End - [Pre-Order 18 เมษา - 15 มิถุนา 64] Real Love #รักแท้ของผมคือคุณ [YAOI]

ตอนที่ 22 : Chapter 21 [ครบแล้วค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 930 ครั้ง
    28 มี.ค. 64




Chapter 21


เรียว


ครับม้า


ม้ามีอะไรจะบอก


‘…’


เมื่อคืนตี๋บอกม้าว่าจะไปอวยพรให้เฮียกับเรียวรักกันนาน ๆ


‘…’


แต่ตี๋ดันหลุดพูดเรื่องแผนของพวกเราไปด้วย


‘…’


ม้าขอโทษแทนตี๋ด้วยนะเรียว


ไม่เป็นไรครับม้า ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ


‘…’


เรื่องแบบนี้มีพลาดกันได้ครับ


เฮ้อ...ตี๋นะตี๋


‘…’


แต่ตี๋บอกว่าเฮียไม่ได้โกรธอะไรนะ


เรื่องนี้...เราต้องรอดูอีกทีหลังพูดความจริงไปทั้งหมดครับ


บทสนทนาของเรียวกับแม่เฮียที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าลอยวนเข้ามาในหัวขณะขับรถไปจอดหน้าบ้านว่าที่แฟนในอนาคต เรียวดับเครื่องยนต์พลางคิดว่า...เขาไม่โกรธตี๋หรอก เพราะตี๋ไม่ใช่ต้นเหตุที่ทำให้แผนทั้งหมดล่มไม่เป็นท่า ทว่าแผนการของพวกเราส่อแววล่มตั้งแต่แรกแล้ว


แผนไม่เคยเป็นแผนตั้งแต่แรก


แล้วก็ยังล่มจนวินาทีสุดท้าย


หากจะให้ไล่เรียงเหตุการณ์ที่ส่อแววแผนล่ม เรียวก็ไล่เรียงได้ดังนี้...ก็ตั้งแต่ที่พวกเราประเมินเฮียต่ำไป แล้วก็ไม่สามารถคาดเดาความคิดและการกระทำของเจ้าตัวได้เลย และพวกเราก็พลาดที่จับเอาคนมีแฟนอย่างนะโมมาสวมบทบาทคนโสด ตลอดมาจนถึงตัวเขาเองที่ไม่เคยหักห้ามใจไม่ให้แสดงความรักต่อเฮียได้เลย


ทั้งหมดนั่นส่งผลให้แผนพังเละไปหมด และยังพังอย่างต่อเนื่องมาจนถึงเมื่อวาน ในตอนแรกเรียวตัดสินใจจะทำตามแผนเดิม โดยพานะโมไปส่งสนามบินกับเฮีย แล้วจะหักมุมพาเจ้าตัวไปร้านหมื่นฟ้า ก่อนจะสารภาพความจริงทั้งหมด หลังจากนั้นจึงจะสารภาพรักและขอเป็นแฟน


แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่า...เฮียจะสารภาพรักระหว่างที่เรากำลังปั่นจักรยานน้ำกันอยู่ แผนสุดท้ายที่แสนง่ายดายและไม่ซับซ้อนจึงพังทลายลงอีกครั้ง ตอนนั้นเรียวเลยตัดสินใจยกเลิกแผนเดิมที่ต้องพานะโมไปส่งที่สนามบิน เพื่อเป็นตัวหลอกล่อพาเฮียไปที่ร้าน Your Sky อีกที เพราะดูเหมือนแผนการใด ๆ จะไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว


เขาเลยบอกกับเฮียไปตรง ๆ ว่าจะพาไปร้าน Your Sky เพื่อสารภาพความจริงบางอย่างก่อนจะขอเป็นแฟน นั่นเป็นเพราะเรียวอยากรับผลจากการกระทำของตัวเองก่อน หากเฮียจะโกรธที่เขาหลอกเจ้าตัวตลอดมา เรียวก็เห็นสมควรและจะน้อมรับทุกความผิดโดยไม่มีข้อแก้ตัว เขาจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้อีกฝ่ายยอมให้อภัยกัน


แต่อีกหนึ่งเหตุผลสำคัญที่ทำให้ตัดสินใจขอขยับความสัมพันธ์หลังจากสารภาพความจริงทั้งหมดก็คือ...พื้นฐานของการเป็นคนรัก เรียวคิดว่าเราไม่ควรมีเรื่องปิดบังต่อกัน ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม


เขาอยากให้เราเริ่มต้นความสัมพันธ์ในรูปแบบ คนรักโดยปราศจากการปิดบัง ความลับ และการโกหก หากเราสองคนได้เป็นแฟนกันแล้ว เรียวขอสาบานด้วยจิตวิญญาณว่า...


นี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวของเขา


ต่อจากนี้ไป...


เขาจะไม่หลอก ไม่โกหก และไม่ปิดบังอะไรเฮียอีก


เรียวสาบานกับตัวเองแบบนั้น ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินมุ่งตรงเข้าไปในบ้านของเฮีย เมื่อก้าวเท้าเข้าไปภายในบ้าน เขาก็เห็นพ่อ แม่ พี่สาว พี่เขย และน้องชายของเฮียกำลังเตรียมออกไปข้างนอกพอดี และแทบไม่ต้องเดาว่าทุกคนคงขอล่วงหน้าไปที่ร้าน Your Sky ก่อน


สวัสดีครับเรียวเอ่ยพลางยกมือขึ้นไหว้พ่อกับแม่เฮีย


อะ อ้าว สวัสดีเรียวพ่อของเฮียเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเริงร่า


สวัสดีจ้ะเรียว


ทุกคนกำลังจะไป...เรียวหยุดเว้นช่วงไปเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองหาเฮีย ถึงแม้เจ้าตัวจะพอรู้เรื่องบ้างแล้ว แต่ก็ไม่ควรพูดอย่างโจ่งแจ้งเกินไป เมื่อแน่ใจว่าเฮียไม่ได้อยู่ในบริเวณห้องรับแขก เขาจึงเอ่ยเสียงแผ่ว ...ทุกคนกำลังจะไปร้านไอ้ฟ้ากันใช่ไหมครับ?”


จ้ะ...แม่ของเฮียพูดพลางพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนเอ่ยต่อ ...พวกเราอยากไปเตรียมตัวกันก่อนน่ะจ้ะ


อ๋อ ครับ


พี่เรียวครับน้องชายคนเล็กของบ้านอย่างตี๋ที่ยืนอยู่ข้างหลังพี่เขยเดินแทรกขึ้นมา ก่อนยกมือไหว้เขา แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าและน้ำเสียงรู้สึกผิด เรื่องเมื่อคืน ตี๋ขอโทษนะครับ คือตี๋...


ไม่เป็นไรตี๋ พี่เข้าใจ ไม่ต้องเก็บไปคิดมากนะ


เด็กหนุ่มคลี่ยิ้มน้อย ๆ พลางพยักหน้ารับ ครับ พี่เรียว


เรียวมารับเฮียใช่ไหมจ๊ะ?”


