[Pre-Order 18 เมษา - 15 มิถุนา 64] Real Love #รักแท้ของผมคือคุณ [YAOI]

ตอนที่ 3 : Chapter 2 [ครบค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,157 ครั้ง
    19 พ.ย. 63




Chapter 2


เจ้าของร้านเหล้าอย่างเป้ที่ยังไม่ได้กลับบ้านตั้งแต่เมื่อคืนเดินถือแก้วกระเบื้องสีขาวที่มีน้ำสะอาดอุ่น ๆ ไปยังห้องทำงานของตัวเอง แล้วระหว่างนั้นโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นแจ้งเตือนขึ้น เป้จึงล้วงหยิบมันออกมา ชื่อที่ระบุอยู่บนหน้าจอทำให้เขาลอบถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะฮึบกดรับสาย


ว่าไงคะที่รัก?”


[พี่เป้!]


เป้รีบเอาโทรศัพท์ออกห่างจากใบหูทันที เมื่อ เมียที่เคารพรักแผดเสียงใส่ จ๋า...หนูมีอะไรจ๊ะ?”


[เมื่อไหร่พี่จะกลับบ้าน?...นี่ก็บ่ายแล้วนะ]


ก็ไอ้เรียวมันยังไม่มารับเพื่อนมันเลย พี่ก็ต้องอยู่เฝ้าก่อนไง


[พี่เป้ หนูเริ่มระแวงพี่แล้วนะ เรื่องที่พี่บอกว่าต้องอยู่เฝ้าเพื่อนสนิทเรียว มันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?]


หนูขา...เรื่องจริงสิ ถ้าไม่เชื่อพี่ หนูลองโทรถามไอ้เรียวเลยก็ได้


ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งอย่างที่ไม่ค่อยเคยเป็นนัก


[หนูจะให้เวลาพี่อีกหนึ่งชั่วโมง ถ้าพี่ยังไม่กลับบ้าน หนูจะโทรไปถามเรียวจริง ๆ]


โอเคเลยค่ะ


[…]


หนู...ถึงพี่จะเคยเจ้าชู้มาก่อน แต่พอพี่มาเจอหนู พี่ก็หยุดเลยนะ


[พี่เป้ จำไว้นะ...ว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูด]


พอเมียที่เคารพรักพูดประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นจบ อีกฝ่ายก็กดวางสายไปโดยไม่เอ่ยคำลา เป้เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม ก่อนจะยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ๆ


ถ้าไม่ติดว่าไอ้เรียวเป็นคนแนะนำ น้องยี่หวาซึ่งเป็นเพื่อนในคณะของมันให้เขารู้จัก เป้อยากจะโทรไปด่ารุ่นน้องคนสนิทให้ยับ เพราะมันกำลังสร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวเขา ใจหนึ่งเป้ก็อยากให้ยี่หวาโทรไปถามเรียวให้รู้ความจริง แต่เขาก็เข้าใจว่าคนรักคงจะเกรงใจเรียว เจ้าตัวถึงยอมต่อเวลาให้เขาอีกหนึ่งชั่วโมง


คนตัวสูงเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างอยู่ผลักประตูเปิด พอเข้ามาภายในห้องก็เห็นเฮียนั่งทำหน้าพะอืดพะอมอยู่บนโซฟาหนังตัวยาวเหมือนเดิม เพราะเจ้าตัวตื่นมาด้วยอาการแฮงก์อย่างหนัก เขาจึงจะให้รุ่นน้องดื่มเครื่องดื่มแก้อาการแฮงก์ หากแต่รุ่นน้องบอกแค่ว่า ผมขอแค่น้ำอุ่นก็พอพี่ เป้เลยต้องออกไปต้มน้ำอุ่น ๆ ให้แทน


อะ น้ำอุ่น ๆเป้ยื่นแก้วกระเบื้องสีขาวให้เฮีย อีกฝ่ายรับไปแล้วพยักหน้าเบา ๆ


ขอบคุณครับพี่


ไม่เป็นไร ๆ


เป้ลากเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่งมาตั้งตรงหน้ารุ่นน้อง ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนขาตัวเอง แล้วจ้องมองเฮียที่กำลังดื่มน้ำอุ่น


เมื่อเช้าไอ้เรียวโทรมาบอกว่าได้เที่ยวบินมาถึงกรุงเทพฯ ได้เร็วที่สุดแล้ว และน่าจะถึงร้านของเขาตอนบ่าย เพราะเป้รู้ดีว่ารุ่นน้องพยายามจะมารับเพื่อนสนิทให้เร็วที่สุดอยู่แล้ว เขาจึงไม่อยากโทรเร่งอีกฝ่ายให้รู้สึกร้อนใจไปมากกว่านี้


เมื่อคืนภาพตัดไม่รู้ตัวเลยพี่...มารู้สึกตัวอีกทีก็บ่ายเลยเฮียเอ่ย หลังจากดื่มน้ำอุ่นเสร็จ


ไม่ภาพตัดได้ไงอะ ดื่มไปเยอะขนาดนั้น


ขอโทษนะพี่...เฮียทำหน้ารู้สึกผิดพลางก้มศีรษะลงเป็นเชิงขอโทษ ...ผมรบกวนพี่มากเลย


เออ ๆ ไม่เป็นไรหรอก


เดี๋ยวผมกินน้ำหมดแก้วก็จะรีบกลับแล้ว...เฮียพูดแบบนั้นด้วยเสียงแผ่วเบา แล้วก็ยกแก้วกระเบื้องขึ้นจรดริมฝีปาก


เออ พี่ลืมบอกไป


...


เอ็งไม่ต้องกลับเองนะ เดี๋ยวไอ้เรียวมารับ...


พรูด!!!


