คู่ของข้า...ต้องเป็นเจ้า

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    2 ก.ย. 62

บ้านไม้ปลูกสร้างอย่างดี ด้านหน้าเปิดเป็นกิจการร้านขายโคมไฟนับว่าเป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในมณฑล
หลังร้านที่ต่อเป็นที่พักอาศัย ร่างบอบบางของหญิงสาวในชุดยาวสีเขียวกำลังนั่งเหนื่อยหอบจากการทำงานบ้านตั้งแต่บ่ายยันค่ำ เหงื่อเม็ดน้อยใหญ่อาบท่วมเรือนร่าง นางกอดเข่าหลบมุมอยู่ในโรงครัว เพราะภารกิจต่อไปคือการทำอาหารให้ทุกผู้ใบบ้านได้รับประทาน
นับตั้งแต่มารดาเสียไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว โชคชะตาของเหม่ยหลินก็พลิกผันไปชั่วข้ามคืน นางถูกส่งให้คนรับใช้เลี้ยงดูตามคำของฟางเซียน ภรรยาใหม่ของบิดา แทนที่นางจะอยู่สุขสบายสมฐานะคุณหนูแห่งตระกูลชิน
อาหารค่ำถูกจัดเตรียมด้วยความประณีตแม้จะเหนื่อยล้าร่างกายมากเพียงใด แต่เหม่ยหลินก็ไม่เคยทำหน้าที่ให้ขาดตกบกพร่อง นางมีรสมือที่อร่อยจนบิดาเอ่ยชมอยู่บ้างเป็นบางครั้ง นั่นเป็นเพราะท่านย่าของนางได้ถ่ายทอดวิชาตำหรับอาหารให้ก่อนจะสิ้นไป
ซุปชาจีนของโปรดบิดาและเนื้อตุ๋นสมุนไพรจีนถูกเทลงในชามสีแดงใบเก่า เมื่อเงยหน้าขึ้นมา นางต้องสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพบสายตาดุดันบางคู่จับจ้องมองอยู่หน้าโรงครัวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
"จะเสร็จรึยัง ข้าหิวไส้จะขาดอยู่แล้ว!"
เป็นปกติเช่นทุกวันที่นางจะถูกน้องสาวต่างมารดาเข้ามาเร่งถึงในครัวยามไม่ได้ดั่งใจ
"เสร็จแล้ว พี่กำลังจะยกออกไป"
เหม่ยหลินตอบเสียงอ่อน พลางยกอาหารลงบนถาดและเร่งเดินออกไปแต่ไม่วายเจอสายตาของผู้เป็นน้องสาวมองค้อนอยู่ในที
กลางวงรับประทานอาหารวันนี้ บิดาแลดูจะเจริญอาหารและทานได้มากกว่าปกติจนเหม่ยหลินอดคิดไม่ได้ว่าหรือวันนี้โคมไฟที่ร้านจะขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
"ท่านพี่ เรื่องที่ข้าปรึกษา ท่านเห็นดีเห็นงามว่าอย่างไร เหม่ยเอินจะได้เตรียมตัวไว้"
จู่ๆฟางเซียนก็เอ่ยถามสามีขึ้นมา เหม่ยเอินทำสีหน้าแปลกใจไม่รู้เรื่องรู้ราว ส่วนเหม่ยหลินก็ทำได้แค่นั่งก้มหน้ากินข้าว เพราะเธอไม่มีสิทธิ์ออกความคิดเห็นใดๆในครอบครัวใหม่ของบิดา
"มีเรื่องอะไรกันหรือท่านแม่"
เหม่ยเอินหันมาถาม ฟางเซียนยิ้มๆก่อนจะลูบไล้ผมยาวสวยของร่างบาง หน้าคม ผิวสองสีผู้เป็นบุตรสาวคนเดียวอย่างรักใคร่
"แม่กับท่านพ่อเห็นว่าลูกเหม่ยเอินนั้นอายุก็ล่วงสิบแปด เป็นสาวงามสะพร่าง เหมาะแก่การมีคู่ออกเรือนแล้ว ท่านพ่อกับแม่จึงคิดว่าจะมองดูชายใดที่เพียบพร้อมมาแต่งงานเป็นสามีของลูก"
ใบหน้าของเหม่ยเอินแดงระเรือด้วยความเอียงอายพลางบิดตัวไปมาเล็กน้อย
"ท่านแม่ก็..."
อาการของนางทำให้ชินเจียและฟางเซียนหันมาสบตากันเมื่อเห็นว่าบุตรสาวเห็นดีเห็นงามด้วย
