Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 22 : Pink Carnation 20 : ไม่ต้องการพี่แล้ว // ปลุกเจ้าชายนิทรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 ม.ค. 54

Chapter 20

ตอน ไม่ต้องการพี่แล้ว // ปลุกเจ้าชายนิทรา


บ้านฮยองจุน

คิบอมกลับมาถึงบ้านในตอนเช้าตรู่ด้วยสภาพจิตใจที่ห่อเหี่ยวเต็มที เดินเข้าไปในบ้าน ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาในสภาพที่หมดแรงเลยทีเดียว วันนี้ทั้งวันมีแต่เรื่อง ไหนจะเรื่องพี่ยองแซงที่ตอนนี้ก็กลายเป็นเจ้าชายนิทรา แล้วไหนจะเรื่องที่พี่ฮยองจุนกับพี่ฮยอนจุงะเลาะกันอีก แล้วเรื่องที่เป็นห่วงมากที่สุดในตอนนี้ก็คือเรื่องที่จองมินความจำเสื่อม



/ฉันไม่รู้จักนาย!!\  คำพูดของจองมินที่บอกกับคิบอม สร้างความเจ็บปวดให้คิบอมไม่น้อยเลยที่เดียว



นายลืมแม้กระทั่งฉันงั้นเหรอ!!” คิบอมนั่งพิงโซฟาทอดสายตามองไปที่กำแพงของอย่างไร้จุดหมาย



/ฉันคงรักนายเข้าแล้วจริงๆ\



เอ๊ะ!! นั่นซองอะไรนะคิบอมมองไปที่โต๊ะโทรทัศน์ก็บังเอิญเห็นซองกระดาษขาววางอยู่ คิบอมเดินไปหยิบซองขาวมาดูอย่างสงสัย 



ของพี่ฮยองจุนเหรอ แล้วใครเขียนถึงพี่ฮยองจุนล่ะคิบอมกล่าวออกมาอย่างสงสัย และเพื่อที่จะไม่ต้องทำให้สงสัยไปมากกว่านี้ คิบอมตัดสินใจแกะซองจดหมายขึ้นมาอ่าน คิบอมนั่งอ่านเนื้อหาในจดหมายอย่างตั้งใจ แต่ก็ต้องตกใจกับเนื้อหาทั้งหมดที่เขาอ่าน



พี่ฮยอนจุงคิบอมอุทานออกมาก่อนที่จะรีบเก็บจดหมายฉบับนั้นไว้ แล้วก็รีบขึ้นไปบนห้องของ ฮยองจุน ทันทีที่ถึงห้องของฮยองจุน คิบอมก็ตรงไปยังตู้เสื้อผ้าของฮยองจุนที่ก่อนหน้านี้ฮยอนจุงก็เอาเสื้อผ้าของตัวเองแขวนไว้ในนี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้  เวลานี้ ไม่มีแม้กระทั่งเสื้อผ้าของฮยอนจุงสักตัวเดียว



 พี่ฮยอนจุงไปแล้วคิบอมมองตู้เสื้อผ้าที่ว่างเปล่า ก่อนที่จะตัดสินใจกลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้ง หวังว่าพี่ ฮยองจุนจะเข้าใจในสิ่งที่พี่ฮยอนจุงกำลังทำอยู่นะ


********************

ห้องพิเศษ (ยองแซง)

/พลั่ก!!\ ประตูห้องขององแซงถูกเปิดออกอย่างแรง ฮยองจุนลืมตาขึ้นมองบุคคลที่มาใหม่



อ้าว!! ทำไมมาเช้าจังคิบอมคิบอมเดินตรงมาหาฮยองจุนโดยไม่พูดอะไร ฮยองจุนมองคิบอมอย่างงงๆ



นายมีอะไรเหรอฮยองจุนถามแต่คิบอมไม่ตอบ คิบอมเอามือล้วงกระเป๋าแล้วหยิบจดหมายนั้นส่งให้ฮยองจุน



อ่านซะ แล้วพี่จะเข้าใจทุกอย่างเองคิบอมพูดจบก็เดินออกไป ฮยองจุนมองตามคิบอมที่เดินออกไปอย่างงงๆ ก่อนที่จะหันมาสนใจจดหมายในมือ



