เติมรัก [ In the shot ] #ป๋อจ้าน

ตอนที่ 8 : บังเอิญครั้งที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    6 ก.ย. 62



บังเอิญครั้งที่ 4





    จั๋วเฉิงออกไปจากห้องทำงานตอนไหนเซียวจ้านก็ยังไม่รู้ ความรู้สึกขมขื่นยังคงติดอยู่ในหัวใจ ความรู้สึกหนักอึ้งในใจตอนนี้ทำให้เขาไม่มีอารมณ์ทำอะไรเลยทั้งสิ้น คุณหมอถอนหายใจเฮือกใหญ่ เท่าที่ดูตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาทำงานออกไปหาของหวานแก้เครียดน่าจะดีสำหรับเขาในตอนนี้ คาเฟ่ที่เซียวจ้านชอบไปประจำเป็นร้านเล็กๆภายในโรงพยาบาล เวลาเครียดมากๆหรือยังไม่ถึงเวลาทำงานเขามักนั่งอยู่ที่นั่นประจำ

 


  “เอาเค้กส้ม กับ ชาเขียวร้อนครับตากลมกวาดตารอบร้านมองหาที่นั่งเงียบๆสักมุม แต่ดันไปสะดุดที่ในสุดของร้านที่มีร่างสูงชุดสูทสีดำดังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่คนเดียว

 


หนังสือพิมพ์อีกแล้ว

 

ทำไมมานั่งคนเดียวหละครับคุณชายเซียวจ้านทักเสียงใส ร่างบางเคลื่อนกายลงนั่งตรงข้ามโดยไม่สนใจสายตาที่มองมาแม้แต่น้อย อี้ป๋อถอนหายใจปลง ไม่คิดว่าจะมาเจอคนที่แยกกันไม่ถึงห้านาที แต่ก็ปฏิเสธว่าหัวใจเจ้ากรรมมันเต้นโลดด้วยความดีใจเพราะเจอร่างบาง

 

ทำไมมาอยู่นี้ได้

 

ยังไม่ถึงเวลาเข้าเวร ผมเลยออกมาหาของหวานทาน ไม่ได้อู้งานนะ!” เซียวจ้านยกมือขึ้นมาโบกไปโบกมา

 

ยังไม่ว่าอะไรสักคำ

 

 ผมกลัวคุณเข้าใจผิด  เซียวจ้านตอบเสียงอ่อย สายดันไปสะดุดกับเค้กกาแฟกับกาแฟดำบนโต๊ะ จะว่าไปเมื่อเช้าอี้ป๋อก็ดื่มกาแฟดำ แถมดูจากสีท่าทางจะขมไม่ใช่เล่นเลย จากข่าวที่ได้ยินมาบ้างก็บอกว่าอี้ป๋อเย็นชา หยิ่งยโส บ้างก็บอกว่าเลือดเย็นอัมหิต พึ่งเคยมาเจอกับตัวจริงๆนี้แหละ แล้วเท่าที่ดูอี้ป๋อก็ไม่ใช่คนแบบที่เคยได้ยินมา ไม่เหมือนสักนิดเลย ถึงจะดูเย็นชาแต่กลับอ่อนโยน ดูเข้าถึงยากแต่ก็แค่คนที่กลัวคนแปลกหน้าคนหนึ่ง

 

น่ารักจะตาย

 


นี้ ถามอะไรหน่อยได้ไหมอี้ป๋อเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือพิมพ์เล็กน้อย

 

อะไร

 

คุณทำงานแบบนี้ มันเป็นยังไงหรอ มือแกร่งกำลังยกแก้วกาแฟขึ้นจิบชะงัก อี้ป๋อมองคนขี้สงสัยด้วยความแปลกใจ

 

ทำไมถึงอยากรู้

 

โถ่ ผมอยากรู้นี้น่า

 

ไม่กลัว?”

