Host Club คลับนี้มีแต่รัก (SS501+SHINEE+U-KISS)

ตอนที่ 10 : Love In The Host Club : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 เม.ย. 54

Love In The Host Club

Chapter 4

ภายในโบสถ์ เจ้าบ่าวคิมคิบอมและเจ้าสาวคยูริกำลังอยู่ในพิธีแต่งงานแบบชาวคริสต์  โดยมีบาทหลวงคอยทำพิธีการต่างๆให้ ภายในโบสถ์เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาวทั้งสองคน



เมื่อได้เวลาสมควรแล้วทั้งสองก็เริ่มทำพิธีสำคัญ



คุณคิมคิบอมคุณจะรับคุณปาร์คคยูริไว้เป็นภริยาหรือไม่บาทหลวงเริ่มอ่านบทที่เตรียมมา คิบอมมองหน้าหญิงสาวเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยตอบ



รับครับคิบอมเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น



คุณปาร์คคยูริคุณจะรับคุณคิมคิบอมไว้เป็นสามีหรือไม่



รับค่ะเมื่อคยูริพูดจบ บาทหลวงก็ทำพิธีการต่อ



ผู้ใดจะขอคัดค้านโปรดแสดงตนขึ้นคนในโบสถ์ต่างก็นั่งสงบเงียบ ไม่มีใครขอค้านหรือไม่เห็นด้วยแต่อย่างใด



หากไม่มี................บาทหลวงกำลังจะทำพิธีการต่อ แต่มีเสียงแทรกขึ้นมา



ฉันขอค้านทุกคนในโบสถ์หันไปมองบุคคลที่เป็นต้นเสียงอย่างสนใจ



ฉันจะไม่ยอมให้คยูริแต่งงานกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้นชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าจริงจัง แต่แล้วก็สร้างความไม่พอใจให้คิบอมเป็นอย่างมาก



ฮยองจุนคิบอมเอ่ยชื่อออกมาด้วยความโกรธเคือง



คยูริไปกับฉันเดี๋ยวนี้ฮยองจุนรีบเดินมาคว้ามือหญิงสาวไว้ แต่คิบอมกับปัดมือฮยองจุนไม่ให้แตะต้องตัวคยูริ



อย่าเอามือสกปรกของนายมาแตะต้องตัวคยูรินะคิบอมร้องห้าม



ตัวนายดีนักเหรอคิบอม นายมันสกปรกยิ่งกว่าฉันเสียอีกฮยองจุนกล่าวอย่างไม่เกรงกลัว



นาย!! ” คิบอมปรี่ตัวเข้ามากระชากขอเสื้อฮยองจุนอย่างเอาเรื่อง



คิบอม อย่าทำแบบนี้สิค่ะ นี่งานแต่งงานของเรานะยิ่งคยูริทำทีเป็นห่วงคิบอมมากเท่าไร ฮยองจุนก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น



เธอก็ดูมันสิคิบอมกล่าวอย่างไม่ยอม



เดี๋ยวคยูริจัดการเองค่ะ คุณอยู่เฉยๆนะคยูริห้ามปรามคิบอม แล้วหันมาเผชิญหน้ากับฮยองจุน



คยูริเธอทำไม....เธอถึงฮยองจุนมองหน้าคยูริอย่างไม่เข้าใจ เขารักคยูริ แต่ทำไมคยูริถึงทำกับเขาถึงเพียงนี้



ออกไปจากงานมงคลของฉันได้แล้ว นี่ไม่ใช่เวลาที่นายจะมาทำตัวไร้สาระนะคยูริต่อแล้วหันไปหาคิบอม ส่วนฮยองจุนก็ยังคงยืนนิ่ง



เธอไล่ฉันฮยองจุนกล่าวออกมาอย่างเสียใจ



คุณตำรวจค่ะ มาลากเขาออกไปทีสิ้นเสียงของคยูริ ตำรวจประมาณสองคนก็เดินมาลากตัวฮยองจุนออกจากโบสถ์ไป



ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ บอกให้ปล่อยไงฮยองจุนพยายยามดิ้น แต่ก็ไม่เป็นผล เขาถูกลากออกไปนอกโบสถ์อย่างรุนแรงไม่มีเมตตาโดยแม้แต่น้อย



ม่ายยยยยยยจริ๊งงงงงงงงงฮยองจุนสะดุ้งขึ้นตื่นจากฝันทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อชุ่ม



ฝันไปเหรอเนี๋ยฮยองจุนถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ทุกอย่างเป็นแค่ความฝัน ชายหนุ่มมองไปรอบๆห้องก็พบความปกติของห้อง ราวกับว่าห้องๆนี้ไม่ใช่ห้องของเขา...........ก็มันไม่ใช่ห้องของเขาจริงๆ



ร้องซะดังลั่นบ้านเลยนะนายฮยองจุนหันไปมองตามเสียง ก็ต้องตาโตเมื่อพบกับฮยอนจุง



นะ...นาย ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ฮยองจุนชี้หน้าว่า



อ้าว!! ไม่ให้ฉันอยู่บ้านตัวเอง แล้วจะให้ไปอยู่บ้านใครล่ะฮยอนจุงตอบอย่างกวนๆ



เดี๋ยวนะ บ้านนายหมายความว่ายังไงฮยองจุนพยายามนึกทบทวนทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่แล้วภาพเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อวานก็ผุดขึ้นมาในหัว



ฉันจำได้แล้ว นาย นายคนเมื่อวาน นายคนที่จะ.....จูบฉันฮยองจุนเริ่มพูดไม่ออกเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น



ว้าว!! นายความจำดีชะมัด แล้วนายจำได้มั้ยว่า ตอนที่ฉันจูบนายแล้ว นายก็เป็นลมไป ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นจูบแรกของนาย ดูสิ ถึงกับเป็นลมเลยทีเดียวฮยอนจุงพูดล้อเรียนฮยองจุนอย่างสนุกสนาน



นี่!! นายหยุดพูดเดี๋ยวนี้นะฮยองจุนรีบเอามือไปปิดปากฮยอนจุงเอาไว้ ฮยอนจุงร้องอู้อี้จนฟังไม่ได้ความ



เอา อือ ออง อาย ออก ไอ อะ (เอามือของนายยออกไปนะ)” ฮยอนจุงพยามดึงมือของฮยองจุนออก แต่แล้วเขาก็เปลี่ยนไปเป็นการดึงฮยองจุนเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาแทน



โอ๊ะ!! นายจะทำอะไรฮยองจุนร้องตกใจ รีบเอามืออกจากปากของฮยอนจุงทันที และพยามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของฮยอนจุง



นายคิดว่านายจะเหนือกว่าฉันหรือไงคิมฮยองจุนฮยอนจุงกระซิบเบาๆที่หูของฮยองจุน



นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ แล้วนาย รู้จักชื่อของฉันได้ยังไงกัน บอกให้ปล่อยไงฮยองจุนถามอย่างสนใจ แต่ก็ยังพยายามที่จะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดนั้น



นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอกนะว่าฉันรู้จักชื่อนายได้ยังไง แต่ขอให้นายรู้ไว้อย่างเดียวว่าต่อจากนี้ไปนายจะต้องอยู่กับฉันฮยอนจุงใช้วงแขนรัดฮยองจุนแน่นยิ่งกว่าเดิม



ไม่!! ฉันจะกลับบ้านของฉัน



บ้านนายมันไม่หายไปไหนหรอกนะ เพราะฉะนั้น นายจะต้องอยู่ที่นี่ฮยอนจุงสั่งเสียงเข้ม



ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของนาย เพราะฉะนั้นฉันไม่จำเป็นที่จะต้องทำตามที่นายสั่งฮยองจุนกล่าวอย่างไม่เกรงกลัว



แต่ว่านายต้องทำฮยอนจุงรัดตัวฮยองจุนแน่นยิ่งกว่าเดิมจนฮยองจุนหายใจไม่ออก นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ



โอ๊ย!! ฉันเจ็บนะฮยองจุนร้องออกมา แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าฮยอนจุงจะสนใจ



นายก็ทำตัวดีๆ เชื่อฟังฉัน ไม่ต้องให้ฉันต้องคอยย้ำเตือนหลายรอบ แค่นี้นายก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว



ฝันไปเถอะ!!” ฮยองจุนเถียงกลับอย่างไม่ยอม



แล้วนายจะเสียใจ!!”



/ผลั๊ก!!\ ร่างของฮยองจุนถูกผลักลงบนเตียงใหญ่ ฮยอนจุงขึ้นคร่อมฮยองจุนอย่างรวดเร็ว ทำให้ฮยองจุนนั้นตกใจสุดขีด ร้องดังลั่นบ้าน



นายจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะฮยองจุนพยายามดิ้นแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของฮยอนจุงได้



หุบปากซะ!! ไม่งั้นนายเจอดีแน่ฮยอนจุงสั่งเสียงเข้ม ทำให้ฮยองจุนกลัวจึงหยุดร้องไป



พูดง่ายๆแบบนี้ค่อยดีหน่อยฮยอนจุงไล่มือไปยังใบหน้าของฮยองจุนอย่างแผ่วเบา แต่ฮยองจุนกับสะบัดหน้าหนี ฮยอนจุงได้แต่มองอย่างขัดใจ



อย่าทำตัวเรื่องมาก อยากจะรู้จริงเลยเลยว่าร่างกายของคุณชายผู้หยิ่งยโสของนายจะหวานแค่ไหนฮยอนจุงเลียริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนที่จะก้มใบหน้าลงมาชิดกับใบหน้าของฮยองจุน



 

อย่ามายุ่งกับฉันนะฮยองจุนเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา



แต่ว่าฉันรักนายนะฮยองจุนฮยอนจุงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มือหนาลากนิ้วไปทั่วตัวฮยองจุน ก่อนที่จะเริ่มซุกไซร้ซอกคอของฮยองจุน



อือ!! หยุดเดี๋ยวนี้นะฮยองจุนพยายามจะดันตัวฮยอนจุงให้ออกห่าง



พูดสิ นายต้องการฉัน



ไม่!!”



ฉันบอกให้พูด



ถึงนายจะได้ตัวฉัน แต่หัวใจของฉันมันไม่ได้อยู่ที่นาย อยากจะทำอะไรก็เชิญฮยองจุนตอบอย่างอ่อนแรง เขาไม่อยากสู้กับคนอย่างฮยอนจุงอีกแล้ว  เพราะแค่นี้เขาก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว



นาย!!” ฮยอนจุงหยุดการกระทำ แล้วหันมองหน้าฮยองจุนอย่างจริงจัง

ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้นะ



ไม่!! นายจะต้องอยู่กับฉันจนชั่วชีวิตฮยอนจุงกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้ แล้วลุกขึ้นจากเตียงเดินออกไปทันที และไม่ลืมล็อคประตูข้างนอกไว้ด้วย



นี่!! นายจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ ฉันไม่ได้ทำอะไรให้นายเดือดร้อนเลยสักนิดเดียว นายจะมาขังฉันไว้แบบนี้ไม่ได้นะ เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้ฮยองจุนทุบประตูเรียกร้องให้คนข้างนอกเปิดให้ แต่ก็ไม่ได้รับเสียงตอบรับเลยแม้แต่น้อย



ฮยอนจุงที่เดินออกมาจากห้องของฮยองจุนแล้วก็ได้แต่คิดวิตกกังวล



ฉันทำแรงไปหรือเปล่านะฮยอนจุงได้แต่นั่งคิดทบทวนกับสิ่งที่ได้ทำลงไปเมื่อกี้นี่ แต่แล้วความคิดก็หายวาบไปหมดเมื่อได้ยินเสียเคาะประตูและเสียงร้องของฮยองจุน



ปล่อยฉันออกไปเดี่ยวนี้นะไอ้คนชั่ว ไอ้เลว



ฉันจะทำให้นายหลงรักฉันให้ได้ คิมฮยองจุน


******************************


บ้านจงฮยอน

/โครม!! ซ่า!!\ น้ำใสๆถูกสาดเข้าที่หน้าและตัวของคีย์ที่กำลังนอนหลับอยู่อย่างเต็มแรง ทั้งเนื้อทั้งตัวคีย์มีแต่น้ำเปียกแชะไปหมด คีย์สะดุ้งตื่นขึ้นมาก็พบว่าจงฮยอนนั้นกำลังยืนจ้องอยู่



โอ๊ะ!! นายสาดน้ำใส่ฉันทำไมคีย์เอ่ยถาม



ไม่ใช่เวลาที่นายจะมานอนสบายอยู่แบบนี้ ลุกไปอาบน้ำล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ นี่!!” จงฮยอนหยิบถุงผ้าที่เขาเพิ่งซื้อเมื่อเช้าโยนไปให้คีย์



"ฉันไม่สบายนะ ขอพักอีกหน่อยเถอะนะคีย์ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงเต็มทน



ไม่ได้!! นายไปเดี๋ยวนี้ อย่าชักช้า เพราะฉันมีงานจะให้นายทำอีกมาก ไปซะจงฮยอนลากคีย์เข้าห้องน้ำไปอย่างไม่ใยดี ก่อนที่จะปิดประตูห้องน้ำอย่างแรง



เขาก็แค่ตัวร้อนนิดเดียวเอง ทำเป็นคิดมากไปได้ ไอ้จงฮยอนจงฮยอนพยายามที่จะไล่ความคิดของตัวเองที่กำลังเพิ่มพูนมากขึ้นภายในหัว แต่แล้วก็ต้องหยุดการกระทำไปเมื่อมีเสียงโทรศัพท์เข้ารบกวน



