Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 34 : Pink Carnation 32 : บ่อกำเนิดแห่งความรัก // ห่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ธ.ค. 54

Chapter 32

ตอน บ่อกำเนิดแห่งความรัก // ห่วง

คลับเอสเอส 4 ปีที่แล้ว

หลังจากที่ฮยองจุนบอกลาและส่งชองอินขึ้นรถกลับ ฮยองจุนเดินกลับเข้าไปในร้านอีกครั้ง

/พลั๊ก!!\

โอ๊ะ!! ขอโทษครับทันทีที่เปิดประตูจะกลับเข้าร้าน ก็ชนกับใครอีกคนที่กำลังจะออกจากคลับ

เดินยังไงเนี๋ยชายหนุ่มผู้ที่ถูกชนตอนนี้อยู่ในสภาพเมาอย่างเต็มที่ เรียกว่าไม่มีสติเลยก็ว่าได้

ขอโทษครับ!! ผมไม่ได้ตั้งใจฮยองจุนรีบก้มศีรษะแสดงความสำนึกผิด

อ้าว!! ผู้ชายหรอกเหรอ หน้าตาอย่างกับผู้หญิงชายหนุ่มกวาดสายตามองฮยองจุนตั้งแต่หัวจรดท้าย ทั้งยังเอามือมาสัมผัสที่ใบหน้าฮยองจุนเบาๆ

เอ่อ!! กรุณาเอามือของคุณออกไปด้วยครับฮยองจุนจับมือทั้งสองข้างของชายหนุ่มออกจากใบหน้าของตัวเอง

เอ๊ะ!! นายนี่ยังไง พูดจาไม่ให้เกียรติฉันเลย อยากลองดีกับฉันหรือไงชายหนุ่มโมโหกระชากแขนฮยองจุนเข้าหา ร่างของฮยองจุนเซปะทะกับอกแกร่งของชายหนุ่มอย่างจัง

อ่ะ!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้คนชั่ว....อุ๊บ!!” ฮยองจุนที่กำลังจะอ้าปากโวยวาย ก็จำเป็นจะต้องหยุดลงเมื่อถูกใครอีกคนเอามือมาปิดปากเอาไว้ไม่ให้ออกเสียง

ถ้าไม่อยากตายก็จะร้องโวยวายและอย่างดิ้น ฉันไม่ชอบ ฉันชอบคนที่มันว่าง่ายๆนะมือข้างหนึ่งใช้ปิดปาก ส่วนอีกมือหนึ่งก็ลูบไล้ไปทั่วร่างกายอีกคนอย่างกระหาย

แอ...อะ...อำ...อะ...ไอ....อ่อย.....อั่น....อ่ะ (แกจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ)ฮยองจุนพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอด

ฤทธิ์มากนักนะ

/ตุ๊บ!! อึก!!\

มัดกำใหญ่ถูกปล่อยซัดไปที่ท้องของฮยองจุนอย่างจัง จนฮยองจุนหน้านิ่ว แทบจะล้มลงกับพื้น ฮยองจุนได้แต่เอามือกุมท้องเอาไว้ด้วยความเจ็บ

หยุดโวยวายแล้วไปกับฉันดีๆดีกว่า นายจะได้ไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ ไม่ต้องห่วง ฉันจะจ่ายเงินให้นายแน่ชายหนุ่มพยายามพยุงร่างของฮยองจุนที่ตอนนี้สติแทบจะไม่เหลือ กลับไปที่รถของตัวเอง

พี่ยองแซง!! ช่วยผมด้วยสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ได้แต่เอ่ยชื่อญาติผู้พี่ออกมา แต่ก็คงไร้ประโยชน์ เพราะเขา ไม่ได้อยู่ที่นี่กับฮยองจุน!!

ไม่ไหวแล้ว!! ฮยองจุนในสภาพตอนนี้ เขาถูกใครบางคนที่ไม่เคยรู้จัก ลากตัวไปแบบนี้ และอีกอย่าง ไม่มีเลย ไม่มีใครอยู่แถวนี้พอที่จะช่วยเขาได้เลยสักคน

/ผลั๊ก!! ตุ๊บ!!\

ร่างของชายหนุ่มที่กำลังจับฮยองจุนยัดใส่กับรถ ถูกเตะกระเด็นออกมาข้างนอกหลังจากที่วางฮยองจุนให้อยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว

โอ๊ย!! แกเป็นใครว่ะชายหนุ่มพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วใช้สายตามองไปยังผู้มาใหม่

เป็นพระเอก!! แกจะทำไม รีบไสหัวไปซะ ก่อนที่ฉันจะแจ้งตำรวจมาจับแกชายหนุ่มผู้มาใหม่ออกคำสั่งกับชายหนุ่มอีกคน

......................................ชายหนุ่มได้แต่มองหน้าชายหนุ่มผู้มาใหม่อย่างอารมณ์เสีย

ยังไม่ไปอีก!!”

จะไปยังไงเล่า ก็รถของฉันมันคันนี้นี่

อ่อ!! แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกชายหนุ่มผู้มาใหม่ เข้าไปอุ้มร่างของฮยองจุนที่นอนสลบอยู่ในรถออกมา

ถ้าฉันยังเห็นแกวนเวียนอยู่แถวนี้อีกครั้ง ฉันส่งแกให้ตำรวจแน่

กลัวตายแหละ!!” ชายหนุ่มตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มผู้มาใหม่ ก่อนที่จะวิ่งขึ้นรถ แล้วขับออกจากคลับไป

 

พี่ยองแซง พี่มาช่วยผมแล้วเหรอฮะ แค่ก!! แค่ก!! แค่ก!!” ฮยองจุนพูดออกเสียงอย่างเบาแทบจะไม่ได้ยิน มือบางโอบรอบคออีกคนที่คิดว่าเป็นยองแซงเอาไว้แน่น ก่อนที่จะหลับตาซบลงกับอกคนอีกคนอย่างสบายใจ ว่าตอนนี้เขาปลอดภัยแล้ว

โชคดีจังคนที่ฉันช่วยเป็นนาย เด็กน้อยของฉันชายหนุ่มพูดกับคนที่กำลังหลับตาพริ้มซบกับอกของเขาอยู่ ก่อนที่จะพาฮยองจุนเดินไปที่ไหนสักแห่งใกล้ๆกับที่นี่!!

