Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 30 : Pink Carnation 28 : ผู้บุกรุกยามวิกาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 มิ.ย. 54

Chapter 28

ตอน ผู้บุกรุกยามวิกาล



ฮยองจุนพยายามเคลื่อนตัวหนีร่างหนาที่ทาบทับ กับทั้งดิ้นหนีสัมผัสรุกเร้าที่เคลื่อนไหวไปมาอยู่บนร่างกาย



อ่ะ...อ๊า....ออกไปเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะฮยองจุนร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาของบุคคลปริศนาเคลื่อนที่มายังอกกว้างของตน เขาใช้นิ้ววนเวียนไปมาอยู่บนอกกว้างของฮยองจุนอยู่นาน ก่อนที่จะเปลี่ยนมาสนใจกระดุมเสื้อของฮยองจุนแทน

แกเป็นใคร หยุดเดี๋ยวนี้นะ......คิบอม ช่วยพี่.......อุ๊บ!!” ริมฝีปากร้อนทาบทับบนริมฝีปากนุ่มอย่างอ่อนโยนพร้อมมือที่ค่อยๆแกะกระดุมเสื้อฮยองจุนออกที่ละเม็ด



อ่ะ.....อือ.....เสียงร้องของฮยองจุนดังขึ้น เมื่อถูกซุกไซร้ที่ซอกคอขาวอีกครั้ง ร่างกายของฮยองจุนเริ่มอ่อนแรง มือที่เคยปัดป้องเปลี่ยนมาเป็นคล้องคอคนที่กำลังคุกคามตัวเองอยู่ ฮยองจุนหยุดดิ้นปล่อยให้บุคคลปริศนากระทำต่อไป



ร่างหนาชะงักที่จู่ๆฮยองจุนก็หยุดดิ้น  เขาเงยหน้าขึ้นมามองฮยองจุนเล็กน้อย ก่อนที่จะเอื้อมมือไปเปิดไฟที่หัวเตียง



/พรึบ!!\ ไปหัวเตียงถูกเปิด เผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมของฮยอนจุงผู้บุกรุกเมื่อกี้นี้



/เพี๊ยะ!!\ ไม่ทันที่ฮยอนจุงจะได้พูดอะไร ฮยองจุนก็วาดฝ่ามือไปยังใบหน้าอันหล่อคมของฮยอนจุงทันที



เพราะผมคิดว่าเป็นพี่ฮยอนจุง ผมเลยหยุดดิ้น แล้วก็ใช่จริงๆด้วย ทำไมพี่ทำแบบนี้ล่ะฮะ...รู้มั้ยว่าผมกลัวแค่ไหน ถ้ามันไม่ใช่พี่แล้วเป็นคนอื่น ผมจะทำยังไงฮยองจุนต่อว่าคนตรงหน้าทันที



ฮยองจุนพี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจทำให้นายโกรธ ขอโทษที่ทำให้นายต้องตกใจนะฮยอนจุงดึงฮยองจุนเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด พลางลูบศีรษะปลอบคนที่อยู่ในอ้อมกอดเบาๆ



แล้วพี่มาทำอะไรที่นี่ดึกๆดื่นๆฮะฮยองจุนถามพลางติดกระดุมเสื้อที่หลุดไปด้วย



กับคิบอม คืนดีกันแล้วเหรอ



ฮะ...ตอนนี้คงไม่มีอะไรแล้ว ว่าแต่ที่พี่พูดเมื่อเช้า จริงเหรอฮะ!!” สีหน้าของฮยองจุนดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด



เรื่อง??ฮยอนจุงขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ



พี่บอกว่าจะไปจากผม



................................



เรื่องจริงใช่มั้ยฮะ!!” เมื่อเห็นว่าฮยอนจุงไม่ตอบ ฮยองจุนเลยหาข้อสรุปออกมาเอง
 


เอ่อ....ฮยองจุน



พี่ฮยอนจุงใจร้าย...ฮึก!! ฮือ!!” ฮยองจุนปัดแขนฮยอนจุงออก แล้วกระเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นอน เขายืนหันหลังให้ฮยอนจุง ก่อนที่จะปล่อยโฮออกมา



ฮยองจุน ฟังพี่ก่อนนะ พี่ไม่ได้............



หยุดพูดเถอะฮะ พูดไปก็เท่านั้น ผมไม่เป็นไร พี่ไม่ต้องพูดแล้ว ผมไม่อยากฟังฮยองจุนส่ายหน้าสองมือปิดหูไม่ยอมรับฟังในสิ่งที่ฮยอนจุงพูด



ฮยอนจุงนายต้องฟังนะ พี่ไม่ได้จะทิ้งฮยองจุน เพียงแต่พี่......



ผมบอกให้พี่หยุด!! ฮือ!! ผมไม่ฟังอะไรอีกแล้ว...ฮยองจุนเอื้อมมือบิดลูกบิดเพื่อที่จะออกจากห้อง แต่กลับถูกอ้อมแขนแข็งแกร่งรั้งเอวเอาไว้จากด้านหลัง ฮยองจุนค่อยๆปล่อยมือออกจากลูกบิดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างห้ามไม่หยุด



...............................................



พี่ขอโทษ ฮยองจุน พี่ขอโทษ ต่อไปพี่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว พี่จะไม่ทิ้งนายไปไหนอีก ฮยองจุน เชื่อพี่นะ ฮยอนจุงกระชับกอดที่เอวในแน่นขึ้นแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น แล้วใช้คางเกยไหล่ของฮยองจุนเอาไว้



คนโกหก ปล่อยเดี๋ยวนี้นะฮยองจุนดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของฮยองจุนพยายามที่จะแกะมือฮยอนจุงที่กอดอยู่ออก แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะยิ่งดิ้นเท่าไหร่ก็เหมือนว่าฮยอนจุงนั้นก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นเท่านั้น



ถ้าฮยองจุนไม่ยอมฟังพี่ พี่ก็ไม่ปล่อย พี่จะกอดฮยองจุนอยู่อย่างนี้ จนกว่าฮยองจุนจะยอมฟังพี่



ถ้าพี่ไม่ปล่อย ผมจะตะโกนเรียกคิบอมจริงๆนะฮะฮยองจุนขู่



เรียกไปก็เท่านั้น คิบอมไม่มาช่วยนายหรอกน่า ป่านนี้คงจะมีความสุขไปแล้วล่ะมั้ง



หมายความว่ายังไงฮะ!! คิบอมมีความสุขอะไร พี่พูดอะไรของพี่ฮยองจุนยังคงพยายามดิ้นให้หลุดจากฮยอนจุง



ฮยองจุน ฟังพี่สักหน่อยเถอะนะ พี่ขอร้อง!!”



