End - [Pre-Order 18 เมษา - 15 มิถุนา 64] Real Love #รักแท้ของผมคือคุณ [YAOI]

ตอนที่ 23 : Chapter 22 [ครบค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 646 ครั้ง
    2 เม.ย. 64



Chapter 22


รู้สึกยังไง?”

เรื่อง?”

ผมหันมองคนข้างกาย แล้วจึงเอ่ยถามหมื่นฟ้ากลับไป ก่อนจะยกมวนสีขาวขึ้นจรดริมฝีปาก เพื่อนสนิทยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ แล้วพูดขึ้น...

เรื่องที่ไม่ต้องดูแลลูกค้าในร้าน แต่ต้องมานั่งคุมแฟนแดกเหล้า

ผมปล่อยกลุ่มควันสีขาวให้เป็นอิสระ หัวเราะในลำคออย่างสุขใจ ก่อนเอ่ย กูก็ลองมาคิด ๆ ดูแล้ว ถ้าบอกว่ามาคุม กูก็กลัวเขาจะรู้สึกอึดอัดว่ะ

...

งั้นก็อย่าเรียกว่ามานั่งคุมเลย แต่ให้เรียกว่ามาคอยดูแลเขาดีกว่า

หมื่นฟ้าส่ายหน้าเบา ๆ พลางยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกดื่ม ก่อนเอ่ย กรณีของอีน้ำแดง เรียกว่ามาคุมถูกแล้วพูดเสร็จ เพื่อนสนิทก็พยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะเหล้าที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ที่มีบรรดาเพื่อน ๆ ยืนเต้นกันอย่างเมามัน

แต่คนที่โดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมายคงเป็น เฮียหรือ อีน้ำแดงที่ออกสเต็ปแดนซ์ราวกับเป็นนักเต้นเท้าไฟ ผมเผลอยิ้มขณะมอง แฟนตัวเองเต้นท่า ดึงดาวโดยมีเสียงโห่ร้องชอบใจและเสียงปรบมือจากเพื่อน ๆ ที่อยู่ล้อมรอบเจ้าตัว

ถ้าเฮียไม่ได้เต้นท่านี้ในร้าน Your Sky แล้วไปเต้นท่านี้ที่ร้านอื่น ผมคิดว่า ความเสี่ยงที่จะโดนกระทืบคงมีสูงมาก เพราะเวลาที่เจ้าตัวเต้นแบบนี้ คนอื่นคงมองว่า เฮียกำลังเรียกตีนอยู่แต่สำหรับคนเป็นแฟนอย่างผมแล้ว

ก็กวนตีนแหละ

แต่มันก็เป็นตัวเขาไง

ก็น่ารักดี...

ตอนนี้ผมเลยค่อนข้างเข้าใจประโยคคำพูดของหมื่นฟ้าแล้ว เพราะฉะนั้นจึงพูดแค่ว่า มาคอยดูแลอย่างเดียวไม่ได้ แต่ต้องพูดว่า มาคอยคุมไม่ให้เมียโดนตีนด้วย

ถ้าถามว่ากูรู้สึกยังไงน่ะเหรอ

ผมหยุดเว้นช่วงเพื่อครุ่นคิด เพราะอยากให้คำตอบที่ลึกซึ้งและครอบคลุมทุกความรู้สึกแก่เพื่อนสนิท แล้วในขณะที่ผมมองคนรักอยู่นั้น รอยยิ้มที่แสนมีความสุขของเขาก็ทำให้ผมเอ่ยออกไป...

กูเคยรู้สึกว่า...มันเสี่ยงฉิบหายเลย ที่เราเอาความรู้สึกของตัวเองไปผูกไว้กับใครสักคน

“…”

เพราะถ้าเราทำแบบนั้น เราจะสุขหรือทุกข์ก็ขึ้นอยู่กับเขาแล้ว

“…”

แต่พอคนที่กูรักเป็นเฮีย...

“…”

กูกลับรู้สึกว่า...ต่อให้มันเสี่ยงฉิบหาย กูก็จะตัดสินใจทำแบบนั้น

“…”

เพราะถ้ากูไม่มีเขาอยู่ในชีวิต กูก็เหมือนไม่เหลืออะไรแล้ว

“…”

ในวันที่กูรักเขา...กูก็ให้เขาไปทั้งหมดที่มีแล้ว

...

ให้ไปทั้งหมดเลยจริง ๆ

เรื่องนี้...กูเชื่อ แล้วก็เข้าใจได้

...

เพราะกูก็ให้ที่รักไปหมดแล้วเหมือนกัน

ผมเผยรอยยิ้มบางเบาพลางพยักหน้าน้อย ๆ แล้วคิดว่า ก็คงมีแค่พวกคลั่งรักเท่านั้นที่เข้าใจกันบทสนทนาของคนคลั่งรักอย่างพวกเราคงดำเนินต่อไป ถ้าหากเสียงเพลงไม่ถูกดับลงอย่างน่าแปลกใจ แล้วแทนที่ด้วยเสียงของใครบางคนที่เอ่ยเรียกชื่อผมออกไมโครโฟน เมื่อละสายตาจากหมื่นฟ้าแล้วหันไปมองทางเวที ผมก็เห็นไอ้โก้ยืนถือไมค์พูดเสียงใสอยู่

คุณเรียวครับ...

“…”

วันนี้เป็นวันดีของคุณสองคนนะครับ คุณจะไม่ร้องเพลงมอบให้คนรักของคุณหน่อยเหรอครับ

...

คุณจะน้อยหน้าหมื่นฟ้ากับพันลี้ไม่ได้นะครับ

ไอ้เหี้ยโก้หางานให้กูแล้วผมพูดขึ้น ก่อนจะหันกลับมามองคนข้างกาย เพราะได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของหมื่นฟ้า

สักเพลง...เพื่อเมียมึงหมื่นฟ้าเอ่ยพลางพยักพเยิดหน้าไปทางเวที

ผมส่ายหน้าพลางหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอาบุหรี่มวนสีขาวที่เหลืออยู่เกือบครึ่งไปปักลงบนกระถางทราย แล้วผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะหลุบตาลงมองเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีดำกับกางเกงยีนสีขาวที่สวมใส่อยู่ เมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าของตัวเองเรียบร้อยดีแล้ว ผมก็สาวเท้าเดินไปทางเวที

แต่ทว่าคนซ่าของผมกลับเดินมาดักข้างหน้า แล้วยกมือทั้งสองข้างขึ้นโบกไปมา ราวกับบอกว่า ไม่เป็นไรพอผมเริ่มขมวดคิ้ว เขาจึงเอ่ยขึ้น...

แฟนไม่ชอบร้องเพลง เฮียรู้...

“…”

ไม่ต้องขึ้นไปร้องหรอก เดี๋ยวเฮียจะขึ้นไปต่อยปากไอ้โก้เอง

ผมอมยิ้มขณะมองแฟนตัวเอง ก่อนเอ่ย เพื่อคุณ...เรียวทำได้ทุกอย่างแหละ

“…”

ทุกอย่างเลยครับผมเอ่ยคำสุดท้าย ก่อนจะโน้มหน้าลงประทับจูบบนหน้าผากขาวเนียน แล้วจึงสาวเท้าเดินไปที่เวทีต่อ

เมื่อเดินขึ้นมาถึงบนเวทีตามคำเชิญของไอ้โก้ มันก็ยื่นไมค์ที่ถืออยู่ให้ผมทันที ผมรับไมค์ไว้แล้วเตรียมเปิดปากด่า ทว่ามันรู้ตัวเสียก่อนจึงรีบสาวเท้าหนีลงเวทีไป

ตอนนี้จึงเหลือแค่ผมกับนักดนตรีที่อยู่บนเวที แล้วมือคีย์บอร์ดประจำร้านก็เอ่ยถามขึ้น ร้องเพลงอะไรดีครับ คุณเรียว?”

หากให้ตอบตามความจริง...

ผมไม่รู้เลยว่าจะร้องเพลงอะไรให้เขาดี

แต่...ทุกครั้งที่ผมได้สบตากับเฮีย

จากที่ไม่มีคำตอบอยู่ในหัว

มันก็จะมีคำตอบเกิดขึ้นในใจเสมอ

ผมละสายตาจากนักดนตรี แล้วหันไปสบตากับคนรักที่ยืนอยู่หน้าเวที เราสบตากันอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนผมจะเอ่ยขึ้น ร้องเพลง โอ๊ย โอ๊ย ครับ

ฮิ้ว~”

เพลงของคนคลั่งรักเหี้ย ๆ เลย

ทั้งเสียงร้องแซวและประโยคคำพูดของเพื่อน ๆ ทำให้ผมหลุดยิ้มออกมา ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงชวนคนรักให้ขึ้นมายืนบนเวทีด้วยกัน

แน่นอนว่าคนซ่าของผมไม่เคยอายหรอก เขาก้าวเท้าขึ้นมาบนเวทีโดยมีผมช่วยจับประคอง และมีเสียงโห่ร้องชอบใจของบรรดาเพื่อน ๆ ช่วยผลักดันเจ้าตัว เฮียจึงได้ขึ้นมายืนบนเวทีกับผม

ในตอนที่ทำนองเพลง โอ๊ย โอ๊ยเริ่มบรรเลงขึ้นอย่างนิ่มนวล ผมก็คว้ามือของคนรักมากุมไว้แน่น เฮียเผยรอยยิ้มที่ทำให้ผมตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับผมเป็นคนโง่งมงายที่ขอเฝ้ามองแค่ดอกทานตะวันอย่างเขาไปตลอดชีวิต

ผมยิ้มขณะสบตากับเฮีย...

ก่อนเอื้อนเอ่ยบทเพลง...

ตั้งแต่วันที่ฉันได้คุย เคียงคู่สองคนกับเธอครั้งก่อน กลับมานอนครวญครางละเมอ คอยพร่ำหาเธอเหมือนจะอ้อนวอน เกิดอะไรขึ้นมาละเออ มันอยากรู้นัก เปลี่ยนฉันไปจากเดิม โอ๊ย...