-------------------------

ชายหนุ่มที่ช่วยฮยองจุนเอาไว้ แบกร่างฮยองจุนมาที่สวนสาธารณะกลางคืน ที่อยู่ใกล้ๆกับคลับ SUS เขาค่อยๆวางร่างของฮยองจุนลงบนเก้าอี้ม้านั่งตัวยาวที่มีพนักพิงอยู่ ก่อนที่ตัวเองจะรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าที่พกติดตัวตลอดเวลาเอาไปชุบน้ำ เพื่อที่จะเอามาเช็ดหน้าให้กับฮยองจุน มือหนาใช้ผ้าลูบไล้ที่ใบหน้าของฮยองจุนอย่างเบามือ แต่ก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่อฮยองจุนพยายามจะดึงมือเขาเอาไว้

พะ.......พี่ยองแซงฮยองจุนคว้ามืออีกคนเอาไว้แนบกับอก

นี่!! ฉันฮยอนจุงนะ ไม่ใช่ยองแซงพี่นาย ลืมตาขึ้นมาดูหน่อยสิคนที่ได้เอ่ยออกมาว่าตัวเองนั่นชื่อฮยอนจุง ได้แต่ตีหน้าของฮยองจุนเบาๆ เพื่อให้ฮยองจุนได้สติ

ดูเหมือนว่าฮยองจุนจะเริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติไป ดวงตาเล็กค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนที่จะพบกับใครอีกคนตรงหน้าที่ไม่ใช่พี่ชายของตัวเอง อย่างที่รู้สึกได้ตั้งแต่ที่แรก

/ลอยคล้ำใต้ตานี่มันอะไรกันนะ มองไกลๆพี่ยองแซงก็ไม่เห็นจะมี  หรือว่าจะต้องจ้องกันใกล้ๆแบบนี้ถึงจะได้เห็นกันนะ : ฮยองจุน\

รู้สึกดีขึ้นหรือยังล่ะ!!” ฮยอนจุงโน้มหน้าเข้ามาใกล้ จนฮยองจุนตกใจจะเขยิบหนี แต่ก็ลืมไปว่าตัวเองนั่งพิงเก้าอี้อยู่ จึงขยับไปไหนไม่ได้

คะ......คุณไม่ใช่พี่ยองแซงงั้นเหรอ!!”

ดูสิ!! ใครเป็นคนอุ้มมาก็ยังไม่รู้ตัวอีก นี่ถ้าพี่ไปช่วยไม่ทัน จะเป็นยังไงเนี๋ยสรรพนามแทนตัวถูกเปลี่ยนไปตั้งแต่ครั้งแรกที่สนทนากัน

ก็ไม่เป็นยังไงหรอกฮะ!! เพราะถึงยังไงถ้าไม่ใช่คุณ ก็ต้องมีใครสักคนแหละที่มาช่วยผมฮยองจุนเอ่ยกับคนตรงหน้า

ว้า!! น่าน้อยใจจัง แทนที่พี่จะได้คำขอบคุณจากนาย แต่นายกับบอกว่าถ้าไม่ใช่พี่ ก็ยังมีคนอื่นที่ช่วยนายได้

ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อยฮยองจุนรีบเอ่ยขัดขึ้นมา เพราะกลัวว่าคนตรงหน้าจะน้อยใจไปซะก่อน

แล้วนายหมายความว่ายังไงล่ะฮยอนจุงเขยิบหน้าเข้าไปใกล้ฮยองจุน เพื่อที่จะคาดคั้นเอาคำตอบ

ก็......ก็.....ก็คุณเป็นใครผมก็ไม่รู้จัก แล้วจู่ๆคุณก็มาช่วยผมได้จังหวะขนาดนั้น แล้วคุณจะให้ผมคิดยังไงล่ะฮยองจุนรีบพูดให้สิ่งที่ตัวเองคิดออกไปอย่างรวดเร็ว

การที่บังเอิญเห็นใครคนหนึ่งกำลังตกอยู่ในอันตราย นายคิดว่าคนเราไม่สมควรจะเข้าไปช่วยเหลืองั้นเหรอ

ผมรู้ว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้น แต่ว่าที่ที่คุณช่วยผมนั้น มันเป็นประตูหลังคลับนะ ไม่มีใครเขาไปแถวนั้นกันหรอก คุณก็รู้ว่ามันเป็นเขตต้องห้าม แล้วคุณไปอยู่แถวนั้นทำไมฮยองจุนจ้องหน้าอีกคนอย่างจับผิด

ก็....เอ่อ นายสงสัยที่พี่ช่วยนายอย่างงั้นเหรอ ทั้งๆที่พี่เสี่ยงไปช่วยชีวิตนายขนาดนั้น นายยังคิดจะสงสัยพี่อีกเหรอเหมือนว่าตอนแรกจะตอบคำถามกับคนตรงหน้าไม่ถูก แต่แล้วสมองอันชาญฉลาด ก็ช่วยให้ฮยอนจุงตอบคำถามของฮยองจุนได้อย่างผ่านฉลุย

ก็มันน่าสงสัยจริงๆนี่น่า!! หรือว่า.......หรือว่าคุณแอบตามผมตั้งแต่อยู่ในคลับแล้ว

บ้าน่า!! ใครเขาทำอย่างนั้นกันฮยอนจุงปฏิเสธพัวพัน กลัวว่าฮยองจุนจะรู้ความจริงที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้ คนอะไรเดาทางเก่งชะมัด อย่างนี้คงต้องเตรียมรับมือเอาไว้สักหน่อยซะแล้ว

ก็ถ้าคุณไม่ได้ทำอย่างนั้นก็แล้วไป......แต่ก็ขอบคุณนะครับที่ช่วยผมเอาไว้ฮยองจุนเปลี่ยนจากหน้าบูดบึ้ง เป็นการส่งยิ้มหวานๆให้กับคนตรงหน้าอย่างเป็นมิตร ดวงตากลมใสบวกกับแก้มเนียนอมชมพู แถมด้วย ร้อยยิ้มที่เปรียบเสมือนมนต์สะกด ถามให้ฮยอนจุงอดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปยังคนตรงหน้าอย่างหลงใหล

ไม่เป็นไรหรอก แค่เห็นนายปลอดภัยก็ดีแล้ว แต่พี่ต้องการสิ่งตอบแทนที่พี่ช่วยนายเอาไว้นะ

อ่อ!! ที่แท้ที่ช่วยผม เพราะต้องการเงินนี่เอง ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่ทีแรก ผมจะได้รีบๆให้แล้วไล่ให้คุณกลับไป