"ที่ชายแดนระหว่างมณฑล พ่อมีสหายเป็นเจ้าของโรงปั้นหม้อ สหายของพ่อมีบุตรชาย อายุราวยี่สิบสาม เห็นว่ารูปงาม ฐานะก็ดี พ่อได้ทาบทามให้เจ้าแล้ว"
เหม่ยเอินตาลุกวาว แต่แอบเก็บอาการไว้เมื่อว่าที่สามีของตนมีคุณสมบัติทั้งหล่อและร่ำรวบดั่งที่วาดหวังไว้ ไม่นานตนจะได้เป็นคุณนายโรงปั้นหม้อและจะออดอ้อนขอให้สามีสร้างบ้านหลังใหญ่ให้สักหลังจะได้ไม่ต้องทนอยู่กับเหม่ยหลินให้รำคาญใจ
เมื่อทานอาหารเสร็จ บิดาก็แยกตัวกลับเข้าห้อง หน้าที่การเก็บกวาดและล้างถ้วยชามเป็นผู้ใดไปไม่ได้นอกจากเหม่ยหลิน นางมักจะถูกสายตาของแม่เลี้ยงกดขี่กดดันอยู่เสมอ ซึ่งแท้จริงแล้วฟางเซียนก็เป็นเช่นนั้น นางมักจะเอ่ยเสมอว่าเหม่ยหลินเป็นส่วนเกินในครอบครัวและตระกูลซิน
....โรงปั้นหม้อใหญ่แถบชายแดนระหว่างมณฑล ในบ้านหลังใหญ่ที่ร้านปิดแล้ว แต่ยังมีแสงตะเกียงออกมาจากตัวบ้าน บ่งบอกว่าเจ้าของบ้านยังไม่หลับพักผ่อนทั้งที่เวลาก็เหมาะแก่การนิทราแล้ว
"ท่านพ่อ"
เสียงทุ้มเอ่ยเรียกขานให้จางซื่อที่กำลังนั่งจิบชาต้องหันไปมอง เขาพบกับบุตรชายที่ยืนอยู่ก่อนจะตรงเข้ามานั่งบนตั้งข้างๆ
"ท่านพ่อมีความทุกข์ใจอันใดหรือ"
จินหลงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย เพราะหากบิดาลองไม่หลับนอนและจิบชายามดึกด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเช่นนี้คงจะมีเรื่องไม่สบายใจเป็นแน่
จางซื่อหันมามองบุตรชายพลางครุ่นคิดพิจารณา จินหลงอายุก็ยี่สิบสามแล้ว ใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างแข็งแกร่งสมดั่งชายชาตรี ผิวพรรณเข้ม ทั้งยังเอาการเอางานขยันทำมาหากินและเป็นนายจ้างที่ดีของคนงานนับสิบ แต่สิ่งที่จางซื่อกังวลคือบุตรชายยังไม่มีภรรยา
"จินหลง นับตั้งแต่แม่และพี่ชายเจ้าสิ้นไปเพราะเรือสำเภาล่ม เจ้าก็เป็นความหวังเดียวของพ่อ ตระกูลหลีจางก็มีทายาทเพียงเจ้า พ่อกังวลเป็นทุกข์ว่าเมื่อใดเจ้าจะแต่งงานมีลูกมีเมียให้พ่อหมดห่วง"
จินหลงอึ้ง พลางครุ่นคิดตามคำของบิดา เขาอายุล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้ ไม่เคยคิดในส่วนนี้เลยสักที
"ท่านพ่ออย่าได้เป็นทุกข์ ท่านก็รู้ว่าแต่ละวันข้ามัวแต่คุมงานในโรงปั้นหม้อ ไม่ได้มีเวลาออกไปพบเห็นสตรีใด"
"ตระกูลชิน สหายรักของพ่อส่งจดหมายมาชักชวนให้ไปเที่ยวที่มณฑลของเขา พ่อได้ข่าวว่าตระกูลชินมีบุตรสาวถึงสองนาง เจ้าลองเปิดใจดูดีหรือไม่ หากเจ้าตกลง การแต่งงานของเจ้าพ่อจะจัดการให้"
"หากทำให้ท่านพ่อคลายทุกข์ ข้ายินดี"
จินหลงรับปากอย่างว่าง่าย เพราะเขาเพียงต้องการให้บิดาพ้นจากความทุกข์อันมีห่วงเพราะเขาเป็นต้นเหตุเท่านั้น
*****นิยายเรื่องนี่มีขายแล้วที่เมพ ราคา69บาท******
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

2 ความคิดเห็น