เหมือนว่าประโยคคำพูดของเขาจะสร้างความตื่นตกใจให้อีกฝ่ายเป็นอย่างมาก เฮียถึงกับเบิกตาโตแล้วพ่นน้ำอุ่น ๆ ที่เพิ่งดื่มไปใส่หน้าเขา แล้วคงเป็นเพราะเป้นั่งอยู่ตรงหน้ารุ่นน้องพอดี น้ำอุ่นจากปากของเฮียจึงกระเด็นเลอะเต็มใบหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้


กระเด็นเข้าตาเข้าปากหมดเลย


ไอ้ห่าเอ๊ย!!


เมียกูยังไม่เคยทำกับกูขนาดนี้เลย


พะ พี่เป้ ผมไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษนะพี่...


เออ แค่น้ำไม่เป็นไร ขอแค่อย่าเป็นอ้วกก็แล้วกัน


เดี๋ยวผมไปหาผ้ามาเช็ดหน้าให้นะเฮียพูดพลางวางแก้วกระเบื้องลงบนชั้นข้างโซฟาหนัง แล้วกำลังจะลุกขึ้นไปหาผ้ามาเช็ดหน้าให้ เพราะเป้เห็นว่าอีกฝ่ายยังดูไม่ค่อยดีนัก เจ้าตัวยังมีอาการแฮงก์อยู่ บวกกับเขาไม่ได้คิดถือสาอะไร จึงยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามอีกฝ่าย ไม่ต้อง ๆ...เดี๋ยวพี่จัดการเอง


เป้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นปาดคราบหยดน้ำตั้งแต่หน้าผากลงมาจนถึงช่วงปลายคาง แล้วค่อยยกแขนเสื้อขึ้นมาซับใบหน้าที่เปียกชื้น ก่อนเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา


ดื่มน้ำทีละเยอะ ๆ เหมือนกันนะเอ็งอะ...


“…”


น้ำเลอะเต็มหน้ากูไปหมดเลย


ฮืออ...พี่เป้ น้องผิดไปแล้ว


เฮ้ย ไม่เป็นไร...เป้ที่เช็ดหน้าตัวเองเสร็จแล้วเผยรอยยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นโบกไปมา ...พี่แค่พูดเล่น


เฮียกลืนน้ำลายลงคอแล้วจ้องมองรุ่นพี่ ก่อนเอ่ย ไอ้เรียวรู้เรื่องที่ผมมาเมาเละที่ร้านพี่ด้วยเหรอ?”


เออดิ พี่โทรไปบอกมันเองอะ แล้วมันก็เป็นคนบอกให้พี่อยู่เฝ้าเอ็ง เดี๋ยวมันจะมารับเอ็งเอง


ตาย กูตายแน่ ๆ


ทำไม? เอ็งคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นความคิดของพี่เหรอ?”


อือ...ผมคิดว่าพี่ช่วยผมเอง


ไอ้น้อง ถึงพี่จะหล่อแล้วรวยมาก แต่พี่ก็ไม่ได้เป็นคนจิตใจดีมีเมตตาขนาดนั้นหรอกนะ


ผมเริ่มเข้าใจที่ไอ้เรียวมันพูดแล้ว...มันบอกว่าบางครั้งพี่ก็ชอบพูดจาหน้าไม่อาย


ไอ้สัด!” เป้พูดปนหัวเราะ


ในขณะที่เป้ยังพอมีอารมณ์ขันได้ ทั้งที่เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ทว่ารุ่นน้องอย่างเฮียกลับแสดงสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด เจ้าตัวส่ายหน้าพลางลอบถอนหายใจหลายครั้ง ก่อนที่เสียงเปิดประตูจะเรียกความสนใจของเฮียให้หันไปมอง เป้ขมวดคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเห็นดวงตาเรียวรีเบิกกว้างขึ้น พอเขาหันมองตามอีกฝ่ายไปทางประตูบานใหญ่ จึงเห็นการปรากฏตัวของ...


ไอ้เรียว!”


เออ กูเอง


เป็นในตอนนี้เองที่เป้รีบลุกออกจากเก้าอี้ แล้วก้าวถอยห่างจากบริเวณนั้นมาหลายก้าว เพื่อให้ เพื่อนสนิทได้เคลียร์ปัญหากันเอง


เป้คิดว่าถ้าวันนี้เราไม่ต้องเจอกันด้วยสถานการณ์ตึงเครียดแบบนี้ เขาอยากจะเอ่ยชมความหล่อของรุ่นน้องคนสนิทสักหน่อย


ไอ้เรียวเซตเรือนผมสีดำนิลเปิดหน้าผาก ทำให้เห็นคิ้วสีเข้มที่ถูกบากเป็นเส้นตรงสองเส้นบริเวณหางคิ้วข้างขวา นั่นช่างรับกับดวงตาเรียวยาวคล้ายเหยี่ยว และเพราะมันยังมีจมูกโด่งเป็นสันกับริมฝีปากบางเป็นรูปกระจับอีก เขาเลยชอบคิดว่า ไอ้เรียวแม่งเป็นลูกรักของพระเจ้ามันถึงได้มีหน้าตาหล่อ ๆ แบบนี้


แต่ไม่ใช่หรอก ไอ้เป้


มึงต้องมองพ่อแม่เขาด้วย


พ่อแม่เขาก็หน้าตาดีเว้ย


ไม่เกี่ยวกับพระเจ้าหรอก


และบวกกับวันนี้ที่มันแต่งตัวดูดีโคตร ๆ ด้วยการสวมเสื้อเชิ้ตคอจีนสีขาวแขนยาว แล้วพับแขนขึ้นมาจนถึงใต้ข้อศอก จึงเผยให้เห็นรอยสักรูปปลาสีแดงกับดอกบัวสีชมพูที่ท่อนแขนข้างขวา ชายเสื้อถูกสอดทับเข้าในกางเกงสแล็กสีกรม และสวมรองเท้าหนังสีน้ำตาลหัวตัด


ไอ้เรียวสาวเท้าไปหยุดยืนตรงหน้าเพื่อนสนิท มันจ้องมองเฮียที่นั่งทำหน้าพะอืดพะอมอยู่ ก่อนเอ่ยด้วยเสียงเข้ม


มึงมีอะไรจะแก้ตัวไหม อีน้ำแดง?”