ของพี่ฮยอนจุงนี่!!” ฮยองจุนรีบแกะอ่านทันที



ฮยองจุน พี่ขอโทษที่พี่ไม่ได้บอกนายด้วยตัวเอง แต่พี่ตัดสินใจแล้วว่าพี่จะไปอยู่อเมริกาซักพัก ถ้าพี่กล้าพอที่จะมองหน้านายเมื่อไร แล้วพี่จะกลับมา พี่ขอโทษที่ทำให้นายโกรธ ต่อไปพี่จะไม่ยุ่งเรื่องของนายอีก ไม่ต้องโทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมด เพราะคนที่ผิดคือพี่เอง ขอบคุณที่มอบความรักให้พี่มาตลอด พี่รู้ดีว่าต่อจากนี้ไปนายคงไม่ต้องการพี่อีกแล้วอีกแล้ว ยังไงก็ขอให้นายพบเจอกับคนที่ใช่สำหรับนายเร็วๆนี้นะ พี่จะไม่ลืมวันที่เราเคยมีความสุขร่วมกัน พี่รักนายนะฮยองจุน......จาก : ฮยอนจุงจดหมายล่วงลงสู่พื้นทันทีที่ฮยองจุนอ่านจบ



พี่ฮยอนจุงทิ้งผม.......ฮึกกกก....ฮืออออออฮยองจุนนั่งลงกับพื้นอย่างหมดแรงพร้อมปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ก่อนที่จะฉุกคิดขึ้นได้



อเมริกา เที่ยวบินยังไม่ออกไม่ใช่เหรอ!!” ฮยองจุนคิดได้ดังนั้นก็เก็บจดหมายใส่กระเป๋ากางเกง แล้วยันตัวลุกขึ้นก่อนจะรีบวิ่งออกไปทันที เมื่อฮยองจุนวิ่งออกไปแล้วภายในห้องก็เต็มไปด้วยความเงียบสนิทเพราะมีเพียงยองแซงที่นอนอยู่บนเตียงเพียงคนเดียว แต่ทว่ามีบุคคลมาใหม่เปิดประตูเข้ามาอีก เป็นคยูจงนั่นเอง วันนี้คยูจงมาพร้อมกับช่อคาร์เนชั่นในมือช่อใหญ่



ผมเอาดอกคาร์เนชั่นที่พี่ชอบมาฝากครับ หวังว่าพี่จะถูกใจคยูจงพูดพลางจัดดอกไม่ใส่แจกัน แล้วนำไปวางข้างๆเตียงยองแซง



พี่ยองแซงชอบมั้ยครับคยูจงมองไปที่ยองแซงอย่างเศร้าๆ



.....................



ถ้าพี่ชอบผมจะเอามาให้พี่ทุกวันเลย แต่ถ้าพี่อยากได้มากกว่านี้ ผมแนะนำให้พี่รีบฟื้นเถอะครับ แล้วผมจะพาพี่ไปทีที่หนึ่ง มันเป็นที่ของพี่ยองแซงเลยนะครับ เพราะว่ามันเป็นที่สำหรับพี่ยองแซงคนที่ผมรักมากที่สุดคนเดียว พี่ยองแซงรีบฟื้นขึ้นมาเลยนะครับ ถ้าพี่ฟื้นเมื่อไร ผมสัญญาว่าผมจะพาพี่ไปดูทันทีเลยทำยังไงพี่ถึงจะฟื้นล่ะครับ


 

KyuJong Talk :

 

ผมนั่งมองพี่ยองแซงที่นอนไม่ได้สติอยู่ตอนนี้ ถึงแม้ว่าพี่ยองแซงจะนอนอยู่ตรงนี้

เพียงแค่วันเดียว แต่มันก็สามารถทำให้ใจของผมเจ็บปวดได้เหมือนกันนะ ผม

อุตส่าห์อดทนตามหาพี่ยองแซงมานานถึงสามปี ยอมรับว่าแรกๆผมก็เริ่มที่จะท้อใจใน

การที่จะตามหาพี่ยองแซงให้เจอ แต่เพราะว่าผมไม่สามารถลืมพี่ยองแซงได้ ผมจึง

ต้องเทียวหาพี่ยองแซงเป็นเวลาสามปีจนในวันนั้น วันที่ผมเห็นพี่ยองแซงที่สวน

สาธารณะ ยอมรับว่าตอนแรกคิดว่าตัวเองคงจะฝันไป พี่ยองแซงจะไปอยู่ที่ตรงนั้นยัง

ไง แต่เมื่อเห็นว่าตัวเองไม่ได้ฝันไปจริงๆก็รีบวิ่งตามพี่ยองแซงออกไป แต่....ผมก็วิ่ง

