Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 27 : Pink Carnation 25 : คู่หวาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    11 มี.ค. 54

Chapter 25

ตอน คู่หวาน (2)


หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

ณ บริษัท HYS


ยองแซงหายเป็นปกติแล้วก็ได้เริ่มงานของบริษัทของตระกูลฮอโดยทันที โดยมีผู้ช่วยอย่างยองจินคอยประสานงงานต่างๆและอธิบายงานต่างๆให้ยองแซงฟัง และก่อนที่ยองแซงจะได้ทำงาน เขาก็ต้องมาอ่านอ่านเอกสารต่างๆที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัท เพราะต้องใช้ความละเอียดรอบคอบมาก ยองแซงจึงทุ่มเทเวลาทั้งหมดในการอ่านข้อมูลและทำความเข้าใจเกี่ยวกับบริษัท และเพราะมัวแต่ยุ่งกับการงาน เขาจึงไม่ค่อยมีเวลาคุยกับคยูจงเลย จะคุยกันก็ต้องหาเวลาที่ประจวบเหมาะ เพราะคยูจงกังคงยุ่งกับบริษัทของตัวเองเช่นกัน



พรุ่งนี้เราไปทานข้าวกันนะครับพี่ยองแซงตกลงกันเรียบร้อยว่าจะไปด้วยกัน แต่แล้วทั้งสองก็ต้องยกเลิกนัดไป



ขอโทษนะคยูจง วันนี้ฉันมีประชุมใหญ่ ไว้วันหลังล่ะกันนะถึงแม้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอยู่บ่อยครั้ง แต่ทั้งสองก็ยังคงเข้าใจกันและกันตลอดเวลา



คยูจง วันนี้ฉันว่างนะ เราไปเที่ยวกันมั้ย!!”



ขอโทษครับพี่ยองแซง ผมยังทำงานไม่เสร็จเลย ผมจะชดเชยให้ทีหลังนะครับแต่บางครั้งมันก็ทำให้คนชวนเกิดอาการน้อยใจได้เหมือนกัน



คุณชายครับ ผมว่าคุณควรจะพักผ่อนบ้างนะครับ หลายวันมานี้คุณเอาแต่ทำงานตลอดเลย ผมว่าพักสักหน่อยเถอะครับยองจินอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้เลยพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง



ผมพักผ่อนมาเยอะแล้วล่ะครับ ผมอยากจะทำอะไรช่วยเหลือบริษัทบ้าง งานแค่นี้ไม่เป็นอะไรหรอกครับยองแซงกังไม่ลดละในความพายาม เขายังคงตั้งหน้าตั้งหน้าอ่านเอกสารของบริษัทต่อไป



แต่ผมว่าคุณชายควรจะพักสักหน่อยก็ยังดียองจินยังคงเร่งเร้าต่อไป



ก็ได้ครับ พรุ่งนี้ผมจะหยุดหนึ่งวัน แต่ว่าวันมะรืนผมจะกลับมาทำงานต่อนะครับยองแซงยังคงต่อรอง



ก็ได้ครับ อย่างน้อยคุณชายจะได้พักผ่อนสักวันหนึ่งยองจินพยักหน้าตกลงอย่างอ่อนใจ ที่จรริงแล้วยองแซงควรจะหยุดหลายๆวันด้วยซ้ำ เล่นทำงานไม่หยุดอย่างนี้ สุขภาพร่างกายคงจะอ่อนลงเป็นอย่างแน่


*********************************


ณ บริษัท KKJ

คยูจงเองก็ยังคงตั้งหน้าตั้งงานต่อไป เพราะต้องการจะพัฒนาตัวเองให้มากยิ่งขึ้น จึงต้องพยายามอย่างหนัก อยากจะพบเจอหน้าคนรักก็คงไม่ได้ เพราะงานที่ถูกรุมเร้ามากมาย แถมยังมีวัตถุกวนใจอีก ตอนนี้เขารู้สึกว่าหัวตัวเองกำลังจะระเบิดซะแล้ว



คยูจง หายหน้าไปไหนมาตั้งหลายอาทิตย์ อึมโบคิดถึงจังเลยค่ะหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม หุ่นบางเซ็กซี่ ทำตัวติดกับคยูจงแจ ทั้งยังถือวิสาสะควงคยูจงไปโน้นไปนี่ตลอด จนคยูจงก็เริ่มจะรำคาญแล้วเหมือนกัน



อึมโบ อย่าพึ่งมากวนผมได้มั้ย ผมกำลังทำงานอยู่นะคยูจงบอกอย่างรำคาญเต็มทน



ก็อึมโบคิดถึงคุณนี่ค่ะ!!”



