The Reality เกมกระชากวิญญาณ 2

ตอนที่ 9 : Week 1 วันอังคาร :: เหตุเกิดในป่าลึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 เม.ย. 51

วันอังคาร

( Reality Season 2 :: Tuesday )

 

12.02 น.

9 ผู้แข่งขันเดินทางท่ามกลางป่าทึบ มีเสียงนกร้องกันไปทั่วไปเป็นสัญญาณแสดงให้เห็นถึงธรรมชาติที่สมบูรณ์ของผืนป่า อุปสรรคในการเดินทางมีเพียง 2 อย่างเท่านั้น คือ ระยะทางที่ไม่รู้จะไกลแค่ไหน และสัมภาระที่ติดตัวพวกเขามา

พวกเขาทั้งหมดเดินตามทางที่อยู่ในป่าทึบมาจนถึงเส้นทางแห่งหนึ่งที่แยกออกไปเป็น 2 ทาง

" จะไปทางไหนดีล่ะ ?? " ปิ่นถามขึ้น

" เดี๋ยวก่อนนะ ขอดูนี่ก่อน " เครปเดินเข้ามาที่ป้ายทางแยก

" สวัสดีผู้เข้าแข่งขันทั้ง 9 คน ที่นี่มีทางแยกขวางทางพวกคุณอยู่ แต่เส้นทางทั้งสองจะนำคุณไปถึงบ้านเหมือนกัน พวกคุณต้องเลือกทางที่จะไประหว่างเส้นทางซ้าย ไกลแต่ไม่มีอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น กับเส้นทางขวา ใกล้แต่มีอุปสรรคในการเดินทางอยู่บ้าง .... คุณต้องเลือกว่าจะไปทางไหน การตัดสินใจขึ้นอยู่กับคุณ .... "

" เอาไงดี จะไปทางไหน ?? " โลวถามขึ้น

" ฉันว่าไปทางขวาดีกว่านะ ถึงจะมีอันตรายอยู่แค่ถ้าพวกเราสามัคคีกันมันก็จะฝ่าฟันไปได้ไม่ใช่เหรอไง ?? " ออร์แกนพูดขึ้น

" ฉันไม่ขอเสี่ยงดีกว่านะ ... ทางใกล้ก็จริงแต่ถ้าเราเอาชีวิตไม่รอดล่ะ ในนั้นอาจจะมีสิงโตรอกินเราอยู่ก็ได้ ถ้าเป็นฉันฉันขอเลือกที่จะไปทางซ้ายดีกว่า ถึงมันจะไกลแต่ก็ปลอดภัยชัวร์ .... " ปิ่นเสนอความเห็น

" แล้วพวกเราจะเอายังไงดี จะไปทางนั้น ถ้าขวาอาจจะถึงเร็วแต่อาจจะต้องเจ็บตัวนิดหน่อย แต่ทางขวาอาจจะถึงช้าแต่ปลอดภัยกว่า .... " อชิคิด

" งั้นเอายังงี้ดีกว่านะ .... พวกเราก็แยกกัน ใครจะไปกับปิ่นก็ไปทางซ้าย ใครจะไปกับออร์แกนก็ไปทางขวา โอคมั้ย " เครปถาม

" เป็นความคิดที่ดีนะ ใครจะไปทางซ้ายก็ตามฉันมา " ปิ่นพูดก่อนที่จะลากกระเป๋าไปทางด้านซ้าย

" เฮ้ย รอด้วย !!! " เครปรีบตามไป

" ง้นฉันขอไปทางที่ปลอดภัยดีกว่านะ " ปิงปองพูดก่อนที่จะเดินตามทั้งคู่ไป

อชิไปได้พูดอะไรนอกจากเดินไปทางซ้าย

" งั้นฉันไปทางนี้ ถ้าพวกนายจะมาทางนี้ก็ตามพวกเรามานะ " ออร์แกนจับมือพี่สาวก่อนที่จะเดินไปทางขวาซึ่งพวกที่เหลือก็เดินตามมาเหมือนกัน

" ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเดินตามพวกเธอมาหรอกนะ ฉันมาตามความคิดฉันต่างหาก " วินพูดก่อนที่จะเดินนำไป

" นายนี่นี่ ขี้เก๊กชะมัด " โลวพูดอย่างเงียบ ๆ

13.30 น.

ทางด้านของปิ่นที่ใช้เส้นทางระยะไกล ตอนนี้พวกเขาเดินทางมาถึงชั้นเขาที่ต้องปีนขึ้นไป

" โหย ร้อนเป็นบ้าเลย " ปิ่นพูดก่อนที่จะใช้มือพัดช้า ๆ

" แล้วเธอจะบ่นทำไมเนี่ย เธอเป็นคนเลือกมาทางนี้เองนะ " เครปพูดก่อนที่จะเดินนำหน้าปล่ยอให้ปิ่นรั้งท้าย

" ยื่นมือมาเร็ว " ปิงปองขึ้นมาถึงเขาเป็นคนแรก เธอส่งมือไปให้อชิคว้าไว้

" ขอบใจนะ " อชิส่งยิ้มให้เธอก่อนที่จะคว้ามือเธอขึ้นไป

" นี่นายดูพวกเขาสิ ยังช่วยกันเลยนะ นายจะช่วยฉันไม่ได้เหรอไง ?? " ปิ่นทำท่าอ้อนวอน

" แล้วฉันไปเป็นอะไรกับเธอเล่า ยัยเบ๊อะ " เครปพูดก่อนที่จะปีนชั้นหินขึ้นไป

เธอมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนที่จะปีนขึ้นชั้นเขาไป

เพียงไม่นานทั้งหมดก็ขึ้นมาถึง มีทางลงไปข้างหน้า ....