ฮิ้ว~”

เสียงร้องแซวของทุกคนไม่มีผลต่อผม

แต่กลับมีผลต่อเฮีย...

มันทำให้เขายิ้มกว้างขึ้น

...ขณะสบตากับผม

จะเป็นเพียงแววตาของเธอทั้งคู่ฉายมาสะกดรึเปล่า อาจเป็นดาวดวงใดใช้เธอมาหลอกเล่นกล เป็นไปไม่ได้

...

ออกจะงงคงเป็นเพราะเธอทำสับสน โอ๊ย เดี๋ยวอยากรัก เดี๋ยวอยากลืม โอ๊ย โอ๊ย…”

“…”

ทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะเธอ…”

“…”

เธอทำให้ฉันรักเธอก่อน ไม่อาจถอน หัวใจมันคอยแอบ ๆ มองแบบซึ้ง ๆ เธอทำให้ฉันหลงใจอ่อน นอนกอดหมอนทุกคืน จะทนได้นานสักเท่าไร หากคิดถึง โอ๊ย โอ๊ย...

และก่อนจะร้องเพลงท่อนถัดไป...

ผมก็เอามือของเขาที่กุมไว้มาแนบอก

สบตากับเขาอยู่แบบนั้น

แล้วโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กัน

แนบหน้าผากของตัวเองกับหน้าผากของเขา

เพื่อบอกความในใจว่า...

อยากจะกินกลืนเธอทั้งตัว ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว

...

กดอารมณ์ทนไปไม่ไหว ใจมันหวิวหวาม ไม่เจอคงขาดใจ โอ๊ย โอ๊ย...

...

โอ่ย โอ๊ย คิดถึงจังเธอ...

คนรักของผมยิ้มกว้าง...

เขาหลับตาลงขณะที่เราอยู่ใกล้ชิดกัน

ผมจึงลดมือที่ถือไมค์ลง แล้วเอ่ยออกไป...

รักนะครับ

“…”

รักน้องน้ำแดงนะ

คำพูดของผมเรียกเสียงหัวเราะจากเขาได้เป็นอย่างดี เฮียลืมตาขึ้นแล้วเอ่ยถาม อ้าว ไม่เรียกอีน้ำแดงแล้วเหรอ?”

ไม่แล้ว ตอนนี้เรียกเมียว่าอีไม่ได้แล้ว...ผมหัวเราะในลำคอพลางผละใบหน้าออกจากหน้าผากของเขา ก่อนเอ่ยต่อ ...ต้องพูดเพราะ ๆ กับเมีย เดี๋ยวไม่เจริญ

แค่แฟนเหอะ มึงยังไม่ได้ล่อกูเลยเฮียพูดปนหัวเราะ

คืนนี้เลยปะละ?”

เรามันอย่างนี้อะ...

...

ชอบลากเข้าเรื่องอย่างว่าตลอด

ผมหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ย คนที่ชอบลากเข้าเรื่องทะลึ่งเป็นเรียวหรือคุณ ลองคิดดูดี ๆ

อ้าว...ไม่ต้องเถียงกันแล้วโน่ตะโกนแทรกขึ้น

...

พ่อมึงเปิดห้องหลังร้านไว้ให้แล้ว

...

เชิญไปล่อกันหลังร้านเลยจ้า~”

ไอ้หน้าเหี้ยโน่! มึงแม่งจัญไรจริง ๆเฮียพูดขึ้น

ประโยคคำพูดของเฮียเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน ผมใช้มือข้างหนึ่งลูบหลังคนรักแผ่วเบาเพื่อให้เขาใจเย็นลง ก่อนโน้มหน้าเข้าไปกระซิบเบา ๆ

ลงจากเวทีกันไหมครับ?”

เฮียละสายตาจากไอ้โน่ ก่อนหันกลับมามองผม แล้วส่งยิ้มเจื่อน ๆ มาให้ ยังไม่ลงได้ไหมอะ?”

ทำไมล่ะครับ?”

ไหน ๆ ก็ขึ้นมาบนเวทีแล้ว ขอร้องสักเพลงก็แล้วกัน

ผมหลุดหัวเราะออกมา เพราะรู้ดีว่าเขาชอบร้องเพลงมาก แม้เสียงร้องของเขาจะฟังไม่ค่อยรื่นหูก็ตาม โอเคครับ

เรียวลงไปก่อนนะ...เดี๋ยว เมียขอร้องเพลงก่อน

ผมเลิกตาโตเมื่อได้ยินคำว่า เมียจากปากเขา เฮียยกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดปาก ทำท่าคล้ายว่าตัวเองเผลอพูดคำนั้นโดยไม่ตั้งใจ

ทั้งที่จริง ๆ เขาตั้งใจนั่นแหละ

ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำหน้าดุ ๆ ก่อนจะยกนิ้วขึ้นชี้เขา ทำซ่าอีกแล้วนะ~”

เฮียหัวเราะจนตาหยี แล้วพยักหน้าน้อย ๆ โอเค ๆ เดี๋ยวคุณค่อยกลับไปฟัดเฮียที่บ้านละกัน

...

ตอนนี้ขอร้องเพลงก่อน...

ผมหัวเราะในลำคอด้วยความเอ็นดู ก่อนจะโน้มหน้าลงไปกดจมูกหอมแก้มคนรัก แล้วลงจากเวทีตามคำขอของเขา

ผมเดินกลับมานั่งลงข้าง ๆ หมื่นฟ้าเหมือนเดิม ก่อนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นน้องที่รักยืนอยู่หน้าเวทีพร้อมรอยยิ้มสดใส คุณเขาของมึงดูมีความสุขมากเลยนะ

อือ...คุณเขาชอบคนซ่าของมึงมาก

“…”

ใคร ๆ ก็ชอบคนซ่าของกูทั้งนั้นแหละ

ผมเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แล้วหันไปมองทางเวที จึงเห็นทุกคนช่วยเฮียเลือกเพลงอยู่ แล้วก็ดูเหมือนว่าจะจบลงที่เพลง คาถามหานิยมที่เป็นเพลงประจำตัวของเจ้าตัว

เอาเพลงนั้นแหละ เพลงประจำตัวของมึงอะโก้เอ่ย

ความจริงมันไม่ใช่เพลงประจำตัวของกูหรอก แต่ป๊ากูชอบเปิดให้ฟัง กูก็เลยร้องได้

เออ ๆ...นั่นแหละ ร้องเลย ๆ

ร้องเลยครับพี่เฮีย รักรอฟังอยู่

ใกล้ด้วยครับ

นะโมด้วย นะโมยังไม่เคยฟังพี่เฮียร้องเพลงเลย

ถ้านะโมได้ฟังแล้วจะติดหู...โน่เอ่ย

หลอนติดหูเลยครับสินพูดเสริม

พอได้ยินบทสนทนานั้น ผมเลยตะโกนเสียงดัง ไอ้เหี้ยสิน! อย่าว่าเมียกู

สินรีบหันมายกมือไหว้ขอโทษผม แล้วเอ่ยขึ้น ขอโทษคร้าบ~”

...

ขอโทษที่จาบจ้วงเมียมึงคร้าบ

ทุกคนพากันหัวเราะร่วน ก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับคนบนเวทีเหมือนเดิม...

งั้นเอาเพลงนี้นะ

เออ...ร้องเลย

โอเค!”

เฮียหันไปพยักหน้ากับนักดนตรีที่อยู่ด้านหลัง ก่อนจะยกไมค์ขึ้นจ่อริมฝีปาก แล้วจึงเปล่งเสียงร้องออกมา...

โอม~~~~~~~”

“…”

“…จะเป่าคาถามหาละลวย ดลหัวใจ เรียว ให้มาหลงเสน่ห์…”

เฮ้ย ๆ ไม่ได้ ๆ

เนื้อเพลงเดิมไม่ใช่แบบนี้เว้ย

อ้าวเหรอ ๆ...โทษที ๆเฮียทำหน้าตกใจ ก่อนเอ่ยต่อ ...ช่วงนี้หายใจเข้าหายใจออกก็คิดถึงแต่เรียว กูก็เลยเผลอร้องไปแบบนั้น

โอ๊ยยยยยย หมั่นไส้ว่ะ ไอ้สัด

ผมหลุดหัวเราะออกมา ยอมรับเลยว่า ชอบใจที่เฮียก็คลั่งรักผมไม่เบาเหมือนกัน แล้วผมก็ฝืนเก็บรอยยิ้มไว้ไม่ไหว เพราะการที่รู้ว่า เมียรักผมมากมันทำให้รู้สึกชื่นใจมากจริง ๆ

ไอ้เรียว…”

ผมหันมองคนข้างกาย ก่อนเอ่ย อะไรไอ้ฟ้า?”

เปิดคณะตลกให้เมียมึงเถอะหมื่นฟ้าพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

เมียกูน่ารักเนอะ

ไอ้สัด...หลงเมียจนตาบอดหูดับ

ผมหัวเราะชอบใจ ก่อนจะหันกลับไปมองทางเวทีเหมือนเดิม จึงเห็นเฮียเริ่มร้องเพลงใหม่อีกครั้ง...

โอม~~~~~~~”

“…”

...จะเป่าคาถามหาละลวย ดลหัวใจคนสวย ให้มาหลงเสน่ห์ ทั้งสาวใหญ่ สาวเล็ก ทั้งนางเอกลิเก ทั้งแม่ค้าหาบเร่ ทั้งที่อยู่โรงงาน

...

โอม~~~~~~~”

“…”

“…จะเสกคาถา ลงนะหน้าทอง ให้ฉันมีชื่อก้อง อยู่ทั่วทุกมุมบ้านอย่าให้ต้องอกหัก ให้คนรักนาน ๆ เป็นขวัญใจชาวบ้าน ทั่วถิ่นฐานเมืองไทย

ผมปรบมือแล้วเอ่ยชมคนรักเสียงดัง เก่งมากครับ...