ฟังก่อนสิ!! แค่เงินพี่ไม่ต้องการจากนายหรอก

แล้วคุณต้องการอะไร

ชื่อของนาย

ห๊า!! ชื่อของผมเนี๋ยนะ คือสิ่งที่ผมจะต้องตอบแทนคุณ บ้าหรือป่าว!!” ฮยองจุนร้องออกมาอย่างตกใจ ก็นะ อยู่ดีๆเขาก็จะขอถามชื่อเป็นการตอบแทนที่เขาได้ช่วยเหลือตัวเองเอาไว้

ไม่ได้บ้า แต่พี่อยากรู้จักชื่อของนายจริงๆนะฮยอนจุงยังคงพูดในสิ่งที่ต้องการต่อไป

ก็ได้ฮะ!! ถ้าคุณอยากรู้แค่ชื่อผมล่ะก็ ผมชื่อ ฮยองจุน คิมฮยองจุน ฮะ

ชื่อ ฮยองจุน ชื่อคล้ายๆกับพี่เลยนะ.....ดูเหมือนว่าเราจะเกิดมาเพื่อคู่กันจริงๆประโยคแรกพูดออกมาอย่างตะลึง ที่จู่ๆเขาก็ได้บังเอิญพบคนที่ชื่อคล้ายๆกันกับเขามากขนาดนี้ ส่วนประโยคที่สองได้แต่พูดในใจ เพราะถ้าเกิดพูดออกเสียงล่ะก็ อีกคนคงจะได้ไล่ตะเพิดเขาไปจริงๆแน่

เหรอฮะ!! แล้วคุณชื่ออะไรล่ะ

พี่ชื่อ ฮยอนจุง คิมฮยอนจุง

อ่อ!! ชื่อคล้ายกันจริงๆด้วยฮยองจุนเริ่มเห็นด้วยกับคำพูดของฮยอนจุงเมื่อกี้นี้

พี่คงต้องไปแล้วล่ะ หวังว่าพี่จะได้เจอนายอีกนะฮยองจุน

ทำไมผมจะต้องเจอคุณอีกล่ะฮะฮยองจุนถามออกไปอย่างซื่อๆ อย่างไม่เข้าใจความหมายในประโยคที่เขาพูด

ไว้เจอกันครั้งหน้า พี่จะบอกคำตอบนายเอง เดินกลับคลับดีๆล่ะ พี่เป็นห่วง

ห๊า!!”

/อะไรกันนะ อยู่ดีๆก็มาพูดเป็นห่วงเราหน้าตาเฉย แล้วนี่อะไร ไอ้หัวใจบ้า หยุดเต้นแรงสักทีสิ : ฮยองจุน\

ยังจะทำหน้างงอีก พี่ไปแล้วนะ ดูแลตัวเองดีๆด้วย จุ๊บ!!” ริมฝีปากได้รูปสัมผัสลงบนริมฝีปากบางอย่างบางเบา โดยไม่มีการล่วงเกินแต่อย่างใด มีเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันเพียงเสี่ยววินาทีเท่านั้น

พี่ไปแล้วนะเขาถอนริมฝีปากมา แล้วบอกลาฮยองจุนอีกครั้ง ก่อนจะเดินจากไป มีเพียงฮยองจุนที่ยืนนิ่งราวกับถูกมนต์สะกด ได้แต่แตะที่ปากนุ่มนิ่มของตัวเองแล้วถูที่รอยจูบเมื่อกี้เบาๆ

มะ...เมื่อกี้เราถูกจูบงั้นเหรอ.....อร๊ายยยยยยยจู่ๆฮยองจุนก็หน้าแดงอย่างฉุดไม่อยู่ เขาหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้เบาๆ และได้แต่แตะริมฝีปากของตัวเองอยู่อย่างนั้น

ยามค่ำคืนอันแสนวุ่นวาย ก็จบลงด้วยการที่ สองหัวใจกำลังพองโต หรือเป็นบ่อกำเนิดแห่งความรักนั่นเอง แม้การพบกันครั้งแรกจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็ยังคงประทับใจคนบางคนไม่รู้ลืม.....

***********************************************

จองมินวิ่งมาหลบอยู่ข้างๆตึกที่ตัวเองอาศัยอยู่ มองซ้ายแลขวาก็ยังไม่เห็นว่าใครจะเดินมาแถวนี้ มือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกไปหาใครบางคน

[ฮัลโหล!! จองมินว่าไง]

ฮยอนจุง ฉันจะโทรมาบอกว่า ตอนนี้พวกมันรู้แล้วว่าฉันยังไม่ตาย ฉันไปแอบฟังพวกมันมา มันบอกจะจัดการทุกคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเร็วๆนี้

[ว่าไงนะ!! ถ้าอย่างนั้นยองแซงก็ตกอยู่ในอันตรายสิ]

ใช่ ยองแซงก็เป็นเป้าหมายของมัน และที่ฉันเป็นห่วงอยู่ตอนนี้ก็คือ คิบอมจะโดนหางเลขไปด้วย เพราะมันรู้ความสัมพันธ์ของฉันกับคิบอมแล้ว

[คิบอมงั้นเหรอ แล้วนายจะให้ฉันทำยังไงล่ะ!!]

อย่าปล่อยให้สองคนนั้นอยู่เพียงลำพัง เพราะมันจะหาทางจัดการได้ทุกเมื่อเมื่อเหยื่อของมันเผลอ

[แต่ตอนนี้ฮยองจุนบอกฉันว่ายองแซงกับคิบอมอยู่ด้วยกัน เพราะวันนี้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นนะ]

ว่าไงนะ!! นั่นมันยิ่งทำให้เรื่องมันง่ายขึ้นสำหรับพวกมันมากถ้ายองแซงกับคิบอมอยู่ด้วยกัน เรื่องไม่ดีที่นายว่า ใช่เรื่องของบริษัท HYS หรือเปล่า

[อืม!! เห็นฮยองจุนเล่าอย่างนั้นนะ ฉันก็ไม่รู้อะไรมากหรอก]

ถ้าอย่างนั้นฉันฝากนายโทรไปบอกเขาสองคนด้วยว่าให้ระวังตัวให้มาก หรือถ้าเป็นไปได้ก็หาคนมาดูแลความปลอดภัยเอาไว้ด้วย

