[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,784,065 Views

  • 19,857 Comments

  • 50,129 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    255,340

    Overall
    1,784,065

ตอนที่ 7 : 07 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8391 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61



บทที่ 
7


เดี๋ยวพี่ฟ้าลงไปส่ง…”


ไม่ต้องหรอกครับพี่ฟ้า แค่นี้รักก็เกรงใจมากแล้วพี่ฟ้ารีบกลับไปดูแลร้านเถอะครับ


ในบ้านมีใครอยู่บ้างครับ ถ้ามีผู้ใหญ่อยู่พี่ฟ้าจะได้ลงไปสวัสดี

                

               ที่รักมองคนตัวสูงข้างกายที่เตรียมปลดเข็มขัดเตรียมจะลงรถ เขาลอบอมยิ้มพลางคิดชื่นชมสองพี่น้องตระกูลพิสุทธิ์ แม้หมื่นฟ้ากับพันลี้จะมีนิสัยที่แตกต่างกันมากพอสมควร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ต่างกันเลยคือเรื่องของการมีสัมมาคารวะ และสิ่งนี้ทำให้ผู้คนที่พบเห็นนึกย้อนไปถึงการปลูกฝังที่ดีจากครอบครัว ที่รักเชื่อแล้วว่าพื้นฐานการสั่งสอนเลี้ยงดูที่ดีย่อมส่งผลให้พวกเขาเป็นคนอ่อนโยนและนอบน้อม


เหมือนที่แม่เคยบอกไว้ไม่มีผิดว่าให้ฟังคำสอนของผู้ใหญ่เยอะ ๆ แล้วเวลาไปไหนจะมีแต่คนเอ็นดู


ดวงตาเรียวรีละจากหมื่นฟ้ามองไปที่หน้าบ้านของตัวเอง ไฟทุกดวงในบ้านถูกปิดหมด และไม่มีรถจอดที่โรงรถสักคัน นั่นทำให้ที่รักได้คำตอบที่ค่อนข้างมั่นใจ


ไม่มีหรอกครับ เพราะในบ้านไม่มีรถจอดเลย สงสัยพี่เบบกับพี่ดอมยังไม่ถึง แล้วพ่อก็คงพาแม่กับปู่ออกไปกินข้าวข้างนอกแน่ ๆ


งั้นพี่ฟ้าเดินไปส่ง…”


พี่ฟ้านี่ก็จอดหน้าประตูแล้วนะครับ รักเข้าบ้านเองได้จริง ๆ นะ


เคยดื้อมาก ๆ จนโดนตีปะ ?…”


“…” คนโดนถามส่ายหน้าจนแก้มย้อย ๆ สั่นไปหมด สายตาดุ ๆ ของหมื่นฟ้าที่ส่งมาให้ทำให้ที่รักเลิกขัดใจอีกฝ่ายแล้วรีบเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดเตรียมลงจากรถ ทว่ามือหนาถูกส่งมาจัดการให้เขาด้วยความรวดเร็ว

              

                 ที่รักลงจากรถเดินนำหมื่นฟ้าไปที่หน้าบ้าน ในจังหวะที่เขาก้มหน้าล้วงเอากุญแจที่จะต้องพกติดตัวไว้ตลอดถ้าไปข้างนอกออกมาจากกระเป๋ากางเกง คนตัวสูงที่ตามหลังมาอย่างเงียบ ๆ ก็ก้าวเท้ามายืนขนาบข้างเขา


เข้าบ้านได้หรือเปล่า ? ”


ได้ ๆ ครับ รักมีกุญแจสำรองของตัวเอง…” ตอบก่อนจะเอากุญแจดอกเล็ก ๆ ที่มีพวงเจ้าตุ๊กตาสนูปปี้ตัวเล็กห้อยต่องแต่งไปไขที่ประตูรั้ว

               

               ที่รักเงยหน้ามองคนข้างกายเป็นเชิงบอกลา และหมื่นฟ้าก็ดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่เขาจะสื่อ เจ้าตัวถึงได้พยักหน้าเล็กน้อยตอบรับ เขาไม่รอช้ารีบออกแรงเลื่อนรั้วเหล็กหนักอึ้ง โดยปกติที่รักสามารถเปิดมันได้ด้วยตัวคนเดียว แต่ขอเวลาให้เขาได้เรียกพละกำลังจากทุกส่วนในร่างกายสักหน่อย รั้วหนัก ๆ ที่ว่าแทบจะปลิวได้เพราะเขาเลย


เวลาพ่อไม่อยู่คนที่จัดการกับรั้วเหล็กหนัก ๆ ได้เก่งที่สุดก็คือที่รักคนนี้นี่แหละ

                

               ทว่าวันนี้ที่รักยังไม่ทันโกยพลังมาจากส่วนไหนของร่างกายเลย เพียงแค่เริ่มออกแรงดันเท่านั้น ประตูรั้วก็ค่อย ๆ เลื่อนเปิดอย่างง่ายดาย ที่รักเม้มริมฝีปากไม่ยอมหันไปมองอีกฝ่าย ก้มหน้าเลื่อนรั้วเพียงอย่างเดียว เขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้กลายเป็นซุปเปอร์แมนที่มีพลังเพิ่มขึ้นจนน่าประหลาดใจหรอก


แต่คงเป็นหมื่นฟ้าอีกนั่นแหละ


แค่นี้ก็ต้องให้หมื่นฟ้าช่วย น่าอายชะมัดเลย : (


ระวังล้อทับเท้าครับ…”


ค้าบ…” ตอบรับเสียงอ่อย ที่รักไม่อยากให้หมื่นฟ้าเห็นว่าตัวเองอ่อนแอจนไม่สามารถทำอะไรได้ด้วยตัวเอง เขาแค่ตัวเล็กกว่าผู้ชายทั่วไปเท่านั้นเอง ไม่ใช่พวกปวกเปียกสักหน่อย งั้นรักเข้าบ้านก่อนนะครับ


“…” หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ ที่รักเห็นดังนั้นก็เลื่อนประตูรั้วปิดโดยมีคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างนอกช่วยอีกด้วยนั่นแหละ

               

               เวลาที่เราเดินออกมาจากจุดเดิมที่เคยยืนอยู่ เราจะสามารถรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน แม้ว่าจะไม่ได้หันกลับไปมองให้รู้แน่ชัด แต่เราจะรู้สึกได้ว่าเขายังอยู่ที่เดิมตรงนั้นยังไม่ไปไหน

              

            และระหว่างที่ที่รักก้าวออกมาจากตรงนั้น เขารู้สึกว่าหมื่นฟ้ายังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ใช่เพราะว่าไม่มีเสียงเครื่องยนต์ แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าสายตาคู่นั้นของหมื่นฟ้ากำลังจ้องมองกันอยู่


ตัวดื้อ…”

               

               เท้าเล็กหยุดชะงักทันทีที่เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียก ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไร ตัวเล็ก ตัวกะเปี๊ยกอย่างที่ใคร ๆ ชอบเรียกกัน จนกระทั่ง ตัวดื้อ’ อย่างที่หมื่นฟ้าอยากจะเรียก ที่รักก็ต้องหมุนตัวกลับไปทางต้นเสียงอยู่ดี


หมื่นฟ้ายังยืนอยู่ที่เดิมอย่างที่เขารู้สึก เจ้าตัวเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงไว้


ไม่ได้ยิ้ม ไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ


ทำเพียงแค่มองเขาอยู่อย่างนั้น


“…”


และเราก็ยังคงสบตากันท่ามกลางความเงียบ


เพราะไม่รู้ว่าหมื่นฟ้าเรียกเขาไว้ด้วยเหตุผลอะไร


กู๊ดไนท์ครับ…”


อ๋อเหตุผลที่รั้งกันไว้เพราะลืมบอก ฝันดี’ สินะ


นี่มันบ้าชัด ๆ บ้ามาก ๆ T________T เขาน่ะบ้าที่ใจสั่นไปกับทุกคำพูดของหมื่นฟ้า ไม่โอเคกับตัวเองจริง ๆ แบบนี้ไม่ได้ดิ

                

               ที่รักพยักหน้ารับก่อนจะหมุนตัวแล้วรีบสาวเท้าเข้าบ้านแบบไม่คิดชีวิต ดีที่แม่ไม่ใจร้ายล็อกประตูเล็กที่เชื่อมกับห้องนั่งเล่นไว้อีก ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องยืนใจสั่นอยู่ข้างนอก เพราะไม่มีประตูไหนที่จะพาร่างกายปั่นป่วนของเขาเข้าไปข้างในได้เลย

               

               ทันทีที่เข้ามาภายในห้องนั่งเล่นที่รักก็แอบไปแง้มผ้าม่านที่หน้าต่างบานใหญ่ มันเป็นจุดที่สามารถมองเห็นได้ครอบคลุมทั่วบริเวณ โดยเฉพาะตรงรั้วที่หมื่นฟ้ายืนอยู่

                

               ในตอนนี้คนตัวสูงหันหลังเดินกลับไปที่รถของตัวเองแล้ว ที่รักทำตามมารยาทของเจ้าบ้านที่ดีโดยการมองส่งอยู่ห่าง ๆ จนรถเบนซ์สปอร์ตสีดำเคลื่อนตัวออกไปจากบริเวณหน้าบ้าน พอเห็นว่าหมื่นฟ้ากลับไปแล้วจริง ๆ ที่รักก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่นอนนิ่งคล้ายผักปลาที่ไร้วิญญาณ


ก็แค่ กู๊ดไนท์ครับ’ จะอะไรนักหนาเล่าไอ้ที่รัก !!!!