ไม่ต้องเป่าคาถาใส่ผมหรอก...

แค่นี้ผมก็หลงคุณจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว...


#รักแท้ของผมคือคุณ


โอม~~~~~~~”

ครับ โอมครับ...ผมใช้แขนเพียงข้างเดียวประคองร่างของคนเมาไว้ แล้วใช้มืออีกข้างเปิดประตูเพนต์เฮาส์ส่วนตัว คนดี ยืนดี ๆ หน่อย

จะเป่า...ปู๊ด~”

ดูเหมือนคนเมายังติดลมกับงานปาร์ตี้อยู่ เฮียร้องเพลง คาถามหานิยมแล้วหัวเราะอย่างมีความสุข ผมหลุบตาลงมองใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาเรียวรีเริ่มหรี่เล็กลงจนแทบปิดสนิท ริมฝีปากสีชมพูธรรมชาติขยับยุกยิกตลอดเวลา

ผมหัวเราะ หึก่อนเอ่ย มันเขี้ยวฉิบหายเลย

จะเป่า...อื้ออ...

ครับ เข้าไปเป่าในห้องเนอะ เดี๋ยวเรียวพาเข้าไปเป่าต่อในห้อง

ผมพูดเอาใจคนเมาที่เริ่มจะงอแง แล้วประคองร่างของคนรักเข้ามาภายในห้อง ผมใช้เท้าข้างหนึ่งดันประตูปิด เพราะมือทั้งสองข้างโอบเอวเฮียไว้อยู่

เมื่อประตูปิดสนิทแล้ว ผมจึงตัดสินใจอุ้มคนรักทันที แล้วพาเข้าไปในห้องนอน เฮียก็เอาแต่ร้องเพลงพึมพำไปตลอดทาง ผมที่หลุบตาลงมองเขาก็อดมันเขี้ยวไม่ได้ จึงโน้มหน้าลงไปกดจมูกหอมแก้มจนดังฟอด ก่อนจะวางเขาลงบนเตียงนุ่มอย่างเบาแรง

ผมทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ คนรัก ก่อนเอ่ย เฮีย...

จ้ะ เฮียเองจ้ะ มากับเรียวแล้วก็มากับเรียว~”

ผมยิ้มน้อย ๆ ก่อนเอ่ย ครั้งนี้มากับเรียวคนเดียวเลยนะ

โอม~~~~~”

เมาเป็นหมาเลยไอ้ตูด...ผมพูดพลางส่ายหน้าขณะมองเจ้าตัว ตอนนี้เปลือกตาสีอ่อนปิดสนิทแล้ว มีเพียงแค่ริมฝีปากสีชมพูที่ยังขยับยุกยิกเหมือนเดิม

เรียว~”

ครับ ว่าไงครับ?”

อื้ออ...น้องน้ำแดงรักเรียวนะจ๊ะ

ผมยิ้มบางเบา แล้วคิดว่า ที่เขาบอกกันว่า...คนเมามักจะพูดความจริงเห็นทีคราวนี้...ผมคงจะเชื่อประโยคคำพูดนั้นได้อยู่

พอมอง ๆ เฮียแล้ว ผมก็รู้สึกมันเขี้ยวแฟนตัวเองขึ้นมาอีก คิดอยากฟัดแก้มอีกสักครั้ง จึงโน้มหน้าลงไปหมายฟัดแก้มหอม ๆ ทว่าโทรศัพท์ที่สั่นแจ้งเตือนอยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ทำให้ทุกอย่างหยุดชะงัก

โทรศัพท์ถูกล้วงออกมาจากกระเป๋ากางเกง เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอก็ถึงกับลุกขึ้นยืนทันที แล้วสาวเท้าเดินออกไปตรงระเบียงห้อง ผมมองชื่อ ม้าบัวอยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะกดรับสาย...

ครับม้า

[กลับบ้านกันหรือยังลูก?]

กลับแล้วครับ เรียวพาเฮียมานอนที่ห้องแล้วครับ

[อ๋อ ดีแล้ว ๆ ม้าก็เป็นห่วงอยู่]

ม้ากับป๊าไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เรียวจะดูแลเฮียอย่างดีเลยครับ

[ม้าไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นหรอก เพราะรู้ว่าเรียวดูแลเฮียดีอยู่แล้ว แต่ที่ม้าห่วงตอนแรกก็เรื่องขับรถ]

“…”

[กลัวเมาทั้งคู่แล้วขับรถกลับไม่ไหว]

อ๋อ เรียวไม่ได้ดื่มครับ เฮียดื่มคนเดียว

[ดีแล้วจ้ะ]

เวลาดื่ม ปล่อยให้เมาทั้งคู่ไม่ได้หรอกครับม้า ต้องมีคนหนึ่งไว้อยู่ดูแลกัน

[ได้ยินแบบนี้ม้าก็สบายใจแล้ว]

ฝากบอกป๊าด้วยนะครับ...ว่าไม่ต้องเป็นห่วง

[จ้ะ]

“…”

[แล้วเฮียเมามากเลยเหรอ?]

ก็...ผมเอ่ยกับปลายสาย ก่อนจะเหลือบมองไปที่เตียงนอนภายในห้อง แล้วก็เห็นเฮียกำลังพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง ...เมาพอสมควรเลยครับ

[อ๋อ...]

ม้าครับ เดี๋ยวเรียวขอตัวไปดูเฮียก่อนนะครับ

[อะ อ๋อ ตามสบายเลยจ้ะ]

ครับ

ผมเอ่ยตอบด้วยประโยคสั้น ๆ ก่อนจะวางสายจากแม่ของคนรัก แล้วรีบสาวเท้ากลับเข้าไปในห้องนอน ผมเดินไปหยุดยืนตรงหน้าคนที่นั่งหลับตาอยู่ ร่างของคนเมาโอนเอนเล็กน้อยเหมือนกำลังจะเสียการทรงตัวในไม่ช้า

ผมเผยรอยยิ้มบางเบาอย่างเอ็นดู ทิ้งตัวนั่งคุกเข่าตรงหน้าเขา แล้วยื่นมือทั้งสองข้างไปจับมือของคนรักไว้ ใช้นิ้วหัวแม่มือลูบหลังมือของเขาเบา ๆ เพื่อเรียกสติ

คนดี...

“…”

ลุกขึ้นมาทำไมครับ?”

ผมรู้...ว่าเขาไม่รู้เรื่องหรอก

แต่ถึงอย่างนั้น...ผมก็ยังอยากพูด อยากถาม อยากคุยกับเขาดี ๆ

เรียว...

ว่าไงครับ?”

รอยยิ้มบาง ๆ ค่อย ๆ ระบายขึ้นบนใบหน้าแดงก่ำ จากนั้นเปลือกตาสีอ่อนจึงเลิกเปิดขึ้น ในแววตาของอีกฝ่ายฉ่ำไปด้วยน้ำ เราสบตากันอยู่เพียงชั่วครู่ก่อนเฮียจะเอ่ยเสียงแผ่ว...

เฮียรักเรียว

ครับ เรียวรู้...

“…”

เรียวก็รักเฮียนะ

เขายิ้ม...เป็นรอยยิ้มแสนน่ารักที่ทำให้ผมหลงรักจนหมดหัวใจ มือเรียวทั้งสองข้างชักออกจากมือของผม แล้วยกขึ้นมาจับประคองใบหน้าของผมไว้

เดี๋ยว...เดี๋ยวจะเป่าคาถาหนึ่งให้...

ผมหัวเราะในลำคอขณะมองเขา ก่อนเอ่ย โอเคครับ

“…”

แต่เป่าคาถาเสร็จแล้ว คุณต้องยอมให้เรียวเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นะ จะได้นอนสบาย ๆ

จะเป่าแล้วนะ…” เฮียพูดพึมพำเบา ๆ

โอเคครับผมพูดปนหัวเราะ แม้บทสนทนาของเราจะดูไปคนละทิศคนละทาง แต่ผมก็ยังพยายามจะสื่อสารกับเขา ผมคิดว่าคงไม่มีใครพยายามสื่อสารกับคนเมาเหมือนผมหรอก

แต่ที่ทำแบบนี้ก็เพราะว่า รักมากไง

โอม~~~~~” เฮียลากเสียงยาว โน้มหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ผม แล้วพูดต่อ ...จงรักจงหลงเฮีย จงรักจงหลงแต่เฮียคนเดียว

...

โอม~~~~~ จงรักจงหลงเฮียจนโงหัวไม่ขึ้น

...

เพี้ยง!”

ผมอดหัวเราะไม่ได้ จึงปล่อยให้ตัวเองได้หัวเราะออกมา เฮียใช้มือข้างหนึ่งลูบศีรษะผมเบา ๆ แล้วเอ่ย...

เรียว~”

ครับ?”

...เจ้าเรียวต้องเชื่อเมียนะ ถึงจะเจริญ

ครับ เจ้าเรียวจะเชื่อฟังเฮียทุกอย่างเลยนะ

อึก...เฮียทำท่าสะอึก แล้วพยักหน้าเบา ๆ “…ดี ๆ

แต่ตอนนี้...คุณต้องยอมให้เรียวเช็ดตัวให้ก่อน

เรียว...

ครั้งนี้ผมไม่ได้เอ่ยตอบ แต่ทำเพียงแค่สบตากับเขา มือเรียวทั้งสองข้างจับประคองใบหน้าผมไว้เหมือนเดิม ก่อนที่ใบหน้าแดงก่ำจะโน้มเข้ามาใกล้ ๆ

ใกล้จนริมฝีปากของเราสองคนเกือบสัมผัสโดนกัน...

