The Reality เกมกระชากวิญญาณ 2

ตอนที่ 12 : Week 1 วันศุกร์ :: อดีตที่หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 เม.ย. 51

วันศุกร์

( Reality Season 2 :: Friday )

 

08.30 น.

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 9 คนลงมาจากห้องนอน พวกเขาลงมาทานอาหารเช้าแต่ว่า ....

" ตายแล้ว พวกเราลืมจัดเวรทำอาหาร !!! " โลวตกใจ

" บ้าน่า ก็เดินเข้าไปดูที่หน้าประตูครัวสิ รุ่นพี่ปีที่แล้วเขาก็ทำกันน่า ตื่นเต้นไปได้ " ปิงปองพูดก่อนที่เดินไปที่ประตูครัว .... ไม่มีตารางเวร

" แล้วจะเอาไงดีล่ะทีนี้ อาหารเช้าฉันก็ยังไม่ได้กินเลย " เครปอุทาน

" วันนี้เดี๋ยวฉันจะลงมือทำเองนะ .... โลว เธอพอจะช่วยฉันได้ไหม ?? " ปิ่นหันมาถามเพื่อนสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ 

" ไม่มีปัญหา วันนี้นั่งรอกันแปปนะ อีก 20 นาที ขนมปังปิ้งพร้อมน้ำมะเขือเทศจะมาเสริฟ " โลวพูดก่อนที่จะเดินเข้าห้องครัว

" แล้วทำไมต้องเป็นน้ำมะเขือเทศด้วยล่ะ ?? " อชิถามขึ้นอย่างสงสัย

" ก็มันช่วยบำรุงผิว ทำให้ผิวสวยและสายตาดีไง " ปิ่นพูดก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องครัว

เธอเดินเข้าไปหยิบขนมปังที่วางอยู่ในตู้ก่อนที่จะทาเนยและใส่เครื่องปิ้งขนมปัง

" วันนี้ก็กินอาหารง่าย ๆ ก่อนละกันนะ " ปิ่นพูดก่อนที่หันไปทางโลว

เธอเห็นโลวกำลังหั่นมะเขือเทศลงไปในเครื่องปั่นน้ำผลไม้ .... พร้อมกับกดปั่น

จังหวะที่ใบพัดเครื่องปั่นกระแทกกับเนื้อมะเขือเทศ ทำให้มะเขือเทศแตกละเอียดจนกลายเป็นน้ำ .....

พรึ่บบบบ ... ความทรงจำของปิ่นเริ่มผุดขึ้นมาในสมอง มันเป็นภาพที่น้องสาวของเธอถูกบดในเครื่องบดของเกมที่แล้ว

" ปิ่น .... " โลวสังเกตุเห็นท่าทีแปลกประหลาดของปิ่นก่อนที่จะเดินเข้ามา

" เป็นไรป่ะปิ่น ทำไมหน้าซีด ๆ "

" ฉันรู้สึกปวดหัวนิดหน่อยน่ะ เออ ... ขนมปังเสร็จแล้ว เอาไปให้เพื่อน ๆ นะ เดี๋ยวฉันขอตัวพักก่อน " ปิ่นพูดก่อนที่จะรีบวิ่งขึ้นห้องไป

เมื่อเธอขึ้นห้องมา เธอก็ร้องไห้ฟูมฟายถึงน้องสาว

" ปุญ .... " เธอพูดเสียงสั่นเครือ 

" นอนพักก่อนดีกว่า เผื่อจะดีขึ้น " ปิ่นพูดพร้อมกับถอดแหวนออกจากมือ ตอนนั้นเองที่แหวนกลิ้งเข้าไปใต้เตียง เธอจึงก้มไปเก็บมัน แต่สิ่งที่เก็บมาไม่ใช่แหวนเพียงอย่างเดียว แต่เป็น ....

" สร้อยนี่นา .... " เธอจำได้ว่าสร้อยเส้นนี้เป็นของใคร มันถูกสลักชื่อเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษว่า ' Punz ' 

" ฮือ ~ ปุญ " เธอกลับร้องไห้ออกมาใหญ่ 

" ปุญ ... เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ?? " เสียงของเครปดังขึ้นขณะที่เขาเคาะประตูห้องปิ่นอยู่

" ป ... ป่าว " เธอพูดก่อนที่จะเช็ดน้ำตาพร้อมกับเอาสร้อยใส่กระเป๋าเสื้อที่จะใส่ไปงานเลี้ยงตอนเย็นของเธอในวันนี้ เธอรีบเดินออกไป

" กินข้าวได้แล้วนะ " เครปพูด

" อื้ม เดี๋ยวฉันตามลงไปนะ "

" ขืนช้าฉันจะกินขนมปังเธอให้หมดเลยนะ " เครปพูดก่อนที่จะเดินลงไป

19.30 น.