เรียวหันไปมองแม่ของเฮีย ก่อนเอ่ย ครับม้า


เฮียน่าจะอาบน้ำอยู่ เดี๋ยวก็คงลงมาจ้ะ เรียวนั่งรอตามสบายเลยนะ เดี๋ยวพวกม้าขอตัวก่อน


ครับม้า


จ้ะ


เดินทางปลอดภัยนะครับ


ขอบใจมากเรียว


พ่อของเฮียเอ่ยพลางพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนที่ทุกคนจะทยอยเดินออกจากบ้านไป เรียวโค้งศีรษะเล็กน้อยตอนที่พี่สาวและพี่เขยของเพื่อนสนิทเดินผ่านไปด้วยสีหน้าแจ่มใส แล้วเขาก็ยกมือขึ้นตบไหล่ตี๋เบา ๆ ขณะเจ้าตัวกำลังเดินผ่านไป


เมื่อเจ้าของบ้านตัวจริงออกไปข้างนอกหมดแล้ว ตอนนี้จึงเหลือแค่แขกอย่างเขาอยู่คนเดียว เรียวก้าวเท้าเดินไปหยุดยืนที่โต๊ะไม้ตัวยาวแกะสลักสวยงาม ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลง เพื่อรอ ไอ้ตูดคนซ่าของเขา


ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของใครบางคนกำลังเดินลงบันได แล้วพอเห็นเฮียที่แต่งตัวดูดีด้วยการสวมเสื้อเชิ้ตสีกรมแขนยาว แล้วพับแขนเสื้อขึ้นเหนือข้อมือเล็กน้อย สอดชายเสื้อเข้าในกางเกงยีนขายาวสีอ่อน สะพายกระเป๋าทรงสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ สีดำ ภาพรวมทั้งหมดนั่นทำให้เรียวเผลอยิ้มออกมา


ไม่ทราบว่ามารอใครครับ?”


แล้วเขาก็ยิ้มกว้างมากกว่าเดิมตอนที่เฮียเอ่ยถามแบบนั้น ก่อนจะก้าวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้า เรียวเงยหน้าขึ้นสบตากับอีกฝ่าย เผลอยื่นมือข้างหนึ่งไปจับที่เอวของเฮียแล้วบีบอย่างเบามือ


คุณน่ารักจัง...


อะไรอะ?...ตอบไม่ตรงคำถามเฮียพูดปนหัวเราะ


มารอรับว่าที่แฟนครับ


เฮียหัวเราะชอบใจ ก่อนเอ่ย จริง ๆ แล้วคนน่ารักไม่ใช่กูหรอก แต่เป็นมึงมากกว่า


เรียวยิ้มกว้าง ทว่าไม่ได้ตอบอะไรอีกฝ่าย ...


ไม่กอดเหรอ?”


ครับ?” เรียวเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัยขณะมองอีกฝ่าย


กูมายืนตรงหน้าขนาดนี้แล้ว มึงยังไม่กอดกูอีกเหรอ?”


...


อุตส่าห์อดใจรอมาทั้งคืนแล้วนี่


พอได้ยินประโยคคำพูดนั้นของเฮีย เรียวก็หลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะวาดแขนทั้งสองข้างกอดช่วงเอวของคนตรงหน้า ออกแรงรั้งให้ร่างอีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้กัน แล้วถึงจะซบหน้าลงบนหน้าท้องของเฮีย


เรียว...


หืม?”


ทำไมขี้อ้อนจังอะ?”


เรียวหัวเราะในลำคอเมื่อได้ยินแบบนั้น ก่อนจะผละใบหน้าออกจากเสื้อเชิ้ตสีกรมที่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับเฮีย คุณ...เหลือหอมนะ


...


เรียวยังไม่ได้หอมคุณเลย


“…”


ขอหอมตอนนี้เลยได้ไหมครับ?”


...


อดใจรอมาทั้งคืนแล้วเหมือนกัน


เป็นเพราะคำพูดของเขาที่ทำให้พวงแก้มทั้งสองข้างของเฮียขึ้นสีแดงระเรื่อ และไล่ลามไปถึงใบหูทั้งสองข้างด้วย เรียวยกยิ้มมุมปากขณะสบตากับอีกฝ่าย เฮียเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ แล้วพูดตามประสาคนเขินที่ยังอยากซ่าอยู่...


ได้ดิ


กี่ครั้ง...เรียวเอ่ยถาม พร้อมออกแรงรั้งร่างของอีกฝ่ายให้ขยับเข้ามาแนบชิดกันมากขึ้น ...คุณอนุญาตให้เรียวหอมได้กี่ครั้งครับ?”


ก็...ตามใจคุณเลย


เรียวหัวเราะในลำคอ ก่อนเอ่ย ตามใจเรียวเลยนะ


อือ


เมื่อเฮียเอ่ยตอบแล้ว เรียวก็ฝังจมูกลงบนหน้าท้องของอีกฝ่าย ก่อนจะผละออก แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าตัวอีกครั้ง เรียวหอมครั้งเดียวพอ


...


แรก ๆ ต้องเอาน้อย ๆ ก่อน...เดี๋ยวคุณรับไม่ไหว


คนที่หน้าแดงหูแดงจ้องเขาไม่วางตา ก่อนเอ่ย มันจะสักแค่ไหนกัน?...กูอยากจะรู้ว่ามากของมึงอะ มันจะสักแค่ไหนเชียว?”


โคตรชอบเลย


คนที่สู้ไม่ถอยแบบนี้...


เรียวหัวเราะในลำคอ ก่อนจะกดจมูกหอมที่บริเวณเดิมอีกสองถึงสามครั้ง จนคนโดนหอมหลุดหัวเราะเบา ๆ เฮียใช้มือทั้งสองข้างจับประคองใบหน้าของเขาไว้ เรียวจึงเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาเรียวรีอีกครั้ง


ขอกูมั่งได้ปะ?”


ได้ดิ


ให้กี่ที?”


ตามใจคุณเลย


หลังจากเรียวเอ่ยตอบไปแบบนั้นแล้ว เฮียก็โน้มใบหน้าลงมา ขยับเข้าใกล้จนปลายจมูกของเราสองคนอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ มือเรียวทั้งสองที่ยังจับประคองใบหน้าไว้อยู่ส่งผ่านความร้อนสู่ผิวเนื้อ


เป็นตอนนี้ที่หัวใจของเรียวเริ่มเต้นผิดจังหวะ และมันก็เร่งจังหวะเต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เรียวคิดว่า...หัวใจของเขาคงฟังแค่คำสั่งจากเฮียเท่านั้น เพราะมันไม่ได้สนใจเจ้าของร่างกายอย่างเขาที่บอกให้สงบนิ่งเลยสักนิด


เฮียเผยรอยยิ้มน้อย ๆ ทั้ง ๆ ที่ใบหน้าและใบหูยังแดงก่ำอยู่ ก่อนจะกดจมูกฝังลงบนแก้มของเขาแผ่วเบา ในวินาทีนั้น...วินาทีที่เรียวได้รับสัมผัสอ่อนโยนอย่างเต็มใจจะมอบให้ หัวใจของเขาก็แทบหลุดลอยออกจากร่าง


เฮียถอนจมูกออกจากแก้มแผ่วเบา แล้วเผยรอยยิ้มสว่างสดใสราวกับดอกทานตะวันอีกครั้ง เรียวจ้องมองอีกฝ่ายพลางคิดว่า เฮียคือคนที่ทำให้ทุก ๆ วันมีค่าและมีความหมาย


เรียวละมือข้างหนึ่งออกจากเอวอีกฝ่าย แล้วเลื่อนมาจับประคองใบหน้าของเฮียที่ยังโน้มเข้ามาใกล้กันอยู่ ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือลูบไล้เบา ๆ ที่ริมฝีปากสีชมพูธรรมชาติ เขาสบตากับคนที่รู้จักกันมาแทบทั้งชีวิต ก่อนเอ่ยออกไป...