ฮัลโหล!!” จงฮยอนกรอกเสียงใส่ปลายสาย



(เฮ้!! เมื่อวานนายหายไปไหนห๊ะ ทำไมนายไม่มาช่วยจัดการไอ้พวกจีโอ) ปลายสายเมื่อเห็นว่าจงฮยอนรับสายแล้วก็บ่นใส่ยาว จนจงฮยอนต้องยกโทรศัพท์ออกจากหู



เออ!! โทษทีว่ะมินโฮ มีธุระต้องทำนิดหน่อย



(แต่ไอ้กีซอบบอกว่านายลากใครออกจากคลับไปก็ไม่รู้)



ใช่!! แต่ฉันกำลังเคลียร์ปัญหาครอบครัวอยู่ เอาไว้ฉันจะโทรกลับไป



(เฮ้ย!! เดี๋ยวก่อน ฉันจะโทรมาบอกนายว่า ตอนเที่ยง ไปเจอกันที่เดิมด้วย)



เออ!! เข้าใจแล้ว



(ก็ดี แต่ก่อนที่ฉันจะวาง ขอฝากอะไรไว้สักนิด)

อะไรว่ะ



(อย่ารุนแรงกับเขาคนนั้นมากนะ)



ไอ้นี่!! หุบปากไปเลย ไม่ต้องยุ่ง วางแล้วนะ



(เออ!!) จงฮยอนตัดสายทิ้งไปแล้ว ก็นั่งรอคีย์อยู่บนเตียงที่คีย์นอนเมื่อเช้า แต่แล้วก็นึกอะไรบางอย่างได้ จงฮยอนลุกขึ้นดึงผ้าปูที่นอนออกจากเตียงแล้วม้วนรวมๆกันไว้ข้างๆตัว
 


นายเข้านานเกินไปแล้วนะคีย์ ออกมาได้แล้วจงฮยอนตะโกน ก่อนที่จะเดินไปหน้าห้องน้ำแล้วตะโกนเรียกอีกครั้ง



ฉันบอกให้นายออกมาและแล้วประตูก็ถูกเปิดออกมา คีย์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ที่จงฮยอนซื้อมา คีย์เดินกลับมาที่เตียงโดยเดินก้มหน้าไม่กล้าสบตากับจงฮยอน



นายจะยั่วโมโหฉันหรือไงจงฮยอนเข้ามากระชากแขนคีย์อย่างแรง จนคีย์ล้มไปซบอกจงฮยอนตามแรงกระชาก



ฉะ.....ฉันยังไม่ได้ทำอะไรนายเลยนะคีย์ตอบเสียยงสั่นด้วยความกลัว



อย่ามาเสแสร้งหน่อยเลยนะคีย์ แล้วที่นายก้มหน้างุดอยู่อย่างนั้น นายกำลังด่าฉันอยู่ไม่ใช่หรือไงจงฮยอนใช้แขนบีบรัดตัวคีย์จนแทบไม่มีอากาศหายใจ



ฉะ.....ฉัน......ปะ.......เปล่านะ!!” คีย์เริ่มพูดติดขัด เมื่อเริ่มจะหายใจไม่ออก



คิดว่าฉันจะเชื่อนายหรือไง



ฉันพูดจริงๆนะ



แสดงตัวตนที่แท้จริงของนายออกมาสิ นายคิดอะไรอยู่นายพูดออกมาสิคีย์จงฮยอนบีบรัดคีย์แน่นขึ้นไปอีกเพื่อบังคับให้คีย์พูดในสิ่งที่กำลังคิด



(นายเมื่อเป็นสิ่งที่นายต้องการ ฉันก็จะทำ)



นายมันเป็นพี่ชายที่เลว นายมันเป็นพี่ชายที่ไม่ได้เรื่อง ไม่มันเป็นผู้ชายเฮ็งซวย นายมันเป็นผู้ชายที่เลวที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาคีย์ระบายออกมาจนหมดจงฮยอนนิ่วหน้าด้วยความโกรธ ก่อนที่จะกระชากคีย์เข้าหาตัว แล้วก้มลงทาบริมฝีปากคีย์อย่างร้อนแรง และไม่มีท่าทีที่จะหยุดง่ายๆ



/ตุ๊บ!! ตุ๊บ!!\ สิ่งที่คีย์ทำได้ตอนนี้ก็แค่ทุบอกจงฮยอนอยู่อย่างนั้น



อือ!!!” มือหนารีบจับมือคีย์ให้หยุดตี ทั้งยังกดริมฝีปากเข้าไปอีก แต่คีย์นั้นก็ยังพยายามที่จะดึงมือที่ถูกจับอยู่ออก แต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายแล้วคีย์จึงถอดใจปล่อยเลยตามเลยอีกเช่นเคย



อือ!! อือ!!” คราวนี้ไม่ใช่เสียงคีย์เป็นคนเอ่ย แต่เป็นเสียงของจงฮยอนที่จู่ๆก็กลายเป็นคนถูกจูบไปซะงั้น ลิ้นเรียวสอดเกี่ยวพันการย่างร้อนแรงไม่แพ้กับเมื่อกี้นี้



/ผลั๊ก!!\ จงฮยอนตกใจ ผลักคีย์ออกห่าง จนคีย์เซไปกระแทกผนัง



/โอ๊ย!!\ คีย์ร้องดังลั่นเมื่อถูกกระแทก จงฮยอนมองคีย์อย่างเป็นห่วง แต่ก็เสแสร้งไม่พูดอะไร ได้แต่ยืนมองคีย์อยู่ห่างๆ



เอาผ้าปูที่นอนไปซักซะ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน อ่อ!! แล้วก็ไม่ต้องคิดที่จะหนีฉันหรอกนะ เพราะยังไงนายก็หนีฉันไม่พ้นอยู่ดี อย่าให้จับได้ว่านายคิดจะหนี ไม่อย่างนั้นนายเจอดีแน่จงฮยอนปาผ้าปูที่นอนใส่หน้าคีย์อย่างไม่ใยดี ก่อนที่จะเดินออกไป



ฮึก!! นายจะต้องได้รับความเจ็บปวดเป็นร้อยเท่า...........มินอา!! ฉันจะแก้แค้นพี่ชายเธอให้สำเร็จ แล้วฉันจะไปอยู่กับเธอ



ด้านนอก

 จงฮยอนทิ้งตังลงบนโซฟาอย่างครุ่นคิด เมื่อกี้นี้เขาทำอะไรลงไป ต้องการจะทำให้คีย์เจ็บปวด กลับกลายเป็นว่าตัวเองเจ็บปวดซะเอง หัวใจที่กำลังเต้นโครมครามอยู่ตอนนี้มันคืออะไร เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน แต่ทำไมวันนี้ ณ เวลานี้ หัวใจของเขากำลังเกิดความสับสน ความต้องการที่แท้จริงของเขาจริงๆนั้นคืออะไร.......ต้องการแก้แค้น........หรือว่าต้องการโกหกตัวเอง



