Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 25 : pink Carnation 23 : แกล้งผิดแผน // ขอโทษ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ก.พ. 54

Chapter 23

ตอน แกล้งผิดแผน // ขอโทษ

ห้องพิเศษยองแซง

พี่ยองแซงน้ำอุ่นๆมาแล้วคะ......คยูจงหยุดชะงักทันที คำพูดถูกกลืนลงคอไปหมด เมื่อเห็นสภาพของยองแซง


มาแล้วเหรอยองแซงยังคงไม่รู้เรื่องราวอะไร


คะ....ครับคยูจงเดินเข้าไปหายองแซง พยายามมองแต่หน้ายองแซง ไม่มองอย่างอื่น แต่สายตาของคยูจงนั้นชอบลดลงต่ำลงมาอยู่เรื่อย คยูจงวางอ่างน้ำลงด้วยมือที่สั่นๆๆ


ไม่สบายเหรอคยูจง หน้านายมีเหงื่อเต็มเลยยองแซงเห็นท่าทางแปลกๆของคยูจงเลยถามขึ้น


ปะ..ป่าวครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร แค่.......คยูจงไล่สำรวจไปทั่วตัวขององแซง ก่อนที่จะกลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง เมื่อยองแซงรู้ว่าคยูจงเป็นอะไรก็อมยิ้มชอบใจ พร้อมกับโชว์แก้มป่องๆให้คยูจง


(แกล้งคยูจงเล่นสักหน่อยดีกว่า : ยองแซง)


คยูจงฉันถอดเสื้อไม่ได้ ช่วยถอดให้หน่อยสิยองแซงพยายามที่จะเอาเสื้อออกจากแขน


คะ..ครับพี่ว่าไงนะครับคยูจงคิดว่าได้ยินผิด ก็เลยก้มลงไปฟังใกล้ๆ


ฉันบอกว่าช่วยถอดเสื้อให้หน่อย ยองแซงกระซิบเข้าที่หูคยูจงเบาๆ แต่คาดว่าคยูจงจะได้ยินอย่างชัดเจน


ว่ายังไงล่ะยองแซงกระซิบอีกครั้ง


ครับๆๆ ถอดก็ถอดคยูจงปาดเหงื่อเล็กน้อย ก่อนที่จะค่อยๆดึงเอาเสื้อออกจากแขนยองแซงทีล่ะข้างอย่างทุลักทุเล ขณะที่คยูจงเหงื่อไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย แต่สำหรับยองแซงนั้นอมยิ้มชอบใจใหญ่


เฮ้อ!! ถอดเสร็จสักทีคยูจงบ่นออกมาเบาๆ


เป็นอะไรอีกล่ะคยูจง


ปะ.....ป่าวครับคยูจงพูดด้วยเสียงสั่นๆ



ถ้างั้นก็เช็ดตัวให้ฉันได้แล้ว ฉันเหนียวตัวจะแล้ว


ครับๆๆคยูจงพยักหน้า แล้วหันไปบิดผ้าชุบน้ำให้หมาดๆ ก่อนที่จะนำมาเช็ดหน้ายองแซงเป็นอันดับแรก ไล่เช็ดจากใบหน้าลงไปตามลำตัวของยองแซง ยองแซงอมยิ้มพอใจที่ได้แกล้งคยูจง ส่วนคยูจงนั้นได้ตื่นเช็ดตัวให้ยองแซงอย่างระมัดระวัง แถมใบหน้าของคยูจงในตอนนี้มันกลายเป็นสีชมพูเรื่อๆไปหมดแล้ว


หยุดทำไมล่ะยองแซงถามขึ้น เมื่อเห็นว่าจู่ๆคยูจงก็หยุดเช็ดไปดื้อๆ


รอแปบหนึ่งนะครับพี่ยองแซงคยูจงบอกแค่นั้นแล้วก็เดินไปที่ประตูปลดล็อคอย่างเบามือ ส่วนยองแซงนั้นก็ยังคงมองคยูจงอย่างหาคำตอบ


(คิดว่าผมไม่รู้ทันพี่เหรอ เสียใจด้วยนะครับพี่ยองแซง เกมนี้พี่แพ้แล้วล่ะ)


เรามาเช็ดตัวกันต่อเถอะครับพี่ยองแซงคยูจงเดินเข้าไปหายองแซง


นะ...นายล็อคประตูทำไมยองแซงถามขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าตนเองกำลังจะถูกคุกคามซะแล้ว


อยากได้ความเป็นส่วนตัวนะครับ มะ....มาเช็ดตัวต่อเถอะครับคยูจงหยิบผ้าขึ้นมาชุบน้ำแล้วบิดหมาดๆก่อนที่จะไล่เช็ดบริเวณลำตัวของยองแซง


ไม่เป็นไร ฉันหายเหนียวตัวแล้ว พอเถอะยองแซงรีบดันมือคยูจงให้ออกห่างจากตัว แต่คยูจงก็ยังขืนตัวไว้


ผมเต็มใจครับพี่ยองแซงคยูจงก้มลงกระซิบผ่านหูยองแซงเบาๆ ก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าของตัวเองมาอยู่ตรงกับใบหน้ายองแซง


นายเอาหน้าของนายออกไปเลยนะ ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ หยุดคิด หยุดการกระทำของนายเดี๋ยวนี้เลยนะยองแซงพูดเสียงสั่นๆ พร้อมยังจะรีบลุกออกจากเตียง

ขอโทษนะครับพี่ยองแซง คราวนี้ผมคงหยุดไม่ได้แล้ว ขอหน่อยเถอะนะครับไม่ทันที่ยองแซงจะได้ค้านอะไรก็ถูกคยูจงทาบริมฝีปากไม่ให้ได้พูดอะไรออกมาซะแล้ว ความอ่อนโยนของคยูจงทำให้ยองแซงเผลอเอามือไปคล้องคอคยูจงไว้โดยลืมไปว่าแขนตัวเองกำลังเจ็บ แต่ยิ่งทำแบบนี้คยูจงก็ยิ่งได้ใจเลยยิ่งเพิ่มน้ำหนักเข้าไปอีก ยองแซงก็เหมือนว่าจะไม่ได้ค้านอะไร แถมยังยอมรับจุมพิตนี้ของคยูจงอีกด้วย ยิ่งอยู่แบบนี้นานเท่าไรมันก็เริ่มเลยเทิดเพราะตอนนี้คยูจงย้ายสังขารตัวเองมาอยู่บนเตียงเดียวกับยองแซงแล้ว และคงไม่ต้องถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ร่างของคนสองคนกำลังจะรวมเป็นร่างเดียวกันตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป นานเท่าไรไม่รู้ที่ทั้งสองคนนั้นกำลังเร่งจังหวะรักให้เพิ่มมากขึ้น โดยไม่ได้สนใจเลยว่าสถานที่ที่ตัวเองอยู่นั้นมันไม่ได้เหมาะสมกับการที่จะมาทำอะไรแบบนี้เลย แต่ในเมื่อมันเป็นความต้องการก็ไม่มีใครปฎิเสธมันได้เช่นกัน เสียงหายใจถี่ๆของคนสองคนบนเตียงคนไข้ในโรงพยาบาลกำลังนอนกอดให้ความอบอุ่นกันและกัน ร่างกายเปลือยเปล่าแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่นที่ทั้งคู่ต่างมอบให้แก่กัน


ฉันไม่น่าเผลอใจไปกับนายเลยจริงๆ เจ็บตัวอีกแล้วเนี๋ยยองแซงบ่นกับคนในอ้อมกอดที่ตอนนี้อยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกัน


ช่วยไม่ได้ ก็พี่อยากมาแกล้งผมก่อนทำไม แต่พี่รู้ตัวมั้ยว่าพี่อ่ะ!! ทำตัวน่ารักขึ้นทุกวันเลยนะครับพูดแล้วก็หันไปหอมแก้มป่องๆของยองแซงอีกครั้ง


พอเลยๆๆ นายเห็นผลงานนายมั้ยคยูจง ดูสิแขนฉันเลือดออกหมดแล้ว ทำไมมันถึงไม่รู้สึกเจ็บเลยนะตอนที่นาย.....ยองแซงหยุดชะงัก