คุณคือความหมายของชีวิตเรียว


...


เรียวรักคุณ


เฮียเผยรอยยิ้มสว่างสดใส ก่อนเอ่ย เรียว...


“…”


ชีวิตของเราสองคนจะมีความหมายในทุกวัน...เฮียหยุดเว้นช่วงเล็กน้อย ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนปลายจมูกของเขาเบา ๆ แล้วผละออกไป ...ถ้าเรามีกันและกัน


เรียวเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ก่อนเอ่ย มีกันและกันไปนาน ๆ เลยนะคุณ


ครับ


#รักแท้ของผมคือคุณ


รถเบนซ์คันสีขาวที่ผมนั่งอยู่เลี้ยวเข้าไปจอดในลานจอดรถของร้าน Your Sky เมื่อเครื่องยนต์ดับลง ผมจึงหันไปมองคนข้างกายเพื่อสังเกตอาการ เพราะผมหวังว่าเจ้าตัวจะไม่เป็นกังวลมากนัก


แต่ทว่าความเป็นกังวลของเรียวกลับแสดงผ่านทางแววตาอย่างปิดไม่มิด นั่นทำให้ผมรู้ว่า ถึงแม้ว่าผมจะพยายามแสดงให้รู้ว่า...หลังจากเขาสารภาพความจริงทั้งหมดกับผมแล้ว ผมก็จะไม่โกรธ และมันจะไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นแน่นอน แต่เรียวก็คงอดกังวลใจไม่ได้อยู่ดี


ผมละสายตาจากคนข้างกาย ก่อนที่เราสองคนจะลงจากรถพร้อมกัน เรียวก้าวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้าผม แล้วเอ่ยขึ้น...


เดี๋ยวคุณเข้าไปในร้านก่อนเลยนะ เรียวขอหยิบของหลังรถแป๊บหนึ่งครับ


โอเค


ผมพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย แล้วสาวเท้าเดินเข้าไปในร้าน Your Sky ทันที เป็นเพราะผมเดินมาจากทางหลังร้าน จึงช่วยร่นระยะเวลาให้ผมถึงที่ห้องเรือนกระจกเร็วขึ้น


แต่เมื่อเดินมาถึงห้องเรือนกระจกแล้ว ผมกลับชะงักฝีเท้ากะทันหัน แล้วหยุดยืนนิ่ง ๆ อยู่ด้านนอก นั่นเป็นเพราะกระจกใสรอบด้านที่ทำให้เห็นผู้คนจำนวนมาก (ที่คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี) อยู่ข้างในนั้น


เมื่อคืน...หลังจากที่น้องชายสารภาพความจริงกับผมส่วนหนึ่ง ผมก็พอจะเดาได้ว่า ผู้ร่วมขบวนการของแผนการนี้คงจะมีเยอะน่าดูแต่ก็ไม่คิดว่าจะ ขนกันมาทั้งก๊กขนาดนี้


ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นขยี้ตาตัวเองตอนเห็นอาม่าของเรียวกำลังส่งยิ้มพลางโบกมือทักทายผม แล้วก็คิดว่า นี่อาม่าก็เอากับเขาด้วยเหรอครับ?’


ขวับ!


แล้วความคิดนั้นก็ถูกสลัดออกจากหัวด้วยความรวดเร็วตอนที่ใครบางคนคว้ามือของผมไปจับไว้ เมื่อหันไปมองเจ้าของฝ่ามืออุ่นร้อน ถึงได้รู้ว่าเป็น เรียว


คนตัวสูงกว่าผมที่วันนี้แต่งตัวดูดีเหมือน ๆ ทุกวันพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนเอ่ย เข้าไปข้างในกันครับ


ผมไม่ได้ตอบอะไร ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางภาษาพูดหรือภาษากาย นั่นเป็นเพราะยังรู้สึกตกใจปนอึ้งอยู่ ผมจึงเดินไปตามแรงจูงของเรียวเพียงอย่างเดียว


และเมื่อเข้าไปภายในห้องเรือนกระจกแล้ว ผมก็กวาดสายตามองสมาชิกทุกคนที่นั่งเรียงรายกันอยู่ที่โต๊ะตัวยาว แล้วก็รู้สึกว่า โอ้โห...คนเยอะจนจะนั่งขี่กันอยู่แล้ว มาทำอะไรกันเยอะแยะเนี่ยยย


จากที่มองดูสมาชิกทุกคนแล้ว ทุกอย่างเป็นไปตามที่ผมคาดเดาไว้เลย ผู้ร่วมขบวนการทำให้ผมรู้ใจตัวเองครั้งนี้มีบรรดาเพื่อน ๆ ของผม มีครอบครัวของผม และมีนะโมกับไท แต่ทว่ามีแค่ ครอบครัวของเรียวที่อยู่เหนือความคาดหมายของผม


คุณ...


ผมหันไปมองคนข้างกาย เรียวสบสายตากับผมอย่างไม่หลีกเลี่ยง ก่อนเอ่ยต่อ...


เรียวมีเรื่องจะสารภาพผิดกับคุณ


อือ รอฟังอยู่...


เรียวหลอกคุณเรื่องนะโม


ความจริงแล้ว...เรื่องนี้เรียวไม่ได้เป็นคนคิดหรอกจ้ะ แต่ม้าเป็นตัวตั้งตัวตีคิดแผนนี้ขึ้นมาเอง แล้วก็ขอให้ทุกคนมาร่วมมือกัน


ผมละสายตาจากเรียวแวบหนึ่ง เพื่อหันไปมองแม่ของตัวเองที่นั่งอยู่ เมื่อคืนผมนอนคิดทั้งคืนเลย...ว่าใครเป็นคนริเริ่มแผนการเหล่านี้ขึ้นมา แล้วสมองของผมก็เพ่งเล็งแม่ของตัวเองเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะพยายามหาคำตอบอีกกี่ครั้ง สมองของผมก็ตอบว่า งานนี้เชื่อเถอะว่า...แม่มึงนั่นแหละ เป็นคนคิดแผนทุกอย่าง


แล้วมันก็เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ


ความจริงก็คือพวกเราทุกคนเลยจ้ะ...ที่หลอกเฮียแม่ของเรียวเอ่ยสมทบ


ใช่...พ่อของเรียวเอ่ยขึ้น ก่อนพูดต่อ ถึงพวกเราจะไม่ได้มีเจตนาไม่ดี แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือการหลอกคนคนหนึ่ง พวกเรายอมรับผิดนะเฮีย


ใช่ ป๊าก็ยอมรับผิด


ผมรู้...รู้ว่าทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ยอมรับผิดอย่างไม่มีข้อแก้ตัว และไม่มีเงื่อนไขใด ๆ มาต่อรอง เพราะดูจากแววตาของทุกคนแล้ว ผมก็รับรู้ได้ว่า...