เฮียไม่ตอบอะไรอีกฝ่าย แต่เจ้าตัวทำแค่ยกมือข้างหนึ่งขึ้นเป็นเชิงห้าม ไอ้เรียวทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ตรงหน้าเพื่อนสนิท ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าถังขยะใบเล็กที่วางอยู่ไม่ไกลจากโซฟาตัวยาวมาถือไว้


อ้วกให้เรียบร้อย แล้วเราค่อยเคลียร์กัน


พอไอ้เรียวพูดแบบนั้น เฮียก็ก้มหน้าลงไปกับถังขยะ แล้วปล่อยทุกอย่างออกมาทันที เป้ยืนมองภาพรุ่นน้องคนสนิทยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบหลังให้เพื่อนของมัน


ถ้ามันไม่ใช่ ความรักแล้วการที่คนคนหนึ่งรีบกลับมาหาอีกคน ทั้งที่ตัวเองก็อยู่ไกลมาก ๆ แล้วการที่คนคนหนึ่งยอมทำทุกอย่างให้โดยไม่รังเกียจแบบนี้ ทั้งหมดนี้มันเรียกว่าอะไรวะ?


เรียกว่า เพื่อนสนิท ฉัน (แอบ) รักเธอเหรอ?


เมื่อวานก่อนมึงจะมาแดกเหล้า มึงแดกข้าวมาหรือยัง?”


คนที่โก่งคออ้วกจนแทบหมดไส้หมดพุงตอบด้วยการส่ายหน้า ทว่าหน้าของเฮียยังคงจ่ออยู่ที่ปากถังขยะ แล้วเป้ก็ส่ายหน้าเมื่อเห็นไอ้เรียวฟาดฝ่ามือลงบนศีรษะของเฮีย


ผัวะ!!


มึงนี่มัน...ไม่ตบไม่ตีไม่ดีขึ้นเลยนะ ไอ้เหี้ย!”


ฮืออ...อย่าตบหัวกู กูยังมึนหัวอยู่


ไอ้เรียวส่ายหน้าอย่างเอือมระอาพลางเคลื่อนมือข้างที่ใช้ตบสั่งสอนเพื่อนสนิทลงไปลูบแผ่นหลังอีกฝ่ายเบา ๆ ส่วนมืออีกข้างยังคงถือถังขยะไว้ให้เฮียอยู่


วันนี้ทั้งสองคนทำให้เป้เห็นตัวอย่างของสำนวน ตบหัวแล้วลูบหลังได้อย่างชัดเจน แล้วเขาก็คิดว่าควรจะปล่อยให้ เพื่อนสนิททั้งสองคนได้อยู่กันเพียงลำพัง ส่วนเป้ก็ต้องรีบกลับไปรายงานตัวกับเมียที่เคารพรักแล้ว


เป้จึงเดินไปหยุดยืนข้าง ๆ รุ่นน้องคนสนิทที่นั่งลูบหลังให้เพื่อนอยู่ มึง...


ไอ้เรียวเงยหน้าขึ้นมองเขา ก่อนเอ่ย ขอบคุณอีกครั้งนะพี่เป้


เออ ไม่เป็นไร


...


เดี๋ยวกูขอกลับบ้านก่อนนะ มึงก็อยู่ในห้องทำงานกูไปก่อนก็ได้ ถ้าเฮียดีขึ้นแล้วก็ค่อยกลับ


ไอ้เรียวพยักหน้ารับ “…”


แต่ถ้ามึงจะกลับกันแล้ว มึงช่วยไปบอกผู้จัดการร้านให้มาล็อกห้องให้กูหน่อยนะ


ได้พี่เป้


กูไปละ


ขับรถดี ๆ พี่


เออ


เป้พยักหน้าน้อย ๆ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกมาจากบริเวณนั้น ทว่าบทสนทนาของไอ้เรียวกับเพื่อนของมันทำให้หลุดยิ้มออกมาขณะผลักประตูเปิด


เดี๋ยวมึงไปอาบน้ำที่เพนเฮาส์กูทีเดียวเลย


...


เพราะก่อนมาที่นี่ กูแวะไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านมึงมาให้แล้ว


จ้า...


เฮ้อออออ...


รัก...ยังไงมันก็คือรักละวะ


ต่อให้เก็บซ่อนกันให้ตายยังไง


กลิ่นของความรักมันก็อบอวลขึ้นมาอยู่ดี


แต่!!!


ตอนนี้...กลิ่นอ้วกแทบจะกลบกลิ่นความรักหมดแล้ว!!!


#รักแท้ของผมคือคุณ


ปึ้ง!!


อีน้ำแดง ปิดเบา ๆ หน่อย นี่รถเบนซ์ไม่ใช่รถสิบล้อ


ขอโทษจ้า


เจ้าของฉายา อีน้ำแดงหรือ อีน้ำส้วมกล่าวคำขอโทษกับเจ้าของรถเบนซ์เบา ๆ ก่อนจะเอี้ยวตัวหันไปดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดลำตัว


ฉายา อีน้ำแดงของเฮียได้มาจากเมื่อหลายปีก่อน เขาเคยเล่าประวัติของไอ้ฟ้าตอนที่มันเรียนมัธยมให้น้องที่รัก ซึ่งเป็นแฟนสุดที่รักของมันฟัง เฮียพูดประโยคหนึ่งที่เป็นจุดเริ่มต้นของฉายานี้ว่า...


น้องรักเคยดูซีรีส์เรื่องฮอร์โมนส์ไหม?...พี่ฟ้าของน้องรักเหมือนพี่ไผ่เลยนะเวลามีเรื่อง


แต่มีอีกหนึ่งคนที่ร่วมสร้างฉายา อีน้ำแดงให้เขาโดยไม่รู้ตัว คนคนนั้นคือ พันลี้เป็นน้องชายเพียงคนเดียวของหมื่นฟ้า ในประโยคสนทนานั้น ไอ้ห่าพันลี้ดันถามขึ้นมาว่า...


