Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 28 : Pink Carnation 26 : ขอโทษ // วันอันแสนหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 มี.ค. 54

Chapter 26

ตอน ขอโทษ // วันอันแสนหวาน

 

หลังจากที่ทั้งสองมองหน้ากันอยู่นาน ฮยองจุนก็เอ่ยขึ้น


ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ นายคงจะสบายดีสินะเป็นประโยคที่ฮยองจุนคิดได้ในตอนนี้



ครับ!! ผมสบายดี แล้วพี่ล่ะคิบอมถามกลับ



พี่เหรอ ก็อย่างที่นายเห็นอยู่ตอนนี้แหละ ไม่มีอะไรแล้วพี่ขอตัวก่อนล่ะกันนะ..........ไปกันเถอะฮะพี่ฮยอนจุงฮยอนจุงจูงมือฮยองจุนเพื่อที่จะพากับบ้าน



เดี๋ยวสิครับพี่ฮยองจุน!! พี่จะไม่ยืนคุยกับน้องชายไม่รักดีของพี่คนนี้หน่อยเหรอครับคิบอมเอ่ยออกมา ทำให้ฮยองจุนหยุดชะงักก่อนที่จะหันมาเผชิญหน้ากับคิบอม



นายยังอยากจะคุยคนที่ทำร้ายนายอีกเหรอคิบอมฮยองจุนพูดเสียงสั่นเครือ



เพราะผมรู้ตัวดีว่าผมทำให้พี่ต้องผิดหวังและเสียใจ เพราะผมทำผิด ที่โดนแบบนั้นผมคิดว่ายังน้อยไปซะด้วยซ้ำ พี่ควรจะตบผมให้แรงกว่านั้นอีกนะครับ เพื่อว่ามันจะทำให้ผมคิดอะไรได้คิบอมยกมือฮยองจุนขึ้นมา



ตบผมสิครับพี่ฮยองจุนคิบอมยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับฮยองจุน แต่ฮยองจุนสะบัดแขนที่คิบอมจับอยู่ออก แล้วหันหน้าหนี



ไม่พี่ทำไม่ได้!!” ฮยองจุนเริ่มน้ำตาไหลออกมาเป็นทาง



งั้นผมขอตัวก่อนนะครับพี่ฮยองจุน....พี่ฮยอนจุงฝากดูแลพี่ฮยองจุนด้วยนะครับคิบอมพูดจบก็หันหลังเดินหนีไป แต่จู่ๆก็ต้องหยุดเดินเมื่อฮยองจุนเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง



อย่าไป!! พี่ขอร้อง อย่าทิ้งพี่ไปนะคิบอม ฮือ ฮือ!!” ฮยองจุนยังคงกอดคิบอมแน่นไม่ยอมปล่อย น้ำตาก็ไหลออกมาเรื่อยๆอย่างไม่ขาดสาย คิบอมได้แต่ยื่นนิ่งให้ฮยองจุนกอดอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน น้ำตาแห่งความเสียใจ ความรู้สึกผิด เริ่มไหลออกมาจากนัยน์ตาของคิบอมอย่างช้าๆๆ........


*************************************


สวนสาธารณะ


ไหนนายบอกว่าจะพาฉันไปกินข้าวไง แล้วที่นี่!!” ยองแซงมองไปรอบๆบริเวณก็พบแต่ต้นไม้ใบหญ้าเต็มไปหมด ไม่เห็นร้านอาหารที่คยูจงว่าเลยสักนิด



โธ่!! พี่ยองแซง ถ้าผมพาพี่ไปกินที่ร้านอาหารมันก็ไม่โรแมนติกสิ มันต้องกินในที่ที่ดูเป็นธรรมชาติพูดแล้วก็สูดหายใจเข้าออกเพื่อรับกลิ่นธรรมชาติที่บริสุทธิ์



แต่ที่นี่มันไม่มีร้านอาหาร นายมาฉันมาทำอะไรกันแน่ยองแซงจ้องคยูจงอย่างจับผิด แต่คยูจงกับหลบสายตาของยองแซง



