Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 43 : Pink Carnation 37 : OH!!! LOVE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 พ.ย. 56

Chapter 37

ตอน OH!!! LOVE

ด้วยร่างกายที่อ่อนเพลีย ทำให้ฮยองจุนเผลอหลับอยู่บนโซฟาในห้องพักฟื้นของคิบอม ที่มีคิบอมนอนหลับอยู่บนเตียงคนไข้ หลังจากที่ปลอบฮยองจุนจนทำให้ฮยองจุนได้พักผ่อนร่างกายบ้าง คยองจูก็ออกไปสะสางเรื่องร้ายๆทั้งหมดให้จบลง จึงเหลือเพียงสองพี่น้องสองคนตามลำพัง คนหนึ่งหลับเพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นซึ่งไม่มีท่าทีว่าจะฟื้นง่ายๆในเร็ววัน ส่วนอีกคนก็หลับสนิทเพราะความเหนื่อยล้าที่ต้องเผชิญกับเรื่องราวมากมายที่เกิดกว่าจะรับไหวได้

/พี่ไม่ได้ตั้งใจจะโกหกนายฮยองจุน แต่เรื่องที่พี่ทำเป็นเรื่องสำคัญ พี่เปิดเผยตัวตนกับใครไม่ได้\

/งั้นผมมันคงไม่สำคัญสินะ พี่ถึงได้โกหก\

/ไม่ใช่นะฮยองจุน ที่พี่ไม่บอกกับนาย เพราะพี่กลัวจะมีอันตราย ถ้านายรู้ตัวตนของพี่\

/พอกันทีผมจะไม่เชื่อคำพูดหลอกลวงจากคนอย่างพี่อีก พอกันที!!\

ภาพทุกอย่างยังคงฝังอยู่ภายในจิตใจ ไม่ได้ถูกลบออกไป ทำให้นัยน์ตาของฮยองจุนมีน้ำตาไหลออกมาอีกรอบ ทั้งๆที่เขายังอยู่ในช่วงนิทรา ความเจ็บปวดที่อยู่ในใจกำลังถูกปลดปล่อยออกมาภายใต้จิตสำนึกที่มีอยู่ของฮยองจุน

คงจะดีนะ ถ้าฉันลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ฮยองจุน!! พี่ว่านายกลับไปพักผ่อนที่บ้านเถอะ เดี๋ยวพี่ดูแลคิ........ฮยอนจุง ยองแซงเปิดประตูเข้ามาในห้องก็พบกับฮยอนจุงที่นั่งอยู่ข้างๆฮยองจุนที่โซฟา เขามองอย่างตกใจว่าฮยอนจุงเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่

ขอโทษนะที่แอบเข้ามาโดยไม่ได้ขออนุญาต ฮยอนจุงเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่เห็นยองแซงเงียบไป

ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ว่าอะไร แล้วนี่นายมานานหรือยัง

ฉันเพิ่งมาน่ะ แล้วตอนนี้คิบอมเป็นยังไงบ้าง ฮยอนจุงล่ะจากฮยองจุนแล้วหันไปยืนคุยกับยองแซงแทน

ตอนนี้ก็ปลอดภัยแล้ว เหลือเพียงรอให้คิบอมฟื้นเท่านั้น ที่นายถามนี่ไม่ใช่เพราะว่านายเป็นห่วงคิบอมอย่างเดียวใช่มั้ย???? ยองแซงเอ่ยถามอย่างสงสัย

ก็ไม่เชิงว่าไม่ห่วง เพียงแต่ฉันมาเป็นตัวแทนของใครบางคนน่ะ

ใครบางคนเหรอ หรือว่า จองมิน???? ยองแซงเอ่ยถามอย่างรู้ทัน

นายนี่รู้ทุกอย่างจริงๆ

หึ...........ฉันกับนายใช่ว่าจะเพิ่งเคยรู้จักกันสักหน่อย

ก็จริง!! งั้นฉันก็ขอบคุณนายมากๆที่ค่อยช่วยเหลือฉันทุกอย่าง

ไม่เป็นไร....ว่าแต่ว่าแล้วทำไมเจ้าตัวถึงไม่มาเยี่ยมเขาเอง ทำไมเขาถึงส่งนายมาแทนล่ะ

เหตุผลก็อยู่ตรงนี้ไง ฮยอนจุงชี้ไปยังบุคคลที่นอนหลับใหลอยู่บนโซฟา

อ่า!! จริงด้วยสินะ ฉันก็ลืมไปเลย นี่ฉันก็ว่าจะต้องเคลียร์กับนายเหมือนกันนะเนี๋ย ปิดฉันมาตั้งนาน ฉันตกใจมากเลยนะนายรู้มั้ย ตอนที่รู้ว่านายเป็นตำรวจ

ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้บอกตั้งแต่ที่แรก มันจำเป็นน่ะ

