Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 614,518 Views

  • 5,743 Comments

  • 35,565 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    182,821

    Overall
    614,518

ตอนที่ 6 : 06 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5565 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61


บทที่ 6


ไม่อร่อยเหรอ ?”


อะ อร่อยครับ

               

          ที่รักรีบตักหมูกรอบชิ้นโตใส่ปากหลังจากตอบหมื่นฟ้า พอคนถามเห็นว่าเขาเลิกจ้องถ้วยซอสมะเขือเทศแล้วก็กลับไปให้ความสนใจกับข้าวต้มถ้วยใหญ่ของตัวเองเหมือนเดิม ซอสมะเขือเทศถ้วยนี้ไม่ได้พิเศษกว่าที่อื่น รสชาติของมันก็เหมือนกันเกือบทุกยี่ห้อ และซอสมะเขือเทศของร้านหมื่นฟ้าก็รสชาติเดียวกับขวดสีแดงที่ตั้งอยู่ในครัวบ้านเขา

               

               ทั้งสี รส และกลิ่นไม่แตกต่างเลยจริง ๆ แต่สิ่งที่ทำให้เขาไม่อาจละสายตาจากมันได้เพราะหมื่นฟ้าเป็นคนสั่งมันมา ที่รักนึกย้อนไปถึงตอนที่หมื่นฟ้าสั่งอาหารให้เขา เจ้าตัวเป็นคนกำชับให้พนักงานเอาซอสมะเขือเทศถ้วยนี้มาด้วย ตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจเพราะมัวแต่เป็นกังวลกลัวหมื่นฟ้าไม่พอใจที่เขายิ้มให้พนักงาน


แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้วมันดูบังเอิญจัง

                

               บนโลกนี้คงจะมีหลายล้านคนที่ชอบกินไข่เจียวกับซอสมะเขือเทศ ซึ่งเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น มันคงไม่ใช่เรื่องแปลกที่หมื่นฟ้าจะสั่งมันมา เพราะมีคนจำนวนไม่น้อยที่ชอบกินแบบนี้ และผู้คนมากมายที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตหมื่นฟ้าอาจจะชอบกินไข่เจียวกับซอสมะเขือเทศจนเกิดเป็นภาพชินตา หมื่นฟ้าถึงได้สั่งสองสิ่งนี้มาคู่กันเสมอ


หมื่นฟ้าคงเคยเห็นใคร ๆ กินไข่เจียวกับซอสมะเขือเทศเป็นประจำละมั้ง


ที่รักกำลังใช้ช้อนตัดแบ่งไข่เจียวเป็นชิ้นพอดีคำ แต่มีช้อนของใครบางคนที่มีซอสมะเขือเทศติดอยู่ที่ปลายนิด ๆ แตะลงที่ไข่เจียวของเขา เจ้าของจานกะเพราหมูกรอบขมวดคิ้วเล็กน้อย สาเหตุไม่ได้มาจากที่จานอาหารของตัวเองโดนรุกล้ำ แต่เป็นเพราะเขานึกบางอย่างขึ้นมาได้อีกแล้ว


เอาไข่เจียวด้วยไหมครับ ? ‘


ไข่เจียวนี้หมื่นฟ้าก็เป็นคนเสนอ


กะเพราหมูกรอบไข่เจียวเท่านั้นที่เป็นเมนูโปรดของเขา


จะเป็นไข่ดาวก็ได้ แต่มันจะถูกตัดออกจากเมนูโปรดทันที


น้ำมันไม่เยิ้มไปใช่ไหม ? ”


และถ้าให้โปรดจริง ๆ น้ำมันต้องไม่เยิ้ม


มะ ไม่ครับ พอดีหมดทุกอย่าง” พอดีมากเกินไปจนคิดว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่หมื่นฟ้าจะรู้เยอะขนาดนี้


กินข้าวเสร็จเอาไอติมไหม ดอมบอกพี่ฟ้าว่ารักชอบกินไอติม


ที่แท้เมนูโปรดของเขารั่วมาจากพี่ดอมนี่เองคิดเข้าข้างตัวเองไปไกลเลยว่าหมื่นฟ้าแอบไปสืบเรื่องของเขามา สงสัยช่วงนี้เขาจะเข้าข่ายโรคหลงตัวเองอย่างที่พี่เบบว่าจริง ๆ


เอาครับ พี่ฟ้าเลี้ยงใช่ไหมล่ะ ? ”


ให้ถือกระเป๋าตังค์พี่ฟ้าไว้เลย


ที่รักยิ้มกว้าง ดวงตาเรียวรีเล็กหยีจนแทบมองไม่เห็นนัยน์ตาสีดำ พวงแก้มสีแดงระเรื่อในเวลานี้รวมตัวกันเป็นก้อนกลมเพราะเจ้าตัวยิ้มกว้างกว่าเดิมเป็นคำว่าเลี้ยงสไตล์พี่ฟ้าสินะ


มื่นฟ้าพยักหน้า ก่อนเอ่ย เอารสช็อกโกแลตนะ


คนโดนถามพยักหน้ารับหงึกหงักพลางคิดว่าพี่ดอมเป็นคนที่ละเอียดมาก ๆ กำชับยันกระทั่งไอติมรสโปรด สองลูกเลยนะพี่ฟ้า


พอเหรอ ?”


ไม่พอเดี๋ยวขอใหม่


ถ้าพี่ฟ้าไม่ให้แล้วล่ะ ?”


ก็จะทำแบบนี้…” พูดจบมือเรียวทั้งสองข้างก็ถูกยื่นไปข้างหน้า ที่รักแบมือเหมือนเด็กที่กำลังขอขนมจากผู้ใหญ่ แล้วเขาก็ส่งยิ้มกว้าง ๆ ที่ใครหลายคนมักจะแพ้เวลาได้เห็นให้หมื่นฟ้า

               

          ที่รักไม่คิดว่านิสัยขี้อ้อนของตัวเองที่ชอบใช้กับคนในครอบครัวและเพื่อน ๆ ในกลุ่มจะย้อนกลับมาทำให้ตัวเองใจเต้นได้ เหตุที่มันทำให้ใจสั่นก็เพราะหมื่นฟ้านั่นแหละ เจ้าตัวกัดริมฝีปากคล้ายคนกำลังหมั่นเขี้ยวก่อนจะเอื้อมมือมาตีที่มือเขาเบา ๆ


อ้อนไปทั่ว…”


และเสียงของหมื่นฟ้าก็ดังทุ้มอยู่ในใจตลอดเลย

                

               ที่รักรีบชักมือกลับทันทีที่ได้สติ ก่อนกระแอมกระไอแก้เขินอาย จะทำอะไรตอนนี้ก็ดูเก้อเขินจนไม่เป็นธรรมชาติ เขากวาดสายตามองทั่วไปหมดจนมาหยุดอยู่ที่ไข่เจียวที่เปื้อนซอสสีแดงเพราะหมื่นฟ้าเอามาป้ายไว้


เฮ้อ ~ หลบไม่พ้นจริง ๆ สินะ หมื่นฟ้าอยู่ทุกที่เลย ยันกระทั่งไข่เจียวของเขา T_____T


รัก เดี๋ยวพี่ฟ้าต้องออกไปจัดการข้างนอกก่อนนะ ใกล้เวลาเปิดร้านแล้ว


ที่รักเงยหน้าขึ้นมองหมื่นฟ้า ก่อนจะตอบรับ คะ ครับ


อยู่คนเดียวได้หรือเปล่า ? ”


ได้ครับ พี่ฟ้าไปทำงานเถอะ


เดี๋ยวพี่ฟ้าให้เด็กในร้านเอาไอติมมาให้นะครับ


ครับ


คนตัวสูงลุกขึ้นยืนก่อนจะหยิบโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์ใส่กระเป๋าหลังกางเกง และไม่ลืมหยิบซองบุหรี่สีขาวติดมือไปด้วย ที่รักนั่งมองอีกฝ่ายจัดการตัวเองพลางคิดว่าหมื่นฟ้าเป็นคนที่ดูโตเกินวัยมาก ๆ และคงมีระเบียบวินัยกับความรับผิดชอบพอสมควร ถึงเวลาเจ้าตัวก็พร้อมจะทำหน้าที่โดยไม่บ่ายเบี่ยง ทั้งที่หมื่นฟ้าสามารถให้ผู้จัดการหรือคนอื่นทำงานแทนได้ เพียงแค่สั่งงานไว้แล้วหนีไปพักผ่อนสบาย ๆ ยังทำได้เลย แต่คนตรงหน้าเขาไม่ทำเช่นนั้น


หมื่นฟ้ายิ้มแบบนั้นให้เขาอีกครั้ง


ยิ้มที่เหมือนแสงแดดยามเช้านั่นแหละ


แล้วหมื่นฟ้าก็เดินไปที่ประตู


“…”


และเขาก็บ้าพอ


พี่ฟ้าครับ


บ้าพอที่จะพูดบางอย่าง


ครับ ?”