การกระทำอย่างไม่รู้สติของเฮียส่งผลให้หัวใจของผมเต้นผิดจังหวะ แล้วมันก็เสียงดัง ตึก ตัก ตึก ตักอยู่ในโสตประสาท ผมกลืนน้ำลายลงคอขณะเลื่อนสายตาลงมองริมฝีปากของคนรัก

พลางคิดห้ามใจตัวเอง...

ใจเย็นไว้ ไอ้เรียว

ตอนนี้เฮียเมาอยู่

แต่...ให้ตายเหอะ!

กับเฮีย...เรื่องห้ามใจ

มันโคตรยากเลย

อยาก...จูบ...คนเมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ใช้สายตาเย้ายวนขณะมองผม

คุณ...

สมองของผมสั่งให้บอกเขาว่า คุณเมาอยู่...นอนพักเถอะแต่ก็ปฏิเสธคำร้องขออย่างปรารถนาของหัวใจไม่ได้เลยว่า เรียวก็อยากจูบคุณเป็นเพราะสมองกับหัวใจกำลังตีกันอย่างหนัก ผมเลยตัดสินใจนิ่งเงียบเพื่อตั้งสติก่อน

แต่แล้ว...

สติของผมก็แตกกระเจิง

ตอนที่เฮียหลับตาลงช้า ๆ แล้วเริ่มประทับจูบลงบนริมฝีปากผมแผ่วเบา ผมได้กลิ่นแอลกอฮอล์เจืออยู่ในลมหายใจและริมฝีปากของเขา รสจูบของเราควรจะมีรสขมเหมือนกับเหล้าที่เฮียดื่ม...

....แต่ทว่า จูบแรกของเรากลับนุ่มนวล อ่อนหวาน และละมุนละไม จูบที่เขาป้อนให้ค่อย ๆ ซึมลึกลงไปในใจผมอย่างช้า ๆ ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นแล้วจับประคองใบหน้าเขาไว้ ก่อนจะจูบตอบอย่างอ่อนโยน

หวังให้จูบครั้งแรกของเราติดตรึงในใจตลอดไป ถึงแม้พรุ่งนี้เขาอาจจะลืมความรู้สึกเหล่านี้ไปจนหมดสิ้น แต่ผมจะเป็นคนเล่าให้เขาฟังเองว่า...

จูบแรกของเรา...

มันคือจูบที่สัมผัสได้ถึง ความรัก

ความรักของผมกับคุณ

ในตอนที่เฮียกำลังถอนจูบออก ผมที่ยังกอบโกยความหอมหวานจากเขาได้ไม่หนำใจก็เผลอเกเรใช้ฟันขบกัดริมฝีปากล่างของเขา ดึงรั้งขอร้องว่า อย่าเพิ่งจากไปก่อนจะประกบจูบต่อ

เมื่อริมฝีปากสีชมพูถูกดูดดึงจนบวมเจ่อ ผมถึงยอมพรากจากรสจูบที่แสนโปรดปราน เฮียค่อย ๆ เคลื่อนใบหน้าออกห่าง แล้วสบตากับผมอยู่เพียงชั่วครู่...

เฮียรักคุณ

“…”

รักเรียว

ผมยิ้มแล้วยื่นหน้าไปจุ๊บริมฝีปากที่ยังบวมฉ่ำอยู่ ก่อนเอ่ย รักน้องน้ำแดงเหมือนกันครับ

เฮียแย้มยิ้มอ่อนโยน แล้ววาดแขนทั้งสองข้างโอบกอดผมไว้ วางคางเกยบนไหล่ พูดพึมพำไม่เป็นภาษา ผมอมยิ้มน้อย ๆ แล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบหลังเขาเบา ๆ

ผมทำแบบนั้นอยู่ไม่นาน ก่อนจะหันมองคนในอ้อมกอด ถึงได้รู้ว่าเฮียผล็อยหลับไปแล้ว ผมหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนเอ่ย...

พรุ่งนี้ตื่นมา...คุณจะลืมจูบแรกของเราไหมนะ?”

...

แต่ถึงลืมก็ไม่เป็นไร

“…”

เดี๋ยวเรียวจะเล่าให้คุณฟังเอง...ว่าจูบแรกของเราเป็นยังไง

เพราะเรียวจะไม่มีวันลืม จูบแรกของเรา


#รักแท้ของผมคือคุณ


เหี้ยเอ๊ยยยย...

ปวดหัวเหี้ย ๆ เลย ;_________;

นอกจากอาการปวดหัวอย่างร้าวรานกับความรู้สึกพะอืดพะอมอยากอาเจียนแล้ว คงไม่มีอะไรปลุกผมให้ตื่นหลังจากดื่มมาอย่างหนักหน่วงได้ ผมปรือตาตื่นพลางยกมือขึ้นกุมศีรษะของตัวเอง

ปวดหัวฉิบหายเลย...

เสียงหลังตื่นนอนก็แหบพร่าเหมือนคนป่วยไข้ ดวงตาที่ยังสู้แสงได้ไม่เต็มที่ถูกปิดลงอีกครั้ง ก่อนจะเลิกเปิดขึ้นในวินาทีถัดมา คราวนี้ผมมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเป็นปกติ

แล้วสิ่งแรกที่ผมมองหาก็คือ...

แฟน~”

ใช่...

เพราะแฟนสุดที่รักไม่ได้นอนอยู่ข้างกายผม แล้วก็ไม่ได้อยู่ในห้องนอนด้วย ผมเลยส่งเสียงเรียกหาเขาแบบนี้ แต่เพราะไม่มีเสียงขานตอบรับ คนที่รู้สึกปวดระบมหัวไปหมดจึงต้องพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง แล้วหลับตาลงปรับตัวสักพัก ก่อนจะลืมตาขึ้นแล้วค่อย ๆ ขยับลุกออกจากเตียง

ความจริงผมอยากตามหาแฟนให้เจอก่อน แต่ความรู้สึกพะอืดพะอมกลับนำทางผมไปที่ห้องน้ำแทน ผมแทบไม่ต้องใช้เวลาคิดว่าจะทำอะไรเป็นอันดับแรกเมื่อถึงห้องน้ำ เพราะเมื่อสายตาผมเล็งเห็นชักโครก ขาทั้งสองข้างก็อ่อนปวกเปียกทันที ร่างของผมหล่นลงไปนั่งกองบนพื้น มือทั้งสองข้างเอื้อมไปจับฝารองนั่งไว้แน่น ชะโงกหน้าลงไปในคอห่านเล็กน้อย

รอเพียงไม่นาน...ความรู้สึกพะอืดพะอมก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น ก่อนบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในท้องจะเริ่มหมุนวนจนรู้สึกปั่นป่วน แล้วความรู้สึกปั่นป่วนก็กลายเป็นแรงอัดส่งสิ่งเหล่านั้นขึ้นมาถึงลำคอ ผมปลดปล่อยทุกอย่างในร่างกายลงชักโครกด้วยความทรมาน

กระเพาะเหมือนถูกกดบีบทุกครั้งที่ผมโก่งคออ้วก ผมรู้ว่าไม่ควรฝืนตัวเอง จึงยอมให้ร่างกายปลดปล่อยออกมาเท่าที่ต้องการ

แต่มันก็ทรมานเหลือเกิน ;______;

โอ๊ก~”

ระหว่างที่ผมอยู่ในช่วงเวลาอันแสนทรมานนั้น ผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินเข้ามาในห้องน้ำ แล้วเสียงเอ่ยถามด้วยความห่วงใยก็ทำให้รู้ว่า...

เทวดามาโปรดผมแล้ว...

แฟนมาหาเขาแล้ว ;_____;

คุณ...ไหวไหม?” เรียวพูดพลางส่งมือมาลูบหลังผมเบา ๆ

โอ๊ก!”

โอเค ๆ...เอาออกให้หมด

ผมอยากหันไปพูดว่า ‘Good Morning’ กับแฟนใจจะขาด แต่ก็ทำได้แค่ส่งเสียง... โอ๊ก~”

เดี๋ยวเรียวไปเอาน้ำให้…”

ผมส่ายหน้าเบา ๆ พลางหอบหายใจ ก่อนจะยกมือขึ้นปาดปากตัวเอง ไม่เป็นไร

...

หยุดแล้ว

แน่เหรอ?”

อือ...

ผมเอ่ยตอบอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูง เรียวส่ายหน้าน้อย ๆ แล้วเอื้อมมือข้างหนึ่งไปกดชักโครกให้โดยไม่รังเกียจ ผมรู้สึกเกรงใจแฟนตัวเองมาก แต่ก็ต้องยอมรับว่า...

ลุกไม่ขึ้นจริง ๆ

...

ขอโทษนะ

ไม่เป็นไรครับ...เรียวพูด เขาเดินไปหยิบทิชชูที่บริเวณเคาน์เตอร์ ก่อนจะเดินกลับมานั่งคุกเข่าตรงหน้าผม แล้วแฟนประเสริฐก็เอากระดาษแผ่นสีขาวมาซับเบา ๆ ที่มุมปากผม

โหเรียว อย่าดีไปกว่านี้เลย

...

กูละอายใจตัวเองว่ะ มึงทำให้ทุกอย่างเลย

แล้วเป็นไรอะ...ถ้าเรียวทำให้แล้วจะเป็นไร?” เขาพูด แล้วกดจมูกหอมหน้าผากผมหลายครั้ง ก่อนเอ่ยต่อ ...มอร์นิ่งครับ

เพราะเขาเปลี่ยนจากหอมหน้าผากเป็น จุ๊บหน้าผากซ้ำ ๆ ผมเลยหลุดยิ้มออกมา แล้วเอ่ยตอบ มอร์นิ่งครับแฟน

มอร์นิ่งค่ะน้องน้ำแดง

จุ๊บ

มอร์นิ่งค่ะคนดี

จุ๊บ...

ชอบให้เรียวพูดมอร์นิ่งแบบไหน?”

เฮ้อออ...