วันนี้มีงานเลี้ยงต้อนรับผู้เข้าแข่งขันทั้ง 9คน อาหารถูกจัดเป็นแถวยาวตามความยาวของโต๊ะอาหาร เปียโนกับออร์แกนนั่งประจำที่ วินได้เดินเข้ามาและนั่งลงตรงเก้าอี้ตรงข้ามออร์แกน

" แล้วห้องนอนเธอ 2 คน ใหญ่กว่าคนอื่นหรือเปล่าล่ะ ?? " วินถามขึ้นในขณะที่กำลังตักอาหารลงในจานข้าว

" ก็ไม่หรอกวิน แค่มีเตียงเพิ่มมาในห้องนอนเท่านั้น ห้องนอนมันก็ใหญ่อยู่แล้วด้วย " เปียโนพูด

" นี่นายยังไม่เลิกแขวะพวกเราอีกเหรอ " ออร์แกนยืนขึ้นอย่างไม่พอใจ

เปียโนจับแขนของออร์แกนให้นั่งลงก่อนที่จะหยิกเบา ๆ เป็นเชิงว่า ' หยุดซะทีเถอะ '

แล้วการกินอาหารค่ำก็เริ่มขึ้น .... พวกเขาเริ่มสนทนากันถึงเรื่องราวต่าง ๆ ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน พวกเขาเริ่มปรับตัวเข้าหากันได้เรื่อย ๆ แต่อาจจะไม่ถึง 100% เพราะพวกเขามาจากคนละที่กัน อาจจะใช้เวลาปรับตัวสักนิด ...

หลังจากที่กินอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว .... พวกเขาก็แยกย้ายกันขึ้นห้อง คืนนี้โจ้และปิงปองทำหน้าที่ล้างจาน อชิเก็บขยะรอบ ๆ งาน

" ทำไมฉันต้องมานั่งล้างจานด้วยเนี่ย เฮ้อ ~ ชีวิตฉัน " ปิงปองถอนหายใจออกมาดฃก่อนที่จะล้างจานต่อ

" ถ้าเธออยากอยู่ที่นี่นาน ๆ เธอก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับที่นี่ให้ได้นะ " โจ้หันมาพูดกับปิงปอง

" ให้ฉันช่วยไหมล่ะปิงปอง ฉันเก็บขยะเสร็จพอดีเลย " อชิเดินเข้ามาช่วยปิงปองล้างจาน

" ขอบใจนะอชิ นายนี่เป็นคนดีจริง ๆ เลย " ปิงปองพูด

" ขอบใจนะที่ชม " อชิหน้าแดงที่ถูกเธอชม

" งั้นก็ล้างจานไปก่อนนะ เดี๋ยวเราเก็บจานข้าวบนโต๊ะมาให้ล้าง " โจ้พูดก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะอาหาร ตอนนั้นเขาเหลือบไปเห็นสร้อยคอของใครคนนึงตกอยู่

" ปุญ ?? " สร้อยคอถูกสลักเป็นชื่อปุญ

" อชิกับปิงปอง ฉันถามไรหน่อยดิ " โจ้หันมาถาม

" มีไรเหรอ ?? " ปิงปองหันมาถาม

" ปิ่นนี่เขามีน้องชื่อปุญป่ะ ?? " เขาถาม

" อื้ม แต่ตายในซีซั่นที่แล้วน่ะ " ปิงปองพูด

" มีไรงั้นเหรอ " อชิถามขึ้นมาบ้าง

" ป่าวหรอก " เขาพูดก่อนที่จะเอาสร้อยเก็บใส่กระเป๋าไป

22.10 น.

หลังจากทั้ง 3 คนทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว โจ้ก็เดินมาหน้าห้องปิ่น

" ปิ่นฉันมีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ " เขาพูดก่อนที่จะเคาะประตู

" นี่นายไม่ได้ดูเวลาเลยเหรอว่ามันกี่โมงแล้ว มีไนก็คุยพรุ่งนี้ล่ะกันนะ " เธอพูดก่อนที่จะปิดประตูห้อง

" บางที ฉันอาจจะไม่ได้พูดมันก็ได้ " โจ้พูดก่อนที่จะเดินกลับห้องไป ....

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

354 ความคิดเห็น