แล้วใครเป็นสไปรท์?’


อ่า...


เฮียเข้าใจคำถามนั้นดี...ว่าถ้ามีผู้ชายหล่อ ๆ อย่างพี่ไผ่แล้ว ก็ต้องมีผู้หญิงสวย ๆ อย่างสไปรท์อยู่เคียงข้าง แต่เพราะเขาก็รู้ดีว่า...พันลี้ตั้งใจตั้งคำถามกวนตีนกัน เฮียจึงตอบกลับไปอย่างกวนบาทาเหมือนกัน


ไม่มีหรอก...มีแต่อีน้ำแดงอย่างกูที่อยู่เคียงข้างมันตลอด


และนี่ก็เป็นที่มาที่ไปของฉายา อีน้ำแดงที่หลังจากนั้นมา ทั้งตัวเขาเองและเพื่อน ๆ ก็พากันเรียกติดปากมาตลอด แต่อีกฉายาอย่าง อีน้ำส้วมนั้นเกิดจาก ผู้ชายปากร้ายอย่างไอ้เรียว


มันชอบสรรหาคำด่ามามอบให้เขาเสมอ และไอ้เรียวที่คอยแต่จะมอบคำด่าที่แสนสร้างสรรค์ให้กันก็เปลี่ยนฉายาของเขาจาก อีน้ำแดงเป็น อีน้ำส้วม


แล้วก็...จ้ะ


ยินดีน้อมรับจ้ะ


ขอแค่ให้ทุกคนมีเสียงหัวเราะก็พอ


แต่ทว่าหลังจากเรียนจบมานี้ ไอ้เรียวแทบไม่สรรหาคำด่าใหม่ ๆ เลย มันกลับวนใช้แค่คำด่าเดิม ๆ อย่างเช่น ไอ้เหี้ย ไอ้สัด ไอ้ควาย เท่านั้น เฮียคิดว่าสาเหตุที่ทำให้ไอ้เรียวแผ่วลงเกิดจาก...การที่มันต้องรับผิดชอบงานหลายอย่างมากขึ้น ทั้งธุรกิจส่วนตัวที่ทำร่วมกับไอ้ฟ้ามาตั้งแต่เรียนมหาลัย และช่วงหลังยังต้องไปทำงานกับพ่อมันด้วย


ไอ้เรียวคงคิดว่าเก็บสมองไว้คิดเรื่องงานดีกว่าละมั้ง...


แล้วในระหว่างที่เฮียกำลังคิดเรื่องของอีกฝ่ายอยู่นั้น เขาก็ได้กลิ่นหอมเหมือนสมุนไพรจีนลอยอยู่ใต้จมูก คนที่นั่งอยู่ข้างเรียวขยับจมูกฟุดฟิดคล้ายกำลังดมกลิ่นบางอย่าง ทว่ายังไม่ทันหันไปมองข้างหลังรถ คนข้างกายก็เอ่ยขึ้นก่อน...


กลิ่นซุป...ซุปไก่ตุ๋นยาจีนที่มึงชอบกินแก้แฮงก์


คนที่อยู่หลังพวงมาลัยเอ่ยด้วยเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะขับรถออกจากลานจอดรถ พอเฮียได้ยินแบบนั้นก็เบิกตาโตเล็กน้อย พร้อมยื่นมือไปตีที่ท่อนแขนของเพื่อนสนิท


แปะ!


ไอ้เรียว นี่มึงไปรบกวนให้อาม่าต้มซุปไก่ให้กูเหรอ?”


เออ!”


ห่าเรียว กูเกรงใจอาม่า~” แม้เฮียจะรู้ดีว่าอาม่าของเพื่อนสนิทใจดีมากแค่ไหน และท่านก็เอ็นดูเขามาก ๆ แต่เฮียก็อดเกรงใจไม่ได้


ถ้ามึงอยากหายแฮงก์เร็ว ๆ มึงก็ต้องแดกซุปของอาม่านี่แหละ


...


ไม่มีตัวเลือกอื่นที่ดีกว่านี้หรอก


สัดเอ๊ย...กูนี่แม่งแย่ว่ะ เดือดร้อนไปยันอาม่าเลย


เฮียสบถด่าเสียงแผ่วอย่างรู้สึกผิดจริง ๆ เขาลอบถอนหายใจพลางต่อว่าตัวเองซ้ำ ๆ ก่อนจะเอนศีรษะพิงกับเบาะรถ แล้วคนที่ทอดสายตามองออกข้างนอกกระจกรถก็กำลังคิดว่า...


กูก็ไม่อยากให้ใครมาเดือดร้อนเพราะกูหรอก


แต่เรื่องที่เจอมาเมื่อวาน...แม่งสุดจะทนจริง ๆ


ด่าตัวเองเสร็จหรือยัง?” ไอ้เรียวถามขึ้นเหมือนอ่านความคิดเขาได้


ยัง


พอ...เลิกด่าตัวเองได้แล้ว


“…”


แล้วก็เล่าให้กูฟังว่าเกิดอะไรขึ้น มึงถึงต้องไปแดกเหล้าจนเมาเละขนาดนั้น


ถ้ากูเล่าให้มึงฟัง มึงต้องด่ากูเละแน่ ๆ


สภาพมึงยังเละได้มากกว่านี้อีกเหรอ?”


โอ้โห...


พ่อด่ามาแมตช์แรก


กูก็แสบหน้าไปหมดแล้ว


เฮีย...เวลากูด่ามึง กูก็ไม่เคยด่าแบบไร้สาระเลยนะ ที่กูด่า ๆ มึงไปอะ ก็เพราะเป็นห่วงทั้งนั้น


กูรู้...กูถึงรู้สึกผิดอยู่นี่ไง


ขนาดรู้สึกผิดนะไอ้เหี้ย...


...