ตอนทำ...พวกเขารู้ตัว มีสติ และตัดสินใจดีแล้ว


และตอนนี้...พวกเขาที่ตัดสินใจดีแล้ว


ก็รู้ว่า...ต้องยอมรับผิดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้


แผนการนี้มันเกิดขึ้นเพราะ...ทุกคนรู้ว่าเรียวแอบรักคุณมากกว่าเพื่อน แล้วก็พอจะดูออกว่าคุณก็รักเรียวมากกว่าเพื่อนเหมือนกัน แต่เหมือนคุณจะยังไม่รู้ใจตัวเอง


ผมหันไปมองคนข้างกายอีกครั้ง เรียวจ้องมองผมด้วยแววตาจริงจัง ก่อนเอ่ยต่อ...


พวกเราก็เลยร่วมมือกันเพื่อจะทำให้คุณรู้ใจตัวเอง


“…”


แผนก็คือเอานะโมเข้ามาทำให้คุณรู้สึกหึงเรียว เพราะถ้าคุณรู้สึกหึงเรียวบ้าง มันก็อาจจะทำให้คุณรู้ใจตัวเองเร็วขึ้น


“…”


พวกเราก็เลยหลอกคุณไปแบบนั้น...ว่านะโมเป็นลูกของหุ้นส่วนป๊า ที่จะมาเที่ยวกรุงเทพห้าวัน แล้วเรียวก็ต้องคอยดูแลน้อง


ทั้งที่ความจริงแล้ว...นะโมไม่ใช่ลูกของหุ้นส่วนป๊าเรียวที่ภูเก็ตหรอก แต่นะโมเป็นลูกพี่ลูกน้องของใกล้ใจ


“…”


แล้วนะโมก็ไม่ใช่เพื่อนกับไท แต่ทั้งสองคนเป็นแฟนกัน แล้วก็อยู่ด้วยกันที่บ้านหลังนั้นแหละ


นั่นไง...


ตอนแทงหวยทำไมไม่ถูกแบบนี้บ้าง...


คุณอาจจะจับโป๊ะได้หลายครั้งแล้ว เพราะทั้งสองคนดูไม่ค่อยเหมือนเพื่อนกันเท่าไร


...


ทั้ง ๆ ที่พยายามกันมาก ๆ แล้ว


ผมพยักหน้าน้อย ๆ แล้วตั้งใจฟังเรียวต่อ...


แผนทั้งหมดมันก็มีเท่านี้...พวกเราก็แค่อยากทำให้คุณรู้ใจตัวเอง


ผมยังสบตากับเรียวอยู่ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาสารภาพความจริงหมดแล้ว และไม่น่าจะมีอะไรปิดบังผมอีกต่อไป ก่อนที่ผมจะละสายตาออกจากเขา แล้วกวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในที่นี้ และคิดว่าทุกคนก็คงสารภาพความจริงไปหมดแล้วเหมือนกัน


ตอนนี้บรรยากาศภายในห้องเรือนกระจกเงียบเฉียบ เหมือนทุกคนกำลังรอให้ผมเอ่ยอนุญาต ถึงจะยอมสร้างบทสนทนาใหม่กัน ในตอนนี้ผมจึงให้เวลาตัวเองได้คิดทบทวนอีกครั้ง


แล้วผลลัพธ์ของความรู้สึกที่แท้จริงก็ออกมาเป็นเช่นเดิม นั่นคือ ผมไม่ได้รู้สึกโกรธทุกคนเลย และผมก็คงโกรธคนที่ทำเพื่อเราสองคนขนาดนี้ไม่ลงหรอก


แต่ก่อนที่ผมจะบอกความรู้สึกที่แท้จริงกับทุกคน ผมก็ขอถามถึงเรื่องที่ทำให้รู้สึกตกตะลึงขั้นสุดก่อน สายตาที่กวาดมองไปโดยรอบหยุดลงที่อาม่า ก่อนผมจะเอ่ยถาม...


อาม่าก็เอากับเขาด้วยเหรอครับ?”


เฮีย...ฟังอาม่าก่อนนะ


อาม่ารีบผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความรวดเร็ว แต่ก็ไม่ได้คล่องแคล่วอย่างคนวัยหนุ่มสาว นั่นทำให้ผมรู้สึกเป็นห่วงอีกฝ่าย จึงรีบปล่อยมือจากเรียวแล้วเดินเข้าไปหาอาม่าทันที


หญิงชราเจ้าของเรือนผมสีดอกเลาก็ก้าวเท้าเดินมาหาผมด้วย อาม่ายื่นมือมาจับแขนทั้งสองข้างของผมที่อ้าเตรียมโอบประคองร่างของท่าน


ค่อย ๆ เดินครับอาม่า


อาม่าไม่เดินไปไหนแล้ว อาม่าแค่จะเดินมาหาเฮีย


ผมสบตากับอาม่า แต่ไม่ได้ตอบอะไร


อาม่าขอโทษที่หลอกเฮียนะ


...


แต่อาม่าทำไปเพราะ...


เพราะผมรู้ถึง เจตนาที่แท้จริงของทุกคนเป็นอย่างดี ผมจึงตัดสินใจพูดแทรกขึ้น เพราะอยากให้เราสองคนได้รักกัน


เจ้าของเรือนผมสีดอกเลาที่วันนี้ใส่ชุดผ้าไหมสีชมพูสดใสพยักหน้าน้อย ๆ ดวงตาของท่านเปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย จากแววตาเป็นกังวลแปรเปลี่ยนเป็นแววตาที่เริ่มมีความหวัง...


ใช่อาม่าตอบ ก่อนจะหันไปมองทุกคนที่ตอนนี้ลุกขึ้นยืนทั้งหมด แล้วจึงหันกลับมาสบตากับผมอีกครั้ง คล้ายท่านเป็นตัวแทนของทุกคน เฮียพอจะให้อภัยพวกเราได้ไหม?”


เป็นตอนนี้ที่ผมละสายตาจากอาม่า แล้วค่อย ๆ ไล่สบสายตากับทุกคนอีกครั้ง แววตาของทุกคนเปี่ยมไปด้วยความหวัง และผมสัมผัสได้ถึง ความรักและ ความหวังดีที่ซ่อนอยู่


ผมหลุบตาลงมองอาม่าอีกครั้ง ก่อนตัดสินใจเอ่ยออกไป เฮียจะให้อภัยทุกคนได้ยังไงครับ...


“…”


ในเมื่อเฮียไม่ได้โกรธทุกคนเลย


โธ่...เฮีย แกล้งกันแบบนี้ อาม่าแทบหัวใจวายเลยนะ


ผมหลุดหัวเราะออกมา เมื่ออาม่าพูดพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะสวมกอดท่านไว้ แล้วเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา...


อาม่ายังหลอกเฮียได้เลย เฮียก็ขอหลอกอาม่าคืนบ้างสิครับ


อาม่าหัวเราะน้อย ๆ แล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบหลังผม ถ้าอย่างนั้น...เราก็หายกันแล้วนะ


ครับผมพูดปนหัวเราะ


ไอ้ตูดขี้แกล้งแบบนี้แหละครับอาม่า


เรียวที่เดินมาหยุดยืนข้าง ๆ ผมเอ่ยขึ้น เขาเผยรอยยิ้มแบบที่มักจะทำให้ใครหลายคนตกหลุมรักได้ง่าย ๆ ก่อนจะเอาถุงกระดาษสีน้ำตาลที่ถือติดมือมาด้วยวางลงบนโต๊ะไม้ตัวยาว ผมคิดว่าในถุงนั้นคงมีของบางอย่างที่เรียวอยากให้ผม


เรียวอาม่าเอ่ยขึ้น


ครับ?”