ไม่เป็นไร อย่างน้อยทั้งหมดนี้นายก็ทำเพราะช่วยเหลือฉันเหมือนกัน ฉันต้องขอบคุณนายสิถึงจะถูก

ขอบคุณนะยองแซงที่นายไม่โกรธฉัน นายเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ

แต่นายจะทำยังไงกับเจ้าเด็กคนนี้ล่ะ ฉันว่าเขาต้องโกรธนายมากแน่ๆ เล่นโกหกมานานหลายปี ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันตลอดเวลาอย่างนี้ ท่าทางครั้งนี้นายจะเจอศึกหนักแล้วล่ะ

ฉันถึงต้องขอให้นายช่วยยังไงล่ะ ช่วยฉันด้วยนะยองแซง

ได้สิ!! ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เพราะฉันก็ไม่อยากให้ฮยองจุนเป็นอย่างนี้เหมือนกัน

ขอบคุณนะที่เข้าใจฉัน งั้นฉันกลับก่อนนะ พอดีว่ามีประชุมที่สำนักงาน ไว้ค่อยเจอกัน

ได้สิ แล้วเจอกัน ส่วนเรื่องฮยองจุน นายไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันจะจัดการให้ ยองแซงพูดด้วยรอยยิ้ม

ขอบคุณจริงๆนะยองแซง ฮยอนจุงส่งรอยยิ้มกลับด้วยความดีใจ ก่อนที่จะหันหลังเปิดประตูเดินออกจากห้อง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อยองแซงพูดประโยคสุดท้ายออกมา

โทรหาฉันนะ ถ้าจองมินเขาอยากจะมาเยี่ยมคิบอม ฮยอนจุงอมยิ้มหันไปพยักหน้าให้ ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป

หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ เขาทำได้เพียงแค่ตั้งความหวังเอาไว้แค่นี้

ยองแซงเดินมาที่เตียงคนไข้ที่มีคิบอมนอนหลับไม่ได้สติอยู่ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ใกล้ๆคิบอม บนเตียงคิบอมมีเพียงผ้าสีขาวที่พันอยู่รอบศรีษะของคิบอมและสายน้ำเกลือที่อยู่บนแขนของคิบอมเท่านั้น

อย่าหลับนานนะรู้มั้ย ทุกคนเขาเป็นห่วงนายมากนะคิบอม ยองแซงเอื้อมมือไปลูบศีรษะของคิบอมอย่างอ่อนโยน

จองมิน นายคนนั้น คนที่ทำให้นายทะเลาะกับฮยองจุนผู้เป็นพี่ชายสายเลือดเดียวกับนายจนเป็นเรื่องใหญ่ พี่ชายแท้ๆของนาย นายรักเขามากเลยเหรอ จองมินคนนั้น??

.................................................

ตอบพี่สิคิบอม นายรักเขาคนนั้นจริงๆใช่มั้ย

พี่ยองแซง........ผม

คนที่เขาเกือบจะฆ่าพี่ตาย คนที่พี่ต้องคอยหลบหนีเขามาตลอด คนคนนั้น นายรักเขามากเลยใช่มั้ย ตอบพี่สิคิบอม

ผมไม่รู้..... ตอนนี้ผมเองก็ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ ผมไม่รู้ว่าผมต้องการอะไรกันแน่ ผมรู้เพียงแค่ว่าเขาย่ำยีผม ทำร้ายจิตใจผม จนตอนนี้หัวใจของผม......มันเจ็บมากๆฮะพี่ยองแซง

พี่หวังว่านายจะรู้ใจตัวเองเร็วๆนี้นะ ยองแซงมองคิบอมด้วยแววตาเศร้า

/ติ๊ด!! ติ๊ด!!\

เสียงโทรศัพท์ของยองแซงดันขึ้นทำให้ยองแซงล่ะจากคิบอม แล้วกดรับโทรศัพท์

คยูจง ว่าไง

/เป็นยังไงบ้างครับพี่ยองแซง ทุกอย่างโอเคใช่มั้ย\

อืม!! โอเคดีทุกอย่าง แล้วนายล่ะทุกอย่างโอเคหรือเปล่า

/ไม่โอเคเท่าไหร่เลยครับ เรื่องมันเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ถ้ายังเป็นแบบนี้ ผมว่าในไม่ช้าบริษัทอาจจะถูกทอดขายในตลาดก็เป็นได้\

แย่จัง นายโอเคหรือเปล่าคยูจง

/แค่มีพี่อยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจผม ผมก็โอเค\ คำพูดของคยูจงทำให้ยองแซงยิ้มออกมาได้

แล้วนายอยากได้กำลังใจจากฉันหรือเปล่า คยูจง

/อยากสิครับ อยากมากถึงมากที่สุด\

งั้นคืนนี้มาหาฉันที่บ้านนะ ฉันจะรอ

/เป็นสิ่งที่อยากได้ยินที่สุด\

เข้าทางนายเลยสินะ

/ที่สุดครับพี่ยองแซง ขอบคุณที่เปิดทางให้ผม ผมต้องไปประชุมแล้ว เจอกันคืนนี้นะครับ พี่ยองแซง......ผมรักพี่นะครับ\