ผมไม่ว่างที่จะมาคุยกับคุณหรอกนะ กลับไปทำงานของคุณเถอะคยูจงออกปากไล่อย่างไม่เกรงใจ แต่หญิงสาวก็มีท่าทีฟึดฟัดใส่แต่ก็ต้องจำใจเดินออกไป เพราะกลัวว่าจะทำให้คยูจงไม่พอใจ




[คิดถึงจังเลยครับ พี่กำลังทำอะไรอยู่เหรอ!! ตั้งใจทำงานนะครับ]

Send Message To HeoYoungSeang



Do you have a taxt message from HeoYoungSeang

[คิดถึงนายมากกว่า ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอ่านเอกสารของบริษัทอยู่นะ แล้วนายล่ะทำอะไรอยู่ อ่อ!! ฉันหวังว่านายคงจะไม่ไปนั่งจู๋จี๋กับใครหรอกนะ]



คยูจงได้แต่นั่งอมยิ้มกับข้อความที่ยองแซงส่งมา ก่อนที่จะส่งข้อความกลับไปหายองแซงอีกครั้ง



[ผมก็กำลังนั่งทำงานอยู่นะครับ ส่วนสาวๆที่พี่ว่าไม่มีหรอกนะ ตอนนี่มีแต่หน้าพี่ลอยอยู่ตลอดเวลาเลยล่ะครับ หวังว่าเราจะไปอยู่ด้วยกันเร็วๆนี้นะครับ รักนะครับ........]

Send Message To HeoYoungSeang



Do you have a taxt message from HeoYoungSeang

[ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป ฉันก็หวังว่าจะได้เห็นหน้านายเร็วๆนี้เหมือนกันนะ ฉันไม่ชอบพูดว่ารักบ่อยๆ แต่ถ้านายอยากจะให้ฉันพูด นายก็มาบังคับฉันเองล่ะกัน]



โหดร้ายที่สุดเลยนะพี่ยองแซง อย่าให้เจอหน้าก็แล้วกัน จะไม่ปล่อยให้หลุดมือไปได้เลยคยูจงพูดกับข้อความที่เพิ่งได้รับมาอย่างกับว่ามันจะสามารถทำให้คนที่ส่งมาได้ยินอย่างนั้นแหละ


*********************************


บ้านฮยองจุน

หลายๆวันนี้ฮยองจุนไม่ค่อยพูดจาอะไรกับใคร ฮยอนจุงเองก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ ให้กินข้าวก็บอกว่าไม่หิวทุกครั้ง แต่ฮยอนจุงก็ยังบังคับให้กินอยู่ร่ำไป ถึงแม้จะกินไปแค่คำสองคำ แต่อย่างน้อยฮยองจุนก็กินมัน



นี่มันก็อาทิตย์กว่าแล้วนะฮะ ทำไมผมยังไม่ได้ข่าวของคิบอมเลยฮยองจุนบอกกับคนในอ้อมกอด อ้อมกอดที่คอยปลอบเขาให้กำลังใจเขาตลอดเวลาที่เขาเองรู้สึกไม่สบายใจ



ไม่ต้องห่วงนะฮยองจุน เดี๋ยวพี่จะไปตามหาคิบอมเอง นายไม่ต้องกังวลนะเพราะไม่รู้จะจะเริ่มปลอบยังไง เขาจึงทำแค่ใช้คำพูดที่เขาคิดได้ค่อยปลอบฮยองจุน



แต่ว่านายต้องสัญญากับพี่ก่อนฮยองจุนเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ตัวเองกำลังกอดอยู่อย่างงงๆก่อนที่จะเอ่ยปากถาม



