Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 40 : Pink Carnation 34 : พยานคนสำคัญ // ความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ต.ค. 55

Chapter 34

ตอน พยานคนสำคัญ // ความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง

ทันทีที่ประตูห้องของยองแซงถูกเปิดออก ในห้องก็พบแต่ความว่างเปล่า ไร้วี่แววของเจ้าของห้อง ฮยอนจุงวิ่งวุ่นเข้าไปในห้องของยองแซงค้นหาทุกซอกทุกมุมของห้องยองแซง แต่ก็ไม่เจอใคร เหงื่อเม็ดเล็กๆจากใบหน้าของฮยอนจุงหยดลงบนพื้น เขาได้แต่มองหน้าฮยองจุนอย่างเครียดๆไร้ความพูดใดๆ

พี่ฮยอนจุง!! ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะฮะ มีอะไรหรือเปล่า!!” มือเล็กเอื้อมมือไปแตะแขนคนที่ยืนข้างๆเบาๆ

คุณฮยอนจุงมีอะไรหรือเปล่าครับ!!” คยูจงเองเมื่อเห็นท่าทางและสีหน้าของฮยอนจุงที่ดูเครียดไปก็สงสัยขึ้นมาบ้าง

ฮยองจุน!! พี่ว่าเราควรจะแจ้งตำรวจ

ตำรวจ!! พี่จะแจ้งตำรวจทำไมฮะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่ฮยองจุนเริ่มงงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น สายตาจ้องไปที่คนรักเพื่อค้นหาคำตอบ

พี่คิดว่ายองแซงกับคิบอมกำลังตกอยู่ในอันตราย

อันตราย!! พี่พูดเรื่องอะไรกันแน่ ทำไมพี่ยองแซงกับคิบอมต้องตกอยู่ในอันตรายด้วย แล้วสรุปว่าพี่ยองแซงกับคิบอมหายไปไหนกันแน่ฮยองจุนเริ่มวิตกกังวลมากขึ้นไปอีกหลังจากได้เห็นสีหน้าท่าทางของฮยอนจุง

ฮยองจุน!! คือว่าพี่.............ฮยอนจุงทรุดเข่าลงตรงหน้าของฮยองจุนโดยที่ไม่พูดอะไรต่อ เขาก้มหน้านิ่งไม่ยอมเอื้อนเอ่ยคำพูดอะไรออกอีก

พี่ฮยอนจุง!! พี่ทำอะไรของพี่นะ อย่าเอาแต่เงียบแบบนี้สิฮะ แล้วพี่คุกเข่าทำไม!!” ฮยองจุนเริ่มเสียงดังขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่

พี่ขอโทษ!! เรื่องทั้งหมดมันเป็นความผิดของพี่เอง ถ้าพี่บอกนาย มันคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา พี่ขอโทษ ฮยองจุน พี่ขอโทษ!!”

พี่ขอโทษผมเรื่องอะไร

เรื่องที่ยองแซงกับคิบอมกำลังตกอยู่ในอันตราย พี่รู้เรื่องทุกอย่าง พี่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่พี่ไม่ได้บอกนายตั้งแต่แรก พี่ขอโทษ!!”

หมายความว่ายังไงที่พี่บอกว่าพี่รู้เรื่องทุกอย่าง อธิบายมาเดี๋ยวนี้นะฮะ พี่ฮยอนจุง!!” เหมือนว่าสิ่งที่ได้ยินจากคนที่รักจะถูกกระทบกระเทือนจิตใจของฮยองจุนเข้าอย่างจัง ฮยองจุนเม้มริมฝีปากเข้ากันทั้งยังยืนกำมือตัวเองแน่น

คือเมื่อวานจองมินบอกกับพี่ว่ายองแซงกับคิบอมกำลังอยู่ในอันตราย และเขาก็บอกให้พี่ช่วยดูแลยองแซงกับคิบอมไม่ให้คาดสายตา แต่ว่าพี่.........

พี่ฮยอนจุง!! ทำไมพี่ถึง.........ทำไม......ฮึกกกกกฮยองจุนแทบจะยืนต่อไม่ได้ เขาทรุดลงนั่งข้างๆฮยอนจุงอย่างหมดเรี่ยวแรง

พี่ขอโทษ!! พี่ไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องขึ้นเร็วขนาดนี้ พี่เลยไม่ทันจะได้บอกนายเกี่ยวกับเรื่องนี้ พี่ขอโทษ ฮยองจุน พี่ขอโทษ!!”

.........................................................ฮยองจุนได้แต่นั่งนิ่ง ไม่ยอมพูดอะไรออกมาทั้งสิ้น ทั้งยังหันหน้าหนีฮยอนจุงไปอีกทาง

ฮยองจุน!! อย่าหันหน้าหนีพี่อย่างนี้สิ พี่รู้ตัวว่าพี่ทำผิด แต่ที่พี่ทำไปก็เพราะพี่อยากจะมีโอกาสอยู่กับนายเพียงลำพังบ้าง

.........................................................

ฮยองจุน!! ช่วยพูดกับพี่สักคำบ้างได้มั้ย อย่าเอาแต่เงียบอย่างนี้สิ!!”  ฮยอนจุงเอื้อมมือไปแตะแขนฮยองจุนเบาๆ

ทุกคนกำลังตกที่นั่งลำบาก แต่ผมกับเอาแต่หาความสุขใส่ตัวเอง โดยไม่ได้สนใจคนรอบข้างเลยว่าเขาจะเป็นยังไงบ้าง พี่ฮยอนจุง พี่รู้เรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้วฮะ

เมื่อวันที่นายกับคิบอมเจอกันวันนั้น เมื่อสองวันที่แล้วนั่นแหละ พี่เจอจองมินหลังจากแยกมาจากนายแล้ว เราเลยมีโอกาสได้คุยกัน เขายอมสารภาพทุกอย่างและยังเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้พี่ฟังอีกด้วย

พี่รู้.........แต่พี่ก็ไม่ยอมบอกอะไรผมสักคำหยดน้ำตาของฮยองจุนร่วงลงสู่พื้นอย่างห้ามไม่อยู่ หัวใจของเขากำลังเจ็บปวดกับเรื่องราวต่างๆมากมายที่เขาได้รับรู้ ฮยองจุนได้แต่ก้มหน้านิ่งแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา

พี่ขอโทษ!!” ไม่มีคำพูดคำใดที่ฮยอนจุงจะสามารถเอ่ยออกมาได้นอกเสียจากคำขอโทษ ฮยอนจุงเองก็รู้สึกเจ็บปวดไม่แพ้กัน