พี่เบบก็พูดคำนี้ทุกวันเหมือนกันนั่นแหละ

               

               แต่ไม่ว่าจะบอกกับตัวเองอย่างไร จะสรรหาใครมาเปรียบเทียบ หัวใจที่มันสั่นระรัวก็ไม่ยอมสงบนิ่งเลย ที่รักรู้ว่าอาการนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย   แทบไม่เคยเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ เขาจึงไม่ค่อยแน่ใจว่ามันคือความรู้สึกอะไร ไม่รู้วิธีที่จะควบคุมตัวเองให้เป็นปกติดังเดิม

              

                 ที่รักคิดทบทวนถึงสาเหตุที่ตัวเองชอบใจเต้นกับหมื่นฟ้าอยู่สักพักก็พอจะได้คำตอบ คงจะเป็นเพราะตอนแรกเขาเข้าใจว่าหมื่นฟ้าเป็นคนดุ ๆ ไม่ค่อยสนใจใครอย่างที่คนอื่นพูดก็เลยเตรียมพร้อมรับมือแค่ในส่วนนั้น แต่พอได้เจอได้สัมผัสกันจริง ๆ ทุกอย่างผิดเพี้ยนไปหมดจนตั้งรับไม่ทัน มันผิดคาดจนรู้สึกสับสนกับตัวตนของหมื่นฟ้าในตอนนั้น ที่รักคิดไว้แต่แผนเอเท่านั้น ไม่ได้คิดแผนบีสำรองไว้ เขาถึงไม่สามารถรับมือกับหมื่นฟ้าคนใจดีได้ ตกใจเสียด้วยซ้ำที่อีกฝ่ายสุภาพ ใส่ใจ และอ่อนโยน

               

               และที่หมื่นฟ้าอยากจะสนิทกับเขาคงเพราะไม่ค่อยเจอคนที่ทำให้ยิ้มได้อย่างที่บอกจริง ๆ พอได้ลองยิ้มคงจะติดใจอยากจะยิ้มให้บ่อยมากขึ้นอีกแน่ ๆ ส่วนเรื่องขอจับมือในตอนแรกที่รักคิดว่าหมื่นฟ้าอยากจะทำให้เขามั่นใจว่าเจ้าตัวจะไม่ทิ้งให้อยู่คนเดียวอีก แต่ด้วยบุคลิกส่วนตัวแล้วหมื่นฟ้าคงไม่ค่อยได้จับมือกับใครบ่อย ๆ พอทำแบบนี้แล้วถึงรู้สึกได้รับกำลังใจ เหมือนในตอนที่หมื่นฟ้าเล่าถึงเรื่องในอดีต เจ้าตัวจับมือเขาแน่นขึ้นจนรู้สึกได้ว่าต้องการกำลังใจอย่างมาก อาจจะเป็นเพราะแบบนี้หมื่นฟ้าถึงได้ขอจับมือเขาบ่อย ๆ


เห็นได้ชัดว่าการเปลี่ยนแปลงตัวเองของหมื่นฟ้าไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ และคงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ หมื่นฟ้าถึงต้องการกำลังใจจากทุกคน และถึงขนาดขอสนิทกับเขาเลย หมื่นฟ้าคงอยากให้เขาช่วยทำให้ตัวเองกลายเป็นคนที่ยิ้มง่ายขึ้น เข้ากับคนอื่นได้มากขึ้น


เพื่อหวังจะเป็นคนที่ดีของทุกคนและเป็นแฟนที่ดีของคนรักในอนาคตสินะ


โธ่ พี่ฟ้าน่าสงสารจริง ๆ ตลอดมาคงไม่มีใครให้กำลังใจเลยสินะ เพราะพี่ฟ้าทำไม่สนโลกแบบนี้ทุกคนก็คิดว่าเข้มแข็งจนไม่ต้องการกำลังใจจากใครน่ะสิ

              

                 คิดแบบนี้แล้วหัวใจที่เคยเต้นระรัวเพราะหมื่นฟ้าก็สงบนิ่ง เหลือเพียงแค่ความเห็นอกเห็นใจ ที่รักเข้าใจทั้งตัวเองและหมื่นฟ้าแล้ว หลังจากนี้ไปหัวใจของเขาคงไม่เต้นบ้าคลั่งกับอีกฝ่ายแล้วเพราะว่าเข้าใจทุก ๆ อย่างเป็นอย่างดี ที่รักสัญญากับตัวเองว่าจะช่วยหมื่นฟ้าเปลี่ยนแปลงตัวเอง แล้วจะเป็นคนสนิทที่คอยเติมกำลังใจให้หมื่นฟ้า


รักจะทำให้พี่ฟ้ากลายเป็นที่รักของทุกคนเองใครเห็นก็ต้องรักต้องเอ็นดูพี่ฟ้า : )

               

               แต่ความรู้สึกเห็นใจและหัวใจที่ตั้งมั่นพลันหยุดลงเพราะเสียงรถที่ดังมาจากหน้าบ้าน ที่รักกำลังจะเดินไปแง้มผ้าม่านดูเหมือนเคย  ทว่าที่ประตูมีเสียงดังแกร๊กทำให้เขาละสายตาหันไปมอง

                

               ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกเจ้าลูกหมาพันธุ์ทางสีขาวน้ำตาลก็โกยเท้าวิ่งเข้ามาหาเขา ในวินาทีนั้นที่รักรู้ได้ในทันทีว่าการตกหลุมรักเป็นแบบนี้เอง

               

               คนตัวเล็กนั่งคุกเข่าลงกับพื้นและอ้าแขนต้อนรับเจ้าลูกหมาที่พี่สาวเพิ่งไปรับมาสู่อ้อมกอด เจ้าตูบสี่ขากระโจนใส่เขาราวกับเป็นเจ้าของกับสัตว์เลี้ยงที่พลัดหลงจากกันไปนานแล้วเพิ่งตามหากันจนเจอ ทั้งที่จริงแล้วเขาและลูกหมาตัวนี้ไม่เคยเจอกันสักครั้ง แม้แต่รูปยังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ ที่รักรู้เพียงแค่ว่าแม่ของมันเป็นสุนัขจรจัดที่โดนรถชนจนตาย และมันเป็นลูกโทน พี่เบบเห็นคนโพสต์ประกาศหาคนรับไปเลี้ยงในทวิตเตอร์จึงขออนุญาตแม่ก่อนจะไปรับมันมา


รู้แค่นี้จริง ๆ แต่ทำไมถึงตกหลุมรักได้ง่ายดายขนาดนี้นะ


หรือบางทีการตกหลุมรักไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลมากมาย


รู้เพียงแค่เราตกหลุมรักไปแล้วเท่านั้นพอ


หมูกรอบ ~” ที่รักยิ้มพร้อมหัวเราะเรียกชื่อของมันที่ไม่รู้ผุดขึ้นมาในหัวตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เขาคิดว่าสีขาวน้ำตาลของมัน และรูปร่างดูกลม ๆ นั้นเหมาะกับชื่อนี้เป็นที่สุด อีกอย่าง หมูกรอบ ก็เป็นอาหารโปรดของเขาด้วย

               

               ตอนนี้เจ้าหมูกรอบสมาชิกใหม่ในบ้านปีนขึ้นมาอยู่บนตักเขาเรียบร้อยแล้ว ที่รักใช้ทั้งสองมือประคองช่วงพุงพลุ้ย ๆ ของมันไว้ สองขาหน้าของมันพยายามตะกายปีนมาเลียใบหน้าของเขา คนตัวเล็กหัวเราะแล้วเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อเลี่ยงไม่ให้ลิ้นที่ชุ่มน้ำลายของเจ้าหมูกรอบโดนริมฝีปากของตัวเอง


อะไรฉันตั้งชื่อมันว่าบราวน์นะ…”


แต่ชื่อหมูกรอบก็ดีนะ หมาไทยก็ต้องเหมาะกับชื่อไทย ๆ 

                

               ที่รักพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่ดอมที่เพิ่งเดินเข้ามา พี่สาวที่เป็นเจ้าของลูกหมาตัวจริงได้แต่ถอนหายใจและเดินไปนั่งที่โซฟา เขาหันไปมองพี่เบบที่นั่งกอดอกเพราะโดนขัดใจเรื่องชื่อเจ้าลูกหมาตัวนี้ แต่ที่รักมั่นใจว่าพี่สาวจะหายหงุดหงิดเพราะแฟนที่แสนดีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ลูบหัวเบา ๆ แล้วถามด้วยประโยคอ่อนโยนอย่างที่ทำเสมอมา


คุณเป็นอะไรคะ ? ”


ไม่ต้องมาพูดดี เข้าข้างกันนักแหละ


โธ่พี่เบบอย่าน้อยใจไปเลย นี่รักไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ แต่ดูท่ามันจะชอบชื่อนี้จริง ๆ ดูหางมันสิ สั่นดิ๊ก ๆ เลย


เบบถอนหายใจ ก่อนเอ่ย หมูกรอบก็หมูกรอบ

                

               คนตัวเล็กหัวเราะร่าพอพี่สาวอนุญาตให้เจ้าลูกหมาตัวนี้ใช้ชื่อที่ตัวเองตั้ง ที่รักโน้มหน้าลงไปจุ๊บที่หัวของมันหลายที เจ้าหมูกรอบมีสีขาวน้ำตาลสลับกันไปทั่วทั้งตัว ดวงตาข้างหนึ่งมีสีน้ำตาลครอบเป็นวงใหญ่ และหูทั้งสองข้างก็พับลง


น่ารักชะมัดเลยเจ้าหมูกรอบ


ว่าไงไอ้ฟ้า…”

                