................................ฮยองจุนเริ่มหยุดดิ้น เพราะรู้ว่าถึงดิ้นไปก็ไม่มีประโยชน์ ยังไงเขาก็คงจะหนีฮยอนจุงไม่พ้นอยู่ดี เมื่อเห็นว่าฮยองจุนหยุดดิ้นแล้ว ฮยอนจุงจึงค่อยๆหมุนตัวฮยองจุนให้หันหน้ามา  แล้วยื่นมือไปจับมือฮยองจุนมากุมไว้



ช่วยฟังพี่พูดก่อนได้มั้ย พี่ขอร้อง ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วที่พี่จะขอนาย ขอร้องเถอะนะ ถ้าพี่พูดจบแล้ว นายอยากจะไล่พี่ให้ไปตายพี่ก็ยอม แต่พี่ขออย่างเดียว ฟังพี่ก่อนได้มั้ยครับฮยอนจุงพูดเสียงเรียบขอร้องให้ฮยองจุนยอมฟังเขา แต่ดูเหมือนว่าฮยองจุนจะไม่สนใจ เพราะเขาหันหน้าหนีไปอีกทาง



ผมไม่ฟังพี่อีกแล้ว ผมให้โอกาสพี่ไปหลายครั้งแล้ว โอกาสของพี่มันหมดไปแล้วฮะ!! ขอโทษด้วยฮยองจุนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชาไม่เหมือนฮยองจุนคนเดิมที่เคยเป็น



ฮยองจุน อย่าหลบสายตาพี่แบบนี้สิ ช่วยหันมามองพี่อีกครั้งจะได้มั้ยครับฮยอนจุงปล่อยมือที่กุมฮยองจุนไว้ออก ก่อนที่จะเอามือไปเชยคางฮยองจุนให้หันหน้ามา



อย่าร้องไห้อีกเลยนะ พี่ทนไม่ได้ที่เห็นฮยองจุนต้องร้องไห้เสียใจเพราะพี่ พี่ขอโทษ ต่อไปพี่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว อย่าร้องไห้เลยนะครับคนดีของพี่ฮยอนจุงเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้มของฮยองจุนให้ ทั้งสองค่อยๆสบตากันอย่างลึกซึ้ง ก่อนที่ฮยอนจุงจะเปลี่ยนเป็นประคองใบหน้าของฮยองจุนไว้จากนั้นเขาก็ก้มลงมาประทับริมฝีปากฮยองจุนอย่างอ่อนหวานและแผ่วเบา



ฮยอนจุงค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาช้าๆ ก่อนที่จะกอดฮยองจุนเอาไว้แน่น ฮยองจุนได้แต่ยืนเป็นหุ่นให้ฮยอนจุงกอดอยู่อย่างนั้น เขาไม่ได้พูดอะไรได้แต่ยืนกำมือระงับอารมณ์เอาไว้ในอ้อมกอดของฮยอนจุง...........



ด้านคิบอมที่กำลังจะข่มตาให้หลับก็เผอิญได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวาย อีกใจก็นึกเป็นห่วงกลัวว่าฮยองจุนจะเกิดอันตราย อีกใจหนึ่งก็คิดว่าเขาคงจะระบายอารมณ์กับเรื่องที่เกิดขึ้นก็เป็นได้ เพราะเขาได้ยินเสียงดังโครมครามเหมือนของหล่น แต่เพื่อความแน่ใจ คิบอมเลยค่อยๆลุกออกจากเตียงเพื่อจะไปดูว่าฮยองจุนเป็นอะไร



ทันทีที่คิบอมเปิดประตูก็ต้องตกใจความสิ่งที่เห็น



เฮ้ย!! จองมิน นายมาได้..........อุ๊บ!!” จองมินรีบปิดปากคิบอมก่อนที่จะพูดอะไรเสียงดังแล้วไปรบกวนห้องข้างๆแล้วจะทำให้เขาพลอยซวยไปด้วย



ชูวร์!! เบาๆสิคิบอม เดี๋ยวพี่นายก็มาลากคอฉันเข้าคุกข้อหาบุกรุกหรอกจองมินได้แต่กระซิบเบาๆ ก่อนที่จะลากคิบอมกลับเข้าห้องเดิมที่เพิ่งเดินออกมา แล้วจัดการล๊อคประตูห้องเองเสร็จสับ



เฮ้อ!! ฉันคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอนายแล้วนะเนี๋ย!!” จองมินถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเอามือออกจากคิบอมแล้วจูงมือคิบอมเดินมานั่งที่โซฟา



แล้วมาทำไมดึกๆดื่นๆ แล้วเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง ถ้าพี่ฮยองจุนรู้เข้านายตายแน่คิบอมเอ็ดใส่คนตรงหน้าเบาๆ จนคนที่ถูกว่าได้แต่นั่งหัวเราะกับท่าทีของคิบอม



ฉันมาเพราะคิดถึงนาย แล้วก็มากับฮยอนจุง พี่นายไม่มีทางรู้หรอกน่า ไม่ต้องห่วง นายสบายใจได้



มากับพี่ฮยอนจุงงั้นเหรอ.....ฉันจะไปหาพี่ฮยองจุน พี่ฮยองจุน!!” ว่าแล้วคิบอมก็รีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะไปหาฮยองจุนให้ได้ แต่กลับถูกมือหนาคว้าเอวเอาไว้ให้กับมานั่งที่เดิม



คิบอม นี่เป็นโอกาสที่เราจะได้อยู่ด้วยกันนะ ไม่ดีเหรอ!!” จองมินใช้มือโอบกอดคิบอมไว้หลวมๆๆ ทั้งยังเอาคางเกยไหล่อย่างอ้อนๆ



ถ้าพี่ฮยองจุนรู้เข้ามันจะเป็นเรื่องใหญ่นะ ฉันกลัวว่านายจะตกอยู่ในอันตราย



เป็นห่วงฉันเหรอ!!” จองมินกระซิบผ่านหูคิบอมเบาๆ



บ้า!! ใครเขาคิดอย่างนั้นกันคิบอมได้แต่หลบสายตาจองมินที่จ้องมา



คิบอม



หืม!!” คิบอมได้แต่ส่งเสียงในลำคอ



วันอาทิตย์นี้.........