                

               ที่รักหลุดยิ้มออกมาพอเห็นหมื่นฟ้าทำหน้าสงสัย เวลาอีกคนแสดงสีหน้าอื่นนอกจากนิ่งเฉยไร้ความรู้สึก ที่รักอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้อวดคนอื่นจริง ๆ


แต่ใคร ๆ คงมองว่าหล่อเหมือนเดิมนั่นแหละ


แต่สำหรับที่รักแล้วเวลาทำหน้าแบบนี้


สู้ ๆ นะครับพี่ฟ้า เหมือนเสียงทะเลที่ดัง ซู่ ซู่ ~”


หมื่นฟ้าน่ารักชะมัดเลย : )


หึ ๆ 


และน่ารักเป็นบ้าเวลาหลุดหัวเราะ

                

               ถึงแค่หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ไม่ได้หัวเราะร่าอย่างที่เขาชอบทำ แต่นั่นทำให้ที่รักรู้สึกดีที่สุดแล้ว เขาเป็นแค่ลูกหมาอ้วนของคนในครอบครัวและแก้มย้อยของเพื่อน ๆ แต่สามารถทำให้หมื่นฟ้าของใคร ๆ หัวเราะได้แบบนี้


เจ๋งใช่ปะล่ะ ?


ใช่เจ๋งสุด ๆ ไปเลย

                

               ทว่าความคิดชื่นชมตัวเองภายในใจพลันหยุดลงเมื่อคนที่ได้รับกำลังใจไปอย่างเปี่ยมล้นเปลี่ยนเป้าหมายจากประตูบานใหญ่เป็นเขาแทน

                

               ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ เงยหน้ามองคนตัวสูงที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า และการสบตากันในองศานี้ทำให้ดวงตาคู่นั้นของหมื่นฟ้ากลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่สามารถจุดติดกองเพลิงบนแก้มกลม ๆ ของเขา ความร้อนจากแก้มก้อนแพร่กระจายไปทั่วทั้งร่างกายภายในเวลาไม่กี่วินาที


และเพราะหมื่นฟ้าเป็นเชื้อเพลิง ไม่มีทางที่จะช่วยเขาได้


มีแต่แผดเผาให้ละลายตายไปกับดวงตาคู่นั้น


พะ พี่ฟ้าไม่ไปทะ..ทำงานแล้วเหรอครับ ?”


ทำ…”


แล้วใบหน้าที่เคยบอกว่าน่ารักชะมัด


“…”


แต่แวะมาขอกำลังใจเพิ่ม…”


ก็โน้มลงมาหากัน


สะ สู้ ๆ นะครับพี่ฟ้า…”


ครับ…”


แล้วจมูกโด่ง ๆ ก็เกือบสัมผัสกับหัวเน่า ๆ


“…”


ถ้าพี่ฟ้าเป็นลมจนไปทำงานไม่ได้ คงต้องโทษหัวเน่า ๆ ของเด็กดื้อ…”

                

               ถ้ามีใครบางคนถามว่าหมื่นฟ้าเป็นคนยังไง ที่รักจะไม่ลังเลและรีบตอบกลับไปว่าหมื่นฟ้าเป็นคนนิสัยไม่ดี เพราะเจ้าตัวชอบแกล้งให้เขารู้สึกปั่นป่วน ชอบทำให้เขาเขินจนสติหลุด แล้วก็จากไปโดยไม่รับผิดชอบอะไรเหมือนตอนนี้

              

                 ประตูกระจกบานใหญ่ถูกปิดโดยคนตัวสูงที่เกือบเป็นฆาตกร สายตาและการกระทำของหมื่นฟ้าเมื่อกี้นี้สามารถฆ่าเขาให้ตายได้เลย แต่หมื่นฟ้าคงกลัวติดคุกแล้วไม่มีคนดูแลร้าน เจ้าตัวถึงได้ไว้ชีวิตเขา


T_________T โหดเหี้ยมที่สุดก็หมื่นฟ้าของใคร ๆ นี่แหละ


#กี่หมื่นฟ้า

             

                  คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ในห้องเรือนกระจกคนเดียวในเวลานี้เริ่มเหงาขึ้นมาบ้างแล้ว ที่รักเอาหน้าแนบไปกับโต๊ะไม้สีน้ำตาลเข้มที่พนักงานเข้ามาเก็บจานอาหารและทำความสะอาดแล้ว โทรศัพท์เครื่องสีดำที่วางอยู่ตรงหน้าถูกมือเรียวหมุนเล่นจนเหมือนเข็มทิศ มันไม่มีประโยชน์อีกต่อไปเพราะคนที่เขาอยากจะคุยด้วยดันติดธุระส่วนตัวทุกคน พันลี้กำลังอยู่ในงานวันเกิดเพื่อนสมัยมัธยมหลังจากเอาของไปให้ป้า ไทป์พาหม่าม้าไปหาหมอ ส่วนจอยมีเดตกับหนุ่มวิศวะ รวมถึงพี่ทั้งสองคนที่รีบตัดสายเขาทิ้งเพราะต้องจัดการกับน้องหมาก่อน จะออกไปเดินเล่นเพ่นพ่านคงไม่เหมาะ ที่รักไม่ใช่พวกติดโซเชียลสักเท่าไหร่ เล่นโทรศัพท์ได้แป๊บเดียวก็รู้สึกเบื่อ

               

               เพราะแบบนี้เขาถึงได้ถอนหายใจแก้เซ็งเป็นรอบที่ร้อย มือเรียวกดปุ่มล็อกหน้าจอเพื่อดูเวลาอีกครั้ง แล้วที่รักก็ถอนหายใจออกมาอีกรอบพอรู้ว่าอีกสิบห้านาทีจะสองทุ่ม แต่พี่สาวยังมาไม่ถึงเลย แถมบอกว่ารถติดมาก ๆ ด้วย

                และตั้งแต่หมื่นฟ้าออกไปทำงานข้างนอก เจ้าของร้านคนขยันก็ไม่แวะเข้ามาหาเขาอีกเลย เจ้าตัวเดินผ่านไปผ่านมาอยู่หลายครั้ง ที่รักยอมรับว่าชะเง้อคอมองหมื่นฟ้าตลอดเวลา และก็แอบส่งยิ้มให้ตอนที่คนตัวสูงยืนหันหลังอยู่ไกล ๆ


ก็ทั้งร้านรู้จักหมื่นฟ้าคนเดียวนี่


ไม่รอหมื่นฟ้าแล้วจะรอใครล่ะ


แต่หมื่นฟ้าก็ยุ่ง ๆ ๆ ๆ ๆ จนเหมือนใยแมงมุมเลย ไม่มาหากันสักที : (

 

แกร๊ก !

               

               และเสียงประตูที่ดังขึ้นก็ทำให้คนที่นั่งฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะอย่างเหงาหงอยรีบเงยหน้าด้วยความรวดเร็ว ทว่าคนที่เพิ่งเข้ามาภายในห้องไม่ใช่หมื่นฟ้า และที่รักก็ไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ เขาเดาว่าไม่ใช่ลูกค้าแน่ ๆ เพราะอีกฝ่ายเปิดประตูเข้ามาด้วยความมั่นใจ อีกทั้งยังส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้เขาด้วย


พี่ชื่อเรียวนะ หุ้นส่วนของฟ้า


อะ อ๋อ พี่คือพี่เรียวนี่เอง…”


ใช่ครับ…”


ที่รักตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เขาไม่ได้ติดใจอะไรพี่เรียวแล้ว หลังจากที่หมื่นฟ้าอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง การทักทายคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกด้วยรอยยิ้มคงจะดีที่สุด


พี่ฟ้าไม่ได้อยู่ในนี้หรอกครับ ออกไปทำงานข้างนอกโน้น…”

               

               เรียวมองริมฝีปากบางที่บุ้ยไปทางเจ้าของร้านที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ไกล ๆ เขาเผลอหลุดยิ้มออกมาเพราะท่าทางน่าเอ็นดูของเด็กคนนี้ ที่รักไม่ยอมใช้นิ้วชี้ไปที่เพื่อนของเขา แต่กลับบุ้ยปากแทน ทั้งยังขมวดคิ้วเล็กน้อยตอนมองหมื่นฟ้าด้วย


อาการนี้มันยังไงกันนะ..ไอ้ฟ้ากำลังโดนเด็กคนนี้งอนอยู่เหรอ ?


