Fic SS501 Pink Carnation ถึงยังไงผมก็รักคุณ

ตอนที่ 10 : Pink Carnation 9 : ความหลังแห่งความเจ็บปวด//ความจริงใจที่สัมผัสได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 พ.ย. 53

Chapter 9

ตอน ความหลังแห่งความเจ็บปวด//ความจริงใจที่สัมผัสได้

3 ปีที่แล้ว

ร้านอาหารในย่านกรุงโซลที่มีแต่ความสงบไร้ซึ่งผู้คน แต่ก็ยังมีนักธุรกิจสองถึงสามคนนั่งคุยกันที่มุมร้าน ถ้าไม่สังเกตุดีๆก็อาจจะไม่รู้ว่ามีคนนั่งคุยกันอยู่ตรงนั้น

ที่จริงแล้วถ้าเราได้ร่วมหุ้นบริษัทกันก็คงดีนะเสียงชายแก่คนหนึ่งที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่เอ่ยขึ้น

คิยอง นายก็รู้ว่าบริษัทของฉันมันไม่ค่อยได้ออกสู่ตลาดซักเท่าไรนะ แล้วนายยังคิดที่จะให้ฉันร่วมหุ้นกับนายอีกเหรอท่านประธานฮอเอ่ยกับเพื่อนรักด้วยสีหน้าวิตกกังวล

ก็ถ้านายยอมร่วมหุ้มกับฉัน บ้างทีบริษัทของนายอาจจะออกสู่ตลาดภายนอก ด้วยไม่ต้องออกแรงอะไรให้เหนื่อยเลยนะคิมคิยองหรือคิยองพูดหว่านล้อมให้อีกฝ่ายคิดตาม

ฉันคิดว่ามันคงจะเป็นไปได้ยากนะคิยองท่านประธานฮอยกมือขึ้นมาลูบคางอย่างใช้ความคิด

นายไม่เชื่อใจฉันหรือไงคิยองเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าๆๆ

ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อใจนาย แต่ว่าฉันคงต้องรอให้มั่นใจก่อนว่าลูกชายของฉันสามารถดูแลบริษัทแทนฉันได้ ท่านประธานฮอกล่าวพลางยกน้ำชาขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์

ยองแซงที่เป็นเพื่อนกับลูกชายฉันนะเหรอคิยองเอ่ยถามท่านประธานฮอ ทำให้เอะใจว่าคิยองรู้จักยองแซงได้อย่างไร

นายรู้จักลูกชายฉันได้ยังไง แล้วที่ว่าเป็นเพื่อนกับลูกชายของนาย.............ท่านประธานฮอพูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงของคิยองก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน

ก็ลูกชายของฉัน คยูจง นะเค้ารู้จักกับ ยองแซง ลูกชายของนาย เห็นลูกชายฉันบอกว่าเป็นเพื่อนรักกันด้วยคิยองพูดให้ท่านประธานฮอหายข้องใจ แต่มันก็ยิ่งทำให้ท่านประธานฮอก็ยิ่งสงสัยอีกว่า ทำไมลูกชายของเค้าถึงได้ไปเป็นเพื่อนรักกับคิมคยูจงได้และทำไมยองแซงไม่เคยบอกเรื่องที่เค้ารู้จักกับคิยองเลยมันต้องมีอะไรแน่ๆ

ทำไมลูกชายฉันถึงไม่เคยบอกว่ารู้จักกับนายเลย คำพูดของท่านประธานฮอทำให้คิยองชะงัก ก่อนที่จะเอ่ยด้วยเสียงเรียบๆว่า

อาจเป็นเพราะว่าเค้าไม่รู้ว่าฉันเป็นเพื่อนรักกับนายล่ะมั้ง เค้าถึงไม่ได้บอกนาย

ถ้าเป็นแบบนั้น ยองแซงก็น่าจะบอกฉันว่ามีเพื่อนที่ชื่อคยูจงท่านประธานเอ่ยความคิดของตนเองออกมาเบาๆ

อันนี้ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไรยองแซงถึงไม่ได้บอกนาย แต่ฉันว่านายต้องไปบังคับอะไรเค้าแน่เลย เค้าถึงไม่ไว้ใจคนเป็นพ่ออย่างนาย

ฉันไม่ได้บังคับอะไรเค้าเลยนะ แค่ฉันอยากให้เค้ามาดูแลบริษัทแทนฉันเท่านั้นเอง

เฮ้อ!! อันนี้มันเป็นเรื่องของครอบครัวฉันไม่อยากยุ่งด้วยหรอกนะ แต่ยังไงก็ ถ้านายอยากร่วมหุ้นกับฉันเมื่อไรก็บอกฉันล่ะกันคิยองวกกับเข้ามาเรื่องเดิมที่คุยมาตั้งแต่ต้น