นายทำให้มินอาต้องตาย ฉันจะไม่มีวันหลงรักคนอย่างนายพยายามที่จะพูดเพื่อที่จะลบเรื่องราวที่เกิดขึ้น เรื่องราวที่กำลังสับสน เรื่องราวที่ยากจะเป็นจริง จงฮยอนหยิบรูปน้องสาวของตัวเองออกมาจากลิ้นชัก ก่อนที่จะลูบมันเบาๆ น้ำตาก็เริ่มไหลออกมาช้าๆ เขากำลังร้องไห้.......ร้องไห้เพราะสับสน.......ร้องไห้เพราะรู้สึกผิด.........หรือห้องไห้เพราะอะไรกันแน่



พี่ขอโทษที่ทำให้เธอต้องเสียใจ พี่ขอโทษที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ พี่ไม่ได้ตั้งใจนะมินอาเอ่ยออกมาเพื่อที่จะสื่อสารกับคนที่พูดถึง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อเธอไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว



คีย์ค่อยๆเปิดประตูเดินออกมาจากห้อง เห็นจงฮยอนนั่งอยู่บนโซฟากำลังร้องไห้ รู้สึกแปลกใจ ที่จู่ๆเขาก็ร้องไห้ออกมาซะงั้น ปกติก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย ออกจะมาแนวโหดซะด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เขาดูอ่อนไหวและอ่อนแอมาก อย่างกับคนล่ะคน



นายเป็นคนแบบไหนกันนะจงฮยอนคีย์เลือกที่จะไม่สนใจ เดินถือตระกร้าผ้าไปซักนอกบ้านทันที

******************************

เซฟเฮ้าส์คยูจง

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนสีขาวดูสะอาดตา ยองแซงงัวเงียตื่นขึ้นมา สายตาก็มองไปรอบๆอย่างสงสัย



ที่นี่ที่ไหน!! อะ....โอ๊ย!!” ยองแซงทำท่าจะลุกขึ้น แต่ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่บริเวณท้องของตัวเองจึงทำให้ยองแซงต้องนอนลงอยู่เหมือนเดิม



ฉันเป็นอะไรเนี๋ยยองแซงได้แต่ถามตัวเองอย่างสงสัย เพราะไม่สามารถจะทำอะไรได้ในตอนนี้



/แอ๊ด!!\ เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมบุคคลที่เข้ามาใหม่ ยองแซงมองอย่างตกใจ



นะ......นายยองแซงได้แต่ร้องออกมาแค่นั้น เพราะตัวของยองแซงเองก็ไม่สามารถขยับได้มากนักเพราะมันกระทบกระเทือนแผลที่บริเวณท้อง



ใช่!! ฉันเองคยูจงยิ้มอย่างกวนๆ



ฉันอยู่ที่ไหน แล้วทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้!!”  เมื่อเริ่มตั้งสติได้ยองแซงก็เริ่มตั้งคำถามขึ้นมาทันที



เซฟเฮ้าส์ฉันเอง!!”



เซฟเฮ้าส์นาย หมายความว่ายังไงยองแซงยังนึกอะไรได้ไม่มากนัก



นายจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานไม่ได้เลยเหรอ



เมื่อวาน..............ยองแซงนึกภาพกลับเมื่อวาน ก็พบภาพที่ตัวเองกำลังมีเรื่องอยู่กับพวกโจรกลุ่มหนึ่งแล้วเขาก็พลาดท่าถูกมีดแทงจนบาดเจ็บ จู่ๆก็มีคนมาช่วย แล้วสติของเขาก็ดับวูบไป



ฉันถูกทำร้ายแล้วมีคนมาช่วยฉันไว้...............ยองแซงเงยหน้ามองคยูจงก่อนจะเอ่ยออกมา



อย่าบอกนะว่าคนๆนั้นคือนายยองแซงตัดสินใจถามออกไป



ใช่!! ฉันเป็นคนช่วยนาย รู้ว่ามันอันตรายก็ยังอวดเก่งทำซ่าอีก ถ้าฉันไปช่วยไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นกับนายบ้างก็ไม่รู้คยูจงเดินไปนั่งที่เตียงเดียวกับยองแซง แต่ยองแซงกับขยับตัวหนีอย่างทุลักทุเล



ฉันไม่ได้ขอให้นายช่วยสักหน่อย ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตายๆไปล่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย นายมาช่วยฉันไว้ทำไมยองแซงเริ่มเขยิบออกห่างคยูจงเรื่อยๆ



อีกหน่อยเดี๋ยวก็เป็นเอง นายไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก....แล้วนายนะหยุดเขยิบหนีฉันสักทีจะได้มั้ย เดี๋ยวแผลก็อักเสบหรอกคยูจงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเสื้อของยองแซงมีเลือดซึมออกมา



ฉันไม่ไว้ใจนาย ถ้านายอยากให้ฉันหยุดเขยิบหนี นายก็ไปนั่งห่างๆฉันสิยองแซงเอามือกุมแผลไว้อย่างเจ็บปวด คยูจงมองแล้วก็อดสงสารไม่ได้



เฮ้อ!! ก็ได้ๆๆ แต่ตอนนี้ฉันควรจะแนะนำตัวเองให้นายรู้จักซะก่อน ไหนๆก็จะมาอยู่กับฉันที่นี่แล้วเราก็ควรจะรู้จักกันไว้เพื่อความสบายใจของยองแซง คยูจงเลยลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงของยองแซง



ไม่จำเป็น เพราะฉันไม่ได้อยากรู้จักกับนาย.........แล้วฉันก็จะกลับบ้านของฉันด้วยว่าแล้วยองแซงก็พยายามที่จะลุกออกจากเตียง แต่ดูจากท่าทางที่ขยับเขยื้อนร่างกายได้ยากแบบนั้นคงไม่สามารถที่จะไปไหนได้



อ่ะ......โอ๊ย!!” สุดท้ายแล้วยองแซงก็ต้องลากสังขารกับมานอนที่เดิม คยูจงนั่งมองท่าทางของยองแซงอย่างขำๆ



ขยับตัวก็แทบจะไม่ได้ แล้วนายยังคิดที่จะกลับบ้านตอนนี้อีกเหรอคยูจงยิ้มเยาะ



ก็ยังดีกว่าที่ฉันจะต้องมาอยู่กับนายแบบนี้



เฮ้อ!! นายเห็นฉันเป็นอะไรเนี๋ย ฉันดูเป็นบุคคลอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอคยูจงถอนหายใจเฮือกใหญ่



แน่สิ นายมันเป็นพวกบ้ากาม ตัณหาจัด ขืนฉันอยู่กับนายแล้วนายเกิดทำมิดีมิร้ายฉันจะทำยังไงล่ะยองแซงว่าอย่างไม่เกรงกลัว



นี่!! ถ้าฉันจะทำ ฉันทำไปนานแล้ว ฉันไม่ปล่อยให้นายมานอนอยู่แบบนี้หรอกนะคยูจงหัวเราะกับความคิดของยองแซงเล็กน้อย



