Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 39 : Pink Carnation 33 : ความจริงที่ถูกเปิดเผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ก.ค. 55

Chapter 32

ตอน ความจริงที่ถูกเปิดเผย

โกดัง xxx

ภายในห้องมืดมิด ในยามค่ำคืน ยังมีร่างเล็กที่กำลังนอนหลับใหลเพราะฤทธิ์ยาสลบ เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมาแม้แต่น้อย

มาได้สักทีนะวอนบินเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นจองมินวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้า

ปล่อยคิบอมไปเดี๋ยวนี้นะ เขาไม่รู้เรื่องจองมินมองไปยังร่างของคนรักที่กำลังนอนหลับอยู่ที่เตียงไม้เล็กๆเพียงลำพัง

ฉันปล่อยแน่ แต่ต้องหลังจากที่แกไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้แล้ว ตายยากจริงนะ ปาร์คจองมิน ที่รอดไปครั้งที่แล้ว ก็ถือว่าแกมีบุญมาก แต่มาถึงครั้งนี้ อย่าหวังว่าแกจะรอดไปจากฉันได้วอนบินพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

งั้นมาดูกัน ว่าใครกันแน่ที่จะรอด

/พลั๊ก!!\

จองมินกระโดดเตะเข้าไปที่กลางอกของวอนบินอย่างเต็มแรง จนวอนบินเสียหลักล้มลงกลับพื้น จองมินไม่รอช้ารีบเข้าไปคร่อมตัววอนบิน ก่อนที่จะรัวหมัดใส่ไม่ยั้ง ใบหน้าของวอนบินตอนนี้ก็เต็มไปด้วยเลือด

อ่อนหัด!!” จองมินยิ้มเยาะอย่างสะใจ ที่เห็นว่าตอนนี้ศัตรูของเขากำลังนอนหายใจอ่อนๆอย่างพ่ายแพ้อยู่เบื้องล่าง

คิบอม!!” จองมินมองวอนบินที่นอนสลบอยู่อย่างเคียดแค้น ก่อนที่จะนึกขึ้นมาได้ว่าเขามาที่นี่เพื่อช่วยคิบอม ไม่รอช้าจองมินรีบลุกออกจากตัววอนบินแล้ววิ่งไปดูคิบอมทันที

คิบอม!! นายเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

......................................

คิบอม!! ฟื้นสิ จองมินเขย่าตัวคิบอมไปมา แต่เพราะฤทธิ์ของยาสลบทำให้คิบอมไม่รู้สึกตัวแต่อย่างใด

......................................

คิบอมนายเป็นอะไรน่ะ ทำไมนายถึงไม่ลืมตาขึ้นมา......ไอ้วอนบิน แกทำอะไรคิบอมจองมินจะหันไปถามวอนบินที่นอนอยู่ แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อวอนบินมายืนอยู่ข้างหลังของเขาและเตรียมตัวเงื้อหมายหมายจะฟาดเขา

ก็แค่รับยาสลบไปมากเท่านั้นเอง

/ผลั๊ก!! ตุ๊บ!!\

ทันทีที่พูดจบ ไม้ที่เตรียมเอาไว้ก็ถูกฝาดกลางหลังของจองมินอย่างจัง จองมินที่ไม่ทันได้ระวังตัวเองก็ล้มลงไปนอนกับพื้น

แก..........พูดได้แค่นั้นจองมินก็หมดสติไป

ใครกันแน่ที่อ่อนหัด!!” วอนบินยิ้มอย่างผู้ชนะ ก่อนที่จะจัดการลากร่างของจองมินออกมาจากห้องที่มีคิบอมนอนอยู่

***********************************************

รุ่งเช้า

บ้านยองแซง

แสงแดดในยามเช้าส่งผลให้ร่างเล็กที่อยู่ในห้วงนิทราค่อยๆขยับตัวอย่างอ่อนล้า ก่อนที่ดวงตาเล็กจะเปิดออกเพื่อรับแสงในยามเช้า มือเล็กกุมศีรษะเอาไว้เมื่อจู่ๆก็เริ่มเวียนหัวขึ้นมาอีกครั้ง ยองแซงรีบขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่จะควานคว้าหาเจ้าตุ๊กตาตัวโปรดที่เมื่อคืนกอดเอาไว้แต่ทำไมเช้านี้มันถึงไม่ได้อยู่ในอ้อมกอดของเจ้าของมันซะแล้ว มือเรียวชะงักไปเมื่อตัวเองไปสัมผัสกับวัตถุบางอย่างที่คล้ายๆหน้าท้องของใครบางคนเข้า ยองแซงหันขวับมาดูที่เกิดเหตุก็เป็นอันต้องตกใจยิ่งไปกันใหญ่เมื่อเห็นว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ตุ๊กตาตัวโปรดอย่างที่คิด แต่กลับเป็นคนคนหนึ่งที่เขาไม่อยากเห็นหน้ามากที่สุดในตอนนี้

คยูจง!!” ยองแซงแทบจะกระเด้งลุกออกจากเตียง แต่จู่ๆอาการปวดศรีษะก็กำเริบขึ้นมาอีกครั้ง สุดท้ายเขาก็ทำได้เพียงลุกขึ้นนั่งบนเตียงเท่านั้น

นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!” ยองแซงเอ่ยเสียงเบา

คนถูกถามไม่ได้ตอบคำถามแต่อย่างใด เขาอมยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสที่หน้าผากของยองแซงเพื่อวัดไข้อีกครั้ง

อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะยองแซงปัดมือของคยูจงออกอย่างไม่ใยดี

พี่ยองแซงคยูจงได้แต่เอ่ยชื่อคนตรงหน้าเบาๆอย่างหมดหวัง

ฮยองจุนกับคิบอมไปไหน แล้วทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ฉันจะไปหาฮยองจุนกับคิบอม!!” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็พยายามฝืนร่างกายลองก้าวลุกลงจากเตียงอีกครั้ง

โอ๊ยยยยยยย!!”

ขายองแซงแตะพื้นได้เพียงข้างเดียว ยองแซงก็ต้องร้องออกมาอีกครั้ง เมื่ออาการปวดศีรษะมันกำแล่นไปทั่วระบบประสาท หน้าของยองแซงกำลังจะทิ่มลงกับพื้นเมื่อขาแค่ข้างเดียวคงรับน้ำหนักตัวเองไม่ได้ แต่จู่ๆมือของคยูจงก็คว้าตัวยองแซงเอาไว้ เป็นผลทำให้ยองแซงล้มลงบนเตียงเหมือนเดิม ยองแซงได้แต่นอนกุมศีรษะอย่างเจ็บปวด

พี่ยองแซง!! เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ ไปโรงพยาบาลกันมั้ย!!” เมื่อเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวรวมถึงอาการเจ็บปวดของคนรักรัก คยูจงก็แอบที่จะเป็นห่วงยองแซงไม่ได้

ออกไป!! อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันจะเป็นจะตายยังไงก็ไม่ต้องสนใจ อยากจะไปนอนกับใครอีกก็เชิญ ฉันอนุญาตยองแซงพูดออกมาด้วยความเจ็บช้ำใจ

พี่ยองแซงทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะครับ ทำไมต้องผลักไสไล่ส่งกันด้วย ผมรู้ว่าตอนนี้พี่ยองแซงโกรธ และถ้าผมพูดอะไรไป พี่ยองแซงก็คงไม่ฟัง แต่ผมก็ไม่อยากจะอยู่เฉยๆ โดยที่ไม่พูด.........

/เพี๊ยะ!!\

ยังไม่ซะใจนายอีกเหรอ!! แค่นี้ฉันยังเจ็บไม่พอใช่มั้ย นายอยากทำลายชีวิตฉันมากใช่มั้ยคยูจง เอาสิ ฆ่าฉันเลยสิ จะได้สมใจนาย ฝ่ามือเรียวฝาดบนใบหน้าของคยูจงจนหน้าหัน ยองแซงพูดออกมาทั้งน้ำตา

ผมจะทำอย่างนั้นกับพี่ได้ยังไงล่ะครับ!! ผมไม่เคยคิดที่จะทำลายชีวิตพี่ แล้วพี่จะให้ผมฆ่าคนที่ผมรักได้ยังไง

ถึงนายไม่คิดที่จะลงมือทำด้วยตัวเอง แต่สภาพของฉันตอนนี้ มันมากกว่าการถูกฆ่าซะอีก ฉันกำลังเจ็บและทรมาน เจ็บจนอยากจะหายไปจากโลกนี้ เจ็บที่ถูกคนที่รักหักหลังกันอย่างน่าด้านๆ เจ็บที่ฉันโง่ไม่รู้เท่าทันคนอย่างนาย ฉันเจ็บ....ได้ยินไหมยองแซงก้มหน้าร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย เสียงสะอื้นบวกกับน้ำตาของยองแซงที่คยูจงได้เห็นและได้สัมผัสทำให้คยูจงเองก็รู้สึกเจ็บปวดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วย

ผม.........ผมขอโทษคยูจงพูดออกมาอย่างเสียใจ

กลับไปซะ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ฉันจะไม่เป็นคนโง่ให้นายหลอกอีกต่อไป ออกไปจากชีวิตฉันได้แล้วคยูจง

พี่ยองแซง!!”

ฉันบอกให้ออกไป!!” ยองแซงใช้แรงอันน้อยนิดที่เหลืออยู่คว้าหมอนที่อยู่ข้างๆตัวเขวี้ยงใส่หน้าคยูจง

ก็ได้ครับ ถ้าพี่ไม่อยากเห็นหน้าผมอีก ผมก็จะไปตามที่พี่ต้องการ แต่สิ่งที่ผมอยากจะพูดก่อนไป ผมอยากจะบอกกับพี่ว่า ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นและทั้งหมดที่พี่เห็นเมื่อวานมันเป็นเรื่องจัดฉาก พี่ไปค้นหาความจริงกับมินวูได้ มินวูจะบอกพี่ทุกอย่าง ผมอยากให้พี่เชื่อใจผมอีกสักครั้ง ผมไม่เคยคิดที่จะหลอกพี่จริงๆนะครับคยูจงพูดทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนที่จะตัดสินใจเดินออกจากห้องของยองแซงไป