ถึงกูจะด่ามึงตลอด แต่ก็ไม่มีสักครั้งเลยที่กูจะไม่รับฟังมึง


“…”


ขอแค่มึงบอกกู...เรียวละสายตาจากท้องถนนข้างหน้าแวบหนึ่ง แล้วหันมามองเขา ...ว่ามึงเป็นอะไร ว่าใครทำอะไรมึง


สิ่งที่เฮียรู้มาเมื่อวานนับเป็นเรื่องที่น่าเสียใจที่สุดแล้ว ทว่านั่นเทียบไม่ได้กับประโยคคำพูดของเพื่อนสนิทที่กรีดลึกลงไปในใจ แล้วทำให้รู้สึกเจ็บจุกมากกว่าหลายเท่า ไอ้เรียวหันกลับไปมองถนนข้างหน้าเหมือนเดิม ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


สาเหตุที่ทำให้เฮียรู้สึกเจ็บหัวใจเพราะเพื่อนสนิทเกิดจากความรู้สึกผิด ไอ้เรียวชอบบอกให้เขา รักษาตัวเองดี ๆ แต่เขาก็ไม่เคยทำได้เลย อีกทั้งยังปล่อยให้ใครบางคนเข้ามาทำร้ายความรู้สึกได้อีก


ตั้งแต่เกิดมาบนโลกใบนี้ เฮียเคยมีความรักมานับครั้งได้ เขาเคยคบกับผู้หญิงตอนเรียนมัธยมปลายหนึ่งคน และคบกับแฟนผู้หญิงตอนเรียนมหาลัยปีหนึ่งอีกหนึ่งคน และทุกครั้งเฮียก็จะโดนบอกเลิกก่อนตลอด หลังจากนั้นเฮียจึงครองโสดตั้งแต่ปีสองมาจนเรียนจบ


ระหว่างนั้นเขาไม่ได้รู้สึกโหยหาความรักมากมาย เพราะเฮียรู้สึกว่า อยู่กับครอบครัว อยู่กับเพื่อนก็มีความสุขดีอยู่แล้วแต่บางครั้งที่เห็นเพื่อนทยอยสละโสดกันไป แล้วได้เห็นคู่รักหวานชื่นอย่างหมื่นฟ้ากับที่รักจู๋จี๋กัน คนโสดอย่างเขาก็รู้สึกอิจฉาบ้าง แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาอยากรีบสละโสดตามไป


แต่เมื่อปีที่แล้ว...ความรักก็ได้เข้ามาทักทายเขาอีกครั้ง


อิมหนุ่มน้อยหน้าหล่อที่เรียนอยู่มหาลัยชั้นปีที่สองได้เข้ามาทักทายเขา เราสองคนมักจะบังเอิญเจอกันที่ร้านกาแฟแถวบ้านเป็นประจำ ทั้ง ๆ ที่เราไม่เคยคุยกันเลยสักครั้ง แต่กลับรู้สึกคุ้นหน้ากันเพราะความบังเอิญนี้


เพราะความที่เราคุยกันถูกคอ เฮียจึงตัดสินใจให้ไลน์กับน้องไปทันทีที่เจ้าตัวเอ่ยปากขอ หลังจากนั้นเราสองคนก็คุยกันมาเรื่อย ๆ เขาใช้เวลาศึกษาอีกฝ่ายมาสักระยะ ก่อนจะเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์จนกลายเป็นคนรัก


การคบแฟนผู้ชายคนแรกนั้นไม่ได้ทำให้เฮียรู้สึกตัดสินใจยากอะไร เพราะเพื่อนสนิทของเขาอย่างหมื่นฟ้าก็มีคนรักเป็นผู้ชายเหมือนกัน แล้วความรักของหมื่นฟ้ากับที่รักก็แน่วแน่และมั่นคงมาตลอด แต่เฮียไม่ได้หมายความว่า...เมื่อเพื่อนมีแฟนเป็นผู้ชาย และมีความรักที่ดีแบบนั้นแล้วเขาจะอยากมีแฟนเป็นผู้ชายบ้าง


แต่เขากลับมองลึกลงไปกว่านั้น พร้อมตกตะกอนความคิดว่า...กรอบของความรักนั้นไม่ได้มีเพียงแค่ ผู้ชายกับผู้หญิงหากแต่ความจริงแล้ว ความรักไม่มีกรอบหรือขอบเขตเลยต่างหาก


ความรักให้อิสระแก่เรา และทำให้ เรารู้จักรัก ความรักจึงเกิดได้ทั้งกับ ผู้ชายกับผู้ชายและ ผู้หญิงกับผู้หญิงมันเกิดขึ้นได้หมด...เท่าที่ใจเราปรารถนาที่จะรัก


แต่สิ่งที่ใจไม่ปรารถนาก็ได้เกิดขึ้นหลังจากที่เขาคบกับอิมไปได้ครึ่งปี เพราะเฮียจับได้ว่าอีกฝ่ายนอกใจไปคุยกับคนอื่น ทั้งยังเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้วหลายครั้ง นั่นจึงทำให้เขาตัดสินใจเลิกกับอิมทันที ทั้ง ๆ ที่ยังรักอีกฝ่ายอยู่เต็มหัวใจ


เฮียใช้เวลาเยียวยาหัวใจตัวเองอยู่นานหลายเดือน โดยมีเพื่อน ๆ และครอบครัวคอยเป็นกำลังใจให้ตลอด แล้วก็มีไอ้เรียวที่เป็นคนคอยพูดเตือนสติเขาในหลาย ๆ ครั้ง


จนกระทั่งเมื่อวานซืนที่คนรักเก่าโทรมาหาเขา อิมโทรมาขอโทษกับเรื่องทั้งหมดอีกครั้ง และบอกว่ายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม แต่เพราะเขาคิดถึงคำพูดหนึ่งของไอ้เรียวขึ้นมา มันเคยบอกเขาว่า อย่าปล่อยให้เขากลับมาทำร้ายมึงอีก เพราะเขาจะไม่ได้ทำร้ายแค่มึงคนเดียว แต่เขาจะทำร้ายทุกคนที่รักมึงด้วย


เพราะประโยคคำพูดของเพื่อนสนิทที่ทำให้เฮียตัดสินใจกดวางสายไปโดยไม่ตอบอะไรอีกฝ่ายเลย แล้วเมื่อวานไอ้โก้ที่เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทก็ส่งรูปของอิมกับผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งกอดกันอยู่ในร้านเหล้ามาให้เขาดูทางไลน์ มันเป็นตอนนั้นเองที่ทำให้เฮียรู้สึกว่า...