พี่ไม่ได้มาหาไอ้ฟ้าหรอก มาหาเรานั่นแหละ” ว่าพลางนั่งลงตรงข้าม

               

               ผู้ชายไม่ค่อยเหมาะกับคำว่า ตัวเล็ก สักเท่าไหร่ ต่อให้ตัวเล็กยังไงก็ตัวใหญ่กว่าผู้หญิงอยู่ดี เรียวเป็นคนหนึ่งที่ นึกภาพผู้ชายที่ถูกเรียกว่า ไอ้ตัวเล็ก ไม่ออก ไม่รู้ว่ารูปร่างเล็ก ๆ ที่ว่ามันผอมบางแค่ไหน หรือเหมือนผู้หญิงเลยหรือเปล่า เพราะโดยส่วนมากคำว่าตัวเล็กมักใช้กับผู้หญิง

               

               แต่พอเห็นที่รักถึงได้เข้าใจว่าผู้ชายที่ตัวเล็ก ๆ เป็นแบบนี้ มีรูปร่างเล็กกะทัดรัดน่าพกพา ถ้ากะด้วยสายตาที่รักน่าจะสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบนิด ๆ ไม่เกินร้อยเจ็ดสิบสามด้วยซ้ำ แขน ขา และลำตัวเล็กไปหมด รวม ๆ แล้วเป็นคนที่มีโครงสร้างทางร่างกายเล็กกว่าผู้ชายทั่วไป แต่ไม่ได้เล็กเท่าผู้หญิง เพียงแค่ใหญ่กว่านิดหน่อยเท่านั้น


แต่สำหรับผู้ชายด้วยกันมันก็ตัวเล็กนั่นแหละ

                

               แม้ว่าจะตัวเล็ก แต่มีหนึ่งสิ่งที่ใหญ่เกินตัวมาก ๆ นั่นก็คือแก้มย้อย ๆ ที่ดึงดูดสายตาตลอดเวลา ที่รักเป็นคนที่มีรูปหน้าเรียว แต่ดันมีแก้มซะเยอะ


มันเลยทำให้เจ้าตัวกลายเป็นคนตัวเล็กที่น่าจับฟัดให้แก้มยุบ


พี่เรียวมีอะไรกับรักเหรอครับ ? ”


พี่อยากจะมาขอโทษที่วันนั้นพูดเรื่อง…”


รักรู้เรื่องหมดแล้วครับ พี่ฟ้าเล่าให้รักฟังหมดแล้ว พี่เรียวไม่ต้องคิดมากแล้วนะครับ รักไม่ได้โกรธพี่เรียว


ขอบใจนะไอ้ตัวเล็กที่เข้าใจพี่…”


ที่รักยิ้มเจื่อนต้อนรับสรรพนามใหม่ของตัวเอง ลูกหมาอ้วน แก้มย้อย ล่าสุดไอ้ตัวเล็ก ทุกคนมอบแต่อะไรที่น่าเอ็นดูให้เขา บางครั้งที่รักอยากจะได้ชื่อเรียกที่ดูเท่ ๆ บ้าง แบบ ... ที่รักคนหล่อ ที่รักคนเท่ หรือ รัก นิรันดร์คนมีสไตล์


อยากได้แบบนี้บ้าง T____T


แต่ก็


ไม่เป็นไรครับ รักเข้าใจ…”


แล้วเรามานานยัง ? ”


ตั้งแต่เย็นแล้วครับ พี่เอามาทิ้งไว้ แต่อีกไม่นานก็คงมารับแล้ว


น่าสงสาร โดนพี่ทิ้งแล้วยังโดนไอ้ฟ้าทิ้งอีก…”


นั่นสิครับ แล้วอีกไม่นานพี่เรียวก็จะทิ้งรักไปอีกคน


รักพูดแบบนี้ กลับบ้านกับพี่เลยดีกว่า


ที่รักหัวเราะจนปากบาน เพราะพี่เรียวพูดด้วยสีหน้าติดตลก แต่คนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งทำให้เขารีบหุบปากทันที พี่ฟ้า…”


กลับบ้านพ่อมึงอะไอ้เรียว…”


ไอ้ฟ้า !”


ตกใจเชี้ยอะไร…”

                

               หมื่นฟ้าเดินไปนั่งข้าง ๆ คนตัวเล็กเพราะในตอนนี้ตำแหน่งเดิมโดนเพื่อนสนิทแย่งไปแล้ว เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่รู้สึกหงุดหงิดสีหน้าตื่นตระหนกของเรียว


มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อกี้กูยังเห็นมึงสูบบุหรี่อยู่เลย…”


กูจะสูบทั้งวันทั้งคืนเลยหรือไง

               

               กลิ่นมินต์ที่เจือกับน้ำหอมอ่อน ๆ โชยผ่านจมูกทุกครั้งที่คนข้างกายเคลื่อนขยับ จากที่สังเกตหมื่นฟ้าตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ ที่รักคิดว่าหมื่นฟ้าเป็นคนสูบบุหรี่จัดพอสมควร แต่น่าแปลกที่กลิ่นกายของหมื่นฟ้าไม่ได้เต็มไปด้วยกลิ่นของบุหรี่ เขาไม่รู้สึกฉุนจนแสบจมูกเหมือนตอนที่ไทป์เพิ่งสูบบุหรี่เสร็จใหม่ ๆ แล้วมานั่งข้าง ๆ นั่นคงเป็นเพราะหมื่นฟ้าฉีดน้ำหอมถึงได้ช่วยเจือจางไปบ้าง


น้ำหอมอะไรไม่รู้แต่หอมมาก ๆ


เพิ่งได้กลิ่นชัด ๆ ก็ตอนนี้


แต่ถ้าอยู่ใกล้กันมากกว่านี้ก็จะไม่ได้กลิ่นเพราะตายก่อน


ก็ไม่ได้ว่าสูบทั้งวันทั้งคืน แต่แค่แปลกใจว่าโผล่มาตอนไหน ?”


มาตอนที่มึงจะชวนรักกลับบ้านไง


กูพูดเล่น ใครจะกล้าพาน้องกลับบ้านวะ…”


ถ้าพากลับก็โดนตีนกูอะ


ขนาดเพื่อนรักอย่างกูยังพากลับไม่ได้ แล้วใครจะพากลับได้วะ ? ”


กูไง

                

          ประโยคคำพูดของหมื่นฟ้าสั้น กระชับและชัดเจน ทว่าในความรู้สึกของเรียวนั้นดูคลุมเครือเหลือเกิน คำว่า กูไง ของเพื่อนสนิทสามารถตีความได้หลากหลาย แต่ถ้าให้ตีความตามนิสัยของหมื่นฟ้าแล้ว


กูไง คงหมายถึง ของกู มึงอย่ายุ่ง

               

               แต่ถ้าดูจากสายตาของหมื่นฟ้าที่ละออกจากเขาเพื่อหันไปมองคนตัวเล็กแล้ว ประโยคนั้นจึงแปลได้อีกหนึ่งความหมาย


กูไง คงหมายถึง


เป็นไงครับ ตอนพี่ฟ้าไม่อยู่รักขอไอติมกับเด็กในร้านเพิ่มไปกี่ลูก ?”


กูคนเดียวเท่านั้นที่จะอยู่ในสายตาเขา


ก็กินไปแค่สองลูกนั่นแหละครับ เดี๋ยวร้านพี่ฟ้าขาดทุนก็มาโทษรักอีก


และรอยยิ้มของหมื่นฟ้าในตอนนี้ทำให้มันมีความหมายเช่นนั้นจริง ๆ

              

                เรียวนั่งมองเพื่อนสนิทที่มีพฤติกรรมต่างไปจากเดิม ทว่ามันดันเป็นไปในทางที่ดี หมื่นฟ้าดูอ่อนโยน ใส่ใจ และพยายามมากขึ้น และเรียวรู้ดีว่าสิ่งที่เพื่อนกำลังพยายามอยู่นั้นไม่ง่ายเลย


คนพูดน้อยที่พยายามถามก่อน คนหน้านิ่งที่พยายามยิ้มให้กว้างขึ้น คนที่ไม่ค่อยสนใจใคร แต่พยายามแสดงให้รู้ว่าใส่ใจ


ไอ้ฟ้ามันพยายามจะเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อเด็กคนนี้สินะ

               

                    เรียวไม่รู้ว่าเพื่อนกำลังคิดหรือรู้สึกอะไรอยู่ แต่เขาอาศัยความเป็นเพื่อนสนิทที่รู้นิสัยอีกฝ่ายพอสมควรคาดเดาเอาเองว่าที่รักมีความสำคัญกับเพื่อนพอสมควร แต่เพื่อความมั่นใจมากกว่านี้เรียวเลยอยากลองพิสูจน์อีกสักหน่อย


ไอ้ฟ้า มึงทิ้งให้น้องนั่งเหงาอยู่คนเดียวในนี้ ถ้ากูไม่บังเอิญมาเห็นแล้วแวะเข้ามานะ ป่านนี้รักก็ยังนั่งเหงาแก้มย้อยติดโต๊ะอยู่อย่างนั้นแหละ


หมื่นฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะจ้องมองเขาก่อนจะหันไปหาคนข้างกายที่ตอนนี้นั่งกะพริบตาปริบ ๆ อยู่ เหงาจนแก้มย้อยติดโต๊ะเลยเหรอครับ ?”


