Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 42 : Pink Carnation 36 : จุดจบของเรื่องวุ่นวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 พ.ย. 56

Chapter 36

ตอน จุดจบของเรื่องวุ่นวาย

คิบอม!!!” ยองแซงได้แต่มองคิบอมที่อยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อทั้งน้ำตา

อย่าทำร้ายยองแซงนะ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน อย่าทำร้ายเขานะวอนบิน ฉันขอร้อง คยองจูพูดเสียงสั่นน้ำตาไหลพราก

ได้!! ฉันจะไว้ชีวิตลูกชายแก แต่........

แต่อะไร!!”

แต่คนที่จะจัดการกับลูกชายแกแทนฉันจริงๆ คือคนๆนี้ต่างหาก เมื่อวอนบินพูดจบ คนที่เขาพูดถึงก็เดินออกมาจากที่ซ่อน คยองจูมองอย่างไม่เชื่อสายตา

พี่คยองแท พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง คยองจูมองบุคคลที่อยู่ตรงหน้าอย่างตะลึง เพราะคนตรงหน้าของเขาคือพี่ชายแท้ๆของเขาที่หายสาบสูญไปเมื่อหลายยี่สิบปีที่แล้ว ตั้งแต่วันที่คยองจูต้องกิจการที่บริษัทต่อจากพ่อของเขา 

หวัดดีคยองจูน้องรัก

พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง นายหายไปไหนมาตั้งเกือบยี่สิบปี

นายไม่จำเป็นต้องรู้ แต่นายควรจะรู้เอาไว้ เพราะลูกชายของนาย ทำให้ฉันต้องเสียทุกอย่างไป เพราะลูกชายของนายเกิดมา มันเลยทำให้ฉันต้องเสียสละตำแหน่งที่มีอยู่ของฉันให้กับนาย ทุกๆอย่างที่เคยเป็นของฉัน มันเป็นของนายไปหมด แม้กระทั่งผู้หญิงที่ฉันรัก ชองมีฮยอน แม่ของเด็กนี่ นายก็แย่งเธอไปจากฉัน นายแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉัน คยองจู ไอ้น้องเลว!!!”

นี่มันเรื่องอะไรกัน ยองแซงยืนฟังบทสนทนาของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายอย่างงงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ผมไม่ได้แย่งทุกอย่างไปจากพี่ พี่เองต่างหากที่มันโง่ เธอรักพี่มากแค่ไหนพี่ไม่เคยรู้ เอาแต่ย่ำยีเธอมาตลอด ทั้งๆที่เธอรักพี่สุดหัวใจ แต่พี่ก็ทำร้ายเขาและลูกของพี่ด้วยมือของพี่เอง ผมยอมรับว่าตอนที่เธอคบกับพี่ ผมแอบหลงรักมีฮยอน แต่เพราะว่าพี่เป็นพี่ของผม ผมจึงต้องหลีกทางให้กับพี่ แต่พี่ กลับทำร้ายจิตใจเธอสารพัด พี่จำเรื่องราววันนั้นได้มั้ย พี่ทะเลาะกับมีฮยอน จนมีฮยอนต้องเกิดอุบัติเหตุตกบรรไดไปอย่างนั้น พี่ไม่ได้เสียแค่มีฮยอนคนที่พี่รัก ไม่สิ คนที่พี่ไม่เคยรักต่างหาก พี่รู้มั้ย ในวันนั้นพี่เองก็เสียลูกของพี่ไปอีกคนเหมือนกัน

ลูก!!!” คยองแทขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงๆ

ใช่!! มีฮยอนตั้งท้องลูกของพี่ แล้วพี่ก็ทำร้ายเขาไปแล้ว เขาต้องตายก็เพราะพี่ ลูกของพี่ ตายเพราะฝีมือของพี่เอง

นายพูดเรื่องอะไร มีฮยอนจะท้องได้ยังไง

ผมไม่รู้ แต่เธอบอกกับผมเองว่าเด็กที่ตายไปนั้นเป็นลูกของพี่ แต่พี่รู้มั้ยว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกพี่ เพราะว่าพี่มันใจดำอำมหิต เธอคิดเอาไว้ว่าถ้าเธอบอกกับพี่ พี่จะต้องบังคับให้เธอเอาเด็กออก เธอจึงเลือกที่จะไม่บอกพี่

แต่ถึงอย่างนั้น นายก็แย่งมีฮยอนไปจากฉัน

ถึงพี่จะบอกว่ารักเธอมาก แต่การกระทำของพี่มันไม่ใช่ คำว่ารักของพี่ที่มีให้ต่อมีฮยอน มันเป็นความรักจอมปลอม พี่ไม่ได้รักเธอจริง พี่รักเพียงร่างกายของเธอเท่านั้น......