ฉันก็รักนาย คยูจง

ยองแซงมองโทรศัพท์พร้อมเผลอยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

คงต้องเริ่มตั้งแต่วันนี้ซะแล้วล่ะ หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ ยองแซงมองสองพี่น้องสลับกันไปมาด้วยความหวัง

_____________________________________

 

ตกเย็นของวันเดิม ฮยองจุนลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากที่ใช้เวลาพักผ่อนนานเกือบครึ่งวัน สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือ ยองแซงกำลังนั่งกุมมือคิบอมอยู่ไม่ไปไหน ฮยองจุนลุกขึ้นเดินไปหายองแซงที่อยู่กับคิบอม ก่อนที่จะเอื้อมมือแตะบ่ายองแซงเบาๆ

อ้าว!! ตื่นแล้วเหรอฮยองจุน ยองแซงหันหลังกลับไปดูก็เห็นฮยองจุนยืนอยู่ตรงหน้า ก็ส่งยิ้มให้บางๆ

ฮะ!! คิบอมเป็นยังไงบ้าง

ก็ยังเหมือนเดิมน่ะ เขายังไม่ฟื้น ยองแซงพูดเสียงเศร้า

ผมอยู่กับเขาที่นั่นแท้ๆ แต่ผมกลับช่วยอะไรน้องชายคนเดียวของผมไม่ได้เลย ผมเสียใจ....... จู่ๆน้ำตาฮยองจุนก็ไหลออกมาโดยไม่รู้

ไม่เอาน่าฮยองจุน อย่าโทษตัวเองเลยนะ ถ้าคิบอมรู้เข้าเขาจะไม่สบายใจเอานะที่นายเอาแต่โทษตัวเอง นายไม่ผิดหรอกนะที่คิบอมต้องเป็นอย่างนี้ เพราะถ้านายออกไปช่วยคิบอม พี่ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอบคุณนะที่นายไม่เป็นไร ยองแซงจับมือฮยองจุนมากุมไว้ในมือ

พี่ยองแซง........ผมก็ดีใจที่พี่ไม่เป็นอะไร ขอบคุณเช่นกันนะฮะ ฮยองจุนยิ้มทั้งน้ำตา

เอาล่ะ!! ทีนี้ก็หยุดร้องไห้ได้แล้วนะ นายร้องมาเยอะแล้ว พี่เป็นห่วง เดี๋ยวนายแย่ไปอีกคนพี่จะทำยังไง ตอนนี้นายต้องเข้มแข็งนะฮยองจุน ถ้าคิบอมรู้ว่านายร้องไห้หนักและเป็นคนอ่อนแออยู่แบบนี้คิบอมคงเสียใจ

ฮะ!! ผมจะเข้มแข็งขึ้น จะไม่ร้องไห้และไม่อ่อนแออีกแล้วฮะ ผมจะไม่อ่อนแอ ผมจะต้องเข้มแข็ง ผมจะต้องอยู่ได้เมื่อไม่มีเขา.........พี่ฮยอนจุง เมื่อนึกถึงเขาคนนี้ทีไรหัวใจก็เริ่มเจ็บปวด ยองแซงมองอย่างสะเทือนใจ สงสารฮยองจุนเป็นที่สุด

ฮยองจุน.............

ฮะ......................

เรื่องความรักน่ะ มันไม่ง่ายเลยใช่มั้ย.........

ฮะ!! มันไม่ง่ายเลยที่เราจะเข้าใจใครอีกคนที่เราเรียกว่า คนรัก

พี่เชื่อว่านายจะต้องผ่านมันไปได้ เวลาจะช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้น เชื่อพี่นะ

ฮะ พี่ยองแซง ฮยองจุนกอดยองแซงแน่น แววตาบ่งบอกถึงความเศร้าได้อย่างชัดเจน หัวใจที่เจ็บปวด หวังว่าจะได้รับการเยียวยาสักที

ผมหยุดคิดถึงพี่ไม่ได้.......แต่ผมก็ให้อภัยพี่ไม่ได้เหมือนกัน.............พี่ฮยอนจุง..............

