Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 29 : Pink Carnation 27 : ปรับความเข้าใจ // สารภาพ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 พ.ค. 54

Chapter 27


ตอน ปรับความเข้าใจ // สารภาพ


อย่าไป!! พี่ขอร้อง อย่าทิ้งพี่ไปนะคิบอม ฮือ ฮือ!!” ฮยอนจุงยังคงกอดคิบอมจากด้านหลังไม่ยอมปล่อย นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าคนแถวนั้นเริ่มจะมองมากันแล้ว

ฮยอนจุงเห็นท่าว่าสองพี่น้องคงจะไม่จบกันง่ายๆแน่ จึงต้องรีบหาตัวช่วย



ฮัลโหล!! ยองแซง นี่ฉันเองนะ ฮยอนจุง



(มะ.....มีอะไรเหรอฮยอนจุง.......นี่!! คยูจง อย่าเพิ่งมากวนสิ ฉันคุยโทรศัพท์อยู่นะ)



นายช่วยรีบมาที่ซูเปอร์มาเก็ตแถวๆบ้านฮยองจุนได้มั้ย พอดีว่าเกิดเรื่องกับฮยองจุนแล้วก็คิบอมนะ



(ห๊า!! ว่าไงนะ เกิดเรื่องอะไรขึ้น.....อ่ะ!! คยูจงอยู่นิ่งๆสิ)



เหมือนว่านายจะไม่ว่างนะ



(ว่างสิ!! เดี๋ยวฉันจะรีบไปนะ นายก็ดูพวกเขาสองคนไว้ก่อนล่ะกัน)



อืม!! นายรีบๆมาล่ะกัน...แต่ก่อนมาก็ทำธุระของนายให้เสร็จก่อนล่ะกันนะ



(บ้า!! ฉันจะวางแล้วนะ)



อืม!! แล้วเจอกันเมื่อแอบส่งข่าวให้ยองแซงรู้แล้ว ฮยอนจุงก็กลับมาดูสถานการณ์ความคืบหน้าของสองพี่น้องต่อ



ฮยองจุน คิบอม พี่ว่ามานั่งคุยกันดีๆเถอะนะ พวกนายสองคนมายืนอยู่ตรงนี้ คนเขามองกันหมดแล้วนะ ฮยอนจุงเอื้อมมือไปแตะบ่าฮยองจุน



ไม่!! ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้นฮยองจุนยังคงกอดคิบอมไม่ยอมปล่อย



คิบอม ถือว่าเห็นแก่ฉันเถอะนะ กลับไปกับฮยองจุนเถอะเมื่อพูดกับฮยองจุนไม่ได้ ฮยอนจุงเลยหันไปพูดกับคิบอมแทน



.....................คิบอมไม่ตอบ ทั้งยังยืนนิ่งเป็นหุ่นยนต์



ถ้านายลำบากใจเพราะฉัน ฉันไปก็ได้ฮยอนจุงรู้ดีว่าคิบอมไม่ชอบหน้าตัวเองเท่าไหร่ เขาต้องเป็นคนไป ไม่ใช่คิบอม!!



โชคดี!!” คิบอมขยับปากตอบเล็กน้อย



พี่ฮยอนจุง!!” ฮยองจุนมองไปที่ฮยอนจุงอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน เขาเอ่ยชื่อฮยอนจุงออกมาเบาๆ



ฮยองจุน...นายดูแลตัวเองให้ดีด้วยนะ แล้วก็อย่าลืมทานอาหารให้ครบทุกมื้อล่ะ พี่ไปนะฮยอนจุงเดินเข้าไปลูบศีรษะฮยองจุนที่กำลังกอดคิบอมอยู่เบาๆ



พี่ฮยอนจุง!! ไม่นะฮะ ไม่เอาแบบนี้นะฮยองจุนปล่อยแขนออกจากคิบอม แล้วหันมาเขย่าแขนฮยอนจุงแทน



ฮยองจุน นายอยู่ได้โดยไม่ต้องมีพี่......แต่ว่านายอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคิบอม เชื่อพี่เถอะนะ



ไม่!! ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่ ผมอยู่ไม่ได้ฮยองจุนเข้าไปสวมกอดฮยอนจุงแล้วร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร



ฮยองจุนอย่างทำตัวไร้เหตุผลแบบนี้สิ ที่นายต้องร้องไห้ทุกวันก็เพราะคิบอมออกจากบ้านไปไม่ใช่เหรอ นายไม่ใช่เหรอที่เป็นห่วงคิบอมจนไม่ยอมกินอะไรเลยสักอย่าง ที่นายทำไปทั้งหมดเพราะว่านายต้องการคิบอมฮยอนจุงผละออกจากกอดแล้วจับบ่าทั้งสองข้างของฮยองจุนไว้



ฮยองจุนฟังพี่นะ นายควรที่จะปรับความเข้าใจกับคิบอม เพราะยังไงคิบอมก็คือน้องชายของนาย และนายก็คือพี่ชายของคิบอม ส่วนพี่...ก็แค่คนอื่น



ไม่...ไม่ใช่นะฮะ ผมไม่เคยคิดแบบนั้นนะ พี่ไม่ใช่คนอื่นสำหรับผมนะฮยองจุนส่ายหน้าอย่างไม่ยอมรับความจริง



ดูแลฮยองจุนด้วยนะคิบอม.....ฮยองจุน พี่ไปแล้วนะ ดูแลตัวเองด้วยฮยอนจุงต้องตัดใจแกล้งไม่ได้ยินเสียงของฮยองจุน เขาตัดสินใจเดินหันหลังออกจากซูเปอร์มาเก็ตไป



พี่ฮยอนจุง!! ไม่นะ พี่จะทิ้งผมไปแบบนี้ไม่ได้นะฮยองจุนได้แต่ร้องเรียก แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฮยอนจุงหันหลังกลับมา



คิบอม นายทำแบบนี้ทำไม นายไล่พี่ฮยอนจุงเขาไปทำไม......ฮือ!!” ฮยองจุนปรี่เข้าไปทุบอกคิบอม ทั้งยังร้องไห้ออกมาไม่ยอมหยุด



ผมไม่ได้ไล่ พี่ฮยอนจุงเขาไปเอง พี่ก็ได้ยินไม่ใช่เหรอ เขาบอกว่าเขาจะเป็นคนไปเองคิบอมจับมือสองข้างของฮยองจุนที่ทุบตีเขาให้หยุด



ไม่จริง!! นายไล่เขา พี่ไม่ยอม พี่จะไปตามเขากลับมาฮยองจุนพูดออกมาทั้งน้ำตา



ทำไมพี่ถึงว่าผมผิดอยู่ทุกเรื่องนะ สำหรับพี่คงจะเห็นผมเป็นแค่ตัวปัญหาสินะ พี่ไม่เคยเข้าใจผมเลยคิบอมพูดออกมาอย่างน้อยใจ ทุกครั้งที่เกิดเรื่อง ฮยองจุนก็จะหาว่าเขาผิดเสมอ



สองพี่น้องได้แต่ก้มหน้าไม่ยอมสบตากันเลยแม้แต่น้อย ทุกอย่างอยู่ในความเงียบสงบ



ทำไมพวกนายต้องมาทะเลาะกันด้วยเรื่องไร้สาระแบบนี้นะ พวกนายจะให้ปัญหาทุกอย่างจบลงด้วยการตัดขาดจากกันหรือไง ยองแซงเดินเข้ามาในซูเปอร์มาเก็ตด้วยสีหน้าไม่พอใจ สองพี่ห้องหันหน้าไปตามเสียง



พี่ยองแซง // พี่ยองแซง



/เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!\

 


ไม่ทันที่สองพี่น้องจะได้พูดอะไร ยองแซงก็เข้ามาวาดฝ่ามือลงไปที่ใบหน้าหวานๆของสองพี่น้องคนละที



นายยังเป็นพี่น้องกันอยู่หรือเปล่า พี่น้องเขามายืนทะเลาะกันแบบนี้เหรอ ฉันเรียกสติพวกนายแล้วนะ ลองคิดดูให้ดีสิยองแซงยืนกอดออกมองพี่น้องทั้งสองคนที่เอาแต่ก้มหน้า



ทำไมนายถึงยกคนอื่นมาเป็นเหตุผลที่พวกนายทะเลาะกัน ตกลงพวกนายไม่เข้าใจกันหรือว่าทะเลาะกันเพราะคนอื่นเป็นต้นเหตุ



.......................................ฮยองจุนกับคิบอมได้แต่เงียบ ไม่กล้าพูดอะไรออกมา



ทำไมไม่มีใครตอบพี่มาสักคนล่ะ พวกนายยังเห็นพี่เป็นพี่ของพวกนายหรือเปล่า



พี่ยองแซง//พี่ยองแซงสองพี่น้องโผเข้ากอดยองแซงแนบแน่น น้ำตาเริ่มไหลออกมาอย่างช้าอย่างห้ามไม่หยุด



