ฉันเกิดใหม่เป็นตัวละครนางร้ายด้วยค่ะ!

ตอนที่ 1 : เกิดใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

ฉันตายแล้วค่ะ

เป็นการตายแบบงงๆจู่ๆก็ตายแล้วพระเจ้าโผล่มาบอกว่าอะไรสักอย่างเช่นขอโทษแล้วหายไปเลยค่ะ!ตอนนี้ฉันอยู่บนเตียงของคฤหาส์ของ ดยุน ควินซ์ เซอร์นาร์ด บุตรของเทพสายฟ้าเจ้าของตัวนำเศฐษกิจต่างๆนาๆและ มีลูกบ้าอำนาจ นั้นคือฉัน  คาเรนเทีย เซอร์นาร์ด เจ้าของนางร้ายเกมส์จีบหนุ่มแบดเอ็นค่อนข้างบัดซบ

นอกจากที่เป็นคู่หมั้นที่โผล่หัวมาในฉากสมัยเด็กแล้วก็ฉากที่พระเอกไปสู้กับจอมมารและก็ ตู้ม! โดนระเบิดตายเพื่อพลีชีพในการปกป้องคนที่ตนรัก ? ที่กอดหญิงสาวที่เขารักหลบระเบิด ..

อา...ถึงจะรู้แบบนั้นก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้เลยค่ะ..
 
พลังเรซูเม่ที่ตัวเกมส์กำหนดให้เนี่ยสุดท้ายก็เอาไปปกป้องคนที่ตัวเองตกหลุมรักเพียงแรกพบนั้นหรอ..

"คารเทียเจ้าเป็นอะไรไป"

เสียงของคุณพ่อเรียกความสนใจจากฉันไปดวงตากลุมโตมองดยุกควินซ์ที่เลี้ยงดูมาฉันถึง7ปี

ใช่ค่ะตอนนี้ฉัน7ขวบแล้ว!

"มีอะไรให้คิดนิดหน่อยหนะค่ะ" 

ฉันยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะก้มหน้าทานอาหารที่จัดเตรียมไว้มากมาย ท่านแม่ของฉันเสียหลังจากสงครามของประชาชนกับชนชั้นสูงเกี่ยวกับการเเบ่งแยกจนเกินพอดีแม่ของฉันที่พึ่งคลอดต้องไปร่วมรบในฐานะนักรบหญิงอย่างช่วยไม่ได้..

ท่านเลย ตาย

เพราะเเบบนี้ตัวของคาเรนเทียเลยไม่ไปยุ่งกับนางเอกสินะ

ไม่เชิงว่ารับได้แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะหาเรื่องใส่ตัวถึงขนาดไปยุ่ง..

"เจ้าจะเข้าวังไปข้าหรือไม่คารเทีย"

เสียงนุ้มทุ้มเอ๋ยราวกับสงสัยส้อมที่ถูกจับไว้ข้างนึงของท่านพ่อถูกลดลงฉันยิ้มพร้อมพยักหน้าเบาๆ

"ได้เจ้าค่ะ" 

เฮ้หลายคนคงสงสัยละสิทำไมถึงไปละ! ควรเปลี่ยนโชคชะตาไม่ใช่รึไง!

งั้นหลายๆท่านคงรู้จักปรากฏการผีเสื้อขยับปีกไหมคะ? 
ถ้าไม่ฉันจะยกตัวอย่างให้ดู

ริมฝีปากที่ถูกเคลือบด้วยลิปกลอสพึมพำเบาๆก่อนที่จะมีไอความเย็นปรากฏลงมาปกคลุมห้องอาหารเล็กน้อยราวกับสายลมเย็นยะเยือกก่อนที่ลิ่มเลือกจะจุกตรงลำคอขาวทำให้ฉันสำลักเบาๆ

ไม่ทันที่ท่านพ่อได้ตกใจก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นท้องฟ้ากลับกลายเป็นสีชาตฉันที่เอาผ้าเช็ดปากกำลังก้มหน้าทานอาหารต่อไปเรื่อยๆ

ถ้าทำมากกว่านั้นก็ตาย

ถ้าเปลี่ยนโลกก็เปลี่ยน

ถ้าเกิดทำอะไรที่ไม่เคยถูกกำหนดเส้นทางที่ควบคุมได้จะพันแปร

ทุกอย่างไม่ได้ถูกxคุมไว้แบบนั้น แค่มีฉันโลกก็เเปรเปลี่ยนแล้ว

"อา..เกิดอะไรขึ้นนะ"

เสียงของท่านดยุกดังขึ้นเบาๆริมฝีปากท่านเม้มแน่นมากขึ้นก่อนที่จะมองฉันแล้วถอนหายใจออกมา

อะไรกันคะ? ทำไมถอนหายใจกันละ?

"ลูกขอตัวก่อนนะคะ" ฉันโค้งเล็กน้อยก่อนไปจัดการตัวเองเเล้วเปลี่ยนชุดคราวเลือดที่ติดอยู่ในปากจำนวนมากถูกเช็ดออก ทุกอย่างมีการตอบแทนของมันมีบางเรื่องที่ฉันเผลอทำไปก่อนที่จะรู้เรื่องนี้

"ไฮโมนี่ออกมาได้แล้ว"

ฉันหยิบยกไก่ที่สั่งเมดมาก่อนที่จะยกให้มังกรน้ำเเข็งขนาดเล็ก เสียงคิดคักของมังกรวิงมากินอย่างชอบใจก่อนที่จะนั่งทานไก่เงียบๆร่องรอยความรู้สึกปรากฏลงบนดวงตากลมโต

"ข้าขอโทษ.."

เพราะทุกอย่างมีการเเลกเปลี่ยน..
การเรียกมังกรออกมาเลยทำให้คนนับ1000ตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ลิ้มเลือดและน้ำแข็งค่าชีวิตคนและเกือบคร่าชีวิตฉัน
หากรู้ก่อนละก็..ประโยคนั้นที่เคยดังมาในหัวบัดนี้ก็ได้แต่พยายามดูแลมันให้ดีและเพื่อปกป้องมันให้ดีเหมือนกับการที่คร่าชีวิตผู้คน

"อ๊ะ..เจอแล้ว"

เสียงเรียกทำให้ฉันหันไปสนใจเจ้าของร่างโปร่งแสงดวงตาสีน้ำตาลเบิกโพลงฉันดันมังกรให้หลบหลังฉันอย่างตกใจ

ใคร?ทำไม? 

ฉันมองหน้าต่างที่ร่ายเวทย์ป้องกันไว้อย่างตกใจ 

"สวัสดีข้าคือพระเจ้า.."
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น