แต่ความน่ารักของเจ้าหมูกรอบถูกหยุดด้วยคำถามนั้นของพี่ดอม ดวงตาเรียวรีลอบมองคนตัวสูงที่กำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคน


“…”


เพิ่งถึงเมื่อกี้เอง รถติดสัด ๆ 


“…”


นั่งเล่นกับลูกหมาอยู่…”


“…”

                

               ที่รักรีบหลุบสายตามองเจ้าหมูกรอบทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น เขาไม่รู้หรอกว่าคนในสายถามว่าอะไรพี่ดอมถึงได้ตอบไปแบบนั้น บางทีหมื่นฟ้าอาจจะถามถึงคนอื่นหรือพี่ดอมอยากจะอวดลูกหมาตัวใหม่แบบเนียน ๆ ถึงได้ตอบไปว่าตัวเองกำลังเล่นกับลูกหมาอยู่


แต่จะยังไงก็ช่าง


เออ นั่งแก้มย้อยเล่นกับหมาอยู่…”


ช่างเขาบ้างเถอะอย่าสนใจกันนักเลย


“…”


เค ๆ พรุ่งนี้เจอกันตอนบ่าย

               

               พี่เบบที่กระโดดลงมานั่งลงตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เอื้อมมือมาลูบท้องของเจ้าหมูกรอบจนมันนอนหงายอ้าขากว้างอยู่บนตักเขาอย่างพอใจ


ฉันว่าจะอาบน้ำให้มันคืนนี้แต่ดูท่าแล้วหมูกรอบจะติดแกมาก ๆ งั้นแกอาบน้ำให้มันหน่อยได้ไหม ? ”


ได้สิ เดี๋ยวรักจัดการเอง


แชมพูกับแป้งสำหรับหมาซื้อมาแล้วนะ วางอยู่หน้าบ้าน” เบบหยุดเว้นช่วงหายใจก่อนจะเอ่ย “…แล้วเป็นยังไงบ้าง โอเคดีใช่ไหม ?”


หือ ?”


ที่ไปคุยกับฟ้ามาวันนี้โอเคหรือเปล่า ? ”


ที่รักขมวดคิ้วเล็กน้อยพอเห็นแววตาคาดหวังของพี่สาวที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ก็โอเคดี พี่ฟ้าใจดี ไม่เหมือนที่คนอื่นพูดเลย…”


ไอ้ฟ้ามันต้องใจดีแน่นอน เพราะมันสัญญากับพี่ไว้แล้วว่าจะดูแลรักเป็นอย่างดี” พี่ดอมเสริม


“…” คนฟังถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ ก้มหน้ามองเจ้าลูกหมาที่นอนลิ้นห้อยอยู่


พี่เบบไม่ต้องเป็นห่วงหรอก รักไปที่ไหนก็มีแต่คนเอ็นดูขนาดพี่ฟ้ายังขอสนิทด้วยเลยนะ…” คงเป็นเพราะเขาอวยตัวเองจนเกินไปพี่สาวถึงได้ส่งมือเล็ก ๆ ที่โคตรจะหนักมาผลักศีรษะเขา


หมั่นไส้ !”


เออรักลืมขอบคุณพี่ดอมเลย…” คนที่เพิ่งนึกออกว่าควรจะขอบคุณพี่ชายที่แสนใจดียกมือพนมไว้ที่อกก่อนจะฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี พี่ดอมหัวเราะเบา ๆ พยักหน้ารับ ขอบคุณพี่ดอมมาก ๆ เลยนะครับที่อุตส่าห์บอกพี่ฟ้าไปว่ารักชอบกินอะไร วันนี้รักเลยได้กินแต่ของที่ถูกใจ


อะไรอยู่ทั้งวันไอ้ฟ้าเลี้ยงแค่ไอติมเหรอ ? ”


“…” คนฟังขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่ดอมพูดเลย ก็ได้กินข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวน้ำมันไม่เยิ้ม มีซอสมะเขือเทศแยกมาด้วย แล้วก็ไอติมรสช็อกโกแลต ตามที่พี่ดอมกำชับไว้เลยยย” ที่รักมั่นใจว่าพี่ดอมรู้เป็นอย่างดีว่าเขาชอบกินอะไรบ้าง และรู้รายละเอียดทุกอย่างเป็นอย่างดีด้วยเพราะพวกเราอยู่ด้วยกันมาสามปีแล้ว


เมื่อวานตอนที่โทรคุยกับไอ้ฟ้า พี่บอกไปแค่ว่ารักชอบกินไอติม ไอติมอย่างเดียวไม่ได้บอกด้วยว่ารสอะไร


“…” แน่นอนว่ากะเพราหมูกรอบเขาเป็นคนสั่งเอง แต่ซอสมะเขือเทศ ไข่เจียวน้ำมันไม่เยิ้ม ไอติมรสช็อกโกแลต รายละเอียดยิบย่อยนี้มาจากการคาดเดาของหมื่นฟ้าคนเดียวเหรอเป็นไปไม่ได้หรอก แล้วมันรั่วมาจากไหนอีกล่ะ T______T แม่ รักปวดหัวจังเลยค้าบ


ดีนะที่ฉันเป็นลูกคนโต เลยไม่ได้ชื่อที่รัก ผู้ไม่เป็นที่รักอย่างฉันเลยไม่ต้องมานั่งปวดหัวเดานู้นนี่ไปเองคนเดียว…”


“…” ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ ใส่พี่สาว หวังให้ช่วยแก้สมการที่ยุ่งเหยิงนี้ให้หน่อย แต่ดูจากสีหน้าของพี่สาวแล้ว พี่เบบคงตอบได้เพียงแค่ว่า


ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แกต้องไปสืบเองแล้วแหละ ตอนเด็ก ๆ ชอบตื่นมาดูโคนันตอนเช้านี่ตอนนี้คงเอามาใช้ประโยชน์ได้บ้างแล้ว


มันใช่ที่ไหนล่ะพี่เบบ !” ที่รักต่อว่าพี่สาวที่ไม่คิดจะช่วยกันบ้างเลยก่อนจะหันไปหาพี่ดอมอีกครั้งเพื่อหาคำตอบ


พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เพราะพี่บอกไปแค่นั้นจริง ๆถ้ามันรู้เยอะกว่าที่พี่บอกไป แสดงว่าไอ้ฟ้าไปหาข้อมูลเองแล้วแหละ ไม่คิดเลยว่าไอ้ฟ้าจะเตรียมตัวต้อนรับแขกดีขนาดนี้


“…” เหมือนพี่ดอมจะช่วยไขข้อสงสัยได้เพิ่ม แต่ก็ไม่เลยสักนิด ยิ่งทำให้เขาปวดหัวหนักไปกว่าเดิม แล้วเหตุผลอะไรที่ทำให้หมื่นฟ้าจะต้องให้ความสำคัญกับเขาขนาดนั้น


คุณงั้นเรากลับก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องมากินข้าวกับพ่อตอนบ่ายด้วย หรือคุณอยากให้เราอยู่รอจนทุกคนกลับมาก่อน เราจะได้อยู่เป็นเพื่อน


กลับเลยก็ได้มีรักอยู่เป็นเพื่อนแล้ว


โอเคครับ มีอะไรโทรไปนะอย่านอนดึก


อืม…”

             

                 ที่รักนั่งมองคนตัวสูงเดินมาหอมหัวพี่สาวหนึ่งทีเพื่อเป็นการบอกลา เขาไม่รู้สึกเขินอายหรือกระอักกระอ่วนหรอก เพราะตั้งแต่พี่ดอมคบกับพี่เบบมา ไม่มีสักวันเลยที่พี่ดอมจะลืมหอมหัวพี่สาวก่อนจากกัน มันกลายเป็นภาพชินตาไปเสียแล้ว


และเขามองว่ามันน่ารักมาก ๆ


กลับก่อนนะแก้มย้อย…”


คะ ค้าบ…”


ใช่และพี่ดอมก็ไม่ลืมที่จะหยิกแก้มเขาเบา ๆ ก่อนจากเหมือนกัน

               

               หลังจากพี่ดอมกลับไปแล้ว พี่เบบก็ขอตัวไปพักข้างบนห้อง และไม่นานพ่อแม่กับปู่ก็กลับมาจากบ้านญาติ พวกท่านไม่ได้ไปกินข้าวข้างนอกอย่างที่เขาเข้าใจ ทุกคนนั่งเล่นกับสมาชิกใหม่ในบ้านได้สักพักก็ขอตัวแยกย้ายกันไปพักผ่อน เขาจึงพาเจ้าหมูกรอบไปอาบน้ำหน้าบ้าน

               

               ที่รักเอาสายยางฉีดน้ำที่เจ้าตัวสีขาวน้ำตาลที่ตอนนี้สะบัดขนจนน้ำกระเด็นเลอะเต็มตัวเขาไปหมด มือเรียวคว้าผ้าขนหนูสีฟ้าที่ยอมสละให้เจ้าหมูกรอบมาห่อตัวมันแล้วอุ้มเข้ามาในบ้าน

                

               ขณะที่เช็ดตัวให้หมูกรอบขี้ดื้อที่เอาแต่กัดผ้าเล่นที่รักอดคิดถึงเรื่องนั้นไม่ได้เลย แน่นอนว่าเขาสงสัยและอยากจะรู้จนสมองจะระเบิดว่าหมื่นฟ้ารู้ได้อย่างไร แต่จะถามใครได้


พันลี้ไงพันลี้บอกหมื่นฟ้าแน่ ๆ


ลืมพันลี้หน้าหมาคนสำคัญไปได้ยังไงนะ

              

                 แต่เหมือนคนที่กำลังโดนเพ่งเล็งจะรู้ตัวถึงได้โทรสวนเข้ามาขณะที่เขากำลังไล่หาเบอร์เจ้าตัวอยู่ ที่รักไม่รอช้ารีบรับสายเพื่อนทันที เขาได้ยินเสียงเพลงเบา ๆ เล็ดลอดมาจากปลายสายนั่นทำให้ค่อนข้างมั่นใจว่าเพื่อนยังไม่กลับจากงานวันเกิดเพื่อนเก่า


พันลี้หน้าหมา !”