หุบปาก!! หยุดพล่ามได้แล้ว ไม่ว่ายังไงวันนี้ฉันจะเอาคืนนายให้สาสมกับที่ฉันต้องเสียทุกอย่างที่ฉันรักไป และฉันก็ขอเลือกลูกชายของนายเป็นคนแรกแล้วกัน เพราะถ้าไม่มีมันตั้งแต่แรก ชีวิตของฉันคงไม่ป่นปี้อย่างนี้ ฉันเกียจมัน ไอ้มารผจญ คยองแทเล็งปืนไปที่ยองแซง เตรียมเหนี่ยวไก

อย่านะพี่คยองแท หยุดนะ อย่าทำร้ายยองแซง ยองแซงไม่เกี่ยว ถ้าพี่จะทำก็มาทำผมนี่สิ ยิงผมสิ ความแค้นที่พี่ต่อผมจะได้หายไป คยองจูวางร่างคิบอมไว้กับพื้นแล้วลุกเดินเข้าไปหาคยองแท

คุณพ่อ!! ไม่นะ ยองแซงพยายามดิ้นให้หลุดจากการถูกจับกุมแต่ก็ไม่เป็นผล

ผมฆ่าพี่แน่ ไม่ต้องเป็นห่วง คยองแทเปลี่ยนทิศทางปืนไปทางคยองจู

พี่ยองแซง!!!” คยูจงมองยองแซงอย่างเป็นห่วง ตอนนี้ยองแซงอยู่ในกำมือของคนร้ายตัวจริงแล้ว

คุณคยูจงเบาๆฮะ ใจเย็นๆ คราวนี้เป็นฮยองจุนบ้างที่กล่าวเตือนคยูจง

ผมขอโทษครับ ผมแค่เป็นห่วงพี่ยองแซง

ไม่เป็นไรฮะ ฮยองจุนบีบบ่าให้กำลังใจ เขาเองก็เป็นห่วงคนข้างในไม่แพ้กัน

คุณฮยองจุน นั่น!!!” คยูจงมองไปด้านข้างก็เห็นตำรวจกำลังแยกย้ายกันไปซุ่มตามที่ต่างๆ

เรารอดแล้วคุณคยูจง ทุกคนรอดแล้ว ฮยองจุนกอดคยูจงอย่างดีใจ แต่แล้วก็รู้สึกแปลกใจเมื่อมีความรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังถูกจับจ้องอยู่

คุณฮยองจุน ผมว่าเราแอบเข้าไปข้างในกันเถอะ เราต้องช่วยทุกคนด้วยกันนะ

ไปฮะ คุณคยูจง ทั้งสองคนมีแรงฮึกเหิมขึ้นมาเป็นกอง คยูจงกับฮยองจุนค่อยๆย่องเข้าไปสังเกตการณ์ข้างในใกล้

คยองแทเล็งปืนไปที่คยองจูอย่างไม่กลัว ยองแซงอาศัยจังหวะที่คยองแทกำลังจดจ้องคยองจูที่อยู่ตรงหน้า กระแทกศอกเข้าที่ท้องน้อยของคยองแทเต็มแรง จนหลุดออกจากคยองแท ยองแซงรีบวิ่งเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อทันที

คุณพ่อ!!!”

แสบนักนะยองแซง งั้นก็ตายพร้อมกันทั้งสองพ่อลูกเลยแล้วกัน

/ปัง!!!! ปัง!!!!\

สองพ่อลูกหลับตากอดกันแน่น แต่แล้วทุกอย่างก็เงียบสนิท จนยองแซงเงยหน้าขึ้นมา ร่างของคยองแทก็ร่วมอยู่บนพื้นเสียแล้ว

คุณพ่อ!! คุณพ่อ!! เป็นอะไรหรือเปล่าฮะ

ไม่!! พ่อไม่เป็นไร แต่ว่าทำไมเราไม่โดนยิงล่ะ แล้วใครป็นคนยิงพี่คยองแท คยองจูมองร่างผู้เป็นพี่อย่างงงๆ แต่ทุกอย่างก็เฉลย เมื่อมีเสียงคนเอ่ยพูดขึ้นมา

ผมเองครับท่าน ผู้มาใหม่ในชุดหน่วยจู่โจม ชุดสีดำที่มีเกราะป้องกันรัดแน่น ทำความเคารพทันทีที่พูดจบ แต่แค่นั้นก็ทำให้ยองแซงตกใจไปไม่น้อยเมื่อเห็นหน้าของคนๆนั้น