ใครจะไปรู้!!” ยองแซงยังคงยืนยันคำเดิม



จะว่าจะทำตอนนี้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเนอะนายว่ามั้ย เมื่อวานที่ฉันเช็ดตัวให้นาย ฉันก็รู้สึกอยากจะกินนายไปทั้งตัวเลยล่ะ นี่ก็ติดอยู่ที่แผลของนายหรอกนะ ไม่งั้นเมื่อคืนนายคงไม่หรอกเงื้อมือฉันหรอกคยูจงแกล้งโน้มหน้าเข้าไปหายองแซง ส่วนยองแซงก็หันหน้าหนีอย่างรวดเร็ว



อยู่กับฉันแล้วฉันจะดูแลนายเป็นอย่างดีคยูจงกระซิบบอก



นายถามฉันหรือยังว่าฉันอยากจะอยู่กับนายหรือเปล่ายองแซงตอกกลับ



คยูจงถอยทัพกลับมานั่งนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม

นายไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร นายควรจะให้เกียรติฉันบ้างนะ ไม่เคยมีใครมานั่งเถียงกับฉันแบบนี้เลยนะ



แล้วนายเป็นใคร ทำไมฉันต้องให้เกียรตินาย นายไม่ได้เป็นญาติของพ่อกับแม่ฉันสักหน่อยยองแซงยังคงเถียงกับคยูจงอย่างไม่ยอม



นี่!! จะพูดจะจาอะไรก็เกรงใจกันหน่อย อย่ามาทำให้ฉันโมโหนะ ไม่อย่างนั้นนายเจอดีแน่คยูจงมองหน้าอย่างเอาเรื่อง



ทำไม นายจะทำอะไรฉันได้ อย่ามาอวดเก่งแถวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันนี่แหละจะส่งนายไปลงนรกเองพูดจบ ยองแซงก็หยิบหม่อนข้างๆตัวปาใส่หน้าคยูจงไปเต็มแรง



/ตุ๊บ!!\



โอ๊ย!! นี่นายฉันเจ็บนะคยูจงลุกขึ้นกระชากแขนยองแซงอย่างลืมตัว



อ่ะ.......โอ๊ย!! ฉะ...ฉันเจ็บ!!” ยองแซงใช้มืออีกข้างกุมที่แผลของตัวเองที่ตอนนี้กำลังมีเลือดไหลออกมา



นี่!! เป็นอะไรหรือเปล่า ฉันขอโทษคยูจงเดินเข้าไปดูแผลให้ยองแซงแต่ก็ถูกยองแซงปัดมือออก



ไม่ต้องมายุ่ง!!”



นายอยากตายหรือไง อยู่เฉยๆคยูจงเอ็ดเสียงดังทำให้ยองแซงได้แต่นั่งเงียบๆ คยูจงเปิดแผลของยองแซงออกมาดูก็พบว่าแผลแยกออกจากกันซะแล้ว



คงต้องเย็บใหม่ ถอดเสื้อของนายออกสิ!!” คยูจงเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลมาอีกครั้ง ยองแซงนั่งคิดไม่รู้จะทำยังไงต่อไป จนคยูจงเดินกลับมา



ทำไมนายยังไม่ถอดเสื้อของนายอีก จะกลัวอะไร เมื่อวานฉันเห็นมาหมดแล้วคยูจงพูดเหมือนไม่ซีเรียส แต่แท้จริงแล้วเขากำลังหวั่นไหวอยู่ต่างหาก



(ฉันจะพยายามโดนตัวนายให้น้อยที่สุดล่ะกัน : คยูจง)



นายอยากจะให้ฉันถอดให้นายหรือไงว่าแล้วคยูจงก็ทำท่าจะถอดเสื้อของยองแซงให้



มะ.....ไม่ต้อง ฉันถอดเองได้ยองแซงปัดมือของคยูจงออก แล้วจัดการถอดเสื้อที่เปื้อนเลือดอยู่ออกอย่างรวดเร็ว



เสร็จแล้วก็นอนลง!!” คยูจงจับตัวยองแซงให้นอนราบกับเตียง ยองแซงนอนลงตามคำสั่งของคยูจงอย่างเกร็งๆ



(ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยถอดเสื้อโชว์ใครเลยนะ แล้วทำไมคนที่ฉันไม่เคยรู้จักอย่างนาย ต้องมาเห็นร่างกายของฉันเป็นคนแรกด้วย โลกช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย : ยองแซง)



นี่!! นายนอนท่าสบายๆหน่อยไม่ได้หรือไง เกร็งอยู่ได้ เดี๋ยวแผลก็ได้อักเสบมากกว่าเดิมอีกหรอกคยูจงต่อว่า



ก็.....ก็......ก็ฉันไม่เคยนอนถอดเสื้อแบบนี้นี่!!” ยองแซงเอามือบังร่างกายบางส่วนของตัวเองไว้



ฉันบอกแล้วไงว่าเมื่อวานฉันเห็นร่างกายของนายมาหมดแล้วคยูจงว่าพลางจัดเตรียมอุปกรณ์ที่จะทำแผลให้ยองแซง



นี่!! หยุดพูดมากเดี๋ยวนี้นะ จะทำอะไรก็รีบทำ ฉันไม่อยากอยู่แบบนี้นานๆหรอกนะ



นายคิดว่าฉันอยากจะดูนายถอดเสื้อแบบนี้หรือไง เหอะ!! กล้ามเนื้อสักมัดก็ไม่มีคยูจงหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ยองแซงไม่ได้เถียงอะไรกับคยูจงต่อเพราะเถียงไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไร



ทำแผลให้ฉันสักทีสิ จะรอให้เลือดมันออกมาหมดเลยหรือไงยองแซงสะกิดเรียกคยูจงที่จู่ๆก็เงียบไปเฉยๆ



ทำก็ทำ แต่ฉันว่านายควรจะกัดผ้าอันนี้ไว้ด้วยนะ แล้วก็ฉันจะฉีดยาชาให้นายก่อน เมื่อวานฉันไม่ได้ฉีดเพราะเห็นว่านายยังไม่ได้สติคยูจงว่าพลางส่งผ้าที่ม้วนเป็นก้อนกลมๆเล็กๆส่งให้ยองแซง



นายก็ทนเจ็บเอาหน่อยล่ะกันคยูจงหยิบเข็มฉีดยามาฉีดให้ยองแซงหนึ่งเข็ม ก่อนที่จะเตรียมอุปกรณ์เย็บแผล และกำลังจะลงมือเย็บแผลให้ยองแซง แต่ยองแซงก็ร้องขัดขึ้นมาเสียก่อน



ดะ.....เดี๋ยวสิ คือว่าฉันกลัวอ่ะ



กลัวอะไรล่ะ เป็นผู้ชายซะเปล่า ทนหน่อยน่าแปบเดียวเอง นายอย่าเรื่องมากได้มั้ยเนี๋ย ฉันมีงานที่จะต้องไปทำต่อนะ