ทำไมถึงน่ารักเฮีย ๆ แบบนี้อะ

หลงจนเหนื่อยแล้วนะเจ้าเรียว

ผมหัวเราะน้อย ๆ ก่อนเอ่ย แบบไหนก็ได้ที่เจ้าเรียวชอบ

เรียวชอบหมดแหละ

จริง ๆ นะเรียว...ผมสบตากับเรียว แล้วพูดความจริงในใจ ...เวลามึงพูดคะ ขา อะ

...

มึงโคตรน่ารักเลย

...

กูเคยได้ยินมึงพูดคะ ขา กับผู้หญิงคนอื่นบ่อย ๆ

“…”

แล้วบางครั้งก็พูดกับน้องจ๋าด้วย

...

มันน่ารักมากอะ

แล้วคุณอยากให้เรียวพูดแบบนั้นกับคุณไหม?”

ผมรู้สึกลังเลเล็กน้อย ก่อนเอ่ย กูกลัวมันดูไม่เหมาะว่ะ ถ้าจะเอาคำน่ารัก ๆ แบบนั้นมาใช้กับกู

...

คนอื่นอาจจะมองว่ากูไม่เหมาะกับคำพูดนี้ เพราะกูไม่ใช่ผู้หญิง แล้วกูก็ไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็กตัวน้อยขนาดนั้นอะ

เฮีย...เรียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แล้วแววตาของเขาก็ดูจริงจังขึ้น ก่อนเอ่ยต่อ ...เรื่องนี้มันเป็นความสบายใจของเราสองคน

...

คุณไม่ต้องสนใจสายตาคนอื่นหรอกว่าจะมองเรายังไง?”

...

คนอื่นจะมองว่าเหมาะไม่เหมาะก็ช่างหัวแม่ง

...

เขาไม่ได้ให้เงินเรียวแดกข้าว แล้วเรียวก็ไม่ได้เอาเงินคนอื่นมาเลี้ยงคุณ

...

เราทำอะไร เรารู้ตัวกันดี...

“…”

ตราบใดที่เราไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน เราก็ไม่ต้องสนใจหรอก ทำอะไรแล้วเรามีความสุขก็ทำไป

...

คนอื่นจะตัดสินเราสองคนยังไงก็ช่าง คุณไม่ต้องไปสนใจ

“…”

คุณสนใจแค่เรียวรักคุณ แล้วคุณก็รักเรียว...แค่นี้ก็พอแล้ว

ผมเผยรอยยิ้มบางเบาพลางสบตากับคนรัก เรียวเป็นกำลังใจ เป็นแรงบันดาลใจ เป็นทุก ๆ อย่างให้ผมเสมอมา แล้วตอนนี้เขาก็ยังเป็นครูสอนให้ผม กล้ามีความสุข

ความจริงผมไม่ควรสนใจสายตาคนอื่นอย่างที่เรียวพูด ถ้าหากสิ่งนั้นผมไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน และความสุขของเราไม่ควรถูกจำกัดด้วยสายตาคนอื่น เราทุกคนสมควรได้รับความสุข...

...เท่าที่มีชีวิตอยู่

ใช่ค่ะผมตอบพลางส่งยิ้มให้คนรัก เรียวหัวเราะในลำคออย่างพอใจ ก่อนจะสวมกอดผมไว้

“You deserve to be happy”

ขอบคุณนะเรียว

...

ขอบคุณที่เข้ามาเป็นทุกอย่างในชีวิตกู ผมเอ่ยพลางกอดเขาตอบ เรียวพยักหน้ารับแล้วกดจมูกหอมศีรษะผมหนึ่งที

ยินดีครับ...ยินดีเป็นทุกอย่างให้คุณไปตลอดชีวิตเลย

ผมยิ้มน้อย ๆ ก่อนเอ่ย เรียว...

หืม?”

ขออาบน้ำก่อนได้ปะ?”

เรียวหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะผละกอดออกจากผม แล้วเอ่ย ให้อาบให้ปะ?”

ไม่ต้อง~”

อายอะไร?...เมื่อคืนเรียวก็เป็นคนเช็ดตัวให้คุณ

...

เห็นมาหมดแล้ว

...

คุณแฟนทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ ก่อนเอ่ยต่อ ทุกซอกทุกมุม

ผมหลุดหัวเราะ ก่อนจะยกกำปั้นขึ้นต่อยที่แขนของเขา แล้วเอ่ย ก็เห็นมาตั้งนานแล้วปะ?”

...

ทำมาพูด

...

ไอ้ทะลึ่งเอ๊ย!”

เรียวหัวเราะชอบใจ ก่อนเอ่ย ไม่ต้องล็อกประตูห้องน้ำนะ เผื่อคุณเป็นอะไรเรียวจะได้เข้ามาดูได้

โอเคครับ

ครับ เรียวไปทำซุปให้คุณต่อก่อน

ครับ~”

เรียวจุ๊บหน้าผากของผมหนึ่งที ก่อนจะลุกเดินออกไปจากห้องน้ำ ผมนั่งมองแผ่นหลังกว้างที่ห่างไกลออกไปเรื่อย ๆ พลางคิดว่า...

ประโยคที่บอกว่า...

‘You deserve to be happy’

เป็นเจ้าเรียวต่างหากที่ควรได้รับ...

#รักแท้ของผมคือคุณ

หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ผมก็เดินออกมาจากห้องนอน พอก้าวเท้าเข้ามาในครัวก็เห็นเจ้าของร่างสูงกำลังยืนอยู่หน้าหม้อต้มที่มีควันสีจางลอยพวยพุ่งอยู่เหนืออากาศ

ผมจ้องมองแฟนตัวเองพลางเผลอยิ้มออกมา ไม่อยากเชื่อว่าเรียวที่สวมเพียงแค่เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวกับกางเกงนอนขายาวสีดำจะดูมีเสน่ห์และดึงดูดสายตาได้มากขนาดนี้ นั่นคงเป็นเพราะผมชอบเขาในลุคสบาย ๆ แบบนี้

อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ?” เรียวละสายตาจากหม้อต้มตรงหน้าแล้วหันมาเอ่ยถาม

อือ...ผมตอบพลางพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะสาวเท้าเดินไปสวมกอดเขาจากทางด้านหลัง ผมกระชับวงแขนกอดคนตัวสูงแน่นขึ้น แล้วเอียงใบหน้าซบลงบนแผ่นหลังของคนรัก ...คนดีของกู

เรียวหัวเราะในลำคอ ก่อนเอ่ย ทำแบบนี้...

“…”

เอาเงินไปหมดบัญชีเลยดีไหม?”

ผมหัวเราะน้อย ๆ แล้วเอ่ย ขอหมดทุกบัญชีเลยได้ปะล่ะ?”

เมียขอ...ทำไมจะให้ไม่ได้

เรามันปากดีอย่างนี้ละน้า...

คนตัวสูงหัวเราะ หึๆก่อนเอ่ย ซุปเสร็จพอดีเลย คุณอยากกินเลยไหมครับ?”

ยังอะ

“…”

ถ้ากินไปตอนนี้ต้องอ้วกพุ่งอีกรอบแน่ ๆ

...

เดี๋ยวอีกสักพักค่อยกินได้ปะ?”

โอเคครับ

ผมผละใบหน้าออกจากแผ่นหลังกว้าง แล้วกดจมูกหอมบริเวณหัวไหล่คนรักไปหนึ่งที ก่อนจะคลายอ้อมกอด ปล่อยให้เขาเป็นอิสระ

เดี๋ยวไปนั่งรอที่โซฟานะ

โอเค เดี๋ยวเรียวตามไป

ผมสาวเท้าเดินไปนั่งลงบนโซฟาหนังตัวยาว เอื้อมมือไปคว้ารีโมตมากดเปิดโทรทัศน์ แล้วไล่กดหารายการกีฬาที่ชอบ จนมาหยุดอยู่ที่เทปบันทึกการแข่งขันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศ

สายตาของผมจดจ่ออยู่ที่จอโทรทัศน์พลางคิดว่า นัดนี้เป็นนัดสำคัญเลย ไม่น่าพลาดเลยกู แต่ทว่าเบาะหนังที่ยวบลงเล็กน้อยตอนที่คนตัวสูงทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ ทำให้ผมละสายตาออกจากจอโทรทัศน์ แล้วหันไปมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาให้ความสนใจกับเกมการแข่งขันต่อ

เมื่อคืนไม่น่าเมาเลย อดดูสด ๆ เลยอะ

ดูเทปก็ลุ้นเหมือนกันแหละ เพราะไม่มีใครสปอยล์ผลแข่งให้คุณรู้ก่อน

เออ ดีนะเมื่อเช้าไม่เปิดเฟซดูก่อนอะ

แต่เรียวรู้ผลแล้วนะ

ไม่ต้องสปอยล์เลย~” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ ทั้งที่สายตายังจดจ่ออยู่ที่จอโทรทัศน์

...

เจ้าเรียวก็ต้องรู้ผลก่อนอยู่แล้วปะ เพราะเมื่อคืนตัวเองไม่ได้เมาอะ

“…”

คงมานั่งดูคนเดียวอะดิ

เมื่อคืนเรียวก็ไม่ได้ดูเหมือนกัน แต่เพื่อนไลน์มาบอกผล

อ๋อ...ผมเอ่ยทั้งที่ยังจ้องมองจอโทรศัพท์อยู่ ก่อนเอ่ยถามต่อ ...แล้วเมื่อคืนทำอะไรอยู่อะถึงไม่ได้ดูบอล นอนเหรอ?”

ก็เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณอยู่

...

แล้วก็จูบกับคุณไง

โอ้วววว...

ไม่ได้เตรียมใจไว้เลย...