อาทิตย์นี้คิบอมอมยิ้มพร้อมกับหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ



(เขาจะพูดอะไรนะ : คิบอม)



อ่ะ.....เอ่อ.....



............................??



คิบอม นายช่วย......ไปดะ.......เดทกับฉันด้วยนะ


OxO!!


มะ.......เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะคิบอมชะงัก เอาแขนที่จองมินเคยโอบไว้ออกอย่างช้า แล้วเขยิบออกห่างจองมินเล็กน้อย



มันอาจจะเป็นเวลาที่ไม่นาน แต่เราได้รู้จักกัน แต่ก็ได้โปรด เดทกับฉันนะคิบอมจองมินเอื้อมมือไปจับมือคิบอมมากุมเอาไว้



.....................................คิบอมได้แต่มองหน้าจองมิน ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ในตอนนี้



ฉันไม่อยากเร่งรัดนายมากหรอกนะ เอาเป็นว่า วันอาทิตย์นี้ ฉันจะรอนายที่ร้านอาหาร Coffee Love นายจะมาหรือไม่มาก็แล้วแต่นาย ฉันรอนายตัดสินใจอยู่นะคิบอมจองมินดึงตัวคิบอมเข้ามาสวมกอดเบาๆ แม้ใจจะยังคิดวิตกอยู่ แต่เขาก็พร้อมที่จะยอมรับกับสิ่งที่มันจะเกิดขึ้น



ฉันรักนายนะคิบอมจองมินกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ส่วนคิบอมก็ได้แต่กอดตอบเพียงเบาๆ



จองมิน ฉันขออะไรนายสักอย่างได้มั้ยคิบอมเงยหน้าถาม



ได้สิ นายจะขอฉันกี่อย่างก็ได้ ว่าแต่......นายจะขออะไรฉันล่ะ



คือว่า.......เอ่อ.........แม้ว่าอยากจะอ้าปากพูดออกไป แต่ตอนนี้คิบอมกลับรู้สึกว่าเขาไม่ควรพูดมันออกไป



พูดมาเถอะ ฉันสัญญาว่าจะเป็นผู้ฟังที่ดีจองมินดึงมือคิบอมขึ้นมาจับไว้แล้วลงน้ำหนักบีบมือคิบอมเบาๆ เมื่อเห็นท่าทีของจองมินก็ทำให้คิบอมสีหน้าไม่สู้ดีนัก แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจสูดหายใจครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะเอ่ยมากออกมา



ฉันขอเวลานายอีกสักนิดจะได้มั้ย คือว่า ฉันยังคิดว่าฉันกำลังทำผิดบางอย่าง ฉันไม่อยากให้ใครต้องเสียใจเพราะฉัน จองมิน ขอเวลาฉันอีกสักนิดนะจองมินใจหายวูบ คำที่ไม่อยากได้ยิน กับได้ยินมันชัดเต็มสองหู



......................................



รอให้ฉันมั่นใจว่าฉันสามารถรักใครได้จริงๆ และรักด้วยหัวใจของฉันจริงๆ เมื่อถึงวันนั้นฉันจะตอบคำถามนายใหม่อีกครั้ง



นายจะปฏิเสธมันใช่มั้ย!!” จองมินเอ่ยถามอีกครั้ง



ฉันไม่ได้บอกว่าฉันปฏิเสธนาย แต่ฉันขอเวลากับนาย แล้วนายจะให้ฉันได้หรือป่าว



ถ้าฉันให้นายแล้วนายสบายใจ ฉันก็ไม่ว่าอะไร แต่ยังไงฉันก็รอฟังคำตอบจากปากนายนะ



ขอบคุณนะ ที่นายเข้าใจฉันคิบอมเอื้อมมือกอดคอจองมินไว้ จองมินก็ทำได้เพียงแค่กอดตอบเท่านั้น เขาไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมาอีก



อ้อมกอดที่อบอุ่นของคนสองคนถูกแพร่กระจายไปทั่วห้องเป็นเวลานานกว่าสองนาที จนในที่สุดคิบอมก็ตัดสินใจคลายอ้อมกอดออกเบาๆ



จริงสิ ที่ระเบียงห้องของฉันมันมีที่นอนดูดาว นายสนใจจะไปนอนดูดาวกับฉันมั้ยหรือว่านายจะกลับคอนโด



แล้วถ้าฉันจะขอนอนค้างที่นี่สักคืนล่ะ สัญญาเลยว่าพอเช้าปุ๊บฉันก็จะไปทันทีจองมินชูนิ้วก้อยขึ้นมาโชว์คิบอม



อืม!! เอางั้นก็ได้ งั้นไปดูดาวกันเถอะว่าแล้วคิบอมก็จูงมือพาจองมินเดินออกไปที่นอกระเบียงทันที



เตียงไม้ขนาดกว้างถูกวางอยู่ที่ระเบียงห้องของคิบอม คิบอมจัดการนำผ้าปูนิ่มๆมาปูทับลงไปบนเตียงอีกทีเพื่อที่จะได้ไม่ทำให้เจ็บหลัง เมื่อปูเสร็จเขาก็เดินเข้าไปในห้องตัวเองอีกครั้ง ก่อนที่จะกลับมาพร้อมหมอนสองใบผ้าห่มหนึ่งผืน และน้ำส้มคั้นอีกสองแก้ว และดูจากสภาพที่ถือของมาแล้ว ท่าทางคนถือจะไม่ไหว



มะ!! ฉันช่วยนายถือนะจองมินรับหมอนสองใบจากมือคิบอมมาถือเอาไว้ แล้วเดินเอาไปไว้ยังเตียงไม้ที่ตั้งอยู่หน้าระเบียง คิบอมมองตามยิ้มๆก่อนที่จะนำของที่ถือมาเดินไปวางไว้บนเตียง



ตอนเด็กๆฉันก็ชอบมานอนดูดาวตรงนี้กับพี่ฮยองจุนบ่อยมากเลยนะคิบอมเดินไปนอนลงบนเตียงไม้ทันทีที่จองมินปูผ้ารองข้างหลังเสร็จ



แล้วตอนนี้ล่ะ นายไม่ได้มานอนดูดาวกับพี่นายแล้วเหรอจองมินล้มตัวลงนอนข้างๆคิบอม



ไม่แล้วล่ะ ตั้งแต่พี่ฮยองจุนมีพี่ฮยอนจุง เขาก็ไม่เคยมานอนดูดาวกับฉันอีกเลย ก็มีวันนี้แหละที่ฉันได้มานอนดูดาวกับนาย คิบอมหันหน้ามองจองมิน



ขอบคุณนะที่นายอุตส่าห์มานอนดูดาวเป็นเพื่อนฉันคิบอมสบตากับจองมินเพียงไม่กี่วิก็ต้องหันหน้าไปอีกทาง



ไม่เป็นไรคิบอม ฉันเต็มใจที่จะมานอนดูดาวเป็นเพื่อนนาย เพราะฉะนั้นไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก



.................................................