สัญญาอะไรครับ




ก็สัญญาว่า ถ้าเจอคิบอมแล้ว นายจะต้องใช้เหตุผลมากกว่าใช้อารมณ์ของนาย แล้วนายก็ปรับความเข้าใจกับคิบอมซะ แค่นี้เอง นายทำได้หรือเปล่าฮยองจุนฮยองจุนกอดอกท่าทางครุ่นคิด



ถ้าผมไม่ได้เจอคิบอมอยู่กับนายนั่น มันก็คงไม่มีปัญหาอะไร



ถ้าอย่างนั้นนายยิ่งต้องใช้เหตุผลมากกว่าเดิมเลย นายโกรธนายนั่น แต่กลับไปลงที่คิบอมทั้งหมด ฮยองจุน คิบอมไม่ใช่คนผิดนะฮยอนจุงพยายามเกลี้ยกล่อม



แต่คิบอมก็เห็นนายนั่นดีกว่าผมที่เป็นพี่ชายแท้ๆของเขา แล้วดูนายนั่นสิ เป็นใครจากไหนก็ไม่รู้ แถมยังจะเป็นคนที่คิดจะฆ่าพี่ยองแซงอีก จะให้ผมไม่เป็นห่วงได้ยังไง แล้วผมก็น้อยใจที่เขาทำกับผมแบบนี้เหมือนกันนะ ผมก็คน เจ็บเป็นเหมือนกัน ฮึก!!” ฮยองจุนกำลังกลับเข้าสู่โหมดความเศร้าอีกครั้ง เสียงสะอื้นทำให้ฮยอนจุงตกใจรีบปลอบฮยองจุนอีกครั้ง



คิบอมอาจจะมีเหตุผลของเขา ก็เหมือนนายยังไงล่ะ นายเองก็มีเหตุผลที่จะต้องทำแบบนั้นกับคิบอมไม่ใช่เหรอ



ก็ได้ฮะ ผมจะพยายามให้ดีที่สุด



พี่เชื่อว่านายต้องทำได้ฮยองจุนฮยอนจุงดึงฮยองจุนให้อยู่ในอ้อมกอดพร้อมพูดให้กำลังใจฮยองจุน



ฮะ!!” ฮยองจุนรับอ้อมกอดอุ่นๆของฮยอนจุงอย่างไม่ลังเล


************************************************************


ณ คอนโดมีเนียม (ย่านไหนไม่รู้)

สายๆของวันนี้ ยังคงมีชายหนุ่มที่กำลังนอนหลับใหลบนโซฟาตัวเล็กที่วางอยู่กลางห้อง และเขาคงยังไม่รู้เลยว่ากำลังมีบางอย่างผิดปกติกับหน้าตาเขาเลย และที่เป็นแบบนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คนที่นั่งหัวเราะสนุกสนานอยู่คนเดียวบนเตียง ชายหนุ่มได้ยินเสียงหัวเราะก็รู้สึกถึงความปกติ จึงค่อยๆงัวเงียลืมตาขึ้นดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น



อืม!! นายหัวเราะอะไรเหรอคิบอมเสียงจองมินเอ่ยขึ้นหลังจากที่เห็นคิบอมนั่งหัวเราะอยู่นาน



ฮ่า ฮ่า เปล่าหรอกไม่มีอะไร ฮ่า ฮ่าบอกจองมินไปอย่างนั้นแต่คิบอมก็ยังหัวเราะไม่เลิก



หัวเราะแบบนี้ต้องมีอะไรแน่ๆจองมินจ้องคิบอมอย่างจับผิด



ไม่มี๊........จริงๆๆนะคิบอมทำเสียงสูงจนจองมินเริ่มจะแน่ใจว่าจะต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ



อย่าให้จับได้แล้วกันนะจองมินคาดโทษไว้ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ส่วนคิบอมก็ยังคงนั่งหัวเราะอยู่ที่เตียงนอนเหมือนเดิม



ว๊าก!! อะไรกันเนี๋ยเสียงจองมินร้องลั่นอยู่ในห้องน้ำ ยิ่งทำให้คิบอมหัวเราะยิ่งไปใหญ่