ก็พามากินอาหารจริงๆสิครับ เอาเถอะน่า!! พี่แค่เดินตามผมอย่างเดียวก็พอ หรือถ้าพี่อยากจะมาเดินควงแขนกับผมก็ได้นะคยูจงยกมือเพื่อให้ยองแซงได้คล้องแขน แต่ยองแซงกับไม่สนใจ หันหน้าหนี



พี่ยองแซง!! จะเดินไปไหนล่ะครับคยูจงรีบเดินตามยองแซงที่กำลังเดินหนี

ฉันไม่กินกับนายแล้ว ฉันจะกลับ.................เฮ้ย!!” ยองแซงร้องเสียงหลงเมื่อถูกคยูจงช้อนตัวขึ้นมา



นี่!! คยูจง ปล่อยฉันลงไปเดี๋ยวนี้เลยนะยองแซงร้องโวยวาย



ถ้าพี่ยังไม่หยุดพูดผมจะโยนพี่ลงไปจริงๆนะคยูจงขู่ แต่มีเหรอที่คนอย่างยองแซงจะกลัว



ฉันรู้ว่านายไม่กล้าหรอก.........ว๊าย!!!” ยองแซงร้องเสียงหลง เมื่อคยูจงทำท่าจะปล่อยมือ มือของยองแซงก็รีบคล้องคอคยูจงอย่างรวดเร็ว



อย่าปล่อยนะ!!” ยองแซงกระซิบบอกคยูจง พร้อมเอามือคล้องคอคยูจงแน่นกว่าเดิม ใบหน้าของคยูจงและยองแซงอยู่ห่างกันเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ยองแซงซบหน้าลงที่บ่าของคยูจงอย่างเขินอายเมื่อเห็นสายตาของคยูจงจ้องมา



คยูจงอุ้มยองแซงมาจนถึงข้างในสุดของสวนสาธารณะ ที่ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านมาถึงที่นี้เท่าไหร่นักนัก ดังนั้นที่ที่คยูจงพายองแซงมาที่นี้ก็เพราะว่ามันเงียบและไม่มีคนเดินผ่านให้พลุกพล่าน



โอ๊ย!! เหนื่อยชะมัดเลยเมื่อคยูจงมาถึงที่หมาย ก็วางยองแซงลงกับพื้นเบาๆ พลางบิดขี้เกียจ



เชอะ!! ถ้าอุ้มแล้วมันเหนื่อย แล้วนายจะอุ้มฉันมาทำไม ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันกลับบ้านไปล่ะยองแซงพูดอย่างไม่สบอารมณ์นัก



พี่ยองแซงอย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิครับ อุตส่าห์มีเวลาอยู่ด้วยกันสักทีคยูจงเริ่มหน้าเสียเมื่อเห็นว่ายองแซงกำลังโกรธ



มีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งที นายพาฉันมาที่แบบนี้เหรอ เหอะ!!” ยองแซงหัวเราะในลำคอเล็กน้อย



พี่ยองแซงฟังผมก่อนได้มั้ยเนี๋ย!!” คยูจงเริ่มเสียงดังใส่ยองแซงอย่างไม่ได้ตั้งใจ ยองแซงกอดอกมองคยูจงอย่างไม่เข้าใจ



มีอะไรที่ฉันจะต้องฟังนายอีก



พี่ยองแซงเดินตามผมมาแล้วจะรู้เองคยูจงเดินนำยองแซงมาจนถึงน้ำตกที่อยู่ในบริเวณสวนสาธารณะ ไม่ได้มีน้ำตกเพียงอย่างเดียว บริเวณนั้นยังมีดอกคาร์เนชั่นสีชมพูที่ยองแซงชอบวางเรียงกันเต็มไปหมด บริเวณพื้นที่ที่เคยวางตอนนี้ก็กลายเป็นโต๊ะรับประทานอาหารเล็กๆ มีอุปกรณ์ประดับพื้นที่ให้ดูสวยงามอยู่มากมายเต็มไปหมด ยองแซงได้แต่มองอย่างอึ้งๆ ความโกรธเหมือนว่ามันจะหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง สุดท้ายยองแซงก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างซึ้งใจ