เลือดออกเหรอครับ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวผมจะทำแผลให้พี่เอง แต่ตอนนี้อ่ะ!! ขออีกสักรอบเถอะคยูกระซิบประโยคสุดท้ายกับยองแซงเบาๆ


หยุดเลยนะไอ้หื่น!! แค่นี้ฉันก็เจ็บจนไม่มีแรงแล้ว ฉันว่าฉันคงจะไม่ได้ออจากโรงพยาบาลง่ายๆแน่คราวนี้ยองแซงบ่น


ก็ได้ๆๆไว้พี่หายดีเมื่อไรค่อยต่อล่ะกันเนอะๆๆคยูจงยังหยอกล้อยองแซงเล่น

ชิ!!” ยองแซงหันหน้าหนีคยูจง


ไม่ต้องทำเป็นโกรธเลยนะครับ ตอนนี้พี่ควรจะรีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยได้แล้ว อยู่แบบนี้นานๆผมไม่รับประกันความปลอดภัยของพี่นะคยูจงหยิบเสื้อผ้าให้ยองแซง


ให้มันได้อย่างนี้สิยองแซงบ่นเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง แต่ก็ลืมไปว่าตัวเองหมดแรงไปตั้งแต่ทำกิจกรรมเมื่อกี้ไปแล้ว ทำไมยองแซงที่ก้าวขาลงจากเตียงล้มลงบนพื้นอย่างหมดสภาพ คยูจงเห็นยองแซงล้มลงรีบเข้าไปประคองทันที


ระวังหน่อยสิครับคยูจงจับยองแซงให้ลุกขึ้น


เพราะใครล่ะยองแซงแหวใส่


ครับๆๆเข้าใจแล้ว รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะครับคยูจงรีบตัดบท แล้วดันยองแซงให้เข้าไปในห้องน้ำ เมื่อส่งยองแซงเข้าห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองบ้าง


ต้องรีบทำลายหลักฐานบนเตียงให้หมดก่อน เอาผ้าไปซักก่อนล่ะกันคยูจงว่าพลางดึงผ้าปูเตียงของยองแซงออกแล้วเปลี่ยนผ้าผืนใหม่ใส่เข้าไป แล้วเดินไปซักผ้าด้านหลังห้อง ยองแซงออกมาพร้อมกับชุดคนไข้ชุดใหม่ แต่สภาพร่างกายเหนื่อยล้าเป็นเป็นสุด ปวดเนื้อปวดตัวไปหมดเลยทีเดียว ยองแซงค่อยๆลากสังขารตัวเองไปนอนยังเตียงๆเดิม


โอ๊ย!! ทำไมมันปวดเนื้อปวดตัวแบบนี้นะบ่นได้ไม่นาน คยูจงก็เดินกลับมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


พี่ยองแซงทำแผลกันเถอะครับ ดูสิเลือดออกเต็มเลยคยูจงเดินถือกล่องยามาหายองแซง


เพราะใครอีกล่ะ ถ้าไม่ใช่นายยองแซงนอนบ่นอยู่บนเตียงคนไข้


ครับ ผมขอโทษครับ ครั้งหน้าผมจะระวังให้มากกว่านี้


ไม่มีครั้งหน้ายองแซงชิงพูดขึ้นมา


แน่ใจเหรอครับพูดด้วยน้ำเสียงชวนขนหัวลุกจริงๆ


เออๆๆช่างมันเถอะ รับมาทำแผลให้ฉันก่อนที่เลือดมากจะไหลหมดตัวได้แล้วยองแซงรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีเมื่อเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ของคยูจง


โอเคครับ ทำแผลก็ทำแผลคยูจงพยักหน้าแล้วเริ่มทำแผลให้ยองแซง



/ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!\


เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้ทั้งสองหันไปมอง แล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าล๊อคประตูไว้ คยูจงเดินไปเปิดประตู เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็รีบทำความเคารพทันที


คุณท่านสวัสดีครับคยูจงก้มศีรษะลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นท่านประธานฮอหรือพ่อของยองแซงนั่นเอง ท่านประธานฮอไม่ได้ตอบรับอะไรคยูจง เพียงแค่ส่งยิ้มให้เล็กน้อยเท่านั้น ก่อนที่จะเดินไปหายองแซง ยองแซงเมื่อเห็นหน้าพ่อของตัวเองก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจ


คุณพ่อ!!” ยองแซงพยายามที่จะลุกขึ้นเพื่อที่จะได้ทักทายกับท่านประธานฮอ แต่ท่านประธานฮอก็ห้ามไว้เสียก่อน


ไม่ต้องลุกหรอก ลูกยังไม่หายดีนะท่านประธานฮอรีบเข้าไปช่วยพยุงยองแซงให้นอนอยู่เหมือนเดิม


เป็นยังไงบ้าง ตอนพ่อรู้ว่าลูกถูกยิง พ่อกังวลใจมากเลย ที่พ่อมาช้าขนาดนี้ก็เพราะงานที่บริษัทมีปัญหานิดหน่อย ก็เลยต้องอยู่เคลียร์ พอเคลียร์เสร็จพ่อก็รีบปลีกตัวทันทีเลยนะท่านประธานฮอลูบศีรษะยองแซงเบาๆ


ไม่เป็นไรหรอกครับคุณพ่อ ที่จริงแล้วคุณพ่อน่าจะทำงานให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า ผมไม่เป็นอะไรแล้วล่ะครับยองแซงยิ้มอย่างตื้นตัน


ยังไงลูกก็สำคัญกว่าอยู่แล้วท่านประธานโอบกอดยองแซงไว้หลวมๆเพราะกลัวว่าจะทำให้โดนแผล


ขอบคุณครับคุณพ่อยองแซงกอดตอบทานประธานฮอด้วยความอบอุ่น คยูจงได้แต่ยืนมองสองพ่อลูกกอดกันอย่างตื้นตัน


อ่อ!! ขอบใจนายมากนะคยูจงท่านประธานฮอหันไปพูดกับคยูจงหลังจากผละออกจากยองแซงแล้ว


ไม่เป็นไรครับคุณท่าน ผมเต็มใจทำเพื่อพี่ยองแซงอยู่แล้วคยูจงตอบกลับอย่างสุภาพ


ไม่เอาสิ ต่อไปนี้อย่าเรียกฉันว่าคุณท่านอีกเลยลองเรียกฉันว่าพ่อ สิท่านประธานบอกกับคยูจง


ครับ คุณพ่อคยูจงรับคำอย่างง่ายดาย พร้อมกับส่งยิ้มให้ท่านประธานฮอทั้งยังเผื่อแผ่ไปให้ยองแซงด้วย


ถ้าอย่างงั้น ฉันขอตัวก่อนล่ะกันนะ จะต้องรีบไปเคลียร์เอกสารต่อ ฝากดูแลยองแซงด้วยนะคยูจงท่านประธานฮอเดินเข้าไปแตะบ่าคยูจงเบาๆ


ครับคุณพ่อพอคยูจงพยักหน้ารับ ท่านประธานฮอก็หันไปพูดกับยองแซงต่อ


พ่อไปก่อนนะลูกยองแซง ไว้พ่อเคลียร์งานเสร็จเมื่อไร พ่อจะรีบมานะ


ครับคุณพ่อ คุณพ่อไปทำงานเถอะครับยองแซงพยักหน้าอย่างเข้าใจ


เมื่อท่านประธานออกไปแล้ว คยูจงก็ลากเก้าอี้ไปนั่งข้างๆเตียงของยองแซงอีกครั้ง


พี่ยองแซงผมยังไม่ได้พันแผลให้พี่ใหม่เลย ดีนะที่เมื่อกี้คุณท่านไม่เห็นคยูจงรีบถกแขนเสื้อของยองแซงขึ้นให้เห็นแผลที่ถูกยิง


ถ้าเห็นก็เรื่องใหญ่แหละยองแซงแขวะ


ประชดประชันจังเลยนะครับ เดี๋ยวก็ทำแบบเมื่อกี้อีกรอบหรอก


ฉันไม่กลัวหรอก!!” ยองแซงพูดพร้อมกับแลบลิ้นใส่คยูจงไปด้วยความหมั่นไส้


ชอบท้ากันอยู่เรื่อยเลยนะครับ พี่ก็รู้ว่าผมเป็นคนพูดจริงทำจริงคยูจงแกล้งลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วแกล้งก้มหน้าลงไปใกล้ๆกับยองแซง