/ผลัก!!\ จองมินเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เดินไปหาคิบอมทันที



นี่มันอะไรกันคิบอม นายทำอะไรกับหน้าฉันเนี๋ยจองมินชี้ไปที่หน้าตัวเองที่มีลอยปากกาหมึกซึมที่คิบอมเป็นคนทำไว้



ศัลยกรรมฉบับคิมคิบอมไง ไม่ชอบเหรอ ฮ่า ฮ่า ฮ่าคิบอมกลิ้งไปกลิ้งมาหัวเราะจองมินจนดังลั่นห้อง



แกล้งคนอื่นเขามันสนุกหรือไงห๊า!!” จองมินว่าใส่ แต่มีหรือที่คิบอมจะกลัว เขาก็ยังคงหัวเราะอยู่เหมือนเดิม



ก็สนุกดี



งั้นฉันต้องขอแก้แค้นคนที่ทำให้หน้าฉันเป็นแบบนี้ซะหน่อยแล้ว หึหึจองมินอมยิ้มอย่างมีเรศนัย ส่วนคิบอมนั้นก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะไม่ปลอดภัยซะแล้ว



นะ......นายจะทำอะไรคิบอมร้องออกมาเมื่อเห็นจองมินหยิบปากกาหมึกซึมแท่งที่คิบอมใช้เมื่อเช้า



ก็ทำแบบที่นายทำไง ศัลยกรรมฉบับจองมินพูดจบจองมินก็รีบวิ่งเข้าหาคิบอมเพื่อที่จะได้เอาปากกาเขียนหน้าคิบอมบ้าง



อย่านะ!! ฉันขอโทษคิบอมวิ่งหนีจองมินรอบห้อง



ไม่มีทางซะหรอกจองมินยังคงถือปากกาวิ่งไล่คิบอมยังไม่มีลดล่ะ ส่วนคิบอมเองก็วิ่งหนีคจองมินจนรอบห้อง ทั้งสองวิ่งไล่กันจนดูวุ่นวายไปหมด แต่หารู้ไหมว่าความวุ่นวายที่มันเกิดขึ้นนั้นกำลังทำให้หัวใจของคนสองคนกำลังพองโตและมีความสุขมากแค่ไหน


************************************************************

วันต่อมา

บ้านยองแซง



สวัสดีครับคุณพ่อคยูจงเดินเข้ามาในบ้านของยองแซงที่ดูเคยสำหรับคยูจงแล้วในตอนนี้ และบังเอิญได้เห็นท่านประธานฮอจึงเข้าทักทาย



อ้าว!! คยูจง ทำไมวันนี้ถึงมาที่นี่ได้ล่ะเนี๋ย



ผมหนีงานมานะครับคยูจงกระซิบบอกท่านประธานฮอ



นายเหมือนพ่อของนายไม่มีผิดเลยนะ



ครับ พอดีวันนี้ผมรู้มาว่า พี่ยองแซงหยุดงาน ผมก็เลยมาหานะครับ พี่ยองแซงอยู่หรือเปล่าครับ



ไม่อยู่หรอก ออกไปข้างนอกนะ



.....................................คยูจงทำหน้าผิดหวัง แต่เมื่อได้ฟังประโยคถัดไปทำให้ยิ้มออกมา



ล้อเล่น อยู่บนห้องนะ



เข้าใจเล่นนะครับ ผมตกใจหมดเลย



เอาล่ะ!! งั้นฉันไม่รบกวนเวลาของนายแล้ว ฉันขอตัวก่อนล่ะกันนะ



อ้าว!! แล้วจะไปไหนหรือครับ



ไปสัมมนาเกี่ยวกับงานในบริษัทนะ



อ่อ!! ครับเดินทางปลอดภัยนะครับ



อืม!! ขอบใจมากๆนะท่านประท่านตบบ่าคยูจงเบาๆ ก่อนที่จะเดินออกไป



ไปหาพี่ยองแซงดีกว่า คิดถึงจะแย่แล้ว



ห้องยองแซง


/ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!\ เสียงเคาะปะตูทำให้ยองแซงรีบหยิบเสื้อคุมมาใส่ เพราะเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ผมก็ยังไม่ได้เช็ดให้เรียบร้อยเสียด้วย