ฮยอนจุง???? นี่นาย..... ยองแซงเริ่มประมวลเหตุการณ์ไม่ถูก

/ปัง!!!!\

/อร๊ายยยยยยยยยยยย\

จู่ๆฮยอนจุงก็เล็งปืนมาที่สองพ่อลูกก่อนที่เสียงปืนจะดัง สองพ่อลูกกอดกันหลับตาปี แต่เมื่อหันหลังกลับไป ก็พบวอนบินนอนกองลงกับพื้นไปแล้ว

ขอโทษที่ทำให้ตกใจครับ ฮยอนจุงหัวเราะแห้งๆ

จับพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว ฮยอนจุงตะโกนสั่งหน่วยงานที่แอบซุ่มดูอยู่ พวกลูกน้องของวอนบินหนีตายกันอย่างวุ่นวาย

นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วนายเอ่อ........ ยองแซงมองคนตรงหน้าอย่างอื่นๆไปกับลุกใหม่ของฮยอนจุงที่ไม่เคยเห็น

ผม ร้อยตำรวจเอก คิมฮยอนจุง รายงานตัวครับผม

ร้อยตำรวจเอก?????? ยองแซงถึงกับไปต่อไม่ถูก

ร้อยตำรวจเอก ร้อยตำรวจเอก ฮยอนจุงกลายเป็นร้อยตำรวจเอกไปได้ยังไง

ไม่ต้องงงหรอกลูกยองแซง เดี๋ยวพ่อจะเล่าให้ฟังที่หลังนะ คยองจูมองลูกชายอย่างขำๆที่เห็นเขาทำหน้าเอ๋อไป ฮยอนจุงทำได้เพียงส่งยิ้มไปเท่านั้น

จริงสิคิบอม!!!” คยองจูเพิ่งนึกถึงคิบอมได้ รีบปล่อยยองแซงแล้วจะหันกลับไปดูคิบอม

คิบอม!!” ยองแซงที่เพิ่งนึกได้ก็รีบวิ่งเข้าไปดูคิบอมเช่นกัน

ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ รถพยาบาลจะมาเร็วๆนี้ คิบอมจะต้องปลอดภัย ฮยอนจุงก้มลงไปแตะบ่าของสองพ่อลูกเอาไว้

ร้อยตำรวจเอกงั้นเรอะ หึ!! ตลกสิ้นดี เสียงเล็กที่สั่นเครือมาแต่ไกล ทำให้ฮยอนจุงต้องหันไปมอง

/มันต้องถูกเปิดเผยแล้วสินะ สถานะของเขาที่ปิดบังฮยองจุนเอาไว้\

ฮยอนจุงลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาฮยองจุน คยูจงหลีกเลี่ยงเพื่อให้ทั้งสองคนได้เคลียร์กัน จึงเดินมาหายองแซง

พี่ขอโทษนะฮยอนจุง พี่ไม่ได้ตั้งใจจะปิด...........

/เพี๊ยะ!!!!\

ฝ่ามือเล็กฝาดลงบนใบหน้าของฮยอนจุงเต็มแรง

กี่ครั้งแล้วที่พี่โกหกผมแบบนี้ กี่ครั้งแล้วที่ปิดบังผม พี่มีอะไรจะสารภาพกับผมอีกมั้ย ผมจะให้โอกาสพี่ได้แก้ตัวเป็นครั้งสุดท้าย ฮึก!!!!” ฮยองจุนพูดออกมาทั้งน้ำตา

พี่ไม่ได้ตั้งใจจะโกหกนายฮยองจุน แต่เรื่องที่พี่ทำเป็นเรื่องสำคัญ พี่เปิดเผยตัวตนกับใครไม่ได้

งั้นผมมันคงไม่สำคัญสินะ พี่ถึงได้โกหก ยิ่งพูดน้ำตามันก็ยิ่งไหลออกมาอีกเป็นระลอก

ไม่ใช่นะฮยองจุน ที่พี่ไม่บอกกับนาย เพราะพี่กลัวจะมีอันตราย ถ้านายรู้ตัวตนของพี่

พอกันทีผมจะไม่เชื่อคำพูดหลอกลวงจากคนอย่างพี่อีก พอกันที!!” ฮยองจุนพูดทิ้งท้ายก่อนจะสะบัดหน้าหนีฮยอนจุง แล้วเดินผ่านหน้าฮยอนจุงไป

ฮยองจุน!!! ฮยองจุน!!! ฟังพี่อธิบายก่อน เสียงของฮยอนจุงไม่ได้ทำให้ฮยองจุนหันกลับมา ไร้วี่แววว่าฮยองจุนจะหันกลับมาจริงๆ