ดูดาวกันดีกว่าเนอะ!!” จองมินรีบเปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นว่าคนข้างๆเงียบจนผิดปกติไป



อ่ะ.....อืม!!” คิบอมพยักหน้าด้วยความตกใจเล็กน้อยเมื่อหันหน้าไปเจอกับใบหน้าของจองมินที่ยื่นเข้ามาใกล้



ฉันขอจับมือนายระหว่างที่นอนดูดาวอยู่ได้มั้ยคิบอม



ห๊า!!” คิบอมร้องออกมาด้วยความตกใจอีกครั้ง วันนี้เขาตกใจไปกี่รอบกันแล้วนะ



ห้านาทีก็ได้ ฉันแค่อยากจะจับมือในเอาไว้ เผื่อว่าต่อไปฉันอาจจะไม่มีโอกาสได้จับมือนายอีก



เอ่อ.............คำพูดของจองมินเล่นเอาคิบอมปฏิเสธไม่ลง คิบอมทำได้เพียงพยักหน้าเบาๆ แล้วยื่นมือไปให้จองมินกุมเอาไว้



สองมือประสานกันท่ามกลางหมู่ดาวนับล้าน จองมินชี้ดาวที่อยู่บนท้องฟ้าให้ดูเป็นระยะๆ ทั้งๆที่อยากจะคุยเรื่องระหว่างเขาสองคน แต่จองมินกับไม่มีความกล้าพอเลยสักนิด เขาทำได้เพียงเก็บมันไว้ในใจไม่กล้าที่จะพูดมันออกมา



ดูดาวดวงนั้นสิ เหมือนกับนายเลยนะจองมินชี้ไปยังดาวดวงหนึ่งที่อยู่ตรงกับศีรษะของเขาพอดีให้คิบอมดู



ห๊ะ!! เหมือนฉันเหรอ ยังไงอ่ะคิบอมหันไปถามจองมินด้วยความสงสัย



ก็มันดูสวยงามแต่ฉันกลับครอบครองเป็นเจ้าของมันไม่ได้เพราะมันอยู่ไกลจากฉันมากเกินไปที่ฉันจะคว้ามันถึง



........................................



ฉันพูดอะไรไร้สาระอีกแล้วใช่มั้ยเนี๋ยจองมินส่ายหน้าเบาๆ เมื่อเห็นว่าคิบอมนั้นเงียบไป



แต่ฉันก็หวังว่าสักวันฉันจะคว้ามันมาครอบครองและเป็นเจ้าของหัวใจของมันได้



แต่บางทีฉันคิดว่านายคว้ามันมาครอบครองและเป็นเจ้าของมันแล้วนะคิบอมพูดลอยๆออกมา



ห๊ะ!! นายพูดว่าอะไรนะคิบอม ลองพูดอีกครั้งสิ



เฮ้อ!! ไม่พูดแล้ว ฉันจะดูดาวต่อ อย่ามากวนคิบอมบอกอย่างปัดๆพร้อมกับหันหน้าหนีไปอีกทาง



นี่!! ไม่ได้นะ ฉันอยากได้ยินนายพูดอีกครั้ง ฉันจะได้แน่ใจว่าฉันไม่ได้หูฝาดจริงๆ นี่!! คิบอม พูดให้ฉันฟังอีกครั้งหนึ่งนะ



ฉันพูดไปแล้ว....อ๊ายยยยยยย อย่านะ มันจั๊กจี้ ฮึยยยย อ๊ากกกกก ฮ่า ฮ่า ฮ่าแล้วคิบอมก็ต้องนอนดิ้นไปมาเมื่อถูกจองมินจั๊กจี้ที่เอว



บอกว่าก่อนสิว่าเมื่อกี้นายพูดว่าอะไร แล้วฉันจะเลิกจี้ปากขู่ แต่มือก็ยังคงทำหน้าที่จั๊กจี้ต่อไป



ไม่บอก นายจะทำไม



ทำไมนะเหรอ!!”



อ๊ายยยย ฉันจะ...จั๊กจี้ หยุดจี้ได้แล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ไหวแล้วนะคิบอมได้แต่ดิ้นไปมาแล้วก็ยังพยายามที่จะดันมือจองมินออก แต่ก็ไม่สามารถทำได้สักครั้งเลย



ตกลงนายจะไม่ยอมบอกฉันใช่มั้ย.....ได้ งั้นฉันก็จะจี้ต่อไป ให้มันตายไปข้างหนึ่งเลยเอ้า!!” จองมินไม่ได้แค่ขู่ เพราะเขาทำมันจริงๆ คิบอมได้แต่ดิ้นและหัวเราะไม่หยุดอยู่บนเตียง



เสียงหัวเราะสอดประสานกันได้อย่างกลมกลืนในยามค่ำคืน จองมินกับคิบอมยังคงหยอกล้อกันเล่นอย่างสนุกสนาน โดยที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้ความสัมพันธ์ในตอนนี้จะยังไม่ชัดเจนมากนัก แต่จองมินเองนั้นก็ยังคงแอบหวังว่าสักวัน เขาจะเข้าไปอยู่ในหัวใจของคิบอมสักที


 ****************************************


โกดังร้างแห่งหนึ่ง


ท่านเรียกพบผมมีงานอะไรให้ผมทำหรือเปล่าครับวอนบินเดินตรงเข้าไปหาชายแก่ที่นั่งอยู่



ได้ข่าวว่าจองมินมันยังไม่ตาย......ชายแก่กดเสียงต่ำลง จนคนฟังแทบขนลุก



อ่ะ......เอ่อ.....ผมขอโทษที่ทำงานพลาด ต่อไปผมจะระวังให้มากกว่านี้ครับวอนบินได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตากับคนที่อยู่ตรงหน้า



อืม....ระวังให้มากกว่านี้ล่ะกัน เพราะถ้าถูกจับได้ ไม่ใช่นายคนเดียวที่ถูกควบคุม เพราะมันอาจจะสาวมาถึงฉันได้.......แล้วเรื่องบริษัทตระกูลฮอนั่นล่ะ ไปถึงไหนแล้ว