/แอ๊ด!!\ ยองแซงเปิดประตูออกมา ก็พบกับคยูจงยืนยิ้มอยู่



โอ๊ะ!!............ยองแซงตกใจจนทำอะไรไม่ถูก



ยั่วกันแต่เช้าเลยนะครับพี่ยองแซงคยูจงเดินเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ ยองแซงปิดประตูแล้วหันมาแก้ตัวกับคยูจง



ยั่วบ้าอะไร ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จยองแซงรีบมัดเชือกเสื้อคุมให้แน่นกว่าเดิม



พี่ไม่ต้องปิดหรอก ผมเห็นมาหมดแล้วคำพูดของคยูจงทำให้ยองแซงถึงกับหน้าแดง



บ้า!! นายพูดอะไรของนายยองแซงยืนบิดไปบิดมาด้วยความเขิน ทำให้คยูจงอมยิ้มชอบใจใหญ่



คิดถึงจังเลยครับ ขอกอดให้ชื่นใจหน่อยคยูจงเดินเข้าไปสวมกอดยองแซงด้วยความคิดถึงจับใจ และกลิ่นสบู่หอมๆจากตัวของยองแซงที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ดันลอยเข้าจมูกคยูจงเข้า คยูจงสูดกลิ่นๆหอมจากตัวยองแซงเข้าจนเต็มปอด



พอได้หรือยัง ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้ายองแซงร้องทักเมื่อเห็นว่าเชือกที่ผูกไว้แน่นหนากำลังจะถูกปลด



ยังไม่หายคิดถึงเลยนะครับคยูจงกล่าวอย่างคนเอาแต่ใจ



นายได้หายคิดถึงฉันแน่ รอแปบหนึ่งนะยองแซงโน้มหน้าคยูจงมาหอมแก้มที่หนึ่ง ก่อนที่จะผลักคยูจงล้มไปบนเตียง ส่วนตัวเองก็รีบเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว



แฟนใครเนี๋ย น่ารักจริงๆเลยคยูจงยิ้มอย่างสุขใจคนเดียวบนเตียงนุ่มๆของยองแซง



ตุ๊กตาตัวนี่มีกลิ่นของพี่ยองแซงติดอยู่ด้วย น่าลักกลับไปนอนกอดที่บ้านแทนเจ้าของซะจริงคยูจงกอดรัดฟัดเหวี่ยงกลิ้งตัวเองไปมาเล่นกับตุ๊กตาอย่างสนุกสนานเพียงคนเดียว (ท่าจะบ้า)



นี่!! คยูจง นายจะทำอะไรตุ๊กตาฉันนะยองแซงร้องดังลั่นเมื่อเห็นว่าคยูจงกำลังนอนเล่นกับตุ๊กตาตัวโปรดของตัวเองอยู่



พี่ชอบกอดตุ๊กตาเหรอครับ เอาแบบนี้มั้ย เดี๋ยวผมจะเสียสละตัวเอง ให้พี่นอนกอดทั้งคืนเลย แบบไม่คิดตังค์เลยคยูจงยิ้มกรุ่มกริ่ม



ทะลึ่งแล้วนาย เดี๋ยวเถอะ!!” ยองแซงว่า



ผมล้อเล่นครับ ว่าแต่วันนี้พี่จะไปกินข้าวกับผมมั้ย!!”



ไม่ไปหรอก ฉันไม่อยากไปกับนายยองแซงยืนกอดอกมองท่าทีของคยูจงที่ทำท่าไม่พอใจอยู่บนเตียง



พี่ยองแซง...........คยูจงเอ่ยชื่อยองแซงเสียงเบา



ฉันล้อเล่น มีเวลาว่างทั้งที จะให้อยู่เฉยๆได้ยังไงล่ะเมื่อคยูจงรู้ว่ายองแซงหลอกก็ถอนหายใจอย่างโล่ง