/ปัง!!\

เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้จองมินต้องรีบหาที่มาของเสียง ก่อนจะพบว่าวอนบินกำลังจะเดินมาหาเขาแล้ว     ฮยอนจุงงั้นแค่นี้ก่อนนะ พวกมันตามฉันมาแล้ว

[เฮ้ย!! เกิดอะไรขึ้นกับนายนะ ระวังตัวด้วยก็แล้วกันนะ]

จองมินรีบเก็บโทรศัพท์เอาไว้ ก่อนจะรีบหาที่ซ่อนตัวต่อไป

ในเมื่อแกออกมาเองไม่ได้ ฉันคงต้องหาเหยื่อล่อทำให้แกออกมาสินะ ได้!! นายเมื่อแกต้องการอย่างนั้น ฉันก็จะจัดให้วอนบินพูดทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนที่จะเก็บกระบอกปืน แล้วรีบเดินออกไป

จองมินเดินออกมาจากที่ซ่อน หลังจากที่วอนบินเดินออกไปไกลแล้ว มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง

เอ๊ะ!! นี่มันที่อยู่ของบ้านยองแซงหรือป่าวนะ!! ถ้าใช่ ตอนนี้ก็คงหายห่วง ที่คิบอมยังคงปลอดภัย......คิบอม ฉันควรจะทำยังไงดี ฉันจะปิดเรื่องทั้งหมดดีได้ยังไงกัน

จองมินมองไปยังโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ที่เขาได้ทำการติดตั้ง GPRS เพื่อที่จะคอยสอดส่องดูแลคิบอมในยามที่ห่างไกลกับเขา และตอนนี้ตำแหน่งที่คิบอมอยู่ ก็ยังคงเป็นที่ที่เดิม นั่นก็คือบ้านของยองแซง

เลยเวลาเที่ยงคืนมายังเช้าวันใหม่แล้ว จองมินยังคงนั่งติดตามดูคิบอมอย่างเป็นระยะๆอย่างไม่ให้คาดสายตา ในใจก็ยังคงนึกเป็นห่วงเจ้าตัวอยู่ตลอดเวลา เป็นเพราะเขาแท้ๆที่ทำให้คิบอมต้องตกอยู่ในอันตรายแบบนี้ เขาน่าจะหักห้ามใจตัวเองตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอคิบอมแล้ว แต่ในเมื่อหัวใจมันเรียกร้องอยู่ข้างใน มีหรือที่คนอย่างปาร์คจองมินจะปฏิเสธหัวใจตัวเองได้

เฮ้ย!! นั่นนายจะออกไปไหนนะคิบอม อย่าบอกนะว่า......ให้ตายสิ!! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันจองมินมองตำแหน่งที่คิบอมอยู่ในมือถือ ก่อนที่จะรีบหาทางไปตามทางที่เครื่องติดตามตัวคิบอมบอกเอาไว้

(นายอย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ....รอฉันอีกสักนิดนะคิบอม เพราะฉันกำลังจะไปหานาย : จองมิน)

***********************************************

บ้านยองแซง

คยูจงรีบลงจากรถทันทีที่ขับมาถึงหน้าบ้านของยองแซง ในใจมันร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆที่เพิ่งเจอหน้ากันเพียงแค่ไม่ถึงสิบชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่ทำไมใจของเขาถึงได้แต่เรียกร้องจะมาหายองแซงเพื่อจะได้อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นให้จงได้ ถึงแม้คนที่เขาจะพยายามอธิบายเหตุผลให้ฟังจะไม่ยอมฟังก็ตามเถอะ แต่ในเมื่อถ้าเราได้อธิบายในสิ่งที่เราอยากพูดออกไป มันอาจจะทำให้เรื่องร้ายๆกลายเป็นดีบ้างก็ได้

อ้าว!! มาแล้วเหรอครับคุณคยูจงคิบอมที่กำลังเตรียมตัวจะไป เปิดประตูออกมาจากห้องของยองแซง ก็เจอกับคยูจงที่กำลังจะเคาะประตูอยู่พอดี

ครับ!! แล้วตอนนี้พี่ยองแซงเป็นยังไงบ้างครับคยูจงรีบตรงดิ่งเข้าไปหายองแซงที่นอนอยู่บนเตียงแทบจะทันทีที่ได้ก้าวเข้ามาในห้อง

อาการตอนนี้ก็ยังไม่ดีขึ้นเลยครับ ผมกะไว้ว่า ถ้าคืนนี้ยังไม่ดีขึ้น พรุ่งนี้คงจะต้องพาพี่ยองแซงไปโรงพยาบาล

แล้วทำไมพี่ยองแซงถึงไม่สบายล่ะครับ

ก็จะอะไรซะอีกล่ะครับ นั่งร้องไห้ตาบวมอยู่กลางสายฝนขนาดนั้น ดีนะที่พี่ฮยองจุนโทรหาพี่ยองแซงพอดี ไม่อย่างนั้นล่ะก็ คงจะต้องตามหาตัวพี่ยองแซงให้วุ่นอีก

เป็นเพราะผมแท้ๆเลย ผมขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาว่าแล้วคนที่อายุมากกว่าก็ก้มศีรษะลงเล็กน้อย เพื่อแสดงการขอโทษด้วยความจริงใจ

คนที่คุณควรจะขอโทษ น่าจะเป็นคนที่นอนอยู่ตรงนั้นมากกว่านะครับ คุณคยูจงคิบอมก้มหน้ารับคำขอโทษจากคยูจงอย่างเกร็งๆ ก่อนที่จะชี้ไปยังที่ที่ยองแซงกำลังหลับพักผ่อนอยู่

งั้นผมขออนุญาตนะครับคยูจงเอ่ยกับคิบอมในเชิงขออนุญาตที่จะเข้าไปหายองแซงใกล้ๆ เมื่อเห็นว่าคิบอมพยักหน้าอนุญาตแล้ว เขาก็ไม่รีรอ รีบเดินเดินเข้าไปนั่งบนเตียงเดียวกับที่ยองแซงกำลังนอนอยู่ทันที

ไม่รู้ว่าผมจะคิดผิดหรือป่าว ที่เรียกคุณคยูจงมาแบบนี้ แต่หวังว่าพี่ยองแซงจะเข้าใจความหวังดีของผมนะฮะคิบอมมองไปยังคนทั้งสองคนอย่างตั้งความหวังเอาไว้ว่าผ่านพ้นจากคืนนี้ไปแล้ว ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเหมือนเดิม เมื่อจัดการเรื่องของยองแซงเรียบร้อยแล้ว คิบอมก็เตรียมตัวที่จะออกไปข้างนอก ตามสถานที่ที่ได้รับมาจากเบอร์แปลกๆที่บอกว่าเป็นของจองมิน