(…ถ้าไม่รักนะ กูถีบปากไปแล้ว บังอาจมาว่ากูหน้าหมา เออ กูจะโทรมาถามมึงว่ากลับบ้านหรือยัง ถ้ายังจะให้แวะไปรับที่ร้านพี่ฟ้าไหม ?)


กลับมาได้สักพักแล้ว


(โอเค งั้นกูจะได้ไปต่อกับเพื่อน ตอนแรกคิดว่าถ้ามึงให้ไปรับจะได้ไม่ไปต่อ…)


ที่รักสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะเอ่ยถามออกไป


มึงบอกพี่ฟ้าไปหรือเปล่าว่ากูชอบกินอะไร ? ”


(หือ ?...ทำไมมึงถามกูแบบนี้ ? )


ก็พี่มึงรู้หมดเลยนะว่ากูชอบกินอะไร ไข่เจียวน้ำมันไม่เยิ้ม ต้องมีซอสมะเขือเทศแยก ไอติมรสช็อกโกแลตเรื่องพวกนี้มึงก็พอจะรู้นี่มึงบอกไปหรือเปล่า กูจะได้หายข้องใจสักที…”


(ไอ้ซอสมะเขือเทศน่ะกูรู้ว่ามึงต้องมีแยกทุกครั้งถ้ากินไข่เจียว ไอติมรสโปรดก็รู้เพราะมึงใช้กูไปซื้อให้ประจำ แต่น้ำมันไม่เยิ้มกูยังไม่รู้เลยแล้วกูก็ไม่ได้บอกด้วย)


“…” ที่รักกลืนน้ำลายลงคอจนดังอึก หมดแรงจะเย่อผ้าขนหนูคืนจากหมูกรอบจึงปล่อยมือจนลูกหมาตัวกระปุ๊กลุกเสียหลักกลิ้งหมุนไปหลายตลบ


(พี่กูไม่ธรรมดาแหละไม่ธรรมดาตั้งแต่ยอมหอมหัวมึงแล้ว)


“…ฮือออ ลี้กูไม่ไหวแล้ว ปวดหัว ป่วนท้องไปหมด เพราะพี่มึงคนเดียวเนี่ย ทำกูปั่นป่วนทั้งวันเลย


(ใจเย็น ๆ ไหนอาการมันเป็นยังไงบอกเพื่อนมาสิ…) ที่รักแอบได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ จากปลายสาย


อาการมันแบบแก้มร้อนแทบระเบิดเลยอะมึง ปั่นป่วนในท้องเหมือนจะท้องเสียกูต้องไปหาหมอปะลี้ ? ”


( ฮ่า ๆ พี่กูทำอะไรมึงวะ ทำไมทำมึงงอแงได้ขนาดนี้)


อย่าขำดิมึงพี่มึงไม่ได้ทำอะไรกูหรอก แต่พี่มึงเป็นคนใจดีมาก สุภาพ ใส่ใจคนอื่นมาก ๆ ด้วย ทุกอย่างผิดคาด ไม่เห็นเหมือนที่คนอื่นบอกเลย ไม่เหมือนที่มึงบอกด้วยกูก็เลยตั้งรับไม่ทัน


(…ให้พูดตรง ๆ ปะ ?)


อย่าเลี้ยวหนีกูละกัน


(พี่กูไม่ได้ใจดี ไม่ได้สุภาพตลอดเวลา ไม่ได้ใส่ใจคนอื่นขนาดนั้นนะ อันนี้คือเรื่องจริงเลย น้องอย่างกูยังโดนด่า เผลอ ๆ พี่ฟ้าแม่งจำไม่ได้ด้วยว่ากูชอบกินอะไร ทั้งหมดที่มึงพูดมากูว่าพี่ฟ้าเป็นแค่กับมึงว่ะ)


ลี้ตบปากเลย เหล้าเข้าปากแล้วพูดเพ้อเจ้อเหรอ ? ”


พูดไปทั้งที่รู้ว่าเพื่อนไม่ได้เมา และที่ต่อว่าพันลี้เพราะการชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างพิเศษทำให้เขินจนแทบทนไม่ไหว


(ไอ้ห่านี่ บอกกูว่าอย่าเลี้ยวแล้วเสือกรับความจริงไม่ได้)


ไม่ใช่แค่กับกูหรอก พี่ฟ้าเขากำลังจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นคนที่ดีขึ้นกูว่าอีกหน่อยเขาก็จะดีกับทุกคน


(พี่กูบอกมึงแบบนั้นเหรอ ? )


ก็ใช่น่ะสิพี่ฟ้ากำลังจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เขาขอสนิทกับกูด้วยนะ คงอยากมีคนที่คอยให้กำลังใจระหว่างเปลี่ยนตัวเองอะ…”


(จากที่ฟังมาทั้งหมดเลยนะ แล้วก็วิเคราะห์พฤติกรรมของพี่ฟ้าโดยน้องแท้ ๆ อย่างกูที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็กเอาตรง ๆ อีกสักครั้งปะ ? )


ใจก็อยากให้เลี้ยวบ้างนะลี้…”


เขาได้ยินพันลี้หลุดขำพรืดออกมา ที่รักไม่เข้าใจว่ามันน่าตลกตรงไหนกัน


(กูไม่เลี้ยวแล้วพี่กูมีใจให้มึงชัวร์ ๆ )


ฮือออ ไอ้ลี้ !! เมาแล้วใช่ไหม ถึงพูดอะไรแบบนี้ออกมาอะ…”


(ต่อให้เมา ต่อให้อยู่นอกโลก ต่อให้ห่าเหวอะไรก็ช่างพี่ฟ้าแม่งชอบมึงแน่ ๆ )


กูแค่อยากรู้ว่าเขารู้ได้ยังไงว่ากูชอบกินอะไร ไม่ได้อยากรู้การคาดเดาของมึงเลยพันลี้โว้ยยยย…”


T_______T พันลี้ชอบบริการเกินราคาอีกแล้วไง


(โอ๊ยถ้าคนเขามีใจ ต่อให้ไซซ์กางเกงในก็สืบรู้ได้ปะ เรื่องแค่นี้ไม่ยากเลยแต่ประเด็นคือผ่านไปแค่ไม่กี่วันทำไมพี่กูรู้เรื่องของมึงได้ละเอียดยิบเลย ทั้งที่ไม่ได้มาถามกูด้วย อันนี้น่าสงสัยมากกว่าอีก)


กูจะไปรู้พี่มึงเหรอ ขนาดมึงยังไม่รู้เลย…”


(เอางี้ พรุ่งนี้ตอนบ่ายกูก็ต้องไปกินข้าวบ้านมึงอยู่ดี พี่ฟ้าก็ไป กูจะไปเค้นถามคนปากแข็งเอง อย่างพี่ฟ้าต้องถามต่อหน้า กูโทรถามให้ตายก็ไม่บอกหรอก)


ตามสบายเลยพันลี้ กูขอมุดอยู่ในโอ่งหน้าบ้านละกัน ไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว…”

T____T ไม่อยากรับรู้อะไรแล้วจริง ๆ นะ ตั้งแต่เกิดเรื่องแล้วมีหมื่นฟ้าเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิต ทั้งสมองและหัวใจไม่ได้หยุดพักเลย กึ่งจะเป็นไบโพลาร์ด้วยซ้ำ เดี๋ยวก็เข้าใจแล้วอีกสักพักก็ไม่เข้าใจ ไม่ไหวแล้วค้าบ

               

               ที่รักวางสายจากพันลี้ได้ก็นอนราบลงกับพื้นปล่อยให้หมูกรอบปีนขึ้นมาเหยียบบนหน้าอกแล้วเลียริมฝีปากเพื่อปลอบใจ

แล้วถ้าสิ่งที่พันลี้พูดเป็นความจริงขึ้นมาเขาจะทำยังไงดี

                

               แต่นั่นเป็นเพียงแค่การคาดเดาของพันลี้ หากอยากได้ความจริงต้องฟังจากปากหมื่นฟ้าเท่านั้น แต่ที่รักคิดว่าเขาควรจะอยู่นิ่ง ๆ มากกว่า ที่รักอยากสนิทกับหมื่นฟ้าเพื่อจะได้เป็นกำลังให้อีกฝ่ายไปนาน ๆ จนสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้จริง ๆ

                

               ถ้าหากสิ่งที่พันลี้คิดไม่เป็นความจริงอาจจะทำให้หมื่นฟ้าตีตัวออกห่างจากเขา แล้วเจ้าตัวก็จะขาดคนคอยให้กำลังใจไป แต่ถ้าหากมันเป็นความจริงขึ้นมาคนที่จะเดือดร้อนคือเขาคนนี้ ที่รักไม่รู้จะวางตัวกับคนที่ชอบตัวเองอย่างไรดี และประสิทธิภาพในการมอบกำลังใจให้หมื่นฟ้าคงจะลดน้อยลงเพราะมัวแต่กังวลเรื่องความรู้สึกที่มีต่อกัน