ว้าว!! พี่ยองแซงน่ารักที่สุดเลย ต้องให้รางวัลซะหน่อยคยูจงลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ยองแซงพร้อมจรดจมูกไปยังแก้มเนียนๆของยองแซงจนเป็นรอยบุ๋ม และสำหรับคยูจงนั้นแก้มข้างซ้ายของยองแซงข้างเดียวคงไม่พอ เขาจึงสลับข้างไปจรดจมูกที่แก้มขวาของยองแซงอีกครั้ง



พอแล้ว พอเลยนะ แก้มฉันจะช้ำหมดแล้วนะ



ผมยังไม่หายคิดถึงพี่เลยนะครับว่าแล้วก็ดึงยองแซงเข้าไปกอดให้หายคิดถึงอีกครั้ง



พอแล้ว ฉันหายใจไม่ออกยองแซงพยายามดันตัวคยูจงออก แต่คยูจงก็ยังคงกอดยองแซงแน่น



ไปทานข้าวด้วยกันมั้ยครับ



นายคิดว่าฉันจะปฏิเสธนายได้งั้นแหละยองแซงพูดอย่างรู้ทันว่าถ้าเขาไม่ไปคยูจงก็ทำให้เขาต้องไปอยู่ดี



พี่ทำอย่างกับว่าผมเป็นคนบังคับพี่อย่างงั้นแหละ



หรือว่าไม่จริง



ครับๆๆ จริงก็จริง งั้นเราจะไปกันได้หรือยังครับ



นายก็ปล่อยฉันก่อนสิคยูจงรีบปล่อยยองแซงให้เป็นอิสระทันที

คราวนี้ไปได้หรือยังครับ



ก็ไปสิเมื่อได้รบคำอนุญาต คยูจงก็เดินนำไปเปิดประตูให้ยองแซง แล้วรีบเดินตามยองแซงไป


************************************************************

ซูเปอร์มาเก็ต



เพื่อที่จะทำให้ฮยองจุนดูคลายความเครียดบ้าง ฮยอนจุงเลยพาฮยองจุนมาช๊อปปิ๊งที่ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน



พี่ฮยอนจุงดูนี่สิฮะ!!” ฮยองจุนหยิบเครื่องเล่นเกมส์ขึ้นมาโชว์ให้ฮยอนจุงดู ฮยอนจุงอมยิ้มรับของจากมือฮยองจุนมาพิจารณา



นายอยากเล่นหรือเปล่า พี่จะซื้อให้



ฮะ!!” ฮยองจุนพักหน้า



งั้นพี่จะซื้อให้นายล่ะกันนะฮยอนจุงพูดพร้อมวางเครื่องเล่นเกมส์ไว้ในรถเข็น



ขอบคุณฮะ!!”



งั้นตอนนี้เราไปหาเครื่องปรุงไปทำอาหารที่บ้านกันดีกว่า



ฮะ!!” ฮยองจุนพยักหน้าแล้วเดินตามฮยอนจุงไป



อีกด้านหนึ่ง


วันนี้นายอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยจองมินคิบอมเอ่ยถามจองมินที่กำลังเลือกอาหารอยู่



อะไรที่นายทำให้ฉันกิน ฉันก็ว่ามันพิเศษหมดนั่นแหละหยอดคำหวานไปเพียงเล็กน้อย แต่ก็ถามให้คนฟังเขินจนหน้าแดงได้เหมือนกัน



บ้า!!” คิบอมเดินหนีจองมิน เพราะว่าตัวเองนั้นกำลังเขินจองมินอย่างสุดๆ แต่แล้วก็เดินไปชนใครคนหนึ่งเข้า



/โอ๊ะ!!/โอ๊ะ!!\



ขอโทษครับ//ขอโทษครับทั้งคู่เงยหน้าขึ้นมาสบตา แล้วคิบอมก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าใครคนนั้น ใครคนนั้นที่ทำให้คิดถึงตลอดเวลา ใครคนนั้นที่ทำให้เขาต้องเสียใจ และใครคนนั้นที่เขาทำให้เสียใจ



พี่ฮยองจุน!!” คิบอมเอ่ยออกมาอย่างเสียงแผ่วเบา



คิบอม!!” ฮยองจุนเองก็เอ่ยออกมาเช่นเดียวกันเมื่อได้พบกับน้องชายของตัวเอง คนที่ทำให้เขาต้องเป็นห่วงและกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่ทุกๆวันตั้งแต่เกิดเรื่อง