ฉันล้อเล่น ไม่พูดก็ได้ รีบพันแผลเข้าสิยองแซงดันหน้าคยูจงออก


คิดว่าจะแน่สักแค่ไหนคยูจงอมยิ้ม ก่อนที่จะหยิบผ้าพันแผลมาพันรอบแขนของยองแซง


เสร็จแล้วครับคยูจงเก็บรีบเก็บอุปกรณ์ทำแผลทันทีที่ทำเสร็จ แล้วก็มานั่งอยู่ข้างๆเตียงของยองแซง ทั้งยังฉวยโอกาสกุมมือยองแซงไว้แน่นไม่ยอมปล่อยอีกต่างหาก
 

ปล่อยได้แล้วน่าคยูจงยองแซงเอ็ด


ขอผมกุมมือพี่ยองแซงสัดนาทีจะได้มั้ยครับ พี่รู้มั้ยผมรอพี่มานานแค่ไหน ขอสักนาทีเถอะครับคยูจงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งยองแซงก็ไม่กล้าขัดอะไร ปล่อยให้คยูจงกุมมือของตัวเองไว้อย่างนั้น ทั้งสองมองตากันอย่างเนิ่นนานซึ่งไม่มีใครที่สามารถจะละสายตาออกจากกันได้ และทั้งคู่ก็ถูกดึงดูดให้ขยับเข้าไปหากันโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ริมฝีปากหนาประกบเข้ากับริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยนและลึกซึ้ง มือที่กุมอยู่นั้นก็ถูกปล่อยออกมาให้เป็นอิสระ คยูจงใช้มือกุมท้ายทอยของยองแซงไว้เพื่อไม่ให้เสียการทรงตัว ส่วนยองแซงก็ใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองนั้นกำเสื้อของคยูจงทั้งสองข้างไว้แน่น ริมฝีปากหนากับริมฝีปากบางยังคงอยู่ชิดติดกันอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานานไม่ใช่เพียงแค่หนึ่งนาทีแต่เวลามันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั้งสองก็ยังคงไม่ผละออกจากกัน คยูจงเอามือออกจากท้ายทอยของยองแซง มือหนาเริ่มไม่อยู่สุขเอื้อมไปแกะกระดุมเสื้อที่ยองแซงใส่อยู่อีกครั้ง ยองแซงที่กำลังดื่มด่ำความหวานจากคยูจงรู้สึกผิดปกติที่จู่ๆก็รู้สึกเย็นวาบตรงช่วงท้องของตัวเอง ยองแซงปล่อยมือออกจากเสื้อของตัวเอง แล้วเอามือไปกุมไว้ที่ท้องตัวเองก็รู้ตัวสึกทันทีเลยว่า


(เผลอไม่ได้เลยจริงๆ : ยองแซง)


ยองแซงผลักบ่าคยูจงออกอย่างแรงจนเซไปติดพนัง ก่อนที่จะรีบติดกระดุมที่คยูจงแกะออกตอนที่เขาเผลอไปเมื่อกี้นี้


มือไวจริงๆนะนายยองแซงพูดด้วยน้ำเสียงหอบๆพร้อมกับสูดหายใจเข้าปอดอย่างรวดเร็ว


ผลักซะแรงเลยนะครับคยูจงได้แต่อมยิ้มอย่างพอใจในผลงาน


ใครใช้ให้นายทำแบบนี้ล่ะ เกือบเผลอใจไปกับนายอีกแล้ว นายชอบทำให้ฉันเคลิ้มอยู่เรื่อยเลยนะคยูจง ฉันว่าต่อไปฉันคงจะอยู่ใกล้นายไม่ได้แล้วล่ะ น่ากลัวชะมัดยองแซงส่ายหน้าไปมา ส่วนคยูจงนั้นก็ได้แต่ยืนยิ้มให้กับความน่ารักของยองแซง


ยิ้มอะไรของนาย เดี๋ยวเถอะยองแซงอดที่จะแขวะไม่ได้เมื่อเห็นว่าคยูจงเอาแต่ยิ้มมีความสุขอยู่คนเดียว


เฮ้อ!! ผมบอกพี่แล้วว่าอย่าทำตัวน่ารัก เห็นแล้วมันอดใจไม่ไหวจริงๆคยูจงเดินเข้าไปใกล้ยองแซง ส่วนยองแซงก็ได้แต่นอนกอดอกทั้งยังทำแก้มป่องขึ้นเพราะไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง


ก็ฉันมันน่ารักของฉันแบบนี้อยู่แล้ว จะให้ฉันห้ามตัวเองได้ยังไง ถ้านายไม่พอใจก็ออกไปซะคำพูดของยองแซงทำให้คยูจงอดที่จะขำออกมาไม่ได้


ฮ่า ฮ่า ฮ่า พี่พูดถูกใจผมมากเลย มามะ มาให้รางวัลหน่อยคยูจงจะก้มลงหอมแก้มยองแซงแต่ก็ถูกยองแซงตบหน้าไปเบาๆ


ถ้านายเข้ามาใกล้ฉันอีกเซนเดียว มันจะไม่ดังแค่ แปะ!! นะยองแซงยกฝ่ามือขึ้นมาโชว์ ทำให้คยูจงเอาหน้ากลับมาไว้ที่เดิม


โหดร้าย!!” คยูจงเล่นบทโศกแกล้งร้องไห้ออกมา ทำให้ยองแซงอดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้


อย่ามาสำออย นั่งอยู่เฉยๆไม่ต้องพูดมากยองแซงตัดคำแล้วนอนหันหลังให้คยูจง ก่อนที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนมิดตัว


/ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!\ เสียงประตูดังขึ้นทำให้คยูจงละสายตาจากยองแซงหันไปมองบุคคลที่มาเยือนคนใหม่


อ้าว!! คุณคยูจงเสียงของฮยอนจุงทักขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นคยูจง


สวัสดีครับคุณฮยอนจุง คุณฮยองจุนคยูจงลุกขึ้นยืนต้อนรับ


สวัสดีครับ แล้วนี่คุณมาเยี่ยมพี่ยองแซงเหรอฮยองจุนถาม


เปล่าหรอกครับ ผมมาเฝ้าพี่ยองแซงตั้งแต่เมื่อวานแล้วคยูจงบอกทำให้ฮยองจุนตาโตอีกครั้ง


งั้นก็แสดงว่าที่ฉันคิดก็คงไม่ผิดล่ะสิ


คิดอะไรเหรอฮยองจุนฮยอนจุงหันไปถามคนรักของตัวเองอย่างงงๆ


ก็คิดว่าสองคนนี้จะต้องมีลับลมคมในอะไรกันแน่ๆ และตอนนี้ผมก็รู้แล้วด้วยว่ามันคืออะไรฮยองจุนอมยิ้ม ยองแซงที่แอบฟังอยู่รีบหันหน้ามาหาฮยองจุนทันที


พี่ยองแซง!! ผมคิดว่าพี่จะทิ้งผมไปซะแล้วฮยองจุนเดินเข้าไปหายองแซงใกล้ๆ คยูจงที่รู้มารยาทจึงลุกขึ้นไปยืนข้างๆกับฮยอนจุง ฮยองจุนเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้แทนคยูจง


พี่จะทิ้งนายไปได้ยังไงล่ะฮยองจุน ดูสิหน้านายตอนนี้ดูซีดมากๆเลย คงพักผ่อนน้อยสินะยองแซงเอื้อมมือไปลูบหน้าฮยองจุนเบาๆ จนฮยองจุนร้องไห้ออกมา


ฮึก!! พี่รู้มั้ยว่าผมเป็นห่วงพี่มากแค่ไหน ถ้าพี่เป็นอะไรไปผมจะอยู่ยังไง ฮึก!! ผมขอโทษนะฮะที่ดูแลพี่ไม่ดี ต่อไปนี้ผมจะดูแลพี่เองนะฮยองจุนพูดออกมาทั้งน้ำตา


ไม่ต้องร้องไห้นะฮยองจุน ไม่ต้องโทษตัวเองด้วย พี่ไม่เป็นอะไรแล้ว ไม่ต้องร้องนะยองแซงยกมือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาให้ฮยองจุน


พี่ยองแซงฮะ!! ต่อไปนี้พี่ต้องสัญญาว่าจะไม่ทิ้งผมไปไหนนะ”  