" พวกเราดูสิ ที่ทางเดินมีโรงพยาบาลด้วยนะ คงจะเป็นโรงพยาบาลที่พวกพี่เขามาแข่งขันกันแน่ ๆ เลยนะ ..." ปิงปองพูด

" ทางด้านนั่นก็มีสวนสนุกนะ ถ้าจำไม่ผิดใช่ตอนที่พวกเขามาทำกิจกรรมกันป่ะ ที่พวกพี่ไคกิกับพี่กฤตเขาเจ็บตัวอ่ะ " อชินึกขึ้นได้

" สงสัยจะใช่มั้ง " ปิ่นพูดก่อนที่จะเดินไปเรื่อย ๆ

ขณะเดียวกันทางฝ่ายของออร์แกน พวกเขาเดินเข้าไปในป่าทึบพอสมควร โชคดีที่มีต้นไม้พอช่วยให้อากาศเย็นบ้าง

พวกเขาเดินมาเรื่อย ๆ ตามทาง เปียโนพอจะนึกอะไรออก

" ถ้าจำไม่ผิดใช่ป่าที่พวกพี่เขามาซ่อนธงหรือเปล่าอ่ะ ?? " 

" สงสัยจะใช่มั้งพี่ ป่าแบบนี้เลย " ออร์แกนพูด

" ตรงนี้ก็คงจะเป็นบ้านกลไกที่พวกเขามาเล่นกันล่ะมั้ง " โจ้มองไปที่บ้านพัก 2 หลังที่อยู่ไม่ไกลมาก

" สวยจังนะ ถึงจะเก่าก็เหอะ " โลวมองบ้านหลังนั้นอย่างตั้งใจโดยที่ไม่ทันสังเกตว่าที่พื้นมีเถาวัลย์หนามขึงอยู่

ฉึบบบบ ... หนามแหลมเสียบลงบนข้อเท้าของเธออย่างจังจนทำให้เธอล้มลงไปกับพื้น

" เฮ้ย !!! " โจ้รีบวิ่งมาดู

" โจ้ เราเจ็บอ่ะ !! " โลวคงจะปวดแผล เธอจับข้อเท้าที่มีเลือดออกไว้แน่น

" พวกนายล่วงหน้าไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันตามไป " โจ้พูด

พวกเขาไม่ได้พูดอะไรนอกจากเดินนำหน้าไป ....

ระหว่างทางนั้น .... เอง มีผีเสื้อป่าตัวหนึ่งบินออกมา

" สวยจังเลยพี่ ... " ออร์แกนพูด

" อยากได้ไหมล่ะ เดี๋ยวพี่จับให้ " เปียโนถาม

" ถ้าได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอก " เธอหันมายิ้มให้

ผีเสื้อป่าค่อย ๆ บินไปเรื่อย เปียโนรีบวิ่งตามไป

" ได้ตัวล่ะ " เธอรีบเอื้อมมือไปคว้า แต่มันบินไปซะก่อน จังหวะนั้นเองที่เธออยู่หมิ่นมากไป จนทำให้เธอไถลตกเนินไป

" ว้าย !!! " ด้วยความตกใจเธอจึงหันมาเกาะอะไรที่อยู่ใกล้ที่สุด ซึ่งสิ่งนั้นก็คือ

" เฮ้ย !!! " แขนเสื้อของวินถูกดึงลงไปยังเนินเขาก่อนที่ทั้งคู่จะตกลงไป

ตอนนั้นเองโจ้กับโลวก็เดินออกมาพอดี

" แล้วพวกนั้นล่ะ ?? " โลวถาม

" โลว ... โจ้ ช่วยพี่เปียโนด้วย พี่เปียโนตกลงไปข้างล่าง " ออร์แกนพูด

" ฉันตะลงไป " ออร์แกนรีบลงไปข้างล่างแต่โลวก็โจ้มาคว้าเอาไว้

" นี่เธอไม่เห็นเหรอว่าข้างล่างมันเป็นป่าน่ะ พวกนั้นคงไม่เป็นอะไรหรอก เพราะทุกทางมันก็เชื่อมกับทางไปบ้านอยู่แล้ว ฉันว่าเราไปรอพวกเขาที่บ้านดีกว่านะ " คำพูดของโลวทำให้ออร์แกนพอสงบลงบ้าง

" พี่เปียโน พี่คงไม่เป็นไรนะ " ออร์แกนพูดก่อนที่โจ้กับโลวจะพาไปเดินไปด้านหน้า

ชะตากรรมของคนทั้งสองจะเป็นยังไรบ้าง .....

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

354 ความคิดเห็น