ที่รักตัดสินใจแล้วว่าให้เราค่อย ๆ กลายเป็นคนสนิทกันไปจะดีกว่า


อย่าคาดคั้นถามอะไรอีกฝ่าย หากเขาไม่เต็มใจจะบอก


เขาอยากให้มีแต่ความสบายใจตอนที่อยู่ด้วยกัน


แต่เอาเข้าจริงที่รักไม่เชื่อเลยว่าหมื่นฟ้าจะชอบตัวเอง


แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่หมื่นฟ้าจะมาชอบลูกหมาอ้วนอย่างเขา

 


ที่รักกล่อมเจ้าหมูกรอบนอนหลับไปแล้วตัวเองถึงได้ขึ้นมานอนพักบ้าง เขาพลิกตัวไปมาบนเตียงได้สักพักแล้วเพราะนอนไม่หลับ จะให้เขาหลับได้อย่างไรในเมื่อประโยคคำพูดของพันลี้ดังก้องอยู่ในหัวไม่เลิก


พี่กูมีใจให้มึงชัวร์ ๆ


พี่ฟ้าแม่งชอบมึงแน่ ๆ


พี่กูมีใจให้มึงชัวร์ ๆ


พี่ฟ้าแม่งชอบมึงแน่ ๆ

               

มันดังวนซ้ำ ๆ จนปลุกให้เขาตื่นขณะกำลังเคลิ้มหลับ และเสียงทุ้มต่ำของใครบางคนก็เข้ามาตบท้ายจนทำให้เขาตาสว่างคล้ายคนที่เพิ่งกินกาแฟไป


กู๊ดไนท์ครับ…’

               

ที่รักถอนหายใจพลางคิดว่าสองพี่น้องตระกูลพิสุทธ์ไม่ต่างจากผีที่ยืนล้อมรอบเตียงของเขาไว้ ผลัดกันมาหลอกทำให้เขาหลอนจนนอนไม่ได้


เก่งกันจริง ๆ เลยยยพี่น้องตระกูลพิสุทธ์เนี่ย



#กี่หมื่นฟ้า

              

                คนตัวเล็กที่นอนโคตรดิ้นกลิ้งไปมาจนหัวทุย ๆ ไปโขกที่หัวเตียงจนดังตุบ ที่รักยกมือขึ้นลูบหัวตัวเองเบา ๆ ก่อนจะปรือตาตื่น เขานอนดิ้นมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว และมันแก้ไม่หายเสียด้วย แต่หากวันไหนที่รักนอนดิ้นแรงจนทำให้ตัวเองเจ็บตัวแบบนี้


แสดงว่าฝันร้าย


และที่ดิ้นจนหัวไปโขกหัวเตียงก็เพราะ


พยายามดิ้นหนีงูเผือกตาสีแดงที่รัดเขาแน่นจนแทบหายใจไม่ออกน่ะสิ T____T

               

               ที่รักยกมือทั้งสองลูบหน้าก่อนเหลือบดูนาฬิกาที่ผนัง เข็มนาฬิกาตีบอกเวลาสิบโมงเช้า สำหรับที่รักเวลานี้เรียกว่ายังเช้าอยู่ โดยปกติเขาจะตื่นสายกว่านี้เพราะส่วนมากจะเรียนช่วงบ่าย และยิ่งวันจันทร์ที่ไม่มีเรียนเขาจะนอนยาว ๆ ตื่นอีกทีช่วงบ่าย แต่ทว่างูเผือกตัวยักษ์ในฝันดันปลุกให้เขาตื่นเสียก่อน

               

               ในเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วเขาจึงตัดสินใจลุกออกจากเตียงเพื่อไม่ให้ตัวเองกลับไปนอนต่อ ถ้าได้นอนต่อแล้วน่าจะหลับยาวตื่นอีกทีตอนเย็นแน่ ๆ และนั่นจะทำให้นาฬิกาชีวิตของเขารวนไปหมด


กลางวันเป็นกลางคืน กลางคืนเป็นกลางวัน


เคยเป็นมาแล้ว กว่าจะปรับให้กลับมาเป็นปกติเล่นเอาแทบแย่เลย

                

                    ที่รักเดินตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำ เขาทำเพียงแค่ล้างหน้าแปรงฟันเท่านั้น ก่อนจะเดินลงไปข้างล่างทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ที่รักก้าวเท้าลงบันไดอย่างระมัดระวังเพราะยังตื่นไม่เต็มตา กางเกงขายาวก็จะทำให้เขาสะดุดตกบันไดได้ง่าย ๆ ถ้าไม่ใช้ทั้งสองมือช่วยดึงไว้

               

                    มือเรียวทั้งสองข้างดึงขากางเกงขึ้นเล็กน้อย เท้าเล็กก้าวลงบันไดช้าๆ พอมาถึงด้านล่างสิ่งแรกที่ที่รักมองหาคือพ่อ เพราะเขาได้ยินเสียงพ่อคุยกับใครบางคนอยู่ที่ห้องรับแขก


และพ่อก็อยู่กับ


หมื่นฟ้า


หมื่นฟ้าคนตัวสูง ๆ ที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวทับในกางเกงยีนส์สีดำ


และนาฬิกาเรือนโปรดของเจ้าตัว


หมื่นฟ้าตัวจริงเสียงจริงเลยแหละ

               

               ไม่รู้เป็นเพราะเขากลัวหมื่นฟ้าจะเห็นทรงผมยุ่งเหยิงที่ยังไม่ได้จัดให้เรียบร้อยหรืออายชุดนอนสีเหลืองลายชาลี บราวน์ กันแน่ถึงได้เตรียมหมุนตัวโกยเท้าหนีขึ้นห้อง


ลูกหมาอ้วน…”

              

                 คนตัวเล็กชะงักฝีเท้าจนหน้าแทบทิ่มลงพื้นเพราะผู้เป็นพ่อเอ่ยเรียกด้วยสรรพนามนั้น ตอนนี้แก้มของเขาร้อนแทบจะระเบิดเพราะหมื่นฟ้าเห็นทุกอย่างหมดแล้ว ตั้งแต่ผมที่ยุ่งเหยิงเพราะเพิ่งตื่นนอน ชุดนอนสีเหลืองลายชาลี บราวน์ และรู้ยันกระทั่งสรรพนามที่คนในบ้านใช้เรียกเขา แต่โดนเรียกขนาดนี้แล้ว ที่รักคงต้องปั้นหน้าหนาไปหาพ่อก่อน


แหะ ๆ ว่าไงครับพ่อ…”

                

                    หมื่นฟ้าจ้องมองคนตัวเล็กที่สวมชุดนอนสีเหลืองลายการ์ตูนเดินมานั่งลงข้าง ๆ พ่อตัวเอง ที่รักในเวลานี้น่าเอ็นดูกว่าตอนปกติเป็นร้อยเท่า ไม่รู้เป็นเพราะผมสีดำนิลที่ฟูชี้โด่ชี้เด่หรือดวงตาเรียวรีที่บวมตุ่ยเพราะเพิ่งตื่นนอน


แต่รับประกันว่าน่ารักน่าเอ็นดูกว่าไอ้เด็กชาลี บราวน์ ที่อยู่บนชุดนอนสีเหลืองแน่ ๆ


ตื่นแล้วทำไมไม่อาบน้ำ ไม่อายพี่เขาเหรอ ?”


ก็ก็…” ดวงตาเรียวรีที่บวมตุ่ยเหลือบมองเขาเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปหาพ่อตัวเอง ก็นัดกินข้าวกันไว้บ่ายนี่ครับพี่ฟ้ามาก่อนเวลาเอง รักไม่ผิดสักหน่อย…”


พ่อขอให้ดอมโทรให้พี่เขามาก่อนเวลาเองแหละ ไม่ใช่ความผิดพี่เขาเหมือนกัน…”


มาก่อนเวลา ? ”


ใช่พอดีพ่อต้องรีบกลับไปเคลียร์งาน คงอยู่ไม่ได้ถึงบ่ายแล้ว ก็เลยอยากคุยกับฟ้าก่อนส่วนเรื่องกินข้าว เห็นแม่เราว่าจะจัดปาร์ตี้บาร์บิคิวที่สวนหลังบ้านให้นะ เพราะเพื่อน ๆ เราจะมาตอนบ่ายใช่ไหม ?”


ครับ…” ที่รักไม่สนใจอะไรแล้ว แค่รู้ว่าพ่อจะต้องกลับก่อนกำหนดหัวใจก็ห่อเหี่ยวทันที พ่อกลับมารอบนี้ยังไม่ได้ไปดูหนังเรื่องใหม่ที่เพิ่งเข้าโรงภาพยนตร์ด้วยกันเลย พ่อจะกลับกี่โมงครับ ?”