เรากลับไปคุยกันที่บ้านเถอะนะยองแซงกอดปลอบทั้งสองคนด้วยความอบอุ่น มือบางพลางลูบศีรษะทั้งสองคนเบาๆ



อีกด้าน


จองมินได้แต่แอบยืนดูอยู่ที่มุมเสา ด้วยความเห็นใจและเสียใจที่ทำให้เรื่องมันวุ่นวายไปหมด



ฉันขอโทษที่ทำให้นายกับพี่นายต้องทะเลาะกัน ฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด ฉันผิดเอง ฉันจะไปจากนาย ลาก่อน คิมคิบอมจองมินตัดสินใจเดินออกจากซูปเปอร์มาเก็ตไป


*******************************************


บ้านยองแซง


ยองแซงเดินนำสองพี่น้องเข้าไปในบ้าน ก่อนที่จะเจอคยูจงยืนขวางอยู่



อ้าว!! นายยังไม่กลับอีกเหรอยองแซงร้องทัก



ผมเป็นห่วงพี่นะครับ ก็เลยรอพี่



ฉันไม่เป็นอะไรหรอกน่า นายกลับไปก่อนเถอะนะ แล้วค่อยโทรคุยกันยองแซงเดินเข้ามาจับมือคยูจง



เชื่อฉันเถอะนะ ฉันขอเคลียร์เรื่องนี้ให้จบก่อน



ก็ได้ครับ แล้วผมโทรโทรหาพี่ทีหลังนะคยูจงจำใจต้องยอมกลับบ้าน เขาเอื้อมมือไปสวมกอดยองแซงอย่างเนิ่นนานแล้วผละออกมา



อืม!! ฉันจะรอนะให้นายโทรมานะ



ครับ.....ผมรักพี่นะ



ฉันก็รักนายคยูจง



อ่ะแฮ่ม!!” เสียงดังขัดจังหวะของฮยองจุนทำให้ยองแซงต้องถอยหลังห่างจากคยูจง



แล้วเจอกันใหม่นะครับคุณคยูจงคิบอมก้มศีรษะลงเล็กน้อย



ครับ....ผมไปก่อนนะครับพี่ยองแซงคยูจงโบกมือลา ก่อนที่จะหันหลังเดินออกจากบ้านไป



เมื่อคยูจงเดินออกไปแล้ว บรรยากาศภายในบ้านก็เงียบลง สองพี่น้องก้มหน้าก้มตาไม่พูดจาอะไร ยองแซงเดินเข้ามาใกล้ทั้งสองคน ก่อนที่จะเอ่ยปากสั่ง



ขึ้นไปรอที่ห้องฉัน เรามีเรื่องต้องคุยกันเมื่อยองแซงออกปากสั่ง ทั้งคู่ก็เดินขึ้นบันไดไปยังห้องของยองแซง



พอสองพี่น้องเดินขึ้นไปแล้ว ยองแซงก็รีบหยิบโทรศัพท์ต่อสายไปหาใครคนหนึ่ง



คุณยองจินครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะเข้าบริษัทนะ



[ครับคุณชาย เอ่อ!! คุณชายครับ ท่านประธานได้บอกคุณชายหรือยังครับว่าพรุ่งนี้ท่านประธานจะเปิดตัวคุณในฐานะผู้บริหารคนใหม่]



ว่าไงนะ!! ผู้บริหารคนใหม่เหรอ แต่ผมยังไม่รู้เรื่องอะไรเท่าไหร่เลยนะ



[มันเป็นเรื่องด่วนนะครับ]



แล้วผมต้องทำอะไรบ้างครับ



[ไม่ต้องทำอะไรมากหรอกครับ แค่ไปนั่งประชุมร่วมกับผู้บริหารท่านอื่น ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะช่วยคุณชายเอง]



ครับ!! โอเคครับยองแซงวางสายจากยองจิน แล้วเดินขึ้นบันไดไปที่ห้องของตัวเอง


*******************************************


/โอ๊ะ!!\


ขอโทษครับ // ขอโทษครับ



นาย // คุณสองเสียงประสานกันร้องออกมาอย่างตกใจ



คุณฮยอนจุงมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ เมื่อกี้เห็นอยู่กลับคุณฮยองจุนนี่น่า!!” จองมินได้แต่มองอย่างสงสัย



อย่าเรียกคุณเลย เรียกฉันว่าฮยอนจุงดีกว่า ฉันว่าเราน่าจะมาเป็นเพื่อนกันได้นะฮยอนจุงพูดอย่างเป็นมิตร



งั้นฉันเรียกนายแบบปกติล่ะกันนะฮยอนจุงจองมินส่งยิ้มให้เล็กน้อย



ได้สิ...ตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนะ ว่าแต่นายชื่อ.......ฮยอนจุงพยายามนึก



ฉันชื่อจองมิน ปาร์คจองมิน



อ่อ!! จองมินฮยอนจุงพยักหน้าเข้าใจ



นายว่างหรือเปล่า ฉันขอคุยอะไรด้วยด้วยหน่อยสิจองมินเอ่ยถาม



ว่างสิ ฉันก็มีเรื่องที่จะต้องคุยกับนายเหมือนกันฮยอนจุงพยักหน้าแล้วเดินนำจองมินไป

 
                            *************************************



ห้องยองแซง


ภายในห้องนอนสีฟ้าของยองแซง ฮยองจุนกับคิบอมเดินไปนั่งบนเตียงของยองแซงคนล่ะฝั่ง ทั้งๆที่ห้องนอนดูสะอาดเย็นตาพาให้สดชื่น แต่ตอนนี้มันกลับทำให้ทุกอย่างดูเงียบงัน มีแต่ความอึดอัด



/แอ๊ด!!\ ยองแซงเปิดประตูเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่อยู่ตรงปลายเตียง เขานั่งหันหน้าไปทางเตียงใหญ่เพื่อที่จะได้มองหน้าทั้งสองคนได้ถนัดยิ่งขึ้น



เอาล่ะ!! คราวนี้พวกนายก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่ฟัง ยองแซงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น สองพี่น้องได้แต่ก้มหน้าไม่พูดอะไร



ถ้าไม่มีใครพูด พี่จะโกรธจริงๆแล้วนะยองแซงย้ำอีกครั้ง



เอ่อ!! คือว่าที่จริงแล้ว ผมก็แค่.....เอ่อ!!” ฮยองจุนเอ่ยปากพูดขึ้นมา



เอ่อ....อะไรของนาย พูดมาสิ



พี่ยองแซง ผมขอโทษนะครับ ขอโทษที่ทำให้พี่ต้องเดือดร้อนคิบอมพูดขึ้นมาบ้าง



ขอโทษนะครับที่ทำให้เป็นห่วง แต่ผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนะฮยองจุนแย่งพูดบ้าง



ใช่!! พี่เดือดร้อนเพราะพวกนาย แล้วพี่ก็เป็นห่วงพวกนายด้วย ถึงพี่จะเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง แต่พี่ก็ไม่ใช่คนที่คิดอะไรไม่เป็น พวกนายไม่ใช่น้องชายพี่แท้ๆ ทำไมพี่ต้องเดือดร้อนกับเรื่องของพวกนายด้วยแล้วทำไมพี่ถึงต้องไปเป็นห่วงพวกนายด้วย พวกนายว่าอย่างนั้นมั้ย ฮยองจุน คิบอมยองแซงค่อยๆพูดอย่างใจเย็น



เอ่อ......พี่ยองแซง อย่าพูดแบบนี้สิครับ ผมเสียใจที่มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นคิบอมรีบเอ่ยปากพูดอีกครั้งเมื่อเห็นว่ายองแซงเริ่มน้ำตาเอ่อ



พวกนายเสียใจเหรอ พวกนายพูดได้แค่นี้เหรอ ทำไมพี่ต้องมานั่งเสียใจกับเรื่องพวกนี้ด้วยนะ พี่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกนายสักนิด สายเลือดเดียวกันก็ไม่ใช่



พี่ยองแซง พี่ก็รู้ว่าผมเป็นคนใจร้อน พูดอะไรทำอะไรไม่ค่อยได้คิดหน้าคิดหลัง ผมขอโทษ ต่อไปผมจะปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นนะครับฮยองจุนรีบเดินไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้ายองแซง คิบอมก็ลุกตามฮยองจุนไปนั่งคุกเข่าตรงหน้ายองแซงเหมือนกัน



นายทำได้เหรอฮยองจุน ถ้าพี่จำไม่ผิด นายพูดแบบนี้มาหลายครั้งแล้วนะ พี่ยังเชื่อนายได้อีกเหรอ



แล้วผมต้องทำยังไงพี่ถึงจะเชื่อว่าผมพูดจริงๆฮยองจุนเองก็เริ่มจะเสียงสั่นแล้วเหมือนกัน