อืม!! พี่สัญญายองแซงยกนิ้วขึ้นมาเกี่ยวก้อยกับฮยองจุนให้สัญญา


ว่าแต่ ต่อไปนี้ผมก็คงจะต้องเป็นหมาหัวเน่าแล้วล่ะฮะ พี่มีคนดูแลแล้วนี่ฮยองจุนพูดออกมาด้วยความน้อยใจ


นายหมายถึง.......ยองแซงเหล่มองคยูจง ซึ่งฮยองจุนก็พยักหน้าให้ยองแซงเชิงบอกว่าถูกต้อง


เขาคือคนรักของพี่ใช่มั้ยฮะ!! ผมดูออกนะฮยองจุนกระซิบบอกกับยองแซง ทำให้ยองแซงถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที


ว่าไงล่ะครับ!! หน้าแดงแบบนี้ แสดงว่าใช่จริงๆด้วยฮยองจุนแซวยองแซงจนเสียงดัง ทำให้ฮยอนจุงกับคยูจงมองหน้ากันอย่างงงๆ


(สองคนนั้นเป็นอะไรกัน : ฮยอนจุง,คยูจง)


อะไรเล่าฮยองจุน ใคร ใครหน้าแดงยองแซ.ร้อนรนรีบลูบแก้มแก้มของตัวเองเบาๆทันที


อิอิ!! คุณคยูจงมานี่หน่อยสิครับฮยองจุนอมยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่จะเรียกคยูจงทื่ยืนอยู่ให้มาหา


ครับ มีอะไรเหรอคยูจงเดินเข้าไปหาฮยองจุน


ผมอยากจะพูดกับคุณตรงๆเลยนะครับ ถ้าคุณมาเฝ้าพี่ยองแซงเพราะเห็นว่าพี่ยองแซงเป็นคนรู้จัก ผมว่าคุณกลับไปทำงานของคุณต่อเถอะครับ ผมดูแลพี่ยองแซงได้ฮยองจุนแอบลุ้นคำตอบของคยูจง ส่วนยองแซงก็พยายามที่จะค้านฮยองจุนแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ จึงปล่อยเลยตามเลย แล้วรอฟังคำตอบจากคยูจง


พี่ยองแซงไม่ใช่คนรู้จักนะครับคยูจงเว้นคำพูดเอาไว้ ยังไม่พูดออกมาต่อ ยองแซงก็นอนลุ้นตัวเกร็ง ฮยองจุนนั้นก็ลุ้นคำตอบจากคยูจงเหมือนกัน ส่วนฮยอนจุงที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ทำได้แค่ยืนดูอยู่เฉย


แต่พี่ยองแซงเป็นคนที่ผมรัก ผมรักพี่ยองแซงครับคำสารภาพของคยูจงทำให้ฮยองจุนอมยิ้มอย่างพอใจ ส่วนยองแซงนั้นตอนนี้ก็ได้แต่หน้าแดงแล้วก็เขินกับคำพูดที่ดูตรงไปตรงมาของคยูจง


ว้าว!! คุณดูใสซื่อมากเลยนะครับ พูดซะเสียงสั่นเลย ไม่ต้องกลัวผมหรอกนะ ผมไม่ได้ว่าอะไรคุณสักหน่อยฮยองจุนบอกกับคยูจง


อ่อ!! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง นายรู้แล้วไม่ยอมบอกพี่เลยนะฮยองจุน ปล่อยให้พี่งงอยู่ได้ฮยอนจุงที่เริ่มจับใจความได้ก็พูดขึ้นมาทันที


ผมก็บอกพี่แล้วไงฮะฮยองจุนหันไปยิ้มให้ฮยอนจุง


คุณสองคนดูรักกันมากเลยนะครับ ดูแล้วน่าอิจฉาจังคยูจงเอ่ยขึ้นมา ทำให้ฮยอนจุงเดินเข้าไปแตะบ่าคยูจงเบาๆพร้อมกระซิบอะไรบางอย่าง


ถ้าคุณพยายามทำให้เขามีความสุขหรือว่าทำให้เขาเขินคุณบ่อยๆ มันจะทำให้ความรักของคุณยืนยาวนะ เชื่อผมสิคยูจงอมยิ้มพยักหน้าเข้าใจ


สองคนนั้นซุบซิบอะไรกันเสียงยองแซงดังขึ้นทำให้ทั้งสองรีบผละออกจากกัน


เปล่าครับคยูจงส่ายหน้า แต่ยองแซงก็มองหน้าคยูจงด้วยความไม่ไว้ใจ


พี่กระซิบอะไรกับคุณคยูจงฮยองจุนเองก็อดที่จะอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ จึงเดินเข้าไปกระซิบถามฮยอนจุง


บอกไม่ได้ มันเป็นความลับฮยอนจุงกระซิบกลับ ยิ่งทำให้ฮยองจุนอยากรู้เข้าไปใหญ่


อ่า!! พี่ฮยอนจุงใจร้ายฮยองจุนยืนกระโดดไปมาอย่างเด็กๆ


/ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!\ เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ฮยองจุนหยุดกระโดดแล้วเดินไปเปิดประตู


อ้าว!! คิบอม แล้วพาใครมาเนี๋ยฮยองจุนร้องทักแล้วเหลือบมองไปยังคนที่มากับคิบอม ทั้งหมดหันไปมองบุคคลที่มาเยือนพร้อมกัน ยองแซงที่เห็นว่าเป็นใครก็ตกใจกลัวรีบดึงคยูจงไปกอดแน่นทันที ทั้งยังไม่กล้าที่จะหันไปสบตากับคนๆนั้นด้วย


คะ...คยูจง ฉันกลัวยองแซงตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอดของคยูจง


ใจเย็นๆนะครับพี่ยองแซง ไม่มีอะไรครับคยูจงกระชับอ้อมกอดยองแซงไว้แน่นพร้อมกับปลอบยองแซงไปด้วย


ผมพาเขามาสารภาพผิดและก็มาขอโทษกับพี่ยองแซงครับคิบอมบอกกับทุกคนในห้อง


ขอโทษ.....เรื่องอะไรฮยองจุนถามด้วยความงงๆ


นายคนนี้แหละครับที่เป็นคนยิงพี่ยองแซงคิบอมตอบเสียงเรียบ แต่ฮยองจุนที่ได้ยินแบบนั้นก็เกิดช็อคจนควบคุมตัวเองไม่อยู่เข้าไปกระชากคอเสื้อจองมินอย่างรวดเร็ว


นาย...นายยิงพี่ยองแซงทำไม นายคิดจะฆ่าพี่ยองแซงทำไม ตุ๊บ!!” ฮยองจุนควบคุมสติตัวเองไม่ได้จึงเข้าไปต่อยหน้าของจองมินอย่างแรงจนล้มไป ฮยองจุจนจะเข้าไปซ้ำอีกแต่ฮยอนจุงเข้ามาขวางไว้เสียก่อน


เดี๋ยวก่อนฮยองจุน ใจเย็นๆ ตั้งสติก่อนสิฮยอนจุงล็อคตัวฮยองจุนเอาไว้


พี่จะให้ผมใจเย็นได้ยังไง มันเป็นคนที่ยิงพี่ยองแซงนะ ผมจะฆ่ามันฮยองจุนพยายามที่จะเข้าไปทำร้ายจองมินอีกครั้ง แต่ฮยอนจุงก็ยังคงล็อคฮยองจุนไว้ไม่ยอมปล่อย


ฮยองจุน พี่ว่านายเป็นห่วงยองแซงก่อนดีกว่านะฮยอนจุงมองไปยังยองแซงที่ตอนนี้กลัวจนตัวสั่นไปหมด มีเพียงคยูจงที่กำลังปลอบยองแซงอยู่


พี่ยองแซง!!” ฮยองจุนรีบเข้าไปดูยองแซงทันที ส่วนจองมินก็ถูกคิบอมพยุงให้ลุกขึ้นยืน


นายมีอะไรจะอธิบายมั้ย!!” ฮยอนจุงหันไปพูดกับจองมินตัวต้นเรื่อง




จองมินทรุดลงกับพื้นโดยมีคิบอมช่วยพยุงไว้อยู่



ผมไม่ขออธิบายอะไร แต่ที่ผมมาวันนี้เพื่อที่จะมาขอโทษเขาเท่านั้นจองมินก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาใคร เมื่อได้ยินจองมินพูดแบบนั้น ฮยองจุนก็เกิดอาการฉุนขึ้นมาทันที