เหงานิดหน่อยคือเรื่องจริงครับ แต่แก้มย้อยติดโต๊ะพี่เรียวพูดเกินจริงไปนิดหนึ่ง…”


อ้าว ก็ตอนพี่เขามาเห็นเราเอาหน้าแนบไปกับโต๊ะ แก้มนี่กองอยู่บนโต๊ะเลย


เหงาแค่ไหน เท่าแก้มตัวเองหรือเปล่า ? ” หมื่นฟ้าถาม

                

               เรียวเม้มริมฝีปากพยายามกลั้นยิ้ม แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้ยินประโยคคำถามแบบนี้จากเพื่อนสักเท่าไหร่ แต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกตลกที่เพื่อนพูดจาแบบนั้น เรียวรู้แค่ว่ามันดูอ่อนโยนจนไม่น่าจะหลุดออกมาจากปากหมื่นฟ้า เขาแค่เป็นคนฟังไม่ได้โดนถามเอง หัวใจยังพองโตได้ขนาดนี้ เรียวอยากจะรู้ใจของที่รักจริง ๆ ว่ารู้สึกอย่างไรตอนที่โดนหมื่นฟ้าถามด้วยถ้อยคำน่ารัก ๆ


ถ้าเท่าแก้มมันก็จะเยอะไป ไม่เท่าแก้มหรอกครับ นิดเดียวจริง ๆ 

                

               และคงเป็นเพราะคนตัวเล็กกลัวว่าหมื่นฟ้าจะไม่เชื่อจึงยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาทำท่าประกอบว่าตัวเองรู้สึกเหงาเพียงเล็กน้อยจริง ๆ เรียวหลุดยิ้มออกมาตอนที่เห็นที่รักเอานิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ขยับเข้าใกล้จนเกือบชิดติดกัน ท่าทางประกอบนั้นช่วยย้ำให้รู้ว่า นิดเดียวจริง ๆ นะ

                

               หมื่นฟ้ายังเป็นคนที่ยิ้มยากเหมือนเดิม นั่นเป็นเรื่องปกติที่เรียวรู้ดี แต่ที่มันไม่ปกติและช่วยการันตีว่าสิ่งที่เขาคิดเป็นจริงคือการที่เพื่อนยิ้มได้บ่อยขึ้นเพราะเด็กคนนี้ อย่างเช่นตอนนี้ที่หมื่นฟ้าอมยิ้มน้อย ๆ ขณะมองคนตัวเล็กทำท่าทางน่ารัก ๆ

               

               ในตอนนี้เรียวตระหนักได้ว่าคนที่จะมาเป็นเจ้าของผืนฟ้าแห่งนี้ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นผู้หญิง แต่เป็นใครก็ได้ที่สามารถทำให้ท้องฟ้ามืดมิดไร้แสงดาวมีสีสันมากกว่าทุกวัน


ทำให้เกิดรอยยิ้มบนท้องฟ้า


และหวังให้ที่รักเป็นคนนั้นจริง ๆ

               

               ที่รักยังคงทำท่านั้นค้างไว้ ไม่ใช่เพราะกลัวว่าหมื่นฟ้าจะไม่เชื่อ แต่เป็นเพราะว่าท่าประกอบของเขาสามารถทำให้หมื่นฟ้ายิ้มได้อีกแล้ว เขาไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน อาจจะเป็นตอนที่หมื่นฟ้ายกเวลาที่เหลืออีกสี่สิบห้านาทีให้เขา หรือเมื่อสามวินาทีที่เพิ่งผ่านพ้นมา แต่ไม่ว่าจะเป็นตอนไหนก็ตามที่รักเพิ่งรู้ว่าตัวเองอยากทำให้หมื่นฟ้ายิ้มได้บ่อย ๆ

               

               และที่รักก็ไม่รู้ว่าหมื่นฟ้าจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าตัวเองชอบทำให้เขาใจเต้นแรง อย่างเช่นตอนนี้ที่หมื่นฟ้าคว้ามือข้างนั้นของเขาไปจับไว้ ก่อนจะเอาไปวางไว้ที่หน้าขาของเจ้าตัวแล้วเปลี่ยนเป็นการกุมมือแทน


พี่ฟ้าไม่ทิ้งไปไหนแล้ว…” หมื่นฟ้าบอกกับเขาก่อนจะหันไปหาพี่เรียว มึงออกไปจัดการร้านแทนกูด้วย แล้วถ้าไอ้ทิมมาถามเรื่องถือเค้กอีก ก็บอกว่ากูยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ทำ และกูก็ขอไม่เข้าไปร่วมงานวันเกิดแฟนเก่ามันด้วยกูจะอยู่เป็นเพื่อนรัก เพราะไม่อยากให้เหงาเยอะเท่าแก้มตัวเอง


เรียวอมยิ้ม เออ เดี๋ยวกูจัดการเพื่อนมึงให้เอง มึงอยู่เป็นเพื่อนรักไปเถอะ

               

               ที่รักอยากจะรั้งให้พี่เรียวอยู่ด้วยกันก่อน ตอนนี้เขาไม่อยากอยู่กับหมื่นฟ้าแค่สองคน เขายอมเหงาเยอะเท่าแก้มตัวเองดีกว่าจะต้องนั่งกุมมือเพื่อคลายเหงา แต่พี่เรียวดูรีบร้อนอยากออกข้างนอกเสียเหลือเกิน บางทีพี่เรียวอาจจะรู้สึกกระอักกระอ่วนกับการกระทำของหมื่นฟ้า เจ้าตัวถึงได้รีบลุกเดินออกไปโดยไม่หันมามองเขากับหมื่นฟ้าเลย


ตอนนี้ภายในห้องเรือนกระจกเหลือแค่เขากับหมื่นฟ้า ที่รักอยากจะทวงมือของตัวเองคืนมาแต่แค่มองหน้า    หมื่นฟ้ายังไม่กล้าเลย เขาแอบลอบมองอีกฝ่ายที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอะไรบางอย่าง หมื่นฟ้าทำทุกอย่างด้วยมือเดียว


ใช่ไม่ยอมปล่อยมือกันเลย


หายเหงายังครับ ? ”


ไม่เหงาแล้วครับ พี่ฟ้าปล่อยมือรักได้แล้วครับ

             

                  หมื่นฟ้าหันมาสบตาเขาก่อนจะยิ้มบาง แล้วเจ้าตัวก็กลับไปให้ความสนใจกับโทรศัพท์ของตัวเองต่อ สิ่งที่หมื่นฟ้าทำหลังจากนั้นไม่ใช่การคืนอิสระให้เขา แต่ฝ่ามือหนากลับรุกล้ำหนักกว่าเดิมด้วยการเลื่อนนิ้วมาสอดผสานกันไว้ เมื่อหมื่นฟ้ากระชับฝ่ามือให้แนบชิดกันมากขึ้นไออุ่นจากฝ่ามือของอีกฝ่ายถูกส่งผ่านมาถึงร่างกายเขาจนรู้สึกร้อนรุ่มไปหมด

                

               นอกจากร่างกายที่รู้สึกร้อนระอุจนแทบทนไม่ไหว ในท้องของเขาก็กำลังถูกบางสิ่งรบกวน มันคงเป็นแมลงที่มีปีกสวย ๆ หลากสีสัน เวลาที่พวกมันสยายปีกโบยบินไปทั่วท้อง ที่รักจะรู้สึกหวิว ๆ ปนวูบโหวง มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้ และที่รักคิดว่าเจ้าพวกนี้คงมีจำนวนมากพอจนทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนได้ขนาดนี้


ก่อนที่จะเกิดความรู้สึกแปลก ๆ กับตัวเองไปมากกว่านี้ ที่รักจึงตัดสินใจออกแรงดึงมือตัวเองออกจากฝ่ามืออีกฝ่าย ทว่าเขาคงออกแรงน้อยไป หมื่นฟ้าจึงไม่รู้สึกถึงการทวงคืน ทุกอย่างยังคงเดิมมือของเขายังถูกหมื่นฟ้าครอบครองไว้


ขอหลอกจับมืออีกสักพักได้ปะครับ ?”