ฮึก!! ฮือออออ ยองแซงซุกหน้าลงกับหมอนแล้วปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง คยูจงที่ยังยืนอยู่หน้าประตูยองแซง เมื่อได้ยินเสียงยองแซงร้องไห้ หัวใจของเขาก็พลอยเจ็บปวดไปด้วย

_______________________

 

ฮยองจุนพาฮยอนจุงเดินไปนั่งรอที่โซฟาห้องรับแขกที่ถูกวางเอาไว้อยู่กลางบ้าน ก่อนที่ฮยองจุนจะหายเข้าไปในครัวสักพัก แล้วเดินกลับมาพร้อมแก้วน้ำเปล่าในมือ

พี่นั่งรออยู่ที่นี่ก่อนนะฮะ!! ผมจะขึ้นไปดูพี่ยองแซงกับคิบอมฮยองจุนวางแก้วน้ำไว้บนโต๊ะ แล้วหันไปพูดกับฮยอนจุง

ได้สิ!! ถ้ามีอะไรก็เรียกพี่นะ

ฮะ!! พี่ฮยอนจุง ฮยองจุนพยักหน้ารับ

อ้าว!! คยูจง มาตั้งแต่เมื่อไหร่ สายตาของฮยอนจุงเหลือบมองไปข้างหลังของฮยองจุน ก็เห็นคยูจงกำลังลงบันไดเดินมาที่เขา

คือว่าฉัน......

คุณมาที่นี่ทำไมอีก ที่นี่ไม่ใช่ที่ของคุณอีกต่อไปแล้ว คุณทำให้พี่ยองแซงต้องเสียใจ แล้วทำไมคุณถึงยังหน้าด้านมาที่นี่อีกไม่ทันที่คยูจงจะทันได้พูดอะไร เสียงของฮยองจุนก็แทรกขึ้นมารบกวนซะก่อน ท่าทางและน้ำเสียงของฮยองจุนซึ่งบ่งบอกได้ว่าเขากำลังโกรธแค่ไหน ฮยอนจุงได้แต่มองหน้าคนรักอย่างอึ้งๆกับลุคที่ไม่เคยได้เห็น

ฮยองจุน!! ใจเย็นๆก่อนนะ ค่อยๆคุยกันมือหนาเอื้อมไปกุมมือเล็กที่กำลังสั่นเอาไว้

ผมผิดหวังในตัวคุณมาก ผมคิดว่าคุณจะเป็นคนดีและรักพี่ยองแซงของผม แต่สุดท้าย คุณก็หลอกพี่ยองแซงของผมอยู่ดี ฮึก!! คุณไม่เคยรู้เลยใช่ว่าว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยเลยที่จะลืมคุณได้เลย หลังจากวันนั้น วันที่เขาเจอคุณครั้งสุดท้ายเมื่อสามปีก่อน คุณรู้บ้างมั้ย พี่ยองแซงเขาไม่เคยยิ้มอย่างมีความสุขเลยสักวัน

ผมขอโทษ!!”

คนที่คุณต้องไปขอโทษต้องเป็นพี่ยองแซง ไม่ใช่ผม!!” ฮยองจุนตะโกนใส่หน้าคยูจง

ผมไปขอโทษพี่ยองแซงมาแล้ว แต่ว่าพี่เขา.......เขา.....เขาบอกผมว่าอย่ามาให้เขาเห็นหน้าอีก แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง แม้ว่าผมจะพยายามอธิบายความจริง แต่พี่ยองแซงก็ไม่ฟังผมเลยสักนิด แล้วคุณจะให้ผมทำยังไงล่ะ ฮยองจุน คุณบอกผมสิ ว่าผมควรทำยังไง!!” ความอดกลั้นของคยูจงหมดขีดจำกัดแล้ว เขาทรุดนั่งลงกับพื้นอย่ามหมดแรง น้ำตาที่กักเก็บเอาไว้อยู่นาน ก็ค่อยๆร่วงลงออกมาจากนัยน์ตา

คุณคยูจง!!” ฮยองจุนมองคยูจงอย่างตกใจ ก่อนที่จะทรุดลงไปนั่งข้างๆคยูจง

เฮ้ย!! คยูจง!!” ฮยอนจุงก็ดูเหมือนว่าจะตกใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกัน

ฮึก!! ผมขอโทษ

เอ่อ!! ผมขอโทษที่พูดไม่ดีกับคุณ อย่าเสียใจไปเลยนะฮะฮยองจุนเอื้อมมือไปบีบบ่าคยูจงไว้เบาๆ

ผมควรจะทำยังไงต่อไปดีล่ะ ผมยังหาทางออกไม่ได้เลย

งั้นคุณบอกผมมาก่อนได้มั้ย ว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงกันแน่

ก็ได้ครับ!! ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณฟังแล้วกันแล้วเรื่องราวทั้งหมดจากคยูจงก็ถูกถ่ายทอดไปยังฮยอนจุงและฮยองจุน

__________________________________

 

ยองแซงงัวเงียตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่ตัวเองเผลอร้องไห้แล้วหลับไป คราบน้ำตาบนใบหน้าก็ยังไม่ถูกเช็ดเอาออก ดวงตาแดงกล่ำที่ผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ ร่างเล็กพาร่างตัวเองเดินมายังที่ริมหน้าต่าง สายตาเหม่อลอยออกใบนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย ภาพในอดีตก็ยังคอยตอกย้ำและรบกวนจิตใจอยู่ตลอดเวลา

ขอบคุณนะ

พี่ขอบคุณผมเรื่องอะไรเหรอครับ

ที่นายไม่เคยลืมฉัน

ผมก็ขอบคุณที่พี่ไม่ลืมผมนะครับ

ฉันจะไม่มีวันลืมนาย

ผมก็จะไม่มีวันลืมพี่เหมือนกัน

ผมชอบนะแบบนี้อ่ะ

หืม!! นายชอบอะไร

ก็ชอบเวลาพี่ยิ้มแบบนี้ไง รู้มั้ยว่ามันน่ารักมากเลยนะครับ

ผมคิดว่าผมฝันไปที่พี่ยองแซงอยู่ตรงหน้าผม.......แต่ตอนนี้ผมไม่ได้ฝันไปจริง พี่ยองแซงอยู่กับผมแล้วจริงๆ สามปีที่ผ่านมามันทำให้ผมเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง และมันก็ทำให้ผมรู้ว่าผมรักพี่ยองแซงมากแค่ไหน ผมรักพี่นะครับ

ทุกคำพูด ทุกสิ่งที่น่าจดจำ ไม่มีทางที่จะลืมได้ลงง่ายๆ น้ำตาใสๆเอ่อล้นออกมาจากนัยน์ตาอีกครั้ง อย่างห้ามไม่หยุด และคำพูดสุดท้ายที่เขาได้พูดเอาไว้

“ก็ได้ครับ ถ้าพี่ไม่อยากเห็นหน้าผมอีก ผมก็จะไปตามที่พี่ต้องการ แต่สิ่งที่ผมอยากจะพูดก่อนไป ผมอยากจะบอกกับพี่ว่า ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นและทั้งหมดที่พี่เห็นเมื่อวานมันเป็นเรื่องจัดฉาก พี่ไปค้นหาความจริงกับมินวูได้ มินวูจะบอกพี่ทุกอย่าง ผมอยากให้พี่เชื่อใจผมอีกสักครั้ง ผมไม่เคยคิดที่จะหลอกพี่จริงๆนะครับ”

ฉันยังจะเชื่อใจนายได้อีกมั้ยนะ คยูจง!!” ยองแซงบอกผ่านกับสายลมราวกับว่าคนที่เอ่ยถึงจะได้ยินในสิ่งที่เขาได้พูด

_______________________________

 

ที่แท้เรื่องทั้งหมดก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ผมขอโทษนะที่เข้าใจคุณผิด แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปล่ะฮะ ฮยองจุนเมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ก็เริ่มมีอารมณ์อ่อนลงมากกว่าเดิม

ตอนนี้ผมกับเพื่อนของผมก็กำลังตามหาผู้หญิงคนนั้นอยู่ครับ อีกไม่นานคงจะเจอ

ถ้ามีอะไรให้พวกเราช่วยก็บอกได้นะคยูจงฮยอนจุงมองคยูจงอย่างเห็นใจ

ขอบคุณครับ ยังไงผมก็ต้องหาทางพิสูจน์ความจริงให้พี่ยองแซงเห็นให้ได้

ผมเชื่อว่าคุณทำได้ฮยองจุนเอื้อมมือไปบีบมือคยูจงเบาๆ

/ติ๊ดดดดดดดด!!\

เสียงสัญญาณบางอย่างดันขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั้งสามมองหน้ากันอย่างงงๆ แต่แล้วฮยอนจุงที่ตั้งสติได้รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูทันที สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดลงทันที

ฮยองจุน!! คิบอมอยู่บ้านหรือเปล่า

ผมก็ไม่รู้สิฮะ คงต้องขึ้นไปดูที่ห้องพี่ยองแซง พี่มีอะไรหรือเปล่าฮะ!!”

ปะ......เปล่าหรอก ไม่มีอะไร พี่แค่ถามเฉยๆ เห็นวันนี้เงียบๆ

เอ่อ.....ฮะฮยองจุนได้แต่มองสีหน้าที่เปลี่ยนไปของคนที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างสงสัย

ขอโทษนะครับ!! คือว่า เมื่อคืนคิบอมเป็นคนโทรตามผมให้มาที่นี่เองครับ แล้วส่วนเขาก็ออกไปข้างนอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับเมื่อเห็นว่าคงจะเป็นเรื่องที่เดือดร้อนเอามากๆ คยูจงเลยช่วยให้ข้อมูลฮยอนจุงมากยิ่งขึ้น

ว่าไงนะ!! ออกไปข้างนอกงั้นเหรอ แย่แล้ว!! ยองแซงล่ะ ยังอยู่ข้างบนหรือเปล่า!!” ฮยอนจุงกำลังอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน เขาไม่คิดว่าเรื่องทั้งหมดจะต้องเกิดขึ้นเพราะเขาแท้ๆ

พี่ฮยอนจุง!! พี่พูดอะไรของพี่ ผมไม่เข้าใจฮยองจุนได้แต่มองท่าทางร้อนรนของฮยอนจุงอย่างงงๆ

เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟัง รีบขึ้นปดูยองแซงก่อนเลยเข้า

ทำไมฮะ!! เกิดอะไรขึ้นกับพี่ยองแซง

พี่ไม่รู้!! รีบขึ้นไปดูกันก่อนเถอะไม่ทันจะได้คำตอบจากฮยอนจุง ฮยอนจุงก็รีบขึ้นไปชั้นบนที่ห้องของยองแซงแล้ว โดยมีฮยองจุนกับคยูจงวิ่งตามขึ้นไปอย่างงงๆ และไม่เข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

_______________________________

 

โกดัง xxx

แสดงแดดสาดส่องในยามเช้า ร่างเล็กค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ พร้อมกวาดสายตามองไปรอบๆข้าง ที่ๆแปลกตาและไม่คุ้นเคย

นี่เรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันนะ

ได้ยินมั้ยคิบอม มันจะฆ่านาย เพราะฉะนั้น รีบออกมาจากที่นั้น เดี๋ยวนี้!!

จองมิน!!” เมื่อเริ่มนึกเหตุการณ์ต่างๆได้ คิบอมก็รีบลุกลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว ความกลัวเริ่มก่อเกิดขึ้นอีกครั้ง

ฮึก!! ที่นี่มันที่ไหนกัน จองมิน นายอยู่ไหน ช่วยฉันด้วย จองมิน!!” คิบอมลุกขึ้นยืนพร้อมกับสำรวจไปทั่วๆห้อง ทุกอย่างมืดมิด มีเพียงแสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามาเพียงเล็กน้อย

พี่ฮยองจุน!! ฮือออออออเด็กน้อยเริ่มร้องได้ขึ้นมาอีกครั้งด้วยความกลัว ทุกอย่างมันเงียบมากจนดูน่ากลัว

/ตุ๊บ!! ตุ๊บ!!\

คิบอม!! ฟื้นแล้วเหรอ เปิดประตูให้ฉันเร็วๆเข้า คิบอม!!”

เสียงเรียกที่ดังออกมาจากข้างนอก ยิ่งทำให้คิบอมน้ำตาไหลขึ้นมามากกว่าเดิมอีกเป็นหลายร้อยเท่า ในใจก็รู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูกที่เขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว ประตูบานเล็กที่ถูกล็อคเอาไว้จากด้านในห้องของคิบอม คิบอมปลดล็อคมันอย่างรวดเร็ว

/พลั๊ก!!\

คิบอม // จองมิน!! ฮึกกกกก......ฮือออออทันทีที่ประตูถูกเปิด ต่างคนก็ต่างเรียกชื่อฝ่ายตรงข้ามด้วยใจที่ใฝ่หา จองมินก็รีบคว้าตัวคิบอมมากอดแนบอกด้วยความคิดถึงจับใจ

ไม่เป็นไรแล้วนะคิบอม ฉันอยู่กับนายตรงนี้แล้ว ไม่ต้องร้องไห้นะ!!” อ้อมกอดที่อบอุ่นกว่าทุกๆครั้งที่ผ่าน จองมินโอบกอดคิบอมอย่างแนบแน่นราวกลับกลัวว่าคิบอมจะหนีเขาไปไหนอีก

ฉันกลัว!! กลัวเหลือเกิน จองมิน

ไม่ต้องกลัวนะคิบอม ฉันจะอยู่ตรงนี้ ข้างๆนาย ไม่ต้องกลัวนะเขาลูบศีรษะคิบอมอย่างอ่อนโยน

เป็นเวลานานกว่าที่ทั้งสองจะผละออกจากกัน น้ำตาของคิบอมก็ยังคงหลั่งไหลออกมาไม่รู้จบ จนจองมินต้องเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้คิบอมอย่างแผ่วเบา

แล้วนายเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่าคิบอม พวกมันได้ทำร้ายนายบ้างหรือเปล่า

ฉันไม่เป็นไร แต่เท่าที่ฉันจำได้ ตอนที่ฉันคุยกับนายเรื่องที่นายบอกว่านายไม่ได้นัดฉันเอาไว้ แล้วหลังจากนั้นฉันก็จำอะไรไม่ได้เลย จนถึงตอนนี้ฉันตื่นขึ้นมาภายในห้องมันมืดและน่ากลัวมาก จองมิน ฉันกลัวจริงๆนะ ฮึก!! ฮือ!!”

ไม่ต้องกลัวนะคิบอม ฉันจะพานายออกไปที่นี่ให้ได้ เชื่อใจฉันนะจองมินพูดด้วยเสียงหนักแน่น พร้อมเอื้อมมือไปบีบมือของคิบอมเบาๆเพื่อปลอบใจ

ฉันเชื่อใจนายนะจองมิน!!”

ขอบคุณนะ คิบอม ที่เชื่อใจฉัน แต่ว่ายังมีอีกหลายอย่างในตัวฉัน ที่นายยังไม่รู้อีกเยอะนะ

แล้วฉันเชื่อใจนายได้มั้ยล่ะ!!”