ถ้าคำขอโทษของนายมันไม่ได้มาจากใจของนายจริงๆ ก็อย่ามาขอโทษฮยองจุนกดเสียงต่ำจนคนฟังรู้สึกขนลุกไปทั่วตัว


ผมตั้งใจจะมาขอโทษเขาจริงๆ ผมรู้ว่าผมทำผิดกับเขาไว้มาก จนไม่น่าให้อภัย แต่ผมขอโอกาสจากคุณสักครั้งได้มั้ยครับจองมินพูดออกมาจากใจจริงๆ


ออกไป!! เขาไม่มีวันให้อภัยนายฮยองจุนพูดเสียงเข้ม พร้อมกับชี้ไปที่ประตูเป็นเชิงไล่


ผมขอโอกาสสักครั้งเถอะนะครับ ผมรู้สึกผิดแล้วจริงๆ ผมขอโทษ ยองแซงฉันขอโทษน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างไม่กลัวว่าจะอับอาย แต่สำหรับฮยองจุนนั้นมันก็เป็นเพียงละครฉากหนึ่งเท่านั้น


อย่ามาบีบน้ำตาแถวนี้ แล้วออกไปให้พ้นๆซะ ที่นี่ไม่มีใครต้องการนายฮยองจุนพูดอย่างไม่ใส่ใจความรู้สึกของจองมินแม้แต่น้อย เพราะในใจตอนนี้มีแต่ความว่าเกลียด เกลียด เกลียดผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้ไปหมด


ขอโอกาสให้ผมสักครั้งเถอะนะครับจองมินเดินคุกเข้าเข้าไปเกาะขาฮยองจุนเป็นเชิงขอร้อง


อย่ามาทำตัวทุเรศแถวนี้ ออกไปซะฮยองจุนสะบัดขาที่จองมินเกาะอยู่ออก ทำให้จองมินกระเด็นไปตามแรงเหวี่ยง /โป๊ก!!\ ศีรษะของจองมินกระทบกับฝาผนังอย่างแรงทำให้เลือดต่อยๆไหลออกมาจนเลอะหน้าของจองมินเต็มไปหมด


พี่ฮยองจุน พี่ทำแรงไปหรือเปล่าคิบอมกล่าวอย่างไม่พอใจ ก่อนที่จะไปช่วยพยุงจองมิน


แรงเหรอ แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ เขาคิดจะฆ่าพี่ยองแซงนะคิบอม ทำไมนายต้องไปช่วยเขาด้วยฮยองจุนกล่าวออกมาอย่างเสียใจโดยที่ไม่ได้รู้สึกผิดต่อจองมินแต่อย่างใด มีเพียงแต่คำว่าสมหน้าๆอยู่เต็มไปหมด


พี่ไม่เข้าใจหรอกคิบอมตอบกลับ ทำให้ฮยองจุนรู้สึกโกรธขึ้นมาอีก


นะ.....นายเห็นเขาดีกว่าพี่งั้นเหรอ นาย....ทำไมนายเป็นแบบนี้ล่ะคิบอมฮยองจุนมองหน้าคิบอมอย่างผิดหวัง


ผมไม่ได้เห็นเขาดีไปกว่าพี่ แล้วผมก็ไม่ได้เข้าข้างใครด้วย แต่ที่พี่ไปทำร้ายเขาแบบนี้มันไม่ถูกนะ เขาทำร้ายพี่ยองแซง ไม่ใช่พี่สักหน่อยคิบอมเริ่มฉุนขึ้นมาบ้าง


/เพี๊ยะ!!\


มากไปแล้วนะคิบอม นายลืมไปแล้วหรือไง ใครที่ทำให้นายมีชีวิตมาได้จนถึงทุกวันนี้ นายลืมไปแล้วหรือไงว่าพี่ยองแซงเป็นคนสำคัญของเราสองคน นายลืมไปแล้วหรือไงฮยองจุนฝาดฝ่ามือใส่หน้าคิบอมด้วยความโกรธ ก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลออกมาอย่างรู้สึกผิดหวัง


พี่ฮยองจุน.........น้ำตาของคิบอมค่อยๆไหลออกมาพร้อมกับความเสียใจ เสียใจที่ฮยองจุนไม่ฟังเขาเลยสักนิด คิบอมเอามือลูบแก้มที่ถูกฮยองจุนตบเบาๆ


ถ้านายเห็นเขาดีกว่าพี่ นายก็ออกไปซะฮยองจุนออกปากไล่ ทำให้คิบอมรีบพยุงจองมินออกไปโดยที่ไม่หันกลับมามองฮยองจุนผู้เป็นพี่ชายอีก


พี่ฮยอนจุงฮะ ผมทำอะไรลงไปฮยองจุนหาที่พึ่งด้วยการไปซบกับอกกว้างๆของฮยอนจุง พร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา ฮยอนจุงที่ปลอบใครไม่เป็นก็เลยได้แต่กอดฮยองจุนไว้แน่นแล้วก็ลูบหลังฮยองจุนเบาๆ


พี่ยองแซง ไม่เป็นอะไรแล้วนะครับคยูจงถามคนในอ้อมกอดที่ตอนนี้ตัวสั่นพร้อมกับยังมีเหงื่อออกอยู่เต็มใบหน้า


คยูจง นายจองมิน นายจองมินคนนั้นมันจะฆ่าฉัน ฉันกลัวยองแซงกอดคยูจงแน่นทั้งยังร้องไห้ออกมา


พี่ไม่ต้องกลัวนะ อยู่กับผม ไม่มีใครทำอะไรพี่ได้ เชื่อผมนะคยูจงคิดหาคำพูดที่ดีมาตอบยองแซง และเหมือนว่าอาการกลัวของยองแซงจะเบาลง


ฉันเชื่อนาย คยูจง ฉันเชื่อนายยองแซงเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาก่อนที่จะซบอกของคยูจงแล้วเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยและความกลัวที่มีอยู่ คยูจงมองหน้ายองแซงอย่างหลงใหล ก่อนที่จะตัดสินใจจับยองแซงให้นอนบนเตียงอย่างดี แล้วเอาผ้าห่มๆให้ยองแซง


พักผ่อนให้สบายนะครับคยูจงเอามือปัดผมที่บังหน้ายองแซงอยู่ออกให้ ก่อนที่จะเตรียมตัวลุกออกจากห้อง


(คู่นี้เวลาจะหวานก็หวานกันจริง เวลาจะซึ้งก็ซึ้งกินใจจริงๆเลย)


คยูจงเหลือบมองฮยอนจุงกับฮยองจุนทื่ยืนปลอบใจกันอยู่ ทั้งนี้ก็ยังอดที่จะอิจฉาไม่ได้


ทำไมคู่เราไม่หวานแบบนี้บ้างนะยิ้มให้กับคู่ที่กำลังหวานซึ้งกันอยู่เล็กน้อย ก่อนที่จะเดินออกไปอย่างเงียบๆเพราะกลัวว่าจะไปขัดความสุขของทั้งสองคน

******************************

ห้องพิเศษ (จองมิน)

เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคิบอมพยุงจองมินกลับมาที่ห้องหลังจากที่ออกจากห้องของยองแซงแล้ว พอถึงห้องคิบอมก็ถามจองมินด้วยความเป็นห่วงทันที


ฉันไม่เป็นไรหรอก แค่รู้สึกปวดหัวนิดหน่อย ขอบคุณที่เป็นห่วงนะจองมินเอามือไปแตะที่หัวคิ้วของตัวเองก็พบว่าเลือดกำลังไหลออกมา


ฉันไม่ได้เป็นห่วง ก็แค่รู้สึกผิดแทนพี่ฮยองจุนเท่านั้นเองคิบอมหน้าเศร้าลงเมื่อพูดถึงพี่ชายของตัวเอง


ช่วยบอกว่าเป็นห่วงฉันสักหน่อยไม่ได้เหรอคิบอม


ไม่มีอารมณ์คิบอมบอกปัด แล้วเดินไปนั่งที่โซฟาในห้อง


ฉันรู้ว่านายรู้สึกยังไงตอนนี้ คิบอม ให้ฉันช่วยนายมั้ย!!” จองมินตัดสินใจลุกเข้าไปหาคิบอม แล้วหย่อนก้นนั่งข้างๆคิบอม พร้อมกับกุมมือคิบอมไว้


ขอบใจนะ แต่ฉันไม่เป็นไรคิบอมปฏิเสธจองมิน


คิบอม ฟังฉันนะ ถ้านายไม่สบายใจฉันก็ไม่สบายใจไปด้วย เพราะฉะนั้นระบายออกมาเถอะนะคิบอม ฉันพร้อมที่จะอยู่ข้างนายเสมอจองมินบีบมือเล็กๆของคิบอมไว้เพื่อให้คิบอมรู้สึกถึงความรู้สึกถึงความห่วงใยที่จองมินมีใครกับคิบอม


จองมิน....ขอบใจนายมากนะ ตอนนี้ฉันเสียใจ เสียใจที่เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นมา เสียใจที่ทำให้นายต้องเจ็บตัว และเสียใจที่พี่ฮยองจุนทำแบบนี้ ฮึก!!!”