เดี๋ยวก็กลับแล้ว จะได้ไม่ถึงที่โน่นเย็นมาก


“…”


ไม่ต้องมาหงอยเลยไอ้ลูกหมาอ้วน เดี๋ยวถ้าอาทิตย์หน้าพ่อว่างจะรีบกลับ


ค้าบ…”


มาให้พ่อหอมหัวหน่อย…”


ตรงนี้ที่เดิมนะพ่อ…”

               

               หมื่นฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะมองคนตัวเล็กยกนิ้วชี้ที่กระหม่อมของตัวเองก่อนที่ผู้เป็นพ่อจะกดจมูกหอมจนดังฟอด ภาพตรงหน้าคล้ายกับตอนที่ที่รักเมาแล้วร้องขอให้เขาทำไม่มีผิด


ชื่นใจ


ไม่ใช่ว่าพ่อไปหอมหัวพี่เบบก่อนมาหอมรักแล้วเหรอ ? …แอบไปรักลูกสาวมาเยอะ ๆ แล้วหรือเปล่า

               

               และประโยคคำถามนี้ของคนตัวเล็กทำให้หมื่นฟ้ามั่นใจว่าคืนนั้นที่ที่รักเมาแล้วร้องขอให้เขาหอมหัวเพราะเจ้าตัวคิดว่าเป็นพ่อตัวเอง ที่ที่รักร้องโวยวายจับได้ว่าเขาไม่ได้หอมจริง ๆ ก็เพราะสัมผัสที่ได้รับมาตลอดนั้นหนักแน่นจนรู้สึกได้ แล้วที่เจ้าตัวสามารถชี้ได้ตรงกระหม่อมคงเพราะเคยชิน ส่วนการร้องงอแงตัดพ้อว่ารักพี่สาวมากกว่าตัวเองนั้น


ทั้งหมดเป็นเพราะทำกับพ่อเป็นประจำสินะ

 

น้อยใจเก่งจริง ๆ ไอ้ลูกคนนี้…”


มีพ่อคนเดียวก็ต้องหวงเป็นธรรมดา” ที่รักยิ้มหัวเราะก่อนจะปรายตาไปเห็นอัลบั้มรูปถ่ายสมัยเด็ก ๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะกลางตรงหน้าหมื่นฟ้า

              

                จู่ ๆ เขาก็รู้สึกคอแห้งผากที่เห็นอัลบั้มรูปเล่มหนานี้ ไม่อยากคิดไปไกลว่าหมื่นฟ้าได้เปิดดูภาพข้างในจนหมดแล้ว เพียงแค่หน้าแรกของอัลบั้มก็ทำให้ที่รักอายจนแทบมุดดินอยู่


เพราะหน้าแรกมีรูป


ตอนเด็ก ๆ จ้ำม่ำดีนะครับ


มีรูปเด็กอ้วนแก้ผ้าอยู่หลายรูปเลย


พะ พี่ฟ้า !!”


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะเลิกคิ้วสูงใส่เขา ครับ ?”


“… พะ พ่อ” ที่รักทำอะไรไม่ถูก ละล่ำละลักเรียกพ่อเพื่อให้ช่วยยืนยันว่าสิ่งที่เขาคิดไม่เป็นความจริง หมื่นฟ้าเพียงแค่แกล้งกันเท่านั้น


จะโวยวายทำไมเจ้ารัก ปู่เขาเห็นว่าฟ้ามารอพ่อนานแล้วก็เลยเอารูปตอนเด็ก ๆ มาให้ดูเล่น


T_____T แบบนี้ทุกทีเลย ปู่นะปู่ใครมาก็ชอบเอารูปที่เขาแก้ผ้าตอนเด็ก ๆ มาให้ดูตลอด จริง ๆ รูปพวกนี้มีแค่สามหน้าแรก นอกนั้นก็เป็นรูปตอนไปเที่ยวปกติ เขาเข้าใจถึงเจตนาของปู่ ปู่แค่อยากอวดว่าตอนเด็ก ๆ เขาน่ารักแค่ไหน


แต่ครั้งนี้ปู่เอามาอวดผิดคนซะแล้ว


“…”


งั้นเดี๋ยวคุยกันไปก่อน พ่อขอตัวไปถามแม่เรื่องที่จะจัดปาร์ตี้ให้พวกเราช่วงบ่ายก่อนนะ


ครับ…”

               

เป็นหมื่นฟ้าที่ตอบรับพ่อของเขา ที่รักนั่งนิ่งมองอัลบั้มรูปถ่ายในวัยเด็กของตัวเอง เขารีบคว้ามันมากอดไว้ก่อนจะจ้องเขม็งใส่คนตัวสูงที่นั่งอมยิ้มอยู่


พี่ฟ้าไม่ควรดู


ก็เจ้าของอัลบั้มรูปนี้ขี้เซา มัวแต่นอนน้ำลายยืดอยู่บนห้อง พี่ฟ้าก็เลยมีเวลาดูจนหมดเลย


ฝะ ฝากไว้ก่อนเถอะ ไว้รักไปบ้านพี่ฟ้าบ้างนะ รักจะเอารูปพี่ฟ้ามาดูให้หมดเลย


อัลบั้มรูปไม่ได้อยู่ที่บ้าน อยู่ที่คอนโดพี่ฟ้า…”


นั่นแหละ ๆ ที่ไหนก็จะค้นให้ทั่ว” ถ้าคิดจะสนิทกันจริง ๆ หมื่นฟ้าจะต้องไม่เอาเรื่องรูปโป๊ในวัยเด็กมาล้อกัน


พี่ฟ้าชอบสามหน้าแรกโป๊ดี” พูดจบหมื่นฟ้าก็หัวเราะหึ ๆ ในลำคออย่างชอบใจ


พี่ฟ้า !!!!!!!!”


ครับ ว่าไงครับคนดื้อ ? ”


ระ รักไม่คุยกับพี่ฟ้าแล้ว !”


ขอโทษครับ พี่ฟ้าไม่แกล้งแล้ว


ก็ถ้าพี่ฟ้ายังเอาเรื่องนี้มาล้ออีก รักจะยกเลิกการเป็นคนสนิทกันของเรา


ขู่เรื่องอื่นไม่เคยกลัวแต่ขู่เรื่องนี้โคตรกลัวเลย

               

               ที่รักขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม สงสัยว่าหมื่นฟ้ากลัวจริง ๆ อย่างที่พูดหรือเปล่า หากว่าเจ้าตัวกลัวคำขู่ของเขา ป่านนี้รอยยิ้มบนใบหน้าคงเลือนหายไปเพราะความเป็นกังวลแล้ว


แต่นี่มียิ้มแบบใหม่โผล่มาอีกแล้ว


รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ !!

               

               หลังจากที่รักยื่นคำขาดให้หมื่นฟ้าเสร็จ เขาก็หอบอัลบั้มรูปไปซ่อนบนห้องนอนก่อนจะอาบน้ำและรีบลงมาส่งพ่อกลับต่างจังหวัด ก่อนไปพ่อกำชับให้เขาอยู่เป็นเพื่อนหมื่นฟ้าห้ามไปไหนจนกว่าเพื่อน ๆ จะมากันครบ ให้เขาทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี ดูแลหมื่นฟ้าไม่ให้ขาดตกบกพร่อง


ที่รักจึงทำตามที่พ่อบอก เขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นโดยไม่พูดกับหมื่นฟ้าสักคำเพราะกลัวโดนล้อเรื่องรูปโป๊ในวัยเด็กอีก แต่ไม่นานนักแม่ก็บอกให้เขาออกไปซื้อของเตรียมจัดปาร์ตี้บาร์บิคิว มีของบางอย่างที่ต้องซื้อเพิ่ม แต่สารถีประจำบ้านอย่างพี่ดอมดันพาพี่เบบไปซื้อเบาะนอนให้เจ้าหมูกรอบ

เป็นเหตุให้ที่รักมานั่งหน้ามุ่ยอยู่บนรถเบนซ์สปอร์ตสีดำของหมื่นฟ้า และแน่นอนว่าคนข้างกายก็เป็นเจ้าของรถที่แอบดูรูปโป๊ของเขา


พี่ฟ้าแค่เปิดผ่าน ๆ เอง ไม่ต้องอายหรอก…”


พี่ฟ้าลองเอารูปตัวเองตอนไม่ใส่อะไรมาให้รักดูบ้างไหมเล่า !”


เอาตอนโตหรือตอนเด็ก ?”


ที่รักเบิกตาโพลงเพราะไม่เคยเจอคนลามกหน้าตาย คนพูดไม่แสดงสีหน้าเขินอายสักนิด แต่คนฟังอย่างเขาหน้าร้อนจนแก้มแทบระเบิด ทะ ทะลึ่ง !”


หมื่นฟ้าอมยิ้มขณะมองทางข้างหน้า ไม่ต้องอายหรอก พี่ฟ้าเห็นของรักหมดแล้วทั้งตอนโตแล้วก็ตอนเด็ก


อย่าพูดมั่ว ๆ นะพี่ฟ้า..ตอนโตไปเห็นตอนไหน ?”

               

               รถค่อย ๆ เคลื่อนตัวช้าลงเพราะสัญญาณไฟจราจรกำลังเปลี่ยนจากสีส้มเป็นสีแดง เมื่อรถหยุดสนิทหมื่นฟ้าจึงหันไปมองคนตัวเล็กที่ในตอนนี้แก้มทั้งสองข้างมีสีแดงระเรื่อขึ้นมา


ตอนเมาไง ที่เบบขอให้พี่ฟ้าช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตัวดื้อ…”


“…” T__________T ไม่น่าถาม คำตอบกระแทกหน้าหงายเลย


ก็เห็น…”


พอ พอเลยพี่ฟ้า…”


หมื่นฟ้ายิ้มขำพอเห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นห้าม เขาเห็นทุกอย่างหมดแล้วจริง ๆ และคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ อะไรที่เขามีที่รักก็มี แต่อาจจะแตกต่างกันไปบ้างตามขนาดตัว ทว่าคนตัวเล็กกลับเขินอายจนหน้าดำหน้าแดง แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบพูดคุยเรื่องลามก ผิดกับพวกผู้ชายคนอื่น ๆ ที่ชอบคุยเล่นกันด้วยถ้อยคำลามกเพื่อสร้างสีสันในวงสนทนา


ไม่ใช่แค่เรื่องนี้ที่ทำให้ที่รักดูแตกต่าง


แต่ในความรู้สึกของเขาที่รักต่างจากคนอื่นจริง ๆ


เพราะในเวลาที่ที่รัก


ตื่นนอน


หงุดหงิด


เขินอาย


เวลาที่แตกต่างกันนั้น


ทำให้ที่รักน่ารักเป็นบ้า


          แต่คนที่น่ารักเป็นบ้าไม่ยอมหันมาคุยกันเลยสักนิด คงเพราะเจ้าตัวกำลังเขินอายอยู่ หมื่นฟ้าจึงคิดหาคำถามเพื่อต่อบทสนทนากับเด็กดื้อ แต่คงเป็นเพราะเขาไม่ใช่พวกคุยเก่ง หัวข้อสนทนาที่หยิบยกขึ้นมาคงไม่พ้นสิ่งที่เห็นแล้วทำให้จำฝังใจ


รักชอบชาลี บราวน์ เหรอครับ ?”