ครับ พรุ่งนี้จะมีการประชุมใหญ่ ระหว่างสองบริษัท ทายาทของทั้งสองบริษัทก็จะเข้าร่วมการประชุมด้วย ท่านจะให้ผมจัดการเลยมั้ยครับ



ยัง เดี๋ยวก่อน มันยังไม่ถึงเวลา ปล่อยให้พวกมันเสพความสุขไปก่อน ยิ่งมีความสุขมากเท่าไหร่ พวกมันก็จะได้รับความเจ็บปวดมากเท่านั้น



ครับ แล้วบริษัทตระกูลคิม ท่านจะเข้าไปแทรกแซงเข้าไปในบริษัทมันได้ยังไงล่ะครับ ระบบป้องกันความปลอดภัยก็เป็นขั้นพิเศษ



หึ!! ทำให้บริษัทมันล่มจม แค่นี้ก็พอแล้ว ฉันจะคิดหาวิธีทีหลัง ส่วนนาย ตามไปฆ่าทายาทตระกูลฮอก็พอ ยิ่งนายฆ่ามันได้เร็วเท่าไหร่ ความยิ่งใหญ่ของนายก็จะมาถึงเร็วเท่านั้น



ครับ!! ผมจะจัดการมันให้เร็วที่สุด


**********************************


บ้านฮยองจุน

ฮยองจุนยืนนิ่งกำมือนิ่งให้ฮยอนจุงสวมกอดอยู่เป็นเวลานานหลายนาที แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจผลักตัวฮยอนจุงให้ออกห่าง



/ผลั๊ก!!\   ร่างของฮยอนจุงกระเด็นไปแทกกับผนังอย่างแรง



ออกไปจากห้องผมได้แล้วฮะ พี่ฮยอนจุงฮยองจุนชี้นิ้วไปที่ประตู



ฮยองจุน ฟังพี่หน่อยได้มั้ย!!” ฮยอนจุงค่อยๆลุกขึ้นยืน แล้วเดินเข้าไปหาฮยองจุนอีกครั้ง



ถ้าไม่ออกไป ผมจะปาแจกันในมือใส่พี่จริงๆนะฮยองจุนหยิบแจกันบนโต๊ะมาถือเอาไว้



ปาสิ ปาเลย ถ้านายปาใส่พี่แล้ว นายจะยอมฟังพี่ นายก็ปาเลยฮยอนจุงก้าวเข้าไปใกล้ฮยองจุนเรื่อยๆ อย่างไม่เกรงกลัว



ผมจะไม่ฟังพี่อีกต่อไปแล้ว คนโกหก คนไม่รักษาสัญญา คนเลว ผมเกียจพี่ ได้ยินมั้ยว่าผมเกียจพี่ฮยองจุนตะโกนใส่ฮยอนจุง ก่อนที่จะปาแจกันใส่ฮยอนจุงเต็มแรง


/เพล้ง!!\


เศษแจกันตกลงบนพื้น พร้อมกับเลือดที่ไหลซึมออกมาจากใบหน้าอันหล่อเหลาของฮยอนจุง ใบหน้าของฮยอนจุงตอนนี้เต็มไปด้วยเลือด คาดว่าน่าจะไหลออกมาจากศีรษะของฮยอนจุง



พะ.....พี่ฮยอนจุงฮยองจุนอึ้งทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นเลือดที่อยู่บนใบหน้าของฮยอนจุง



พอใจนายหรือยังฮยองจุน ถ้ายัง พี่จะไปหยิบแจกันมาให้นายปาใส่พี่อีกใบ พี่ยอมเจ็บตัว ถ้านายจะยอมฟังพี่พูดสักครั้งฮยอนจุงกระชากฮยองจุนเข้าหาตัวอย่างแรง ตัวฮยองจุนเลยเซเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของฮยอนจุง



ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะฮะ!!” ฮยองจุนพยายามแกะมือฮยอนจุงออก แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ



ไม่ปล่อย จนกว่านายจะยอมฟังพี่พูด ฮยองจุน..........เรามาคุยกันดีๆเถอะนะ พี่ขอร้องฮยอนจุงพยายามปรับน้ำเสียงให้นุ่มลง



หึ!! คุยกันดีๆเหรอ ผมให้โอกาสพี่มามากแล้วนะฮะ แล้วผลที่ได้กับมาล่ะ หึ!! สุดท้ายมันก็ยังเป็นเหมือนเดิม ทุกครั้งที่ผมให้โอกาสพี่ สุดท้ายแล้ว มันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เป็นผมคนเดียวที่ต้องมานั่งเสียใจ พี่เคยรู้สึกรู้สาอะไรกับผมบ้างมั้ย พี่เคยรู้บ้างมั้ยว่าผมต้องเสียน้ำตาไปให้พี่มากแค่ไหน พี่สัญญาว่าจะอยู่กับผมตลอดเวลา จะไม่จากผมไปไหน แล้วผลออกมาเป็นยังไงล่ะ พี่ไม่เคยทำตามที่พูดไว้ได้สักครั้ง



ฮยองจุน........พี่!!”



พี่คงจะไม่รู้สินะว่าความเจ็บปวดและความเสียใจมันเป็นยังไง และพี่ก็คงจะไม่รู้ว่าผมรักพี่มากแค่ไหน พี่ฮยอนจุง พี่ไม่เคยรู้อะไรเลยจริงๆฮยองจุนได้แต่ยืนปล่อยน้ำตาให้มันไหลออกมา ส่วนฮยอนจุงก็ได้แต่ยืนมองฮยองจุนด้วยความปวดใจไม่แพ้กัน



ความเงียบสงบภายในห้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีเพียงเสียงสะอื้นของฮยองจุน ที่มันดังต่อเนื่องกว่าสิบนาที ฮยอนจุงได้แต่มองคนรักที่ยืนร้องไห้โดยที่ไม่สามารถเข้าไปปลอบได้



อย่าเดินเข้ามาฮะ ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมที่จะพูดอะไร ผมขอเวลาอีกสักพักฮยองจุนร้องห้ามเมื่อเห็นว่าฮยอนจุงกำลังจะก้าวเข้ามาใกล้อีกครั้ง



ฮยองจุน!!”



ผมบอกพี่แล้วไงว่าอย่าก้าวเข้ามา!!”



ฮยองจุน.........พะ......พี่......มะ.....ไม่ไหวแล้ว



.............................................



ชะ......ช่วยพี่.......