ถ้าลูกชายฉันสามารถทำให้ฉันไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องบริษัทได้ ฉันก็โอเคอยู่แล้ว แต่เหมือนว่าเค้าจะไม่ค่อยสนใจเรื่องธุรกิจแบบนี้ซักเท่าไรเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ทีไรท่านประธานก็ต้องถอนหายใจทุกครั้ง จะอ้อมล้อมพูดจาด้วยวิธีใดก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจยองแซงได้เลยซักนิด

เอาน่า!! ค่อยๆพูดไปเรื่อยๆ เดี๋ยวลูกนายก็ยอมเองแหละ

อืม!! ฉันจะพยายามก็แล้วกัน ว่าแต่ลูกชายของนายช่วยงานนายดีมั้ยท่านประธานฮอถามกลับบ้าง

เค้าก็เริ่มเรียนรู้งานไปเรื่อยๆนะ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจมาก มั่วแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ จนฉันเริ่มจะถอดใจแล้วล่ะคิยองพูดจบก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่

แต่อย่างน้อยนายก็มีหวังมากกว่าฉันนะคิยองท่านประธานฮอพูดด้วยเสียงแผ่วเบา

เอาน่า!! ซักวันลูกนายก็คงจะเข้าใจเองคิยองตบบ่าให้กำลังใจเพื่อนรักอย่างท่านประฮอ

2 วันถัดมา ณ บ้านคยูจง

นี่คยูจง!! พ่อของนายมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอยองแซงหันไปถามคยูจงระหว่างที่เดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของคยูจง

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เค้าบอกให้ผมพาพี่ยองแซงมาพบเค้าแค่นั้นครับคยูจงหันไปตอบ

เฮ้อ!! ฉันยังมีเรื่องที่ต้องคุยกับพ่อนายด้วยเหรอเนี่ยยองแซงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะเดินตาม  คยูจงเข้าไปในห้องนั่งเล่น

พี่รออยู่ที่นี้นะครับเดี๋ยวผมจะไปตามพ่อมาให้คยูจงบอกกับยองแซงแล้วเดินออกไปเมื่อเห็นยองแซงพยักหน้ารับ ระหว่างที่รอพ่อของคยูจง ยองแซงเดินเล่นไปรอบๆๆห้องก็เจอของเก่าแก่มากมายที่เค้าไม่เคยเห็นมาก่อน และพอเดินไปเรื่อยๆตาของยองแซงก็ไปสะดุดกับรูปถ่ายใบหนึ่งที่ถูกวางทับไว้กับแจกันดอกไม้

นั่นรูปอะไรนะ!!” ยองแซงเดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆๆแล้วเอื้อมมือไปหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาดู

นี่มันพ่อฉันนี่!!” ยองแซงอุทานออกมาพร้อมเพ่งมองรูปใบนั้นอย่างละเอียด

นายไม่ควรมารื้อของที่บ้านฉันเล่นนะยองแซงเสียงใครคนหนึ่งดันขึ้นมาที่ด้านหลังยองแซง ยองแซงสะดุ้งตกใจ รีบนำรูปภาพวางไว้ที่เดิม ก่อนที่จะหันไปเผชิญหน้ากับคนนั้น

พี่ยองแซง นี่พ่อผมเองครับคยูจงแนะนำพ่อของตนให้กับยองแซง ยองแซงยิ้มทักทายพ่อของคยูจง

สวัสดีครับ ผมยองแซงครับยองแซงโค้งให้พ่อของคยูจง

สวัสดีนายเองสินะที่ชื่อยองแซงคิยองกล่าวเสียงเรียบ

ครับผมฮอยองแซงครับยองแซงพยักหน้ารับ

งั้นไปคุยกับฉันหน่อยสิ ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย

กับผมเหรอครับยองแซงชี้ที่ตัวเอง ก่อนที่จะหันไปมองหน้าคยูจงเพื่อถามความคิดเห็น คยูจงได้แต่พยักหน้าให้อย่างงงๆ พ่อจะคุยอะไรกับพี่ยองแซงนะ

ถ้าอย่างงั้นผมไปรอพี่ที่หน้าบ้านนะครับคยูจงบอกยองแซง จนยองแซงพยักหน้าแล้วจึงเดินออกไป ตอนนี้เหลือเพียงคิยองพ่อของคยูจงและยองแซง ยิ่งดูต่อหน้าผู้ให้แบบนี้แล้ว ยองแซงรู้สึกทำตัวไม่ถูก ได้แต่ยืนก้มหน้าก้มตา จนคิยองทนพฤติกรรมไม่ไว้จึงเอ่ยเสียงเรียบว่า