 

ทำไมต้องกลัวเซียวจ้านตอบกลับด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องกลัวด้วย กลับกันเขากลับคิดว่ามันน่าสนุกจะตายไป

 

เพราะแบบนี้ไงนายถึงน่าสนใจอี้ป๋อพึมพำเสียงเบา นัยต์ตาทอประกายวูบหนึ่งแล้วหายไปอย่างรวดเร็ว

 

คุณว่าอะไรนะครับ

 

เปล่าเซียวจ้านมองคนโกหกหน้าตายที่ตีมึนไม่รู้เรื่อง ถามเท่าไหร่ก็ไม่ยอมพูด ใบหน้าหวานเริ่มง้ำงอไม่พอใจ ปากอิ่มบ่นพึมพำนินทาอีกฝ่ายชนิดระยะเผาขน อี้ป๋อยกยิ้มบางอดเอ็นดูมุมเด็กน้อยของอีกฝ่ายไม่ได้

 

   ไม่นานเซียวจ้านก็ทิ้งความสนใจจากร่างสูงโดยปริยายเมื่อสาวเสิร์ฟยกเค้กส้มสีสวยมาวางที่โต๊ะ ความสนใจถูกเบนไปหาของกินตรงหน้าเรียบร้อย คุณหมอตักเค้กกินอย่างเอร็ดอร่อยจนลืมไปว่าตนไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว ปากอิ่มเม้มนิดๆ เมื่อเริ่มจำได้ว่าตัวเองไม่ได้นั่งคนเดียว แถมอีกฝ่ายยังมองเขากินด้วยรอยยิ้มบางอีกด้วย ช้อนสีเงินบนมือเรียวตักเค้กสีส้มยื้นไปจ่อริมฝีปากคนตรงหน้า ริ้วสีแดงจางปรากฏขึ้นบนหน้าหวาน

 

  อี้ป๋อมองเค้กบนช้อนที่จ่อริมฝีปากนิ่ง ไม่คิดว่าร่างบางจะตักเค้กมาป้อนเขาแบบนี้ เดิมทีเขาไม่ชอบกินของหวานเท่าไหร่นัก เรียกว่าถ้าเป็นไปได้ก็จะไม่ยุ่ง แต่รอบนี้จะยอมให้ละกัน ริมฝีปากบางอ้าปากงับเค้กบนช้อน สายตามองไปที่เซียวจ้านไม่คิดหลบ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เพราะรอยยิ้มบนหน้าอี้ป๋อ ทำให้คุณหมอเริ่มทำตัวไม่ถูก รู้เพียงว่าตอนนี้ใบหน้าเขาต้องแดงเป็นลูกตำลึงแน่นอน

 

ใจเย็นไว้เซียวจ้าน แค่ป้อนเค้กเอง

 

เซียวจ้านปลอบตัวเองในใจ มือเรียวลูบอกตัวเองไปมาจนหัวใจเริ่มสงบ จู่ๆก็มีสัมผัสบางอย่างเกิดขึ้นตรงริมฝีปากสัมผัสอุ่นเบาจากนิ้วเรียวของอีกฝ่ายทำเอาคุณหมอแข็งทื่ออยู่กับที่ นิ้วของอีกฝ่ายค่อยๆเลื่อนจากมุมปากไปยังริมฝีปากสีแดงสดช้าๆ สายตาคมยังคงไม่ละสายตาไปจากดวงหน้าหวานแม้แต่น้อย ก้อนเนื้อด้านซ้ายที่ตอนแรกสงบลงเริ่มกลับมาเต้นรัวอีกครั้ง

 

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

  

    เซียวจ้านรู้สึกหูดับไปช่วงขณะ ภายในสมองอื้ออึ้งรู้สึกตัวอีกที คือ อี้ป๋อเอานิ้วที่เช็ดมุมปากเขาเมื่อครู่เข้าปากไป ปากอิ่มอ้าๆหุบๆทำอะไรไม่ถูก อี้ป๋อมองอาการนั่นด้วยอาการเอ็นดู

 

เค้กอร่อยดีนะ

 

“….”

 

หวานดี

 

ใครก็ได้เก็บศพเขาที....









คุณหมอเซียวคะ

 

....

 

คุณหมอเซียว!”

 

“….”

 

คุณหมอเซียวจ้าน!!”

 

คะ..ครับๆ ชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัว   พี่เหม่ยฉีมีอะไรรึเปล่าครับ

 

พี่สิคะต้องถามว่าคุณหมอเป็นอะไร  เหม่ยฉีมองรุ่นน้องที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่ยังอยู่มหาลัยด้วยแววตาจับผิด วันนี้คุณหมอของเธอแปลกไปจากปกติ ใจดูไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คนไข้เมื่อกี้ปวดเป็นหวัด คุณหมอดันเขียนว่าป่วยเป็นเบาหวาน อีกคนแค่เป็นไข้ คุณหมอก็ยัดเหยียดให้เป็นไข้เลือดออก พอไม่มีคนไข้ก็นั่งเหม่อลอยสักพักยกนิ้วลูบริมฝีปากทำแบบนี้อยู่สองสามรอบ แถมเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ได้ยิน ไม่รู้ว่านั่งคิดถึงสาวที่ไหนอยู่กันแน่ถึงได้เสียอาการเบอร์แรงขนาดนี้ นี้ใจลอยไปหาใครรึเปล่าคะเนี้ย