เป็นเรื่องอีกแล้วมั้ยล่ะฮยอนจุง ฮยอนจุงได้แต่ถอนหายใจมองตามหลังคนรักอย่างเซ็งๆ

คิบอม!!!” ฮยองจุนทรุดลงข้างๆคิบอม มองคิบอมที่นอนจมกับกองเลือดอยู่ในอ้อมกอดของคยองจู มือเรียวเอื้อมไปแตะที่ใบหน้าของผู้เป็นน้องชายเบาๆ

เจ็บมากมั้ยคิบอม พี่อยู่นี่แล้วนะ ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่ข้างๆนายแล้ว อย่าเป็นอะไรนะคิบอม ไม่มีนายแล้วพี่จะอยู่ยังไง ฮืออออออ คิบอม!!” ฮยองจุนก้มลงกอดผู้เป็นน้องด้วยอ้อมกอดที่อบอุ่น น้ำตาไหลอาบแก้มฮยองจุนจนทำให้เสื้อของคิบอมเปียกชื้นไปด้วย คยองจูได้ลูบหลังฮยองจุนเพื่อปลอบใจ

ยองแซงมองสองพี่น้องด้วยแววตาเศร้า เขาพยายามข่มน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา แต่ก็ห้ามไม่ได้ เพราะน้ำตาเจ้ากรรมมันดันไหลออกมาไม่หยุด จนกระทั่งมือมือหนึ่งที่กำลังแตะที่ไหล่ซ้ายของเขา ยองแซงชะงัก หยุดร้องไห้ ก่อนที่จะเงยหน้าหันไปมอง

คยูจง.........

เจ้าของชื่อไม่พูดอะไร เพียงแค่ส่งยิ้มให้ แล้วประคองยองแซงให้ยืนขึ้น ก่อนที่จะเข้าไปสวมกอดยองแซงอย่างนุ่มละมุนด้วยความคิดถึง คยูจงเพิ่มแรงกอดแน่นขึ้นแต่ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่น

คิดถึง.......คิดถึงพี่ยองแซงนะครับ เขาเพียงกระซิบผ่านหูยองแซงเบาๆ

ฉันก็เหมือนกัน คิดถึงนาย คิดถึงที่สุดเลย ยองแซงกอดคยูจงทั้งน้ำตา

อย่าร้องไห้เลยนะครับ พี่ต้องเข้มแข็งนะคยูจงเปลี่ยนจากกอดมาเป็นโอบเอวของยองแซงเอาไว้ ก่อนที่จะใช้อีกมือที่ว่างอยู่เช็ดน้ำตาให้กับยองแซง

ผมจะไม่ทิ้งพี่ไปไหนอีกแล้ว ผมสัญญา

รถพยาบาลมาถึงแล้วครับท่าน ฮยอนจุงเดินมาบอกกับคยองจู ก่อนที่จะเดินหันหลังกลับไป

_____________________________________

 

โรงพยาบาล หน้าห้องฉุกเฉิน

/คนไข้เสียเลือดไปมาก อาจจะต้องใช้เวลาพักฟื้นสักระยะนะครับ แต่หมอยังให้คำตอบไม่ได้นะครับว่าคนไข้จะฟื้นเมื่อไหร่\

พี่ยองแซง............ ฮยองจุนวิ่งเข้าไปกอดผู้เป็นพี่ทันทีที่ฟังหมอบอกอาการของคิบอมเสร็จ

ฮยองจุนอย่าร้องไห้สิ พี่จะร้องตามนายแล้วนะ ยองแซงเองก็น้ำตาคลอไม่แพ้กัน

ผมจะทำยังไงดี ถ้าคิบอมเป็นอะไรไป แล้วผมจะอยู่ยังไง ผมเกือบจะเสียพี่ไปคนหนึ่งแล้ว ผมไม่อยากต้องเสียคิบอมไปอีก ฮือออออออออ

คิบอมจะต้องไม่เป็นไร เชื่อพี่นะฮยองจุน นายต้องเข้มแข็งไว้นะ ยองแซงได้แต่กอดปลอบฮยองจุนให้คลายกังวล

ใช่ฮยองจุน หลานต้องเข้มแข็งเอาไว้นะ อย่าเจ็บป่วยตามคิบอมไปอีกคนล่ะ รู้มั้ยว่าลุงเป็นห่วง เสียงคยองจูดังขึ้น ทำให้ฮยองจุนหันไปมอง ก่อนที่จะลุกขึ้นไปกอดคยองจูทันทีที่ได้เห็น

คุณลุง!!!!”