/ติ๊ด!! ติ๊ด!! ติ๊ด!!\

เสียงโทรศัพท์ของฮยองจุนดังขึ้น ทำให้ทั้งสองผละออกจากกัน ฮยองจุนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็หันหน้าไปมองยองแซงอย่างยิ้มๆ ก่อนที่จะโชว์หน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองให้ยองแซงดู

คุณแจจิน?? ยองแซงเอ่ยชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ฮยองจุนออกมา

ผมรู้สึกว่าเราก็ไม่ได้ติดต่อกับพี่เขานานแล้วเหมือนกันนะฮะ

นั้นสิ!! รีบรับเลยฮยองจุน

ฮะ พี่ยองแซงฮยองจุนพยักหน้า รีบกดรับตามคำยองแซง ระหว่างฮยองจุนคุยโทรศัพท์ ยองแซงจึงเลี่ยงเดินไปนั่งข้างเตียงของคิบอม

สวัสดีฮะคุณแจจิน ไม่ได้คุยกันนานเลยนะฮะ

/ฮยองจุน!! เป็นยังไงบ้าง ฉันคิดถึงนายกับยองแซงคิบอมมากเลยนะ\

ผมกับพี่ยองแซงสบายดีฮะ แต่กับคิบอม.....เกิดเรื่องกับเขานิดหน่อยนะฮะ

/เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับคิบอมเหรอฮยองจุน\

เขาถูกทำร้าย ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลยฮะ หมอบอกให้รอดูอาการของคิบอมไปอีกสักระยะ

/ตายจริง!! แล้วเขาจะเป็นอะไรมากมั้ยนะ ไว้ว่างๆฉันจะไปเยี่ยมนะ\

ได้เลยฮะ!! ว่าแต่คุณแจจินมีธุระอะไรหรือเปล่าฮะ ถึงได้โทรมาหาผม

/ก็ไม่มีอะไรมากหรอก พอดีว่าตอนนี้ที่คลับกำลังจะเปิดอีกครั้งน่ะสิ พนักงานในร้านก็มีไม่มาก ฉันเลยจะโทรมาขอกำลังจากพวกนายสามพี่น้องสักหน่อย แต่ดูเหมือนพวกนายจะไม่สะดวกซะแล้วสิ\

เอ่อ.....ไม่เป็นไรหรอกฮะคุณแจจิน เดี๋ยวผมไปช่วยก็ได้

/คือฉันก็เกรงใจนายน่ะ คิบอมก็ยังรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล ฉันคิดว่านายคงจะยังไม่พร้อมทำงานหรอกมั้ง อีกอย่างนายเองก็ต้องดูแลคิบอมอีก\

เรื่องคิบอม ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกฮะ เดี๋ยวผมให้พี่ยองแซงดูแลคิบอมแทนก็ได้ ตอนนี้พี่ยองแซงก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน

/เอางั้นเหรอ!! ก็ได้ๆๆ ฝากความคิดถึงของฉันให้ยองแซงด้วยนะ แล้วเจอกันนะฮยองจุน\

ฮะ!! แล้วเจอกันฮะ

คุณแจจินว่ายังไงบ้างฮยองจุน

เขาบอกว่าคลับกำลังจะเปิดอีกครั้งนะฮะ สงสัยเรื่องทุกอย่างคงเคลียร์หมดแล้ว เขาถึงอนุญาตให้เปิดคลับได้เหมือนเดิม คุณแจจินเลยโทรมาขอแรงพวกเราให้ไปช่วยนะฮะฮยองจุนกดวางโทรศัพท์ แล้วหันมาตอบ

อืม....เอายังไงกันดีล่ะ คิบอมก็ยังไม่ฟื้นเลย หรือว่าฮยองจุนจะเฝ้าคิบอมอยู่ที่นี่ก็ได้นะ แล้วเดี๋ยวพี่ไปคลับเองก็ได้

ไม่เป็นไรฮะพี่ยองแซง เดี๋ยวผมไปเอง ผมฝากดูแลคิบอมด้วยนะฮะ

แต่นายต้องพักผ่อนนะ เสียแรงไปตั้งมากมาย

ผมไม่เป็นไรหรอกฮะ พี่ยองแซงไม่ต้องเป็นห่วงหรอก

แน่ใจนะฮยองจุน

แน่ใจที่สุดฮะ

ก็ได้!! งั้นดูแลตัวเองด้วยนะฮยองจุน

โอเคฮะพี่ยองแซง

 ฮยองจุนเข้าไปสวมกอดยองแซงเบาๆ ก่อนสิ่งรอยยิ้มหวานให้คนตรงหน้า

_____________________________________

 

บริษัท KKJ

ว่าไงนะ!! แกบอกว่าใครเป็นไรนะคยูจง

หลังจากเลิกการประชุม คยูจงกับมินวูก็ลงมาทานอาหารด้วยกันที่ชั้นล่างของบริษัท

ฉันบอกว่า น้องของน้องชายพี่ยองแซง ได้รับอุบัติเหตุ ตอนนี้นอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลที่เราเพิ่งกลับกันมา ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะบอกเรื่องนี้กับนายทำไม แต่เผื่อนายอยากจะรู้ ฉันก็เลยบอก

น้องชายของน้องชายพี่ยองแซง???? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันว่ะ มินวูทำหน้างง

ถ้านายรู้ว่าเขาคือใครนายจะต้องอึ้งแน่

งั้นก็บอกมาดิ ฉันจะได้อึ้ง???

คุณคิมคิบอม!!!!”

.......................................... มินวูนิ่งงันไปชั่วขณะเหมือนกำลังใช้ความคิด

อึ้งไปเลยใช่มั้ย!!”