เดี๋ยวของเรียวค่อยให้ทีหลัง อาม่าขอให้เฮียคนแรก แล้วก็ผู้ใหญ่คนอื่น ๆ ต่อ พอทุกคนให้หมดแล้ว เรียวค่อยให้เฮีย


ได้ครับอาม่า


เฮีย...


ครับอาม่า...ผมขานรับ ก่อนจะละสายตาจากคนตัวสูงกว่า แล้วหันไปมองอาม่า ท่านใช้มือข้างหนึ่งล้วงหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เมื่อหยิบออกมาแล้วจึงเห็นถุงกำมะหยี่สีแดงสด อาม่าเผยรอยยิ้มที่แสดงให้เห็นถึงความมีเมตตาต่อผมอย่างมาก ท่านจับมือผมไปแล้วยัดถุงกำมะหยี่สีแดงสดใสมือ อาม่าให้เฮียนะ...เพื่อไถ่โทษที่อาม่าหลอกเฮีย


มันคืออะไรเหรอครับอาม่า


เปิดดูสิ


ผมกลืนน้ำลายลงคอตอนที่ใช้มือกำของบางอย่างที่มีน้ำหนักพอสมควร มันมีรูปทรงเป็นแท่งสี่เหลี่ยมแบน ๆ ก่อนจะตัดสินใจเปิดถุงกำมะหยี่สีแดง แล้วเมื่อล้วงหยิบของขวัญปริศนาที่อยู่ในนั้นออกมา ผมถึงได้รู้ว่ามันคือ ทองคำแท่งหากแต่มันเป็นทองคำแท่งที่มี ชื่อจริงของเราสองคนสลักอยู่คู่กัน


ผมจ้องมองชื่อ ปราชญ์ & ปวีร์ที่สลักอยู่บนทองคำแท้เพียงชั่วครู่ ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองอาม่า ท่านแย้มยิ้มอย่างสุขใจ นอกจากอาม่าจะทำให้ผมตกตะลึงสุด ๆ ที่เข้าร่วมขบวนการนี้ด้วย ของขวัญปลอบขวัญของท่านก็ยังทำผมรู้สึกอึ้งมากกว่าเดิมอีก


ของชิ้นนี้มีแค่ชิ้นเดียวในโลก อาม่าตั้งใจทำให้เฮีย เก็บไว้ดี ๆ นะ


ทองคำแท่งนี้น่าจะหลายบาทมาก เฮียรับไว้ไม่...


คล้ายอาม่าจะรู้ทันความคิดของผม ท่านถึงได้ส่ายหน้าอย่างแรง ก่อนเอ่ย ก็แค่ทองสิบบาทเอง...ไม่เยอะมากหรอก


“…”


รับไว้เถอะ


ผมหันไปมองทางพ่อกับแม่และทุกคนในครอบครัวเพื่อขอคำปรึกษาผ่านทางสายตา ทุกคนพยักหน้าเบา ๆ แล้วส่งสายตามาบอกว่า รับไว้เถอะ อย่าขัดใจอาม่าเลยผมจึงหันกลับมาสบตากับเจ้าของเรือนผมสีดอกเลาอีกครั้ง ก่อนจะยกมือขึ้นไหว้อาม่า


ขอบคุณนะครับอาม่า


อาม่ายิ้มอย่างอิ่มเอมใจ แล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบแก้มผมเบา ๆ ต่อจากนี้ก็มีความสุขมาก ๆ นะเฮีย


ครับอาม่า


ผมเอ่ยตอบพลางส่งยิ้มให้อาม่า ก่อนที่ท่านจะผละมือออกจากข้างแก้มของผม แล้วค่อย ๆ ก้าวถอยหลังออกไป โดยมีไอ้โก้ช่วยจับประคอง


จากนั้นจึงเป็นคิวของครอบครัวผม พ่อ แม่ พี่สาว พี่เขย และน้องชาย ก้าวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้า ก่อนจะให้ตัวแทนอย่างแม่ยื่นถุงกระดาษสีดำด้านมาให้ ผมแทบไม่ต้องเดาเลยว่าของขวัญปลอบขวัญ (ที่โดนหลอก) ชิ้นนี้เป็นอะไร เพราะโลโก้ของกระเป๋าแบรนด์ดังที่ผมชอบเด่นหราอยู่บนถุงกระดาษขนาดนั้น


อันนี้แทนคำขอโทษจากเราทุกคนจ้ะ


ผมเอียงคอเล็กน้อยพลางหรี่ตาลงขณะจ้องมองถุงกระดาษนั้น แล้วเอ่ย ใช่กระเป๋าใบที่ลูกอยากได้หรือเปล่านะ?”


ป๊าว่าใช่...


ม้าก็ว่าใช่


มันต้องใช่แหละ น้องเคยบอกกับหนูว่าอยากได้ใบนี้พี่สาวของผมพูดกับพ่อแม่ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงมั่นใจ


เมื่อเช้าตี๋แกะดูแล้ว ใช่...


แกะแล้วห่อเก็บเหมือนเดิมไหมเนี่ย?”


เหมือนเดิมสิป๊า


ผมหัวเราะน้อย ๆ ก่อนจะรับถุงกระดาษสีดำมาจากผู้เป็นแม่ ก่อนจะหยิบกล่องสีดำด้านออกมาดู แล้วเมื่อเปิดฝากล่องออกจึงเห็นกระเป๋าหนังสะพายข้างใบที่อยากได้ ผมวางของทั้งหมดไว้บนโต๊ะไม้ตัวยาว ก่อนจะยกมือขึ้นไหว้พ่อกับแม่


ขอบคุณครับ~”


ถูกใจเลยล่ะสิ ยิ้มหน้าบานเลยพ่อเอ่ย


ถูกใจครับ


ทุกคนเผยยิ้มอย่างโล่งอกที่ผมถูกใจของขวัญชิ้นนี้ ก่อนจะก้าวถอยหลังไปเหมือนอาม่า แล้วพ่อกับแม่ของเรียวก็เดินแทรกขึ้นมาแทน ทั้งสองคนเดินมาหยุดยืนตรงหน้าผม แม่ของเรียวยื่นกระดาษแผ่นสีขาวใบหนึ่งมาให้ เมื่อผมรับมาถึงได้รู้ว่ามันคือ เช็คเงินสดจำนวน 500,000 บาท


ป๊ากับม้าไปเดินเลือกซื้อของให้เฮียตั้งนาน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรให้ดี


...


เราสองคนเลยคิดว่าให้เฮียไปซื้อเองดีกว่า อยากได้อะไรก็ไปซื้อเอาเองนะลูกแม่ของเรียวพูดพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น


มะ ม้าครับ เงินเยอะขนาดนี้ เฮียรับไว้ไม่ได้หรอกครับ


รับไว้เถอะ ป๊ากับม้าอยากให้ ไม่ต้องคิดมากพ่อของเรียวเอ่ยขึ้นบ้าง


รับไว้แล้วรีบย้ายมาอยู่กับเรานะคะณรินทร์พูดพร้อมเผยรอยยิ้มสดใส


ผมกลืนน้ำลายลงคอพลางเอ่ยกระอึกกระอัก เพราะคิดไม่ตกเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทว่าเสียงกระซิบของคนข้างกายก็เรียกความสนใจให้หันไปมอง


คุณรับไว้เถอะ พ่อผัวแม่ผัวเขาอยากเปย์ลูกสะใภ้ คุณอย่าขัดใจเลย


จะ เจ้าเรียว!”