“…” T_________T มีขอหลอกด้วย คนแบบนี้มีด้วยเหรอ ถ้าตอบว่าไม่ให้คงจะใจร้ายกับหมื่นฟ้าเกินไปใช่ไหม

                ตอนนี้ต่อให้มีผีเสื้อสักพันฝูงคงไม่ทำให้เขาปั่นป่วนได้เท่าประโยคคำพูดของหมื่นฟ้าเพียงประโยคเดียว ที่รักนั่งนิ่งถามตัวเองซ้ำ ๆ พยายามหาสาเหตุที่ทำให้หมื่นฟ้ามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของตัวเอง เขารู้ดีว่าคงไม่ได้คำตอบในเร็ววันนี้ แต่อย่างน้อย ๆ ที่รักก็รู้ว่าหมื่นฟ้าแตกต่างจากคนอื่น


                     และเสียงสั่นครืดที่ดังมาจากโทรศัพท์เครื่องสีดำก็ทำให้ที่รักหันกลับไปมองหมื่นฟ้าอีกรอบ เขามองโทรศัพท์ของตัวเองที่สั่นแจ้งเตือนสลับกับมือที่โดนขโมยไป แม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ยอมละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง แต่ดูเหมือนว่าหมื่นฟ้าจะเข้าใจในสิ่งที่เขาจะสื่อ หมื่นฟ้าถึงได้พูดบางอย่างออกมา


ใช่อีกมือรับโทรศัพท์แทนนะครับ พี่ฟ้ายังอยากจับมือข้างนี้อยู่


แต่รักไม่ถนัดนี่พี่ฟ้า ปล่อยสักแป๊บไม่ได้เหรอครับ เดี๋ยวคุยเสร็จแล้วรักคืนให้


นี่มันมือเขานะ T________T ทำไมต้องคืนให้หมื่นฟ้าด้วยเล่า !! แต่ก็ต้องพูดเพื่อให้อีกฝ่ายยอมปล่อยกันก่อน


“…คืนด้วยนะครับ


โอ๊ยพี่ฟ้าค้าบบบบ คนหน้ามึน จะมายึดมือคนอื่นไปเป็นของตัวเองได้ไง !

               

               ทันทีที่หมื่นฟ้ายอมปล่อยมือกัน ที่รักก็รีบหยิบโทรศัพท์มารับสาย และชื่อที่ระบุอยู่บนหน้าจอก็ทำให้ที่รักรู้ว่าอีกไม่นานตัวเองจะรอดพ้นจากภาวะหัวใจวาย


พี่เบบ ถึงไหนแล้ว ถึงแล้วใช่ไหม ? ”


(ยังไม่ถึงเลย ฉันว่าจะโทรมาบอกให้แกขอให้ฟ้าไปส่งที่บ้านหน่อย)


ฮะ!!”


(รถติดมากจริง ๆ รัก ฉันมาทางลัดด้วย มันไม่ผ่านร้านฟ้าอะ ถ้าไปรับคือต้องย้อนกลับไปเยอะเลย ตอนแรกจะย้อนไปรับ แต่รถก็ติดเกิน ไม่งั้นคงถึงบ้านเที่ยงคืนอะ)


ไม่เอาหรอก รักเกรงใจเขา


(งั้นขอฉันคุยกับฟ้าหน่อย)


พี่เบบ…” ที่รักเรียกชื่อพี่สาวเสียงอ่อย เพราะพอจะเดาได้ว่าพี่สาวจะต้องช่วยพูดให้แน่ ๆ


(ขอสายฟ้าหน่อยรัก)

                

               ที่รักถอนหายใจก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้คนข้างกาย หมื่นฟ้ารับไปคุยอย่างง่ายดายโดยไม่ถามอะไรสักคำ เขาฟังบทสนทนาระหว่างพี่สาวกับหมื่นฟ้าสักครู่ จากนั้นหมื่นฟ้าก็ส่งโทรศัพท์คืนเขา พี่สาววางสายไปเรียบร้อยแล้ว ไม่คิดจะถามความสมัครใจจากเขาสักนิดเลย


กลับกัน เดี๋ยวพี่ฟ้าไปส่ง


จริง ๆ รักกลับเองได้นะครับ


พี่ฟ้ารู้ แต่ให้พี่ฟ้าไปส่งดีกว่า


พี่เบบบังคับพี่ฟ้าใช่ไหมเนี่ยชอบเป็นห่วงจนเกินเหตุตลอดเลย


ไม่มีใครบังคับพี่ฟ้าได้หรอก ที่ไปส่งเพราะพี่ฟ้าอยากไปส่ง


“…”


หมื่นฟ้าลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วส่งมือของตัวเองไปหาอีกฝ่าย ขอมือคืนด้วยครับ ไม่ได้เอาไปใช้อะไรแล้วนี่…”

              

            หมื่นฟ้าแอบรู้ฉายาลูกหมาอ้วนของเขาหรือเปล่านะ ถึงได้ขอมือเหมือนเขาเป็นลูกหมาเลย และถ้าปฏิเสธไม่ยอมคืนมือให้คนตัวสูง ที่รักคงกลายเป็นคนผิดคำพูด  เขาจึงจำใจส่งมือของตัวเองให้หมื่นฟ้า

               

               เราสองคนเดินออกมาจากห้องเรือนกระจกเพื่อไปที่ลานจอดรถตามที่หมื่นฟ้าบอก ระหว่างทางมีสายตาหลายคู่จับจ้องมาทางเราสองคน แต่ที่รักไม่รู้ว่ามีกี่คนที่กำลังมองเราอยู่เพราะเขารู้สึกประหม่าจนต้องก้มหน้าเดิน เขาเห็นแต่รองเท้ายี่ห้อ Vans ของอีกฝ่ายที่พยายามจะก้าวสั้น ๆ ทั้งที่สามารถก้าวเดินได้ยาวและเร็วกว่านี้


เดินระวัง ๆ นะครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าจะค่อย ๆ เดิน


และเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมอง


คะ ครับ


ที่รักเพิ่งรู้ถึงเหตุผลที่คนตัวสูงเลือกจะเดินช้า ๆ


หมื่นฟ้าทำไมต้องใส่ใจอะไรมากขนาดนี้ด้วยนะ

               

               ในตอนนี้ที่รักเปลี่ยนเป้าสายตาเป็นแผ่นหลังของคนตัวสูงแทนการก้มหน้ามองพื้น หมื่นฟ้าทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้น ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไร หมื่นฟ้าจะคอยช่วยเหลือเขาเสมอ

               

                    เจ้าของร้านตัวสูงพาเขาเดินมาถึงลานจอดรถ หมื่นฟ้ายังคงก้าวเดินอย่างสม่ำเสมอ ไม่เร็วไปและไม่ช้าไป แต่จู่ ๆ คนตัวสูงก็เดินช้าลงจนหยุดนิ่ง ที่รักไม่รู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุให้หมื่นฟ้าหยุดเดินเพราะเขามองไม่เห็นทางข้างหน้าเนื่องจากเจ้าตัวบังมิด มือของเขาที่โดนยึดไว้ในตอนแรกถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ท่าทีที่เปลี่ยนไปทำให้ที่รักเกิดความสงสัยจึงชะโงกหน้ามองทางข้างหน้า


เขาเห็นผู้หญิงตัวสูงหน้าตาสะสวย สวยจนคิดว่าใครหลาย ๆ คนคงตกหลุมรักได้ง่าย ๆ เพียงแค่ได้เห็นไม่กี่นาที เธอส่งยิ้มให้หมื่นฟ้า คนตัวสูงข้างกายเขายิ้มตอบ แต่เป็นรอยยิ้มบางที่ไม่ใช่รอยยิ้มที่คล้ายแสงแดดยามเช้าอย่างที่เขาชอบ


รักครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าขอคุยธุระหน่อย รักไปรอที่รถก่อนเลย

                

               หมื่นฟ้าว่าพลางส่งกุญแจรถให้เขา ที่รักพยักหน้าและรับกุญแจรถมา เขาพอจะเดาได้ว่าหมื่นฟ้าอยากคุยกับผู้หญิงคนนั้นเป็นการส่วนตัวโดยไม่มีคนอื่นอย่างเขาอยู่ด้วย

              

                 ที่รักกำลังก้าวเดินออกมาจากตรงนั้นเพื่อตรงไปที่รถเบนซ์สปอร์ตสีดำที่จอดอยู่ไม่ไกล แต่เสียงทุ้มต่ำที่ได้ยินบ่อย ๆ รั้งฝีเท้าเขาไว้ก่อน


รัก…”


ครับ ? ” ที่รักหันมองคนตัวสูง ฝ่ามือหนาถูกส่งมาลูบที่หัวของเขาเบา ๆ ก่อนที่รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียบนิ่ง


รอยยิ้มคล้ายแสงแดดในยามเช้านั่นแหละ


แป๊บเดียวนะครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าตามไป


ครับ

               

               ที่รักพยักหน้ารับหงึกหงักก่อนจะเดินมาขึ้นรถ เขาเอากุญแจรถวางไว้ที่เบาะคนขับเพื่อรอให้หมื่นฟ้ามาจัดการทุกอย่างเอง ที่รักไม่กล้าแตะต้องรถหรูคันนี้หรอก และเพราะว่าไม่ได้ยุ่งอะไรกับรถคันนี้มากนัก ที่รักจึงกวาดสายตามองไปโดยรอบเพื่อหาจุดพักสายตาที่ดีระหว่างรอหมื่นฟ้า ที่รักไม่ได้อยากแอบดูทั้งสองคนคุยกัน แต่เพราะว่าหมื่นฟ้าและผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่ข้างหน้าและไม่ไกลมากนัก มันจึงยากที่เขาจะหลีกเลี่ยงได้

                