คยูจงยืนมองทั้งสองคนด้วยแววตาห่วงใย อย่างไม่สามารถเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้ แต่หัวใจเขาในตอนนี้กำลังรู้สึกเศร้าไม่แพ้คู่รักคู่นี้เลย

/พี่ยองแซง!! พี่อยู่ที่ไหนของพี่กันนะ ผมเป็นห่วงพี่มากรู้มั้ยครับ\  

ผมคงไม่ยกโทษให้พี่ง่ายๆหรอกนะ เรื่องนี้มันใหญ่เกินไปแล้ว พี่ปิดบังผม ผมรับไม่ได้ ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันดีกว่านะฮะ!!” ฮยองจุนพยายามข่มน้ำเสียงไม่ให้สะอื้นออกมา

ฮยองจุน!!” ฮยอนจุงบีบมือที่แตะบ่าฮยองจุนเบาๆ

หยุดเรื่องของเราไว้แค่นี้เถอะฮะ!! สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้คือตามหาพี่ยองแซงกับคิบอม พี่อย่าเพิ่งเอาเรื่องอะไรมาให้ผมต้องคิดอีกเลยฮยองจุนเอ่ยเสียงเบา

พี่ขอโทษ!!”

..................................ไม่มีคำพูดใดเอ่ยออกมาจากปากฮยองจุนอีกต่อไป ฮยอนจุงได้แต่มองอย่างหมดหวัง

_________________________________

 

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

ยองแซงเดินเข้ามาในร้านอย่างใจเย็น เขานัดให้มินวูมาเจอที่ร้านอาหารใกล้ๆที่บ้านของเขา ด้วยความอยากรู้ทุกเรื่องที่มันเกิดขึ้น แม้ว่าเขาไม่อยากจะทำแบบนี้ แต่เมื่อคิดดูแล้ว คยูจงก็ไม่ใช่คนเจ้าชู้หรือมีเรื่องเชิงชู้สาวขนาดนั้น ถ้าเป็นอย่างที่คยูจงพูดจริงๆ วันนี้เขาคงจะได้รู้เหตุผลและเรื่องราวทั้งหมดจากมินวูให้ได้ และถ้าจะถามว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมฟังความจริงจากปากคยูจงล่ะก็ เขาเองก็ยังไม่สามารถหาเหตุผลได้เหมือนกัน ในตอนนี้แค่เพียงได้เห็นหน้าคยูจงเท่านั้น เขาอาจจะต้องกลับไปคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอีก

พี่ยองแซงเชิญนั่งครับ!!” เมื่อยองแซงมาถึง มินวูก็จัดการดึงเก้าอี้ออกมาให้ยองแซงนั่ง ก่อนที่ตัวเองจะกลับไปนั่งตรงข้ามอีกฝั่งหนึ่ง

พี่จะดื่มอะไรก่อนมั้ยครับ!!” มินวูเอ่ยถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

ไม่เป็นไรหรอก!! ฉันแค่มาฟังความจริงจากนาย เสร็จแล้วก็จะไปยองแซงตอบเสียงเรียบ

ครับ!! ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่ฟัง

เมื่อเห็นแววตาและใบหน้าที่จริงจังของยองแซงนั้น มินวูก็ไม่กล้าที่จะเล่นอีกต่อไป เขาจึงเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ยองแซงฟัง

ครับ!! เมื่อประมาณหลายเดือนที่แล้ว ผมกับคยูจงเข้าไปเที่ยวในคลับแถวๆคังนัมน่ะครับ แล้วก็บังเอิญว่าผู้หญิงคนนั้นเขาก็เดินเข้ามาหาคยูจง แล้วเธอก็ชวนคยูจงดื่มครับ

แล้วนายล่ะ!!”

ผมก็ยืนอยู่ข้างๆเจ้าคยูจงนั่นแหละครับ แต่เธอคนนั้นคงไม่ได้สังเกตว่าผมมากับเขา หลังจากที่คยูจงดื่มแก้วแรกไปแล้ว เธอก็รินให้เขาอีกหลายๆแก้วติดต่อกันเลยล่ะครับ แต่ที่แปลกๆก็คือ จู่ๆเจ้าคยูจงก็ล้มพับไป ในตอนแรกผมกะจะเข้าไปช่วย แต่ผู้หญิงคนนั้นก็บอกกับผมว่า เดี๋ยวเขาจะเป็นคนจัดการเอง ผมก็เลยปล่อยให้เธอพาเจ้าคยูจงไปกับเธอ และผมก็ตามเธอไปโดยที่เธอไม่รู้ตัว เธอพาเจ้าคยูจงเข้าไปในห้องพักห้องหนึ่งในคลับ ซึ่งในตอนนั้นเอง ก็มีพวกไหนก็ไม่รู้มาขวางทางผมเอาไว้ สุดท้ายแล้วผมเลยต้องออกแรกต่อสู้กับพวกมันสี่ห้าคนสักพักใหญ่ กว่าที่จะเข้าไปในห้องนั้นได้ พอผมเข้าไป ผมก็เห็นว่าเธอกำลังพยายามที่จะถ่ายรูปของเธอกับเจ้าคยูจง ซึ่งมันก็คงเป็นภาพที่คยูจงได้เห็นนั่นแหละครับ แต่พอเธอเห็นผม เธอก็ตกใจรีบเก็บข้าวของของเธอออกไปอย่างร้อนรน และพี่ยองแซงไม่ต้องสงสัยเลยนะครับว่าทำไมผมถึงไม่เก็บของเธอไว้ ก็เพราะผมนึกไม่ถึงเลยว่า เธอจะเอามาเปิดเผยเมื่อวาน จนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาแบบนี้ แต่ผมก็นึกสงสัยว่า ที่เธอทำไปทั้งหมดนั้นเพื่ออะไรกัน

แล้วหลังจากวันนั้น นายได้พบเธอบ้างหรือเปล่า

ไม่ครับ!! เธอหายไปเลยหลังจากที่เธอวิ่งหนีผมไปตอนนั้น ผมก็เริ่มสงสัยเธอในทันที เพราะผมอยากรู้เหตุผมทั้งหมดที่เขาทำนั้นเพื่ออะไร แต่ผมก็พยายามค้นหาประวัติและตามหาเธอในทุกๆที่ แต่ก็ไม่มีใครรู้จักเธอเลยสักคน

สรุปแล้วคือคยูจงไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ ทุกอย่างมันเป็นแค่ละครจัดฉาก นี่คือที่นายจะบอกฉันใช่มั้ยมินวู

ครับ!!”