ทั้งสองมองหน้ากันอย่างไม่มีใครรู้ว่า ใครอีกคนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ต่างคนต่างก็คิดที่จะอยากกอดกับคนตรงหน้าสักครั้ง หลังจากที่ไม่ได้เจอหน้ากันมานาน แต่เพราะความทิฐิ ทั้งสองจึงได้แค่มองหน้ากันอยู่อย่างนั้น


************************************************************
ทักทายนะค่ะรีดเดอร์ทุกๆคน หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน ยังอยากอ่านฟิคเรื่องนี้กนอยู่หรือเปล่าค่ะ ตอนนี้ไรเตอร์กลับมาอัพต่อแล้วนะค่ะ ตอนนี้ไรเตอร์เคลียร์งานเรียบร้อยแล้ว แล้วจะรีบกลับมาอัพตอนต่อไปเร็วๆนี้เลยนะค่ะ ขอบคุณรีดเดอร์ทุกๆคนที่เข้ามาอ่านแล้วเม้นให้ไรเตอร์นะค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #569 about that (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 11:59
    อ่า...ทำงานๆๆ ไม่ค่อยมีเวลาให้กันเลยอ่า แต่ก็หวานบ้าง นิดหน่อย
    ตระกูลฮอ ขี้เล่นทั้งบ้านเลยนะ
    คยูมาเป็นตุ้กตาให้เค้ามั่งซี อยากได้ตุ้กตาหล่อๆแบบนี้บ้างอ่า
    และแล้ว 2 พค่น้องก็พบกัน ว่าแต่ จะทิฐิกันอีกนานมั้ย เป็นห่วงพ่อหนุ่มสองคนนั่น จะหวานก็ไม่ได้หวาน ยิ่งจุง ยิ่งแล้วใหญ่ จุนนี่เป็นห่วงคิบอม จนไม่มีเวลาหวานกับจุงเล้ยยยย
    ขอบคุณนะคะไรเตอร์ ใกล้ตามทันแล้ว เย้ๆ
    #569
    0
  2. #412 mooham501 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 21:57
    นี่เค้าเป็นเบาหวานตามทุกๆๆๆ คนไปแล้ววววว
    อ๊อยๆๆ ชอบจัง  หวานได้อีก...
    ทั้งคู่พี่คยูแซง  และพี่มินกะน้องบอม...
    แล้วยังไงต่อล่ะ
    เจอกันแล้ว  ก็ขอให้ได้เข้าใจกันซักทีเถอะนะคะ..พี่น้องคู่นี้
    #412
    0
  3. #399 choco501 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 13:36
    โอยยยยย คนแก่เบาหวานขึ้นนนนนน ^^

    อะนะ นี่ขนาดไม่ค่อยมีเวลาได้เจอ..ยังขนาดนี้

    ถ้ามีเวลาล่ะ แซงกี้ของเจ้จะไม่เพลียแย่เหรอ อิๆๆๆ

    ปล่อยคู่นี้เค้าหวานไป

    คู่น้องบอมก็น้อยซะเมื่อไหร่ แกล้งกันน่ารักได้อีกน้า

    นอกจากเขียนที่หน้าไม่คิดจะเขียนที่อื่นบ้างเร้อออ อิๆๆ

    แต่มาดูที่จุนนี่บอมมี่บ้าง

    เฮ้ยยยยยยยย เอ้า เจอกันแล้วก็ดีๆ กันนะๆๆๆ

    เจ้ลุ้นสุดตัว
    #399
    0
  4. #350 white_winddy501 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 19:08