...ว่าจะได้ยินอะไรแบบนี้

ผมกลืนน้ำลายลงคอ แล้วค่อย ๆ หันมองคนข้างกาย พอเห็นแววตาเจ้าเล่ห์กับรอยยิ้มที่ดูโคตรเจ้าชู้ของแฟนตัวเองแล้ว นั่นทำให้ผมเชื่อสนิทใจว่า...เรียวพูดความจริง

ผมเลยหลับตาลงแล้วนั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลากลับไปเมื่อคืน พยายามคิดทบทวนและรื้อฟื้นความทรงจำที่แสนเลือนรางของตัวเอง แล้วดูเหมือนสิ่งที่ผมพยายามทำจะเป็นผลสำเร็จ

เพราะตอนนี้ผมเริ่มเห็นภาพใบหน้าของคนรักที่อยู่ชิดใกล้ ได้ยินเสียงสนทนาของเราสองคนแผ่วเบา และจำสัมผัสนุ่มลึกที่ติดตรึงอยู่ในใจได้แล้ว

คุณไม่น่าจะจำได้...

“…”

จูบแรกของเราน่ะ...คุณไม่น่าจะจำได้

“…”

เพราะคุณเมาอยู่

ผมเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนเอ่ย ตอนนี้พอจำได้แล้ว

“…”

ถึงทุกอย่างจะไม่ค่อยชัดมากก็เถอะ

เรียวยกยิ้มมุมปากพลางหัวเราะในลำคอ ซ้ำไหมคะ?...จะได้ชัด ๆ

ถึงจะเป็นแฟนกันแล้ว...แต่พอได้ยินเรียวพูดทำนองนี้ มันก็ส่งผลให้หัวใจเต้นผิดจังหวะอยู่ดี หัวใจไม่สู้ดีตลอดเลย และมันก็ไม่ยอมชินเสียที

ว่ายังไง?...อยากซ้ำไหมคะ?”

ผมสบตากับดวงตาคู่นั้น ในแววตาของอีกฝ่ายดูเจ้าเล่ห์ชอบกลเหลือเกิน และรอยยิ้มแสนมีเสน่ห์ของเจ้าตัวก็ทำให้หัวใจของผมสั่นคลอนไปหมด

ในบรรยากาศเงียบงัน...ที่ผมกำลังตัดสินใจ กับเขาที่กำลังรอคอยคำตอบ จู่ ๆ ประโยคคำพูดหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว มันเป็นประโยคที่บอกว่า เขาว่ากันว่า...ถ้าอยากรู้สึกเคยชินกับบางอย่าง เราก็ต้องทำซ้ำ ๆ อยู่กับมันบ่อย ๆ เราจะได้รู้สึกสนิทใจ และจะรู้สึกเคยชินไปเอง

ประโยคนี้...

เอามาใช้กับเรื่องของหัวใจได้ไหมนะ?

ผมเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนเอ่ย อยากซ้ำ...จะได้ชิน

“…”

หมายถึง...หัวใจจะได้เลิกเต้นแรงสักที

เรียวหัวเราะในลำคอ ก่อนเอ่ย ถ้าจะเอาจนหัวใจเลิกเต้นแรง

...

เรียวว่าเราต้องจูบกันเป็นร้อยรอบอะ

โห ขนาดนั้นเลยนะเจ้าเรียว

เรียวเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ แล้วเอ่ย เรียวก็ยังหัวใจเต้นแรงอยู่...

...

ตอนจูบกับคุณ

...

อาการแบบนี้มันไม่หายไปง่าย ๆ หรอก

...

เพราะเราเป็นคนโปรดของกันและกัน

ผมสบตากับเขาพลางเอ่ยเสียงแผ่ว นั่นดิ

“…”

หัวใจจะไม่เต้นแรงได้ไง

...

เรากำลังจูบกับคนโปรดอยู่เลยนะเว้ยใช่...ผมกำลังพูดปลอบหัวใจที่สั่นไหวอย่างหนักอยู่ พยายามมองเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด

ใช่...

เรียวพูดปนหัวเราะ ก่อนจะวาดแขนข้างหนึ่งรั้งร่างของผมขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนตักเขา เพราะผมกลัวเขาเมื่อย เนื่องจากน้ำหนักตัวเองไม่ได้น้อย จึงไม่กล้าทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงบนตักแกร่ง ทว่าเรียวก็เอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน...

นั่งเต็ม ๆ ตูดเลยครับ ไม่เป็นไร

กูตัวหนัก~” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดงอแง

ไม่หนัก เรียวไหว

กูรู้น้ำหนักตัวกูหรอก

คิดมากว่ะคุณ

...

ต่อให้คุณน้ำหนักร้อยโล เรียวก็จะให้คุณนั่งตักแบบนี้

เออ~ แล้วอย่ามาบ่นหนักทีหลังนะ

...

แล้วถ้ามาบ่นว่าเมื่อย กูจะทุบให้หลังแอ่นเลย

เรียวเอามือทั้งสองข้างจับเอวของผมไว้ เขาหัวเราะน้อย ๆ ก่อนเอ่ย ดุจัง

ก็ต้องดุดิ มึงชอบรั้นอะ

ผมพูดด้วยน้ำเสียงดุ ๆ แต่สุดท้ายก็หลุดยิ้มออกมา เพราะเจ้าตัวทำ ปากจู๋คล้ายกำลังอ้อนขอจุ๊บจากผม ตอนนี้ในแววตาของเขาดูซุกซนอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ผมอมยิ้มขณะจ้องมองคนรัก ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปจุ๊บริมฝีปากได้รูปหนึ่งที

จุ๊บ...

เมื่อผมถอนริมฝีปากออก เรียวก็หัวเราะชอบใจใหญ่ มือหนาข้างหนึ่งจับมือของผมไปวางทาบบนหน้าอกแกร่ง แล้วสัมผัสจากก้อนเนื้อที่เต้นเร้าอย่างรุนแรงอยู่ภายในร่างกายอีกฝ่ายก็ทำให้ผมหลุดหัวเราะออกมา

เจ้าเรียว ทำไมหัวใจเต้นแรงขนาดนี้อะ?”

ก็เรียวโดนคุณจุ๊บไง

...

โดนคนโปรดจุ๊บอะ หัวใจก็เต้นแรงดิ

ผมหัวเราะ ก่อนเอ่ย โห แล้วมาทำหน้าตาเจ้าชู้...ที่แท้ก็แอบใจสั่นเพราะเรา

ไอ้ตูดเอ๊ย~”

เรียวพูดเหมือนมันเขี้ยวผมมาก เขาวาดแขนโอบเอวของผมไว้ ก่อนจะกระชับวงแขนกอดแน่นขึ้น แล้วประทับริมฝีปากลงบนหน้าอกผม

ริมฝีปากได้รูปบดขยี้ลงบนเนื้อผ้าอ่อนนุ่ม นั่นทำให้ผมวาดแขนทั้งสองขึ้นโอบรอบลำคอหนาไว้ แล้วลมหายใจอุ่นร้อนที่แทรกซึมผ่านเนื้อผ้าสัมผัสผิวกายแผ่วเบาก็เร้าให้หัวใจเต้นโครมคราม

ผมเผลอแอ่นตัวตอนที่มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเบา ๆ ก่อนจะล้วงผ่านเสื้อยืดตัวบางเข้ามาสัมผัสผิวเนื้อเย็นเฉียบ อุณหภูมิร้อนจากฝ่ามือของคนรักแผ่กระจายไปทั่วทั้งตัวผม

เพราะผมเคยมีประสบการณ์มาบ้างแล้ว...

กับเรื่องอย่างว่า...

แม้จะเพียงแค่ภายนอกเท่านั้น

แต่มันก็ทำให้ผมรู้ว่า...

เรากำลังต้องการ การเติมเต็มซึ่งกันและกันอยู่

เสียงลมหายใจของเรียวเปลี่ยนไป มันเริ่มรุนแรงขึ้นด้วยแรงปรารถนา แล้วเขาก็เพิ่มน้ำหนักกดริมฝีปากลงบนหน้าอกผมแรงขึ้น ก่อนจะผละจูบออกจากบริเวณนั้น เรียวเงยหน้าขึ้นสบตากับผม

ผมเคยบอกว่า บางครั้ง...เรียวก็มีแววตาคล้ายเด็กหนุ่มที่รอคอยความรักจากใครสักคนซึ่งในครั้งนี้...แววตาของเขาก็สื่อความหมายเช่นนั้นอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ผมรู้แล้วว่า...

เรียวกำลังรอความรักจากใคร...

...เขากำลังรอให้ผมมอบความรักให้อยู่

ผมสบตากับแววตาเว้าวอนของคนรัก เรียวยกมือข้างหนึ่งขึ้นจับประคองใบหน้าผม ก่อนร้องขอ...

เฮีย...