ไม่!! ไม่ได้อึ้ง แต่ฉันกำลังคิดอยู่ว่าใคร.......ใครว่ะคิมคิบอม มินวูทำหน้าเหมือนคับคล้ายคับคากับชื่อนี้ แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยได้ยินชื่อนี่ที่ไหน

อ้าว!! ฉันก็นึกว่าจะจำได้ ก็คิมคิบอม พนักงานในคลับ SUS เมื่อคืนที่เกิดเรื่องนั้นไง ไหนบอกว่ารักแรกพบ?? แกนี่มันขี้โม้ของจริงเลยนี่หว่า!!!” คยูจงส่ายหน้าอย่างระอากับเพื่อนรักของตัวเอง เพราะเขาก็รู้ดีว่า เพื่อนรักของเขาเจ้าชู้มากขนาดไหน ผ่านใครมาตั้งมากมาย มันก็ไม่แปลกที่มินวูจะจำคิบอมไม่ได้

รักแรกพบ ไม่จำเป็นที่จะต้องจดจำเพียงแค่ชื่อ ถึงฉันจะจำชื่อเขาไม่ได้ แต่รอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าของเขา ฉันจำได้ไม่มีวันลืม มินวูพูดด้วยรอยยิ้ม เมื่อนึกถึงครั้งแรงที่ได้เจอกับคิบอมในวันนั้น

/สวัสดีครับ ผมคิมคิบอม ยินดีที่ได้รู้จักครับ\

/สวัสดีครับ\ เมื่อเห็นรอยยิ้มของคนตรงหน้า ก็ทำให้เขาตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว

มากันกี่คนครับ มินวูไม่ได้ฟังคำถาม แต่จ้องเพียงใบหน้าของคิบอมเท่านั้น

“2 คนครับ คยูจงมองเพื่อนอย่างระอา ก่อนจะหันไปตอบคิบอมแทน

งั้นเชิญทางนี้เลยครับ คิบอมนำทางเดินไปนั่งที่โต๊ะ แต่มินวูก็ยังคงมองคิบอมอยู่อย่างนั้นไม่มีเบื่อ จนรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เดินเพื่อนรักกระชากตัวเขาลงนั่งที่โซฟา

เชิญนั่งตรงนี้เลยนะครับ อยากได้อะไรก็เรียกพนักงานนะครับ

เกิดมาฉันยังไม่เคยเห็นใครยิ้มได้น่ารักท่านี้มาก่อนเลย

เรียกนายไม่ได้เหรอคิบอม อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซวคนน่ารัก

เอ่อ!! ผมขอตัวก่อนนะครับ เมื่อเห็นคนตรงหน้าแก้มแดง ก็ยิ่งทำให้อีกคนอมยิ้มไม่หยุด จนกระทั่งคิบอมเดินออกไป เสียงบ่นของเพื่อนรักก็ตามมา

นายยังเห็นฉันมาเป็นเพื่อนนายหรือเปล่ามินวู

เถอะน่า!! นานๆจะได้มาเที่ยวแบบนี้ที แต่จะว่าไปแล้ว คิบอม น่ารักเนอะ!! นายว่ามั้ย

น้อยน้อยหน่อยนะมินวู เพิ่งเจอกันไม่ถึง 10 นาทีเอง

รักแรกพบนะ รู้จักมั้ย

รักแรกพบ........ใช้เพียงเวลาแค่สามวิ ก็เพียงพอที่จะตกหลุมรักใครสักคนได้

แล้วตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ฉันไปเยี่ยมเขาได้หรือเปล่าคยูจง เขาจะจำฉันได้มั้ยนะ ทำไมแกไม่บอกให้เร็วกว่านี้เนี๋ยคยูจง เมื่อจำได้ว่าเป็นใคร มินวูก็ดิ้นพร่านด้วยความอยากรู้และเป็นห่วง

ใจเย็นดิ เอาที่ล่ะคำถามจะได้มั้ย

ก็ฉันใจร้อนอยากรู้เร็วๆนี่น่า งั้นตอบฉันมาไวๆคยูจง

ก็ได้ๆๆ เขาเสียเลือดไปมาก เพราะว่าโดนคนร้ายเอาเหล็กฝาดศีรษะ ตอนนี้เขาปลอดภัยดีแล้ว เหลือเพียงแค่รอให้เขาฟื้น

แกตอบมาได้ยังไงว่าเขาปลอดภัยแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่ฟื้นว่ะคยูจง มินวูขึ้นเสียงใส่อย่างลืมตัว

อ้าว!! ก็หมอเขาพูดมาแบบนี้ จะให้ฉันพูดยังไงล่ะว่ะ ฉันไม่ใช่หมอนะเว้ย!!” คยูจงพูดเสียงดังใส่มินวูกลับ

ขอโทษทีๆๆ ฉันเป็นห่วงเขามากไปหน่อย ถ้างั้นคยูจง............. มินวูไม่พูดเปล่าแต่ดึงมือคยูจงมากุมเอาไว้ด้วย