ผมก็จะพยายามที่จะเข้าใจคนอื่นให้มากขึ้น ผมจะพยายามเอาใจเขามาใส่ใจเรา ผมสัญญานะครับพี่ยองแซงคิบอมเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกัน



เชื่อได้หรือเชื่อไม่ได้มันอยู่ที่การกระทำต่างหาก พี่ไม่ได้ต้องการคำสัญญา พี่อยากให้นายได้ทำมันจริงๆ ทำเพื่อพี่สักครั้งจะได้มั้ยฮยองจุน คิบอม



............................ทั้งสองคนไม่พูดอะไร แต่เอื้อมมือไปจับมือยองแซงไว้คนล่ะข้าง



พี่รู้จักพวกนายก็ตั้งแต่เด็กๆแล้ว พวกนายยังไม่รู้นิสัยของพี่อีกเหรอ แล้วอีกอย่างนะ พี่ไม่เคยเห็นพวกนายหมางเมินกันแบบนี้มาก่อนเลย พวกนายเป็นอะไรกันแน่ น้อยใจเหรอ หรือพวกนายไม่อยากที่จะเป็นพี่น้องกันแล้วพูดจบน้ำตาที่กั้นเอาไว้ของยองแซงก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่หยุด สองพี่น้องได้แต่มองอย่างตกใจที่จู่ๆยองแซงก็ร้องไห้



ให้ตายสิ!! ทำไมฉันต้องร้องไห้ด้วยนะยองแซงรีบปาดน้ำตา แต่ก็เหมือนว่ามันจะไม่ช่วยอะไร เพราะน้ำตามันก็ยังคงไหลออกมาอย่างไม่มีหยุด



ครับ!! ผมก็แค่น้อยใจ น้อยใจที่พี่ฮยองจุนไม่เข้าใจผมเลย พี่ฮยองจุนไม่ฟังเหตุผลของผมเลย ผมไม่ได้โกรธที่พี่ฮยองจุนทำร้ายผมเมื่อวันนั้น แต่ผมเสียใจที่พี่ฮยองจุนไม่เคยไว้ใจผมแล้วก็ไม่เคยเชื่อใจผมเลยคิบอมพูดออกมาเป็นคนแรก



ผมก็น้อยใจที่คิบอมเขาไม่เคยเข้าใจผมเลย เขาไม่รับรู้เลยว่าผมเป็นห่วงเขาแค่ไหน แต่ก่อนคิบอมก็จะคอยปรึกษาปัญหากับผมเสมอ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคิบอมคงจะไม่ต้องการผมแล้ว ผมกลัวว่าคิบอมจะรักคนอื่นมากกว่าผม ผมกลัวว่าคิบอมจะเกลียดพี่ชายอย่างผม เพราะผมเป็นคนนิสัยแบบนี้ คิบอมคงจะรับไม่ได้กับพี่เผด็จการอย่างผมฮยองจุนพยายามที่จะกั้นน้ำตาที่มันกำลังจะไหลออกมา




ฉันทนเห็นพวกนายเป็นแบบนี้ไม่ได้ ฮยองจุน คิบอม พี่ขอร้อง หันมาคุยกันดีๆ ดีกว่านะยองแซงเอื้อมมือไปแตะที่บ่าของทั้งสองคนเบาๆ



เชื่อพี่เถอะนะ ยังไงพวกนายทั้งสองคนก็เป็นพี่น้องกัน เป็นพี่น้องกันจะโกรธเกลียดกันก็เท่านั้น ยังไงก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจนโตแล้ว จะมาน้อยใจกันในเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน



ครับ!! ต่อไปนี้ผมจะปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ผมจะไม่ทำตัวเป็นคนไร้เหตุผลอีกแล้วครับพี่ยองแซงฮยองจุนลุกขึ้นสวมกอดยองแซงอย่างช้าๆ



ผมก็เหมือนกันครับพี่ยองแซงคิบอมลุกขึ้นสวมกอดยองแซงอีกคน



คิบอม



ครับพี่ฮยองจุน



พี่ขอโทษนะ ต่อไปนี้พี่จะเข้าใจนายให้มากกว่านี้ฮยองจุนบอกกับคิบอมในอ้อมกอดของยองแซง



พี่ไม่ต้องขอโทษผมหรอกนะ ผมต่างหากที่ต้องขอโทษพี่ พี่ฮยองจุน ผมขอโทษที่เป็นน้องชายที่ไม่เชื่อฟังพี่เลย ยกโทษให้ผมด้วยนะครับคิบอมใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้กอดยองแซงเอื้อมไปจับมือฮยองจุนไว้



พี่ไม่เคยโกรธนายคิบอม พี่ไม่ได้โกรธนาย!!” น้ำตาของฮยองจุนเริ่มไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว



ขอบคุณครับพี่ฮยองจุนคิบอมเองก็ตอบรับด้วยน้ำตา



ดีแล้วที่พวกนายเข้าใจกัน ฉันคงอยู่อย่างไม่มีความสุขถ้าเห็นพวกนายสองพี่น้องต้องทะเลาะกัน ฮยองจุน คิบอม นายอย่าทำแบบนี้กันอีกนะ หันหน้าคุยกันปรับความเข้าใจกันดีๆ พี่จะคอยช่วยและดูแลพวกนายเอง ไม่ต้องกังวลนะ พี่ยังอยู่ข้างพวกนายเสมอยองแซงกอดปลอบทั้งสองด้วยความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ความอบอุ่นของการเป็นครอบครัวเดียวกัน ถึงแม้ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันก็ตาม


*****************************************


ร้านอาหาร

ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งบรรยากาศภายในร้านก็ถูกเนรมิตด้วยเสียงดนตรีที่แสนไพเราะ ทั้งสองคนเลือกนั่งที่โต๊ะวีไอพีที่อยู่ข้างในสุดของร้านและดูเหมือนจะเป็นมุมที่เป็นส่วนตัวที่สุด



เอ่อ!! นายมีอะไรจะถามฉันเหรอฮยอนจุงเมื่อทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ทั้งคู่ก็ชวนกันคุยทันที



เรื่องยองแซงนะ นายคิดจะทำอย่างนั้นจริงๆเหรอคำถามของฮยอนจุงเล่นเอาจองมินชะงักไป



(ฉันคงต้องบอกความจริงสินะ ฉันไม่อยากโกหกอีกต่อไปแล้ว : จองมิน)



เอ่อ!! ถ้าฉันพูดไปนายจะเชื่อฉันมั้ย ที่จริงแล้วฉันถูกบังคับนะ พ่อของฉันเคยเป็นนักฆ่ามาก่อน มันก็เลยทำให้ฉันต้องรับสืบทอดมันมาทั้งๆที่ฉันไม่ต้องการเลยสักนิด
 


นะ.....นักฆ่าระ...เหรอฮยอนจุงเริ่มหน้าซีดเหงื่อตกเล็กน้อย



ใช่แล้วล่ะ...แต่ตอนนี้ฉันเลิกแล้ว ฉันไม่คิดที่จะเป็นมันอีกแล้ว นายไม่ต้องกลัวฉันหรอกนะ ฉันจะไม่ทำร้ายใครอีกจองมินรีบอธิบาย



แล้วทำนายถึงต้องตามฆ่ายองแซงด้วยล่ะ นายบอกเหตุผลให้ฉันฟังได้มั้ย



ฉันก็ไม่ได้รู้อะไรมากหรอกนะ ฉันรู้แค่ว่าเจ้านายของฉันต้องการเป็นผู้บริหารบริษัทใหญ่ของท่านประธานฮอนะ แต่ท่านประธานฮอบอกกับเขาว่าจะให้ยองแซงเป็นคนดูแลกิจการเอง เจ้านายฉันก็เลยคิดว่าถ้าไม่มียองแซงสักคนเขาอาจจะได้เป็นประธานบริษัทได้ ด้วยเหตุผลนี้แหละที่ทำให้ฉันต้องตามฆ่ายองแซง



ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ยองแซงก็กำลังตกอยู่ในอันตรายนะสิ แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะฮยอนจุงเริ่มร้อนรนมากยิ่งขึ้น



ใจเย็นๆฮยอนจุง เดี๋ยวฉันจะไปสืบดูว่าพวกนั้นจะทำยังต่อไป อย่าเพิ่งวู่วามไป ตอนนี้ฉันฝากให้นายไปบอกยองแซงให้ระวังตัวให้มากหน่อย อย่าไว้ใจใครง่ายๆ แล้วก็เอ่อ...ถ้าเป็นไปได้ก็ควรจะมีคนคุ้มครองอยู่ตลอดเวลาก็ดีนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะได้ช่วยเหลือยองแซงได้ทัน



แล้วฉันจะไปบอกยองแซงยังไง ถ้าเกิดฉันบอกยองแซงแล้วพวกที่ตามฆ่ายองแซงรู้เข้า ฉันไม่โดนฆ่าหมกป่าเหรอฮยอนจุงเริ่มจะจินตนาการไปไกลแล้ว