เขาแม่ง...ยังคิดว่ากูโง่อยู่เหมือนเดิม


เพราะไอ้เด็กเหี้ยอีกแล้วเหรอ?...ที่ทำให้มึงกลับไปแดกเหล้าหนัก ๆ อีก


เฮียยังคงเอาศีรษะพิงเบาะเหมือนเดิม แล้วมองรถหลายคันวิ่งผ่านไปด้วยความรวดเร็วจนกลายเป็นภาพเบลอ เออ...เมื่อวานซืนอิมโทรมาหากู


...


เพราะว่าเขาเอาเบอร์ใหม่โทรมาหากู กูไม่รู้ก็เลยรับสายไป


มันโทรมาหามึงทำไม?”


ถ้ากูพูดไป...กูก็กลัวมึงอ้วกจะพุ่ง


มึงอย่าบอกนะ...ว่ามันพูดว่ายังรักมึงอยู่


เฮียหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ย จะเดาเก่งไปไหน...


ไอ้สัด! กูรู้สึกเหมือนอ้วกจะพุ่งจริง ๆ


...


มันทำกับมึงขนาดนั้นแล้วยังกล้ามาบอกว่ารัก ไม่เรียกว่าตอแหลแล้วเรียกว่าอะไร?”


เรียกว่า เหี้ย...เหี้ยที่ไม่ได้หมายถึงชื่อกูอะ


ไอ้เรียวหัวเราะหึ ก่อนเอ่ย มึง...ไม่ต้องตลกตลอดเวลาหรอก


“…”


มึงแค่เป็นคนตลก ไม่ใช่ตัวตลก


...


ถ้าคนอื่นจะเห็นมุมเศร้า ๆ ของมึงบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก


เฮียหันไปมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเพื่อนสนิท ก่อนเอ่ย เพราะว่ากูคิดถึงคำพูดของมึง กูถึงไม่กลับไปเป็นไอ้โง่ให้เขาหลอกอีก


...


กูกดวางสายไปเลย...


แล้วมันโทรมาหามึงอีกไหม?”


ไม่โทร...แต่ไอ้เหี้ยโก้นี่สิ เหมือนรู้ว่าอิมกลับมาหากูอีก เมื่อวานแม่งถ่ายรูปอิมกับผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาให้กูดูเฮียแค่นหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ยต่อ ...แม่งกอดกันกลมเลย ไอ้สัด


เฮีย...กูถามจริง ๆ มึงยังรักมันอยู่ไหม?”


กูไม่ได้รักเขาแล้ว


...


...ที่มึงถามว่าเพราะอะไรที่ทำให้กูแดกเหล้าจนเมาเหมือนหมาขนาดนั้น มันไม่ใช่เพราะกูยังรักเขาอยู่หรอก แต่มันเป็นเพราะกูรู้สึกเจ็บใจมากกว่า


...


เจ็บใจที่ถูกหลอกมาตั้งนาน แล้วเขาก็ยังคิดจะกลับมาหลอกกูอีก เขาแม่งไม่สำนึกผิดอะไรเลย


...


จะให้กูบุกไปต่อยหน้าเขาถึงคอนโดให้หายเจ็บใจก็กลัวเขาสวนกลับแล้วจะสู้ไม่ได้ กูก็เลยเลือกไปแดกเหล้าแทน


ขนาดโดนกูกระทืบหน้าไปตั้งหลายทีนะ มันยังไม่สำนึกอีก


เป็นตอนนี้ที่เฮียยื่นมือไปฟาดที่ท่อนแขนของเพื่อนสนิทอีกครั้งจนดัง แปะ ก่อนเอ่ย ไอ้เรียว


อะไร?”


มึงอย่าไปกระทืบเขาอีกนะ


...


กูไม่ได้เป็นห่วงเขาหรอก แต่กูกลัวเขาจะแค้นฝังหุ่นแล้วกลับมาเอาคืนมึง


ก็ถ้ามึงห้ามกูเพราะเป็นห่วงไอ้เด็กเหี้ยนั่นนะ กูจะกระทืบมึงแทน


เฮียหัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ย มึง...


ไร?”


กูขอโทษนะ...


...


ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง


ไม่เป็นไร ครั้งนี้กูฟังเหตุผลของมึงแล้วก็พอเข้าใจได้


“…”


แต่ทีหลังไม่ต้องทนเจ็บใจหรอก ขอแค่มึงบอกกู...เดี๋ยวกูไปจัดการให้ถึงที่เลย


ใจเย็นเถอะพ่อ...อายุก็เพิ่งเท่านี้เอง จะรีบด่วนจากไปไหนอะ


ไอ้สัด...เรียวพูดปนหัวเราะ ก่อนเอ่ยต่อ ...ตอนกูแวะไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านมึง พ่อมึงบอกว่า...ถ้ามึงยังไม่สร่างเมา ก็ยังไม่ต้องพาไปส่งบ้าน


บ่งบอกเลยว่าป๊ารักกูมากกก


...


แล้วมึงตอบเขาไปว่าอะไร?...ไม่ปฏิเสธเขาอีกดิ


เออ...กูก็บอกไปว่าจะพามึงไปอยู่เพนเฮาส์กูก่อน


ป๊าไม่รู้หรอก...ว่ากำลังฝากลูกไว้กับผู้ชายร้ายกาจอย่างมึง


ไอ้เรียวหัวเราะในลำคอ ก่อนจะละมือข้างหนึ่งออกจากพวงมาลัย แล้วยื่นมือมาผลักหัวเขาเบา ๆ ปากดี อีน้ำแดง


อย่างอื่นก็ดีนะ ลองไหมจ๊ะ?”