               หมื่นฟ้าคุยกับผู้หญิงคนนั้นด้วยท่าทางสนิทสนม ยิ้มหัวเราะเหมือนว่ารู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ไม่นานหมื่นฟ้าก็โบกมือลากับผู้หญิงคนนั้นแล้วเดินตรงมาที่รถ พอเจ้าของรถนั่งประจำตำแหน่งคนขับ เจ้าตัวก็เริ่มติดเครื่องยนต์และขับรถออกมาจากร้าน ระหว่างทางเราสองคนสนทนากันผ่านความเงียบ บรรยากาศผิดแปลกไปจากเดิมจนเห็นได้ชัด ที่รักไม่รู้ว่าบรรยากาศและความรู้สึกคลุมเครือนี้มันคืออะไร และครั้งนี้เขาก็ยังไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้อีกเช่นกัน 

               

          ทว่าทุกความคิดต้องหยุดลงเมื่อเจ้าของรถละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยแล้วกดเปิดเพลงคลอเบา ๆ ที่รักเดาว่าหมื่นฟ้ากำลังขับไล่ความเงียบ แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้นอีกครั้ง หมื่นฟ้าถือวิสาสะดึงมือเขาไปกุมไว้เหมือนเดิม


ทุกครั้งที่รักไม่ได้ใช้มือข้างนี้ทำอะไร ช่วยเอามาคืนพี่ฟ้าด้วยนะครับ


นี่มันมือของรักนะพี่ฟ้า…”


ไม่ได้ยกให้พี่ฟ้าแล้วเหรอ เห็นบอกว่าจะคืน


ทำไมพี่ฟ้าชอบจับมือคนอื่นจัง ? ” ที่รักขมวดคิ้วสงสัย พยายามดึงมือออกแต่ก็โดนรั้งไว้ ก่อนที่หมื่นฟ้าจะผสานนิ้วทั้งห้าของตัวเองให้แนบสนิทกับฝ่ามือเขาอีกครั้ง


ถ้ารักเป็นคนอื่นพี่ฟ้าไม่แตะต้องหรอก


“…”


พี่ฟ้าอยากให้เราสนิทกัน รักสนิทกับพี่ฟ้าได้ไหมครับ ? ”

               

               คำถามของหมื่นฟ้าทำให้ใจเขาสั่นเหมือนเจ้าเข้า ที่รักเคยเจอแต่ขอเป็นแฟน ขอเป็นเพื่อน เขาไม่เคยเจอขอสนิทเลย คนที่จะสนิทกันได้มันเกิดจากการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและเรียนรู้กัน การที่เราจะสนิทกับใครสักคนไม่ใช่เรื่องที่จะขอกันได้ เราจะต้องศึกษาและใส่ใจอีกฝ่ายอย่างสม่ำเสมอด้วย


จะสนิทกันทั้งทีก็ต้องทำให้รู้สึกจริง ๆ สิพี่ฟ้า ไม่ใช่แค่ขออนุญาตแล้วจะทำให้สนิทได้นะ


เป็นครั้งแรกเลยที่พี่ฟ้าขอเป็นคนสนิทกับคนอื่นก่อน พี่ฟ้าไม่ค่อยรู้วิธีที่จะทำให้สนิทสักเท่าไหร่ มันต้องทำยังบ้างครับ รักช่วยแนะนำพี่ฟ้าหน่อยได้ไหม ? ”


โธ่ พี่ฟ้า เรื่องนี้รักก็ไม่คล่องเลย…” ไม่ค่อยจริง ๆ นะ รู้ตัวอีกทีก็สนิทกันเองไปหมดแล้ว อย่างเพื่อนในกลุ่มก็สนิทกันไปเองโดยไม่ต้องพึ่งวิธีการอย่างที่หมื่นฟ้าถามหา คงต้องคุยกันเยอะ ๆ อยู่ด้วยกันตลอดหรือเปล่า ตอนรักรู้จักกับลี้ช่วงแรก ๆ ก็ไม่สนิทกันนะ แต่พอเรียนด้วยกันทุกวัน มีอะไรก็คุยกันตลอด มันเลยทำให้สนิทกัน จริง ๆ รักไม่รู้หรอกว่าคำว่าสนิทกันของแต่ละคนเป็นยังไง แต่สำหรับรักคือการที่เราต่างไว้ใจกัน พร้อมจะแชร์เรื่องราวต่าง ๆ ไปด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ทำให้เขาทุกข์หรือสุข และเพราะว่าเราได้แชร์เรื่องราวให้กันนั่นแหละ มันจะทำให้เราค่อย ๆ ซึมซับตัวตนของอีกฝ่ายไปโดยไม่รู้ตัว มารู้อีกทีก็รู้ใจกันแล้ว บางคนสนิทกันมากขนาดมองตาก็รู้ใจเลยนะพี่ฟ้า…”


หมื่นฟ้าอมยิ้มเพราะเห็นคนที่ปฏิเสธว่าตัวเองไม่ค่อยคล่องกลับอธิบายได้อย่างคล่องแคล่ว พูดเจื้อยแจ้วปากยื่นมุบมิบจนอยากปล่อยมือเพื่อไปหยิกให้ปากขาด


งั้นพี่ฟ้าเริ่มแชร์เรื่องราวของตัวเองให้รักฟังเลยได้ไหม อยากสนิทเร็ว ๆ แล้วครับ


“…” ที่รักจ้องมองคนตัวสูงที่มองถนนข้างหน้าอยู่ ก่อนเอ่ยถามอย่างสงสัย ทำไมพี่ฟ้าอยากสนิทกับรักครับ ? ”


บางทีก็อยากได้คนที่ทำให้เรารู้สึกว่าการกลั้นยิ้มมันเป็นเรื่องยากเข้ามาอยู่ในชีวิต


โอ้โฮเป็นเหตุผลที่ทำให้ตายไปเลยไม่รู้จะคุยอะไรต่อเลย สมองตื้อไปหมด


“…”


พี่ฟ้าไม่รู้จะแชร์เรื่องอะไรก่อนดี รักอยากรู้เรื่องอะไร พี่ฟ้าจะเล่าให้ฟัง


“…” ตอนแรกไม่อยากรู้อะไรเกี่ยวกับหมื่นฟ้าหรอก แต่ภาพที่หมื่นฟ้ายิ้มหัวเราะกับผู้หญิงคนนั้นทำให้เขาอยากรู้ขึ้นมา แต่มันอาจเป็นเรื่องส่วนตัวจนเกินไป ที่รักจึงเลือกจะส่ายหน้าปฏิเสธอีกฝ่าย ไม่มีครับ


งั้นพี่ฟ้าเล่าเรื่องที่คิดว่าเป็นสิ่งที่แย่ที่สุดของตัวเองก่อนแล้วกัน เพราะถ้าจะสนิทกัน อย่างน้อย ๆ อีกคนควรจะรู้ว่าเราเคยมีนิสัยไม่ดียังไง มีจุดบกพร่องตรงไหนบ้าง…”


“…”


แต่ฟังแล้วรักอย่าเกลียดพี่ฟ้านะพี่ฟ้าไม่ใช่คนนิสัยไม่ดีคนนั้นแล้ว


“…”


รักจะไม่พอใจกับการกระทำของพี่ฟ้าก็ได้ แต่ไม่เกลียดกันได้ไหมครับ ? ”


“…” ที่รักชั่งใจอยู่สักครู่ หมื่นฟ้าคนในอดีตเลวร้ายขนาดไหนกันถึงได้กังวลขนาดนี้ แต่คนที่ทำผิดแล้วคิดกลับตัวควรจะให้อภัยมากที่สุด ที่รักจึงพยักหน้าตอบรับ และเตรียมใจรับฟังเรื่องราวในอดีตของหมื่นฟ้า


เรื่องที่พี่ฟ้าคิดว่าตัวเองแย่ที่สุดคงจะเป็นตอนที่คบกับแฟนเก่า คนที่พี่ฟ้าคุยด้วยเมื่อกี้…”


“…” ว่าแล้วมันดูมีบางอย่างระหว่างที่เขาคุยกัน สายตาของผู้หญิงคนนั้นดูมีความสุขมากเวลาได้คุยกับหมื่นฟ้า


แยมเป็นเพื่อนสนิทของพี่ฟ้าตอน ม.แล้วพอ ม.ก็คบกันเพราะรู้ใจตัวเองว่ารู้สึกกันเกินกว่าเพื่อน เรามาเลิกกันตอนเรียนจบม.เพราะพี่ฟ้าเอง พี่ฟ้ารู้ดีว่าอะไรที่พอจะรักษาความสัมพันธ์ของเราไว้ได้ แต่พี่ฟ้าก็ไม่ยอมทำ ในตอนนั้นพี่ฟ้ายังไม่พร้อมจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อใคร พูดง่าย ๆ ก็คือรักตัวตนของตัวเองจนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวโดยไม่รู้ตัว เราคิดแค่ว่าบางอย่างที่เขาคาดหวังให้เราทำ คาดหวังให้เราเป็นมันไม่ใช่นิสัยของเรา ไม่ใช่ตัวตนจริง ๆ ของเรา ถ้าเรารู้สึกไม่สบายใจที่จะทำก็จะไม่ยอมทำ พี่ฟ้าไม่อยากเอาคำว่าตอนนั้นยังเด็กอยู่มาอ้างเลย ตามอายุแล้วคือโตพอที่จะคิดได้บ้างแล้ว แต่ก็ยังเลือกจะเอาความสบายใจของตัวเองเป็นหลักอยู่ดี