ไปหาพี่ยองแซงไม่ทัน ตอนนี้ผมก็ยังคงคิดว่าคงไม่เป็นไร เพราะแค่รู้ว่าพี่ยองแซงอยู่

ที่นี่ก็สบายใจแล้ว โอกาสที่จะตามหาพี่องแซงนั้นก็คงไม่ยากเหมือนกัน จนกระทั่ง

วันที่ผมต้องเข้าไปในผับกับไอ้มินวูในวันนั้น ที่จริงก็ต้องขอบคุณยัยอึมโบนั่นนะ มา

ได้จังหวะดีจริงๆ ถ้าผมไม่เห็นยัยนั่นผมก็คงไม่ได้เข้าไปเหยียบในผับนั้น นับว่าครั้ง

นั้นต้องขอบคุณยัยอึมโบอย่างสุดซึ้งจริงๆ ได้เจอพี่ยองแซงในช่วงที่ชุลมุนมาก

เผอิญว่าผมเป็นคนสายตาดีก็เลยได้เห็นพี่ยองแซงวิ่งหายเข้าไปในประตูเล็กบานนั้น

ผมก็เลยรีบวิ่งตามพี่ยองแซงไปทันทีแทบไม่ต้องคิดเลยก็ว่าได้ เฮ้อ
!! แต่แทนที่จะ

ได้คุยกับพี่ยองแซงดีๆกับโดนพี่ยองแซงตีหัวจนสลบไป รู้ตัวอีกทีก็นอนอยู่โรง

พยาบาลเรียบร้อยแล้ว คุณฮยอนจุงบอกว่าเขากับฮยองจุนคนรักของเขานั้นเป็นคน

ช่วยผมเอาไว้ ในตอนที่ผมนอนสลบอยู่ในห้องเล็กๆนั้น และผมก็เดาว่าพวกเขาจะ

ต้องรู้แน่ๆว่าเป็นฝีมือใครที่ทำให้ผมนอนสลบอยู่ในห้องนั้น ตอนที่ผมนอนอยู่ที่โรง

พยาบาลผมยังหวังไว้ว่าพี่ยองแซงจะต้องมาแน่ๆ แล้วสิ่งที่ผมหวังไว้มันก็เป็นจริงขึ้น

มา เพราะพี่ยองแซงเขามาจริงๆ ผมไม่รู้สาเหตุจริงๆว่าทำไมพี่ยองแซงถึงทำเย็นชา

กับผมขนาดนี้ แต่ผมก็เชื่อว่าพี่เขาก็คงยังรักผมเหมือนที่ผมรักเขาเช่นกัน และเพราะ

โชคชะตาฟ้าบันดลให้ผมได้มาพบพี่ยองแซงอีกครั้ง เพราะกล้องตัวนั้น ดีนะที่ผม

เป็นคนเก็บไว้เอง ไม่งั้นเรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้ ผมไปพบพี่ยองแซงที่สวนสนุกก็เห็น

พี่ยองแซงนั่งรอผมอยู่
(ผมคิดเองนะ เพราะที่จริงพี่เขามารอคนที่เก็บกล้องได้ต่าง

หาก แต่ที่จริงแล้วผมก็เป็นคนเก็บกล้องตัวนั้นได้ไม่ใช่เหรอ
) ผมเดินเข้าไปหาพี่ยอง

แซงด้วยความมั่นใจ แต่พี่ยองแซงกลับตกใจซะงั้น และในตอนนั้นเองผมก็เข้าใจทุก

สิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น พี่ยองแซงไม่ได้คิดที่อยากจะปฏิเสธผม แต่ที่พี่เขาทำเพราะ

ความกดดันนั่นเอง แต่ผมไม่เคยคิดที่จะโทษพี่ยองแซงเลยสักนิด ก็คนมันรักนี่น่าจะ

โกรธลงได้ไง จริงมั้ยครับ พอพูดแล้วก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาซะงั้น อุตสาห์จะได้สวีตวีดวิ้ว?
กับพี่ยองแซงสักหน่อยดันเกิดเรื่องซะได้ แต่นี่มันก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วนะ

ทำไมพี่ยองแซงไม่เห็นตื่นสักทีล่ะ



พี่ยองแซง!! พี่จะนอนไปถึงไหนน่ะ ผมไม่อยากรอพี่อีกแล้วนะ



..........