นายก็กลัวเกินไปแล้ว ฉันคิดว่านายเป็นคนที่ดูไม่เกรงกลัวอะไรง่ายๆ เป็นเกราะคอยคุ้มกันคนอื่นได้ เหอะๆๆฉันคิดผิดเหรอเนี๋ยจองมินส่ายหน้าอย่างผิดหวังสุดๆ



บะ....บ้าน้า ฉันนะแมนสุดๆจะบอกให้ คนร้ายเป็นร้อยฉันก็ไม่กลัวหรอกนะ โอเคๆๆเดี๋ยวฉันจะไปบอกคยูจงให้เขาดูแลยองแซงให้ดีๆก็แล้วกันฮยอนจุงเริ่มโอ้อวดไปเรื่อยๆๆ



อืมๆๆ ฉันเชื่อๆๆ นายเนี๋ยโม้ไม่เบาเลยนะ



บ้า!! ใครโม้กัน ฉันพูดจริงต่างหากฮยอนจุงรีบแก้ตัวทันที



อืมๆ จริงก็จริง ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ร้อนตัวไปได้จองมินหัวเราะอย่างชอบใจที่ได้แกล้งคน



ไม่ได้ร้อนตัว แต่ยองแซงไม่ใช่คนที่ฉันจะต้องดูแล ยองแซงเขามีคยูจงคอยดูแลอยู่แล้ว ส่วนฉัน ก็มีคนที่ฉันต้องดูแลแล้วเหมือนกันเมื่อพูดถึงใครคนนั้นก็อดจะเศร้าไม่ได้



อ้าว!! กลายเป็นหมาหงอยซะงั้น เป็นอะไรไปอีกล่ะจองมินเอ่ยถามเมื่อจู่ๆฮยอนจุงก็เกิดอาการเศร้าซึม



เฮ้อ!! เซ็งน้องแฟนอ่ะ ฮยองจุนต้องเสียใจมากแน่ๆที่ฉันทิ้งเขามาแบบนี้ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อครอบครัวเขาไม่ต้องการว่าแล้วก็กระดกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม



ฉันว่าคิบอมคงไม่ได้เกลียดอะไรนายมากหรอกนะ เขาก็แค่หวงฮยองจุนมากเกินไปแค่นั้นเอง คงไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก นายก็พยายามเอาชนะใจคิบอมให้ได้ก็แล้วกัน แต่ฉันคงจะยากนะ ฮยองจุนคงจะเกลียดฉันไปแล้วล่ะ เฮ้อ!! ฉันจะต้องผิดหวังกับความรักอีกเท่าไหร่กันนะจองมินถอนหายใจออกมาอย่างหมดหวัง



ถ้าเรื่องฮยองจุนนะไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันจะลองไปพูดกับเขาดู คงไม่ยากเกินความสามารถเท่าไหร่ แต่น้องชายนะ เหมือนว่าฉันจะไม่สามารถจริงๆ เฮ้อ!! คิดแล้วก็เหนื่อยใจเมื่ออะไรๆไม่ได้ดั่งใจก็ยกเหล้าขึ้นดื่มอีกรอบ จองมินเองก็เกิดอาการท้อแท้ไม่ต่างกัน



เอาน่าใจเย็นๆ เรามันก็หัวอกเดียวกันนั่นแหละ ฉันว่าเรามาร่วมมือกันดีกว่า ฉันจะทำให้ฮยองจุนเข้าใจนายให้ได้ ส่วนนาย ช่วยทำให้คิบอมไม่เกลียดหน้าฉันหน่อยสิ” 



 

เฮ้อ!! ได้สิ แต่ว่าฉันจะเจอคิบอมได้ยังไงล่ะ ฮยองจุนกีดกันฉันซะขนาดนั้น



เอาน่า!! มันคงไม่ใช่เรื่องยากหรอก ฉันจะช่วยนายเองฮยอนจุงเอื้อมมือแตะบ่าจองมินเบาๆ



อืม!! โอเค......แล้วนายจะถามอะไรฉันอีกมั้ย!!”



อ่ะ.....เอ่อ คือที่จริงแล้วฉันก็ไม่อยากจะถามเรื่องนี้กับนายหรอกนะ แต่ว่าฉันสงสัยจริง



เรื่องอะไรล่ะ



คิบอมเคยพูดว่านายความจำเสื่อมจองมินชะงักกับคำถามของฮยอนจุงเล็กน้อย เขานั่งคิดสักพักก่อนที่จะเอ่ยตอบ



ใช่!! คิบอมคิดว่าฉันความจำเสื่อม แต่จริงๆแล้วฉันไม่ได้ความจำเสื่อมหรอกนะ ที่ฉันทำไปเพราะฉันจำเป็นนะจองมินไม่อยากที่จะโกหกใครอีกจึงเลือกที่จะพูดความจริง แต่เมื่อฮยอนจุงได้ฟังอย่างนั้นก็ออกอาการตกใจไม่น้อย



ฉันว่านายพลาดแล้วล่ะจองมิน คิบอมเกลียดคนโกหกที่สุด ถ้าเขารู้ความจริงว่านายไม่ได้ความจำเสื่อม เขาจะต้องเกลียดนายแน่



แต่ที่ฉันทำไปก็เพราะต้องการปกป้องคิบอมนะ ถ้าพวกมันรู้ว่าฉันรักคิบอม มันจะต้องตามมาทำร้ายคิบอมอีกคนแน่ ฉันก็เพิ่งรอดตายมาจากพวกมันนะ

เฮ้อ!! แล้วนายจะปิดคิบอมต่อไปเหรอ



ฉันก็ไม่อยากโกหกเหมือนกัน แต่ยิ่งคิบอมรู้มากเท่าไหร่ คิบอมก็ต้องตกอยู่ในอันตราย ฉันคงทนไม่ได้ ถ้าคิบอมจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น



เฮ้อ!! งั้นก็แล้วแต่นายก็แล้วกัน ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกนะ ถ้าฉันช่วยได้ก็จะช่วย



อืม!! ถ้าอย่างนั้นนายก็ช่วยฉันเรื่องฮยองจุนด้วยก็แล้วกัน



ได้สิ!! อย่าลืมคิบอมด้วยนะ เพราะฉันกับเขาก็ยังคงเป็นปัญหาที่ไม่มีทางแก้



อืม!! ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว......ถ้างั้นฉันต้องขอตัวก่อนนะ มีธุระนิดหน่อย



โอเค!! แล้วค่อยเจอกันนะ เอาเบอร์ของนายมาล่ะกัน เอาไว้รายงานสถานการณ์จองมินยื่นโทรศัพท์ให้กับฮยอนจุง



มีปัญหาอะไรก็โทรมาหาฉันก็แล้วกันนะ ฉันเมมเบอร์นายไว้แล้วฮยอนจุงก้มดูหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองก็เห็นว่ามีสายเข้าจากจองมิน เขากดเซฟเบอร์แล้วส่งโทรศัพท์ของจองมินคืนให้



งั้นก็เจอกันวันหลังนะฮยอนจุง



เช่นกันเมื่อบอกลากันเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็เดินออกจากร้านทางใครทางมัน


***************************************


บ้านคยูจง

รถยนต์สปอร์ตสีเขียวคันหรูแล่นเข้ามาจอดอยู่หน้าบ้านคยูจง ยองแซงก้าวลงจากรถมายืนอยู่หน้าประตู กดกริ่งเรียกคนในบ้าน สักพักก็มีคนเดินออกมา เป็นคุณพ่อของคยูจง คิมคิยอง นั่นเอง



สะ....สวัสดีครับคุณท่าน นี่ก็เย็นมากแล้วจะออกไปไหนเหรอครับ



หวัดดียองแซง ฉันต้องไปเตรียมงานสำหรับวันพรุ่งนี้นะ แล้วนายเตรียมตัวไปถึงไหนแล้วล่ะ



เอ่อ....พอดีผมเพิ่งรู้ข่าวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเองครับ ก็เลยยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรยองแซงยังคงก้มหน้าลงพื้นเพราะไม่กล้าที่จะสบตากับคิยองมากนัก



อ่อ!! ถ้าอย่างนั้น ถ้าไม่เข้าใจอะไรก็ถามคยูจงเขาได้นะ เขาก็พอมีความรู้อยู่บ้าง วันนี้จะนอนที่นี่เลยมั้ยล่ะ พรุ่งนี้จะได้ไปพร้อมกับคยูจงเลย



ครับ!!” ยองแซงขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจที่คิยองพูด

ไม่เข้าใจอะไรเหรอยองแซง



คือ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคยูจงล่ะครับ



นายไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็จะรู้เอง นายเตรียมรับเซอร์ไพรซ์ได้เลย



เซอร์ไพรซ์??