เฮ้ยๆๆ มาจับมือฉันทำไมว่ะ คยูจงตกใจ จะชักมือกลับ แต่มินวูก็จับมือของคยูจงเอาไว้แน่น

ช่วยพาฉันไปเยี่ยมคุณคิบอมหน่อยดิ ฉันอยากไปเยี่ยมเขาว่ะ

ไม่ได้!! ฉันพาแกไปสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ฉันต้องไปขออนุญาตกับพี่ยองแซงและคุณฮยองจุนก่อน

ทำไมอ่า!! ฉันกับพี่ยองแซงก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันที่ไหน

ยังงก็ไม่ได้ เอาไว้ฉันจะขออนุญาตพี่ยองแซงให้ แล้วฉันจะมาบอกคำตอบกับนายอีกครั้ง

โฮ้!! นี่มันต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี๋ย คนสนิทก็เข้าไปไม่ได้ มินวูถอนหายใจเซ็ง

คนสนิทน่ะเข้าได้ แต่นายไม่ใช่คนสนิทของคุณคิบอมเขานี่ เพราะฉะนั้น นายก็เข้าไม่ได้ถ้าไม่ได้รับอนุญาต

แล้วทำไมนายถึงเขาได้

เพราะฉันเป็นแฟนของพี่ยองแซง ผู้ซึ่งเป็นพี่ชายของคิบอม และฉันก็รู้จักกับ คุณฮยองจุน พี่ชายสายเลือดแท้ของคิบอมด้วย เพราะฉะนั้นฉันจึงมีสิทธิ์

เป็นการอธิบายที่ละเอียดมาก ยังไงก็ช่วยเพื่อนคนนี้ด้วยล่ะกัน

ถ้าฉันช่วยแล้ว นายจะต้องทำตามคำขอของฉันหนึ่งข้อ

ไม่มีปัญหา อยากได้อะไรก็ว่า มินวูตอบรับอย่างไม่คิด

ไว้ถึงเวลาฉันจะบอกนายเอง ขอให้ฉันแน่ใจอะไรบางอย่างก่อน

แน่ใจอะไรว่ะ!!”

เถอะน่า!! เอาเป็นว่า ฉันจะลองขออนุญาตพี่ยองแซงให้ แล้วจะโทรไปให้คำตอบ

โอเค ขอบใจมาก คยูจงเพื่อนรัก มินวูยิ้มอย่างมีความหวัง

 

_____________________________________

 

โรงพยาบาล

หลังจากที่ได้รับข่าวจากยองแซง จองมินก็รีบบึ่งมาที่โรงพยาบาลแทบจะทันที ในใจก็พร่ำถึงคนรักอย่างเป็นห่วง ต้องขอบคุณ ยองแซงที่ทำให้เขาได้มาพบกับคิบอมอีกครั้ง

ฉันเองนะยองแซง

ฮอยองแซง??

ใช่!! ฉันโทรมาเพื่อให้โอกาสนาย

โอกาสอะไร แล้วนายรู้เบอร์ฉันได้ยังไง

ฉันเอามาจากฮยอนจุง ที่ฉันโทรมาก็เพื่อจะบอกว่า ถ้านายอยากจะมาเยี่ยมคิบอม ฉันก็..........

จริงเหรอยองแซง ขอบคุณนะ ขอบคุณมากๆ ฉันจะรีบไปให้เร็วที่สุด ขอบคุณมากจริงๆ ยังไม่ทันที่ยองแซงจะพูดจบ จองมินก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างเก็บความดีใจเอาไว้ไม่อยู่

และนั่นก็เป็นเหตุทำให้เขามายืนอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ได้ เขากำลังยืนอยู่หน้าห้องพักของคิบอม จองมินมองหมายเลขห้องในโทรศัพท์อีกครั้ง เพื่อความแน่ใจ ใจเขาตอนนี้แทบจะระเบิดออกมา เมื่อทำใจได้จองมินก็เคาะประตูอย่างกล้าๆกลัวๆ

/ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!\

เชิญฮะ!!” เมื่อเสียงตอบรับจากคนข้างในดังขึ้น จองมินก็รีบเปิดประตูเข้าไปในทันที

เอ่อ......สวัสดีครับยองแซง

ไม่ต้องพูดเป็นทางการกับฉันก็ได้ ตามสบายเถอะ ยองแซงยิ้มรับอย่างยินดี

ขอบคุณมากๆนะที่ให้ฉันได้มาเยี่ยมคิบอม

ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันคิดถูกหรือเปล่าที่ทำแบบนี้ แต่ฉันก็สงสารน้องชายของฉัน เขาไม่น่าต้องมาเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย ยองแซงหน้าเศร้าไปทันทีเมื่อพูดถึงคิบอม

ฉันขอโทษ........