 ไม่เป็นไรนะคิบอม ร้องไห้ออกมาเลยนะ ระบายมันออกมา นายจะได้ไม่ต้องเก็บมันไว้คนเดียว แชร์มันมาให้ฉันเถอะนะสิ้นเสียงเสียงของจองมิน คิบอมก็ปล่อยโฮออกมากับอกกว้างของจองมิน ที่ตอนนี้มือหนาโอบกอดคิบอมไว้เพื่อปลอบโยน คิบอมยังคงร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของจองมินเพื่อที่จะระบายความรู้สึกในตอนนี้ จองมินก็ทำได้เพียงเป็นห่วงอยู่ห่างๆเท่านั้น ไม่สามารถทำอะไรเกินไปกว่านี้ได้

ขอบใจนายมากนะ ฉันไม่เป็นไรแล้วล่ะคิบอมผละออกจากจองมินเมื่อหายเศร้าแล้ว


ต่อไปนี้ถ้านายมีอะไรไม่สบายใจ นายก็บอกฉันได้ทุกเมื่อเลยนะคิบอมจองมินยกมือปาดน้ำตาให้คิบอม


ทำไมนายดีกับฉันจังเลยจองมิน


เพราะว่าฉันรักนายยังไงล่ะคิบอมพูดจบจองมินก็โน้มหน้าแตะริมฝีปากกับคิบอมเบาๆ ไม่ได้ล่วงล้ำสิทธิ์แต่อย่างใด


ขอบคุณที่นายรักฉันนะจองมินคิบอมยิ้มให้จองมิน


ฉันไม่ได้ต้องการคำขอบคุณจากนาย แต่ฉันต้องการคำตอบว่านายรักฉันหรือเปล่าคำถามของจองมินทำให้คิบอมชะงักไป ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา


ไม่เป็นไรคิบอม ฉันรู้ว่านายยังไม่พร้อม แต่ถึงยังไงฉันก็จะรอฟังจากปากของนายนะ


ขอบคุณมากนะที่ให้เวลาฉัน ตอนนี้ฉันไม่พร้อมที่จะพูดอะไรออกมาจริงๆ ขอโทษนะคิบอมบอกกับจองมินอย่างรู้สึกเสียใจ


ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยนายก็ยังให้โอกาสคนเลวๆอย่างฉัน


อย่าพูดแบบนี้อีกนะฉันขอร้อง ตอนนี้นายกลับตัวเป็นคนดีแล้ว ถึงแม้มันจะเป็นเพราะว่านายความจำเสื่อมก็เถอะ แต่ฉันเชื่อว่าถ้านายหายเป็นปกติ นายจะต้องกลับตัวเป็นคนดีอย่างแน่นอนคิบอมยื่นมือไปกุมมือของจองมิน


ขอบคุณนะคิบอม


เอ๊ะ!! ใช่สิ แผลนาย เมื่อกี้นี่น่าดูสิ เลือดออกใหญ่เลย เจ็บมากมั้ยคิบอมเพิ่งสังเกตไปที่แผลบริเวณหัวคิ้วของจองมินที่ตอนนี้เลือดก็ยังคงไหลไม่ยอมหยุด


ไม่เจ็บหรอก ไกลหัวใจตั้งเยอะ


บ้า!! ยังจะทำเป็นเล่นอีก มาทำแผลกันดีกว่าเดี๋ยวฉันทำให้ เอ๊ะ!! หรือง่าจะเรียกพยาบาลมาดีล่ะคิบอมยิ้มกรุ่มกริ่ม


ฉันต้องการนายแค่คนเดียวเท่านั้นแหละคิบอมพูดจบก็ก้มไปหอมแก้มอีกฝ่ายอย่างที่ไม่ทันได้ให้ตั้งตัว


บ้า!!” คิบอมบิดตัวไปมาอย่างเขินอาย จึงทำได้แค่ไปตีแขนจองมินเบาๆ

แฟนใครเนี๋ย น่ารักจริงๆเลยจองมินยื่นมือไปหยิกแก้มคิบอมเล่นเบาๆ แต่คิบอมกลับดูท่าทีเหมือนจะหงุดหงิด


เป็นอะไรไปจ๊ะ งอนอะไรฉันเหรอจองมินสะกิดคิบอมเบาๆ


ฉันบอกนายแล้วใช่มั้ยว่าฉันไม่ชอบให้ใครชมว่าน่ารัก


เอ๊ะ!!” จองมินทำหน้างงๆ และเหมือนคิบอมก็พึ่งนึกอะไรออก


อ่อ!! ลืมไปนายความจำเสื่อมนี่น่าก็ต้องลืมเป็นธรรมดา โทษทีนะ ไม่ทันได้คิดคิบอมเกาศีรษะแก้เก้อ


ไม่เป็นไรหรอกน่า แล้วฉันขอถามนายได้หรือเปล่าว่าทำไมนายถึงไม่ชอบให้ใครชมนายว่าน่ารักจองมินเอ่ยออกมาอย่างอยากรู้อยากเห็น


มันเป็นคำที่ฉันใช้เรียกเพื่อนสาวของฉันตอนเด็กๆนะ ฉันแอบชอบเธอ แต่เธอก็ไม่เคยรู้หรอกนะ ทุกครั้งที่คุกันฉันจะเรียกเธอว่า น่ารัก เพราะว่าฉันไม่อยากเรียกชื่อเธอเหมือนกับใครๆคิบอมเล่าให้จองมินฟังแล้วก็นึกถึงความทรงจำในอดีต


แล้วตอนนี้เธอยังอยู่หรือเปล่า


อยู่สิ ฉันยังคอยแอบมองเธออยู่ตลอดเวลา เพียงแต่เธอไม่ได้สนใจฉันเท่านั้นเอง


ฉันถามนายจริงๆเลยนะ นายไม่เคยมีแฟนเลยเหรอ


นายคือแฟนของแรกของฉัน ฉันไม่เคยคบใครคิบอมบอกกับจองมินอย่างไม่ปิดบัง


จริงหรือเปล่าจองมินถามด้วยความไม่แน่ใจ


แล้วฉันจะโกหกนายเพื่ออะไร ในเมื่อเราสองคนก็เป็นแฟนกันแล้ว ฉันก็จะไม่ปิดบังนาย อยากถามอะไรก็ถามได้นะ ถ้าฉันตอบได้ฉันก็จะตอบ


ฉันไม่อยากรู้อะไรมากหรอก ฉันไม่อยากให้นายไม่สบายใจ แต่ฉันรู้สึกดีใจนะที่ได้เป็นแฟนคนแรกของนาย แล้วเพราะอะไรนายถึงไม่เคยมีแฟนล่ะคิบอม


ไม่มีใครทำให้เรามีความสุขได้นอกเสียจากคนในครอบครัวของเราเอง เพราะคนในครอบครัวสามารถเป็นที่ปรับทุกข์ให้เราได้ในยามที่เราเศร้า และเมื่อเวลาที่เราเศร้าก็ยังคงมีคนในครอบครัวค่อยให้กำลังใจอยู่เสมอ เพียงแค่นี้เราก็สามารถอยู่บนโลกนี้ได้โดยที่เราไม่จำเป็นต้องมีใครมายืนข้างกายอย่างคนรัก เพียงแค่เราเข้าใจกันและกันก็สามารถยืนอยู่บนโลกนี้อย่างมีความสุขได้ นายเคยได้ยินมันเหรอเปล่าล่ะ