เอาน่า!! เดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็จะรู้เอง รีบเข้าบ้านเถอะ ฉันก็จะไปแล้ว



ครับ!! เดินทางปลอดภัยนะครับ



อืม!! พรุ่งนี้ค่อยเจอกันนะ เพราะว่าคืนนี้ฉันไม่กลับ



ครับ!! คุณท่านยองแซงโค้งลาคิยองอีกครั้ง ก่อนที่จะส่งกุญแจรถให้สาวใช้ที่เพิ่งเดินมาเพื่อให้ขับรถไปเก็บให้ ส่วนยองแซงก็รีบตรงดิ่งไปหาคยูจงที่ห้องทันที..........



ห้องคยูจง


/ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!\


เสียงเคาะประดังรบกวนคยูจงที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ คยูจงเดินออกมาในสภาพที่เปลือยอกมีเพียงผ้าขนหนูผืนบางห่อหุ้มตัวเอาไว้พร้อมกับผมที่เปียกโชก คยูจงเดินไปเปิดประตู



/แอ๊ด!!\



O_O เอ่อ!!” ยองแซงยืนอึ้งอยู่หน้าประตู พูดอะไรไม่ออก



อ้าว!! พี่ยองแซง มาแล้วเหรอครับ แหม!! ทนคิดถึงผมไม่ไหวล่ะสิคยูจงดึงตัวยองแซงมากอด ก่อนที่จะผลักประตูให้ปิดลง



เงียบทำไมล่ะครับ....หืม!!” คยูจงกระซิบข้างหูเล่นเอายองแซงสติกระเจิดกระเจิง



อ่ะ.....เอ่อ....ปะ....ไปใส่เสื้อผ้าก่อนสิคยูจงยองแซงพยายามดันตัวให้ออกจากอ้อมกอดของคยูจงแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ



ไม่เห็นเป็นไรเลย คนก็เคยๆกันอยู่ จริงมั้ยครับ



ตะ...แต่น้ำมันโดนเสื้อผ้าของฉันเปียกหมดแล้วนะ ฉันไม่มีเสื้อผ้าใส่



ไม่เห็นเป็นไรเลย...ใส่ของผมก่อนก็ได้....ไปอาบน้ำกับผมอีกรอบมั้ยครับคยูจงก้มลงกระซิบที่หูของยองแซงอีกครั้ง ยองแซงเริ่มหน้าแดง



คยูจง!!” ยองแซงค่อยๆบิดตัวออกจากอ้อมกอดคยูจงช้าๆ



ครับ........พี่ยองแซงคยูจงเลยเปลี่ยนท่าเป็นการโอบเอวยองแซงไว้แทน



ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า



ไม่ไปครับ



ทำไม



ไม่มีเหตุผลครับ



พูดยากจริงๆเลยนะนายเนี๋ย...เปลืองตัวอีกแล้ว



/จุ๊บ!! จุ๊บ!!\ ยองแซงก้มลงจรดริมฝีปากไปที่แก้มของคยูจงทั้งสองข้าง



พอใจหรือยัง!!” คนถูกบังคับทำหน้าบึ้ง



ไม่ครับ!! มันต้องแบบนี้ต่างหาก



แบบไหน...อุ๊บ!! OxO!!” คยูจงเขยิบเข้าประชิดตัวยองแซง ก่อนที่จะโน้มหน้าลงทาบริมฝีปากอย่างอ่อนโยน สองมือหนาโอบกอดยองแซงอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินถอยหลังไปยังเตียงนอนใหญ่ ยองแซงทำตาโตอย่างตกใจ พยายามจะดันตัวคยูจงให้ออกห่าง แต่คยูจงก็ไม่ยอมละริมฝีปากออกมา



/ผลั๊ก!! ตุ๊บ!!\



ยองแซงผลักคยูจงออกได้สำเร็จ แต่กลับถูกคยูจงเบี่ยงตัวกลับ แทนที่จะเป็นคยูจงที่ต้องล้มไปบนเตียงกลับกลายเป็นว่ายองแซงล้มลงไปบนเตียงอย่างง่ายดาย



นะ....นี่....คยูจง นายยังมีสติอยู่ใช่มั้ยยองแซงร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อคยูจงตามขึ้นมาอยู่บนเตียงเดียวกับเขา ในสภาพที่.......เอ่อ....ล่อแหลมเกินไป



อะไรครับ พี่พูดอะไรคยูจงยังคงเขยิบตัวเข้าใกล้ยองแซงเรื่อยๆ



นี่!! พรุ่งนี้ฉันมีงานนะยองแซงรีบหาข้ออ้าง



มีงานแล้วยังไงล่ะครับ ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยคยูจงยังคงไม่ยอมถอย ก้าวเข้าไปใกล้ยองแซงเรื่อยๆ



นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าพรุ่งนี้ฉันไปทำงานไม่ได้จะทำยังไง



ไม่รู้สิ!!” ตอบได้หน้าตาเฉยมาก



พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ ฉันสายไม่ได้ เพราะฉะนั้น........



ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมจะปลุกพี่เองนะว่าแล้วก็ไม่ฟังเสียงยองแซงคัดค้าน เขาก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอขาวของยองแซงอย่างรวดเร็ว



อ่ะ....อ่า.....คยูจง ถ้านายไม่หยุด วันพรุ่งนี้และต่อๆไปฉันจะไม่ยอมนายอีกแล้วนะ

/กึก!!\ เมื่อเจอคำขาดแบบนี้ คยูจงก็หยุดตัวเองอย่างอัตโนมัติ



เฮ้อ!! พี่พูดเองนะ.....ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ก็หลับฝันดีนะครับคยูจงก้มลงจุมพิตที่หน้าผากยองแซงเบาๆก่อนที่จะผละออกมา



ผมจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า พี่ก็นอนไปก่อนก็ได้นะครับ เจอกันในฝันนะแล้วคยูจงก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง



เฮ้อ!! เกือบไปแล้วมั้ยล่ะยองแซงยองแซงได้แต่จับอกข้างซ้ายของตัวเองที่กำลังเต้นโครมครามอย่างห้ามไม่หยุดเอาไว้



(เอ่อ!! เมื่อกี้ฉันพูดอะไรกับเขาออกไปนะ งานเข้าแล้วมั้ยล่ะยองแซง : ยองแซง)



และแล้วยองแซงก็ไม่สามารถหลับตาลงได้ เมื่อนึกถึงหน้าของใครอีกคนลอยเข้ามา เขานอนกระสับกระส่ายพลิกตัวไปมา



แกะตัวที่หนึ่ง แกะตัวที่สอง แกะตัวที่สาม แกะตัวที่สี่ แกะตัวที่.........อ่ะ!!” ยองแซงสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆก็ถูกสวมกอดจากด้านหลัง



ถึงกับต้องนับแกะเลยเหรอครับ นอนไม่หลับก็บอกกันดีๆสิครับคยูจงดันตัวยองแซงให้หันหน้ามาหาตนพร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น



ปล่อยเลยนะคยูจง ฉันหายใจไม่ออกคนถูกกอดพยายามดันแขนให้ออกห่าง หากแต่ว่ากลับถูกรัดแน่นขึ้นมากกว่าเดิม ใบหน้าห่างกันเพียงนิดเดียว



/ตึก!! ตัก!! ตึก!! ตัก!!\



(เย็นไว้ยองแซง เย็นไว้ : ยองแซง)



เอ่อ..............ยองแซงนอนนิ่ง เมื่อถูกอีกคนกอดรัดแน่น หัวใจกำลังเต้นแรงเพราะคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเริ่มเขยิบหน้าเข้ามาใกล้ทุกที



ผมคิดว่าผมฝันไปที่พี่ยองแซงอยู่ตรงหน้าผม.......แต่ตอนนี้ผมไม่ได้ฝันไปจริง พี่ยองแซงอยู่กับผมแล้วจริงๆ สามปีที่ผ่านมามันทำให้ผมเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง และมันก็ทำให้ผมรู้ว่าผมรักพี่ยองแซงมากแค่ไหน ผมรักพี่นะครับคยูจงก้มลงทาบริมฝีปากยองแซงอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะขยับตัวยองแซงเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน



.....................ยองแซงพูดอะไรไม่ออก ได้แต่เขินหน้าแดง และเป็นเพราะภายในห้องมืดสนิท ทำให้คยูจงไม่รู้เลยว่ายองแซงกำลังหน้าแดงอยู่



นอนเถอะครับ!! พรุ่งนี้จะได้ทำงานอย่างเต็มที่ ฝันดีนะครับที่รักของผมคยูจงบรรจงจูบหน้าผากยองแซงเบาๆอีกครั้ง ยองแซงค่อยๆเขยิบตัวเข้าไปนอนซบกับอกของคยูจง ก่อนที่จะค่อยๆหลับตาลงช้าๆ คยูจงอมยิ้มค่อยๆขยับตัวกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ก่อนที่จะผลอยหลับไปอีกคน