นายทำเองทั้งหมดหรือเปล่ายองแซงหันไปถามคยูจงที่กำลังยืนยิ้มอย่างพอใจกับผลงานของตัวเอง



ครับ!!” พยักหน้าเบาๆ



เมื่อไหร่!!” ยองแซงถามต่อ



เมื่อเช้าก่อนที่ผมจะไปรับพี่ครับ พี่ชอบมันหรือเปล่าครับคยูจงเอ่ยถามต่อ



ไม่รู้!!” ยองแซงยังคงวางฟอร์มเงียบขรึมและโกรธคยูจงอยู่เหมือนเดิม คยูจงอมยิ้มอย่างรู้ทัน ก่อนที่จะรวบตัวยองแซงเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด ทั้งอย่างแอบหอมแก้มยองแซงไปหนึ่งที



นี่!! เอามือของนายออกจากตัวฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันยังไม่หายโกรธนายยองแซงพยายามบิดตัวให้ออกห่างจากคยูจง แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะคยูจงยังคงกอดไม่ปล่อย



พี่หายโกรธผมแล้ว ผมรู้หรอกนะ ไม่ต้องมาทำแกล้งคยูจงอมยิ้ม ก่อนที่จะเอาคางเกยไหล่ของยองแซงเบาๆ



ฉันโกรธนายจริงๆ นายคิดว่าทำแค่นี้แล้วฉันจะหายโกรธนายหรือไง...โอ๊ะ!!” ยองแซงหันหน้าไปว่าคยูจง แต่ก็ต้องชะงักไปเพราะตอนที่หันไปนั้น แก้มของยองแซงแตะที่ริมฝีปากของคยูจงเบาๆ ยองแซงรีบหันกลับมาอยู่ในท่าเดิม



พี่ยองแซงอย่าเพิ่งโกรธผมสิครับ ผมอุตส่าห์ตื่นแต่เช้ามาที่นี่ทำเพื่อพี่ยองแซงเลยนะครับ พี่ทำแบบนี้ผมก็น้อยใจเป็นเหมือนกันนะจู่ๆคยูจงก็ถอนมือออกจากยองแซงแล้วยืนหน้าเศร้าทำนิ่งเฉย ยองแซงเริ่มรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุทำให้คยูจงต้องน้อยใจ



(คยูจงอุตส่าห์ทำให้เราแล้วก็ยังทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้ ไม่ไหวแล้วนะยองแซง เขาจะน้อยใจแล้วทิ้งเราให้อยู่คนเดียวมั้ยเนี๋ย ทำยังไงดีล่ะ : ยองแซง)



เมื่อเห็นว่าคยูจงเงียบไปดื้อๆ ยองแซงเลยสาวเท้าเข้าไปใกล้คยูจง สองมือพร้อมใจกันแตะไปที่ใบหน้าของคยูจง ก่อนจะดันมือให้คยูจงเงยหน้าขึ้นมาสบตา ยองแซงอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเขย่งปลายเท้ายื่นริมฝีปากให้แตะที่ริมฝีปากคยูจงเบาๆแต่เนิ่นนาน เมื่อถอนริมฝีปากออกมาแล้ว ยองแซงเอามือคล้องคอคยูจงเอาไว้ ทั้งยังจ้องมองคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา



ขอโทษยองแซงเอ่ยเสียงเบา แต่มันก็ทำให้คนตรงหน้าคลายยิ้มออกมาได้



อย่าเพิ่งงอน อย่าเพิ่งน้อยใจฉันเลยนะ ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ฉันสัญญาคยูจงไม่ตอบแต่ดึงยองแซงเข้ามากอดแน่น ก่อนที่จะประทับริมฝีปากลงไปอย่างนิ่มนวล ลิ้นเรียวสอดแทรกหาความหวานจากคนตรงหน้าอย่างหลงใหล รสจูบที่หวานไม่เคยเปลี่ยน ยองแซงยิ้มอย่างเขินอายหลังจากที่คยูจงถอนริมฝีปากออกมาแล้ว



ทำไมพี่ถึงชอบทำตัวน่ารักแบบนี้นะว่าแล้วก็จรดจมูกลงที่แก้มป่องๆของคนตรงหน้าอย่างอดใจไม่ไหว ก็ใครใช้ให้ทำตัวน่ารักแบบนี้ล่ะ