/พรึบ!!\


ร่างของฮยอนจุงล้มลงกับพื้น เลือดที่ไหลออกมาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆ



พี่ฮยอนจุง!!” ฮยองจุนร้องออกมาอย่างตกใจ เขารีบวิ่งเข้าไปดูฮยอนจุงทันที



.............................................



พี่ฮยอนจุง!! ได้ยินมั้ยฮะ พี่ฮยอนจุง ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะฮยองจุนได้แต่เขย่าตัวฮยอนจุง แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะฮยอนจุงไม่ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย



อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะฮะ พี่ฮยอนจุง!!” ฮยองจุนเริ่มใจไม่ดี กลัวว่าฮยอนจุงจะเป็นอะไรไป เขาค่อยๆประคองร่างของฮยอนจุงที่สลบมาวางไว้บนเตียง


******************************

เฮ้อ!! ว่าจะมาอัพเร็วกว่านี้ แต่ก็เจอมรสุมรุมเร้าซะก่อน ขอโทษที่มาต่อช้าไปหน่อยนะค่ะ อิอิ ดูเหมือนว่าจะหายไปนานเหมือนกันสำหรับเรื่องนี้ แต่ยังไงก็มาต่อให้แล้วนะค่ะ จะสมการรอคอยมั้ย อันนี้ลุ้นอยู่นะค่ะ 55 แล้วจะกลับมาอัพตอนต่อไปเร็วๆค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #572 about that (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 18:13
    อ๋อย!! จุนนี่โดนบุก!!! ที่แท้ก็จุงนี่เอง ที่เป็นคนบุกเข้ามา จุนนี่เองก็คงจำสัมผัสได้สิน๊า อร๊ายยยยย เขินง่่ะ

    ฝ่ายมินบอม ก็แอบสวีทปนเศร้านิดๆ บอมเองก็เปิดใจมาเยอะแล้วสินะ แต่ไม่รู้ว่ายังรออะไรอยู่ ยิ่งบุคคลปริศนารู้แล้วด้วยว่ามินยังไม่ตาย ยิ่งน่าเป็นห่วง

    รวมไปถึงอีกคู่ที่ไม่อยู่ในพาร์ทนี้ด้วยล่่ะก็ สถานการณ์ไม่น่าไว้ใจเลย...

    จุนนี่ทำรุนแรงไปรึป่าวนะ แต่ก็เข้าใจความรู้สึกล่่ะนะ ก็คนพี่พูดอะไร ไม่คิดเลย น้องอุตส่าให้โอกาสตั้งหลายครั้ง

    ยังไงก็สู้นะจุง (นี่ถ้าไม่เห็นว่าเธอเป็นผู้ชายหน้าตาดีล่่ะก็ จะไมม่ให้จุนนี่ยกโทษให้เธอเล้ยยย((ไม่เกี่ยว แต่ขอเอี่ยวด้วย คิกๆ))
    #572
    0
  2. #450 mukie501 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 22:03
    จุนนี่ทำไมคราวนี้ใจแข็งมากมายอย่างงั้นเล่า งงอารมณ์กระต่ายน้อยจังทำไมโกรธรุนแรงขนาดนี้เล่าครับ โถ่ จุงมาง้อแล้วน้า
    ดูจิเล่นแรง งอลจนเลือดตกยางออกเลยอะจุน โหดมักเลยคับ รีบด่วนเลยน้า เดี๋ยวจุงจะเป็นอาไรไป อ๊า
    แล้วถ้าเรียกคนมาช่วยนี่จะเจอมินนี่แล้วงานจะเข้ารอบสองไหมเนี่ย ห่วงมินด้วยอีกคน
    ก็เเหมตอนนี้Sweetจะจ๋ากับบอมมี่อยู่ด้วย คิคิ

    อ่า น่ากลัวจะเกิดอะไรขึ้นกับคยูแซงอีกเนี่ย ชายแก่คนนั้นเป็นใครที่ต้องการทำร้ายทั้งคยูทั้งแซงนี่ โอวววเครียด

    น้องแนน ขอบคุณมากนะค้าที่มาต่อให้ สนุกมากเลย fightingนะค๊ะ^^

    ปล. คิดถึงฟิคทุกคนเลย ช่วงนี้เพื่อนๆเงียบเหงา มุก็เหงาหงอยTT-TT
    #450
    0
  3. #449 mooham501 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 18:52
    พี่จุนนี่ดื้อ จริงๆ ด้วยคะ คุณเจ้ๆ โอะโอ (*O*)!!!! โยนแจกันใส่เลยอะ
    จริงๆ ก็อย่างพีลมว่า เข้ามาดีๆ พี่จุนนี่คงไม่ตกใจขนาดนี้อะ...เลยโกรธใหญ่เลย
    แอบสงสารพี่จุงนะเนี่ย.. แต่ก็สงสารพี่จุนนี่เหมือนกัน (ตรงไหน? ก็พี่จุนนี่ก็เสียใจ อิๆๆ )
    แล้วอย่างนี้จะเข้าใจกันมั้ยเนี่ย...เอาใจช่วย 2hj หายโกรธกันเร็วๆนะ...^//^
    แล้วก็พี่มินกับบอม น่ารักจัง มานอนดูดาวเล่าความในใจ อร๊ายยยยยยยยยยย
    // แต่บางทีฉันคิดว่านายคว้ามันมาครอบครองและเป็นเจ้าของแล้วนะ/// ^//^
    ชอบประโยคนี้จัง มินบอมหวานกันได้อีก เล่นกันสนุกเชียว...
    แตชักจะเป็นห่วงพี่แซง พี่มิน โอ้ เค้ารู้แล้วด้วยว่าไม่ตาย แถมสั่งให้ตามฆ่าพี่แซงอีก..
    อย่าให้มีใครเป็นอะไรเลย...T_T
    แล้วมาอัพอีกนะน้องแนน
    ว่าแต่ขอให้ผ่านมรสุมไวๆ ด้วยนะ ^//^
    #449
    0
  4. #448 white_winddy501 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 15:40

    ไรเตอร์อะ...ทำพี่ค้างอีกตามเคย ^_^ นี่คิดว่าจะ.......ซะอีก  แต่ก็มีอันให้ร้องห่มร้องให้ น้อยอกน้อยใจกันไป

    และอีกฝ่ายก็ต้องงอนง้อ ขอคืนดี จุนนี่ลูกสาวคุณเจ้ๆ ตอนนี้ใจแข็งจังนะคะ  ขนาดเฮียพูดเพราะแบบหวานหยด

     ชนิดลงท้ายด้วย ครับ ทุกคำ น้องก็ยังปิดหูไม่ฟังกันบ้างเลย...จุงก็นะ ไปบอกน้องว่าจะไปๆ อยู่นั่นหล่ะ

    แบบนี้น้องก็เสียใจอะดิ  แล้วยังบุกเข้ามาทำท่าคุกคามในยามวิกาลมืดๆค่ำๆ ทำเอาน้องเค้าตกใจหมด

    จุนนี่พูดถูกถ้าไม่ใช่พี่ฮยอนจุง แล้วจุนนี่จะเป็นยังไง  เคยคิดถึงความรู้สึกกันบ้างมั้ย ฮึ???

