[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,791,893 Views

  • 19,900 Comments

  • 50,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    263,168

    Overall
    1,791,893

ตอนที่ 5 : 05 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7503 ครั้ง
    20 ธ.ค. 61


บทที่ 5


ในจักรวาลแห่งนี้จะมีสักกี่คนที่ทำให้เราใจเต้น


“…”


ถ้าให้นับตอนนี้ก็มีหนึ่งคน


แก้มหายแดงแล้ว…”


และหนึ่งคนในจักรวาลนี้ก็คือ หมื่นฟ้า

 


ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ที่รักจะไม่ยอมดื่มเหล้าแก้วนั้นเด็ดขาด ต่อให้โดนพี่โอ้ต่อยก็ยอม เพราะเหล้าแก้วนั้นส่งผลให้ที่รักใจสั่นจนถึงตอนนี้

แต่ไม่ว่าหัวใจจะเต้นแรงแค่ไหน ที่รักก็ต้องฝืนตัวเองเพื่อจัดการทุกอย่างให้จบ


รักอยากจะขอบคุณพี่ฟ้าน่ะครับ ที่วันนั้นพี่ฟ้าช่วยรักไว้


“…”


“…แล้วก็อยากจะขอโทษที่เกือบทำให้พี่ฟ้าเดือดร้อน ถ้าพี่โอ้แจ้งความเอาเรื่องขึ้นมา คนที่ทำให้พี่ฟ้าเดือดร้อนก็คือรักนี่แหละ


มีอะไรอยากพูดอีกไหม ? ”


พี่ฟ้ารีบเหรอครับ ?...”


“…”


ระ รักไม่ได้กวนพี่ฟ้านะครับ ที่ถามออกไปแบบนั้นเพราะคำถามของพี่ฟ้าทำให้รักรู้สึกว่าพี่ฟ้าต้องรีบไปทำอย่างอื่นต่อ ที่รักยกมือทั้งสองข้างขึ้นโบกไปมา และพยายามอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจถึงเจตนาที่แท้จริงของตัวเอง

                

          ในตอนแรกเขาถามไปโดยไม่ทันคิด แต่พอมานึกย้อนอีกทีก็แทบอยากจะตบปากตัวเองเพราะประโยคคำถามนั้นไม่น่ารักเอาเสียเลย คล้ายเป็นการถามเพื่อยั่วอารมณ์หมื่นฟ้ามากกว่า


ที่รักเดาใจอีกฝ่ายไม่ถูก เพราะหมื่นฟ้าไม่ค่อยแสดงอารมณ์ผ่านทางสีหน้าสักเท่าไหร่ ใบหน้าหล่อเหลามักจะเรียบนิ่งไร้ชีวิตชีวา ยิ้มบ้างในบางครั้ง แต่รอยยิ้มนั้นก็แสนจะบางเบา หากไม่สังเกตดี ๆ คงไม่รู้ว่าเจ้าตัวกำลังยิ้มอยู่ ที่รักคิดว่าถ้าไม่ใช่เพราะหมื่นฟ้ามีเครื่องหน้าสมบูรณ์แบบเช่นนี้ สาว ๆ หลายคนคงเลิกปลื้มหมื่นฟ้าแล้วหันไปหาคนที่มีลูกเล่นแพรวพราวที่พร้อมจะทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยมากกว่า


หมื่นฟ้าไม่ตอบอะไร ทำเพียงแค่ดูนาฬิกาที่ข้อมือเท่านั้น ก่อนที่เจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง ตอนนั้นที่รักรู้ตัวว่าเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว เขาเตรียมจะเอ่ยชวนหมื่นฟ้าไปทานข้าวที่บ้านตามความต้องการของพ่อ ทว่าหมื่นฟ้าดันพูดแทรกขึ้นมาก่อน


พี่ฟ้าเหลือเวลาส่วนตัวอีกหนึ่งชั่วโมงก่อนที่ร้านจะเปิด…”


รักรู้ครับว่าพี่ฟ้ามีงานต้องไปทำ…”


หนึ่งชั่วโมงที่เหลือรักอยากได้ทั้งหมดเลยไหมครับ ?


“…”


หมื่นฟ้าคงไม่รู้ว่าประโยคคำถามของตัวเองได้ฉุดกระชากวิญญาณเขาออกจากร่างอย่างไม่ปรานี ในตอนนี้ที่รักเหลือเพียงกายหยาบเท่านั้น ถ้าจะตอบช้าหรือไม่ตอบเลยคงไม่แปลก


ว่าไงครับถ้าไม่อยากอยู่คุยถึงชั่วโมง เดี๋ยวพี่ฟ้าไปส่งที่บ้าน แบบนั้นดีไหม ?”