    โอ..ไรเตอร์อ่า.สร้างดีกรีความหวานให้รีดเดอร์กระฉูดซ้ำแล้วซ้ำอีกจริงๆ ^_^
    คยูนะคยูเผลอเป็นไม่ได้เลยนะคะ..เดี๋ยวก็กอดเดี๋ยวก็หอม..
    บรรยากาศแบบนี้มันน่า...จริงๆ (น่าไรอะ : ก็นะ  ห้องนอนนี่ อิๆๆๆ) แต่แล้วก็ไม่อาไร T_T
    นี่พี่หื่นไปรึเปล่า ??? (ยังกล้าถาม 555)
    มาดูที่บอมมินกันบ้าง...แกล้งมินแบบนี้เดี๋ยวมินเอาจริงขึ้นมาล่ะ ก็ หนูบอมจะหาว่าเจ๊ไม่เตือนน้า..
    คู่นี้เค้าก็หวานกันได้แบบน่ารักๆๆๆ อะ
    และแล้วคุณพี่กะคุณน้องก็มาเจอกันซักที...คุยกัยดีๆ เถอะนะ  นะๆๆๆ
    เค้าขอร้องงงง """

    #350
    0
  5. #321 Mosugar_TS (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 21:54
    หนุกมากค่ะ คยูแซงหวานไม่เกรงใจใครเบยน๊า~
    คยูเจ้าเล่ย์อ่า~ นิสัยไม่ดีเอาเปรียบแซงกี้
    #321
    0
  6. #320 youngwon501 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 23:34

    เฮ้ออออ คู่นี้ก้นะ จะหวานอะไรกันนักหนา
    รู้ไหมว่ามีใครเขาแอบอิจฉาอยุ่ตรงเน้ ^^
    นี่ขนาดไม่ค่อยมีเวลาให้กันนะเนี้ย
    ว่าแต่ คยูจ๊ะ จะหื่นไปไหน เนียนตลอดๆๆ 5555+
    เอ้า กอดเลยๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากกอดก็กอดซิจ๊ะ
    ลุ้นไปกับ 2 พี่น้องตระกูลคิม ขอให้เข้าใจกันสักทีเถอะ
    ลุ้นทั้งพี่และน้องเลย
    ขอบคุณที่กลับมาอัพนะจ๊ะ แล้วกลับมาอัพอีกไวๆน้าาา ^^

    #320
    0
  7. #318 TP.S (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 16:47
    พี่น้องปรับความเข้าใจกันเร็วๆนะ เอาใจช่วย

    คยูแซงหวานได้อีกนะไรเตอร์ ทำงานหนักกันทั้งคู่เลย

    มีเวลาให้กันเยอะๆหน่อยสิจ๊ะ ^__^
    #318
    0
  8. #317 mukie501 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2554 / 03:31
    ถ้าจุนนี่ไม่มีจุงกี้คงแย่แน่ๆเลยอ่า แล้วพี่น้องสองคนกอดกันเลยนะกอดกัน อย่าทิฐิเลยนะคับ แย่กันทั้งคู่เลย

    ส่วนคยูแซงจาหวานนนนนไปหนายยยยต๊าบบบบ มดขึ้นคอมแล้ว เป็นกำลังใจให้ทำงานสำเร็จดังหวังน้า ว่าแต่คยูผู้หญิงคนนั้นคือครายยยเครียให้จบเด็ดขาดน้าก่อนจะก่อเรื่องอ่า
    #317
    0
  9. #316 pynki501 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2554 / 01:25
    ขอบคุณไรเตอร์ค่าา....ตอนนี้รีดเดอร์ไม่มีอะไรทำ
    รออัพฟิคทุกวัน อิอิ ^^

    หวานนนกันจริง ~~~
    #316
    0
  10. #314 Ss_fc (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 17:13
    ดีจัง up แล้ว อ่านมาตั้งแต่ต้นเพ่ิงเม้นต์ให้ไม่ว่ากันนะ ชอบทุกคู่เลยสนุกค่ะ แล้วมาupอีกนะ
    #314
    0
  11. #313 mayer (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 11:10
    คยูแซง หวานมากกกกกกกกกกกกกกกกก

    อ๊ากกก   ชอบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #313
    0
  12. #312 davil09 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 03:25
    หวานกันจังเลยคยูแซง..จะคิดถึงอะไรนักหนา
    คยูชอบเอากำไรอยูเรื่อยไปอย่างนี้แซงกี้ก้แย่
    ขอบคุณไรเตอร์ที่มาอัพให้นะจ๊ะ..และก็รอความหวานตอนต่อไปจร้า...^Q^....
    #312
    0