ฉันไม่เคยได้ยินอะไรแบบนั้นมาก่อนเลย แต่ถ้านายยอมมองรอบๆกายของนาย นายก็จะรู้ว่ายังมีใครอีกหลายๆคนที่รักนายโดทีไม่ใช่คนครอบครัวของนาย ฉันรู้ว่าความรักไม่จำเป็นที่จะต้องได้จากแฟนหรือคนรักของเรา แต่ถึงยังไงคนที่มีความรัก แล้วเขาก็รักกันดี มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ถึงแม้วาในบางครั้งอาจจะต้องทำให้เสียใจ แต่ยังไงท้ายที่สุดแล้ว เราก็ยังได้รู้จักคำว่ารักนะ และฉันก็เป็นคนๆหนึ่งที่รักนายด้วยเหมือนกัน ฉันอยากให้นายลองเปิดใจ ยอมรับฉันสักครั้งหนึ่ง ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้นายต้องผิดหวังและเสียใจเพราะฉันเป็นอันขาด


นายพูดจริงๆเหรอจองมิน ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าที่ผ่านมาฉันเดินในทางที่ผิดมาตลอด ฉันไม่เคยเข้าใจใคร และก็ไม่มีใครเคยเข้าใจฉันด้วย นายทำให้ฉันรู้อะไรหลายๆอย่างที่ฉันยังไม่เคยรู้มาก่อนจริงๆ ฉันรู้สึกทึ่งในความคิดของนายจริงๆ ตอนนี้ฉันคิดได้แล้วล่ะ ฉันจะใช้หัวใจของฉันรักนายสักครั้ง ถึงแม้ว่านายจะไม่ใช่คนแรกที่ฉันรัก แต่ฉันก็เชื่อว่าฉันก็รักนายไม่น้อยไปกว่ารักแรกของฉันเหมือนกัน


รักแรกของนายฉันรู้ว่ามันสำคัญ แต่ฉันก็อยากจะขอโอกาสนายสักครั้ง นายจะให้โอกาสกับฉันได้มั้ยคิบอม


แน่นอน ฉันให้โอกาสนายคิบอมบอกอย่างมุ่งมั่น


ขอบคุณนะจองมินบอกคิบอมเบาๆก่อนที่จะสวมกอดคิบอมอย่างแนบแน่นอบ่างกับกลัวว่าคิบอมจะหายไปจากเขา


คุยกันซะยาวเลย ฉันยังไม่ได้ทำแผลให้นายเลยนะ มาทำแผลกันดีกว่าคิบอมพูดจบก็หยิบอุปกรณ์ทำแผลขึ้นมาเตรียมจะทำให้จองมิน


ทำเบาๆก็แล้วกันนะ ฉันกลัวแสบ


โฮ้!! ไม่แมนเลยอ่ะคิบอมทำหน้าผิดหวัง


อ้าว!! น้ำยาล้างแผลนะ ไม่ใช่ทิงเจอร์ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก คุณแฟนทำให้ทั้งที ฉันจะอดทนให้ถึงที่สุดเลยล่ะ


ก็ดี!!” พูดจบคิบอมก็เริ่มทำแผลให้จองมิน ที่ตอนนี้เลือดเริ่มไหลออกมาเรื่อยๆแล้ว คนทำแผลดูเหมือนจะมีความสุข แต่คนที่ถูกทำแผลกลับมาสิ่งนี้ร้องออกมาอย่างไม่ขาดสาย


ซี๊ด!! โอ๊ย!! คิบอมแสบ ทำเบาๆหน่อสิ มือหนักจริงๆเลยนะ ไหนบอกว่าจะทำเบาๆไง โอ๊ย!! ไอ้แอลกอฮอล์บ้า คอยดูนะฉันจะไปเผาโรงงานของแกทิ้งซะ


เฮ้อ!! สำออยจริงๆ


*****************************

ครบ 100 % แล้วนะค่ะ  ตอนนี้ยังสนุกอยู่หรือเปล่าเอ่ย ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านแล้วคอมเม้นให้ไรเตอร์นะค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #567 about that (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 14:46
    คุณพ่อขา ดีแล้วล่่ะที่ไม่มาเร็วกว่านี้  555 เพราะถ้าเร็วกว่านี้  มีหวังอาจจะช็อคได้ค่่ะ

    คยูจ้ะ ช่วยดูด้วยว่าแซงป่วยอยู่นะ เล่นซะ เลือดกระฉอกออกมาเลย (เลือดที่แขนนะคะ อย่าคิดไกล)

    สงสารแซงซะเหลือเกิน ท่าทางแผลจะไม่หายง่ายๆซะแล้วล่่ะฮยองจุนก็ทำแผลเปิดรอบนึงละ  ยังต้องมาเจอคยูอีก  ไม่ต้องได้หายกันพอดีล่่ะ

    จุนนี่ก็รู้ทันไปซะหมดทุกเรื่อง แต่ที่เรื่องจุง ยังไงน้องก็ตามไม่ทันอยู่ดี 55 จะบอกว่าไงดีล่่ะก็จุงร้ายกาจกว่านี่นา ฮิฮิ

    แต่ว่าจุนนี่ทำไมไม่ฟังบอมมี่มั่งเลยล่่ะ น้องก็เสียใจนะนั่น จองมินเองก็ทนหน่อยนะ ก็เล่นทำเรื่องร้ายแรงซะขนาดนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายใช่มั้ยล่่ะที่จะให้อภัยน่่ะ

    ขอบคุณไรเตอร์น๊า  สนุกมากเลยล่่ะ
    #567
    0
  2. #440 Ss_fc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2554 / 21:00
    ว่าแล้วแซงเอ๊ย! ย่ัวใครไม่ย่ัว มือคนละชัั้น แล้วเอ่อ! สองคนจ๊ะ รพ. นะไม่ใช่ รร.

    อะไรจะขนาดน้ัน แต่ชอบ อ้าว!

    จุนน่ีจ๋า นู๋เปล่ียนโหมดบ่อยนะเร่ืองน้ี เด๋ียวโหดเดี๋ยวอ้อน (เฮีย) ขนาดคยูยังท่ึงใน

    ความหวานเลยนะ แต่ชอบ (อีกแล้ว)

    มินน่าสงสาร ดีท่ีมีบอมปลอบใจ เร่ืองน้ีบอมก็เปลี๊นไปนะ ปกติจะน่ิงๆดุๆ น่ีมีเขิน

    รักก็ให้โอกาสอีก ไม่ไหว เจ้น่ะไม่ไหวแล้ว แต่ละคู่
    #440
    0
  3. #410 mooham501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 21:50
    ว๊ายยยยยยยยยยยยยยย
    พี่คยูทำไมทำกะคนป่วยแบบนี้ (ไม่ชอบว่างั้น////  ป่าว...เค้าแค่เขิลแทน...ทำเถอะไม่ว่าหรอก 5555 หื่นจิง)
    เอ่อ..แล้วมำไมเกิดเรื่องอีกแล้ว....
    พี่จุนนี่อารม ! + ใจร้ายไปป่าวอะ..สงสารพี่มินแล้วอ่า....
    ลงมือกับบอมด้วย ฮือ....
    #410
    0
  4. #397 choco501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 13:24
    5555 นั่นไงล่ะ แซงนะแซง

    ผิดตั้งแต่คิดจะถอดเสื้อยั่วเค้าแล้ววววว อิๆๆ

    ปกติพ่อหมียักษืก็ชักหื่นๆ อยู่แล้ว

    แล้วสถานการณ์เช่นนี้ มันจะเหลือเร้อออ ^^

    สวีตวิ้ววิ๊ว ไปอีกคู่

    ว่าแต่มาตอนท้าย ว่ายยยย

    จนนี่อ่า...เจ้รู้ว่าหนูเดือดร้อยแทนแซง แต่มินก็น่าสงสารนา..

    เอ้าๆๆๆ แล้ว..