แล้วมีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกหรือเปล่า เล่ามาให้หมดเลยนะ

คือว่า........คยูจงกับพี่ มันยังไม่จบใช่มั้ยครับมินวูถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ

..................................

พี่ยองแซง!! ตอบผมสิครับ

..................................ยองแซงก้มหน้าเงียบ ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาให้คำตอบกับมินวู

เจ้าคยูจงมันรักพี่มากนะครับ มากกว่าชีวิตของมันอีก และตอนนี้พี่กับเจ้าคยูจงก็ได้มาเจอกันอีกครั้งแล้ว แทนที่พี่จะปล่อยให้ทุกอย่างมันสายเกินไป ทำไมพี่ไม่ลองที่จะเชื่อใจคยูจง และให้อภัยมันอีกสักครั้งล่ะครับ!!”

..................................

อย่าปล่อยให้เรื่องเข้าใจผิดทั้งหมด มาทำลายชีวิตพี่สิครับ พี่ต้องเข้มแข็งนะ

ขอบคุณนะมินวูที่มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง ฉันขอตัวก่อนนะ นัดกับฮยองจุนเอาไว้

เดี๋ยวสิครับ!! พี่ยองแซงมินวูรู้ว่ายองแซงพยายามหลีกเลี่ยงที่จะให้คำตอบกับเขา เขารั้งยองแซงเอาไว้ครั้งสุดท้าย

ผมยังยืนยันคำเดิม เจ้าคยูจงไม่เคยรักใครมากไปกว่าพี่ ทั้งชีวิตของมัน ก็มีแต่พี่คนเดียว มันไม่เคยมองใครนอกจากพี่เลยนะครับ เพราะฉะนั้นแล้ว พี่ยองแซงลองถามใจตัวเองดูนะครับว่าพี่ต้องการให้เรื่องมันจบลงง่ายๆแบบนี้หรือเปล่า แต่ผมเชื่อว่าพี่......จะต้องเลือกคยูจงอย่างแน่นอน ผมเชื่อใจพี่นะครับ พี่ยองแซง!!” ยองแซงรับฟังมินวูพูดจนจบ ก่อนที่เขาจะเดินออกจากร้านไป

เฮ้อ!! หวังว่าจะได้ผลนะมินวูเอ่ยออกมาอย่างคาดหวังกับผลงานชิ้นนี้เป็นที่สุด เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนที่จะกดโทรออกไปหาเพื่อนรักของเขา

กับพี่ยองแซง ฉันเคลียร์ให้นายหมดทุกอย่างแล้วนะ ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับนายแล้วล่ะ เจ้าเพื่อนยาก!!”

[มินวู!! นั่นพี่ยองแซงอยู่กับนายเหรอ โล่งอกไปที ฉันก็คิดว่าพี่ยองแซงจะหายไปไหน แต่ว่าเมื่อกี้นายว่ายังไงนะ!!]

นี่นายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยใช่มั้ย!! ฉันบอกว่าฉันเคลียร์ทุกอย่างให้นายแล้วนะ ที่เหลือนายก็ไปจัดการเอาเอง

[จริงเหรอมินวู!! ขอบใจนายมากๆนะ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด ขอบใจมากจริงๆ]

เออๆๆ ฉันรู้แล้ว แต่ฉันว่าเปลี่ยนจากคำขอบใจเป็นนายไปคืนดีกับพี่ยองแซงให้ได้ดีกว่ามั้ย

[เรื่องนั้นฉันทำอยู่แล้วน่า!! ขอบใจนะ ขอบใจนายมากจริงๆ]

โอเค!! ฉันจะรับไว้ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ฉันมีธุระที่จะต้องทำนิดหน่อย ไว้เจอกัน

[อืมๆๆ แล้วจะโทรหานะ]

________________________________

 

หลังจากที่เดินออกจากร้านมา ยองแซงก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ น้ำใสๆเอ่อล้นออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ จริงสินะ ถ้าคนเราจะรักกันก็ต้องเชื่อใจกัน เขาไม่น่าเอาอารมณ์มาตัดสินเลยสักนิด ไม่น่าเลยจริงๆ

พี่ยองแซงลองถามใจตัวเองดูนะครับว่าพี่ต้องการให้เรื่องมันจบลงง่ายๆแบบนี้หรือเปล่า

แต่ผมเชื่อว่าพี่......จะต้องเลือกคยูจงอย่างแน่นอน ผมเชื่อใจพี่นะครับ พี่ยองแซง!!”

ฉันขอโทษคยูจง ฉันขอโทษ ขอโทษที่ฉันไม่เชื่อใจนาย ฮึก!!  ฉันขอโทษ

ยองแซงทรุดลงนั่งกับพื้นสะอื้นร้องไห้ออกมาโดยที่ไม่แคร์สายตาใคร มือทั้งสองข้างกอบกุมหัวใจเอาไว้อย่างเจ็บปวด เขาผิดเองที่ไม่ยอมเชื่อใจคยูจงตั้งแต่แรก เขาผิดทุกอย่าง

“ก็ได้ครับ ถ้าพี่ไม่อยากเห็นหน้าผมอีก ผมก็จะไปตามที่พี่ต้องการ แต่สิ่งที่ผมอยากจะพูดก่อนไป ผมอยากจะบอกกับพี่ว่า ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นและทั้งหมดที่พี่เห็นเมื่อวานมันเป็นเรื่องจัดฉาก พี่ไปค้นหาความจริงกับมินวูได้ มินวูจะบอกพี่ทุกอย่าง ผมอยากให้พี่เชื่อใจผมอีกสักครั้ง ผมไม่เคยคิดที่จะหลอกพี่จริงๆนะครับ”

ฉันเชื่อนายคยูจง ตอนนี้ฉันเชื่อนายแล้ว จริงๆๆ!!” ยองแซงพูดออกมาอย่างเหม่อลอย ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป

/พรึบ!!!\

ร่างของยองแซงล้มลงกับพื้นเพราะร่างกายที่อ่อนล้า รถตู้คันหนึ่งวิ่งมาจอดข้างๆยองแซง ก่อนที่จะมีคนเดินลงมาจากรถ แล้วเขาก็ช่วยกันอุ้มร่างของยองแซงขึ้นรถไป โดยที่ไม่มีใครสังเกตหรือสงสัยอะไรเลยสักคน และแล้วรถตู้สีขาวก็เคลื่อนที่ออกจากหน้าร้านไปอย่างรวดเร็ว

___________________________________

 

โกดัง xxx

ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มีความเงียบปกคลุมอยู่ คิบอมนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนเตียงเป็นเวลานานแล้ว โดยที่ไม่มีท่าจะหยุด จองมินได้แต่นั่งมองอยู่เงียบๆอยู่ที่มุมห้อง มองดูคนที่รักต้องร้องไห้และเสียใจเพราะเขา นี่เป็นครั้งที่สองแล้วสินะ ที่เขาทำให้คนที่เขารักต้องเสียใจ ทั้งเยจิน........และคิบอม คนที่เขารักทั้งสองคน

คิบอม!! ฉันขอโทษที่โกหกนาย ฉันก็รู้ทั้งรู้ว่านายเกลียดคนโกหก แต่ว่าฉันเอง....ก็ไม่มีทางเลือกจริงๆ ที่ฉันต้องเลือกโกหกนาย เพราะฉันไม่อยากให้นายต้องมาเสี่ยงกับคนอย่างฉัน ฉันไม่อยากให้นายตกอยู่ในอันตราย ฉันไม่อยากให้นายเป็นอะไรไป.......ฉัน......