 

เปล่าครับเขาตอบพลางระบายลมหายใจช้าๆ ยกมือลูบใบหน้าตัวเองแรงๆ เป็นเพราะร่างสูงแท้ๆ! ที่ทำให้เขาไม่มีสมาธิแบบนี้ เซียวจ้านก้นด่าอีกฝ่ายในใจ แต่สิ่งที่แสดงให้คนอื่นเห็นคือ ใบหน้าแดงตัดกับผิวขาว

 

หน้าแดงใหญ่แล้วนะคะ

 

สรุปพี่เหม่ยฉีมีอะไรรึเปล่าครับร่างเล็กรีบดึงพยาบาลรุ่นพี่เข้าเรื่องก่อนที่จะเซ้าซี้ถามเขามากไปกว่านี้ แต่มือเรียวไม่วายยกมาแตะหน้าเบาๆ เหม่ยฉียกยิ้มกริ่ม เสียอาการขนาดนี้คุณหมอรุ่นน้องของเธอต้องมีความรักแน่นอน!

 

พี่เอาแฟ้มคนไข้มาให้ค่ะ แฟ้มสีชมพูถูกยื่นมาตรงหน้า แต่พอจะเอื้อมมือไปหยิบก็ถูกดึงกลับไปด้วยฝีมือบุคคลที่สาม เซียวจ้านหันไปมองเจ้าของมือแกร่งที่เสียมารยาทเมื่อครู่แล้วก็ต้องอ้าปากค้าง คนที่หยิบแฟ้มไปคือร่างสูงที่ทำให้เขาแทบจะไม่มีสมาธิทำงานตลอดครึ่งเช้า

 

คุณ!”

 

ถึงเวลาพักแล้ว อี้ป๋อยื่นแฟ้มกลับคืนให้พยาบาลที่ยื่นทำหน้าตาเหลอหลาอยุ่ภายในห้อง มือแกร่งคว้าข้อมือร่างบางที่นั่งอึ้งออกจากห้องตรวจอย่างเอาแต่ใจ

 

เดี๋ยวครับ คุณจะพาผมไปไหน เซียวจ้านยื้อข้อมือออกจากมือแกร่ง ตอนนี้เขางงไปหมดแล้ว อยู่ๆร่างสูงก็โผล่เข้ามาในห้องตรวจแล้วลากเขาออกมาทั้งที่ยังทำงานอยู่ แถมจะพาไปไหนก็ไม่บอกอะไรกันสักคำ

 

ฉันหิว

 

แต่มันยังไม่ถึงเวลาพักผมนะ

 

ฉันเป็นเจ้าของ ใครจะทำไมเซียวจ้านอ้าปากพะงาบกับคนขวานผ่าซากตรงหน้า ก่อนจะถูกมือแกร่งลากแขนไปที่ลานจอดรถภายในโรงพยาบาล ชายหนุ่มขมวดคิ้วงุนงงกับอาการของอีกฝ่ายก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแทน ลากเขาออกมาเพราะหิวข้าว หรือ แปลง่ายๆว่า อยากให้เขาไปกินข้าวเป็นเพื่อนนี้เอง

 

นี้ อี้ป๋อ

 

“….”

 

อยากกินข้าวด้วย พูดแบบนี้นะครับเสียงหวานเอ่ยเย้าคนอายุน้อยกว่า

 

เลอะเทอะร่างสูงปล่อยข้อมือเล็กเดินนำไปยังรถโดยไม่รอเซียวจ้านแม้แต่น้อย รอยยิ้มผุดขึ้นบนดวงหน้าหวานและมันค่อยๆกว้างขึ้นเรื่อยๆ

 

เด็กปากแข็งคุณหมอพึมพำเสียงเบา ก่อนจะสาวเท้าตามอีกคนที่เริ่มทำหน้าบึ้งใส่กลบเกลื่อน

 

 

 



อ่า อิ่มเป็นบ้าเลยเซียวจ้านลูบท้องไปมา หลังจากทั้งคู่กินาหารกลางวันกับเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนแรกก็ว่าจะกินเป้นมารยาทหรอก แต่พออาหารมาเต็มโต๊ะเขาก็หยุดกินไม่ได้ อันนี้ก้อร่อย อันโน้นก้อร่อย รุ้ตัวอีกทีกับข้าวทุกอย่างที่คนตัวสูงสั่งก็หายวับภายใยพริบตา