***********************************


บ้านฮยองจุน


หลังจากที่ปรับความเข้าใจกันแล้ว ฮยองจุนกับคิบอมก็กลับมาพักผ่อนที่บ้าน แต่กว่าจะได้พักผ่อนก็เล่นเอาเกือบจะรุ่งเช้าซะแล้ว สองพี่น้องนั่งคุยกันตามประสาครอบครัวอยู่นาน ก่อนที่จะตัดสินใจแยกย้ายกันไปนอนที่ห้องใครห้องมัน



/ตึก!! ตึก!!\ เสียงฝีเท้ากำลังเดินตรงมายังห้องนอนของฮยองจุน ก่อนที่ประตูห้องของฮยองจุนจะถูกเปิดเบาๆ บุคคลปริศนาค่อยๆย่องเข้ามาที่เตียงของฮยองจุนเบาๆ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่องอะไรเลย



ฮยองจุนค่อยๆงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกถึงแรงเคลื่อนไหวของที่นอนที่มันยุบลงไปอย่างกับว่ามีคนอยู่บนเตียงอีกคน



คิบอม นอนไม่หลับเหรอด้วยความที่นึกว่าเป็นคิบอม เข้าจึงลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงีย สติไม่สมประกอบมากนัก



....................................บุคคลปริศนาไม่ตอบ แต่ค่อยๆคลานเข้ามาใกล้ฮยองจุนเรื่อยๆ



เงียบทำไม ไม่ตอบพี่ล่ะคิบอม....อ่ะ!!” ฮยองจุนร้องเสียงหลงเมื่อถูกผลักลงบนเตียง พร้อมกับถูกทาบทับด้วยคนตัวหนักอีกคน



นะ....นี่...นะ....นายเป็นใครนะฮยองจุนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆเพราะความกลัว แต่บุคคลปริศนานั้นไม่ได้ฟังที่ฮยองจุนเอ่ยเลยแม้แต่น้อย



อ่ะ......หยุดเดี๋ยวนี้นะ นายเป็นใคร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฮยองจุนพยายามดันตัวบุคคลปริศนาออก แต่ก็ถูกปัดอย่างไม่ใยดี เขาก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอขาวของฮยองจุนอย่างโหยหา



อ่ะ....อือ.....อ่ะ....หยุดนะฮยองจุนพยายามดันตัวบุคคลปริศนาให้ออก แต่ก็ไม่เป็นผลกลับถูกกดน้ำหนักตัวลงไปอีกจนฮยองจุนไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้  



                            ************************************

SoSad ไม่ขอพูดอะไรมากก็แล้วกันนะค่ะวันนี้ ลากันแค่นี้นะค่ะ อิอิ วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยดีค่ะ...ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและเม้นฟิคให้ไรเเตอร์นะค่ะ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #571 about that (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 15:07
    อ่า...พี่น้อง กว่าจะปรับความเข้าใจกันได้  เสียน้ำตาไปหลายกระบุง

    ยังดีที่ได้ยองแซงมาช่วยอีกแรง

    ไปๆมาๆ จุง กะ มิน ก็หัวอกเดียวกัน 5555 น่าสงสารเสือสองตัว

    คงจะมีแค่คยูปี้นี้แหละ ที่ดูจะแฮปปี้ซะเหลือเกิน ว่าแต่ ทำไมเวลาไปบ้านแฟน ต้องเจอสภาพที่เพิ่งอาบน้ำด้วยนะ มันวาบหวิวแฮะ

    ก็ไม่แปลกใจ ทำไมขยันจับกดกันจัง  5555
    #571
    0
  2. #415 TP.S (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2554 / 07:06
    อ่า.....มีบุคคลปริศนาซะด้วย อิอิ

    มาถึงก็รุกเลยนะจ๊ะ เดี่ยวจุนนี่ก็ตกใจตายคาอกกันพอดี
    #415
    0
  3. #414 mooham501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 22:09

    พี่แซงกี้รีบๆ มาเถอะค่า..พี่น้องคู่นี้จะได้ลงเอยกันได้ซักที
    โอว..มาแล้วก็โหดเลยอ่า พี่แซงตะตบ เลยเหรอ
    แต่แล้วก็เข้าบทซึ้ง  พี่แซงทำให้เค้าเกือบร้องไห้ง่า..
    ทั้งสามคนรักกันแบบนี้ดีที่สุด T_T แล้วก็เข้าใจกันแล้วนะ
    มาที่เฮียกะพี่มิน  อืม..เป็นความคิดที่ดีมากค่า..ต้องช่วยกันแหละ
    ถึงจะไปรอด  อิๆๆๆ  สู้ค่างานนี้
    แล้วนั่นๆๆๆ พี่แซงไปหาพี่คยูที่ห้องแล้ววววว
    แต่..ไม่ให้.........ว้า.....เค้าลุ้นนะเนี่ย
    55555  นอนไปม่หลับก็หาไรทำอย่างพี่ลมบอกก็ได้นะคะ...อิๆๆ
    แล้วๆๆๆๆๆ
    พี่จุนนี่มีใครบุกรุกมา...กรี๊ดดดดดดด
    เฮียใช่ม้ายยยยยยยยยยย
    แล้วรีบๆ มาอัพนะคะไรเตอร์
    สนุกมากกกกกก
    ดูสิมาจบตอนนี้  เค้าค้างงงงงงงง ^^

    #414
    0
  4. #401 choco501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 13:54
    T_T ในที่สุด...

    พี่น้องก็ปรองดองกันได้เสียที หลังจากเจอบทโหดของพี่แซงกี้ไป อิๆๆ

    ซีนนี้ซึ้งมากมาย...เล่นเอาน้ำคาคลอไปกับสามพี่น้อง เค้ารักกันมากจริงๆ

    เอาล่ะนะ..เข้าใจกันแล้วใช่มั้ย..ต่อไปอย่าทะเลาะกันอีกนะคะ..

    เจ้ทำใจลำบาก (เกี่ยวกะเค้าอีก 555)

    ว่าแต่พ่อจุงไปแล้ววววว

    ไปเจอกะมิน..555 ให้มันได้อย่างงี้แหละลูกกเอ๊ย คนเดียวหัวหาย

    สองคนเพื่อนตาย ไป สู้ๆๆๆๆๆ เจ็เอาใจช้วย

    ต่างฝ่ายต่างก็ช่วยกันให้ได้นะ

    มาที่พ่อหมีและแซงกี้ของเรา อร๊ายยยย

    เธอก็ยังเป็นคู่ที่หวานได้อีก เช่นเดิม

    ถ้ามันต้องนอนนับแกะขนาดนั้น เจ้วาหาไรทำเห๊อะ อิๆๆ

    แต่นะคยูฝ่อเลย แซงง่าขู่ซะน่ากลัว...

    แล้วก็มาที่นูๆ 2hj ถ้าเจ้คาดเดมิผิดอะนะ แฮะๆๆ

    จุงรึเปล่าที่เข้ามาทำมิดีมิร้ยลูกสาวเจ้ในยามวิกาลเช่นนี้ น่ะ..

    อิๆๆ ..ถ้าใช่ก็รีบๆ ทำเลยนะ เจ้เชียอยู่

    อ้าว...(จุนนี่/ง่า...ไม่ห่วงลูกสาวคนนี้เลยเหรอ T_T)

    (เจ้/ ถ้าเป็นจุงเจ้ยอมจ๊ะลูก ยอมพี่เค้าเถ๊อะ อิๆๆ ความหื่นมันครอบงำ)

    สนุกมากค่า....

    ในที่สุดเจ้ก็อ่านเรื่องนี้จบซักที...

    แล้วยังไงก็รีบๆ มาอัพอีกนะคะ

    เจ้กะ คุณ ss ค้างกันอยู่อีกแล้ว ง่า

    หาทางลงไม่เจอเลย

    ให้มันได้อย่างงี้ทุกเรื่องซิ...อิๆๆ

    นูลม...ตัวเองก็เหมือนกัน..

    เจ้ก็ยังค้างอยู่นะคะ...ทวงมันพร้อมกันเลย 5555
    #401
    0
  5. #363 Ss_fc (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 09:08
    ครบ 100% แล้ว! เจ้แอบเห็นกองทัพแม่ยก+fc คยูแซง ชูแขนโห่ฮ้ิวกันเป็นแถว

    สถานการณ์ช่างเป็นใจซะขนาดน้ัน สุดท้ายก็ค้างกันเป็นแถบๆ เห็นใจจ้ะ เห็นใจ

    ไม่ต้องห่วงคยูซะอย่าง ห่ืนได้ทุกเวลาอยู่แล้ว! (จะโดนฟ้องข้อหาหม่ินประมาทม้ัยเน่ีย?)

    ยกเว้นคืนน้ีท่ีเหลือ...เหมาหมด555!!!