จะพูดพร่ำอะไรอีก!! จะแก้ตัวอะไรอีก!! ถึงตอนนี้นายจะพูดอะไรออกมา มันก็ไม่มีความสำคัญอะไรกับฉันอีกแล้ว เกลียดก็คือเกลียด จำเอาไว้!!” คิบอมเงยหน้าพูดขัดขึ้นมา เพราะทนฟังต่อไปไม่ได้ ใช่!! ตอนนี้เขากำลังอ่อนแอมาก ตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป เขาไม่รู้เลย

คิบอม!!”

หยุด!! เสวนากับฉันสักที ต่อให้นายมาคุกเข่าขอโทษ ฉันก็ไม่มีวันให้อภัย นายมันน่าจะตายๆไปตั้งแต่โดยยิงคราวนั้นแล้วจริงๆ ฉันไม่น่าไม่หลวมตัวคบกับคนอย่างนายเลยจริงๆ ดีนะที่ฉันยังไม่ได้รักนายจนหมดหัวใจ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ฉันคงถูกนายจองจำไปชั่วชีวิต ดีแล้วจริงๆที่ฉันมาเห็นธาตุแท้ของนายในวันนี้ ดีแล้วจริงๆ!!” คิบอมพูดออกมาทั้งน้ำตา

ถ้านายต้องการให้ฉันตาย ฉันก็จะตาย แต่ต้องเป็นหลังจากที่นายปลอดภัยแล้ว ถ้านายรอดออกไปได้เมื่อไหร่ ฉันพร้อมที่จะหายตัวไปจากชีวิตนาย เพื่อชดเชยความผิดทั้งหมด ฉันให้สัญญา!!”

อย่ามาพูดเพื่อเอาใจฉัน ฉันไม่หลงดีใจไปกับนายหรอกนะ!!”

ฉันพูดจริงๆ ไม่ได้เพื่อเอาใจนาย ถ้านายยังไม่ปลอดภัย ฉันก็คงนอนตายตาไม่หลับ ฉันไม่อยากให้คนที่ฉันรักต้องตกอยู่ในอันตราย รู้มั้ยว่าตอนที่ฉันรู้ว่าพวกมันจับตัวนายได้ ฉันแทบเป็นบ้า ฉันเป็นห่วงนาย ทั้งๆที่ฉันเองก็กำลังถูกไล่ยิง ฉันเอาแต่คิดถึงนาย และห่วงนายว่านายจะเป็นยังไงบ้าง ฉันพูดจริงๆนะคิบอม!!”

จองมินค่อยๆเดินตรงไปหาคิบอมอย่างช้าๆ โดยไม่ทันที่คิบอมจะทันได้มอง จองมินก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคิบอมแล้ว

คิบอม!!!” จองมินเอื้อมมือไปแตะบ่นบ่าของคิบอมเบาๆ ก่อนที่จะเอ่ยเรียกชื่อคิบอมอีกครั้ง

อย่าเอามือสกปรกของนายมาแตะต้องตัวฉันนะ!!!” คิบอมปัดมือจองมินออกอย่างไม่แยแส

นายมีสิทธิ์อะไรที่จะมาแตะต้องตัวฉันแบบนี้คิบอมจ้องหน้าจองมินอย่างไม่เกรงกลัว

คิมคิบอมช่วยพูดกับฉันดีๆจะได้มั้ย!! ฉันรู้ว่านายทั้งโกรธและเกลียดฉัน แต่ ณ เวลานี้ มันใช่เวลาที่นายจะเอาเรื่องส่วนตัวมาพูดงั้นเหรอ ทำไมเราไม่ช่วยกันหาทางออกจากที่นี่ไปให้ได้ซะก่อนล่ะ ถึงตอนนั้นนายจะโกรธเกลียดฉัน มันก็ยังไม่สาย!!” จองมินพูดอย่างใจเย็น

ก็เพราะว่าฉันไม่ได้หน้าด้านอย่างนายไงคิบอมตกคอกใส่คนตรงหน้าอย่างไม่เกรงใจ

คิมคิบอม!!” และแน่นอน เมื่อจองมินได้ยินอย่างนั้น ความอดทนที่จะพูดดีๆกับคิบอมของเขาก็หมดลงไปเหมือนกัน เขาตะคอดใส่คิบอมอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน มือใหญ่ของเขาก็กระชากแขนคิบอมจนเกือบจะหล่นจากเตียง

ฉันเจ็บนะ!! ปล่อย!!” คิบอมพยายามแกะมือของจองมินออก แต่ก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด มือของจองมินที่กำลังบีบแขนเขาอยู่นั้น มันไม่ยอมขยับไปไหนเลยแม้แต่น้อย

พูดดีๆด้วยไม่ชอบใช่มั้ย!! ชอบให้ใช้กำลังงั้นสิ!!” ใช่!! เขาดูเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ จองมินที่ยืนอยู่หน้าคิบอมตอนนี้ ไม่ใช่จองมินตัวจริง น้ำเสียงของเขาดูเยือกเย็นจนฟังแล้วขนลุก แล้วจองมินคนที่คิบอมเคยรักหายไปไหนแล้วล่ะ

จองมิน!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!! ปะ.....!!”

/อุ๊บ!! อื้อ!!\

ยังไม่ทันที่คิบอมจะพูดได้จบประโยค ริมฝีปากหนาก็เข้ามาครอบครองริมฝีปากเล็กอย่างทันที โดยที่คิบอมไม่ทันตั้งตัว จากจูบที่อ่อนโยนค่อยๆกลายเป็นเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ คิบอมพยายามที่จะดันตัวจองมินออก แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อตัวของจองมินไม่ขยับไปไหนแม้แต่น้อย มีเพียงแต่คิบอมเท่านั้นที่นั่งตัวแข็งทื่ออย่างหมดทางสู้ จองมินเปลี่ยนจากมือที่จับแขนคิบอมเอาไว้ มาเป็นรั้งคอของคิบอมเอาไว้ไม่ให้ไปไหนแทน ก่อนที่จะเริ่มสอดแทรกลิ้นเข้าไปสำรวจความหวานจากริมฝีปากของคิบอมอีกครั้ง

/ตุ๊บ!! ตุ๊บ!!\

อื้อ!! อ่อยอะ!! อองมิน ฮึก!!!!”