 

ก็เล่นกินขนาดนั้น กินแบบนี้เดี๋ยวก็จุกหรอก

 

ขี้บ่นเซียวจ้านที่โดนอีกฝ่ายเอ็ดยู่หน้าลงอย่างขัดใจ อี้ป๋อส่ายหัวน้อยๆก่อนจะจูงมือคนหน้าบึ้งไปที่รถเพื่อกลับโรงพยาบาล

 

  เพลงสากลถูกเปิดคลอเบาๆ ภายในรถคันหรู อี้ป๋อมองร่างบางที่ตั้งแต่ขึ้นรถมายังไม่ยอมพูดกับเขาสักคำ ทั้งที่ปกติแล้วเจ้าตัวแทบจะพูดตลอดเวลาด้วยซ้ำ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อยไม่สังเกตก็คงไม่เห็น

 

เซียวจ้านเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ เจ้าของชื่อที่กำลังทำหน้าบึ้งเหล่ตามองคนขับเล็กน้อย ก่อนจะเบนหน้าหนีไปทางหน้าต่าง

 

“…”

 

งอนหรอยิ่งเห็นอีกฝ่ายเบนหน้าหนีจนคอหัน อี้ป๋อก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดู ไม่คิดว่าคุณหมอจะงอนเขาเพียงเพราะถูกดุที่กินเยอะไป 

  

   เซียวจ้านมองวิวทิวทัศน์ไปเรื่อย ในใจยังคงน้อยใจร่างสูงที่อยู่ๆก็มาดุ เซียวจ้านไม่ชอบโดนดุ มันอาจจะเป็นนิสัยเสียเพียงอย่างเดียวของเขาเลยก็ได้ แม้จะรู้ว่าที่อีกฝ่ายดุเพราะเป็นห่วงแต่มันก็อดที่จะน้อยใจไม่ได้

 

  เถียงกับตัวเองในใจไปพลางมองวิวไปพลาง เซียวจ้านยังคงมองสองข้างทางที่เต็มไปด้วยต้นไม้เรื่อยๆพลันใบหน้าบูดบึ้งแปรเปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันที

 

คุณ

 

ทำไมหายงอนแล้วหรออี้ป๋อเอ่ยเย้าอีกฝาก แต่กลับได้เพียงความเงียบจนต้องเหลียวไปมอง ใบหน้าของคุณหมอตึ่งเครียดจนเห็นได้ชัด เกิดอะไรขึ้น

 

เซียวจ้านเหลือบมองกระจกข้างรถด้วยแววตาว่างเปล่า เสียงหวานจริงจังอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มีคนสะกดรอยตามเรามา

 

 

----------------------------------------

Talk: เริ่มรู้สึกอยากเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น มนต์รักในดงปืนเเทนเเล้ว555555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 -------------------------------------------------

Talk: เก็บศพฉันด้วยฮือออ ทั่นเริ่มรุกเเล้วกรี๊ดกราด  


 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

111 ความคิดเห็น

  1. #71 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:21
    ถึงจะรู้ว่ามีดราม่า แต่ไม่เป็นไรค่ะ! เราตัดตรงนั้นออกก่อนได้ เเล้วเราจะแฮปปี้ไปด้วยกันนะคะ !
    #71
    0
  2. #57 chyanin (@chyanin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 01:53
    เละเทะ อ่า น่าจะเป็น เลอะเทอะ มากกว่าไหมคะ

    ว่าแต่จะเปลี่ยนชื่อเรื่องจริงหร๊อ มนต์รักในห่ากระสุนดีมั้ย (ดงกระสุนน่าจะน้อยไป มาเป็นห่ากระสุนเลยน่าจะดีกว่า อิอิ)
    #57
    0
  3. #56 puipuijaa (@puipuijaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 12:25

    ทั่นนนนนนนนนน
    #56
    0
  4. #55 mkqueenii (@mookexo-l7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 23:22
    แรงมากกกก แรงมากกก เขินตัวแตก
    #55
    0
  5. #53 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 21:29
    หวานกำลังดี แต่ไม่อยากให้จ้านทำร้ายป๋อเบยยย
    #53
    0
  6. #52 MTBB_puii (@MTBB_puii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 21:26

    กิสสสสสสส เก็บศพเราไปเลยยยยย
    #52
    0