    น่านไงล่ะคะ  ทีนี้ ดราม่าเลย...น้องร้องไห้ใหญ่  ไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น  แถมด้วยแจกัน 1 ใบ เฟี่ยงเข้าให้อีก

    พี่ล่ะสงสารจุงจัง...งานนี้โดนเต็มๆ นึกว่าจะหลบทัน  แต่ก็ป่าว.. ได้เลือดเลยคราวนี้ >o<

    จริงๆ พี่ว่าเข้าไปหาน้องจุนนี่ดีๆ แต่แรกอาจจะไม่เป็นงี้ก็ได้นะ  อิๆๆ

     (บอกตอนนี้สายไปป่าวครับ? : จุง  // นั่นดิ แฮะๆๆๆ : รีดเดอร์ )

    แล้วก็ยืนโอบกอดพร่ำคำแก้ตัวกันไป ภายใต้การดิ้นรนเล็กๆ น้อยของจุนนี่ ไปๆมาๆ ก็หยดเพราะรู้ว่าดิ้นต่อไปก็ไม่มีประโยชน์  แถมเฮียเค้ายิ่งรัดแน่นอีกต่างหาก  อิๆๆๆ...แต่ทั้งหมด ยัง เอ่อ  อยูในระหว่างที่จุงกี้เลือดไหลเป็นทาง?????

    และสุดท้าย...ทนไม่ไหว  หมดสติไป  โอววววววววววว.... นี่ทนอยู่ได้นานนะเนี่ย  พี่นึกว่าจะสิ้นสติไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้

    ซะอีก 5555555 (นี่เค้าดราม่า กันอยู่นะ/// เอ่อ..โทษทีจ๊า..^_^)

    และอีกห้องหนึ่ง ของน้องบอมมี่ ช่างน่ารักและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ  แตกต่างกับห้องพี่จุนนี่เสียจริงๆ อิๆๆๆ

    มินอะมาแบบว่า เป็นสุภาพบุรุษสุดๆ ไปเลยนะเนี่ย  ขอจับมือ แค่สัก 5 นาที...โอ๊ยยยย  พี่เป็นบอมก็ยอมเหอะ..

    อยากครอบดาวดวงนั้น?  มันสวยงามที่สุด และมีค่าเกินกว่าจะเอื้อมถึง  อ๊ากกกกกกกกกกกกก  ชอบจัง...^_^

    ตอนนี้บอมยังไม่พร้อม  มินรออีกนิดนะลูก ไม่นานเกินไปหรอก  จริงๆดาวดวงนั้นก็พร้อมจะเข้าไปอยู่ในอุ้งมือ

    มินแล้วหละ  แต่เวลาตอนนี้ยังไม่เหมาะแค่นั้นเอง... รอหน่อยนะ ^_^  ว่าแต่จะเล่นจั๊กจี๋กันอีกนานมั้ย? 

    คือว่าห้องข้างๆ น่าเป็นห่วงเหลือเกิน...และระวังพี่จุนนี่จะได้ยินเสียงนะ..อิๆๆๆๆ

    แต่ตอนนี้คงยัง  เพราะง่วนการปฐมพยาบาลเฮียอยู่...^_^ 

    ว่าแต่จะทำแผลกันหวานแค่ไหนคะ  น้องแนน ??? อิๆๆ  พี่ไม่ได้อะไร  แต่แค่รู้สึกว่าจุงควรจะได้รับอะไร

    เล็กๆ น้อยๆ ชดเชย การเจ็บตัวครั้งนี้สักนิด  5555555

    ว่าแต่คยูแซง  ที่นอนนับแกะกันนั้น  เค้าหลับกันแล้วเหรอ?  พี่ว่าน่าจะยังนะ  อยากรู้จังว่าเป็นไงต่อ...

    คยูอดใจไหวเหรอเนี่ย...(โอะ!! ลืมเรื่องนี้ไม่ใช่คุณชายเล็ก  อิๆๆ  ) แต่พี่ก็แอบลุ้นนะ...

    แบบว่า good  night  kiss  สักนิดก็ยังดี..(นี่เหรอที่ต้องการ??   จ๊า...^_^)

    และนี่ยังจะมีผู้ที่ปองร้ายอยู่อีก  แซงกี้ คยู & มิน  โอววววววววววววววววววว   ไม่นะ....

    ขออย่าได้เป็นอะไรด้วยน้ำมือคนชั่ว....กันไปเลย.....  แค่ลำพังที่โดนมาก่อนหน้านี้ก็จะแย่อยู่แล้วอะ T_T

    เฮ๊ยยยยยยยยยยย ..... 

    ตอนนี้ก็ได้แค่หวังว่าตอนต่อไปจะมาในเร็ววันอะเนอะ (เกี่ยว??? แฮะๆๆๆ  ก็พี่เอาใจช่วยหนูๆ ทุกคนอะค่าเป็นห่วง )

    น้องพี่คงเหนื่อยไม่เบา..กว่าฟิคตอนนี้จะสำเร็จออกมาได้  เล่นเอาผ่านทั้งรอยยิ้มและคราบน้ำตากันถ้วนหน้า