(เพราะฉันก็กลัวใจตัวเอง อยู่ใกล้นายแล้วมันรู้สึกหวิวๆ : คยูจง)



ง่า!! อย่าเพิ่งดุฉันสิ ก็ได้ๆๆ นายทำเบาๆหน่อยล่ะกันนะ ฉันกลัวเจ็บนะยองแซงกลัวว่าคนตรงหน้าจะโกรธขึ้นมาอีกครั้ง จึงต้องทำตามคนตรงหน้าอย่างว่าง่าย



อืม!! รู้แล้ว ฉันจะเบามือ อ่อ!! ถ้านายไม่กล้ามองนายก็เอาผ้าปิดตาไว้ล่ะกันนะคยูจงส่งผ้าอีกผืนให้กับยองแซง ก่อนที่จะลงมือทำแผลให้ยองแซงอีกครั้ง ส่วนยองแซงก็กัดผ้าที่คยูจงให้ไว้ตั้งแต่ตอนแรกแล้วก็เอาผ้าที่เพิ่งได้มาปิดตาตัวเองไว้



คยูจงเหล่มองยองแซงเล็กน้อย ก่อนที่จะเริ่มเย็บแผลให้กับยองแซงอย่างเบามือ มือเย็บแผลไปเรื่อยแต่จิตใจของคยูจงนั้นกับไม่ได้อยู่ที่แผลที่กำลังเย็บเลยสักนิด คยูจงเหล่มองยองแซงเป็นระยะระหว่างที่กำลังทำแผลอยู่ ทั้งใบหน้าที่หวานและยังผิวกายที่ดูเนียนผุดผ่องแบบนี้อีก  มันเกินที่จะยับยั้งใจไหวจริงๆ



(ตายแล้วไอ้คยูจง อย่าเพิ่งคิดทำอะไรบ้าๆเชียวนะ ทำแผลให้เสร็จได้แล้ว : คยูจง)



ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าที่คยูจงจะจัดการเย็บแผลเสร็จ ชายหนุ่มปาดเหงื่อที่กำลังจะไหลลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว เหงื่อออกเพราะว่า ร้อน หรือเพราะว่า คนตรงหน้ากันแน่นะ ขั้นตอนต่อไปคยูจงหยิบผ้าพันแผลขึ้นมา



นี่!! ยองแซง นายยกตัวขึ้นนิดนึ่งได้มั้ย พอดีฉันจะพันแผลให้นายนะ นายนอนแบบนี้ฉันพันไม่ได้คยูจงสะกิดยองแซงเบาๆ ทำให้ยองแซงค่ะๆยกตัวเองขึ้นเล็กน้อย หลังจากนั้นคยูจงก็นำผ้าที่เตรียมไว้พันรอบๆเอวของยองแซงอย่างรวดเร็ว เพราะถ้าทำช้าๆเขาอาจจะหัวใจวายก่อนที่จะทำแผลให้ยองแซงเสร็จก็ได้ ก็ใบหน้าของยองแซงที่เข้าได้เห็นใกล้ๆในตอนนี่มันทำให้เขาใจเต้นไม่เป็นจังหวะอีกแล้ว



เสร็จแล้ว!! ทีนี้นายก็นอนพักอยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปเอาอาหารมาให้กินคยูจงบอกกับยองแซง ก่อนที่จะลุกขึ้นเก็บอุปกรณ์ต่างๆ กำลังจะเดินออกไปที่ก็ถูกอีกคนรั้งมือไว้ คยูจงหันไปมองยองแซงอย่างงงๆ



ขอบใจ!!” ยองแซงพูดจบก็ปล่อยมือจากคยูจงแล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง คยูจงอมยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไป



เฮ้อ!! ตอนนี้ที่คลับจะเป็นยังไงบ้างนะยองแซงค้นหาโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าของตัวเอง แต่ก็เพิ่งนึกได้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้ใส่ชุดเมื่อวาน  และทางเดียวที่จะหาโทรศัพท์ได้ก็คือ ถามคนที่พาเขามานั่นเอง



นี่!! นายนะ อยู่แถวนี้หรือเปล่า มาหาฉันแปบหนึ่งสิยองแซงตะโกนเรียก



(ก็ไม่อยากจะพูดเพราะหรอกนะ แต่ว่ามันจำเป็นในตอนนี้ : ยองแซง)



ฉันชื่อคยูจง กรุณาเรียกชื่อของฉันด้วย.....อ่ะ!! โจ๊ก......แล้วนายนะเรียกฉันทำไมคยูจงยื่นชามโจ๊กให้ยองแซง แล้วหย่อนก้นลงนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม



ก็ได้!! คยูจงนายเห็นโทรศัพท์มือถือฉันหรือเปล่ายองแซงถามไปด้วยตักโจ๊กใส่ปากไปด้วย



โทรศัพท์นายเหรอ อ่ะ!! นี่ไงคยูจงส่งโทรศัพท์มือถือให้กับยองแซง



ขอบใจ!!” ยองแซงหันไปยิ้มให้คยูจงเล็กน้อยแทนคำขอบคุณ ก่อนที่จะหันมาสนใจโจ๊กที่อยู่ในมือต่อ แต่ก็ยังคงชวนคยูจงคุยไปเรื่อย



นายนี่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี๋ย แต่ติดอยู่ตรงที่ว่านายมันเป็นพวก ตัณหาจัดหื่นกามไปหน่อยคำพูดของยองแซงเหมือนจะชมแต่คำสุดท้ายของยองแซงทำให้คนที่ถูกชมหุบยิ้มลงทันที



นายจะชมหรือด่าฉันกันแน่



ทั้งชมแล้วก็ด่าด้วย พวกนายมันก็คงจะเหมือนกันทุกคนสินะยองแซงยังคงชม?คยูจงไม่หยุดปาก



นายกำลังจะทำให้ฉันโกรธนะยองแซง หยุดพูดแล้วกินโจ๊กให้หมดซะ ฉันมีธุระจะต้องไปทำต่อ เดี๋ยวฉันจะไปส่งนายที่บ้านก่อนคยูจงพูดอย่างรวบรัดตัดตอน



ไม่เป็นไรฉันกลับเองได้คงไม่ต้องเพิ่งนายหรอกนะ



ก็ฉันบอกว่าจะไปส่งก็ไปส่งสิ อย่าเรื่องมากได้มั้ย รีบกินซะ เอ๋!! หรือว่านายอยากจะดูที่นี่กับฉันล่ะ



ฝันไปเถอะว่าฉันจะอยู่กับนายนะยองแซงหันไปพูดกับคยูจงแล้วหันมากินโจ๊กต่อ คยูจงได้แต่มองท่าทางของยองแซงที่บางครั้งก็ดูน่ารัก บางครั้งก็ออกแนวร้ายๆ บางครั้งก็เดาอารมณ์ได้ยาก