....................................คำถามของคิบอม ทำให้จองมินนั่งนิ่งไปชั่วขณะ แววตาหม่นลงเพราะไม่สามารถตอบคำถามของคนตรงหน้าได้

ทำไมล่ะ!! ฉันเชื่อใจนายไม่ได้เหรอ

ฉันไม่รู้จะตอบคำถามนายยังไงดี แต่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำไปทั้งหมด ก็เพื่อนายนะ

เพื่อฉัน??

ฉันรักนายนะ  รักนายมากที่สุด ไม่มีใครมาแทนที่นายได้ แค่นายเชื่อใจฉัน เชื่อว่าฉันจะทำทุกอย่างเพื่อนาย ได้มั้ยคิบอม!!”

ฉะ....ฉัน

ว่ายังไงคิบอม

คือว่าฉันเชื่อ........

/พลั๊ก!!\

เสียงประตูถูกเปิดออกอีกครั้ง จองมินกับคิบอมพร้อมใจกันหันไปมองเป็นตาเดียว

สวีทกันพอหรือยัง!!” วอนบินพูดเสียงเข้ม

ไอ้วอนบิน แก!!” จองมินปรี่ตัวเข้าไปหาวอนบินอย่างเอาเรื่อง แต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก เมื่อวอนบินยกปืนขึ้นมาขู่เขาเอาไว้

อย่าแม้แต่จะคิดว่าแกจะมาแตะตัวฉันได้อีก ถอยกลับไปที่เดิมเดี๋ยวนี้!!”

แกต้องการอะไรจากฉัน ไอ้วอนบิน!!”

จองมิน!! นายรู้จักเขาเหรอคิบอมถามอย่างงงๆ แต่ในใจก็ยังคงรู้สึกกลัวอยู่

คือว่าฉัน.......จองมินอึกอัก เพราะไม่รู้ว่าเขาจะให้คำตอบกับคิบอมยังไงดี แต่แล้ววอนบินก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน

อ้อ!! ฉันต้องแนะนำตัวเองด้วยสินะ ฉันชื่อ ชองวอนบิน เป็นคนทำงานอยู่ที่บริษัท HYS”

“HYS?? นี่มันชื่อบริษัทของคุณลุงนี่!!”

นายรู้จักงั้นเหรอ ว้า!! ถ้างั้นความลับของฉันคงจะแตกแล้วสิ ว่าแต่ว่า นายไม่เคยเห็นหน้าฉันบ้างเลยเหรอ คิบอม

ผมไม่เคยเห็นคุณแล้วก็ไม่เคยรู้จักคุณด้วย แล้วคุณจับผมมาทำไมคิบอมเถียงกับ

เพราะนายเป็นเหยื่อล่อของฉันนะสิ น่าภาคภูมิใจมั้ยล่ะ!!”

เหยื่อล่อ!!”

ฮอยองแซง นายคงรู้จักดีแน่นอน และตอนนี้ฉันก็อยากจะบอกกับนาย อีกไม่นั้น พี่ยองแซงของนาย ก็คงจะมาตามหานายที่นี่เหมือนกัน หึหึ ใช่มั้ยปาร์คจองมิน!!”

.....................................จองมินไม่ได้ตอบคำถามแต่อย่างใด เขายังคงนั่งนิ่งเงียบ

จองมิน!!” แววตาของคิบอมดูสับสนอย่างเห็นได้ชัด คิบอมหันหน้าไปถามจองมินเพื่อเอาคำตอบจากเรื่องทั้งหมดว่าที่แท้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

......................................สุดท้ายแล้วจองมินก็ก้มหน้ามองลงพื้น ไม่กล้าสบตาคิบอมอีกต่อไป

ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้ ทำไมนายถึงไม่พูดอะไรเลย ทำไมล่ะ!!” คิบอมเอ่ยถามด้วยเสียงสั่น เพราะรู้สึกว่าบรรยากาศตอนนี้กำลังจะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน

......................................

สรุปแล้ว นายรู้จักกับเขาใช่มั้ยจองมิน แต่ว่านายความจำเสื่อม แล้วทำไมนายถึงจำเขาได้ นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่ จองมิน!!” น้ำตาใสๆเริ่มจะเอ่อล้นออกมา ความรู้สึกต่างๆมันเริ่มตีกันให้วุ่นวายไปหมด

เอ๊ะ!! เมื่อกี้นายว่าจองมินความจำเสื่อมเหรอ แต่เท่าที่ฉันดูมา ฉันว่าเขาไม่ได้ความจำเสื่อมนะ นายเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคิบอมวอนบินเริ่มพูดจุดชนวนให้ทั้งสองคนเข้าใจกันผิดมากยิ่งขึ้น

เข้าใจผิด!!” คิบอมหันไปพูดกับจองมินเสียงอ่อย สายตายังคงจดจ้องไปที่จองมินเพื่อนต้องการคำตอบ

คิบอม!! ฟังฉันอธิบายก่อนนะ เรื่องทั้งหมดฉันอธิบายได้

เรื่องที่นายโกหกว่าความจำเสื่อมนะเหรอ!!” วอนบินพูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง

อธิบายเหรอ!! ฉันว่าไม่จำเป็นแล้วล่ะ ความจริงก็เปิดเผยหมดแล้ว นี่ไง ฮึก!!”

คิบอมฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหกนาย

ถ้างั้นนายก็จงรู้เอาไว้ด้วยว่าฉัน เกลียดคนโกหกที่สุดในโลก แล้วนาย นายคือคนที่ฉันรักมากที่สุด รองมาจากพี่ฮยองจุน และ พี่ยองแซง ทำไม ทำไมนายต้องโกหกฉันด้วย!!”

ฉันขอโทษ!!”

ความรู้สึกดีๆที่ฉันมีต่อนาย มันย้อนกลับมาไม่ได้ง่ายๆหรอกนะ อย่ามาขอโทษฉัน เพราะฉันไม่มีทางที่จะให้อภัยใครได้ง่ายๆ ฉันขอเถอะนะ อย่าทำให้ฉันเกลียดนายไปมากกว่านี้เลย ปาร์คจองมิน!!” คิบอมพูดอีกครั้งพร้อมน้ำตา แล้วหันหลังหนีจองมินไปอีกทาง ก่อนที่จะปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ความเจ็บปวดในครั้งนี้ มันทำให้เขาต้องสูญเสียอะไรไปหลายๆอย่างจริงๆ

_______________________________________

 

อันยองค่าทุกคน ในที่สุดก็ได้ฤกษ์มาอัพเรื่องนี้ต่อสักที ซึ่งเรื่องนี้ก็ห่างหายไปนานมาก ไม่รู้ยังจำกันได้หรือเปล่า 55 ตอนล่าสุดที่อัพของเรื่องนี้คือปีที่แล้ว โอ้วววววว ดูแล้วมันก็นานมากจริงๆ แฮะๆๆ ตอนต่อไปรับรองว่าไม่เกินครึ่งปีแน่นอน 55 ไม่ได้แต่งเรื่องนี้นานมาก อาจจะดูงงๆกันหน่อยนะค่ะ อิอิ ส่วนตอนต่อไปก็ขอเวลาอีกสักพักนะค่ะ อ้อ ส่วนใครที่จะไปดูลีดเดอร์ อาทิตย์นี้ ก็เจอกันน้า!! ตื่นเต้นมากมาย 55 คืนนี้ฝันดีนะค่ะทุกคน

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #585 about that (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 16:44
    อ่าาาาาาา บอมฟังมินหน่อยสิ ให้มินได้อธิบายหน่อยสิ สงสารมินจับใจ ตอนนี้ดูท่าทางของแต่ละคน แต่ละคู่ จะไม่ค่อยดีเท่าไร ยิ่งเห็นก็ยิ่งเศร้า แซงคงจะเจ็บปวด ที่รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง แต่ว่า ให้โอกาสคยูอธิบายหน่อยไม่ได้เหรอ
    แอบโกรธจุงนิดๆ แต่ก็นะ เพิ่งจะดีกับแฟน ก็อยากมีเวลาอยู่ด้วย แล้วที่ว่าแซงจะตามมา อย่าบอกนะว่า แซงก็โดนจับมาด้วยเหมือนกันน่ะ
    งานนี้คงต้องวิ่งปรู้ดดดดดด ไปอ่านต่อแล้วว จะทันแล้วววว อิอิ
    ขอบคุณนะค้าไรเตอร์ ^^
    #585
    0
  2. #548 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 12:34
    ก่อนอื่น ขอบคุณหนูแนนนะจ๊ะที่กลับมาอัพเรื่องนี้อีก ^^ แต่อย่าหายไปนานจนเป็นครึ่งปีเลยนะจ๊ะ

    มินบอมน่าห่วงมากเหลือเกินเรื่องราวท่าจะยุ่งกันไปใหญ่ ทั้งหนูบอมก็โกรธพ่อมินมากอีกต่างหาก หวังว่าจะไม่เกิดอะไรที่เลวร้ายไปกว่านี้นะจ๊ะหนูแนน คู่คยูแซงก็น่าห่วง เจ้ก็เห็นใจหนูแซงไม่น้อย แต่ให้โอกาสพ่อคยูอีกซักครั้งเถอะจ้า เจ้เชื่อว่าพ่อคยูก็ไม่เคยลืมหนูเช่นกัน ส่วนลูกเจ้ คราวนี้ได้ฟังเรื่องจริงจากปากพ่อคยูแล้วคงจะไม่เอาเรื่องเอาราวอีก แต่ที่ต้องห่วงมากตอนนี้คือน้องบอม พ่อจุงจะพลอยโดนน้องโกรธไปอีกคนรึเปล่าเนี่ยที่รู้เห็นเป็นใจกับพ่อมินมาแต่ต้น อย่าเลยนะจ๊ะ

    เจ้จะรอตอนต่อไปนะจ๊ะหนูแนน มีตติ้งจุงคงจะสนุกน่าดู เจ้ก็พลอยตื่นเต้นไปด้วยนะเนี่ย (กร้ากก ดูวัยนิดนึงเจ้!!)
    #548
    0
  3. #547 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 12:34
    ก่อนอื่น ขอบคุณหนูแนนนะจ๊ะที่กลับมาอัพเรื่องนี้อีก ^^ แต่อย่าหายไปนานจนเป็นครึ่งปีเลยนะจ๊ะ