พี่จะไม่ตื่นมาพูดกับผมเลยหรือไง พี่ไม่รักผมแล้วเหรอ...




..........



ถ้าพี่ไม่ตื่น ผมจะจูบพี่แล้วนะผมขู่แต่ว่าทำจริง ผมก้มลงจูบพี่ยองแซง ริมฝีปากนุ่มอบอุ่น ผมค้างไว้อย่างนั้น ราวกับว่าพี่ยองแซงจะตื่นขึ้นมาเหมือนในนิทานเจ้าหญิงนิทรา ผมกุมมือน้อยๆนั้นไว้อย่างทะนุถนอม ความรักของผมจะส่งผ่านจูบนี้ ลมหายใจนี้ อยากให้พี่ยองแซงได้รู้ว่าผมรักพี่มากแค่ไหน ผมรักพี่นะ ตื่นขึ้นมาเถอะครับ ผมจะไม่ทำให้พี่ต้องเสียใจอีก.....ผมถอนจูบออกมา มือของผมลูบไล้ใบหน้านั้นอย่างทะนุถนอม ใบหน้าขาวซีดไร้ชีวิตชีวา ผมอยากให้พี่ยองแซงตื่นขึ้นมาเพื่อฟังคำว่ารักจากปากผมจริงๆ


อะ.....


หือ.......เหมือนได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง


คยูจง   เบาเหลือเกิน แต่ผมก็ได้ยิน พี่ยองแซงฟื้นแล้ว!!!


พะ.....พี่ยองแซง ผมยู่นี่ผมคว้ามือที่เหมือนจะตะกายอู่ในอากาศ พี่ยองแซงฟื้นแล้ว ยะฮู้! พระเจ้า! พี่ยองแซงฟื้นแล้ว!!


คยูจง.....


ผมอยู่นี่ครับพี่ยองแซง!!” ผมเอามือของพี่ยองแซงแนบกับหน้า


น้ำ.....


หา น้ำ...อ๋อ น้ำผมหยิบน้ำข้างเตียงให้ มือผมก็กดโทรศัพท์หาไอ้มินวูว่าพี่ยองแซงฟื้นแล้ว

อึกๆๆ


ใจเย็นๆครับพี่ยองแซงคงจะกระหายมากเลยสินะถึงได้ดื่มเอาๆ


แค่กๆ


พี่ฟื้นแล้ว !!”


“^_^” พี่ยองแซงส่งยิ้มให้ผม ถึงมันจะเป็นยิ้มบางมากก็ตาม แต่มันทำให้ผมรู้สึกอยากดึงเขาเข้ามากอดจริงๆ แต่มันดันติดที่แผลนี่สิ


......


ฉันหลับนานมั้ยพี่ยองแซงถามเสียงเบา


วันเดียวครับ แต่ผมคิดว่าพี่ยองแซงจะหลับนานกว่านี้ซะอีก


บ้าน่า อย่าทำหน้าเหมือนอึไม่ออกสิ ^_^ ฉันตื่นขึ้นมาแล้วไง


โฮ้!! ตื่นขึ้นมาก็ยิงมุขใส่กันเลยนะครับพี่ยองแซงยิ้มบางๆ


ทำผมเกือบหัวใจวาย


..........

ผมเป็นห่วงพี่มากนะครับ พี่รู้ไหม


..........พี่ยองแซงยังคงเงียบ


ผม


ฉันรักนาย


หา.....ผมร้องออกมาอย่างตกใจ พี่ยองแซงบอกรักผมงั้นเหรอ


พระเจ้าบอกฉันว่า ฉันจะทิ้งคนที่ฉันรักได้เหรอ แล้วฉันจะไม่เสียใจเหรอ ท่านบอกว่าคนๆนั้นกำลังรอฉันอยู่ ทุกคนรอฉันอยู่ ฉันก็เลยกลับมา ^_^ นายรักฉันมั้ยคยูจง?


..........ผะ.....ผม.....