(ตกลงแล้วนายอยู่ในอารมณ์ไหนของนายกันนะ เดี๋ยวดี เดี๋ยวด่า : คยูจง)

******************************

เกาะนามิ

คิดยังไงถึงพาฉันมาที่นี่ล่ะคิบอมหญิงสาวหน้าหวานเอ่ยถามแฟนหนุ่มของตัวเองด้วยความสงสัย



เธอชอบมั้ยล่ะ!! ฉันนะไม่ได้มาเที่ยวกับเธอมานานแล้วก็เลยอยากจะชวนเธอออกมาเที่ยวนะคิบอมตอบกลับด้วยรอยยิ้ม



นายคงไม่ได้มีอะไรแอบแฝงใช่มั้ย!!” คยูริมองหน้าคิบอมอย่างสงสัย



ไม่มีหรอกน่า!! ไปกันเถอะคิบอมรีบเปลี่ยนเรื่องคุย ก่อนที่จะจูงมือเธอเดินเล่นรอบๆเกาะ ที่จริงแล้วในตอนแรกเขาไม่ได้รักคยูริเลยสักนิด แต่เพราะฮยองจุนพี่ชายของเขารักเธอ เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อจะแย่งเธอมาจากฮยองจุน และเขาก็สามารถแย่งเธอมาได้สำเร็จ แต่เวลาผ่านไป เขากับรู้สึกรักคยูริมากเสียจนไม่อยากขาดเธอไป และในตอนนี้เขากำลังจะทำในสิ่งที่เขาควรจะทำมากที่สุด



คยูริเราก็คบกันมานานแล้วนะ เธอคิดว่าฉันดีพอสำหรับเธอหรือยังคำถามของคิบอมทำให้คยูริชะงัก เธอหยุดเดินแล้วหันมามองคิบอม



นายถามแปลกๆนะ มีอะไรหรือเปล่าคยูริเริ่มสงสัยคิบอมมากขึ้น เธอจ้องมองคิบอมอย่างไม่ล่ะสายตา แต่คิบอมกลับทำได้แค่ก้มหน้ามองพื้นดิน ก่อนที่คิบอมจะค่อยๆนั่งคุกเข่าลงกับพื้น คยูริมองอย่างตกใจ



คิบอมนายจะทำอะไรคยูริถามคิบอมอย่างงงๆ คิบอมไม่ตอบ แต่เขาล้วงมือหยิบแหวนที่เขาได้เตรียมไว้ออกมา ก่อนที่จะส่งให้กับคยูริ



แต่งงานกับฉันนะคยูริ ฉันไม่รู้ว่าเธอจะต้องการมันหรือเปล่า แต่ฉันต้องการเธอมาร่วมใช้ชีวิตเคียงคู่ไปกับฉัน เธอเป็นคนเดียวที่ฉันรัก ฉันรักเธอนะคยูริ แต่งงานกับฉันนะ



ฉัน....ฉัน....คยูริพูดอะไรไม่ออก เธอได้แต่ยืนร้องไห้อยู่อย่างนั้น



ว่ายังไง เธอจะแต่งงานกับฉันหรือเปล่าคิบอมถามซ้ำอีกครั้ง แต่คยูริเดินเข้าไปพยุงคิบอมให้ลุกขึ้นยืนก่อนที่เธอจะเอ่ยตอบ



ฉันก็รักนายนะคิบอมคยูริยื่นมือไปให้คิบอมสวมแหวนให้ คิบอมสวมแหวนให้เธอแล้วจุมพิตที่หลังมือของเธอ



ขอบคุณนะคยูริ ขอบคุณที่เธอรักฉันเหมือนกับที่ฉันรักเธอคิบอมดึงเธอเข้ามาสวมกอดด้วยความดีใจ ก่อนที่เข้าจะจุมพิตที่หน้าผากของเธออีกครั้ง



ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจคิบอมโอบกอดคยูริแน่นราวกลับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน คยูริยิ้มออกมาทั้งน้ำตาด้วยความดีใจ

******************************

ทักทายค่ะรีดเดอร์ทุกคน ตอนนี้อาจจะไม่สนุกเท่าไหร่ ไรเตอร์จะแก้ตัวในตอนหน้านะค่ะ แหะๆๆ ที่จริงตอนนี้มันยาวกว่านี้อีกเยอะ แต่ขอเก็บไว้เป็นตอนหน้าก็แล้วกันนะค่ะ ขอบคุณทุกๆคนที่คอยติดตามฟิคเรื่องนี้นะค่ะ ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #354 SNW''คิมจงกู๊ด >///< (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 01:05
    อิเป็ดอย่าร้ายกับม่านักสิ สรุปใครทำมินอาตายกันแน่?
    คิบอมมม ทำไมรีบขอผู้หญิงคนนั้นแต่งงานละ แล้วน้องวิ่นละจ้ะ?
    #354
    0
  2. #265 We\\\'re V.I.P thailand (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 16:59
    อ้าว บอมแย่ง"เธอคนั้น" มาจากจุนหรอนี่?

    ช่างเหอะๆ ยังไงก็เป็นอดีตไปแล้ว
    #265
    0
  3. #238 Jun-jea (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 02:30
    มานะมาอัพนะรีดเดอร์รออยู่ นะคะ สนุกมั่กมาก คยูแซงน่ารักมวากกกกก
    #238
    0
  4. #237 Jun-jea (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 02:30
    มานะมาอัพนะรีดเดอร์รออยู่ นะคะ สนุกมั่กมาก คยูแซงน่ารักมวากกกกก
    #237
    0
  5. #233 choco501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 18:47
    อ้าว บอมมี่กะจุนนี่รักและแย่งผู้ ญ คนเดียวกัน

    อย่าเล๊ยยย

    ลูกสาวไปหาเฮียเถอะ..แต่ว่าไม่ต้องบอกตอนนี้ก็อยู่กะจุงแล้วนี่ อิๆๆๆ

    สมใจเจ้นัก

    ส่วนบอมมม เจ้ว่าไปหานูวิ่นท่าจะเหมาะกว่านะคะ...

    มาที่คุณคยู เอ่อ..เก่งไปไหม ทำแผลให้เอง

    นูแซงได้รับการดูแลอย่างดีอะ

    งานนี้ควรยกความดีให้พ่อหมีเค้าบ้างไรบ้างนะคะ....^^



    สนุกและน่าติดตามมากค่าไรเตอร์ สุดยอด...

    เจ้อยากอ่านต่อแล้ว มาอัพอีกนะคะ..เจ้ชอบเรื่องนี้...

    สู้ๆๆๆๆ ค่า
    #233
    0
  6. #223 Nenarisa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 14:17
    - [ ] - !!!