คิบอมทั้งทุบทั้งตีจองมินแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อจองมินไม่ยอมละริมฝีปากออกมาแม้แต่น้อย จนเวลาล่วงเลยไปสักพัก จองมินก็ค่อยๆถอนริมฝีปากออกมา ก่อนที่จะมองหน้าของคิบอมที่กำลังร้องไห้ อย่างเดาอารมณ์ไม่ถูก มือที่เคยรั้งคอของคิบอมเอาไว้ จองมินค่อยๆเอามันมาปาดน้ำตาให้กับคิบอมอย่างเบามือ

ฉันเตือนนายแล้วใช่มั้ยว่าให้พูดดีๆกับฉัน ทำไมนายถึงไม่เชื่อ อย่าร้องไห้แบบนี้ ฉันแพ้น้ำตานายนะจองมินพูดเสียงเรียบ

ไอ้คนชั่ว!! ฉันเกลียดนาย เกลียดนาย ได้ยินมั้ย!!”

/เพี๊ยะ!!\

คิบอมลุกขึ้นยืน ก่อนที่ฝ่ามือเล็กจะฝาดเข้าที่ใบหน้าจองมินอย่างแรงจนหน้าหัน จองมินค่อยๆเช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วกลับมามองที่คิบอมอีกครั้ง

เอาคำว่ารักของฉันคืนมา!!”

/เพี๊ยะ!!\

มือเล็กฝาดลงซ้ำรอยเดิมอย่างเต็มแรง ก่อนที่จะเปลี่ยนมาทุบอกคนตรงหน้าอย่างไม่ยั้ง

นายโกหกฉันทำไม นายหลอกฉันเพื่ออะไร ฮึก!! ฉันเกลียดนาย ฉันเกลียดนาย ไอ้คนเลว!! ฉันเกลียดนาย!! ฮือออออออ!!” กำปั้นเล็กๆยังคงทุบไปที่อกแกร่งของคนตรงหน้าอย่างไม่มีหยุด ส่วนน้ำตาแห่งความเสียใจก็ยังคงไหลออกมาอย่างต่อเนื่องไม่หยุด

คิบอมหยุดนะ!!” จองมินตะคอกใส่คนตรงหน้าเสียงดัง แต่คิบอมก็ไม่ได้สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย มือเล็กยังคงทุบอกคนตรงหน้าต่อไป

ฉันบอกให้หยุดไง!!”

.................................................

ไม่หยุดใช่มั้ย!! ได้ ฉันเตือนนายแล้วนะ แล้วอย่ามาโทษฉันทีหลังก็แล้วกัน

/พลั๊ก!!\

พูดจบจองมินก็ผลักคิบอมลงบนเตียงเล็ก คิบอมตกใจจะถอยหนี แต่ก็ถูกจองมินตามลงไปทาบทับร่างเสียก่อน คิบอมจึงไม่สามารถขยับลุกไปไหนได้

จะ.....จองมิน นายจะทำอะไรคิบอมถามเสียงสั่น เมื่ออีกคนโน้มหน้าเข้ามาใกล้

มาถึงขนาดนี้แล้วยังจะให้ฉันต้องอธิบายอีกเหรอ นายไม่รู้จริงๆเหรอคิบอม หืมมมม!!” มือหนาค่อยๆไล่วนอยู่ที่ริมฝีปากของคิบอมไปมา แววตาของจองมินดูน่ากลัวอย่างเห็นได้ชัด

ไหนนายบอกว่ารักฉันไงล่ะ!! ทำไมถึงทำแบบนี้คิบอมพูดอย่างกล้าๆกลัว และตอนนี้เขาเองก็เริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่แล้วจริงๆ เพราะเขากำลังกลัวคนตรงหน้ามากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ก็นายมันพูดไม่ยอมฟังนี่น่า ฉันบอกให้หยุด แล้วทำไมนายถึงไม่ยอมหยุดล่ะ!! ขอร้องตอนนี้มันก็สายไปแล้วล่ะคิบอม นายไม่หยุด ฉันเองก็จะไม่หยุดเหมือนกัน นายเป็นคนท้าทายฉัน จำเอาไว้!!”

ไม่นะ....อุ๊บ!!”

ยังไม่ทันพูดจบริมฝีปากหนาก็เข้ามาทาบทับริมฝีปากบางอย่างร้อนเร่าดังแหมือนโดนแผดเผาด้วยเปลวไฟ เมื่อดื่มด่ำจากริมฝีปากบางอย่างพอใจ จองมินค่อยๆเลื่อนริมฝีปากมาที่ซอกคอขาวก่อนที่จะใช้ริมฝีปากขบเม้มเบาๆจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆขึ้นมา คิบอมนอนสั่นอย่างกลัวๆ

จะ....จองมิน อื้ออออ อย่า!!! ยะ...อย่าทำ ฮึก!!! อย่า!!” คิบอมพยายามจะผลักไสจองมินให้ออกห่าง แต่มันกลับกลายเป็นการดึงจองมินเข้ามาหาตัวเองแทน

ชะ.....ช่วยด้วย พี่ฮยองจุน ช่วยผมด้วย ฮือออออ พี่ฮยองจุน อ่ะ!! จะ....จองมิน อื้ออออ!! ปล่อย!!”