“…”


ปัญหาหลัก ๆ ที่มันสะสมมานานจนทำต้องให้เลิกกันก็เพราะพี่ฟ้าไม่ค่อยแสดงออกให้คนรอบข้างรู้ว่าเรารักเขา เวลาใครถามว่าเป็นอะไรกับแยม พี่ฟ้าก็ตอบว่าแฟน แล้วทุกอย่างจะจบแค่นั้น ไม่อธิบายอะไรเพิ่มอีก ซึ่งบางทีแยมอยากให้พี่ฟ้าแสดงออกให้คนอื่นรับรู้บ้างว่าพี่ฟ้ารักแฟนตัวเองนะ แนะนำคนรู้จักไปบ้างว่าแยมเป็นแฟน โดยไม่ต้องรอให้ใครถามก่อนว่ามีแฟนหรือเปล่า ตอนนั้นพี่ฟ้าคิดแค่ว่าเรารักเขา แล้วเราก็เป็นแฟนกันจริง ๆ คนอื่นจะรับรู้หรือคิดยังไงก็ช่าง อีกอย่างพี่ฟ้าไม่ชอบตอบคำถามในเรื่องส่วนตัวแบบนี้ด้วย แต่พอมองย้อนกลับไป บางทีเราก็ควรจะแสดงออกให้มากกว่านี้ ควรจะให้เกียรติเขาให้มากขึ้นในฐานะคนรักของเรา ตลอดมาพี่ฟ้าดูเหมือนไม่รักแยม แต่จริง ๆ พี่ฟ้ารักแยมมาก แต่ด้วยนิสัยส่วนตัว มันเลยทำให้คนอื่นมองอีกแบบ ตอนแยมบอกเลิกพี่ฟ้ารู้สึกว่าตัวชาไปหมด รู้ซึ้งถึงคำว่าสูญเสียจริง ๆ


“…”


ตอนแรกพี่ฟ้าก็มีความรู้สึกผิดติดตัวเหมือนกัน ไม่เคยคิดที่จะให้อภัยตัวเองเลย พี่ฟ้าถึงได้เข้าใจรักว่ามันยากแค่ไหนที่จะก้าวข้ามผ่านความรู้สึกนี้ไปได้ แต่ดีที่แยมยังสามารถเป็นเพื่อนกับพี่ฟ้าได้ แยมบอกว่าความสัมพันธ์ที่ล้มเหลวในครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากพี่ฟ้าคนเดียว แต่ก็เป็นเพราะแยมด้วย ตอนที่เป็นเพื่อนกันเราไม่มีความคาดหวังในตัวอีกฝ่าย แต่พอคบกันแล้วมันห้ามไม่ได้ที่จะไม่คาดหวังในตัวคนรัก ห้ามไม่ได้ที่อยากให้เขาเป็นแบบนั้นแบบนี้ แยมเลยรู้สึกผิดไม่น้อยเหมือนกันเพราะแยมเป็นคนที่รู้จักพี่ฟ้าดี รู้ว่าพี่ฟ้านิสัยเป็นยังไง แต่กลับร้องขอให้พี่ฟ้าทำในสิ่งที่ฝืนใจตัวเอง ตอนนั้นเรานั่งคุยกันด้วยเหตุผล มันเลยทำให้ความรู้สึกผิดที่เรามีต่อกันมันลดน้อยลงไปแยมบอกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราสองคนมีความสุขมากนะ พี่ฟ้าก็เห็นด้วยกับแยม แม้ความสุขที่มีมันจะน้อยกว่าตอนเป็นเพื่อนกันก็ตาม แต่ก็ยังถือว่ามีความทรงจำที่ดีร่วมกันอยู่ ไม่ได้ผิดใจหรือทะเลาะกันอย่างเดียว แต่สุดท้ายเราสองคนก็ตัดสินใจว่ากลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม มันคงจะดีกว่า ดีกว่าเราคบกันต่อไปแล้วเผลอทำร้ายความรู้สึกกันไปมากกว่านี้


“…”


หลังจากนั้นพี่ฟ้าก็ไม่เคยคบใครอีกเลยเพราะกลัวว่าจะรู้สึกแย่เหมือนตอนที่เลิกกับแยมอีก กลัวความรู้สึกที่มีบางอย่างในชีวิตขาดหายไปกลับมาอีกครั้ง กว่าจะปรับตัวให้สามารถใช้ชีวิตโดยไม่มีเขาในทุก ๆ วัน มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ก็มีหนึ่งสิ่งที่ช่วยเราได้ก็คือเวลา เวลามันช่วยเยียวยาเราได้จริง ๆ และเวลาก็ทำให้พี่ฟ้ากลับไปรู้สึกกับแยมแค่เพื่อนได้อีกครั้ง


“…”


พี่ฟ้าเลยบอกกับตัวเองว่าถ้าหากพี่ฟ้าตกหลุมรักใครอีกครั้ง ถ้าพี่ฟ้าได้รักใครสักคนอีกครั้งจริง ๆ พี่ฟ้าจะรักเขาให้เท่าที่รักตัวเอง จะใส่ใจเขาให้มากขึ้น จะแสดงออกให้เขารับรู้ จะพยายามเป็นคนที่ดีขึ้นในทุก ๆ วัน และจะทำให้เขารู้สึกว่าคิดไม่ผิดที่เลือกเรา


“…” ที่รักไม่ได้มีประสบการณ์ในเรื่องของความรักสักเท่าไหร่ เขาไม่รู้ว่าเวลาคนเรามีความรักนั้นจะเกิดความซับซ้อนและละเอียดอ่อนในความรู้สึกมากแค่ไหน แต่จากที่ฟังเรื่องราวของหมื่นฟ้าแล้ว ที่รักคิดว่าหมื่นฟ้าไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร มันเป็นความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้กับทุกคน ในอดีตหมื่นฟ้าอาจจะรักตัวเองมากจนเกินไปจริง ๆ แต่ตอนนี้เขาก็ได้รับบทเรียนแล้ว และเจ้าตัวยังกลับตัวอยากเป็นคนที่ดีขึ้นของคนรักในอนาคต


คนที่นำข้อผิดพลาดในอดีตมาแก้ไขตัวเองให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้นและไม่คิดจะทำซ้ำ


คนแบบนี้ เขาอยากจะเป็นกำลังใจให้ต่อไป

               

               แต่คงเป็นเพราะหมื่นฟ้ากลัวว่าตัวเองจะถูกเกลียด ถึงได้กุมมือเขาแน่นขึ้นคล้ายกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนไป และเจ้าตัวคงกังวลว่าเขาอาจจะไม่อยากสนิทด้วยแล้ว ที่รักอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะบีบฝ่ามือหนาเบา ๆ ให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงการมีอยู่ เขายังอยู่ตรงนี้เหมือนเดิม ยังคงพร้อมจะสนิทกับหมื่นฟ้าคนใหม่


ก็พี่ฟ้าเปลี่ยนตัวเองแล้วนี่เนอะไม่ใช่คนที่รักตัวเองจนไม่แคร์คนอื่นแล้ว ทำไมรักจะต้องเกลียดพี่ฟ้าด้วย แล้วพี่ฟ้ารู้ไหมว่าการที่ฟ้าพยายามเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนที่ดีขึ้นมันทำให้รักอยากจะเป็นคนที่สนิทกับพี่ฟ้าเร็ว ๆ เหมือนกัน


“…” หมื่นฟ้าไม่ตอบอะไร ทำเพียงแค่กุมมือเขาไว้เหมือนเดิม


ขอบคุณนะครับขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้คนที่พยายามทำให้ตัวเองเป็นคนที่ดีขึ้น


ครับ รักจะเป็นกำลังใจให้พี่ฟ้าอยู่ตรงนี้แหละ จะคอยบอกพี่ฟ้าว่า ซู่ ๆ เหมือนเสียงน้ำทะเล ถ้าพี่ฟ้าหมดกำลังใจเมื่อไหร่มาหารักได้เลยนะ รักจะคอยเติมให้


กำลังใจเยอะเหรอเราน่ะ ? ”


เยอะสุด ๆ เยอะกว่าแก้มตัวเองอีก…”


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะพูดด้วยเสียงแผ่วเบาเหมือนพูดกับตัวเอง รักทำให้พี่ฟ้ากลายเป็นคนพูดมากไปแล้ว…”


แต่ที่รักได้ยินประโยคนั้นชัดเจน


“…”

                