หืม.....


รักสิครับ ผมรักพี่ยองแซงที่สุดเลยผมก้มลงจูบพี่ยองแซง เหมือนพี่เขาจะตกใจเล็กน้อย แต่ก็ขยับริมฝีปากจูบตอบ เหมือนกับว่าพี่เขากำลังบอกรักผมเป็นพันครั้ง หมื่นครั้ง ไม่มีที่สิ้นสุด..... ผมส่งความหวานจากใจผ่านจูบนี้ มันเต็มไปด้วยความอ่อนหวาน นุ่มละมุน ลึกซึ้ง..... จนแทบจะหยุดหายใจ.....


ปึกๆๆ!!!


รู้สึกว่ามือน้อยๆจะทุกเข้าที่หน้าอกผมอย่างแรง เหมือนจะขาดอากาศหายใจ.....ผมแกล้งทำเป็นไม่สนใจ จูบไปเรื่อยๆก็แหม คนมันชอบนี่นา.....


อื้อ!!!”  ผมถอนจูบออก พี่ยองแซงสูดอากาศเข้าปอดอย่างเอาเป็นเอาตาย ฮ่าๆๆ น่ารักชะมัด ^o^ ผมยื่นหน้าจะจูบต่อแต่พี่ยองแซงเอามือยันหน้าผมซะงั้น

พอได้แล้ว!! นายจะฆ่าฉันหายตายคาเตียงเลยหรือไงฮ่าๆๆหน้าแดงใหญ่เลย

ชิ.....พอก็ได้ผมหอมแก้มป่องนั้นอย่างรวดเร็ว ไม่เป็นไรพอพี่ยองแซงหลับก็จูบใหม่ก็ได้ ^o^


ทันใดนั้นผ่าง!!


พี่ยองแซงผมมาเยี่ยมแล้ว.....อ้าว ยุ่งอยู่เหรอ  มินวูนั่นเอง นายมาผิดจังหวะหรือเปล่า


เออผมตอบเซ็งๆ


บ้า!!”


หวานกันจริงเลยนะมินวูเดินเข้ามาพร้อมกับกระเช้าผลไม้ แซวจนพี่ยองแซงหน้าแดง น่าร๊ากก


เมื่อวานคยูจงเพิ่งบอกว่าพี่ยองแซงเป็นเจ้าชายนิทรา แต่ทำไมวันนี้พี่ยองแซงถึงตื่นขึ้นมาได้ล่ะเนี๋ยมินวูถาม ผมยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วตอบว่า


ก็แค่ปลุกเจ้าชายนิทรา


โอ้ว!!!”


ไอบ้า!!!” พี่ยองใช้มือที่ไม่ถูกยิงตีเข้าที่แขนผมทีหนึ่งแต่แรง เจ็บนะ


แหมๆงั้นฉันไมกวนละ แค่เห็นว่าพี่ยองแซงฟื้นก็หายห่วงแล้ว ไปก่อนนะครับพี่ยองแซง


เดี๋ยวก่อนสิมินวู


ฮ่าๆๆๆ


หัวเราะอะไรพี่ยองแซงมองตาเขียวปั๊ด


เรามาจู๋จี๋กันต่อเถอะ ที่รัก


นายจะบ้าเหรอ ฉันกำลังเจ็บอยู่นะฮ่าๆๆหลังจากตอนนั้นผมก็ขโมยจูบพี่ยองแซงอย่างนับไม่ถ้วนเลยล่ะ พี่ยองแซงเผลอเมื่อไรผมก็จูบอย่างเดียวเลย ฮ่าๆๆสุขใจจริงๆ