“…”

ขอซ้ำนะ

ผมเผยรอยยิ้มบางเบา ก่อนพยักหน้ารับ ครับ

แล้วในวินาทีนั้น...ใบหน้าของผมก็ถูกมือหนารั้งให้โน้มลงไปเล็กน้อย ก่อนที่อีกฝ่ายจะป้อนจูบรสละมุนให้ผม ริมฝีปากได้รูปเปิดอ้าเล็กน้อยแล้วดูดดึงริมฝีปากล่างของผมแผ่วเบา

เรียวจูบผมอย่างอ้อยอิ่งราวกับอยากยื้อเวลานี้ไว้ให้นานที่สุด ผมค่อย ๆ หลับตาลงแล้วปล่อยให้เขาเป็นคนนำทางรัก เพราะเขามอบสัมผัสที่แสนอ่อนโยนให้ ผมจึงมอบรสจูบแสนหวานตอบแทน

เป็นจูบที่ไม่เคยเจอ เป็นจูบที่ไม่เหมือนในจินตนาการ และผมไม่เคยได้รับสัมผัสแบบนี้จากใคร...สัมผัสที่ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมเป็นของรักของหวงที่เขาอยากถนอมให้ได้มากที่สุด

ผมยกมือขึ้นจับประคองใบหน้าคนรักตอนที่ลิ้นชื้นเริ่มแทรกเข้ามาในโพรงปาก ปลายลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดหยอกล้ออย่างแสนรัก เชื้อเชิญให้ผมส่งเรียวลิ้นกลับไปหยอกเย้าบ้าง

แล้วเจ้าของริมฝีปากได้รูปก็ต้อนรับผมด้วยการรวบดูดลิ้นชื้นจนรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนที่เรียวลิ้นของเราสองคนจะโรมรันพันเกี่ยวกันราวกับจะไม่มีวันแยกจากกันอีก

คงเพราะเราสองคนต่างน้อมรับสัมผัสลึกซึ้งที่มอบให้กันอย่างเต็มใจ จึงไม่มีใครคิดอยากพรากจากเวลาอันแสนมีความสุขนี้ แต่กลับช่วยกันเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหาย

และในตอนที่เรียวเริ่มบดเบียดริมฝีปากผมหนักขึ้น ความปรารถนาที่อยู่ภายในร่างกายก็พุ่งทะยานขึ้นด้วยความรวดเร็ว ผมร้อง อื้อในลำคอเพราะรู้สึกปวดหนึบที่กลางลำตัว

เรียวจึงค่อย ๆ ถอนจูบออกจากริมฝีปากของผมอย่างเชื่องช้า ผมขบกัดริมฝีปากตัวเองขณะมองริมฝีปากได้รูปที่ถูกน้ำสีใสของเราสองคนที่คละเคล้ากันเคลือบเป็นมันวาว

เป็นอะไรครับ?”

ผมไม่ตอบ แต่เลือกหลุบตาลงมองที่บริเวณเป้ากางเกงตัวเอง แล้วคิดว่าเรียวคงเข้าใจความรู้สึกของผมได้ดี ถ้าเห็นกลางลำตัวที่กำลังดุนดันจนเป็นเนินนูน

ผมขบกัดริมฝีปากของตัวเองแรงขึ้น ตอนที่มือหนาเคลื่อนมาวางบนเนินนูนนั้น เรียวออกแรงบีบเบา ๆ ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว...

ให้เรียวช่วยไหม?”

ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปจัดการเองในห้องน้ำ

คุณ...

ผมละสายตาออกจากฝ่ามือที่กุมของรักของผมไว้ ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองเขา ครับ...

ให้เรียวใช้มือช่วยเอาไหม?”

มะ ไม่เป็นไร กูยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยอะ เดี๋ยวกูทำเองดีกว่า

ก็แค่ภายนอก ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรหรอก

ไม่ได้ดิ...ผมกลืนน้ำลายลงคอขณะสบตากับเขา แล้วเอ่ย “…กูต้องดูดีทุกซอกทุกมุม มึงจะได้ประทับใจ

เรียวหัวเราะ ก่อนเอ่ย อะไร เรียวก็เห็นทุกซอกทุกมุมแล้วเหอะ

“…”

มันก็น่าประทับใจทั้งตัวแหละ

ผมอมยิ้ม ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถาม เรียว...มึงอยากทำมากกว่าแค่จูบไหม?”

คุณพร้อมแล้วเหรอ?...ถึงได้ถามเรียวแบบนี้

คำถามของเขาทำให้ผมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนส่ายหน้าน้อย ๆ ยังหรอก...เพราะยังไม่ได้เตรียมตัวอย่างที่บอกไง

เรียวเคลื่อนหน้าเข้ามาจุ๊บที่ริมฝีปากผมหนึ่งที ก่อนเจ้าตัวจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ถ้าให้ตอบความจริง...

“…”

เรียวก็อยากมีเซ็กซ์กับคุณแหละ

...

แต่คุณยังไม่พร้อมไง...เรียวก็ต้องอดใจรอไปก่อน

“…”

แต่มันก็ไม่ได้ยากอะไรนะ...การรออะ

ผมจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาสีดำนิลที่น่าหลงใหล ยกมือทั้งสองข้างขึ้นจับประคองใบหน้าหล่อเหลาไว้ ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว...

มึงคงยังไม่รู้ว่ากูไม่เคยมีเซ็กซ์กับผู้ชายคนไหนมาก่อน...

เรียวขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วแสดงสีหน้าแปลกใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร ผมคิดว่ามันไม่แปลกเลย...ถ้าเรียวจะรู้สึกแปลกใจแบบนี้ เพราะนับจากระยะเวลาที่ผมคบกับอิมมา ใคร ๆ คงคิดว่าผมอาจจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันไปแล้ว และถึงแม้ว่าเราจะสนิทกันมากขนาดไหน แต่เพราะเรียวเป็นคนเคารพความเป็นส่วนตัวของคนอื่นมาก เขาจึงไม่เคยละลาบละล้วงถามถึงเรื่องนี้เลย

มีแต่คอยบอกว่า...

อย่าลืมใส่ถุงป้องกันโรคด้วย...

เรียวทำแค่พูดเตือนผมเท่านั้น...

ถึงกูจะคบกับอิมตั้งครึ่งปี แต่กูก็ไม่เคยทำแบบนั้นกับอิมเลย

“…”

เต็มที่ก็แค่ใช้มือใช้ปากช่วยกันภายนอก

...

เพราะกูยังรู้สึกไม่พร้อม...

...

กูเคยคิดว่า...ที่มันนอกใจกู เป็นเพราะกูปล่อยให้มันรอนานไปหรือเปล่า

...

แต่พอมาคิดดูดี ๆ แล้ว...ถ้ามันนอกใจกูเพราะเหตุผลนั้นจริง ๆ

“…”

มันก็คงไม่ได้รักกูมากขนาดนั้น ไม่ได้มากขนาดที่จะพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายเลย

...

กูโชคดีแล้วที่เลิกกับมันมาได้

ผมสบตากับเรียว ก่อนจะยื่นหน้าไปจุ๊บที่ริมฝีปากเจ้าตัวหนึ่งครั้ง แล้วเอ่ยต่อ ...แล้วก็ได้มารักกับเจ้าเรียวแบบนี้

...

เพราะกูไม่เคยมีอะไรกับใครมาเลย

...

มึงให้เวลากูเตรียมตัวสักวันสองวันนะ

กับเรียว...ผมมั่นใจว่าเขาสามารถรอผมได้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม เพราะเขารักผมด้วยหัวใจ ไม่ได้หวังสิ่งอื่นใดนอกเหนือจากนั้น

แต่เพราะผมไม่ต้องการให้เขาพิสูจน์รักด้วยกาลเวลาอีกแล้ว เรียวรอผมมาเกือบทั้งชีวิตแล้ว ผมเลยไม่อยากให้เขาต้องรอนานไปกว่านี้...

คุณ...นานกว่านี้เรียวก็รอได้ครับ

...

เรียวสบาย ๆ ไม่ซีเรียสเรื่องนี้เลย

“…”

ขอแค่คุณไม่รู้สึกอึดอัดหรือกดดันตัวเองก็พอแล้ว”

เขาพูดด้วยแววตาและน้ำเสียงอ่อนโยน มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นมาจับประคองข้างแก้ม ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยแก้มผมเบา ๆ

ถ้าถามว่าเรียวรู้สึกยังไงที่คุณไม่เคยมีอะไรกับใครมาเลย

...

เรียวรู้สึกเฉย ๆ นะ

...

เพราะเรียวไม่เคยคาดหวังอะไรในตัวคุณอยู่แล้ว

“…”

แล้วเรียวก็คิดว่า...ต่อให้คนรักของเราจะเคยมีเซ็กซ์กับคนอื่นมาก่อน

“…”

คุณค่าในตัวเขาก็ไม่ได้ลดน้อยลง

“…”

เขายังเป็นคนที่มีคุณค่าในตัวเองเหมือนเดิม

“…”

เรื่องนี้เลยไม่ค่อยมีผลกับเรียว

“…”

แต่ต่อให้วันนี้คุณจะบอกว่าเคยมีเซ็กซ์กับใครมาแล้วกี่คน มันก็ไม่สำคัญเลยอะ

...

เพราะคุณค่าของคนไม่ได้วัดกันที่เรื่องนั้น คุณก็คือคุณที่ไม่มีใครมาลดคุณค่าลงได้เขาพูด แล้วเคลื่อนใบหน้าเข้ามาจุ๊บริมฝีปากผมหนึ่งที ก่อนเอ่ย คุณคือคุณ...คือคนที่เรียวรัก

“…”

แต่เรื่องที่คุณไม่เคยมีเซ็กซ์มาก่อนจะมีผลกับเรียวอย่างเดียวก็คือ...เขาหยุดเว้นช่วง สบตากับผม แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือลูบแก้มเบา ๆ อีกครั้ง ...เรียวต้องอ่อนโยนกับคุณมาก ๆ

“…”

เพราะคุณไม่เคยมาก่อนเลย

“…”

ครั้งแรกมันจะเจ็บมาก

ผมพยักหน้ารับรู้ เพราะศึกษาเรื่องนี้มาค่อนข้างมาก ก็พอจะรู้อยู่

เรียวถึงได้เข้าใจไง ถ้าคุณจะขอเวลาอีกหน่อย...เพราะมันไม่ใช่แค่เตรียมตัวอย่างเดียว แต่ต้องเตรียมใจด้วย

...

ถ้าเรียวมีความสุข แต่คุณเป็นทุกข์

“…”

เรียวยอมช่วยตัวเองดีกว่า

ผมหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ไม่ได้รู้สึกขบขันที่เขายอมเสียสละขนาดนั้น แต่เป็นเพราะผมรู้สึกสุขใจ...สุขใจที่ได้รักคนดี ๆ แบบเขา ตลอดเวลาที่ผ่านมา เรียวทำให้ผมมั่นใจเสมอมาว่า เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปทว่าในตอนนี้ที่เราขยับความสัมพันธ์มาเป็นคนรัก เขาก็ทำให้ผมมั่นใจได้ว่า...