เรียวหัวเราะพอเห็นผมพูดด้วยน้ำเสียงดุ ๆ เขาพยักหน้าน้อย ๆ เพื่อยืนยันกับผมว่า รับไว้เถอะครับเพราะผมไม่อยากทำให้พ่อแม่ของเรียวรู้สึกผิดหรือติดค้างอะไรอีก จึงตัดสินใจรับเช็คเงินสดไว้ ผมยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองคน ก่อนเอ่ย...


ขอบคุณครับ ป๊า ม้า


จ้ะลูก แม่ของเรียวพูดพลางสวมกอดผม ก่อนจะผละกอดในวินาทีถัดมา แล้วจึงก้าวถอยหลังไปเหมือนทุก ๆ คนที่ผ่านมา


และคิวส่งมอบของขวัญปลอบใจคนต่อไปได้แก่ คู่รักอย่างนะโมกับไทรุ่นน้องก้าวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้าผมพร้อมกับกระเป๋าเดินทางสีแดงใบโต โดยมีไทยืนขนาบข้างอยู่ด้วย นะโมฉีกยิ้มกว้างก่อนเอ่ย...


เราสองคนตัดสินใจซื้อกระเป๋าเดินทางให้พี่เฮียก็เพราะว่า...ตอนเจอกันครั้งแรก นะโมก็เจอกับพี่เฮียที่สนามบิน แล้วจริง ๆ วันนี้เราก็ต้องจากกันที่สนามบินอีก


“…”


แต่ว่าพี่เรียวนัดทุกคนมาสารภาพความจริงที่ร้าน Your Sky ก่อน ก็เลยไม่ได้ไปสนามบินเลย


“…”


แต่ทั้งหมดมันก็หมายถึงการเดินทาง...นะโมกับพี่ไทเลยคิดว่าให้กระเป๋าเดินทางน่าจะดี


“…”


เผื่อหลังจากนี้พี่สองคนจะไปฮันนีมูนกัน ก็อาจจะได้ใช้กระเป๋าใบนี้


...


นะโมกับพี่ไทขอโทษที่หลอกพี่เฮียนะครับ


ผมยิ้มพลางส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนเอ่ย ไม่เป็นไร พี่เข้าใจ


...


จริง ๆ ไม่ต้องซื้ออะไรให้พี่ก็ได้


“…”


แค่มาเป็นพี่น้องกันต่อจากนี้ก็พอแล้ว


พี่เฮีย...นะโมพูดเสียงแผ่วพลางเบะปากคล้ายจะร้องไห้ ...ทำไมเป็นคนใจดีแบบนี้ครับ


ผมอมยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดรุ่นน้องแล้วคิดว่า ถ้าผมไม่ได้เจอกับนะโมครั้งแรกด้วยสถานการณ์แบบนั้น ผมคงจะรู้สึกเอ็นดูเจ้าตัวตั้งแต่แรกแล้วทว่าผมก็ไม่เคยรู้สึกเกลียดชังเขาเลยสักนิด เพียงแต่รู้สึก หวงเรียวกับนะโมเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับไม่มีความรู้สึกหวงหลงเหลืออยู่แล้ว และคงมีแต่มิตรภาพดี ๆ ที่จะมอบให้กันต่อจากนี้


เราสองคนผละกอดออกจากกันในวินาทีต่อมา ก่อนที่ผมจะเหลือบมองคนรักของรุ่นน้อง แล้วเอ่ยขึ้น...


สรุปเราอายุเท่ากันใช่ไหม?”


ไทยิ้มน้อย ๆ พลางพยักหน้ารับ ใช่ครับ


ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องเรียกว่าพี่เฮียแล้วนะ


โอเค เฮียไทพูดหัวเราะ


และตอนนี้เหมือนจะหมดเวลาของนะโมกับไทแล้ว เพราะทั้งสองคนเริ่มก้าวเท้าถอยห่างจากผมไป เมื่อผมหันไปมองคนตัวสูงกว่าที่ยืนอยู่ข้างกาย ผมถึงได้รู้ว่า ตอนนี้คงถึงเวลาของเจ้าเรียวแล้วเรียวเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าผม


ระ เรียว...


เรียวเงยหน้าขึ้นสบตากับผม มือหนาทั้งสองข้างยื่นมาจับช่วงเอวของผมไว้แผ่วเบา ก่อนเขาจะเอ่ยขึ้น คุณ...


“…”


เรียวขอโทษที่หลอกคุณ


...


ขอโทษที่อาจจะทำให้คุณรู้สึกไม่ดี


...


ขอโทษที่ปิดบังคุณ ขอโทษที่โกหกคุณ


“…”


แต่ต่อจากนี้ไป...เรียวสัญญาว่าจะไม่โกหก ไม่หลอก ไม่ปิดบัง ไม่มีความลับอะไรกับคุณอีกแล้ว


...


คุณให้โอกาสเรียวนะครับเรียวพูดแบบนั้น ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งล้วงหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วกำของสิ่งนั้นไว้แน่น คุณ...


ครับ?”


เป็นแฟนกันนะ


ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าประโยคคำถามที่โคตร Basic และผมก็เคยได้ยินมันมาก่อนแล้ว ในวันนี้มันจะส่งผลให้หัวใจของผมเต้นเร็วจนแทบทะลุออกจากอก ทั้งยังทำให้ผมหลุดยิ้มกว้างออกมาด้วย


ผมสบตากับดวงตาเรียวยาวคล้ายเหยี่ยวอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าตอบรับแล้วเอ่ยออกไป กูก็ไม่อยากเป็นเพื่อนกับมึงแล้วเหมือนกัน


...


เราเลิกเป็นเพื่อนกันเถอะ


...


แล้วเปลี่ยนมาเป็นแฟนกันดีกว่า


หากประโยคคำพูดของผมไม่มีบทสรุปที่จบด้วย เปลี่ยนมาเป็นแฟนกันดีกว่าเรื่องราวระหว่างสองเราคงน่าเศร้าน่าดู ทว่าความสัมพันธ์ในรูปแบบ เพื่อนสนิทที่ถูกยกเลิกไป ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความสัมพันธ์แบบ คู่รักที่ลึกซึ้งและมั่นคงกว่าเดิม จึงทำให้ดวงอาทิตย์ในใจของผมยิ้มกว้างอย่างมีความสุขอยู่ในตอนนี้


เจ้าเรียววาดแขนทั้งสองข้างโอบกอดผมไว้ ทั้ง ๆ ที่เขายังคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ผมจึงใช้มือข้างหนึ่งลูบเรือนผมสีดำนิลแผ่วเบา


เรียวรักคุณนะครับ


ผมยังคงลูบศีรษะเขาอย่างแสนรัก ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว รักเหมือนกันครับ


แล้วในวินาทีที่เราบอก รักกันโดยสมบูรณ์ เสียงร้องแซวดัง ฮิ้ว~’ ก็ดังขึ้นทันที ผมที่ทั้งรู้สึกดีใจและเขินอายจึงหลุดหัวเราะออกมา เรียวผละกอดออกจากผม ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายื่นมือข้างหนึ่งมาหาผม แล้วพูดขึ้น...