บ้า!! พอหายงอนก็ทำตัวหื่นอีกแล้วนะยองแซงตีแขนคยูจงแก้เขินเบาๆ



ป่าวสักหน่อย ผมก็เป็นของผมแบบนี้อยู่แล้วนะ



เชอะ!! เชื่อนายก็บ้าแล้วยองแซงสะบัดหน้าหนี



ไม่เอาแล้ว ไม่ทะเลาะกับพี่แล้ว ผมว่าเรามากินอาหารกันดีกว่าคยูจงจูงมือยองแซงมานั่งที่เก้าอี้ที่โต๊ะอาหารที่ถูกจัดไว้ พอจัดแจงให้ยองแซงนั่งได้ที่แล้ว คยูจงก็ไปนั่งอีกฝั่งตรงข้ามกับยองแซง



ถึงแม้ว่ามันจะเป็นโต๊ะอาหารที่ดูเล็ก แต่ผมก็ทำมันด้วยใจนะครับหยอดคำหวานให้เล็กน้อยพอหอมปากหอมคอ



ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลย ยังไม่อยากอ้วกนะ



/เพล้ง!!\ หน้าแตกยับเยิน เจอประโยคเดียวของยองแซง เล่นเอาคยูจงไปถูก อุตส่าห์หยอดคำหวาน ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ได้นะ



แหะๆๆครับๆๆ ไม่เล่นแล้ว กินอาหารกันดีกว่า



/แปะ!! แปะ!! แปะ!!\ คยูจงปรบมือส่งสัญญาณ สักพักก็มีคนโผล่ออกมาจากกองหินก้อนใหญ่ (โผล่มายังไงหว่า!!) ซึ่งที่จริงแล้วมันก็คือบ๋อยนั่นเอง แต่ว่าทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ได้??



เขาเดินถืออาหารมื้อพิเศษนี้มาที่โต๊ะของทั้งสองคน ก่อนที่จะวางมันบนโต๊ะแล้วเดินหายกลับไปที่เดิม คยูจงเปิดฝาครอบออก เผยให้เห็น.........



ว้าว!! หูฉลามยองแซงร้องอย่างตื่นเต้นทันทีที่ฝาครอบถูกเปิด ส่วนคยูจงก็นั่งยิ้มอย่างภูมิใจในผลงาน



ขอบคุณมากๆนะคยูจงยองแซงฉีกยิ้มจนแก้มปริ



งั้นเรามากินกันดีกว่านะครับ เดี๋ยวมันจะไม่อร่อยซะก่อนว่าแล้วคยูจงก็ยื่นมือไปฉีกเนื้อฉลามแล้วป้อนใส่ปากยองแซง ยองแซงเองก็ไม่น้อยหน้าฉีกเนื้อฉลามป้อนให้คยูจงกินบ้าง



พี่กินเลอะเทอะหมดแล้วเห็นมั้ยคยูจงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเนื้อปลาติดอยู่ที่ริมฝีปากยองแซง



อย่าใช้มือสิครับมันสกปรก คยูจงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่ายองแซงกำลังจะเอามือเช็ดปาก ยองแซงมองคยูจงอย่างงงๆ แต่ก็งงได้ไม่นานเมื่อคยูจงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนที่จะใช้ริมฝีปากของตัวเองเลียเศษปลาที่ติดอยู่ที่ปากให้.......ยองแซงนั่งตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูก



อ้าว!! กินต่อสิครับ เมื่อเห็นว่ายองแซงนั่งเงียบไม่ยอมกินต่อ คยูจงก็เลยต้องสะกิดเรียกยองแซง แต่ก็ยังเหมือนเดิม ยองแซงยังคงนั่งนิ่ง



พี่ยองแซง!!” คยูจงตะโกนใส่ จนยองแซงสะดุ้งตื่นจากภวังค์



หะ........ห๊า



พี่เป็นอะไรไปครับ อยู่ดีๆก็นิ่งเฉยไปเลยคยูจงเอ่ยถาม แต่ตอนนี้ยองแซงเขินจนหน้าแดงไปแล้ว



ก็ได้ครับๆๆ ไม่ถามแล้ว กินต่อเถอะครับ!!” เมื่อรู้สาเหตุว่าทำไมยองแซงถึงเงียบเฉย คยูจงก็เลยไม่กล้าถามต่อเพราะกลัวว่ายองแซงจะเขินจนตัวลอยหนีหายไปซะก่อน......................