    กว่าจุนบอมจะเข้าใจกันได้เล่นเอาเหน่ือยใจกันเป็นแถว ท้ังแม่ยก (พวก สว.) และfc

    (น้องๆนู๋) รวมถึงคนท่ีเก่ียวข้องในเร่ือง น่าจับตีจริงๆเด็กด้ือ2คนเน้ีย แต่เจ้ว่าเอาไว้ให้

    จุงกับมินเค้าตีเองเถอะ เห็นคู่เขยคุยกันแล้วน่ารักอ่ะ แต่เอ่อ! จุงออกอาการกลัวออกนอก

    หน้าไปนิสส์นะ (ก็เป็นคนใครก็กลัวเนอะ ณ ตรงน้ีเจ้เข้าใจ) ว่าแต่ยังไมีใครเอาบันได

    มาให้เจ้ซักที ก่ีเร่ืองก็ให้ค้างให้ข้ึน (อารมณ์) หาทางลงไม่ได้ซักที แล้วเร่ืองน้ีก็อีกแหละ

    ใครมาทำ(มิ)ดีมิร้ายกับจุนน่ีล่ะ? ลีดเดอร์สุดหล่อช้ัยม้าาา หวังว่าคงไม่มีเร่ืองขัดข้อง

    ทางเทคนิคนะ ไรเตอร์จ๊ะถ้าอารมณ์เสียก็เอามาลงท่ีฟิคซ่ีเผ่ือจะดีข้ึน ฮะ ฮะ! เจ้ล้อเล่น

    อย่าซีเรียสเลยนะ อารมณ์มันเป็นนามธรรมจับต้องไม่ได้ เราก็อย่าไปจับมันไว้ปล่อยไป

    ทุกเร่ืองมีคำตอบของมันเองอยู่แล้ว ไม่รู้จะช่วยได้รึเปล่า? แต่ก็เป็นห่วงและหวังดีจ้ะ

    ขอบคุณท่ีมาอัพท้ังๆท่ีอารมณ์ไม่ดีนะ สู้ สู้!
    #363
    0
  6. #362 davil09 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 04:58
    ขอบคุณไรเตอร์ที่มาอัพเพิ่มให้อีกนะจ๊ะ...ดราม่ามากเลยจ๊ะไรเตอร์ขนาดไม่ใช่พี่น้องกันแท้ ๆ ยังเป็นห่วงยังรักกันขนาดนี้
    คืนดีกันได้ซะทีนะจุน...คิบอม....แต่สองหนุ่มนะปรึกษากันแล้วมีแผนด้วยหรือเปล่าจ๊ะท่าทางไม่หน้าไว้ใจเลยทั้งจุงและจองมินยังงัยออนนี่ก็เอาใจช้วยนะจ๊ะ.....มาคู่สุดท้ายสุดโปรดมาก ๆ นู๋แซงนะมาผิดเวลาหรือเปล่าจ๊ะ...มาตอนนที่คยูอาบน้ำเนี๊ยมันเสี่ยงจริง ๆ
    แล้วยังขูอีกว่าถ้าวันนี้ทำ...=_=...วันอื่น ๆ ไม่ยอมอย่างนี้คยูจะยอมเสียเปรียบได้งัยเว้นวันนี้แล้วที่เหลือจะไปไหน...หุ หุ หุ หุ
    คงไม่ต้องนอนกันทุกวันแน่เลย..เพราะคยูนะหื่นใช่ย่อยละ....สงสารแซงแล้วซิอย่างงี้ต้อนจัดหนัก ๆ นะจ๊ะไรเตอร์.....
    เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะสู้ ๆ 

    ปล. ไรเตอร์คนเก่งของออนนี่เป็นอะไรจ๊ะ....อย่าไปใส่ใจเรื่องที่ทำให้เราเครียดเลยมันไม่ดีต่อสุขภาพของเราเอา....เราต้องยิ้มซิจ๊ะทำให้เรามีความสุขแล้วอะไรๆ ก็จะดีไปเอง......เชื่อออนนี่เถอะนะ....อิ อิ อิ ....(แล้วแกเป็นใครทำไมต้องเชื่อล่ะ).....แต่ก็ยิ้มไว้นะจ๊ะปัญหามันเกิดขึ้นได้กับทุกคนแหละจ๊ะ..........^O^.....

    #362
    0
  7. #361 white_winddy501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 01:15
    อืมก่อนอื่นก็ต้อง...ขอบคุณไรเตอร์ก่อนนะคะที่มาอัพให้..
    แหม๊ๆๆๆ .....ค้างคาดีจริงๆ อิๆๆๆ (พูดมากไม่ได้ เพราะเดี๋ยวเข้าตัว 5555)
    เริมกันตั้งแต่แรก...เฮ้ยย.....ในที่สุดสองศพี่น้องก็เข้าใจกันได้ซักทีนะคะ...
    กว่าอะไร อะไรจะลงตัวเล่นเอาพี่ชายแซงกี้หมดน้ำตาไปหลายบี๊บ..(เว่อเกินและ^_^)
    ส่วนจุนนี่กับบอมมี่ก็ไม่ต่างกัน รีดเดอร์แอบเศร้าตามเลยอ่า....ทั้งที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน พี่มาเดือนร้อนหวงทำไม...
    อ่า...ซึ้งๆๆๆ กระแทรกใจ.... แล้วทั้งสามก็กอดกันร้องไห้ ด้วยความเข้าใจอันดี ^_^ ปลื้มใจตามค่า...
    มาที่มินจุง.....ความลับเปิดเผย...จุงรู้ทุกอย่างตั้งแต่รื่องนักฆ่า ยันแกล้งความจำเสื่อม แต่ก็นะมินห่วงบอมมี่นี่นา
    จึงทำแบบนี้..เฮียลีด เอ่อ คือ ไม่ค่อนโม้เท่าไหร่หนอกนะคะ...
    คนร้ายเป็นร้อยก็ไม่กลัว จริงเร๊อออออ หุๆๆๆๆ
    และแล้วก็พอจะมีแสงสว่างให้เห็นรำไร เมื่อสองเมะของเราแทกทีมแข็งขันว่าช่วยกันเช่นนี้
    อิๆๆๆ.... ตามลุ้นต่อไปค่า ว่าต่างฝ่าย ต่างจะเอาชนะ ที่มี
    ได้เบ่งบานต่อไปอีกรึไม่ อิๆๆๆ
    สู้ๆๆๆๆๆ รีดเดอร์เชียร์อยู่ค่า...อิๆๆๆ
    พอมาที่คิมคยู และ ฮอยอง หึๆๆๆๆๆ
    สถานการณ้ล่อแหลมมากมายอะ....ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนี่มันดูถอดง๊ายง่าย
    ยังไงก็ไม่รู้เนอะไรเตอร์เนอะ...อิๆๆ
    แต่ว่า....แป่ววววววว???????????
    แซงกี้อ่า....คยูพูดถูกแล้ว งานก็งาน อ่ำ เอ่อ..อะนะ..จุดๆๆๆๆ ก็ส่วนจุดๆๆ
    ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยอ่า... แล้วเล่นมาขู่พ่อหมีของพี่ไว้แบบนี้
    เค้าจะกล้าเหรอคะ...ได้วันเดียวแต่อดอีกนาน...สู้อดหนึ่งวัน แต่ได้เอ่อ อ่ำ นั่นและ......อีกเรื่อยๆๆๆๆ
    ไม่ได้หร๊อกกกกก อิๆๆ ^_^
    รีดเดอร์ค้างงงงงง กันเป็นแถ๊ว อีกเช่นเคย
    ฮอยอง คะ ถ้ามันหลับไม่ค่อยลงละก็ ออกกำลังกายก่อนนอนซักหน่อยจะดีมั้ย..
    จะได้พอเพลียๆ 5555 ( คิดไรนี่// ป่าว ให้แซงกี้วิ่งออกกำลังกายหรอก หุๆๆ ไม่ใช่อย่างน๊านนนนน )
    คยูก็นะ..จัดให้ซักนิดก็ดีอะ..จะได้นอนหลับพักผ่อนกันด้ายยย (หื่นไม่เลิกนะเธอนี่ อิๆๆๆ)
    ผ่านไปด้วยจุมพิตแผ่วเบา
    มาที่คู่สุดท้าย อร๊ายยยยนา ที่แอบย่องมา...
    จะลึกลับไปไหนคะเนี่ย....เค้าต้องทายมั้ยนี่ว่าใคร 5555
    ทำแบบนี้เดี๋ยวจุนนี้ก็หัวใจวายแย่หร๊อกกกก......

    ไรเตอร์ขา เค้าค้างอย่างรุนแรง ทาบทับไปซะขนากน้านนนนน
    อะไรจะเกิดตามมาละน้อ อิๆๆๆ
    ยังไงก็รีบๆ มาสนองนีดรีดเดอร์ด้วยนะค้า....