ขอมือข้างซ้ายหน่อยครับ


...


จะสวมแหวนให้


เขาพูดพร้อมโชว์แหวนทองคำขาววงหนึ่งให้ดู ผมถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เรียวกำไว้ในมือคือ แหวนวงนี้ หากมองเผิน ๆ จะคิดว่ามันเป็นแหวนเกลี้ยง ๆ ไม่มีอะไรพิเศษและสะดุดตา แต่ถ้าได้เห็นในระยะใกล้ ผมเชื่อว่าทุกคนจะเห็น เพชรเม็ดเล็ก ๆ จำนวนห้าเม็ดฝังเรียงเป็นแถวตรงอยู่บนตัวเรือน


แหวนคู่เหรอ?”


ครับ


แล้วไหนของคุณล่ะ?” ผมเอ่ยถาม


เรียวยกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินผมถามแบบนั้น ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางถุงกระดาษ อยู่ในกล่องครับ เดี๋ยวเรียวสวมแหวนให้คุณก่อน แล้วค่อยเอาของเรียวออกมา


ผมเผยรอยยิ้มบางเบา ก่อนจะยื่นมือข้างซ้ายไปให้คนตัวสูงกว่า แล้วเรียวก็สวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายให้ผม จากนั้นก็มีเสียงร้องแซวดังระงมขึ้นอีกรอบ


ฮิ้ว~”


พี่เฮียคนน่ารักสละโสดแล้วค้าบ~” น้องจ๋าของผมเอ่ยด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มสดใส


ยินดีด้วยนะครับ พี่เรียว พี่เฮียน้องใกล้ใจพูดขึ้น


ตอนนี้ผมทำได้แค่ส่งยิ้มตอบกลับไปให้ทุกคนแทน คำขอบคุณก่อนจะหันกลับมามองเรียวที่เพิ่งหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินทรงสี่เหลี่ยมออกมาจากถุงกระดาษ เมื่อเปิดกล่องออกจึงเห็นแหวนทองคำขาวเรียบ ๆ ที่ไม่มีลวดลายหรือเพชรสักเม็ดประดับอยู่ เรียวหยิบแหวนวงนั้นออกจากกล่องแล้วยื่นให้ผม


ตอนนี้ผมรู้ได้ในทันทีว่าต้องทำอะไร ผมแย้มยิ้มพลางรับแหวนไว้ ก่อนจะเป็นฝ่ายสวมแหวนให้เรียวบ้าง เมื่อเราทำ สัญญารักต่อกันเสร็จสมบูรณ์แล้ว เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีอย่างที่ผมเคยได้ยินเมื่อตอนที่หมื่นฟ้ามอบแหวนแทนใจให้ที่รัก และตอนที่ใกล้ใจทำเซอร์ไพรส์ขอพันลี้เป็นแฟนก็เกิดขึ้นอีกครั้ง


มันเกิดขึ้นในวันที่เราสองคนเป็น แฟนกัน


และเรื่องน่ายินดีเหล่านี้ก็ยังคงเกิดขึ้นที่ร้าน Your Sky เช่นเดิม


ผมสบตากับเรียว คนที่เป็นพระอาทิตย์ในใจของผม เขาเผยรอยยิ้มอิ่มเอมใจก่อนจะวาดแขนโอบกอดผมไว้แน่น ผมจึงกอดเขาตอบแล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบแผ่นหลังกว้างเบา ๆ ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว...


เรียว...


ครับ?”


กูรักมึงมากนะ


...


มากขนาดที่ว่า...


...


ถ้ากูมีหัวใจห้าดวง กูก็ยกให้มึงทั้งห้าดวง ไม่เหลือแบ่งให้ใครหรอก


มันคือเรื่องจริงที่ว่า...ถ้าผมมีหัวใจ 5 ดวง ผมก็จะยกให้เขาคนเดียวทั้ง 5 ดวง ไม่เหลือแบ่งไว้ให้ใครเลย


เรียวหัวเราะชอบใจเมื่อได้ยินประโยคคำพูดของผม เขากระชับวงแขนกอดผมแน่นขึ้น ก่อนจะฝังจมูกลงบนแก้มของผม แล้วหอมจนดังฟอด...


ชื่นใจ...ชื่นใจไปหมด


ผมหัวเราะเพราะรู้ความหมายของคำว่า ชื่นใจของเขาดี มันหมายถึง ชื่นใจกับคำบอกรักของผมแล้วก็ ชื่นใจกับความรักของเราสองคน


ขอชื่นใจบ้างดิผมเอ่ย


ได้ดิครับ


เรียวตอบแบบนั้นแล้วเอียงแก้มมาให้ ผมจึงกดจมูกหอมแก้มเขาไปหนึ่งที ก่อนเอ่ย ชื่นใจ


ผมเคยได้ยินประโยค พระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งมาตั้งแต่เด็ก ๆ แต่ก็ไม่เคยเห็นภาพนั้นชัดเจนเลยสักครั้ง นึกไม่ออกว่าดวงอาทิตย์ที่ร้อนระอุจะร่าเริงได้ขนาดไหน แต่เป็นตอนนี้ที่เรียวทำให้ผมรู้แล้วว่า...


พระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งเป็นแบบนี้


เป็นเรียวที่มีความสุข


เป็นรอยยิ้มที่สว่างไสว


เป็นเรียวที่มีผม


และเป็นเราที่มีกันและกัน


เรียวก็รักคุณ


เขากอดผมไว้แน่นอีกครั้ง กระซิบบอกรักเสียงเบา แต่กลับติดตรึงในใจ...


รักคุณมาก...และจะรักคนเดียวตลอดไป


ผมยิ้มพลางพยักหน้าเบา ๆ ต่อจากนี้...เฮียก็จะรักเรียวคนเดียวตลอดไปเหมือนกัน


หลังจากสิ้นสุดประโยคคำพูดของผม เสียงร้องแซวจากบรรดาเพื่อน ๆ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง ผมผละกอดออกจากเรียวด้วยความเขินอาย ก่อนจะหันไปมองทุกคนที่กำลังแซวเราสองคนผ่านทางสายตาและคำพูด


พอเป็นแฟนกันแล้วก็ไม่เบาเลยน้า...


เออ ไม่เบาเลย คำว่า รักอะ ไม่เบากันเลย


ผมหัวเราะ ก่อนเอ่ย แล้วพวกมึงไม่มีอะไรให้กูเหรอ?”


...


พวกมึงก็ร่วมหัวกันหลอกกูเหมือนกันนะ


ใครบอกว่าพวกกูไม่มีอะไรให้มึง?” โก้เอ่ยพลางพยักพเยิดหน้าไปทางหมื่นฟ้า ก่อนเอ่ยต่อไอ้ฟ้ากับพวกกูเตรียมจัดปาร์ตี้ไว้ให้มึงแล้ว


ปาร์ตี้?”


เออ...หมื่นฟ้าเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง คล้ายโดนน้องจ๋าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บังคับให้พูด ปาร์ตี้


ปาร์ตี้อะไรนะครับ พี่เรียวน้องจ๋าพูดพลางส่งยิ้มให้เรียว


ผมหันมองคนข้างกาย ก่อนเอ่ยถาม ปาร์ตี้อะไรเรียว?”


เรียวเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา แล้วเอ่ย ปาร์ตี้ไม่เป็นแล้วเพื่อน แต่จะเป็นแฟน


เมื่อได้ยิน ชื่องานปาร์ตี้ผมก็หลุดยิ้มออกมา ก่อนน้องที่รักจะเอ่ยขึ้น...


งานนี้พวกเราตั้งใจจัดให้พี่เรียวกับพี่เฮียโดยเฉพาะเลยครับ


...


ฉลองที่พี่เรียวกับพี่เฮียเป็นแฟนกัน


ผมอมยิ้ม ก่อนจะหันไปมองคนตัวสูงกว่า แล้วเอ่ย งานนี้ขอเมาได้ปะ ?”


งานนี้เมาได้ เพราะมีเรียวคุมอยู่


ผมอมยิ้มพลางสบตากับแฟนที่ขี้หวงพอสมควร เรียวโน้มใบหน้าลงมาฝังจมูกลงบนหน้าผากพลางเอ่ยเสียงอู้อี้...


คุณจะดื่มมากแค่ไหนก็ได้ แต่ต้องอยู่ในสายตาเรียวนะ รู้ไหม?”


ผมหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ยตอบ โอเคครับ แฟน


เฮ้ย! งานนี้น้องน้ำแดงมีแฟนมานั่งคุมเลยนะเว้ย~”


ผมได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของเรียว เขามักจะหัวเราะชอบใจเวลาเพื่อนพูดแซว ไม่ได้รู้สึกเขินอายแล้วแสดงความรักต่อกันน้อยลง นั่นทำให้ผมรู้สึกว่า...


ตอนเป็นเพื่อนกันมันก็ดีมากอยู่แล้ว


แต่พอได้เป็นแฟนกันแล้ว...


เออ มันดีได้มากกว่าเดิมอีกว่ะ

TBC


Talk



เนื่องจากตังค์จะต้องไปทำธรุะที่ต่างจังหวัด 3 วันค่ะ ;____;

กลับตังค์ก็เลยจะงดอัปวันที่ 29 30 31 และวันที่ 1 เมษอีก 1 วันนะคะ

ตารางลงเลยจะเลื่อนไปอีกนิดหน่อย แต่หลังจากวันที่ 1 เมษาก็รันไปตามเดิมเลยค่า

พอดีเป็นธุระที่ต้องจำเป็นไปจริง ๆ และตังค์คิดว่าไม่น่าจะได้แบกโน้ตบุ้คไปด้วย

ก็เลยน่าจะไม่ได้อัปค่ะ ต้องขอโทษที่เลื่อนออกไปอีกหน่อยนะคะ


ฝากคอมเมนต์และเล่น #รักแท้ของผมคือคุณ เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ


รักเสมอ


Twitter : @SP251566


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 930 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,489 ความคิดเห็น

  1. #2449 CallistoJpt (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2564 / 21:49
    บรรยากาศอบอุ่นมากๆ อุ่นไปทั้งใจเลยค่ะ แบบซึ้งมาก งื้อออออออ กลิ่นความรักฟุ้งเต็มไปหมดเลย ทุกคนน่ารักมากกกกกกกกกกกก ปล.รู้เลยค่ะว่าพี่เรียวสายเปย์ได้ใคร บ้านนี้เปย์เก่งกันทั้งบ้านเลย 🤣
    #2,449
    0
  2. #2292 PrchFirnnn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 23:34
    ฮื่อออออ นี่มันขอแต่งงานชัดๆ นุเขินนนนนนนนน ><
    #2,292
    0
  3. #2227 BaiTong23 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 12:11
    ไม่เป็นแล้วเพื่อน จ้าาา หมั่นไส้มากกก 5555
    #2,227
    0
  4. #2205 H2O ที่แปลว่าน้ำ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 10:59
    น่ารักที่สุดเลย เฮียนี่กลายเป็นยัยตะเร้กจอมซ่าส์เลย

    เรียวแสนดุก็กลายเป็นพ่อพระอาทิตย์แสนละมุนแข่งกับหมื่นฟ้าเลย
    #2,205
    0
  5. #2186 JBBAMBAM (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2564 / 21:50
    หวานละมุนละไม
    #2,186
    0
  6. #2138 ;เเมเนอร์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 01:51
    เป็นเเฟนกันเเล้ววว
    #2,138
    0
  7. #2136 February Asce (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2564 / 23:35
    มีแฟนแล้วอะไรๆก็ดีงามไปหมด ยินดีกับทั้งคู่ด้วยนะคะ
    #2,136
    0
  8. #2134 inaaprilthirteen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2564 / 01:46
    เออ มันดีได้มากกว่าเดิมจริงๆด้วย55555555
    #2,134
    0
  9. #2133 Napatrapee Ronnapolkitinun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2564 / 20:33

    น่ารักค่ะ
    #2,133
    0
  10. #2132 wumeili (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2564 / 08:23
    อบอุ่นกัวใจมากๆเลยค้าบบ
    #2,132
    0
  11. #2131 toey280844 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2564 / 03:39
    ฮืออออน่ารักหวานเจี๊ยบเลยชอบมากเวลาเขาหอมหน้าผากหรือหอมแก้มกันมันยุบยิบในใจไปหมดเลยแงงงงง
    #2,131
    0
  12. #2129 beam07052547 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2564 / 00:30
    ดีจัง เขารักกัน มีความสุข ขอบคุณไรท์นะคะแต่งดีมากกกกชอบมากกกกกก ขอบคุณค่ะที่มาแต่งนิยายน่ารักๆแบบนี้ให้อ่าน
    #2,129
    0
  13. #2128 Phungzaka (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2564 / 00:07
    ชื่นนนนนใจจจจจ
    #2,128
    0
  14. #2127 nan__nan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 23:55
    น่ารักมากกกกกก
    #2,127
    0
  15. #2126 AEpotter (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 23:49
    ฮือออ

    ดีจังงงงง
    #2,126
    0
  16. #2125 salineefon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 23:48
    โอ้โหหหห ขบวนขันหมากพร้อมมากค่าาาาา
    #2,125
    0
  17. #2124 stawberryyogurt_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 23:35
    แงงง น่ารักมากกกกก
    #2,124
    0
  18. #2123 toffy34 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 23:20
    นัดสารภาพผิดอะไรกัน อันนี้คืองงานแต่งและพีธีมอบสินสอด 5555555
    #2,123
    0
  19. #2122 mooyong_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 23:17
    น้องน้ำแดงมีแฟนแล้วจ้าาาาาาา
    #2,122
    0
  20. #2121 nun__nutty (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 21:57
    อยากไปปาร์ตี้ด้วยจัง
    #2,121
    0
  21. #2120 Cozycool (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 21:49
    หวานไปหมดเลยจ้า
    #2,120
    0
  22. #2119 ชานมไข่มุก007 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 21:39
    มุแงงงงงงงงง ดี ดีไปหมด หัวใจไม่ใช่ของเราอีกต่อไป
    #2,119
    0
  23. #2118 471502523 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 21:23
    อ่านแล้วยิ้มจนแก้มแทบแตกเลย...
    #2,118
    0
  24. #2117 appfy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 21:07
    หวาน หวานไปหมดแล้ววววววว
    #2,117
    0
  25. #2116 Tualek_Orp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 20:26
    หวานไม่เกรงใจใครเลยจ้า
    #2,116
    0