ใบหน้าที่ซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด ทั้งยังเหงื่อที่ผุดขึ้นมาอยู่เต็มใบหน้าของยองแซง ยิ่งเห็นแบบนี้แล้ว คยูจงเองก็รู้สึกผิดที่ทำให้ยองแซงต้องเป็นแบบนี้ เพราะเขาทำให้ยองแซงต้องเสียใจ เพราะเขาทำให้ยองแซงต้องมานอนอยู่แบบนี้ และเพราะเขา อาจจะทำให้ความรักของเขาเองจบสิ้นลงอีกเช่นกัน มือหนาเอื้อมไปแนบอิงติดกับหน้าผากของยองแซง เพียงแค่มือแตะนิดเดียว ก็สัมผัสถึงความร้อนในร่างกายของยองแซงได้

พี่ยองแซง!!” คยูจงมองคนตรงหน้าอย่างรู้สึกผิด ในใจก็ยังคงนึกถึงคำพูดสุดท้ายที่ได้ยินจากยองแซง

/นี่เหรอของขวัญสำหรับเวลาสามปีที่เราไม่ได้เจอกัน ขอบคุณนะคยูจง ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้วล่ะ!! นายมันก็แค่คนลวงโลกคนหนึ่ง ฉันเกลียดนายคยูจง ฉันเกลียดนาย!!\

ไม่ใช่แบบนี้ ผมไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้ ผมจะต้องทำยังไงต่อไป ผมจะเริ่มอธิบายความจริงกับพี่ยังไง ในเมื่อประโยคนั้น มันยังก้องอยู่ในหัวของผม ประโยคสุดท้ายที่ผมได้ยิน

/ฉันเกลียดนาย!!\

อย่าพูดคำนั้นออกมาอีกเลยนะครับ อย่าพูดว่าพี่เกลียดผม และผมขอร้อง ได้โปรด อย่าพูดว่าจะไปจากผมอีกเลยคำพูดและความในใจที่ออกมาจากปากของคยูจง แม้ว่าคนที่หลับอยู่ไม่ได้รับรู้อะไร แต่เขาก็หวังว่ายองแซงจะสามารถเข้าใจและรับรู้ถึงความรู้สึกของเขาจริงๆได้

ฉันมันโง่ที่เชื่อใจนาย!!” คำพูดที่ออกมาจากปากของคนที่นอนหลับอยู่นั้น ไม่รู้ว่าคนพูดจะรู้สึกตัวอยู่หรือไม่ แต่ว่าคนที่ได้ฟังอย่างคยูจง เริ่มจะทำอะไรไม่ถูก สีหน้าที่บ่งบอกถึงความเสียใจและรู้สึกผิดมากแค่ไหนไม่สามารถปิดบังได้

ทำไมตัวร้อนอย่างนี้ล่ะ พี่ยองแซง!! ลืมตาขึ้นมาสิครับ ผมอยู่นี้แล้ว ผมคยูจง คนที่พี่ยองแซงรักไงครับ!!”

คนที่พี่ยองแซงรัก........ตอนนี้ยังจะใช้คำๆนี้ได้อยู่มั้ยนะ

คยูจงเริ่มจะทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นคนตรงหน้า ขดตัวนอนกอดตัวเองอย่างหนาวสั่น เรียวปากสั่นและซีดเซียว ทั้งร่างกายก็ยังร้อนระอุราวกับไฟนี่อีก นี่เขาทำให้คนที่เขารักเป็นได้ถึงเพียงนี้เลยหรือนี่

รอผมอยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ ผมจะไปหาน้ำอุ่นมาเช็ดตัวให้พี่ว่าแล้วคยูจงก็รีบจัดการไปเตรียมน้ำอุ่นๆกับผ้าเช็ดตัวมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้น้ำอุ่นๆมาแล้ว คยูจงก็จัดการใช้ผ้าชุบน้ำแล้วบิดให้หมาดๆ ก่อนที่จะนำไปเช็ดที่ใบหน้ายองแซงอย่างเบา แล้วเลื่อนลงมาที่บริเวณลำคอ ไล่มาจนถึงแขนทั้งสองข้างของยองแซง สุดท้ายเขานำแผ่นเจลที่เตรียมเอาไว้แปะไปที่บริเวณหน้าผากของยองแซง ก่อนที่จะยกของไปเก็บให้เข้าที่เดิม แล้วกลับมานั่งบนเตียงเดียวกับยองแซงเหมือนเดิม

ค่อยยังชั่ว ไข้เริ่มลดลงไปแล้วมือหนาแตะไปที่หน้าผากยองแซงอีกครั้ง ก็รู้สึกได้ว่าความร้อนเริ่มลดลงไปมากกว่าก่อนหน้านี้แล้ว

เที่ยงคืนกว่าแล้วเหรอเนี๋ยคยูจงเหลือบมองเวลาในมือก็เห็นเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆแล้ว และดูเหมือนว่าเขาก็เริ่มจะง่วงๆแล้วเหมือนกัน

ขอนอนสักหน่อยแล้วกัน วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมากจริงๆ

คยูจงเหลือบมองคนที่นอนอยู่บนเตียงเล็กน้อย ก่อนที่จะเขยิบตัวเข้าไปนอนลงข้างๆกับยองแซง คยูจงยกศีรษะของยองแซงขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเอาแขนของเขาเป็นที่รองศีรษะให้กับยองแซงแทนหมอน เมื่อคนที่หลับอยู่รู้สึกได้ถึงสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ก็เริ่มที่จะขยับตัวเข้าไปใกล้คยูจงมากขึ้น ก่อนที่จะใช้แขนข้างที่ตัวเองไม่ได้นอนทับ โอบกอดตัวคยูจงที่คิดว่าเป็นตุ๊กตาตัวโปรดของตัวเอง ยองแซงนอนซุกตัวเอียงศีรษะแนบอกของคยูจงอย่างไม่รู้เลยว่าที่ตัวเองกอดอยู่นั้นเป็นคยูจง ไม่ใช่ตุ๊กตาตัวโปรดของตัวเอง

ถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะย้อนเวลากลับไป กลับไปเพื่อแก้ไขสิ่งที่ผมได้ทำผิดพลาด ถ้าวันนั้นผมรู้ทันผู้หญิงคนนั้น เรื่องในวันนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น และเรื่องวันนี้มันยังทำให้พี่ยองแซงต้องเข้าใจผมผิด และสาเหตุที่พี่ต้องมานอนอยู่แบบนี้ ก็เป็นเพราะผม ผมไม่รู้จะเริ่มต้นจัดการกับเรื่องนี้ยังไง ผมไม่รู้จะสู้หน้ากับพี่ยังไง พูดอะไรกับพี่ดี ถ้าพี่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นหน้าผม ผมไม่สามารถแน่ใจได้ว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนั้นจะเป็นยังไงแม้ว่าคำพูดจะออกมาจากใจของคยูจงเองนั้น แต่ดูเหมือนว่าจะดูไร้ค่าในตอนนี้ เพราะคำพูดทั้งหมดในใจเขา ถึงแม้คนฟังจะอยู่ใกล้จนแทบจะสัมผัสถึงลมหายใจกันได้ขนาดนี้ แต่ว่าเขากลับไม่ได้ยินหรือรับรู้ในสิ่งที่คยูจงพูดเลยแม้แต่น้อย  

ไม่ว่าพรุ่งนี้อะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าพรุ่งนี้พี่จะตื่นขึ้นมาแล้วไล่ผมไป ไม่ว่าพี่จะไม่ยอมฟังสิ่งที่ผมจะพูด แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากให้พี่รู้เอาไว้นะครับ ถึงแม้ว่าพี่จะโกรธหรือเกลียดผมมากแค่ไหน แต่ถึงยังไง ผมก็รักพี่นะครับ รักมากขึ้นทุกๆวันที่ได้เจอ ทุกนาทีที่ได้สัมผัส และทุกวินาทีที่ผมยังหายใจ คยูจงเอื้อมมือไปสัมผัสที่ใบหน้าของยองแซงเบาๆ ก่อนที่จะจุมพิตที่ริมฝีปากของยองแซงอย่างบางเบาแต่เนิ่นนาน ก่อนที่จะถอนริมฝีปากออกมา แล้วมองไปที่ยองแซงอีกครั้ง

ฝันดีนะครับ ที่รักของผม!!”                

***********************************************

โกดัง XXX

คิบอมใช้เวลาในการเดินทางเพียงไม่ทัน ก็มาถึงหน้าโกดังเรียบร้อยแล้ว ในใจก็ยังคิดสงสัยว่า ทำไมจองมินถึงนัดเขามาเจอในทีที่ทั้งมืดและเปลี่ยวแบบนี้นะ และข้อความที่ได้รับนั้นอีก มันสร้างความสงสัยให้คิบอมได้มากเลยทีเดียว “ครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เจอกัน” ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัย ยิ่งสงสัยก็ยิ่งอยากจะรู้ ว่าข้อความที่ได้รับ มันมีความหมายว่าอย่างไรกันแน่

คิบอมยืนอยู่หน้าโกดังได้ไม่ทัน เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง มือเรียวมองดูที่หน้าจอโทรศัพท์ สงสัยว่าใครกันนะที่เป็นคนโทรมาในเวลาแบบนี้ และตาก็ต้องเบิกโพรงอย่างแปลกใจ ว่าทำไมบุคคลที่โทรมานั้น มันถึงได้เป็นคนเดียวที่เป็นคนบอกให้เขามาพบที่นี่ เสียงโทรศัพท์ดังได้ไม่นาน คิบอมก็ตัดสินใจกดรับ

[คิบอม ฟังฉันนะ นายกำลังตกอยู่ในอันตราย รีบออกห่างจากที่นั้นให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นล่ะก็ นายอาจจะไม่ได้เห็นหน้าพี่ชายของนายอีก]

จองมิน นายพูดเรื่องอะไร นายเองไม่ใช่เหรอที่เป็นคนบอกให้ฉันมา

[ไม่ใช่!! มันไม่ใช่ฉัน นั่นมันเป็นกับดัก พวกมันต้องการใช้นายเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้ฉันออกมา]

นี่มันอะไรกัน ฉันงงไปหมดแล้ว กับดักอะไรกัน

[ไว้ฉันจะอธิบายให้นายฟังทีหลัง แต่ตอนนี้นายต้องรีบออกจากที่นั้นให้เร็วที่สุด]

นายพูดอะไรของนาย ทำไมฉันถึงจะไม่ได้เห็นหน้าพี่ฮยองจุนอีกล่ะ นายกำลังทำให้ฉันกลัวนะจองมิน

[ฟังฉันให้ดีๆนะ พวกที่มันตามล่าตัวฉันอยู่ มันจะไปจับตัวนายเพื่อล่อให้ฉันออกมา มันอาจจะฆ่านายได้ทุกเมื่อที่มันต้องการ ได้ยินมั้ยคิบอม มันจะฆ่านาย เพราะฉะนั้น รีบออกมาจากที่นั้น เดี๋ยวนี้!!]

ว่าไงนะ!! นายบอกว่าฉัน.........อุ๊บ!!”

ไม่ทันที่คิบอมจะได้พูดอะไรต่อ ก็มีมือปริศนาเดินเข้ามาทางข้างหลังของคิบอม แล้วจัดการคิบอม ด้วยการปิดจมูกคิบอมด้วยผ้าที่มียานอนหลับแปดเปื้อนอยู่ มือถือของคิบอมตกลงสู่พื้น จนคนปลายสายเริ่มจะใจไม่ดี และคิดว่า เขาคงจะบอกคิบอมช้าไปแล้วจริงๆ คิบอมพยายามดิ้นให้หลุดออกจากการจับกุม และเขาก็ยังพยายามที่จะดึงมือที่กำลังปิดจมูกเขาอยู่ออก แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล เพราะเขาไม่สามารถสู้แรงของคนที่กำลังจะทำร้ายเขาเลย และแล้วร่างของคิบอมก็ทรุดลงไปกลับพื้นด้วยเพราะฤทธิ์ยาสลบชนิดรุนแรง

ถ้าแกไม่อยากเห็นคนรักของแกตายอย่างทรมานล่ะก็ รีบโผล่หัวออกมาจากกะลาสักที ปาร์คจองมิน

[คิบอม!! คิบอม!! โธ่โว้ยยยยยยยย แกไอ้วอนบิน ฉันจะฆ่าแก!!] คนปลายสายตอนนี้ได้แต่นึกโทษตัวเองที่บอกคิบอมสายไป และตอนนี้เขาคงทำอะไรไม่ได้ นอกเสียจาก การระบายอารมณ์กับสิ่งของที่อยู่ใกล้ๆตัวในตอนนี้