    เลยทีเดียว แต่ตอนนี้คาดว่าน่าจะดีขึ้นมากแล้ว...ดีแล้วจ๊ะ...จะได้ไม่ต้องเสียใจกันอีก 

    fighting  นะจ๊ะ น้องสาว ^_^

    #448
    0
  5. #447 กะแหล่ง (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 14:23
    นู๋แนนกะแหล่งรู้ข่าวจากเจ๊ๆ รีบตามมาอ่านเลย จุนนี่ดื้อจังไม่ฟังจุงเลยแถมทำจุงหัวแตกด้วย สงสารจุง¤มินบอมแอบหวานนอนดูดาวน่ารักอ่ะ เหมือนแซงกับมินจะโดนสั่งเก็บนะ ไม่อาวนะ
    #447
    0
  6. #446 Jun-jea (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 13:23
    จุนนี่เจ้สงสารเฮีย ยกโทษให้เฮียเถอะนะ พลีสสส แต่โอ๊ะ เหมือนแต่ละคนจะอยู่ในอันตรายนะนั่น เอาใจช่วยเน้อ น้องแนนที่แท้หายไปปั่นฟิคนี่เอง สมใจพี่มากค่ะถึงจะแอบหวั่นใจกับตอนต่อไปนิดๆ 55 พักผ่อนเยอะๆด้วยนะ รีดเดอร์ห่วงใยจ้า
    #446
    0
  7. #445 choco501 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 12:41
    หนูแนนมาอัพแล้วววว ^^

    ต่อที่ฉากลูกสุดที่รักของเจ้ กับ ผู้บุกรุกยามวิกาลซะด้วย อิๆๆ

    จุนนี่ มีการจำว่าเป็นพี่เค้าได้อีกนะลูก แหม๊ ลูกเจ้ความจำดีจัง สงสัยจำกลิ่นได้เหมือนจุงเรื่องนั้น 55

    แต่ก็นะ อย่างแม่ ss ว่า ทำไมถึงดื้อขนาดนี้ละลูก ไม่ลองฟังพี่เค้าดูสักหน่อยเลยเหรอ?

    แต่เจ้ก็เข้าใจลูกนะ ก็จุงอ่า อะไรๆ ก็จะทิ้งลูกเจ้ไปตลอดเลย หลายครั้งแล้วด้วย

    (เอ๊ะ!! แค่สองครั้งไม่ใช่เหรอ? เอ่อ ก็นั่นแหละ แค่ครั้งเดียวมันก็เกินพอสำหรับเจ้แล้ว ชิร์...)

    หุ๊ย!!!...สรุปก็ค้างคากันอีกต่อไป (นี่ท่เหวี่ยงเพราะเรื่องนี้ป่าวเจ้? // แฮะๆๆ เลยรู้กันเลย )

    โอว จุนนี่ทุ่มแจกันใส่เรียกเลือดพี่เค้าเลยเหรอ? ลูกแม่ โหดขึ้นทุกวัน สงสัยค่ายมวยแม่ ss สอนมา 5555

    แต่แม่ว่า หนูไปดูพี่เค้าก่อนเร็ว..ท่าทางจะแย่แล้ววววววว

    มาที่หนูมินบอม คู่นี้ก็น่ารักใช่ย่อย ไปนอนดูดาวกันซะหวานเชียว

    ถึงจะแอบเศร้านิดๆ แต่ก็ดูหวานกว่าอีกห้องมาก..บอมพูดอีกซักครั้งเหอะ..มินอยากได้ยินอะลูก

    จะได้มีกำลังใจต่อสู้กับสิ่งที่กำลังจะมาถึง ก็ดูสิ..เค้ารู้แล้วว่าหนูยังไม่ตาย..

    โอว..น่าเป็นห่วง ขอบคุณไรเตอร์หนูแนนที่มาอัพนะจ๊ะ..เอ่อ..แต่ว่าเจก็ยังแอบค้างอยู่ อิๆๆๆ มิวาย

    เอ้า ยังไงก็มาอัพอีกนะจ๊ะ..สู้ๆๆๆ ขอให้ผ่านมรสุมโดยเร็วจ๊า ^^
    #445
    0
  8. #444 Ss_fc (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 09:31
    เอ! ชายแก่อีกคนเคยโผล่มาแล้วใช่ม้ัย? เจ้ชักลืมๆ มันนานน่ะ แฮะแฮะ!
    #444
    0
  9. #443 Ss_fc (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 09:12
    อัยยะ! เข้ามาดูเล่นๆนู๋แนนอัพ Pink แล้ว ขอบคุณมากจ้ะ ท้ังๆท่ีมีมรสุมจะเป็นเร่ืองอะไร

    เจ้ไม่นู้หรอกนะแต่ขอให้มันผ่านพ้นไปด้วยดีนะ เจ้เป็นกำลังใจให้นู๋เสมอ สู้สู้!

    อยากจะบอกว่าสมหวังท่ีได้อ่านต่อ แต่ก็อยากจะบอกว่ามันค้างงงง อีกแล้วจ้ะ ก็นู๋ท้ิงท้าย

    ตอนท่ีแล้วไว้ให้คิดซะ คิดว่าจะมีฉากน้ัน แต่เอาเข้าจริง ลูกใครหว่าด้ือจัง (ก็ลูกเจ้ไง!

    อะ อ้าว!) จุนน่ีทำไมนู๋ดื้ออย่างน้ีนะ แม่จะตีเองก็ตีไม่ลง สงสัยต้องพึ่งฝ่ามือพิฆาตของ

    พ่ีแซงอีกแล้วม้ัง ฮะฮะ! ทำไมไม่ฟังพ่ีจุงบ้างนะ แล้วยังเล่นงานซะน่วมเลยนะ ปาเข้าไป

    ได้แจกันน่ะ ถ้าโกรธนักก็ยกโอ่งมังกรทุ่มเลยดีม้ัย? แล้วถ้าพ่ีเค้าเป็นอะไรนู๋น่ันแหละ

    จะเสียใจ! แต่จุงก็นะ เจ้จำได้นะเอะอะก็บอกว่าจะไปจากจุนน่ีเร่ือยเลย น้องก็น้อยใจเป็น

    นะ (จุง : ตกลงผมผิด? {ว่าแล้วก็สลบไป} เอ้า! จุนน่ีดูแลพ่ีเค้าด่วน เลือดจะหมดตัวแล้ว

    55!) คู่เดียวเจ้เม้นต์ซะเยอะเลย

    คู่มินบอมถึงจะยังไม่สมหวังแต่ดูจะมีความหวังกว่า เพราะบอมยังเข้าใจความรู้สึกตัวเอง

    จะให้รักคนท่ีคิดว่าเป็นโจรมันก็ต้องใคร่ครวญหนักหน่อย ก็หวานเล็กๆกันไป

    แล้วมีใครอีกคนอยู่เบื้องหลังวอนบินอีกเหรอเน่ีย? นู๋แนนแต่งแบบน้ีก็ลำบากนู๋อีกแล้วล่ะ

    เพราะรีดเดอร์ โดยเฉพาะแม่ยก 2hj ค้างกันเป็นแถบๆ ฮะฮะ!!
    #443
    0