ตีนกูก็รสชาติดีนะ มึงอยากลองไหมล่ะ?”


ไม่ล่ะจ้ะ แฮงก์ ๆ แบบนี้...ขอกินซุปของอาม่าดีกว่า


มึงรู้ไหม?...การที่มึงเป็นผู้ชายพูดจ๊ะจ๋าอะ มันทำให้มึงดูกวนตีนขึ้นหลายเท่าเลย


พอมึงพูดแบบนี้ กูก็รู้สึกปลดล็อกข้อสงสัยในใจเลย


ปลดล็อกอะไร?”


ก็ตอนที่พวกเราเรียนมัธยมอะ กูสงสัยว่าทำไมตัวเองถึงเรียกตีนเก่งที่สุดในกลุ่ม


...


ตอนนี้กูรู้แล้ว...มันเป็นเพราะกูพูดจ๊ะจ๋านี่เอง


ไอ้เรียวหัวเราะเบา ๆ พลางส่ายหน้า กูปวดหัวกับมึงจริง ๆ เลยอีน้ำแดง


เฮียมองใบหน้าของเพื่อนสนิทที่มีรอยยิ้มจาง ๆ ประดับอยู่บนใบหน้า เขาเผยรอยยิ้มบาง ๆ ตามอีกฝ่าย ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลงเพราะยังรู้สึกเวียนหัวอยู่บ้าง ทว่าเสียงเอ่ยเรียกของไอ้เรียวทำให้เขาเปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้ง


ไอ้เฮีย...


ว่าไง?”


พอมึงพูดถึงตอนที่เราเรียนมัธยม มันก็ทำให้กูคิดถึงวันนั้น…”


วันไหน?”


วันที่มึงวิ่งไปช่วยไอ้โก้จนเกือบโดนไม้หน้าสามฟาดหน้าไง


...


ไอ้เรียวนิ่งเงียบไปเพียงชั่วครู่ ก่อนจะละสายตาจากทางข้างหน้าแวบหนึ่ง แล้วหันมาสบสายตากับเขา แล้วมันก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า มึงช่วยรักตัวเองให้มากกว่านี้หน่อยได้ไหมวะ?”


...


อย่ารักคนอื่นมากกว่าตัวเอง


...


กูเห็นมึงรักคนอื่นมากกว่าตัวเองตลอดเลย


...


ทั้งเพื่อน ทั้งแฟน


...


แล้วเวลาเกิดอะไรขึ้น...คนที่พังคนแรกก็คือมึงเอง


...


ไม่มีใครพังไปกับมึงด้วยหรอก


...


เพราะทุกคนก็รักตัวเองทั้งนั้น


มึงพูดเหี้ยอะไรเนี่ย...กูจุกไปหมดเลย


เฮียพูดปนหัวเราะ เพราะสิ่งที่เพื่อนสนิทพูดนั้นช่างตลกร้าย คงเพราะเขาเป็นคนที่ทุ่มเทให้ทุกความสัมพันธ์เสมอ ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ในรูปแบบเพื่อนหรือคนรัก เฮียพร้อมจะเทความรักให้เต็มร้อยเสมอ แล้วสุดท้ายก็จบที่...ความรู้สึกพังทลายเพราะผิดใจกับเพื่อน หรือเจ็บเจียนตายเพราะโดนคนรักหลอกลวง


มันเป็นจริงอย่างที่ไอ้เรียวพูด...


กูไม่ตลก...


เออ กูรู้...


มึงจำที่กูเคยบอกว่ามึงเป็นคนใจดี เป็นคนง่าย ๆ อะไรก็ได้จนทำให้คนอื่นชอบเอาเปรียบมึงได้ปะ?”


เออ จำได้


ครั้งนั้นกูบอกมึงว่า...การที่มึงเป็นคนแบบนั้นมันไม่ผิดเลย มันดีด้วยซ้ำ แต่มึงแค่ต้องปรับใช้กับแต่ละคนเท่านั้นเอง คนไหนดูหัวหมอมึงก็ไม่ต้องใจดีด้วย ส่วนคนไหนพอโอเคก็ใจดีด้วยได้


แล้วมึงก็บอกกูอีกว่า...หัดปฏิเสธบ้าง ถ้ากูไม่อยากทำ ไม่ต้องตอบอะไรก็ได้ตลอด


เออ...แล้วมึงก็ทำตามที่กูแนะนำได้หมด


...


ครั้งนี้กูคิดว่ามึงก็น่าจะทำได้เหมือนกัน


“…”


เข้าใจที่กูพูดไหม?”


เฮียมองคนข้างกายที่มองท้องถนนข้างหน้า ก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ เออ...กูเข้าใจ


...


กูจะไม่กลับไปแดกเหล้าเมาเป็นหมาแบบนั้นแล้ว ถ้าเขากลับมาทำให้กูเจ็บใจอีก กูจะเอาขี้ไปปาที่คอนโดเขา แล้วก็วิ่งหนีออกมา


ไอ้เรียวหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วพูดว่า เออ ดี รู้ว่าสู้ไม่ได้ก็วิ่งหนีออกมา แล้วเดี๋ยวกูขับรถไปรับมึงเอง


เฮียอมยิ้ม แล้วค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง กูจะรักตัวเองให้มากขึ้น...อย่างที่มึงบอก



TBC


Talk


ตังค์ทวิตบอกไว้ว่า ถ้าไม่มีอะไรคลาดเคลื่อน วันที่ 19 ตังค์จะมาอัปให้อ่าน

พอข้ามเป็นวันที่ 19 ปุ๊บ ตังค์เลยมาอัปให้ตามสัญญานะ

ก็พยายามจะทำตามสัญญาให้ได้มากที่สุด เท่าที่นักเขียนคนหนึ่งจะพยายามได้เพื่อนักอ่านของเขา