เรียวจะเป็นคนรัก...

...ที่อยู่กับผมไปจนถึงบั้นปลายของชีวิต

ผมยิ้มน้อย ๆ ก่อนเอ่ย เรียว...

ครับ?”

วันศุกร์ดีไหม?”

...

เรานัดกันวันศุกร์ดีหรือเปล่า?”

หมายถึงเรื่องนั้นใช่ไหมครับ?”

อือ

ถ้าคุณพร้อม...เรียวก็โอเค

วันศุกร์ลูกค้าที่ร้านเยอะหรือเปล่า?”

...

กลัวกลับมาแล้วเหนื่อยอะ...

โห่ ถ้าเรานัดกันขนาดนั้นแล้ว เรียวไม่ปล่อยให้ตัวเองทำงานจนเหนื่อยหรอก

...

เผลอ ๆ ให้ไอ้ฟ้าทำงานคนเดียวเลย

...

ส่วนเรียวจะนั่งเก็บแรงเอาไว้ให้คุณ

ผมอมยิ้ม ก่อนเอ่ย งั้นก็โอเค...วันศุกร์นะ

ค่ะ

เรียวตอบพร้อมเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ ก่อนจะเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าผม แล้วเอ่ยเสียงแผ่ว...

...

น้องน้ำแดง

อะไรครับเจ้าเรียว?”

ก่อนจะถึงวันศุกร์...พี่เรียวขอมัดจำเป็นจูบไว้ก่อนได้ไหมคะ?”

พอได้ยินประโยคคำพูดนั้น ผมถึงกับระเบิดหัวเราะออกมา แล้วเอ่ยขึ้น ลูกเล่นเยอะนักนะ

...

ตอนเป็นเพื่อนกันไม่เห็นขี้เล่นแบบนี้เลย แล้วก็ไม่ขี้อ้อนเหมือนตอนนี้ด้วย

อ้าว คุณ...คนเราก็มีหลายโหมด

...

ตอนเป็นเพื่อนแสดงอาการเยอะไม่ได้ เดี๋ยวโดนจับได้ว่าแอบรัก”

...

แต่พอเป็นแฟนกันแล้ว เรียวก็เปิดโหมดอ้อนแฟนได้เต็มที่เลยไง

อย่าอ้อนเยอะ...ใจไม่ดี

เรียวยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะกระชับวงแขนกอดผมแน่นขึ้น เขายื่นหน้ามาจุ๊บที่ริมฝีปากผมซ้ำ ๆ แล้วสลับไปกดจมูกฝังลงบนแก้มทั้งสองข้าง ผมหัวเราะน้อย ๆ ก่อนเอ่ยถาม...

แล้ววันนี้ไม่ไปทำงานเหรอไง?”

ไม่ จะอยู่กับเมีย

...

จะนอนกกเมียทั้งวันเลย

ผมหัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ย เดี๋ยวพ่อได้มาด่าอีน้ำแดงคนนี้แน่ ๆ

...

พาเจ้าเรียวเสียการเสียงาน

“…”

เรียวกดจมูกแช่ไว้ที่แก้ม แล้วพูดเสียงอู้อี้ เพราะเรียวไม่เคยเสียการเสียงานเลยไง

...

ถึงยังไม่ได้เสียตัวให้คุณสักที

ประโยคคำพูดของเรียวทำให้ผมหลุดหัวเราะออกมา ก่อนเอ่ย ให้โอกาสพูดใหม่...ใครเสียตัวให้ใครกันแน่

เจ้าเรียวที่กลายเป็นคนเจ้าเล่ห์เต็มตัวหัวเราะในลำคอ เขาถอนจมูกออกจากแก้มผม ก่อนจะเอาคางวางเกยไว้บนไหล่แทน แล้วกระซิบเสียงแผ่วเบา...

ขอใช้โอกาสครั้งนี้บอกรักคุณแทนได้ไหมครับ?”

ผมอมยิ้ม ก่อนพยักหน้ารับเบา ๆ...

เรียวรักเฮียนะ

ผมกอดเขาตอบ แล้วเอ่ย...

รักเรียวเหมือนกันครับ



TBC


Talk


ตอนหน้า NC คับ 

แล้วก็ลงให้เต็มตอนเพราะว่าตอนหน้า ตังค์จะขอเว้นระยะสักหน่อยนะคะ

พอดีตังค์มีงานด่วนเข้ามาค่ะ ;_____;

ก็เลยต้องปลีกตัวไปจัดการก่อน แล้วก็จะลงให้ประมาณวันที่ 12 คับ

แต่ถ้ามาไวได้กว่านั้น ตังค์ก็จะรีบมาให้นะๆ

ถ้าชอบตอนนี้ ตังค์ฝากส่งกำลังใจให้กันทางคอมเมนต์และ #รักแท้ของผมคือคุณ ด้วยนะคะ

ตังค์จะรออ่านให้ชื่นใจเลยค่ะ ;____;


รักเสมอ



Twitter : @SP251566


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 646 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,423 ความคิดเห็น

  1. #2297 071727 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 10:56
    ชอบเขาคุยกันจังเลย มันละมุนต่อใจดีจัง
    #2,297
    0
  2. #2293 PrchFirnnn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 00:38
    พี่เรียวคนดีคนประเสริฐ รักทัศนคติพี่เรียวมากกกก ฮื่ออออ ละมุนไปหมดเลย ชอบที่พูดเรื่องเซ็กส์กันตรงๆแบบนี้อ่ะ มันเขินนะแต่มันก็จำเป็นจริงๆสำหรับชีวิตคู่อ่ะ
    #2,293
    0
  3. #2268 puy_wara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 เมษายน 2564 / 19:57
    เราโคตรชอบความคิดของคุณในตอนนี้เลย ทั้งมุมมอง ทัศนคติ มันแบบลงตัวไปหมด แต่ใดๆคือเขิลไม่ไหว555😳😳😳😳
    #2,268
    0
  4. #2267 TreeratSuklim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 23:30
    กว่าจะอ่านจบอันนี้นะ เบรกอยู่หลายรอบ เขินไม่ไหว
    #2,267
    0
  5. #2232 BaiTong23 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 19:04
    ฮือ ละมุนมากก
    #2,232
    0
  6. #2212 dwarf-planet (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 เมษายน 2564 / 12:45
    น้องน้ำแดงงงงง;-;
    #2,212
    0
  7. #2211 cchenjj (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 23:09
    คลั่งรักมาก แบบมดจะกัดชั้นตายแล้ววว
    #2,211
    0
  8. #2206 H2O ที่แปลว่าน้ำ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 11:32
    เค้าก็บอกรีกกันสองคนแต่ทางนี้ก็ยิ้มเขินจนเหมือนคนบ้าอะ
    #2,206
    0
  9. #2203 11-12 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 10:22
    ฮืออออเขินหนักมากกกกกกนั่งทุบหมอนอยู่คนเดียวเลยแงงง
    #2,203
    0
  10. #2188 ilee2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 18:55
    อื้อหืออออ มีนัดวันล่วงหน้า 5555 รอคนรักกันนนนน
    #2,188
    0
  11. #2183 bunnyt248 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 22:47
    อ้าวเ...วันศุกร์ วันศุกร์ วันศุกร์
    #2,183
    0
  12. #2175 February Asce (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 19:55
    ไปค่ะ ติดจอรอน้องน้ำแดงเตรียมตัว
    #2,175
    0
  13. #2171 Mildmimii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 11:10
    พี่เรียวคะ หนูอยากได้พี่เรียวเป็นแฟนค่ะ
    #2,171
    0
  14. #2170 KnitMaker (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 21:31
    เรียวรอได้ครับ เขินแทน
    #2,170
    0
  15. #2169 0818770547 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 21:23
    สำลักความรัก หวานๆๆๆ
    #2,169
    0
  16. #2168 Nyoong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 19:28
    ดีมากกกก เขารักกันได้ดีมาก และน่ารักมากๆด้วย
    #2,168
    0
  17. #2167 NatthitaRawesri (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 23:38
    คู่นี้มันน่ารักกันจริงๆเลยเว้ยยยย
    #2,167
    0
  18. #2166 Cozycool (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 20:46
    หวานไม่แพ้พ่อจ๋ากับน้องจ๋า พันลี้กับใกล้ใจเลย พวกคนคลั่งรัก
    #2,166
    0
  19. #2165 KaewwongLin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 14:27
    เขินท่อนรักนะน้องน้ำแดงงงง //ไรท์ทำให้คนอยากมีแฟนอ่ะะ
    #2,165
    0
  20. #2163 nan__nan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 13:40
    น่ารักกกก หวานมากกกก
    #2,163
    0
  21. #2162 appfy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 10:25
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก น้ำแดงหกหมดแล้วววว มดขึ้นๆๆๆๆๆ
    #2,162
    0
  22. #2161 nun__nutty (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 10:17
    เฮ้อออออออออออออออออออ เหม็นความรักกก
    #2,161
    0
  23. #2160 wumeili (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 09:27
    เขินจนตัวบิดแล้ว น้องน้ำแดงกับเจ้าเรียวสว
    #2,160
    0
  24. #2158 namtan-25 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 09:01
    โหยยยยใจเราอ่ะเขาน้วยกันเก่งมากกกกกก
    #2,158
    0
  25. #2157 Waraphon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 08:58

    คะ ขา โอ้ยยยใจไม่ไหวๆๆงื้อออน่ารักทั้งเรียวทั้งเฮียเลยย

    ชอบตอนนี้มากเลยการที่ให้เกียรติคนรักเรื่องเซ็กซ์คุณตังค์เขียนดีมากเลยมันสะท้อนการเอาใจใส่การยอมรับเรื่องแบบนี้มันโครตดีเลยขอบคุณที่เขียนเนื้อหาดีๆแบบนี้นะคะ

    #2,157
    0