โอ๋โอ๋ ไม่ร้องไห้นะเด็กดี ถ้าคิบอมรู้ว่าหลานร้องไห้หนักขนาดนี้ คิบอมต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ เพราะฉะนั้นหยุดร้องไห้นะ คยองจูโอบกอดฮยองจุนด้วยความรัก

คุณพ่อเป็นยังไงบ้างฮะ ยองแซงมองลุงกับหลานน้ำตาคลอ ก่อนจะเอ๋ยถามอาการผู้เป็นพ่อที่เพิ่งกลับมาจากการไปปฐมพยาบาล โดยมีคยูจงอาสาไปช่วยดูแลอีกแรง

ไม่เป็นไรแล้วล่ะ แค่แขนหักนิดเดียวเอง สบายมาก คยองจูเอ่ยตอบพร้อมโอบกอดฮยองจุนในอ้อมแขนแน่นขึ้นไปอีก

ดีแล้วฮะ ขอบคุณนะฮะ ที่ไม่เป็นอะไร ยองแซงยิ้มให้ผู้เป็นบิดาอย่างมีความสุข

จริงสิ ลูกสองคนไปคุยกันเถอะ คงมีเรื่องต้องคุยกันเยอะ ไม่ต้องห่วงทางนี้หรอก เดี๋ยวพ่อดูแลฮยองจุนเอง คยองจูส่งยิ้มให้กับคยูจงและยองแซง

ขอบคุณครับคุณพ่อ คยูจงโค้งศีรษะเป็นเชิงขอบคุณ ก่อนที่จะเดินมาคว้ามือยองแซงเดินออกไป

_____________________________________

 

เสียงดนตรีขับเลงอย่างไพเราะเสนาะหูชวนหน้าฟัง แต่กลับชายสองคนที่นั่งอยู่ในร้านอาหาร ณ ที่นั้น กลับรู้สึกหดหู่ใจเสียยิ่งกว่าอะไรดี ฮยอนจุงกับจองมินมองหน้ากันอย่างรู้ใจว่าอีกคนนั้นกำลังตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร

นายโทรเรียกฉันออกมามีอะไรหรือเปล่าจองมิน

ฉันไม่คิดเลยว่านายจะกลายเป็นร้อยตำรวจเอกไปได้ อย่างนี้ฉันจะถูกนายจับเข้าตารางด้วยหรือเปล่า

แล้วนายทำผิดอะไร ทำไมฉันถึงต้องจับนายด้วยล่ะ ฮยอนจุงตอบกลับด้วยร้อยยิ้ม

ก็ฉันก็เป็นพวกเดียวคนคนพวกนั้น แล้วทำไมนายถึงไม่จับฉันไปด้วยล่ะ

นายเคยเป็นต่างหาก แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ฉันเลยไม่มีเหตุผลที่จะต้องจับนาย

แต่ว่าฉันก็เคยคิดที่จะฆ่าคน ฉัน...........

แต่นายก็ยังไม่ได้ฆ่านี่ อีกอย่าง นายยังกลายเป็นพลเมืองดีช่วยตำรวจอีกต่างหาก ฮยอนจุงพูดแทรกขึ้นระหว่างที่จองมินกำลังจะพูด

ช่วย???? จองมินขมวดคิ้มหากันอย่างสงสัย

ใช่!! ก็นายเป็นคนบอกเบาะแสของคนร้ายกับฉัน นี่ก็ถือว่าเป็นการช่วยให้ฉันทำงานได้ง่ายขึ้น ต้องขอบคุณนายนะที่ทำให้ฉันปิดคดีนี้ได้

ไม่น่าเชื่อว่านายจะปิดฐานะตัวเองได้แนบเนียนขนาดนี้

มันจำเป็นน่ะ ฉันตามเรื่องนี้มาได้เกือบสองปีแล้ว จนมันปิดได้ก็เพราะนาย เพื่อที่จะให้ถึงคนบงการได้ก็ต้องเริ่มจากลูกน้องของมันก่อนไม่ใช่เหรอ

ซึ่งมันก็คือฉัน????

ฮยอนจุงพยักหน้าให้ เมื่อคำตอบที่จองมินตอบมันถูกต้อง

ไม่น่าเชื่อว่านายจะปิดสถานะตัวเองได้นานขนาดนี้ แต่ฉันสงสัยว่า นายกับท่านประธานฮอ มาร่วมมือกันได้ยังไง

เจ้านายของฉันเป็นคนสั่งการให้ฉันไปช่วยเหลือประธานฮอตามคำขอร้องของของท่านประธานฮอ เพราะเขามาปรึกษาเจ้านายของฉันเรื่องที่มีคนตามฆ่ายองแซง ฉันเลยต้องมาทำคดีนี้น่ะสิ แล้วเขาก็เพิ่งมารู้ทีหลังอีกว่าฉันกับฮยองจุนเราคบหากัน แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงแค่บอกให้ฉันปกปิดสถานะตัวเองให้ดี เพราะถ้าถูกจับได้ ฮยองจุนก็จะเป็นอันตรายไปด้วย เพราะดันมาคบกับตำรวจที่สืบคดีลับอย่างฉัน