มานั่งนี่สิคิยองชี้ไปที่โซฟาตัวเล็ก ที่อยู่ข้างๆเก้าอี้ที่ตนเองกำลังนั่งอยู่ ยองแซงพยักหน้าแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาตัวนั้น

เวลาจะคุยกับผู้ใหญ่เค้าให้มองหน้าด้วยไม่ใช่เหรอคำติเตียนของคิยองทำให้ยองแซงต้องเงยหน้ามองคิยองอย่างไม่เต็มใจหนัก ก่อนที่จะกลั้นใจฉีกยิ้มให้คิยองด้วยความกล้าๆกลัวๆ

เอาล่ะ ฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้วนะ นายทำงานอะไรอยู่ตอนนี้

เอ่อ!! ผมเป็นพนักงานเสริฟอยู่ที่คลับครับ!!” ยองแซงตอบ

นายแน่ใจเหรอว่างานแบบนั้นจะทำให้ชีวิตนายมั่นคงขึ้น ฉันคิดว่ามันไร้สาระเกินไปนะที่นายทำงานในที่แบบนั้น ฉันไม่เห็นว่ามันจะมีประโยชน์อะไรที่จะยังทำงานอยู่ที่นั้น

ท่านพูดแบบนี้ต้องการจะบอกอะไรผมเหรอครับยองแซงเริ่มหน้าซีด เมื่อเห็นนัยตาจริงจังของคิยองส่งมาที่ที่ตน

ฉันแค่อยากให้นายออกจากงานนั้น แล้วไปทำอะไรที่มันเกิดประโชน์มากกว่าเป็นพนักงานเสริฟอยู่ที่คลับนั่นคิยองเริ่มเสียงดังขึ้นกับยองแซง จนยองแซงเริ่มตัวสั่นไปหมด

เห็นทีคงจะไม่ได้หรอกครับ เพราะผมรักที่นั่นมากยองแซงตอบเสียงสั่นเครือ

ฉันอุตส่าห์เตือนนายด้วยความหวังดีนะยองแซง ฉันรู้มาว่าพ่อนายก็มีบริษัทใหญ่โต ทำไมไม่คิดที่จะไปช่วยพ่อนายแบ่งเบาภาระบ้างล่ะคิยองเริ่มมีท่าทีอ่อนลง

ผมไม่ชอบทำงานเกี่ยวกับธุรกิจครับ ยองแซงตอบ

ถ้าอย่างนั้นฉันก็ควรที่จะบอกเรื่องนี้กับนายสินะ คนอย่างนาย ไม่เหมาะที่จะมาเป็นเพื่อนรักของลูกชายฉันหรอก ชีวิตของนายไม่เห็นจะมีอะไรดีซักอย่าง ได้แต่ไร้สาระไปวันๆ อย่าเอาชีวิตของนายมาแปดเปื้อนกับลูกชายฉันอีก เลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของลูกชายฉันซักที คำขอร้องจากคนแก่อย่างฉัน หวังว่านาจะทำให้ฉันได้นะ  ยองแซงคิยองพูดจบก็เดินออกจากห้องไป ปล่อยเหลือไว้เพียงยองแซงเพียงลำพัง ยองแซงก้มหน้าลงเพื่อปกปิดน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมาจากนัยน์ตา

ทำไมต้องดูถูกกันถึงขนาดนี้ด้วย ฮึก ฮือ!!!!” ยองแซงพูดออกมาทั้งน้ำตา น้ำตาแห่งความเจ็บปวดที่ไม่สามารถลบมันออกจากใจได้

พี่ยองแซง พี่เป็นอะไรไปคยูจงที่เดินเข้ามาหลังจากที่คิยองเดินออกไปได้ซักพักแล้ว คยูจงเดินเข้าไปหายองแซงที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่ ยองแซงเงยหน้าขึ้นมองคยูจงก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาอีก คยูจงตกใจจนทำอะไรไม่ถูก จึงได้แค่เดินเข้าไปกอดยยองแซงแล้วลูบหลังยองแซงปลอบเบาๆ