ครับ….รักชอบมาก ๆ 

               

                 พอถามเรื่องการ์ตูนตัวโปรดขึ้นมาเจ้าตัวก็หันมาคุยด้วยความรวดเร็วเหมือนไม่เคยโกรธเคืองหรือเขินอายมาก่อน แม้ในแววตาจะยังฉายความหวาดระแวงอยู่บ้าง แต่คงเป็นเพราะเจ้าตัวอยากจะคุยโม้เรื่องตัวการ์ตูนที่ชอบนักหนาถึงได้ยอมสลัดทุกอย่างทิ้งเพื่อมาคุยกับเขา


ทำไมถึงชอบครับ การ์ตูนเรื่องนี้สนุกเหรอ ?”


เปล่าครับ มันก็ไม่ได้สนุกขนาดนั้น แต่เพราะมันมีสตอรี่ในชีวิตรักมากกว่า ตอนเด็ก ๆ รักอยากเลี้ยงหมามาก ๆ แต่ว่าแม่ยังไม่ให้เลี้ยง รักก็เลยเสียใจ หลังจากนั้นปู่ก็ซื้อตุ๊กตาสนูปปี้มาให้รัก แล้วก็บอกว่าเจ้าเนี่ยเป็นหมาของรักนะ เลี้ยงเล่น ๆ ไปก่อน ถ้าโตกว่านี้จะเอาหมาจริง ๆ มาให้เลี้ยง รักก็เลยไปหาการ์ตูนเรื่องนี้ดู พอได้ดูแล้วรักชอบนิสัยของเด็กชาลีมาก ๆ หลังจากนั้นก็ชอบมาตลอดเลย


อ๋อ…”


ชอบมากขนาดที่ว่าถ้าให้เลือกกะเพราหมูกรอบไข่เจียวกับชาลี บราวน์  รักจะเลือกชาลี บราวน์


ขนาดนั้นเลยเหรอครับตัวดื้อ ? ” หมื่นฟ้าถามพลางหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู

                

               ที่รักบอกกับตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่ใจสั่นกับหมื่นฟ้าอีก และเมื่อเช้าก็ทำได้ได้นานพอสมควร แต่ตอนนี้ตบะแตกอดทนไม่ไหว ปล่อยให้หัวใจเต้นแรงเพียงเพราะคำพูดน่ารัก ๆ ของหมื่นฟ้าอีกแล้ว


ไปหามาจากไหน


ขอซื้อได้หรือเปล่าคลังคำศัพท์น่ารัก ๆ ของหมื่นฟ้าน่ะ


จะยอมขายของสะสมเจ้าชาลี บราวน์ แล้วเอาเงินมาซื้อให้หมดเลย


หมื่นฟ้าจะได้ไม่มีใช้อีก เขาจะไม่ได้ใจเต้นพร่ำเพรื่อด้วย


ขะ ขนาดนั้นแหละพี่ฟ้าแล้วพี่ฟ้าไม่ชอบการ์ตูนตัวไหนบ้างเหรอ ?”


ชอบพวกมาร์เวล แต่ก็ไม่ได้ชอบมาก


รักก็ชอบนะ รักชอบกัปตันอเมริกา พี่ฟ้าล่ะครับ ?”


พี่ฟ้าชอบไอรอนแมน


แล้วพี่ฟ้าเก็บสะสมอะไรเกี่ยวกับไอรอนแมนบ้างหรือเปล่า เช่น เสื้อ หรือชุดนอนแบบนี้

                

               แม้จะใจสั่นอยู่บ้าง แต่ก็ยังอยากชวนหมื่นฟ้าคุย เพราะเขาเห็นถึงความพยายามในการต่อบทสนทนาของหมื่นฟ้า อย่างน้อย ๆ เจ้าตัวก็ทำให้เขารู้สึกว่ากำลังใจที่ให้ไปไม่สูญเปล่า หมื่นฟ้าเอากำลังใจแลกกับความกล้า


กล้าที่จะถามคนอื่นก่อน กล้าคุยมากขึ้น


ทำดีแล้ว ๆ ทำแบบนี้ต่อไปนะพี่ฟ้า : )


เดี๋ยวเรื่องใจสั่นรักจะจัดการกับตัวเองเอง


ถึงจะทรมานหน่อย แต่รักโอเค


มีพวกฟิกเกอร์ แต่เสื้อไม่มีครับ ชุดนอนยิ่งไม่มีเลย


ทำไมล่ะครับ ? ” ที่รักเริ่มคิดว่าตัวเองเป็นพวกบ้าสะสมอยู่คนเดียวหรือเปล่า


ปกติพี่ฟ้าใส่แต่เสื้อเชิ้ต พวกเสื้อมาร์เวลมันมีแต่เสื้อยืด ก็เลยไม่ได้ซื้อเก็บ


อ๋อเข้าใจได้ ๆ 


แต่ชุดนอนต่อให้มีก็ไม่ซื้อ…”


อ้าว ทำไมล่ะครับ ?”


เพราะเวลานอนพี่ฟ้าไม่ใส่เสื้อครับ…”


“…”

                

                    ที่รักไม่รู้จะตอบอะไรดี ทำได้เพียงแค่หลุบตามองพุงน้อย ๆ ของตัวเองพลางคิดว่าตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยนอนถอดเสื้อเลย อาจจะเคยตอนที่เด็กมาก ๆ ยังจำความไม่ได้ แต่พอเริ่มโตรู้เรื่องรู้ความแล้วเท่าที่จำได้ในชีวิตที่รักมีแต่ชุดนอนลายการ์ตูนและยังชอบใส่แบบนี้นอนจนถึงตอนนี้

               

                 เขาไม่กล้าถอดเสื้อนอนหรอก กลัวตัวเองตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกแล้วจะตกใจพุงน้อย ๆ เวลายืนหน้ากระจก อีกอย่างมันก็หนาวจนเกินไปด้วย


หมื่นฟ้าไม่กลัวป่วยหรือไงนะ


พี่ฟ้าขี้ร้อนใส่แค่กางเกงวอร์มตัวเดียวก็พอแล้ว


งั้นพี่ฟ้าก็ต้องห่มผ้าด้วยนะครับ เดี๋ยวไม่สบาย


ห่มถึงคอเลยหรือเปล่าครับ ?”


ประมาณนั้นครับ


“…”

               

                 เพราะหมื่นฟ้าอมยิ้มที่รักจึงเริ่มใจสั่น เขาเลยเบนสายตาออกข้างนอกกระจกพลางคิดสงสัยว่าไฟจราจรแยกนี้เสียหรือเปล่า มันถึงไม่ยอมเปลี่ยนกลับไปเป็นสีเขียวสักที รถติดนาน ๆ ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาเลย


ยิ่งติดนานหัวใจก็ยิ่งเต้นแรง

                

               แต่เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ ที่เดินถือพวงมาลัยขณะรถติดไฟแดงทำให้ที่รักรีบล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมา เขาถือวิสาสะกดเลื่อนกระจกลงโดยไม่ขออนุญาตหมื่นฟ้าก่อน ที่รักยื่นมือออกไปกวักเรียกเด็กน้อยที่หัวโผล่พ้นกระจกมองข้างไปนิดหน่อยให้มาหา


พี่เอาหนึ่งพวงครับ เอาดอกกุหลาบ เท่าไหร่ครับตัวเล็ก ?”


ยี่สิบครับ


พี่รักให้ห้าสิบเลย ไม่ต้องทอน อากาศร้อนหน่อย สู้ ๆ นะครับ

                

               ที่รักรับถุงพลาสติกที่ใส่พวกมาลัยมาจากเด็กน้อยทั้งยังแอบมองเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ ผ่านกระจกมองหลังอีกต่างหาก พอเห็นน้องคนนั้นเดินไปไกลแล้วจึงกดเลื่อนกระจกขึ้นดังเดิม

                

               ที่รักมักจะชอบซื้อของจากเด็ก คนแก่ หรือคนพิการที่ทำงานหาเลี้ยงตัวเอง เขามองว่ามันเป็นการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันในอีกรูปแบบหนึ่ง ถึงเงินที่ให้ไปจะไม่ได้มากมายขนาดทำให้อีกฝ่ายหลุดพ้นจากความยากลำบากได้ แต่อย่างน้อย ๆ เขาก็ยังได้ช่วยบ้าง ที่รักเคยคิดว่าหากเขามีงานทำดี ๆ และมีเงินเก็บเยอะ ๆ จะช่วยให้มากกว่านี้แน่นอน


ตอนนี้เอาตามกำลังของเด็กมหาลัย ไปก่อนเนอะ

                

                    แต่เมื่อกระจกถูกปิดสนิทและมีพวงมาลัยอยู่ในมือแล้ว เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีคนที่ยังไม่สนิทกันมากอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเรียวรีค่อย ๆ ปรายตาไปมองคนตัวสูงที่จ้องมองกันอยู่


ซื้อไปไหว้พระที่บ้านเหรอครับ ?”