    มินบอมน่าห่วงมากเหลือเกินเรื่องราวท่าจะยุ่งกันไปใหญ่ ทั้งหนูบอมก็โกรธพ่อมินมากอีกต่างหาก หวังว่าจะไม่เกิดอะไรที่เลวร้ายไปกว่านี้นะจ๊ะหนูแนน คู่คยูแซงก็น่าห่วง เจ้ก็เห็นใจหนูแซงไม่น้อย แต่ให้โอกาสพ่อคยูอีกซักครั้งเถอะจ้า เจ้เชื่อว่าพ่อคยูก็ไม่เคยลืมหนูเช่นกัน ส่วนลูกเจ้ คราวนี้ได้ฟังเรื่องจริงจากปากพ่อคยูแล้วคงจะไม่เอาเรื่องเอาราวอีก แต่ที่ต้องห่วงมากตอนนี้คือน้องบอม พ่อจุงจะพลอยโดนน้องโกรธไปอีกคนรึเปล่าเนี่ยที่รู้เห็นเป็นใจกับพ่อมินมาแต่ต้น อย่าเลยนะจ๊ะ

    เจ้จะรอตอนต่อไปนะจ๊ะหนูแนน มีตติ้งจุงคงจะสนุกน่าดู เจ้ก็พลอยตื่นเต้นไปด้วยนะเนี่ย (กร้ากก ดูวัยนิดนึงเจ้!!)
    #547
    0
  4. #546 Kim ss (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 09:19
    หายไปนานมากจริงๆเลยจ้ะ ^^ แต่ก็ดีใจที่ come back มาพร้อมกับการมาของลีดเดอร์เลยจ้ะ ตื่นเต้นแทน ^0^

    ตอนนี้รู้สึกว่ามันมีแต่ความเขัาใจผิด คยูแซง มินบอม กลัวเหลือเกินว่าอีกคู่...2hj จะตามมาด้วย -_- อย่าเลยนะจ๊ะ แค่นี้ก็ทำเอารีดเดอร์จะเครียดลงตับกันอยู่รอมร่อแล้ว แซงก็น่าเห็นใจ เพราะความเจ็บปวดเมื่อ 3 ปีที่แล้วมันทำให้ความเชื่อใจคยูเปราะบาง ส่วนน้องบอมเกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้น เกลียดคนโกหกแต่ก็ต้องมารักคนที่โกหก แต่จองมินก็มีเหตุผลนะ ว่าแต่น้องบอมจะฟังรึเปล่าน่ะซิ เฮ้อ! เครียดแทน และเป็นห่วงด้วยเพราะยังอยู่ในมือของวอนบินอยู่เลย

    หนูแนนมาอัพต่ออย่าให้เกินครึ่งปีนะ 55! เจ้จะรอ ขอบคุณที่มาอัพให้นะจ๊ะ อ้อ! ใครที่ไปดูจุงขอให้สนุกกันเต็มที่นะจ๊ะ แค่คิดเจ้ก็ตื่นเต้นแทนแล้ว ^^
    #546
    0
  5. #545 KawaIiiii (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 02:05
    เห็นด้วยกับ คห.1นะคะ กลับมาก็เครียดกันเลยทีเดียว =O= แ่ต่ก็ดีใจมากๆเลยนะคะที่ไรเตอร์กลับมาแ่ต่งให้อ่านต่อ ><
    ขอบคุณมากๆเลยนะคะ จะรอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะไรเตอร์ ^^
    #545
    0
  6. #544 _สายลม_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 00:36
    มาคราวนี้แบบว่าเรื่องราวตึงเครียดได้ที่เลยนะคะ อะไรจะเครียดขนาดนี้ T^T จองมินงานนี้แย่แน่ น้องบอมจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ แถมวอนบินตัวดียังจะมาพูดจาส่อเสียดให้แตกแยกกันอีก เง้อออ กว่าจะเข้าใจกันก็ลำบ๊าก ลำบาก นี่ต้องโกรธเกลียดกันอีกแล้วเหรอคะ เฮ้ออออออออ!!!!!! คู่คยูแซงก็เหมือนกัน หวานๆกันอยู่แท้ๆก็ดันมามีเรื่องเข้าใจผิดซ้ำอีก คยูไม่ได้ทำใช่มั้ย พาคนมายืนยันให้แซงเข้าใจเลยดีกว่า อย่าปล่อยไว้น้า อย่าหนีไปแบบนี้ สู้สิสู้ ถ้าแซงเข้าใจความจรงเรื่องมันคงจะดีกว่านี้แน่ๆ ส่วน 2hj ช่วงนี้อย่าได้มีอะไรแบบนี้เลยน้า พี่ขอ ^O^ เข้าใจกันแบบนี้ดีแล้ว จุงถึงขั้นตกใจที่เห็นน้องลุคนี้เลยเหรอ คิ คิ ระวังน้าอย่าให้น้องโกรธขึ้นมาเชียว แล้วถ้าจุนนี่รู้ว่าน้องบอมถูกจับตัวไปจะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เง้ออออออ เครียดๆๆๆ น้องแนนมาอัพไวๆน้า พี่รออยู่เสมอ ^__^
    #544
    0