********************


มาต่อแล้วค่ะพยายามแต่งให้มันดูหวานสุดๆแล้วนะค่ะ อิอิ เม้นติชมกันด้วยนะค่ะ ไรเตอร์จะได้มีกำลังใจ อิอิ ขอบคุณทุกๆคอมเม้นที่เม้นให้ไรเตอร์นะค่ะ เม้นน้อยไม่เป็นไร แต่ขอแค่เม้นให้ไรเตอร์ก็พอ 55
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #564 about that (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 01:49
    อะไรกันเนี่ย!!!!!! จุงจะหนีไปไหน อะไรกัน แค่จุนนี่ตะคอกใส่แค่นี้ถึงกับต้องบินไปนอกเลยหรอ ก็เข้าใจนะ ว่ามันเสียใจ แต่ก็..นะ จุนนี่ตามให้ทันนะเบบี๋
    คยูค๊า.....!! วิธีปลุกคนป่วยแบบนี้ อยากโดนปลุกมั่งจัง ทำไมเธอไม่ทำตั้งแต่ชม.แรกน๊า แต่แซงก็..แร๊งงง พระเจ้าบอก หรือว่าหัวใจตัวเองกันแน่น๊า ตื่นมาก็บอกรักให้ได้อิชชี่ซะงั้นน่่ะ กลัวว่าตื่นมาด้วยจูบ แต่อีกเดี๋ยวอาจจะต้องกลับไปนอนใหม่ เพราะจูบนี่แหละ ฮิฮิ

    ขอบคุณไรเตอร์น๊าค๊า ???
    #564
    0
  2. #437 Ss_fc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2554 / 19:05
    จุงอ่าใจน้อยจังนะ ท้ิงน้องง่ายๆได้ยังไง? จุนนี่นู๋จะตามทันม้ัยเน่ีย?

    คยูสุดยอดเลยเรา หลับก็แอบจูบได้ เผลอก็จูบ 555!!

    บอมเรารักนายโจรซะแล้ว ด้ืออย่างน้ีก็ต้องมีคนปราบอย่างนายโจรล่ะม้ัง!
    #437
    0
  3. #407 mooham501 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 21:31

    พี่จุงไปไหน  ไม่นะ..อย่าทิ้งพี่จุนของเค้าไป
    ไปจริงๆ เค้าโกรธอ่า...ทิ้งกันได้เลยเหรอ ( อินๆๆๆ มากกกก T_T)
    ส่วนคู่พี่คยูแซง แหมๆๆๆๆ
    ฟื้นบุ๊บก็สวีตปั๊บเลยนะ..อิๆๆๆๆ
    ส่วนพี่มินถ้าบอมจับได้ว่าโกหกละก็ หุๆๆๆ

    #407
    0
  4. #394 choco501 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 00:34
    อร๊ายยยยย.......

    ในที่สุดแซงกี้ก็ฟืนแล้ว

    ว่าแต่ตื่นมาก็หวานกันเลยนะคู่นี้

    ห่วงก็แต่คู่ลูกสาวเจ้อ่า....ตามไปเร็วๆๆๆๆ

    จุงรอน้องก่อนน้า...อย่าพึ่งหนีไปไหน เดี๋ยวลูกสาวเจ้เสียใจเย่อ่า

    T_T

    ส่วนบอมนั้นโดนไปเต็มๆ ความรักพุ่งเข้าใส่แล้วววววววม้างงง



    #394
    0
  5. #345 white_winddy501 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 16:49

    อ๊ายยยย !!! ได้ยินข่าวว่าแซงกี้ที่รักของเจ๊พึ่งฟื้นนะคยู
    อะไร อะไรก็อย่าให้มันหักโหมนัก...แซงกี้หายใจไม่ทันแล้ว อิๆๆๆ
    ในที่สุดแซงก็ฟื้นซักที เย้ๆๆๆๆ
    ว่าแต่ 2hj รีบไปนะจุนนี่ รีบไปตามพี่เค้ากลับมาน้า...T_T
    ส่วนนูบอก อ่ำ  เอ่อ...รักเค้าเข้าแล้วเหรอ.....????
    เอา....เดี๋ยวก็คงจะรู้ความรุสึกของพี่จุนนี่ซักที ว่าคนมีความรักมันเป็นยังงายยย อิๆๆๆ

    #345
    0
  6. #298 Mosugar_TS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:31
    อ๊ากกกกกกกกก
    อยากเป็นเจ้าหญิงนิทราให้จุงปลุกบ้าง555+
    ฟื้นปุ๊ปหวานปั๊ปเลยน๊า~
    #298
    0
  7. #259 youngwon501 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มกราคม 2554 / 21:18

    อยากปลุกแซงบ้างไรบ้างอะ 5555+
    คยูแอบหื่น รีดเดอร์ก็แอบหื่นเหมือนกัน อิอิ
    (แซง : สรุปฉันอยู่ในวงล้อมคนหื่นหรือเนี้ย =.= ;;;)
    เฮีย จะทิ้งจุนได้จริงๆเหรอ
    จุนนี่สู้ๆๆๆๆ ตามเฮียกลับมาให้ได้นะ