เมื่อกินอาหารเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ก็พากันมานั่งเล่นอยู่ที่ใต้ต้นไม่ริมสระน้ำ



พี่ยองแซงผมขอนอนที่ตักของพี่หน่อยนะครับไม่ต้องรอให้เจ้าตัวอนุญาต คยูจงก็ถือวิสาสะล้มตัวนอนบนตักของยองแซงอย่างรวดเร็ว



นี่!! ฉันยังไม่ได้อนุญาตเลยนะ



โธ่!! พี่ยองแซงแค่นิดเดียวเองนะครับ นะๆๆคยูจงเงยหน้ามองยองแซงจากมุมต่ำทำให้เห็นหน้ายองแซงอย่างชัดเจน เมื่อเห็นสายตาเห็นมองมาของคยูจงทำให้ยองแซงต้องหันหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อกลบเกลื่อนความเขินที่มันกำลังจะทะลุออกจากอกอยู่แล้ว



นะครับ นะครับคยูจงยังคงออดอ้อน



ก็ได้!! ก็ได้!!”



น่ารักที่สุดเลย!!” คยูจงเอื้อมมือขึ้นไปหยิกแก้มยองแซงเบาๆ ก่อนที่จะจับมือยองแซงมากุมไว้



ผมอยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนี้จังเลย พี่คงไม่มีเวลามาอยู่กับผมแบบนี้อีกแล้ว



นั่นสินะ อีกนานกว่าเราจะได้เจอกันอีกเมื่อพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ยองแซงก็อดเศร้าไม่ได้



ผมจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดครับพี่ยองแซงคยูจงกระชับมือที่กุมมือยองแซงอยู่ให้แน่นกว่าเดิมแทนคำสัญญา



ฉันก็จะตั้งใจศึกษาข้อมูลเพื่อที่จะได้มาช่วยคุณพ่อดูแลบริษัทให้ดีที่สุดเหมือนกัน


ผมสัญญาว่าจะโทรหาพี่บ่อยๆนะครับ พี่จะได้ไม่คิดถึงผม



เป็นงานเป็นการมาก ถ้านายมัวแต่โทรหาฉัน แล้วฉันจะเอาเวลาไหนทำงานล่ะยองแซงเอ็ด



อ้าว!! งั้นก็ถ้าผมว่างงานผมจะรีบไปหาพี่ยองแซงทันที แต่ถ้าพี่ยองแซงว่างพี่ยองแซงก็ต้องมาหาผมเหมือนกันนะครับ สัญญามั้ยคยูจงยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้ายองแซง ยองแซงยื่นนิ้วก้อยของตัวเองไปเกี่ยวก้อยสัญญากับคยูจง



ฉันสัญญา!! แต่ว่านายจะไม่นอกใจฉันใช่มั้ย



ใครจะกล้านอกใจล่ะครับ ผมไม่ทำแบบนั้นหรอก!!” คยูจงส่ายหน้ารัว



งั้นก็ดีไป อย่าให้จับได้ล่ะกัน



ไม่หรอกครับ ผมไม่มีใครหรอก ผมรักพี่ยองแซงคนนี้คนเดียวจริงๆนะคยูจงยังคงยื่นยันคำเดิม



อืมๆๆเชื่อก็ได้......



คยูจงกับยองแซงหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน จนเวลาผ่านไป คยูจงก็นอนหลับคาตักนุ่มๆของยองแซงไปเรียบร้อยแล้ว



ปล่อยให้ฉันพูดอยู่คนเดียว หลับก็ไม่บอกกันนะคยูจงยองแซงได้แต่นั่งมองคนที่กำลังนอนหลับอยู่บนตักของตัวเอง มือเล็กค่อยๆไล่ไปตามใบหน้าของคนรักอย่างเบามือ



หลายๆอาทิตย์ที่ผ่านมา นายทำให้ฉันมีความสุขมากเลยนะคยูจง ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉัน ขอบคุณที่นายยังรักฉันเหมือนเดิมน้ำตาของยองแซงเอ่อล้นจนมันหยดลงไปที่หน้าของคยูจง ยองแซงตกใจรีบเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่อยู่บนใบหน้าของคยูจงเบาๆเพราะกลัวว่าคยูจงจะตื่นซะก่อน


***************************************

ทักทายค่ะรีดเดอร์ทุกๆคน ไม่ได้อัพเรื่องนี้ไปหลายอาทิตย์ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ อิอิ ไม่รู้จะพูดอะไรต่อแล้วค่ะ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านแล้วเม้นให้ไรเตอร์นะค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #570 about that (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 12:41
    ซึ้งกับความรักของสองพี่น้อง โถๆๆ กินใจได้โล่

    จุนนี่เองก็ถึงกับสะกัดกั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่

    คยู เธอเป็นผู้ชายที่โรแมนซ์มากอ่า อิชชี่แซงเบาๆ กินหูฉลาม ท่ามกลางสวนสาธารณะ ที่มีคาเนชั่นรายล้อม แค่นี้ก็แฮปปี้กว่าไปกินภัตตาคารหรูๆอีกน๊า

    แต่ความหื่น มันไม่เข้าใครออกใคร แม้กระทั่งสถานที่อย่างนี้ 555

    ยองแซงแอบหวานเบาๆ ชอบเวลาคยูงอนบ้าง ได้อารม'ดี 55 #ชั้นรู้ว่าชั้นจิต
    #570
    0
  2. #413 mooham501 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 22:01
    เป็นพี่น้องกันยังไงก็ตดกันไม่ได้หรอกนะ..
    คืนดีกันเถอะค่า..นะๆๆ เค้าขอร้อง...
    มาต่อที่คู่หวานแห่งปีอย่างคุณเจ้บอก..อิๆๆ
    เค้าจะหวานไปถึงไหนคะ  ไรเตอร์รีดเดอร์ไม่ไหวแล้ว...
    ชอบมาก อินจัด จิ้นสุดๆๆๆ
    อร๊ายยยยยย กรี๊ดดดดด
    เอารางวัลไปเลยอย่างคุณเจ็บอก อิๆๆ
    #413
    0
  3. #400 choco501 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 13:42
    ในขณะที่ลูกสาวเจ้กะน้องชายยังหาความลงตัวกันไม่ได้ซักที

    ตัดมาที่คู่หวานแห่งปีเค้าบ้าง

    เอารางวัลไปเลยเหอะคู่นี้ พ่อหมีจี่ทำเจ้เคลิ้มมมมมม

    คนอะไรจะโรแมนติกไดขนาดนี้

    อะเอ่อ..เชิดปากแบบนี้เดี๋ยวแซงกี้ก็ละลายแย่หร๊อกกกก

    แต่ก่อนที่แซ.กี้จะเป็นไร คนที่ละลายไปแล้วคือเจ้เอง

    เจ้ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบ อิๆๆๆ

    #400
    0
  4. #351 white_winddy501 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 19:16
    อ้อยยยยๆๆๆๆ  ร้องครวงครางด้วยอาการเบาหวานขึ้นจนซ็อค...5555!!!
    เอากับเค้าสิ พ่อคยูกี้สุดโรมานซ์ อาไรมันจะอบอุ่น  อ่อนหวานได้ปานนั้น
    ว่าแต่แซงอ่า...เค้าอยากจะปล่อยมุกเน่าบ้างอะไรบ้าง  ก็ตามใจพ่อหมีเค้าหน่อยเหอะ...
    เจ้ชอบบบบ....(นี่ส่วนตัวรึเปล่า " ก็นิสนึงอะ อิๆๆ) เตรียมความพร้อมขนาดนี้ เอาใจเจ็ไปเลยเหอะ...
    แต่ว่าที่เช็ดปากให้แบบนั้นน่ะ..เจ๊หวิวๆ แทนแซงเลยอ่า..อ๊ายยยยย....^_^ ทำไปปได้นะพ่อคุณณ!!
    ส่วนบอมมี่กะจุนนี่ดีกันเหอะนะ...
    เจ้เอาใจช่วยหนักๆๆ  ..
    #351
    0
  5. #327 TP.S (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 11:58
    สองพี่น้องก็คืนดีกันเร็วๆนะ