งั้นแสดงว่านายก็รู้จักกับสามคนนั้นมาก่อนหน้าที่จะรับงานนี้แล้วน่ะสิ

ใช่!! ฉันรู้จักกับฮยองจุนมาสี่ปีแล้ว ในช่วงปีแรกฉันครบกับฮยองจุนลับๆ แต่พอเริ่มเข้าสู่ปีที่สองที่เราคบกัน ฉันก็ได้ทำความรู้จักกับคิบอมและยองแซง แล้วก็เป็นอย่างที่นายเห็น คิบอมไม่ค่อยชอบขี้หน้าฉันสักเท่าไหร่ แต่ฉันก็พยายามอดทนและผ่านมันมาได้จนถึงตอนนี้ นายรู้มั้ยในช่วงสองปีที่ผ่านมาเป็นช่วงที่ฉันทรมานที่สุด เพราะต้องปิดฐานะตัวเอง ฉันยังคิดอยู่เลยว่าถ้าฉันปิดคดีนี้ไม่สำเร็จ ฉันก็คงไม่มีโอกาสได้บอกความจริงกับฮยองจุนแน่

ฉันนับถือความพยายามของนายจริงๆ ความรักของนายมันยิ่งใหญ่มาก นายอดทนมาจนถึงทุกวันนี้ได้ เป็นเพราะอะไรเหรอ

คำถามของจองมิน ทำให้ฮยอนจุงหยุดคิด ก่อนจะเอ่ยตอบกลับด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

เพราะ ฮยองจุนคือหัวใจของฉัน ฉันเพียงคิดแค่ว่า มันคงจะดีถ้าฉันสามารถดูแลหัวใจของฉันได้ตลอดเวลา และสามารถปกป้องหัวใจของฉันได้ในยามที่หัวใจของฉันต้องเจอกับปัญหาใดๆ ไม่ว่ายามสุขหรือยามทุกข์ ฉันก็ยังมั่นใจได้เสมอว่า หัวใจของฉัน ยังอยู่เคียงข้างกับฉันเสมอ

นายคงจะเจอเรื่องทุกข์มามาก ฉันขอเป็นกำลังใจสำคัญให้นายนะ ฉันเชื่อว่าฮยองจุนจะต้องเข้าใจนาย จองมินมองฮยอนจุงอย่างชื่นชม เพราะเขาเองก็อดที่จะอิจฉาไม่ได้ที่ฮยอนจุงจะรักฮยองจุนมากขนาดนี้ พวกเขาคงผ่านอะไรมาด้วยกันมาก ถึงทำให้เขายึดมั่นในความรักของเขาถึงเพียงนี้........เมื่อพูดถึงคามรัก เขาก็อดที่จะคิดถึงคนคนหนึ่งไม่ได้

นายจะเป็นยังไงบ้างนะคิบอม

 ดูท่านายจะเป็นห่วงคิบอมมากนะ แล้วทำไมนายไม่ไปหาเขาล่ะ ฮยอนจุงมองจองมินที่นั่งเหม่อลอยอย่างเห็นใจ

ถึงฉันไปมันก็ไม่มีอะไรดีเกิดขึ้น และอีกอย่างคิบอมคงไม่อยากจะเจอฉันหรอก จองมินก้มหน้าเศร้า

งั้นเอาอย่างนี้ล่ะกัน เดี๋ยวฉันจะไปดูคิบอมให้ แล้วจะโทรไปบอกนายก็แล้วกัน นายจะได้หายห่วงเขาซะที

แต่ว่านายกับฮยองจุนทะเลาะกันนี่

เขาไม่ได้เรียกว่าทะเลาะ ฮยองจุนเขาแค่โกรธที่ฉันโกหกเขาเฉยๆน่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องคิบอมหรอก เดี๋ยวฉันจะจัดการให้

ขอบคุณนะฮยอนจุง

อืม!! ไม่เป็นไร

_____________________________________

 

โรงพยาบาล

หลักจากที่ออกมาจากห้องพักฟื้นของคิบอม ยองแซงก็ร้องไห้ออกมาไม่หยุด จนคยูจงต้องคอยปลอบอยู่ตลอดเวลา ในช่วงระยะเวลานี้ไม่มีใครทำใจเรื่องคิบอมได้สักคน ทั้ง คยองจูและฮยองจุน ก็คงตกอยู่ในสภาพเดียวกัน คยูจงกอบกุมมือยองแซงบีบเบาๆให้กำลัง เพราะในตอนนี้เขาก็ทำได้เพียงแค่นี้จริงๆ