    ขอช๊อคอย่างแรงนะคะ
    แบบว่า

    โฮกกกกกกกกกกกกก

    บอมบ้า!!! แกจะแต่งจริงๆเรอะ!?!
    แล้ววิ่นชั้นล่ะ

    โฮก!!!!
    #223
    0
  7. #221 choc_bow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 00:00
    คยูแซงเดี๋ญวหวานเดี๋ญวด่า

    ยังไงกันเน่แน่ย

    บอมจะแต่งหรอ

    เราจะตามไปค้าน
    #221
    0
  8. #220 Sojung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 00:36
    อ้าว!! บอมจะแต่งงานซะแล้ว......

    คยูแซงออกแนวหวานนิดๆๆนะค่ะ......

    #220
    0
  9. #219 choc_bow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 02:07
    แต่งได้เลิกได้

    บอมกับวิ่นอ่ะดีที่สุดแล้วเนอะ
    #219
    0
  10. #218 Primadonna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 01:36
     ไม่รู้ไม่ชี้
    ยังไงบอมต้องคู่กะวิ่นคนเดียว!!!!!!!
    #218
    0
  11. #208 mooham501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2554 / 20:52

    บอมเปลี่ยนใจเหอะ..เควิ่นรออยู่น้า...

    พี่จุงจุนนี่  น่ารัก  น่าลุ้นอะ

    ส่วนพี่คยูแซงกี้  กรี๊ดๆๆๆๆๆ....ดูแลกันไกล้ชิดจิงๆเล๊ย....

    #208
    0
  12. #198 Puiizzi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2554 / 14:31

    อ๊า นั้นสิ เรื่องอะไรน๊า ทำให้บอมมี่ต้องแย่งผู้หญิงจากจุนนี่
    แต่ไม่เป็นไรหรอกเด๋วจุนนี่ก็เป็นของจุงแล้ว ฮ่าๆๆ
    บอมอ่า ห้ามลืมวิ่นนะ อิอิ
    คยูแซงน่ารักอ่ะ แซงนี่เปรี้ยวดีจริงๆ คยูก็ดีตลอด อ๊ายยย
    สู้ๆๆนะจ๊ะไรเตอร์ เป็นกำลังใจให้จ้า ขอบคุณไรเตอร์มากเลยน๊า

    #198
    0
  13. #197 Jei Yeong L. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 21:25
    คยูแซงน่ารักได้อีก
    แต่ไมบอมทำงั้นอ่า ไม่ปลื้มเลย--
    สู้ ๆ นะครับไรเตอร์^^
    #197
    0
  14. #196 mayer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 16:27
    น่ารักจังเลยนะ คยูแซง ^///^

    ส่วนบอมก็นะ ทำไมทำอย่างนั้นล่ัะ แต่คงไม่โทษบอมหรอก เพราะความรักมันไม่เข้าใครออกใคร

    #196
    0
  15. #195 TP.S (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 12:26
    บอมแย่งแฟนจุนนี่ทำไมอ่ะ

    แต่ไม่เป็นไรแล้วหล่ะมั้งเพราะยังไงอีกหน่อยจุนนี่ก็รักจุงอยู่แล้ว

    ...............

    คยูหวั่นไหวกับแซงบ่อยเหลือเกินนะจ๊ะ จะอดใจได้นานแค่ไหนเนี่ย
    #195
    0
  16. #194 Ss_fc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 06:38
    ดีใจท่ีมาอัพเพ่ิม สนุกดี แต่จุนบอมทะเลาะกันเพราะแย่งหญิง!

    บอกแล้วมันผิดconceptอย่างแรง

    จุงทำให้จุนรักให้ได้นะ แอบเชียร์คู่น้ีตลอด รัก2hj

    คยูแซงก็น่ารัก ติดตามตลอดนะ

    แล้วมาแต่งต่อล่ะจะรอ
    #194
    0
  17. #193 รัก SS501 & tvxq มากมาย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 00:47

    โอหน๋อ..ทำไมบอมมี่แย่งแฟนพี่จุนนี่ละคะ
    มีอะไรกันรึเปล่าเนี่ย...
    แล้วจุนอ่า..ตกอยูในบ้านเฮียรูปปั้นสุดหล่อแล้ว
    จาเกิดอาไรขึ้นนะ....^_^

    ส่วนแซงกี้ของเรา อยู่ในสภาพล่อแหลมจิง....อย่าไปว่าอะไรเค้านักนะคะ..
    คนเค้าช่วยไว้แทท้ๆ  ว่าแต่แผลแซงคยูเย็บเองแบบนี้จะติดเชื้อไหมละนั่น..
    (เชื้อโรคเหรอ?? // เชื้อรักจ๊ะ....อิๆๆๆ )
    คยูนายมีความอดทนสูงจริงๆ
    ช่างดีดี๊ ดี....เช็ดตัวให้  ทำแผลให้  ทำโจ๊กให้กิน  แล้วยังจาไปส่งบ้านอีกต่างหาก
    พ่อพระของเจ๊ ^_^

    เป็นกำลังใจน้องสาวนะคะ
    สู้ๆ

    #193
    0
  18. #192 mukie501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 23:57
    ทำไมบอมกับจุนนี่เกิดเรื่องอะไรกานนี่ บอมต้องมาแก้แค้นด้วยอ่า โถ่

    แซงงะ คยูเค้าช่วยแซงนะแซงนะ ใจอ่อนหน่อยจิจ๊ะ คยูออกจะธรรมมะธรรมโม.........ไหมนะ คิคิ
    แหมน่าแกล้งให้นอนอยู่บ้านคยูนานๆจริงๆเลยแซงนี่

    แล้วไมจุงได้ทำให้จุนนี่รักได้แบบรุนแรง ครอบครองอย่างนี้เล่าคับ

    จงฮยอนกับคีย์ก็ รุนแรงเพราะเเรงเเค้น

    สมกับเป็นเรื่องความรักของแกงค์มาเฟียจริงๆเลยอ่า
    #192
    0
  19. #191 Puiizzi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 23:29
    สู้ๆนะค่ะ ไรเตอร์ เป็นกำลังให้นะค่ะ
    จงฮยอนโหดได้อีกอ่ะ แต่สะใจดี (เอ๊ะ ยังไง)
    โอ๊ย คยูริ ทำไมสองพี่น้องตะกูลคิมจะต้องมาแย่งกันด้วยเนี้ยย
    เด่วบอมเจอวิ่น และจุงจุนก่อน แล้วจะลืมคยูริ ฮ่าๆๆๆ
    #191
    0
  20. #183 Sojung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 01:06
    กำลังสนุกเลยค่ะ

    จุงจุนชอบมากๆๆๆ

    อย่าลืมมาอัพต่อด้วยนะค่ะ..............
    #183
    0
  21. #182 The.TiNg (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 19:20
     หนุกๆมากๆค่าไรท์
    #182
    0
  22. #181 youngwon501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 01:16
    กลับมาต่อไวๆเน้อ เขารออยู่ ^^
    ขอบคุณค้าบบบบบ แล้วจะมาใหม่เมื่ออีก 80 % ต้องการ 55555+
    #181
    0