นายไม่ต้องขอโทษฉันหรอก ฉันรู้ว่านายมีเหตุผลของนาย ฉันเข้าใจ และอีกอย่าง ตอนนี้คิบอมก็ปลอดภัยแล้ว เพราะฉะนั้นก็เหลือเพียงแค่นาย นายต้องรับผิดชอบในสิ่งที่นายทำด้วย

ฉันต้องทำยังไง นายบอกฉันมาได้เลยยองแซง ฉันพร้อมที่จะสละชีวิตของฉันให้กับคิบอม ถ้านายต้องการ

นายพูดจริงใช่มั้ย นายพร้อมที่จะสละชีวิตของนายให้กับคิบอมใช่หรือเปล่า??

......................................................

ว่าไงปาร์คจองมิน??

ฉันพร้อมเสมอ ถ้านายต้องการชีวิตของฉัน ฉันก็จะให้ เพื่อชดเชยให้กับสิ่งที่ฉันทำพลาดไป

ถ้าอย่างนั้น นายให้สัญญากับฉันได้มั้ยว่านายจะไม่ทิ้งคิบอมไปไหน นายจะอยู่เคียงข้างเขาและดูแลเขาไปตลอดชีวิต สัญญากับฉันได้หรือเปล่าจองมิน

ฉันสัญญาด้วยชีวิตของฉัน ฉันจะดูแลและปกป้องคิบอมตลอดไปจองมินตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ขอบคุณนะที่รักคิบอม ฉันจะให้โอกาสนายสักครั้ง ฝากดูแลคิบอมแทนฉันด้วยนะจองมิน

ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลคิบอมให้เป็นอย่างดี

ฉันเชื่อนาย ยองแซงส่งยิ้มให้จองมิน ก่อนจะหันไปมองคิบอมที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความเอ็นดู

ทีนี้ก็เหลือนายกับฮยองจุนแล้วนะคิบอม พี่หวังว่านายจะทำตามหัวใจของนายนะ ส่วนพี่ฮยองจุน อีกหน่อยเขาคงเข้าใจ อดทนรอนะ

จองมินได้นั่งยืนฟังอย่างเงียบๆ

ใช่สินะ ยังมีพี่ชายของนาย ที่ฉันจะต้องฝ่าด่านไปให้ได้ หนทางรักของนาย เจอปัญหาใหญ่แล้วล่ะปาร์คจองมิน

_____________________________________

 

คลับเอสเอส

สภาพคลับหลังถูกปิดไปนาน ทำให้มีฝุ่นเกาะเยอะแยะหลากหลายที่จนเกือบจะเป็นคลับร้าง เพราะความเงียบแล้วความสกปรกของคลับที่ไม่ได้ทำความสะอาดมันมานานนั่นเอง

ฮยองจุน ฉันขอบคุณนายมากนะที่มาช่วยน่ะ แจจินเอ่ยขึ้นมา ขณะที่กำลังเก็บกวาดพื้นอยู่

ไม่เป็นไรฮะคุณแจจิน มีอะไรให้ผมช่วยก็บอกได้ แล้วนี่คุณแจจินจะเปิดคลับเมื่อไหร่เหรอฮะ

ฉันก็ยังไม่แน่ใจนะ ตอนนี้ฉันติดต่อใครไม่ค่อยได้เลย ไม่รู้ว่าหายไปไหนกันหมด ก็มีแต่พวกนายสามพี่น้องนี่แหละ ที่ฉันสนิทที่สุด แล้วพวกนายก็คงไม่ทิ้งฉันไปไหนแน่ๆ

แน่นอนฮะ พวกเราไม่ทิ้งคุณไปไหนหรอก

ขอบคุณนะฮยองจุน........ว่าแต่ว่าฉันกะจะถามนายตั้งนานแล้ว สรุปแล้วเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ทำไมคิบอมถึงถูกทำร้าย

คือเรื่องมันยาวนะฮะ ไว้ผมจะเล่าให้ฟังทีหลัง แต่เรื่องทั้งหมดก็เริ่มต้นขึ้นจากที่นี่แหละฮะ วันที่คลับมีเรื่อง มันทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปหมด พอได้นึกถึงเหตุกันวันนั้นจนถึงวันนี้ ฮยองจุนก็ได้แต่ทำหน้าเศร้า

นี่ฉันพลาดเรื่องไปเยอะแค่ไหนกันนะ

ฮยองจุนไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่ยิ้มให้เท่านั้น

อ่อ!! ใช่สิฮยองจุน มีคนมาหานายน่ะ พอฉันบอกว่านายจะมา เขาบอกว่าเดียวจะเข้ามาที่นี่อีกรอบ

ใครฮะ????

ใครสักคนน่ะ แจจินได้แต่ส่งยิ้มให้เล็กน้อย ยิ่งทำให้ฮยองจุนอยากรู้เข้าไปอีก เขาได้แต่มองตามหลังแจจินที่เดินออกไปอย่างงงๆ

ใครกันน่ะ........หรือว่าจะเป็นพี่ฮยอนจุง???