ใครทำอะไรพี่บอกผมสิครับคยูจงพูดไปปลอบไป

คยูจง ฉันมันน่าเบื่อใช่มั้ย ฉันทำตัวน่ารำคาญใช่มั้ย ฉัน........ฉัน.........ยังไม่ทันที่ยองแซงจะพูดอะไรต่อ คยูจงก็เปลี่ยนจากกอดเป็นการรั้งหัวไหล่ของยองแซงเข้าไปใกล้แล้วโน้มใบหน้าลงมาช้าๆจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของคยูจง

พี่ยองแซงไม่ใช่คนน่าเบื่อและน่ารำคาญสำหรับผม แต่พี่ยองแซงคือคนที่ผมแคร์มากที่สุด ผมไม่รู้ว่าพ่อผมไปพูดอะไรให้พี่ไม่สบายใจหรือเปล่า แต่ผมขอแค่ให้พี่รู้ว่า สำหรับผมพี่องแซงสำคัญที่สุดจบคำพูดแสนหวาน ริมฝีปากยองแซงก็ถูกสัมผัสอย่างนุ่มนวลอ่อนโยนด้วยริมฝีปากนุ่มของคยูจง ยองแซงรู้สึกได้ถึงความจริงใจของคยูจงจึงปล่อยให้คยูจงล่วงล้ำสิทธิ์ของตนต่อไป ภายในห้องนั่งเล่นอบอวนไปด้วยกลิ่นไอแห่งความรัก
***ถึงแม้ว่าวันข้างหน้าฉันอาจจะต้องจากนายไป แต่ฉันก็จะขอจดจำจำช่วงเวลาดีๆของเราทั้งสองคนไว้ ตอนนี้ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะออกไปจากชีวิตนายเพื่อที่จะไปตามทางของฉัน ฉันหวังว่านายคงจะไม่ลืมฉันนะคยูจง...

 

........................................................................................................
มาต่อแล้วนะค่ะ เม้นติชมกันได้ค่า ตอนนี้ก็เป็นย้อนความหลังซักนิดนะค่ะ อาจจะคลายข้อสงสัยกันบ้างแล้ว ตอนนี้แต่งเป็นยังไงบ้างอ่ะค่ะ ช่วยคอมเม้นด้วยนะค่ะ รู้สึกมีคนเม้นน้อยจัง แต่ก็ต้องขอบคุณทุกคนพี่ๆเพื่อนๆน้องๆทุกคนนะค่ะที่เข้ามาอ่านฟิค แล้วเม้นให้ค่ะ อาจจะไม่ค่อยสนุกแต่ก็จะพัฒนาไปเรื่อยๆนะค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่ะ
*****ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านฟิคแล้วเม้นให้ไรเตอร์นะค่ะ
          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

613 ความคิดเห็น

  1. #553 about that (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2555 / 11:02
    โหดร้ายที่ซู้ดดดด ทำไมไม่พูดดีๆ ถ้าจะให้คนอื่นทำตาม ก็ต้องขอร้องดีๆสิ ใครกันแน่ไม่รู้จักมารยาท ฮึ่กๆ ไม่ปลื้มแล้วเหมือนกันนะคะคุณพ่อ!!!

    ขอโทษนะคะไรเตอร์ อินไปหน่อย (เอ๊ะ!! รึไม่หน่อยนะ)555 ขอบคุณมากๆค่่ะ ไรเตอร์สู้ๆ
    #553
    0
  2. #425 Ss_fc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2554 / 16:34
    ฆ่ากันด้วยวาจา เชือดเฉือนซะเหลือเกิน สงสารแซง แม้จะรู้ว่าหวังดีก็เถอะ
    #425
    0
  3. #382 choco501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 23:35
    เอ่อถ้าคุณพ่อคยูอยากใหแซงกี้ไปช่วยพ่อทำงาน

    ก็พูดกันดีๆ กว่านี้ได้นะคะ

    นี่อะไร ว่าหนูแซงซะเสียหาย ไร้สาระไปวันๆ งี้

    เจ้ชักอินแล้วนะคะ ไม่ปลื้ม คุณพ่อ...หึ..

    ก่อนจบแอบจุ๊บกันหวานเชียวนา

    และนี่ก็เลยทำให้แซงกี้หายตัวไปจากชีวิตคยูใช่มั้ยคะ T_T
    #382
    0
  4. #373 mooham501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 19:01

    อืม..พ่อเป็นเพื่อนกัน อยากให้พี่แซงกี้
    ไปสนใจธุรกิจ  แต่ทำไม่ต้องว่าอะไรกันแบบนี้อ่า
    เอ๊ะ..มันยังไง
    แต่ฉากสุดท้าย  หวานค่า ^^

    #373
    0
  5. #334 white_winddy501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 14:37

