The Reality เกมกระชากวิญญาณ 2

ตอนที่ 11 : Week 1 วันพฤหัสบดี :: กลัว ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 เม.ย. 51

วันพฤหัสบดี

( Reality Season 2 :: Thursday )

 

10.23 น.

" ฮ้าวววว ~ เมื่อคืนนอนสบายจังเลย " เปียโนบิดขี้เกียจท่ามกลางเสียงนกร้องและป่าไม้เขียวขจี

เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นรับอาทิตย์ยามเช้า แต่มีบางอย่างที่ผิดปกติไปจากเดิม

" วิน .... " เธอมองไปรอบ ๆ ป่าแถวนั้น ไม่มีวี่แววของวินอยู่เลย

" วิน ... นายทิ้งฉันไปแล้วเหรอ " เสียงของเธอเริ่มสั่นเครือแสดงถึงความหวาดกลัว

เธอค่อย ๆ พยุงตัวเองขึ้นมาก่อนที่จะตะโกนหาเพื่อนอีกครั้ง

" วิน นายอยู่ไหนน่ะ !!! " เธอพยายามร้องเรียกเพื่อนชายของเธอ

แต่ก็ไร้วี่แวว ไม่มีแม้แต่เสียงฝีเท้าของเขาอยู่เลยแม้แต่น้อย .....

" วิน นายอย่าทิ้งฉันไปสิ วิน !!! " เปียโนค่อย ๆ เดินไปตามทางในป่าเรื่อย ๆ ในสภาพที่ขาเธอยังเจ็บอยู่เนื่องจากโดนงูกัดเมื่อวานนี้

" วิน นายอยู่แถวนี้หรือเปล่า ส่งเสียงหน่อยสิ " เปียโนส่งเสียงตะโกนไปทั่วป่า ถ้าแถวนี้มีเสือตัวใหญ่อยู่ เธอคงจะถูกกินไปแล้ว

" วิน .... ฮือออ ~ " น้ำตาของเธอเริ่มไหลออกมา เธอค่อย ๆ เช็ดน้ำตาก่อนที่จะเดินไปตามทางเรื่อย ๆ จนเจอแม่น้ำที่ลึกอยู่เหมือนกัน

ทางด้านของวินนั้น เขากลับมายังที่พัก เขาออกไปหาอาหารในป่ามาให้เปียโน แต่เมื่อเขากลับมาก็ไม่พบกับเปียโนอยู่แล้ว

" ยัยนี่นี่น้า ก่อเรื่องได้ตลอดเลยสิน่า " เขาบ่นก่อนที่วางกล้วยหวีใหญ่ไว้พร้อมกับออกตามหาเปียโน

" วิน !!! " เธอส่งเสียงเรียกอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ

เขาวิ่งไปรอบ ๆ ป่าและตามทางเดินเพื่อตามหาเธอ เขาตัดสินใจส่งเสียงออกไป

" เปียโน !!! " เสียงของวินที่อยู่แถวนั้นดังขึ้นทำให้เปียโนได้ยิน

" ว ... วิน นายอยู่ที่ไหนน่ะ !!!?? " เปียโนที่ได้ยินเสียงส่งเสียงร้องกลับไป

" เธออยู่ไหน ?? ส่งเสียงออกมาหน่อยสิ " เขาพูดอย่างเป็นห่วง

" วิน .... " เธอยังคงร้องไห้ไม่หยุด ตอนนั้นเองที่เสียงฝีเท้าของใครคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

" นายใช่ไหม " ด้วยความดีใจ เธอจึงหันมา แต่ด้วยความที่ไม่ระวังจึงทำให้เธอถลาตกลงไปในแม่น้ำลึก

" เฮ้ย !! เปียโน !!! " วินรีบวิ่งเข้ามาทันทีที่เห็นร่างของเธอค่อย ๆ จมลงไปในน้ำ

" ยัยบ้าเอ๊ย !!! " ด้วยความตกใจเขาจึงรีบกระโดดลงไปในแม่น้ำก่อนที่รีบคว้าตัวของเธอขึ้นมาจากน้ำ

เปียโนสลบไป ....

" เปียโน เปียโน ฟื้นสิ " เขาตบแก้มเธอเบา ๆ แต่ก็ไม่มีการตอบกลับ สงสัยจะสำลักน้ำ

" เอาว่ะ ... ขอโทษแล้วกันนะ " เขาพูดก่อนที่จะรีบผายปอดเธอ ....

เพียงไม่นานน้ำที่อยู่ในปากก็เธอก็ไหลออกมาตาแรงไอของเธอ ... เธอฟื้นแล้ว

" ว ... วิน " เมื่อเธอเห็นวินเธอจึงรีบกอดเขาไว้ทันทีด้วยความกลัว

" เธอมาทำไมที่นี่น่ะ " วินถามอย่างสงสัย

" ฉันนึกว่านายหนีฉันไปแล้วซะอีก ฮือออ ~ " เธอร้องไห้ไม่หยุด

" ยัยบ้าเอ๊ย ฉันจะหนีเธอไปทำไมเล่า .... " เขาพูดเบา ๆ

เธอยังคงร้องไห้ไม่หยุดในอ้อมกอดของเขาอยู่อย่างนั้น

" งั้นเรารีบไปต่อดีกว่า จะได้ถึงบ้านเร็ว ๆ ป่านนี้ยัยน้องสาวจอมวีนของเธอคงจะเป็นห่วงอยู่ " วินพูดก่อนที่จะให้เธอขี่คอและเดินไปตามทาง ....

15.26 น.

" เฮ้ย !!! พวกเรา เปียโนกะวินกลับมาแล้ว " โลวชี้ออกไปนอกหน้าต่างก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปข้างนอก ซึ่งคนอื่นก็ตามออกไปเหมือนกันโดยเฉพาะออร์แกนที่วิ่งนำหน้าไป

เมื่อเธอเห็นสภาพพี่สาวที่มอมแมม เธอจึงโมโหทันที

" นายทำอะไรพี่สาวฉัน แล้วทำไมต้องขี่คอกันมาด้วย " เธอเริ่มสงสัย

" เธอก็ถามพี่สาวเธอเองแล้วกันนะ " วินพูด

เขาค่อย ๆ วางเปียโนลงโดยที่ออร์แกนพยุงไว้ เขามองหน้าเปียโนและยิ้มให้ก่อนที่จะเดินเข้าบ้านไป

" พี่ มันเกิดอะไรขึ้น " ออร์แกนถาม

" เขาช่วยพี่ไว้ พี่เป็นหนี้บุญคุณเขา " เธอยิ้มให้ออร์แกน

ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าบ้านไปนั้น ประโยคหนึ่งก็ดังขึ้น ....

" ขอบใจนะ !!! " เสียงของออร์แกนดังไล่หลังเขามา

เขาได้แต่ยิ้มก่อนที่จะเดินเข้าบ้านไป .....

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

354 ความคิดเห็น