/ติ๊ด!!! ติ๊ด!!! ติ๊ด!!!\

เมื่อพูดถึงชื่อฮยอนจุง เสียงโทรศัพท์เครื่องเล็กก็ดังขึ้นมา พร้อมปรากฏชื่อหน้าจอ “พี่ฮยอนจุง” ฮยองจุนมองชื่อหน้าจอแววตานิ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ ให้เสียงมันดังอยู่อย่างนั้น เขาเลิกสนใจโทรศัพท์แล้วลงมือทำความสะอาดต่อ

นายต้องทำได้สิฮยองจุน ไม่มีเขานายจะต้องอยู่ได้

เขาทำได้เพียงเตือนตัวเองอยู่อย่างนั้นทั้งวันจนถึงเวลานี้ เสียงโทรศัพท์ที่สั่นอย่างดังอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาเริ่มรำคาญ มือเล็กตัดสินใจหยิบโทรขึ้นมากดดู สิ่งที่ได้เห็นก็คือ

“129 มิสคอล 25 ข้อความฮยองจุนได้แต่ถอนหายใจ ก่อนที่จะเลื่อนดูสิ่งที่อยู่ในโทรศัพท์ คนที่โทรเข้าก็มีเพียงสายเดียวเท่านั้น พี่ฮยอนจุง ส่วนข้อความที่เห็นก็มีจากหลายคนที่ส่งมา แต่ที่จะเห็นได้ชัดเจนที่สุดก็ต้องเป็นของผู้ชายที่ชื่อ คิมฮยอนจุงอีกอยู่ดี

ยกโทษให้พี่นะครับฮยองจุน

พี่ขอโทษที่โกหกนาย

พี่รักฮยองจุนคนเดียวนะครับ

พี่รักใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากนายนะฮยองจุน

ให้โอกาสพี่อีกสักครั้งนะ

ฮยองจุนไล่อ่านลงดูข้อความเรื่อยๆ จนถึงข้อความจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย

ยินดีที่ได้.............

/กริ๊ก!!!\

เสียงประตูเปิดพร้อมผู้มาใหม่ เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าฮยองจุน ทำให้ฮยองจุนต้องละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ เงยหน้ามองบุคคลที่อยู่ตรงหน้า

ดอกกุหลาบสำหรับคนน่ารักครับ

_______________________________________

 

มาแล้วค่า สำหรับอีกหนึ่งตอนเต็มๆ ตอนต่อไปจะมาในอีกประมาณสองอาทิตย์ข้างนะค่ะ ช่วงนี้ก็วุ่นได้เรื่อยๆ เวลาแต่งเริ่มหดหาย เรียนก็ยากจริงๆ ใกล้ตายล่ะ 55555 ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องห่วงนะค่ะ เดี๋ยวอัพต่อแน่ๆแต่ต้องใช้เวลาหน่อย เจอกันใหม่ในตอนหน้าค่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #613 Twinstar (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 22:43
    อัพต่อๆอยากอ่านนนน >0<
    #613
    0
  2. #612 Kim ss (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 10:44
    คิบอมรีบฟื้นซิจ๊ะ ทุกคนเป็นห่วงนะ ว่าแต่ฟื้นมาแล้วจะเกิดเหตุการณ์รัก 3 เส้าของเรา 3 คนรึเปล่า พอๆกับจุนนี่ของเจ้เลย อย่าใจร้ายกับจุงนักนะ พี่เค้าทั้งง้อทั้งแสดงออกทุกอย่างว่ารักและเป็นห่วงขนาดนี้ ดูซิร้อยกว่ามิสคอลถ้าไม่รักทำไม่ได้หรอก อย่าดื้อมากนะ ไม่อย่างนั้นออมม่าจะตี 555555 ทุกคนพยายามเข้านะ แม้กระทั่งคยูจงก็ด้วยเพราะสถานการณ์ของบริษัทไม่ดี สู้ๆ

    ขอบคุณหนูแนนที่มาอัพให้อย่างยาวสะใจเลยจ้ะ ^^
    #612
    0
  3. #611 SB-Kawaii (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 02:56
    โอ้เย่~!! ไรเตอร์อัพแล้ววว >< ขอบคุณที่มาอัพนะคะ จะติดตามต่อไปค่ะ! 

    ตอนนี้ทุกๆอย่างก็เริ่มจะดีขึ้นล่ะนะ มินจุงก็พยายามเข้า ไม่นานสองพี่น้องคิมต้องให้อภัยแน่ๆ! >O<

    ว่าแต่...คนกันนะ ตรงหน้าจุนนี่? -.-"
    #611
    0
  4. #610 love ss501 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 19:30
    ลืมแจจินไปเลย อ่านตอนแรก ใครหว่า ? 55555 รอตอนต่อไปนะจ๊ะ รวมถึงเรื่องอื่นๆด้วย นานแล้วน๊าาาาาาา^^
    #610
    0