พี่ยองแซง เป็นยังไงบ้างครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า ผมเป็นห่วงแทบแย่ เสียงของผู้มาใหม่ ทำให้ยองแซงหยุดร้องแล้วหันไปมอง

มินวู นายมาได้ยังไงเนี๋ย ยองแซงปาดน้ำตา มองผู้มาใหม่อย่างดีใจ

พอผมรู้เรื่อง ผมก็รีบเคลียร์งาน แล้วก็รีบมานี่แหละครับ พี่ยองแซงไม่เป็นอะไรใช่มั้ย มินวูพูดอย่างร้อนใจ ก่อนจะดึงตัวยองแซงให้ยืนขึ้น ก่อนจะจับยองแซงหมุนไปรอบๆ เพื่อเช็คความผิดปกติ

ฉันไม่เป็นอะรมินวู หยุดหมุนตัวฉันได้แล้ว เวียนหัวไปหมดแล้วเนี๋ย ยองแซงตอบยิ้มๆ

เฮ้ย!! มินวู เพื่อนแกก็ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน ไม่เห็นทักทายกันว่ะ

อ้าว!! นายอยู่ที่นี่ด้วยเหรอคยูจง มินวูแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น

เดี๋ยวเถอะ!! ทำเป็นพูดดีไป ชิ!!” คยูจงมองฆ้อนใส่มินวู ภาพที่เห็นทำให้ยองแซงอมยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว เพราะความขี้เล่นของเพื่อนรักทั้งสองคน

เอาล่ะๆๆ ไม่เล่นแล้วก็ได้ คราวนี้ฉันจะจริงล่ะ ตอนนี้ที่บริษัทกำลังมีปัญหาเกิดขึ้นนิดหน่อย ฉันอยากให้นายไปจัดการ เพราะฉันคนเดียวก็ไม่ไหวว่ะ คุณลุงคิยองก็คงจะยุ่งๆอยู่ เหลือแกเป็นที่พึ่งสุดท้ายของบริษัทเราแล้วเนี๋ย ช่วยไปจัดการหน่อยสิ

ทำไม เกิดอะไรขึ้นกับบริษัทเหรอ คยูจงเอ่ยถามอย่างสนใจ ยองแซงเองก็เริ่มเครียดไปด้วย

หุ้นตกน่ะ ตั้งแต่มีเรื่องคราวนั้น กำไรบริษัทก็เริ่มหดหาย แต่ตอนนี้ก็พยายามที่จะเพิ่มกำไรกันอยู่ แต่มันก็เป็นไปได้ยากเหลือเกินล่ะ บริษัทคู่แข่งมันอาศัยตอนพวกเราล้มแซงหน้าเราไปแล้ว ตอนนี้พวกเราเลยตกที่นั่งลำบาก ฉันเลยจะขอแรงให้นายไปช่วยสักหน่อย

นี่มันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอเนี๋ย ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องเริ่มหาหลักฐาน ว่าฉันไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่านั้นแล้วล่ะ นายต้องช่วยฉันนะมินวู

ได้เลยเพื่อน

เอ่อ.....มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้มั้ย ยองแซงพูดแทรกขึ้นมาหลังจากที่ยืนฟังอยู่นาน

พี่ยองแซงไม่ต้องช่วยอะไรหรอกครับ ช่วงนี้พี่จะต้องพักผ่อนให้มากๆ พี่ผ่านเรื่องร้ายๆมามากพอแล้ว ผมไม่ยากให้พี่ต้องมาลำบากอีก แค่คอยอยู่ให้กำลังใจผมก็พอนะครับ คยูจงจับมือยองแซงมากุมเอาไว้ในมือ

อย่าหวานต่อหน้าฉันอย่างนี้สิ ฉันอิจฉานะ มินวูเอ่ยแซว

ถ้าอิจฉามาก ก็หาใครสักคนซะสิ คยูจงพูดยิ้มๆ

ถ้าหากันได้ง่ายๆก็ดีสิ

ก็ไม่แน่นะ นายอาจจะเจอใครที่ถูกใจเร็วๆนี้ก็ได้ ยองแซงเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม

ไม่เคยได้ยินเหรอ ความรักมันจะมาถึงเราโดยที่เราไม่รู้ตัว

_______________________________________________

 

 