    คยูแซงก็หวานกันได้อีก

    จะน่ารักกันไปไหนเนี่ย

    ปล.ไรเตอร์สู้ๆ ^__^
    #327
    0
  6. #326 Mosugar_TS (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 17:11
     คยูแซงหวานนนนได้โล่เลยยยแหละ ฮิฮิ
    จุนนี่อย่าโกรธบอมนะ บอมไม่ผิด แล้วก็
    หายเกลียดมินได้แล้้้้้้้้้วน๊า~~
    หนุกมากกกกค่ะไรเตอร์ แล้วอัพต่อนะคะ
    #326
    0
  7. #325 mukie501 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 01:26
    บอม จุนนี่ คืนดีกัน หันหน้ามาคุยกันเถอะนะจ๊ะ แบบนี้มันทรมาณทั้งคู่อ่า เพียงแต่จุนนี่จะเปิดใจรับมินนี่ได้ไหมละจ้าเนี่ย

    คยูแกรรรร  หื่นนนจริงๆนะละ คิคิ แต่ก็โรแมนติกเป็นบ้าเลยอ่า

    แซงกี้แซงกี้หนูก็ขี้งอลจริงๆแหละน้า ถ้าคยูโกรธไปจริงๆจะทำไงละนี่

    เป็นกำลังใจให้กันและกันต่อไป ทำงานให้สำเร็จนะทั้งสองคน

    ห่างกันนานจะเป็นไรไหมน้า

    wrighter fighting
    #325
    0
  8. #324 youngwon501 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 23:46
    เฮ้อออออ พี่น้องจุนบอม ดีกันเถอะน้าาาา
    เขาเอาใจช่วยอยุ่นะจ๊ะ
    คยู แหมๆๆๆๆๆ โรแมนติกมากๆเลยน้าาา
    เป้นงี้แซงรักตายเลย 555555+
    หวานกันเข้าไป รุ้ไหม เขาอิชชี่นะเนี้ย อิอิ
    ขอบคุณไรท์เตอร์ที่กลับมาอัพนะค่ะ
    รักษาสุขภาพด้วย ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงมากๆ
    พักผ่อนเยอะๆ จะได้ไม่เป้นหวัดนะค่ะ ^^
    แล้วกลับมาอัพอีกน้าาาาา ^^
    #324
    0
  9. #323 Ss_fc (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 07:32
    ดีใจท่ีมาอัพ อย่าให้คยูแซงผิดใจกันอีกนะ

    จุนกะบอมก็ปรับความเข้าใจกันซะที

    น่าจะมีฉากหวานของจุงจุนบ้างนะนะนะนะ (ขอมากมาย)
    #323
    0
  10. #322 davil09 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 03:21
    ขอบคุณจร้าไรเตอร์คนเก่งที่มาอัพให้อ่านต่อนึกว่าจะไม่ได้อ่านซะแล้ว
    เห็นว่าเหนื่อยและก็เบื่ออีกด้วย.....เข้าเรื่องดีกว่า..คยูแซงนะหวานจังเลยนะอิจฉาจริง ๆ
    ว่าแต่จะมีเศร้ามั้ยเนี๊ย....รีดเดอร์ว่าต้องมีแน่นอนเลยใช่มั้ยเพราะคยูมีสวาวมาชอบอยู่นิ
    จะยังงัยก็ช่างรีดเดอร์ขอคู่นี้แบบพิเศษนะจ๊ะ.....แล้วรีดเดอร์ทวงอีกเรื่องด้วยเลยได้มั้ย
    ไม่ได้ก็ต้องได้...อะหุ อะหุ....เรื่อง  Love In The Host Club  ด้วยนะจ๊ะเพราะคิดถึง
    คญุแซงเรื่องนั้นนะจ๊ะ.......*o*....

    #322
    0