/สุดท้ายแล้ว ฉันก็นำความเดือดร้อนมาให้นายจนได้ : จองมิน\

***********************************************

 

มาแล้วค่า อีกหนึ่งตอนเต็มๆ หวังว่าจะถูกใจอีกเช่นเคย อิอิ ตอนนี้ดูเหมือนสิ่งที่หลายๆคนเดาไว้ก็ดูเหมือนจะถูกนะค่ะ 55 ตอนนี้ยังไม่มีเรื่องอะไรมาก แต่ตอนต่อไปค่า รับลองว่าเข้มข้นจิงๆ ห้ามพลาดนะค่ะ 55 ไว้เรื่องเคลียร์จบเมื่อไหร่ ก็คงจะได้พบกับฉากหวานๆแน่นอนค่า ตอนนี้ก็ลุ้นกันไปก่อนว่าจะเกิดอะไรขึ้นกันต่อไป อิอิ ตอนต่อไปหนุยังไม่รู้นะค่ะว่าจะมาอัพเมื่อไหร่ ส่วนเรื่องต่อไปที่จะอัพ ก็ขออุ๊บ!! ไว้ก่อนนะค่ะ ไว้รอลุ้นเอาล่ะกัน แต่รับลองว่าคงจะถูกใจใครหลายๆคนไม่น้อยเลยทีเดียว 55 ส่วนหนุหนุป่วยบ่อยมาก เป็นอะไรหนักหนาก็ไม่รู้ หนุขอไปรักษาตัวให้หายดีก่อนล่ะกันนะค่ะ แล้วจะรีบอัพเรื่องต่อไปค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #576 about that (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2555 / 23:06
    ที่แท้ก็อย่างนี้นะเอง จุงเป็นสตอกเดอร์เหรอเนี่ย 555 ทำยังกะตามติดไอดอลเลยน๊า คิกๆๆ ไม่รู้แต่รักซะแล้สอย่างงั้นเหรอจุง

    คยูน่าสงสาร โดนเข้าใจผิดซะแล้ว แต่แซงน่าสงสารกว่า คงไม่ทันได้รับมือกับเรื่องเลวร้าย พี่จี่.. เค้าเอาใจช่วยน๊า!!

    บอมโดนซะแล้ว มินบอกช้าไป  ทำไงดีล่่ะ ถ้ามินออกไป  อันตรายแน่ๆ ตายคู่เลยนะเว้ย แต่ก็ห่วงบอม ช่วยให้ได้นะมินนน
    #576
    0
  2. #504 youngwon501 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 20:07
    ว๊ากกกกกกกก เม้นที่ 501 วินนี่พลาดดดดด งึ้ดๆๆๆๆ Y^Y พี่ฝนฝนอ่าาาา ตัดหน้าไปซะง้านนนนน
    ว่าแต่ตอนนี้ พี่ก็ยังคงได้อินไปกับคู่หวานแหว๋วแห่งปี 55555+
    2hj จัดเต็ม น่ารักงุงิไม่มีใครเกินอะ ชอบอะๆๆๆๆๆ ><
    ว่าแต่คู่โปรดของพี่ ก็ยังคงต้องลุ้นกันอย่างต่อเนื่องชิมิค่ะ ตาหมี ง้อนากทะเลของเขาให้ได้นะ
    ตาหมีสู้ๆๆๆๆๆ อิอิ น้องบอมมี่ งานงอกหนักกว่าใคร งานเข้าแล้วน้องเอ้ยยยยย
    ทำไงดีอ่าาา พี่ชายหน้าหวานก็ยังนอนซมเพราะพิษรักไข้ใจอยู่เลยอ่าาาา
    แล้วใครจะมาช่วยละเนี้ยยยย มันนี่เองก็น่าเป็นห่วง ขอให้รอดที่เถ้ออออออ
    เอาค่ะ หลังจากเคาน์ดาวน์นับถอยหลังขึ้นปีใหม่กันไปแล้ว มานับถอยหลังรอฟิคเรื่องนี้กันมั้งดีกว่าเนอะ อิอิ
    น้องแนนมาไวๆนะค่ะ ไรท์เตอร์สู้ๆๆๆๆๆๆ อิอิ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 มกราคม 2555 / 20:14
    #504
    0
  3. #500 Raining Love (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 18:17
    คิบอมอ่าคิบอมของนูน่าอ่าาามินจ๋าไปช่วยน้องให้ทันนะ ลุ้นจิงไรจิง ส่วนอิหมีชั้นบอกแกแล้วว่างานจิเข้าเห็นไหมล่ะนั่นช่วยตัวเองนะนูน่าไม่ไหวจะเคลียว่าแต่ตุ๊กตาตัวโปรดกอดแล้วอุ่นดีมั้ยจ๊ะน้องแซง มาถึงคู่ระลึกชาติเอ๊มความหลังเมื่อครั้งเริ่มหวานไอเราก้อลุ้นห่วงจุนนี่สุดท้ายก้อต้องมาฮากับคำว่า เป็นพระเอกจากปากอิจุงนี่แหละ 555 แหมขี่ม้าขาวได้จังหวะเป๊ะ แหนะแล้วยังไงลักจูบเค้าพาหั้ยน้องหัวใจเต้นแรง อุ๊ยยยรีดเตอร์ก้อเต้นแรงนะคะขอบอก ไรเตอร์มาต่อเรื่องนี้เลยได้มั้ยอ่ะกะลังมันอ่า ปล.เม้นที่500เป็นของเค้าอุว่ะฮะฮ่ะ
    #500
    0
  4. #498 กะแหล่ง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 23:00
    ไม่มีข้อแก้ตัวที่มาเม้นให้นู๋แนนช้า ขอโทษนะคะ สวัสดีปีไหม่ค่ะขอไห้นู๋แนนไม่เจ็บไม่จนทุกข์โศกโรคภัยอย่าได้แผ้วพานอีกในปีนี้และต่อๆๆไปนะคะ ย้อนหลังอดีตจุงจุนด้วยแต่ยังไงล่ะ จุงลูกแม่รักษาคอนเซ็บได้เหนียวแน่นจิงๆ เจอจุนปุ๊บจูบจุนปั๊บ555555 สงสารคยูจะปรับความเข้าใจกับฉแซงได้มั้ยท่าทางจะโกรธมากซะด้วย มาที่มินจะไปช่วยบอมได้มั้ย ตอนนี้ต่างวุ่นวายกันหมด
    #498
    0
  5. #497 mooham501 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 19:17
    น่าเป็นห่วงบอมมากที่สุดเลยตอนนี้ โดนจับไปแล้วอะ (*O*) พี่มินก็ถูกตามฆ่าอีก พี่แซงก็ด้วย อะไรกันนะทำไมน่ากลัวแบบนี้ละ ขออย่าให้บอมเป็นอะไรไปเลยนะ พี่มินพี่แซงก็ด้วยง่าT____T แล้วก็หวังว่าพี่แซงกับพี่คยูจะเข้าใจกันเร็วๆ อย่าโกรธกันนานเลยนะคะ ยิ่งตกอยู่ในอันตรายอยู่ แต่ตอนนี้ 2hj น่ารักมว๊ากกกกกกกก หวานๆๆๆๆๆ เป็นอดีตที่น่าจดจำมักๆ ^////^ แค่ชื่อก็บ่งบอกแล้วใช่มั้ยคะพี่จุงว่าเป็นเนื้อคู่กันอะ คิก คิก น่ารักอะ มีจุ๊บกันด้วยย ^////^
    นอนแนนหายไวๆนะ จะรออ่านตอนต่อไปนะ
    #497
    0
  6. #496 Ss_fc (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 12:33
    ใคร? มันเป็นใคร? บังอาจมาทำร้ายลูกเจั ลูกเขยซัดไปแค่พลั่กเดียว ยังไม่สะใจเลย ถ้าเจ้อยู่ใกล้ๆจะแถมอีกหลายพลั่ก เอ่อ! เจ้โหดไปรึเปล่า? แหะแหะ! แต่นี่ก็คือจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งคู่นี่เอง จุงก็นะแอบตามน้องมาก็บอกไปเลยว่าคิดยังไง จะเป็นพระเอกก็ต้องให้เค้ารู้ซิ และแล้วจุนนี่ก็ได้จุ๊บจากจุงแบบไม่ได้ตั้งตัวแต่คนทำน่ะตั้งใจ ^\\\^ น่ารักจังซีนนี้ ชอบจ้ะ จัดมาบ่อยๆและเรื่อยๆนะ (ใจคอเจ้จะไม่แบ่งคู่อื่นเลยเหรอ?) คยูแซงนี่ก็งานเข้ากันตลอด พอกำลังจะดีๆกันก็มีประเด็นอีก น่าสงสารแซง รู้สึกจะช้ำมาตลอดเรื่อง ป่วยหนักเลย คยูจะทำยังไง? ส่วนมินบอมยิ่งน่าห่วงสวัสดิภาพมาก บอมถูกล่อมาติดกับดัก มินจะช่วยยังไงหรือจะแย่ไปทั้งคู่ ไม่นะ ไม่ ช่วงนี้ช้ำกันหนักเพราะน้ำท่วม อย่าให้ช้ำเพราะฟิคด้วยเลย