               แสงไฟจากท้องถนนที่สาดส่องเข้ามาภายในรถทำให้ที่รักเห็นรอยยิ้มนั้นของหมื่นฟ้า รอยยิ้มในแบบที่เขาจะเผลอยิ้มตามทุกครั้งที่เห็น และในจังหวะที่หมื่นฟ้าใช้มือเพียงข้างเดียวหมุนพวงมาลัยเพื่อเลี้ยวตรงทางแยก เจ้าตัวละสายตาจากท้องถนนชั่วครู่แล้วหันมาสบตากับเขา ก่อนจะกลับไปให้ความสนใจกับทางข้างหน้าเหมือนเดิม และในเสี้ยววินาทีถัดมาที่รักเห็นรอยยิ้มที่กว้างขึ้นกว่าเดิมของหมื่นฟ้า รอยยิ้มที่ทำให้เขายิ้มกว้างตามไปด้วย


รอยยิ้มที่ทำให้เสียงเพลงสากลที่ถูกเปิดคลออยู่เบา ๆ กลับดังชัดขึ้นกว่าเดิม


‘And I’m thinking ’bout how people fall in love in mysterious ways’


เนื้อเพลงท่อนนี้มันบอกว่า… ‘และผมได้ครุ่นคิดว่า เหล่าผู้คนต่างตกหลุมรักกันในวิธีที่น่าพิศวงนี้ได้อย่างไร


เหงื่อออกที่มือเยอะเลย พี่ฟ้าจับแน่นไปใช่ไหมครับ ? ”


‘Maybe just the touch of a hand’


และเนื้อเพลงอีกท่อนที่ตามมาก็ช่วยตอบคำถามให้เขา คำตอบก็คือ… ‘บางทีอาจเพียงแค่การแตะมือกัน


รักก็ว่าอย่างนั้นแหละครับ



#กี่หมื่นฟ้า



TBC


* เพลง Thinking out loud -ed sheeran


Talk





มาช้าไปหนึ่งวันเพราะเมื่อวานเพลียมากกกก วันนี้รีบมาอัปให้แล้วน้าา

พี่ฟ้าก็รุกน้องแรงมากกกก รุกจนหวงลูกหมาอ้วนต้องรีบอุ้มกลับบ้านด่วน ๆ เลย

แต่รุกแรงขนาดนี้ มันยังไง มันมีอะไรรึเปล่าพี่ฟ้าาา ครุ่นคีสสสสส 55555

ส่วนม่าไม่มีหรอก อย่าไปกลัววว

ตอนหน้าจะพยายามมาให้เร็วกว่านี้นะคะ ผ่านช่วงยุ่ง ๆ ไปแล้วก็คงมาได้บ่อยมากขึ้นค่ะ

เราขอบคุณทุกคนมากๆๆๆ เลยนะคะ

 ขอบคุณที่คอยคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้กัน คอยเล่นแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า กันตลอดทำให้แท๊กไม่เงียบเหงา 5555

มันทำให้เรามีกำลังใจมาก ๆ เราจะพยายามทำให้ดีที่สุดนะคะ

ปล.ส่วนชื่อพี่เบบ มีรีดแนะนำเข้ามาว่าให้เขียนเป็น เบ๊บ จะอ่านง่ายกว่า เรารับทราบแล้วนะคะ แต่ว่าเราต้องขอเขียนชื่อพี่ 'เบบ' ในแบบเดิมนะคะรีด เนื่องจากว่าตอนแรกเราก็เข้าใจว่าเขียนแบบนี้ 'เบ๊บ' เหมือนกันค่ะ แต่พอส่งไปให้พี่สาวพิสูจน์อักษรแล้ว คำทับศัพท์ที่ถูกต้องจะต้องเขียนเป็น 'เบบ' ค่ะ เราก็เลยคิดว่าเอาที่ถูกต้องที่สุดดีกว่า หากว่าทำให้รู้สึกขัด ๆ ไปบ้างเวลาอ่าน ต้องขออภัยด้วยนะคะ เข้าใจเราเนอะๆ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.565K ครั้ง

329 ความคิดเห็น

  1. #5730 mmtrs (@mmtrs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:54
    จีบกันน่ารักจังเล้ยยยยย
    #5730
    0
  2. #5694 Yellow-GG (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:45
    โอยยย รุกแรงเว่อออ ทำเป็นขอสนิท ในใจนี่ขอเป็นหลัวไปแล้วหรือเปล่า 5555
    #5694
    0
  3. #5688 Vintageweed24 (@Vintageweed24) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:43
    ขอI like me better ทีค่าาา><
    #5688
    0
  4. #5576 OhsehunB29 (@OhsehunB29) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:10
    อยากเป็นคนสนิทของน้องหรอพี่ฟ้าาาาาาา ยัยน้องจะรู้บ้างไหมว่า-ที่ว่าสนิทของพี่ฟ้าหมายความว่าอย่างไร55
    #5576
    0
  5. #5572 natashamyluv (@natashamyluv) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:47
    น่ารักกก
    #5572
    0
  6. #5526 Piglet_88 (@Piglet_88) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:02
    อ่านแล้วเขินอ่าาา
    #5526
    0
  7. #5481 Urat26ch (@Urat26ch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:50
    ยิ่มเป็นคนบ้าไปแล้วเนี้ย
    #5481
    0
  8. #5121 GOTBANGTAN (@Ice2317) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:45

    บ้าบอออ
    #5121
    0
  9. #4877 0910122857 (@0910122857) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:14

    ว้อยยย วู้วๆๆ เขินๆๆๆ
    #4877
    0
  10. #4864 Moonsunoneday (@Moonsunoneday) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:04
    ความสัมพันธ์แบบก้าวกระโดดมาก แบบจับมือแบบประสานแน้ว เร็วมาก555555 แต่พี่ฟ้าคืออบอุ่นละมุนเว่อออ
    #4864
    0
  11. #4824 SATANGnaphatsorn (@SATANGnaphatsorn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:00
    เร็วมาก พวกเธอแน่ใจใช่มั้ยว่าพึ่งเจอกัน!
    #4824
    0
  12. #4565 Meujon (@maimaiwhan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:43
    หมั่นไส้คนพี่มากกกกกกก แหม ไปแอบเนียนหลอกจับมือเค้า ยังจะกล้าให้เค้าคืนมืออีก ร้ายนักนะ!
    #4565
    0
  13. #4522 kmx03 (@kkt14hh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:07
    น่ารักมากกก ละมุนสุดๆ
    #4522
    0
  14. #4499 good girl is not here (@_suprw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:04
    พี่ฟ้าน่ารักเกินไปแล้ววววว แบบนี้อย่าว่าแต่ที่รักเลย ที่เราคนนี้ก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกันคุณ ฮรึกก
    #4499
    0
  15. #4498 Jan_uary (@citrine) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:01
    ตอนนี้น่ารักกว่าตอนที่แล้วอีกค่ะ ทำไมน่ารักขึ้นทุกตอนอ่ะ งงไปหมด เนี่ย พี่ฟ้านี่ยังไงนะคะ ความจริงแอบมองน้องมานานแล้วรึเปล่าคะ ดูรู้ใจนะ แล้วเนี่ยคนสนิทกันจำเป็นต้องรู้เรื่องแฟนเก่ากันเหรอคะ นี่จะให้น้องมาเป็นแฟนใหม่รึป่ะ กรี๊ด แต่เราชอบตอนจับมือมากเลยนะคะ น่ารัก แบบถ้าไม่ได้ใช้มือข้างนั้นทำอะไรก็เอามาให้พี่จับ กรี๊ดดด พี่คะ!!
    #4498
    0
  16. #4310 supannipa (@praw614) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:34
    เอื้อออออ ฉันคนนี้ได้ตายไปเเล้ว ตายไปพร้อมกับความฟินนี้
    #4310
    0
  17. #4206 SUGA19 (@tandie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:25
    ขอทั้งสองคนมาดูเล่นอยู่บ้านได้มั้ยคะ? >///<
    #4206
    0
  18. #4190 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:12
    น้องเค้ารู้ตัวไหมคะว่าคนพี่กำลังจีบอยู่นะ ฮื้ออออ เขิลตัวบิดเป็นเลขแปดแล้ว
    #4190
    0
  19. #4186 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:46
    ฉันรักพี่ฟ้า ฉันรักเขาาาาาาา
    #4186
    0
  20. #4161 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:01
    โอ๊ยยยยย ขอแบบพี่ฟ้า1คน ส่งมาบ้านเราทีค่ะ
    #4161
    0
  21. #4117 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:36
    จีบกันโครตน่ารักก ฮือออออ
    #4117
    0
  22. #3733 mileylovely (@Pcny06) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 16:04
    พี่ฟ้าน่ารักมาก แง
    #3733
    0
  23. #3709 Ployploy6069 (@Ployploy6069) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 18:41

    เค้าจีบกันใช่ไหม
    #3709
    0
  24. #3703 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 15:39
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนน
    #3703
    0
  25. #3692 BABYzPCY (@benzareeya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 11:03
    เขินพี่ฟ้าแทนรัก แงงงง
    #3692
    0