    ลูกสาววีนหนักไปม้ายยย

    ถึงกะลงไม่ลงมือกะน้องชายสุดที่รักเลย เฮ้ยยยย

    แล้วยังไงต่อล่ะเนี่ย T_T
    #397
    0
  5. #348 white_winddy501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 17:23

    กรี๊ดดดดดดดๆๆๆๆๆๆๆๆ....อยากกรีดให้ไปไกลถึงเกาหลี
    ว่าตอนที่แล้วหวาน...มาตอนนี้ สวีตตตตตกันมากกกกกก...
    อ๊ากกก....รีดเดอร์จะไหลไปตามพื้นอยู่แล้ว...
    คยูแซงอะ...มันช่วยไม่ได้นะจ๊ะนูแก้มป่อม  มาโทษคยูผู้แสนดีของเจ้ไม่ได้นะ
    งานนี้นูทำตัวเองแต้ๆๆๆ เจ้า...อิๆๆๆๆ ก็เล่นแกล้งเค้าก่อน ดดนเอาคืนซะงงง
    นี่ขนาดคนป่วยนะคะ...คยูยังมิเว้น..ถ้าหายแล้วล่ะ  อ๊ายยย..ไม่อยากคิด หุๆๆๆ
    จุงกะคยูขยันๆ ทำให้น้องเคะของเจ้เขินบ่อยๆ ก็ได้นะ เจ้ชอบบบบ...( หนักแล้วเรา อิๆๆๆ)
     ว่าแต่จุนนี่กะบอมทำไมต้องทะเลาะกันด้วยยย...
    ดีกันเหอะ....สงสารมินเหมือนกันนะเนี่ย
    ว้า..ตบหน้าเลย..มันเรื่องใหญ่อ่า...
    ว่าแต่กลับมาห้องก็หวานกันได้อีกนะมินบอม อิๆๆ

    #348
    0
  6. #301 Mosugar_TS (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:22
    555+ มินถึงกับจะเผาโรงงานทิ้งเลยหรอ
    บอมทำแรงมาให้เค้าทำให้ก็ได้นะ 555
    #301
    0
  7. #276 mayer (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:58
    น่ารักกันทุกคูเ่เลยนะ

    ส่วนจุนนี่ก็อย่าใจร้ายมากน้า คราวที่แล้วก็กับเฮียทีนึงแระ  ตอนนี้ก็กับน้องชายสุดที่รักอีก  จุนนี่ลดความโหดลงหน่อยนะ
    #276
    0
  8. #275 wawa1515 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:48
    โอ้หวานกันจัง
    แล้วจะสงสารใครดีอะ
    #275
    0
  9. #274 davil09 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:23
    หวานทั้งสามคู่เลย....นะเนี๊ย
    มดมาเต็มหน้าจอเลย...สนุกมาก ๆ จ๊ะ
    อย่าลืมมาอัพต่อนะจ๊ะไรเตอร์
    ขอบคุณที่มาอัพจนจบ 100%จร้า
    #274
    0
  10. #273 mukie501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:10
    จุนนี่ใจร้อนมากเลยอ่า สองครั้งซ้อนเลย ตราวนี้ทะเลาะกันแรงมากด้วยอ่า เครียดจริงเลย

    สามคู่ดูน่ารัก หลากแนวเลย ชอบบบจัง

    อยากวิ่งเข้าไปช่วยปลอบแซง ปลอบจุน ปลอบคิบอมจริงๆ โอ๋โอ๋
    #273
    0
  11. #272 mukie501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 00:47
    อาอ่านแล้วสงสารแซงจังเลยจะ กลัวจนตัวสั่นไปหมดเลยโถ่เอ๋ย

    จุงจุนก็น่ารักจัง

    ชอบความรักของจุนนี่ที่มีให้แซงจัง โกรธแทนนาดกล้าชกมินนี่เลยอะ

    ขอบคุที่กลับมาต่อให้นะจ๊ะน้องแนน

    ห่วงจริงนะจ๊ะ ตอนนี้สุขภาพเป็นไงแล้วไรต์เตอร์คนเก่ง พักผ่อนหน่อยเน้อ
    #272
    0
  12. #271 mayer (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:26
    คยูนายนี่เผลอไม่ได้้ลยนะ

    รอติดตามต่อนะคะ ไรเตอร์ ^_^

    ปล. หายไวๆนะคะ ไรเตอร์
    #271
    0
  13. #270 davil09 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 02:13
    นั่นให้มันได้อย่างนี้ซิคยูแกนะหื่นจริง  ๆ เผลอไม่ได้เลยนะ
    แซงกี้ก็เปลืองตัวแย่เลยนะสิ...แต่ยังงัยยังรออีก  50% นะจ๊ะ 
    ขอบคุณไรเตอร์ที่มาอัพให้อ่านนะจ๊ะ...แล้วไรเตอร์หายดีแล้วหรือ
    ดูแลตัวเองด้วยละ...เดี๋ยวจะไม่มีคนมาอัพฟิคให้อ่าน  (ล้อเล่นนะจ๊ะ)

    #270
    0
  14. #269 love_youngsaeng (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:17
    แซงเสียท่าคยูจนได้อ่ะแกล้งเค้าโดนเองเลย

    คยูจ้าเบาๆหน่อยก็ได้เเซงป่วยอยู่นะ

    ขอให้ไรเตอร์หายป่วยเร็วๆนะ ดูแลสุขภาพด้วยนะ

    จะรอมาอัพค่ะ
    #269
    0
  15. #267 mayer (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:39
    เป็นไงล่ะจะ  แซงกี้ เล่นกับใครไม่เล่นไปเล่นกับเจ้าจอมหื่นสุดหล่อ นามว่า คิม คยูจง ก็เป็นงี้แหละ

    แต่เล่นแบบนี้แหละ  รีดเตอร์ชอบบบบบบ (รีดเดอร์แอบหื่นนะนี่) อิอิ
    #267
    0
  16. #266 mukie501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:39
    น้องแนนพักผ่อนมากๆก่อนน้า

    พี่ติดตามอยู่จ้า แต่รอได้น้า พักผ่อนมากๆนะแนน

    ว่าแต่คยูแกล้งคนป่วยยยยยได้งาย งี้แซงก็แย่จิ
    #266
    0
  17. #265 davil09 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:35
    นั่น...เป็นซะอย่างนี้แหละ..คิดจะแกล้งเค้า..แต่ไม่ได้ดูสภาพตัวเองเลย
    ว่าอยู่ในลักษณะไหน...เจ้าหื่นเหรอจะยอมหลงกลง่าย ๆ เรียบร้อยเลยแซงกี้
    ขอบคุณไรเตอร์นะจ๊ะที่มาอัพให้อ่านจร้า...ดูแลสุขภาพด้วยนะ....ทานข้าวแล้วก็ทานยา
    พักผ่อนเยอะ ๆ จะได้หายไว ๆ มาอัพฟิคต่อ..อิ อิ อิ อิ  ล้อเล่นนะจ๊ะ...หายไวไวนะจ๊ะเป็นห่วง
    #265
    0
  18. #264 youngwon501 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 22:50
    555555+ ไง๋เป้นแบบนี้ละแซง
    ได้ข่าวว่าจะแกล้งเขาไม่ใช่เหรอนั้น อิอิ
    โดนคนเจ้าเล่ห์ซ้อนแผนเข้าให้
    อ๊ากกกกกก เขินแทนอะ ชอบๆๆๆๆๆ (รีดเดอร์แอบหื่น 555+)
    แต่คยูจ๊ะ จะทำไรก็ระวังนี้สสสนึงนะ
    เห็นไหม แซงหมดเรี่ยวหมดแรงกันเลยทีเดียว อิอิ
    ตอนนี้อ่านแล้วรีดเดอร์จิ้นกระจายเลยค่ะ (ชอบนะเนี้ย อิอิ)
    ในที่สุด นากน้อยแก้มป่อง ก็โดน หมียักษ์ จับกดซะแล้ว 555555
    ขอบคุณไรท์เตอร์ที่กลับมาอัพนะค่ะ
    ง่ะ ไม่สบายเหรอค่ะ พักเถอะนะ เดี๋ยวจะเป็นมากน้าาาา
    แล้วอย่าลืมทานยาด้วยนะจ๊ะ จะได้หายไวๆ ^^
    ถ้ายังไม่หาย ก็ยังไม่ต้องรีบมาลงก็ได้นะค่ะ
    ยังไงรีดเดอร์ก็รอได้อยู่แล้วววว ^0^
    สู้ๆๆๆๆ จ้าาาา ^0^
    #264
    0