    ปล. ใจเย็นๆๆๆๆๆๆๆ นะคะน้องสาว
    แล้วมันจะดีขึ้น
    ถึงพรุ่งนี้ วันนี้ก็กลายเป็นแค่อดีตแล้วจ้า....ลืมมันๆๆๆๆ
    สู้ๆๆๆๆๆ ค่ะ ^_^
    #361
    0
  8. #353 davil09 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 20:12
    โอ้ย! ไรเตอร์จ๋าเพิ่งจะอัพแค่ 30% เองหรือจ๊ะหายไปตั้งนานรู้หรือเปล่าว่าคิดถึง  //คิดถึงฟิคนะจ๊ะไม่ได้คิดถึงไรเตอร์หรอนะ...อย่างนี้หน้าอัพให้อ่านมั้ยละจ๊ะ อิ อิ อิ//  เดี๋ยวครบ 100% ก่อนนะจ๊ะแล้วรีดเดอร์คนงาม ๆ จะมาเม้นให้อีกทีนะจ๊ะ..เพราะช่วงนี้ใกล้เปิดเทอมแล้วรีดเดอร์ต้องเตรียมเอกสารนะจ๊ะไม่ว่ากันนะ....//ถึงจะว่าก็ไม่ได้ยิน5555555//..รออีก 70% นะจ๊ะไรเตอร์คนงามน้อยว่ารีดเดอร์
    นิสนุง  หุ หุ หุ เหมือนนางมารร้ายเลยเรา......*O*...
     
    #353
    0
  9. #352 white_winddy501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 19:53

    ในระหว่าที่เหตุการณ์ ทางสองศรีพี่น้องกำลังคับขัน
    อีกฝั่งกลับ..นัวววกันนนน..ซะ อิๆๆ
    คยู..เลิกหวานกะแซงซักคู่เถอะนะลูกนะ..เค้าจะแย่กันอยู่แล้ว
    เอ่อ..พอแซงกี้มา  ก็เปลี่ยนลุคไปเลยเหรอคะเนี่ย...
    อึ่ย!!!!  โหดไปมั้ยนั้น..ตบคนละเพียะ เลยอ่า...

    มาโหดแบบนี้พี่ไม่ค่อยชินเลย อิๆๆๆ
    แต่ก็นะ..จุนนี่  บอมมี่  ได้สติกันรึยังเอ่ย..
    เป็นพี่น้องที่รักกันมากแท้ๆๆ นา...
    อภัยให้กันได้ซักทีเหอะนะๆๆๆ
    ว่าแต่เฮีย..ไปไหนอ่า..ไม่นะ..อย่าทิ้งจุนนี่เลย...
    โอ..มันช่างวุ่นวายนัก
    สุดท้ายมินกะเฮียมาเจอกัน...
    แล้วยังไงต่อล่ะคะ...
    อ้อยยย....หนกหนานมากมาย...
    หวานได้หวานดี
    ชอบบบ  มากกก ค่า
    แล้วมาอัพอีกนะคะ  ไรเตอร์....^_^
    สู้ๆๆๆๆๆๆๆ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 เมษายน 2554 / 19:58
    #352
    0
  10. #330 Ss_fc (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 07:13
    เฮ้อ! ถ้าไรเตอร์ไม่บอกว่านานเป็นเดือนท่ีไม่ได้มาแต่งเพ่ิม

    เจ้ก็ลืมไปแล้วนะเน่ีย! (ออกอาการงอน คนแก่งอนทำใจหน่อยนะ)

    2คนพ่ีน้องน่ียังไงนะ ป้ันป่ึงกันจนเป็นเร่ือง แต่ยังไงจุงก็ไม่ท้ิงจุนไปจริงๆ ใช่ม้ัย?

    อย่าแม้แต่จะคิด ฮึ ฮึ หุ หุ! (หัวเราะอย่างช่ัวร้าย บ้าไปแล้ว)

    แซงรีบเคลียร์นะ ไม่อย่างน้ัน2คนคงยังไม่ยอมจบ จุนน่ีหนูก็เกินไป

    เศร้าจนเฮียเค้าละเห่ียใจ จนน้อยใจเลย บอมก็ยังอคติไม่เลิกนะเด็กด้ือ!

    เจ้เคยสงสัยว่าทำไมficแต่ละเร่ืองถึงให้คยูห่ืน แต่ตอนน้ีแกห่ืนจริงๆคยู

    มาอัพเพ่ิมเร็วๆนะ
    #330
    0
  11. #329 youngwon501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 00:45
    ว้าวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้ แซงดูเหมือนเจ้าแม่ไงไม่รู้นะค่ะ 555555+
    เดินมาถึง ก็ลงมือสั่งสอน 2 ศรีพี่น้องที่ทะเลาะกันในเรื่องไม่เป้นเรื่องเลย
    ทั้งที่รักกันมากแท้ๆ แต่กลับไม่พูดจากันดีๆ งานนี้เลยต้องถึงมือเจ้าแม่แซงผุ้เป้นพี่เลย
    ว่าแต่แซงจ๋าาาา ตอบน้องแรงไปป่าวเนี้ย เจ้บแทนน้องเลยอ่าาาา T^T
    เออ แซง ก่อนมาน่ะ ดูท่าทางจะกำลังยุ่งอยู่นะ แฮะๆๆๆ คยูก้นะ
    คนเขาคุยโทรศัพท์อยู่ อย่าเพิ่ง... เออ ซิ อิอิ (รีดเดอร์จิ้นไปเรียบร้อยแล้ว ณ บัดนาว 5555+)
    สงสารทั้ง 4 คนเลยอ่าา 4 คนอะถูกแล้วค่ะ เพราะ 2 ศรี พี่น้อง และก็ คู่เขยอีก 2 อิอิ
    จุนบอม เป็นพี่น้องกัน คุยกันดีๆซิลูก จริงนู๋น่าจะเข้าใจกันและกันน้าาา
    เพราะต่างคนก็ต่างมีคนที่ตัวเองรักเหมือนกัน จุงกะมินยิ่งน่าสงสารใหญ่
    เลยโทษตัวเองว่าเป้นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดเลยอะ อย่าคิดมากเลยนะ ไม่มีไรหรอก
    แค่พี่น้องทะเลาะกันเฉยๆ ง่ะ ทั้งจุงทั้งมินกะจะทิ้งจุนบอมไปจริงๆเหรอเนี้ย
    ไม่ต้องเป้นห่วงไป เจอเจ้าแม่แซงเคลียร์ เดี๋ยวก้เรียบร้อย อิอิ ^^
    แล้วๆๆๆๆๆ แซงจะจัดการยังไงกับพี่น้องปากแข้งคุ่นี้เนี้ย เห้นแล้วปวดหัวแทนจริงๆ
    แล้วๆๆๆๆๆ จุงกะมิน จะคุยกันเรื่องอะไรน้าาาาาาา
    แล้วๆๆๆๆๆ พรุ่งนี้แซงจะต้องเจอกับอะไรบ้างละเนี้ย
    แล้วๆๆๆๆๆ ไรท์เตอรืจะกลับมาอัพอีกเมื่อไหร่เอ่ย แฮะๆๆๆ เนียนเชียว อิอิ
    ขอบคุณไรท์เตอรืที่กลับมาอัพนะค่ะ  30 เปอร์ก็ไม่เป้นไรค่ะ
    เรื่องที่แล้วอวยพรไปแล้ว งั้นเรื่องนี้ รีดเดอร์เอาเค้กมาฝากนะค่ะ ^^

    อย่าลืมอธิษฐานก่อนเป่าเทียนนะค่ะ ^^

     

    ส่วนอันนี้เอามาฝากค่ะ สำหรับไรท์เตอรืน่ารักๆคนนี้ อิอิ ^^

     

    Happy Birth Day สุขสันต์วันเกิดนะค่ะ ^0^
    #329
    0
  12. #328 mukie501 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 00:42
    ว๊าวววมาอัพแล้วว  โอ้ววววว ไหงเรื่องมันบานปลายเป็นงี้ไป
    จุงก็ใจน้อยเหมือนกันนะนี่ แอบคิดว่าน่าจะอยู่ดูแลจุนนี่ต่อ ที่จริงสาเหตุเริ่มแรกที่ทะเลาะกันจากมินไม่ใช่เหรอ คิบอมก็ดูเหมือนยอมๆจุงแล้วนิหน่าว่าจะให้คบกับพี่ชายตัวเอง ไหงจุงกลับถ่อยห่างไปละ

    โหแต่แซงเด็ดมาก เข้าใจละว่าทำไมเด็กๆถึงรักแซงมาก ก็ดูเชื่อฟังพี่ชายมากมาย  ว่าแต่ว่าหวานนนต่อหน้าน้องไม่อาย ไม่เขิลเลยน้าคยูแซง  อยากรู้จังแซงจะจัดการยังไง(ว่าแต่เบื้องหลังตอนโทรศัพท์นี่คยู คยูทำไรอะ
    #328
    0