คิบอมสะดุ้งเฮือก เมื่อเสื้อตัวโปรดของเขาค่อยๆถลกขึ้นมาอย่างช้าๆ ร่างเล็กรีบเอามือรั้งเอาไว้ แต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของจองมินได้แม้แต่น้อย สุดท้ายแล้ว เสื้อตัวโปรดของคิบอมก็ค่อยๆถูกถอดออกมาจากร่างคิบอมอย่างช้าๆ จองมินไม่เปิดโอกาสให้คิบอมได้เอ่ยพูดอะไรออกมา ทันทีที่เสื้อของคิบอมถูกถอด ริมฝีปากหนาก็เข้าไปครอบครองริมฝีปากเล็กอีกครั้ง ก่อนจะไล่ลงมาเลื่อยๆที่ซอกคอขาว และยอดอกทั้งสองข้างก็ถูเขาครอบครองมันอย่างเยือกเย็น คิบอมตัวสั่นด้วยความช็อคและตกใจ ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยอะไรออกมาได้อีก มีเพียงน้ำตาที่ยังไหลรินออกมาไม่ยอมหยุด

อย่า!!!!” คิบอมพูดออกมาอย่างเลื้อนลอย เหมือนคนขาดสติ แต่ดูเหมือนว่าจองมินจะไม่ได้สนใจความผิดปกของคิบอมแม้แต่น้อย เขายังคงมุ่งหน้าทำกิจกรรมตามใจเขาต่อไป

ภาพและความคิดต่างๆของคิบอมค่อยๆผุดขึ้นมาเรื่อยๆ สติที่เหลือเพียงน้อยนิดค่อยๆกลั่นกรองเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นมาตามลำดับ

/นายไม่ต้องขอโทษฉันหรอกนะคิบอม ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษนาย แต่การที่ได้อยู่ใกล้กับนายแบบนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันรักนายเข้าแล้วล่ะ คิบอม ฉันขอโทษนะคิบอม แต่ว่าฉันรักนาย\

/ใช่!! ฉันรักนายคิบอม ฉันขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำให้นายต้องเสียใจ ฉันรู้ว่าคนอย่างฉันมันไม่หน้าให้อภัย แต่ฉันก็ไม่ได้ต้องการให้นายยกโทษให้ฉันหรอกนะ ฉันแค่เพียงให้นายรู้ไว้ว่าฉันรักนาย\

/ไม่มีวันที่ฉันจะลืมนายคิบอม ไม่มีวัน ให้โอกาสฉันได้ดูแลหัวใจของนายเถอะนะ คิบอม\

/ขอบคุณนะคิบอม ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้นายต้องเสียใจ ฉันสัญญา\

/ดูดาวดวงนั้นสิ เหมือนกับนายเลยนะ\

/ก็มันดูสวยงามแต่ฉันกลับครอบครองเป็นเจ้าของมันไม่ได้เพราะมันอยู่ไกลจากฉันมากเกินไปที่ฉันจะคว้ามันถึง\

/แต่ฉันก็หวังว่าสักวันฉันจะคว้ามันมาครอบครองและเป็นเจ้าของหัวใจของมันได้\

ร่างกายของคิบอมกำลังอ่อนโอนไปตามการปลุกเร้าของอีกคนอย่างช้าๆ ความรู้สึกวาบวามและหวาดหวั่นที่เกิดขึ้น เขาเองก็ไม่สามารถห้ามร่างกายของตัวเองได้ หรือว่านี้จะเป็นความต้องการที่อยู่ภายใต้ตจิตสำนึกกันแน่นะ

ฉันยอมแล้ว!!!” เสียงที่เอื้อนเอ่ยของคิบอมสร้างความสนใจให้กับจองมินเป็นอย่างมาก เขาเงยหน้าขึ้นมองคิบอมด้วยแววตาอ่อนโยน ไม่เหมือนเมื่อสักครูที่ผ่านมา

คิบอม!!” จองมินเอ่ยเรียกชื่อคิบอมเสียงเบา แทบจะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

ยอมแล้วจริงๆ!!”

เพียงเท่านั้น จองมินก็คิดว่าอีกคนคงเปิดทางให้เขาแล้วจริงๆ ดังนั้นเขาจึงไม่รอช้า เริ่มปลุกเร้าคนตรงหน้าอีกครั้ง เสื้อเชิ้ตสีเทาของจองมินค่อยๆถูกถอดออกจากร่างไปอย่างช้าๆ ก่อนที่กางเกงสีสวยของคิบอมจะถูกถอดออกบ้างตามลำดับ ตามด้วยของจองมิน สุดท้ายแล้ว จองมินก็ก้มลงทาบริมฝีปากของคิบอมอย่างลึกซึ้ง ก่อนที่จะเลื่อนลงต่ำมาเรื่อยๆตามลำดับ จนในที่สุด จองมินก็ได้ครอบครองจนทั่วทั้งกายของคิบอม โดยที่คิบอมไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย ร่างของทั้งสองคนถูกดึงดูดเข้าหากัน ก่อนที่บทเพลงรักจะค่อยๆบรรเลงไปอย่างช้าๆ ตามความต้องการของหัวใจ

_____________________________________

 

อีกทางด้านหนึ่งของโกดัง XXX

/ตุ๊บ!! ซ่า!!\

ร่างของยองแซงถูกโยนลงบนเตียงอย่างไร้ความปราณี ก่อนที่ถังน้ำใหญ่จะถูกสาดใส่ตัวยองแซง จนยองแซงได้สติฟื้นขึ้นมา

อ่ะ!!!” ยองแซงสะดุ้งตื่น ค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ สายตากวาดมองไปรอบๆด้วยความไม่คุ้นเคย

ที่นี่ที่ไหนกัน!! ทำไมมันปวดหัวอย่างนี้นะ โอ้ย!! นี่มันยองแซงกำลังจะเอื้อมมือไปแตะที่ศีรษะ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะตอนนี้ มือของเขากำลังถูกเชือกมัดเอาไว้อยู่ข้างหลัง

วะ....วอนบิน ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่!!” ยองแซงมองอย่างตกใจ เมื่อเห็นลูกน้องคนสนิทของพ่อตัวเองมายืนอยู่ตรงหน้า

ใจเย็นๆครับคุณฮอยองแซง หลังจากนี้เดี๋ยวคุณก็จะเข้าใจทุกอย่างเองวอนบินพูดอย่างใจเย็น

หมายความว่ายังไง!!” ยองแซงถามอย่างไม่เข้าใจ

นายจะต้องอยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างมาเป็นของฉัน

นี่มันอะไรกัน!! คุณพูดอะไรของคุณ

นายมันตัวขัดขวางทางฉัน นายแย่งทุกอย่างไปจากฉัน ฉันจะแย่งทุกอย่างกลับมาเป็นของตัวเองให้ได้ ถ้าไม่มีนายสักคน ฉันจะได้ทุกอย่างตามที่ฉันต้องการ

ไม่นะ!! คุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่เข้าใจยองแซงส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจ

แล้วอีกเดี๋ยวเดียวคุณก็จะเข้าใจเองวอนบินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกไปยังเบอร์ปลายสาย เพียงไม่นานปลายสายก็กดรับ วอนบินเปิดสปีกเกอร์โฟนเพื่อให้ยองแซงได้ยินด้วย