ถือฤกษ์งามยามดีครบรอบ 3 ปีของฟิคเรื่องนี้ ก็เลยมาอัพอีกหนึ่งตอนนะค่ะ เวลาผ่านไปเร็วมาก แปบเดียวฟิคเรื่องนี้ก็เข้าสู่ปีที่สามแล้ว  แต่ก็อย่างว่า มันก็ยังไม่จบสักทีทั้งๆที่ผ่านมาตั้งสามปีแล้ว 555 ใกล้แล้วล่ะค่ะ ใกล้จะจบเข้าไปอีกนิด เรื่องเรื่มจะคลี่คลายแล้ว เพราะฉะนั้นก็เหลืออีกไม่มากเท่าไหร่ค่ะ อาจจะเหลือประมาณอีกสัก 10 ตอนก็น่าจะจบ แต่คือการคาดเดาเฉยๆนะค่ะ เพื่อที่ทุกคนจะไม่ค้างคานาน อาทิตย์น่าจะมาอัพต่อตอนต่อไปนะค่ะ ถ้าทันเวลา เพราะช่วงนี้ชีวิตก็วุ่นวายกับการเรียนนิดหน่อย  ขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาตลอดนะค่ะ มานับวันครบรอบฟิคปีที่ 4 กันดีมั้ย 5555 ไม่น่าจะถึงแล้วล่ะค่ะปีที่ 4 แฮะๆๆๆๆๆ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #609 _สายลม_ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 11:17
    ว้าวๆๆ ครบรอบสามปีแล้วเหรอเนี่ย ต้องแสดงความยินดีกับไรเตอร์ของเรา ^^ 🎂🎂🎂
    ขอบคุณสำหรับการแต่งฟิคดีๆออกมาให่อ่านกันนะคะ รีดเดอร์จะเป็นกังใจให้ตลอดไป 😊😘
    สำหรับตอนนี้ทุกอย่างคบี่คลาย ทึกคนปลอดภัย จะห่วงก็แต่น้องบอมอาการยังดูหนัก
    และสงสารมิน จริงๆมินก็ทำไปเพราะรักนะ น้องบอมเห็นใจพี่เค้าเถอะ 
    คยูแซงหวานหยดหลังจากที่ผ่านอะไรมามากมาย สมควรจะมีความสุขได้ซักที
    แต่ 2HJ ของพี่ นี่เค้าจะมีเรื่องงอนกันไปถึงดาวอังคารเลยมั้ย จบเรื่องนั้นต่อเรื่องนี้ 
    จบเรื่องนี้ต่อเรื่องหน้า จุนนี่เห็นใจพี่เค้าเถอะ ดูพี่จุงเค้ารักหัวใจดวงนี้ของเค้ามากขนาดนี้แล้วก็เห็นใจ
    อภัยให้พี่เค้าเถอะนะ หวังว่าทึกอย่างจะลงเอยด้วยดี 
    รอไรเตอร์มาต่อตอนหน้านะจ๊ะ fighting 
    #609
    0
  2. #608 SB-Kawaii (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 00:58
    แง่มๆ สถานการณ์คซเป็นไปด้วยดี 2hjก็ยังมีงอลๆกันเล็กน้อย แต่มินบอมนี่สิน่าห่วง -.-" เป็นกำลังใจให้นะคะไรเตอร์ สู้ๆฮับ! >w<)v
    #608
    0
  3. #607 love ss501 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 22:41
    ว๊าววว 3ปีแล้วเหรอ แต่ไม่ต้อง4ปีก้อได้นะ ล้อเล่น 5555 ในที่สุดก้อ(เกือบ)คลี่คลาย(มั้ง)
    #607
    0
  4. #606 Kim ss (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 12:57
    จุดพลุฉลอง+เป่าเค้กที่ฟิคครบ 3 ปี ไม่น่าเชื่อเหมือนกันจ้ะ รู้สึกเหมือนไม่นานมานี้เลย ยังไงก็เอาใจช่วยหนูแนนไรเตอร์ตัวน้อยของเราจ้ะ

    มาที่เนื้อเรื่อง ลุ้นทีเดียวแต่ก็คลี่คลายไปในทางที่ดี เลยได้รู้ที่มาและที่ไปของสงครามแย่งชิงอำนาจและทำไมแซงจึงเป็นเป้าหมายของการตามฆ่า แต่ที่น่าห่วงคืออาการของคิบอมกับอาการน้อยใจของจุนนี่ที่อยู่ดีๆจุงก็กลายเป็น ร.ต.อ. 5555555 ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมาอย่างเท่ ยังไงจุนนี่ก็อย่างอนนานนักนะ สงสารจุง (ข่าวว่าเจ้เป็นออมม่าจุนนี่นี่นา ทำไมเจ้เข้าข้างจุง กร้ากกก) อยากให้ 2hj หวานกันอ่ะ

    หวังว่าเราคงไม่ต้องมาฉลองฟิค 4 ปีแบบที่หนูแนนเย้าไว้นะ 55555 รออาทิตย์หน้าจ้ะ สู้ๆนะ เอาใจช่วยทุกเรื่องจ้ะ ฟิค+การเรียน ^^
    #606
    0