จริง ๆ ซื้อไปโดยไม่มีเหตุผลเลย แค่อดไม่ได้ อยากช่วยน้องคนนั้นเฉย ๆ ที่รักคิดว่าอากาศร้อน ๆ แบบนี้ ถ้ารอเอากลับไปถวายพระที่บ้านพวงมาลัยคงจะเหี่ยวก่อน เขาผุดคิดบางอย่างขึ้นมาได้ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้หมื่นฟ้า ซื้อมาไหว้แม่ย่านางรถพี่ฟ้านั่นแหละ รักนั่งรถพี่ฟ้าหลายรอบแล้วปลอดภัยทุกรอบเลยคิดว่าไหว้ท่านบ้างก็ดี ท่านจะได้คุ้มครองพี่ฟ้าด้วยไงครับ

              

                      ไม่รู้ว่าเจ้าของรถที่ทำหน้านิ่งตอนนี้จะอนุญาตให้พวงมาลัยราคาห้าสิบบาทอยู่บนรถราคาหลายล้านหรือเปล่า แต่ที่รักก็รีบหยิบพวงมาลัยที่มีกลิ่นมะลิหอม ๆ ไปวางที่หน้าคอนโซลรถทันที


“…” หมื่นฟ้าไม่ตอบอะไรปรายตามองพวงมาลัยก่อนจะเอื้อมมือไปจับให้เข้าที่เข้าทางมากขึ้น วางตรงนี้ดีกว่า เดี๋ยวพอเบรกแล้วจะหล่น


ครับ ๆ ” ที่รักพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วยกับหมื่นฟ้า


ตัวดื้อซื้อพวงมาลัยให้แม่ย่านางแล้ว ทีหลังซื้อดอกไม้ให้พี่ฟ้าบ้างนะครับ เพราะพี่ฟ้าก็ขับรถไปส่งตัวดื้อได้ทุกที่อย่างปลอดภัยเหมือนกัน

               

                 ที่รักไม่เข้าใจจริง ๆ กับแม่ย่านางรถตัวเองหมื่นฟ้ายังอิจฉา แต่คำขอของหมื่นฟ้าทำให้เขาเริ่มใจเต้นอีกแล้ว ที่รักคิดว่ากว่าจะไปถึงห้าง เขาอาจต้องขอให้หมื่นฟ้าแวะไปส่งที่โรงพยาบาลสักหน่อย


เดี๋ยวใจสั่น เดี๋ยวหน้าร้อนวูบวาบ เดี๋ยวปั่นป่วน


อยากให้หมอช่วยให้ยาระงับอาการพวกนี้หน่อย


ไม่อย่างนั้นเขาคงได้ตายก่อนแก่แน่ ๆ


หมื่นฟ้านี่เก่งไม่หยุดหย่อนเลยนะ เก่งจริง ๆ เรื่องทำให้คนอื่นใจเต้นน่ะ




#กี่หมื่นฟ้า



TBC



Talk

ทอล์คนี้ค่อยข้างยาวหน่อยนะคะ 

ก่อนอื่นเลยเราขอฝากเพจอัพเดทเกี่ยวกับนิยายไว้ก่อนเลยย 

https://www.facebook.com/251566-920332734819163/

สำหรับรีดที่เล่นทวิตบ่อย ๆ มากกว่าเฟชบุ๊กก็สามารถติดตามข่าวสารของ #กี่หมื่นฟ้า ได้ที่ Twitter : @SP251566

วันนี้พาทั้งสองมาส่งตามสัญญาแล้ว หวังว่าตอนนี้จะทำให้รีดหลาย ๆ คนยิ้มได้ขณะอ่านนะคะ 

ช่วงแรก ๆ จะเรื่อย ๆ แบบนี้หน่อยนะคะ เราอยากให้เห็นถึงการพัฒนาความสัมพันธ์ที่ไม่เร็วจนเกินไป แต่ไม่ให้เรื่อย ๆ จนน่าเบื่อแน่นอนค่ะ

แล้วก็จะค่อย ๆ คลายความสงสัยเรื่องต่าง ๆ ไปในแต่ละบทเนอะ หวังว่าทุกคนคงชอบอะไรฟิลกู๊ดแบบนี้แล้วไม่เบื่อกันไปก่อนน้า

เรื่องดราม่าอย่าไปกลัวเลย 5555 เราชอบแต่งไปยิ้มไป ทุกคนก็คงชอบอ่านไปยิ้มไป ฟิลกู๊ดอยู่แล้ว แฮปปี้ทั้งสองฝ่ายดีที่สู๊ดดดด  

เราจะพยายามเขียนออกมาให้ดีที่สุดเลยค่ะ  เรื่อง ครต ของตัวละครเราวางไว้แล้วพล็อตไว้แบบนี้ ถ้าเผลอไปทำให้รีดคนไหนไม่ถูกใจก็ขอโทษด้วยนะคะ หากมีข้อผิดพลาดตรงไหนจริง ๆ แล้วเป็นการติเพื่อก่อเรายินดีรับฟังแล้วเอาไปแก้ไข แต่ถ้าหากเป็นถ้อยคำที่ค่อนข้างแรง เราก็จะปล่อยผ่านไป แล้วเก็บเอากำลังใจของทุกคนที่ส่งมาให้ไว้เป็นอย่างดีเลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ที่เป็นกำลังใจให้กันนะคะ เราชื่นใจมาก ๆ ดีใจมาก ๆ ด้วยค่ะ แล้วก็รีดที่ช่วยเล่นแท๊ก แนะนำนิยาย #กี่หมื่นฟ้า ให้ด้วยค่ะ ขอบคุณน้าาา 

รักมาก ๆ นะคะ 

ปล.ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะทุกคนที่พาน้องรักกับพี่ฟ้าขึ้นไปถึงที่ 3 ของหมวดเลยยย รักกก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.391K ครั้ง

423 ความคิดเห็น

  1. #19825 cectpa_n (@farcryhunter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 21:48
    อิพี่หยอดเก่ง คนอ่านก็เขินเก่ง ยิ้มจนแก้มจะแตกแล้วเนี่ย หื้ออออ
    #19825
    0
  2. #19789 ไอ้หนวด.com (@nsp_1116) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:53
    พี่ฟ้าขี้อ่อยยยยยยย>.<
    #19789
    0
  3. #19786 Tealeaf (@tealeaf) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:06
    ฟีลกู๊ดจริงๆค่ะ อ่านแล้วมีความสุขมากๆ
    #19786
    0
  4. #19719 aom_more (@aom_more) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 10:59
    ฟีลกู้ดมากๆค้าบ หยุดอ่านไม่ได้เลย ชอบความนิ่งๆแต่พี่ฟ้าก็เก่งขึ้นเยอะแล้วน้า
    #19719
    0
  5. #19709 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 05:55
    คนอะไรกับแม่ย่านางรถก็ไม่ยอม55555
    #19709
    0
  6. #19676 LookChin Charee (@lookchin-kz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:15
    แพ้พี่ฟ้ามากกก งืออออ~
    #19676
    0
  7. #19599 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 08:22
    พี่ฟ้าโหมดนี้ไม่ไหวจิงๆ
    #19599
    0
  8. #19593 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 03:25
    เจ้าแก้มย้อยยยยย
    #19593
    0
  9. #19571 DN.K.TEN25 (@danik1025) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:43
    พี่ฟ้าคนดี อบอุ่นไปไหนคะ งือออ สงสารตัวดื้อใจสั่นไปหมดแล้วพาน้องไปรพ.ด่วน
    #19571
    0
  10. #19555 Ploipoiz (@Ploipoiz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:27
    แก้มจะแตกแล้วค่ะ
    #19555
    0
  11. #19507 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 03:27
    อยากซื้อทิ้งเหมือนกัน ไอคำว่าตัวดื้อเนี่ยยยยย
    #19507
    0
  12. #19439 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 13:50
    พี่ต้องรู้จักน้องมาก่อนแน่ๆ
    #19439
    0
  13. #19427 NNHYENA (@NNHYENA) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 08:08
    เนียนนะคะพี่ฟ้า
    #19427
    0
  14. #19378 Franchesta (@24608titimaporn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:59
    พี่ฟ้าสนใจเปลี่ยนอาชีพ ไปขายขนมครกมัยค่ะ หยอดเก่งจิง555
    #19378
    0
  15. #19348 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 16:10
    หยอดเก่งเหลือเกินน
    #19348
    0
  16. #19268 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 06:48
    &#128522;&#128522;&#128522;
    #19268
    0
  17. #19232 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 17:31
    หยอดเก่งนะคะ
    #19232
    0
  18. #19210 myecrmisTen (@SirithanapornS) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:49
    ฝันว่างูรัดคือจะเจอเนื้อคู่ไงลูกกกกก พี่ฟ้าไงงงง
    #19210
    0
  19. #19101 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 16:16
    พูดไม่เก่งแต่หยอดบ่อยมากๆๆๆ
    #19101
    0
  20. #18996 Pedmonxee (@pech555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:57
    เจ้ารักเอ๊ยยยยย เป็นพี่นะพี่คิดเข้าข้างตัวเองเต็มร้อย พี่ฟ้าต้องหยอดเด็กเพิ่มแล้วล่ะ เอาให้ชัดเลยพี่ฟ้า
    #18996
    0
  21. #18412 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:05
    หยอดเก่งงงงงง
    #18412
    0
  22. #18334 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 10:46
    แงงงง ยังคงต้องตามดูกันเรื่องไข่เจียวน้ำมันไม่เยิ้มกันต่อไปนะคะ
    #18334
    0
  23. #17860 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 12:16
    มีความฝันถึงงูด้วยวุ้ยยย!!
    #17860
    0
  24. #17661 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:30
    อิจฉาแม้กระทั่งแม่ย่านาง55555
    #17661
    0
  25. #17568 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 09:13
    เป็นเราระเบิดตัวละ เขิน
    #17568
    0