    #259
    0
  8. #256 Primadonna (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 21:57
    กรีสสส
    ฟื้นแล้วววววว
    ><
    #256
    0
  9. #243 loveyoungsaeng (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 16:05
    เฮ้อฟื้นซะทีแต่คยูจงไม่มากไปหน่อยเหรอแซงยังเจ็บอยู่นะสงสารแซงหน่อยจูบตลอดเดี๋ยวแซงก็ขาดอากาศตายพอดีอ่ะดิ

    จุนจะตมจุงทันมั้ยอ่ะ ขอให้ทันทีเถอะ
    #243
    0
  10. #237 {l ถั่วเขียว '] (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 15:25
    เอ่อ..
    พอฟื้นปุีปก็กวนเลยยย ฮ่าๆ
    #237
    0
  11. #216 TP.S (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2554 / 16:30

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

    เขี้ยวไปตามคุณสามีมาให้ได้นะ

    คุณสามีก็ขี้น้อยใจจริงๆ ไปอเมริกาเลย

    คยูแซงก็หวานกันซะ น่ารักนะเนี่ย อิอิ

    รอลุ้น 2hj อยู่นะคะ ^___________^

    #216
    0
  12. #215 Green peas (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2554 / 00:13

    หวานมากกกกกกกกก
    พอแซงตื่นก็หวานกันเลยทีเดียว
    เขินแทนแซงเลยอ่ะ(แกเกี่ยวหรอ)
    ว่าแต่พอคยูแซงหวาน2hjกลับทะเลาะกันซะงั้น
    มินนี่ก็ความจำเสื่อมอีก
    อยากรู้ๆต่อแล้วอ่ะ

    มาอัพเร็วนะคะไรท์เตอร์
    เป็นกำลังใจให้น้า สู้ๆ

    #215
    0
  13. #214 mayer (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2554 / 09:22
    น่ารักจัง คู่นี้

    รีดเดอร์อ่าไปเขินไปอ่ะ  ^///^

    รอลุ้นคู่ 2hj อยู่นะ ^_^
    #214
    0
  14. #213 Snow saeng (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2554 / 05:33
    เพิ่งจะเข้ามาเม้นให้นะจ๊ะเป็นครั้งแรก  ฟิคสนุกมากเลยโดยเฉพาะคู่คยูแซง
    แซงฟื้นแล้วจะเป็นยังงัยต่อเนี๊ย  แล้วจุนจะตามจุงทันมั้ย  จองมินจะแกล้งคิบอมอีกนานหรือเปล่าจ๊ะ
    ยังงัยก็รออยู่นะจ๊ะไรเตอร์คนเก่ง สู้ ๆๆๆๆๆๆ
    #213
    0
  15. #212 cupid 501 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2554 / 05:13
    ยองแซงฟื้นเพราะจูบจริงเหรอ   แต่คยูนะหื่นจริง ๆ เลยเอะอะก็จูบอย่างนี้แก้มของแซงก็ระบมนะสิ
    แล้วจุนจะตามจุงทันมั้ยเนี๊ย  ไหนจุงบอกว่ารักจุนงัยทำไมหนีไปซะอย่างนั้นละ  แต่ภาวนาให้จุนตามจุงให้ทันนะจ๊ะ
    ต้องคู่แสบจองมินนี่สิแกล้งเนียนความจำเสื่อมจริง ๆ เลย น่าจะให้คิบอมแกล้งไม่รักบ้างจะเป็นอย่างไร
    ขอบคุณไรเตอร์ที่มาอัพให้นะจ๊ะ....เป็นกำลังใจให้เสมอ...สู้ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #212
    0
  16. #211 mukie501 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2554 / 00:07
    อ๊ากกกกก คยูแกล้งคนป่วยลงคอเหรอ อ๊ากก เขินอ่า เจ้าชายนิทราของฉานตื่นแง้วว

    ว่าแต่จุงจ๋าใจร้ายจัง ทิ้งจุนนี่ได้ลงคออ่า จุนจ๋า ตามจุงให้ทันน้า ตามรักกลับมาให้ได้น้า

    และแล้วคิบอมก็หลงกลจองมินเต็มๆ
    #211
    0