    ไรเตอร์อาจจะงง ที่พี่เม้นข้ามชอ็ตไปมา..พี่เข้ามาเม้น
    ตอนที่ยังไม่ได้เม้นนะคะ  ^_^
    แล้วทำไมพ่อคยูถึงได้ใจร้ายงี้อ่า..
    ลูกก็ออกจารักกันดี ไปขัดขวางซะงั้น
    แซงกี้ของพี่ก็ออกจะดูดีมีฐานะ...
    มารังเกียจกันตรงไหนนี่... ไม่มีเหตุผลเลยอ่า....(รีดเดอร์เริ่มอินจัด)

    #334
    0
  6. #287 Mosugar_TS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:27
    T^T เศร้าจัง
    #287
    0
  7. #226 {l ถั่วเขียว '] (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 14:38
    โอ๊ววว
    หวานส่ะ น่ารักกกกกกกกก

    ไรเตอร์ขา จัดแบบนี้มาอีกเยอะๆเลยย ฮ่าๆ
    #226
    0
  8. #181 loveyoungsaeng (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 22:12
    ที่แท้เเรื่องมันเปงงี้เองเหรอที่ทำให้คนรักกันต้องจากกันไป

    น่าสงสารจิงๆ

    คยูสู้ๆต่อไปนะเดี๋ยวแซงกโใจอ่อนเองแหละเพราะยังไงก็ยังรักกันอยู่อ่ะนะ
    #181
    0
  9. #150 Green peas (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 23:24

    ที่แท้มันก็เป็นเรื่องของธุรกิจนี่เอง
    ที่พ่อคยูพูดเพื่อให้ยัมไปช่วยงานพ่อ
    แล้วตัวเองก็จะได้ผลประโยชน์ไปด้วย
    พอยัมไม่ยอมก็เลยไม่พอใจ
    หรือว่าพูดเพราะหวังดีกันแน่
    งงๆงงไปหมดแล้ววววววว

    #150
    0
  10. #121 Primadonna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 20:23
     คุณ
    คอดดุเลย TTwTT
    คยูแซงสู้ๆ จุบุจุบุ
    #121
    0
  11. #109 Blob (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 15:16

    เศร้าอ่า

    ทำไมพ่อดุจัง

    #109
    0
  12. #75 Me_wrong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2553 / 17:04
    เศร้า ฉึก ฉึก T^T

    คยูแซงน่าสงสาร

    คุณพ่อคยูโหดร้ายอ่ะ แซงอย่าร้องไห้นะ

    คยูมาปลอบแล้วไง ความหลังเศร้ามากเลยไรท์เตอร์
    #75
    0
  13. #68 TP.S (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 / 18:04

    ซึ้งหง่ะ เป็นกำลังใจให้คยูแซงนะ fighting!

    ปล.พ่อคยูพูดแรงอ่ะ สงสารแซงกี้จัง

    #68
    0
  14. #59 mukie501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 18:28
    อออออออเข้าใจและ พ่อคยูอยากให้แซงมาช่วยงานพ่อพ่อจะได้เอาบริษัทมาร่วมหุ้นใช่ไหมเนี่ย
    แต่แซงก้ไม่ชอบทำธุรกิจแบบจริงจัง เลยไม่เปลี่ยนเพื่อให้ได้รักกับคยูได้เลยนะแซงอ่า
    แต่อ่านๆแล้วดูแบบว่าพ่อยัมกลับตาคิยองมากไปไหมอ่า
    แล้วแซงก็ไม่รู้ว่าสองพ่อเป็นเพื่อนกัน ท่าทางคยูก็จะไม่รู้ พ่อแวงก็ไม่รู้ว่าสองลูกเป็นเพื่อนกัน มีแต่ตาคิยองที่รู้ทุกอย่าง
    เรื่องมันมีเงื่อนงำอีกใช่ไหมจ้า
    #59
    0
  15. #58 mayer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 16:14
    อ๋อ เริ่มเข้าใจแระ
    ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

    #58
    0
  16. #57 youngwon501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 22:07
    อ้อออออ มันเป้นอย่างนี้นี่เอง
    แต่ไม่เข้าใจอารมณ์พ่อคยูเลยอะ
    ตกลงอารมณ์ไหนเนี้ย จริงด้วย
    ทำไมต้องว่ากันแรงขนาดนี้ด้วยละ
    สงสารแซงอะ T^T ที่จริงก็รักกันทั้งคู่
    แต่พ่อคยูอะแหละใจร้ายอะ
    ขอบคุณไรเตอร์ที่กลับมาอัพนะคะ ^^
    แล้วมาลงอีกน้าาาาา ^^
    #57
    0