/สวัสดีครับ คยองจูพูดครับ!!\

คุณพ่อ!!” ยองแซงเอ่ยขึ้นมาด้วยความตกใจ

/ฮัลโหล!! ยังอยู่มั้ยครับ!!\

สวัสดีครับ!! ท่านประธานฮอ

/วอนบิน!!\

จำเสียงผมได้ด้วยเหรอครับ น่าดีใจจัง

/ปกตินายไม่เคยโทรหาฉันนี่!! แล้วทำไมวันนี้ถึงโทรมาได้ล่ะ!!\

ท่านก็รู้นี่ครับว่าผมต้องการอะไรมาตลอด และวันนี้ผมก็จะมาทวงในสิ่งที่ผมต้องการ

/นายต้องการอะไร!!\

หุ้นบริษัท HYS ทั้งหมด

/พูดบ้าอะไรของนายน่ะ!! นี่นายยังมีสติอยู่หรือเปล่า\

ผมให้เวลาท่านถึงพรุ่งนี้ ให้ท่านได้เตรียมเอกสารที่จะโอนทุกสิ่งทุกอย่างมาเป็นของผม ถ้าท่านไม่ทำตามนี้ล่ะก็ ลูกชายของท่านที่อยู่ในมือผมต้องนี้ ผมจะฆ่าเขาทิ้งซะ

ไม่นะ!! คุณพ่อ ช่วยผมด้วย พ่อครับ!!!” ยองแซงตะโกนใส่โทรศัพท์ด้วยเสียงทั้งหมดที่มีเหลืออยู่

/ยองแซง!! ยองแซง!! นั่นเสียงลูกใช่มั้ย!!\

คุณพ่อ!!!”

นี่!! เงียบๆหน่อยจะได้มั้ย!!” วอนบินหันไปเอ็ดยองแซง ก่อนที่จะคุยกับคนปลายสายต่อ

ตกลงแล้วนะครับ พรุ่งนี้เช้าเตรียมเอกสารให้พร้อม แล้วมาเจอกันที่โกดัง xxx และมาคนเดียว ห้ามแจ้งตำรวจเด็ดขาด ถ้าตุกติกล่ะก็ ลูกชายของท่านไม่รอดแน่!!”

/ก็ได้!! ฉันตกลง แต่แกห้ามแตะต้องลูกชายของฉันเด็ดขาด ฉันหวังว่านายจะทำตามที่ฉันขอ\

ได้เลยครับ!! ผมจัดให้ตามคำขอ สวัสดีครับวอนบินกดวางโทรศัพท์ ก่อนที่จะเหลือบไปมองยองแซงที่นั่งชันเข่าอยู่บนเตียง

เดี๋ยวผมจะไปเอาข้าวมาให้นะครับ แล้วอย่าดื้ออย่าซนล่ะ!!” วอนบินพูดกับยองแซงก่อนที่จะเดินออกไป

ยองแซงมองรอบห้องด้วยความวังเวง น้ำตาค่อยๆไหลออกมาเพราะความกลัว ในใจของเขาคิดถึงเรื่องราวไปต่างๆนาๆ

เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นในบริษัท จะต้องเป็นฝีมือของนายวอนบินนี่แน่ๆ เสียงแรงที่คุณพ่อไว้ใจ ทำไมถึงมาหักหลังกันอย่างนี้นะ หรือถ้าเดาไม่ผิดที่เราถูกตามฆ่าอยู่ทุกวันนี้ ก็คงต้องเป็นคำสั่งของนายวอนบินนี่แน่นอน แต่ถ้าเขาทำคนเดียวมันก็คงเป็นไปไม่ได้ แสดงว่ามันต้องมีคนสั่งการอยู่เบื้องหลังสินะ แล้วมันเป็นใครกัน!!”

ยิ่งคิดเรื่องราวต่างๆมากมาย มันก็ยิ่งทำให้อาการปวดหัวของยองแซงกำเริบขึ้นมาอีก ยองแซงกุมศีรษะเอาไว้เผื่อว่ามันจะบรรเทาความเจ็บปวดลงบ้าง แต่เปล่าเลย ความเจ็บปวดมันยังคงแล่นอยู่รอบศีรษะของยองแซง จนสุดท้ายแล้ว ยองแซงต้องล้มตัวนอนขดบนเตียงอย่างควบคุมร่างกายไว้ไม่ได้

ช่วยฉันด้วย!! คยูจง!! ช่วยฉันด้วย!!”

_____________________________________

 

อันยองค่าทุกคน ไม่ได้อัพเรื่องนี้มาสักพักแล้ว 55 ยังจำกันได้มั้ยหนอ แต่งๆไปแล้วไม่ค่อยเวิร์คเท่าไหร่เลย 55 เรามาดราม่าตอนหน้าอีกสักตอนนะค่ะ อันนี้แค่เบาๆ คิคิ แต่ว่ายิ่งแต่งยิ่งมึนนิดหน่อย 55 แล้วเจอกันตอนหน้านะค่ะทุกคน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #593 mukie501 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 01:41
    อะฮึก อะฮึก สงสารยอง พึ่งรู้ความจริงแต่ก็ไม่ทันได้ปรับความเข้าใจกับคยเลย
    แล้วจะเกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ย
    ยิ่งอ่านยิ่งตื่นเต้นอ่า

    รอต่ออยู่น้า อย่าพึ่งหายไปนะค้าไรต์เตอร์คนเก่ง^^
    #593
    0
  2. #588 kawaiii (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 22:03
    โอ้เย้~~ ในที่สุดไรเตอร์ก็กลับมาอัพแล้ววว~ \(>O
    #588
    0
  3. #587 love ss501 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 20:36
    จุงงานงอกแล้ว จุนนี่โกรธแล้วเงียบแบบนี้ น่ากลัวอ่ะ แซงอุตส่าห์เข้าใจคยูแล้ว ยังมาเกิดเรื่องอีก โอ๊ยยยยยยยยย สงสารที่รักจิงจัง เมื่อไรจะได้อยู่อย่างสงบกะเค๊าซะที
    #587
    0
  4. #586 about that (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 17:17
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก ทันแล้วนะไรเตอร์!!



    โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากจะโอยยาวๆไปซักแปดโยชน์ คู่นั้นดี คู่นี้ งอน

    หนักสุดๆเห็นจะเป็นมินกะบอม โอยยยยยยยยย ไม่เชื่อหรอกว่าบอมจะยอมจริงๆ มินคางเหลืองแน่ โดนเกลียดแน่ๆเลยแก

    แซงอุตส่าเข้าใจแล้ว แต่ไหงต้องโดนจับตัวไปอีก โอ้ยยย กลุ้มๆๆๆ

    แล้วจุนนี่ล่ะ เรื่องนี้ค่อนข้างเหวี่ยงนิดหน่อย พอมาเจอจุงปิดบัง เลยปรี๊ดหนักกว่าเก่า แล้วถ้านี้ จุนนี่โวยวายซักนิด คงจะไม่น่ากลัวเท่า ไม่พอใจแล้วแล้วเงียบไปแบบนี้หรอก งานนี้ จุงกะมินงานเข้าเต็มๆ



    ขอบคุณนะคะไรเตอร์ อิอิ (ทันแล้วด้วยยยย) 5555
    #586
    0
  5. #582 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 14:19
    หลังจากทิ้งร้างเรื่องนี้ไปนาน พอกลับมาเรื่องราวก็เข้มข้นขึ้นเป็นอย่างมากจ้าหนูแนน สมการรอคอย จากแรกเหมือนเจ้จะสงสารหนูบอมมาก แต่สุดท้ายเจ้ว่าดีแล้วล่ะ เข้าใจและลงเอยกับพ่อมินเค้าได้ สมยอมกันไปแบบไม่ต้องใช้กำลังหักหาญ อิ อิ แต่ลูกสาวกับลูกเขยเจ้นี่สิ โอยยยยยยยยยยยย กว่าจะเข้าใจกันได้ก็ยากเย็นแสนเข็ญ นี่ก็จะมามีเรื่องมีราวไม่ไห้พูดจามองหน้ากันติดอีกแล้ว เฮ้อ! สงสารทั้งลูกสาวลูกเขย อย่าให้กินแหนงแคลงใจกันนานนักนะจ๊ะ แม่อย่างเจ้สุดจะทน T_T (เว่อได้ใจนะเจ้!) และตอนนี้บุคคลที่น่าเป็นห่วงเป็นห่วงที่สุดกำลังตกอยู่ในอันตราย หนูแซงก็น่าสงสารทั้งเรื่อง เจ็บตัวตลอดๆ งานนี้หวังว่าพ่อคยูและผองเพื่อนจะมาช่วยไว้ได้ทัน รอหนูแนนมาอัพต่อนะลูก fighting
    #582
    0
  6. #581 _สายลม_ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 01:16
    อะว้าวๆๆๆๆ ^)^
    nc ที่รอคอยมาจนได้ นี่ขนาดมาแบบเบาๆนะเนี่ย แล้วถ้าจัดหนักจัดเต็มล้ะ??? หุๆๆๆ
    (พี่จะรอน้า......^=====^ แลกกันๆ )
    เข้าเรื่องเลยดีกว่า อย่างที่คุณเจ้ว่า ความดราม่ามันตกมานู้คู่เลิฟย่าของพี่อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
    ซวยแล้วไงละจุง ขนาดว่าเฝ้าตรวจตราดูความปลอดภัยให้ทั้งน้องบอมและแซงแล้ว
    ก็ยังไม่พ้นโดนคนเลวลักพาตัวไปจนได้ จุนนี่ถึงขั้นเงียบกริบ!!! อาการอย่างงี้น่ากลัวกว่าวีนอีก
    ง่านงอกแล้วจุง ..... ยังไงก็ขอให้จุนนี่เห็นใจจุงกี้บ้างนะคะ
    เรื่องนี้คงไม่มีใครอยากให้เกิด จุนนี่อย่าโกรธพี่เค้ามากเลยนะ ที่ทำเพราะรักทั้งนั้นแหละ
    แต่ที่น่าห่วงมากๆตอนนี้คือแซง ตกอยู่ในเงื้อมือคนเลวนั่น
    คยูไปช่วยแซงเร็วๆเข้า ช่วยให้ได้นะ จุงก็เหมือนกันต้องช่วยแซงไถ่โทษรู้มั้ย อะไรๆจะได้ดีขึ้น
    ส่วนฝั่งมินกะน้องบอม เอิ่ม....มาแบบโหด...น้องบอมก็เสียใจนี่เนอะเลยแรงใส่
    สุดท้ายมินแรงกลับ อั๊ยย่ะ...........สุดท้ายสมยอมนะเออ..คิคิ
    ก็รักกันนี่เนอะ ยังไงก็ขอให้รอดปลอดภัยกลับออกมาเร็ว
    ไรเตอร์มาอัพต่อด้วยน้าพี่อยากอ่านต่อแร้วววววววว สู้ๆ ^___________^
    #581
    0
  7. #580 Kim ss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 22:03
    อัยยะ! ตอนแรกนึกว่าน้องบอมกับจองมินจะดราม่า ที่ไหนได้กลับสะหวีวี่วีกันซะงั้น อร๊ายยยย จองมินใช่ย่อย เล่นบทตบจูบแถมตื๊ดตื้ดอีกด้วย และแล้วน้องบอมก็เรียบร้อยโรงเรียนจองมิน >_<

    แต่คู่ที่ดราม่ากลับกลายเป็นลูกสาวและลูกเขยเจ้แทน สงสารจุนนี่ที่เสียใจเหมือนถูกหลอกลวง ไหนจะยังห่วงพี่และน้องอีก แต่ก็เห็นใจจุงที่ก็มีเหตุผลความจำเป็นส่วนตัว คู่นี้เข้าใจผิดกันบ่อยเลยนะหนูแนน ขอแบบหวานๆวี้ดวิ่วแบบช่วงแรกๆบ้างซิจ๊ะ ไม่อยากให้ต้องเข้าใจผิดกันอีกน่ะจ้ะ

    ส่วนยองแซงตอนนี้ก็เข้าใจคยูแล้ว แต่กลับถูกจับซะอีก โอยยยยยย มันจะวุ่นวายกันไปใหญ่แล้ว ว่าแต่เจ้สงสัยว่าแซงมีปัญหาอะไรรึเปล่าถึงปวดหัวบ่อย อย่าเป็นอะไรมากเลยนะเพราะดราม่ามานานแล้ว สงสารจ้ะ ^^

    Thnx จ้ะที่มาอัพ จะรอตอนต่อไป (เรื่องไหนก็ได้จ้ะ ^^)
    #580
    0
  8. #579 queenjoongjun (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 18:25
    ที่ 1 รึเปล่า555++
    สนุกมากค่าไรต์เตอร์
    อย่าลืมมาอัพต่อไวๆ
    อย่าลืมตามคำขอของรีดเดอร์
    อิอิ ตบน้อยจูบเยอะ555++
    ขอแบบนี้ทุกเรื่องเลยนะคะอิอิ
    แซงจะปรับความเข้าใจกับคยูแสนดีได้มั้ยน้า
    รีดเดอร์เอาใจช่วยค่า
    #579
    0