*** ตังค์ขอลงตารางอัปตอนต่อ ๆ ไปหน่อยนะคะ ***

เดี๋ยววันที่ 21 - 22 พ.ย. ตังค์จะมาอัปตอนที่ 3 ให้นะคะ โดยแบ่งอัปเป็นวันละ 50% ค่ะ

แล้ววันที่ 23 - 24 พ.ย. ตังค์จะมาอัปตอนที่ 4 ให้ค่ะ โดยแบ่งอัปเหมือนเดิมเลย

ส่วนวันที่ 25 (วันเกิดตังค์เองคับ !) - 26 พ.ย. ตังค์ขอหยุดพักน้า

แล้วจะเริ่มอัปอีกทีวันที่ 27 ค้าบบ


ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ส่งให้กันนะคะ

ไม่ว่าจะทางทวิต เพจ และทางคอมเมนต์นี้ ตังค์ได้รับหมดเลยนะคะ

ขอบคุณจริง ๆ จากใจเลยค่ะ


ฝากคอมเมนต์และเล่น #รักแท้ของผมคือคุณ เป็นกำลังใจให้กันด้วยน้าา


รักเสมอ


25.15.66


Twitter : @SP251566


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.157K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,334 ความคิดเห็น

  1. #2269 Namkangnidy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 15:18
    นิสัยเราคือเหมือนเฮียเลยอะ เปะเลย
    #2,269
    0
  2. #1947 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 23:17
    เฮียน่ารักจัง
    #1,947
    0
  3. #1907 Zun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:23

    อ่านตอนนี้เฮียคล้ายตัวเรามาก รักและห่วงคนอื่น คนอื่นไม่ได้เป็นอย่างเรา ตอนนี้อายุมากชึ้นปรับตัวดีขึ้น อะไรไม่ใช่ก็ตัด ชอบจังงานเขียนของไรท์ ฟิลกูดทุกเรื่อง:D

    #1,907
    0
  4. #1876 PikazZA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:29

    งงเพื่อนที่เกินคำว่าเพื่อน

    #1,876
    2
    • #1876-1 PikazZA(จากตอนที่ 3)
      21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:30
      ไม่มีคำว่า *งง*สิ
      #1876-1
    • #1876-2 PikazZA(จากตอนที่ 3)
      21 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:30
      ไม่มีคำว่า *งง*สิ
      #1876-2
  5. #1731 mookba030 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:30
    แสนดีขนาดนี้หาได้จากที่ไหนอีกคะ555555
    #1,731
    0
  6. #1588 tarun_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 23:13
    เพื่อนไม่จริง
    #1,588
    0
  7. #1575 seem'these (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 18:22
    พี่เรียวแสนดีว่ะ
    #1,575
    0
  8. #1076 Xialyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 21:21
    มองคนข้างๆซิลูก
    #1,076
    0
  9. #628 ;เเมเนอร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 00:32
    พี่เรียวชอบพี่เฮียรึเปล่านะ ยังไงซิ
    #628
    0
  10. #617 KSnoey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 16:22
    อีน้ำแดงที่สดใสในวันนั้น ก็ต้องมีความเจ็บปวดเป็นธรรมดาเมื่อโตขึ้น
    #617
    0
  11. #606 BaiTong23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 15:58
    เรียวคือเฟรนโซนมากกก
    #606
    0
  12. #586 hh_9094 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 22:53
    เฮีย่ารักอ่ะ
    #586
    0
  13. #556 nan__nan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 13:13
    น่ารักกกกกก
    #556
    0
  14. #549 ilee2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 09:48
    เรียว รักบอกรัก ไปเลย 55
    #549
    0
  15. #514 071727 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 19:27
    ชอบค่ะ จะเปิดใจกันเมื่อไหร่ดีคะ เรียวรีบ ตัดสินใจ เปิดใจก่อนที่จะมีคนมาจีบน้ำแดงต่อนะ
    #514
    0
  16. #510 narayapaul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 13:08
    รักทุกเรื่องของไรท์เลยยย แล้วก็รู้สึกรักเฮียมาตั้งแต่เรื่องของกี่หมื่นฟ้า จนมาเรื่องของเฮียเองยิ่งรักกกกกกก
    #510
    0
  17. #426 BYeol 614 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 21:34
    ต่างคนต่างเป็นเซฟโซนซึ่งกันและกันนะ
    #426
    0
  18. #423 0818770547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 21:23

    ชอบๆๆคู่นี้นะคะอิน้ำแดงกับเรียวนะคะ

    ไรท ดูแลตัวเองด้วยค่ะ
    #423
    0
  19. #409 Strawberrybunny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 19:53
    เนี่ยยย เรียวเขาดีจริงๆเลยเนี่ยยยยย เฮียดูออกมั้ยนะ
    #409
    0
  20. #387 0952638821 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 14:48
    ขอมอบเพลง ติดตลก ให้คุณเลยค่ะคุณน้ำแดงงงงง
    #387
    0
  21. #386 Nisa_9397 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 13:41
    มันยังดูอีกยาวนานจัง
    #386
    0
  22. #385 nun__nutty (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 13:38
    พี่เรียวนี่น่ารักจริงๆเลยยยย
    #385
    0
  23. #384 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 21:37
    กลิ่นความรักลอยฟุ้งเลยยย แต่พอดีกลิ่นอ้วนมันกลบเลยต้องหยุดฟินไปก่อน 555555 พี่เรียวโตครจะใส่ใจแถมยังสปอยล์เฮียเก่งอีกอ่ะ งื้อออออ~~~
    #384
    0
  24. #383 ChotikanKetpimol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 21:10
    กลิ่นของความรักความรู้สึกดีๆมันลอยออกมาจากตัวหนังสือให้เราสัมผัสได้เลย
    #383
    0
  25. #382 KIiGeE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 20:54
    รอวันเห็นเค้าจีบกัน
    #382
    0