    หนูแนนไม่ค่อยสบาย! หนูเป็นภูมิแพ้รึเปล่าลูก? เจ้ก็เห็นเหมือนคุณchoco ว่าหนูไม่สบายบ่อย ยังไงก็พักผ่อนเยอะๆนะ หายเร็วๆจ้ะ ^^
    #496
    0
  7. #495 white_winddy501 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 03:07

    พี่มาเม้นให้ตามสัญญา ^___^  แบบว่าชอบตอนนี้ของ 2hj มาค่า งุงิน่ารักจริงๆ ซีนนี่เองซีนพบรัก  อิๆๆ
    เนียนตามา ช่วยชีวิต พามาพักสองต่อสองกลางสวนอันสงบและทำความรู้จักแบบหอปากหอมคอ อิๆๆ
    จากนั้นมี จุ๊บบ บายยยยย  อร๊ายยยยย  ชอบคะซีนนี้ ขอแบบนี้มาบ่อยๆนะพี่ชอบบบบ >///<
    มาที่คยูแซงตอนนี้ก็ยังตุ๊มๆต่อมๆว่าจะเข้าใจกันหรือไม่ ได้ยินข่าวแว่วๆว่าจะยังไม่หยุดร้ายแต่เพียงเท่านี้
    อย่าบอกนะว่า จะมีใครเป็นอะไรไป อย่าเลยนะคะน้องสาว เท่านี้ก็หนักหนาสาหัสจะแย่อยู่แล้ว
    พี่เชียร์ให้คู่นี้คืนดีกันเร็ว ๆ ^__^
    มาที่มินบอมอันนี้ยิ่งน่าเป็นห่วงใหญ่บอมตกอยู่ในอันตรายแล้วซิ มินจะไปช่วยได้ไหม หรือจะตกไปในกับดัก
    โอวววว  อย่าเลย อย่าเป็นอะไรไปนะ  พี่ขออออออ T_____T
    รอตอนหน้านะคะน้องสาว fighting ^______^

    #495
    0
  8. #494 choco501 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 20:11
    wow!!! หนูแนนมาไวจริงๆลูก หนูไม่สบายเหรอบ่อยๆเหรอลูก เจ้เป็นห่วงนะจ๊ะดูแลสุขภาพด้วย ^^ ขอให้หนูหายไวๆจ้า มาที่ฟิคตอนนี้ 2hj ของเจ้น่ารักจัง จุงก็นะตามน้องไปก็บอกดีๆเถอะลูก จุนนี่รู้แล้วล่ะ แรกพบเป้นเช่นนี้นี่เองน้องถึงได้รักพี่และพี่ก็รักน้องหนักหนา เพราะช่วยชีวิตกันมานี่เอง ก่อนไปมีแอบจุ๊บลาลูกเจ้อีกนะ แหม๊ ถูกใจ อ้าว! ^^ แต่ตอนนี้เจ้ห่วงหนูบอมมาก ถูกจับไปแล้วด้วย มินจะทำยังไงเป็นกับดักแท้ๆ ส่วนหนูแซงก็ยังไม่ฟื้นตืนขึ้นมาคงจะไม่โกรธหนักไปกว่าเดิมหรอกนะ เอ้า เจ้เอาใจช่วยทุกคู่ โดยเฉพาะคู่เลิฟของเจ้อย่าต้องให้บาดหมางผิดใจอะไรกันอีกเลยหนูแนน ^^
    #494
    0