เอ่อ…” อยากจะตอบหมื่นฟ้ามากนะ แต่สมองไม่สั่งการอะไรเลย


“…”


จริง ๆ อยู่ที่นี่สักชั่วโมงก็ได้ครับ เพราะรักต้องรอพี่เบบมารับอยู่ดี


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ เจ้าตัวล้วงเอากระเป๋าสตางค์ออกมาวางบนโต๊ะคู่กับโทรศัพท์ ทำให้ที่รักเข้าใจได้ในทันทีว่าหมื่นฟ้าพร้อมใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงที่เหลือไปกับเขา


ที่พี่ฟ้าถามว่ามีอะไรจะพูดอีกไหม ก็เพราะว่าพี่ฟ้าก็มีเรื่องที่อยากจะพูดเหมือนกัน อยากให้พูดจบไปทีละคน จะได้เคลียร์กันให้เข้าใจเป็นเรื่อง ๆ


แบบนี้นี่เอง…”


แล้วรักมีอะไรอยากจะพูดอีกหรือเปล่าครับ ? ”


จริง ๆ ก็มีครับพ่อของรักอยากจะชวนพี่ฟ้าไปกินข้าวที่บ้าน เขาบอกว่าอยากจะขอบคุณพี่ฟ้าด้วยตัวเองครับ


เรื่องแค่นี้เอง ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ แต่ท่านชวนขนาดนี้แล้ว พี่ฟ้าคงไม่ปฏิเสธ อีกอย่างพี่ฟ้าก็คิดจะเข้าไปขอบคุณท่านอยู่เหมือนกันที่ยอมไม่เอาเรื่องพี่โอ้เพราะกลัวพี่ฟ้าจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย…”


“…”


วันไหนครับ ? ”


พรุ่งนี้ครับ เพราะพ่อลาหยุดได้ถึงแค่พรุ่งนี้ ส่วนเวลาน่าจะเป็นช่วงบ่าย พี่ฟ้าสะดวกไหมครับ ? ”


ได้ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ฟ้าเข้าไป


“…” ที่รักพยักหน้าหงึกหงัก จ้องมองหมื่นฟ้าที่ใครหลายคนบอกว่าดุนักหนา แท้จริงแล้วหมื่นฟ้าของใคร ๆ ใจดีและสุภาพมากจนเขาไม่กล้าดื้อใส่อีก


เด็กดื้อคนเมื่อกี้หายไปไหนแล้ว ? ”


เด็กดื้อจะแพ้อากาศเย็น ๆ น่ะครับ พอได้ตากแอร์เด็กดื้อก็จะหายไป

                

          คำตอบของที่รักทำให้เจ้าของใบหน้าเรียบนิ่งมีปฏิกิริยาตอบสนอง มุมปากทั้งสองข้างยกขึ้นเล็กน้อยจนเกิดเป็นรอยยิ้มบางเบา หมื่นฟ้าจะรู้ไหมนะว่ารอยยิ้มของตัวเองที่คนอื่นแทบมองไม่เห็นเลยด้วยซ้ำเรียกรอยยิ้มจากเขาได้เช่นกัน


รักทำให้พี่ฟ้ายิ้มได้แหละ : )

 

รักพูดในส่วนของรักหมดแล้ว ถึงตาพี่ฟ้าแล้วครับ


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ ก่อนเอ่ย เรื่องขอบคุณพี่ฟ้าคงจะไปขอบคุณพ่อของรักด้วยตัวเอง เพราะได้โอกาสพอดี แต่เรื่องที่พี่ฟ้าจะพูดกับรักมีอีกสองเรื่อง


“…”


เรื่องแรกไม่รู้ว่าดอมเล่าเรื่องนี้ให้รักฟังก่อนมาหรือเปล่า แต่เดาว่ายังไม่ได้เล่าหรอก เพราะมันบอกให้พี่ฟ้าเคลียร์กับรักเองดีกว่าหุ้นส่วนของพี่ฟ้าโกหกกับลูกค้าที่อยู่ในร้านวันนั้นว่าเราเป็นแฟนกัน และหนึ่งในนั้นก็มีเพื่อนในกลุ่มพี่ฟ้าด้วยที่เข้าใจผิดไป เพื่อนพี่ฟ้าจะต้องถามหรือไม่ก็แซวแน่ ๆ เวลาเจอรักที่มหาลัย พี่ฟ้าเลยอยากจะขอโทษเพราะมันคงสร้างความลำบากใจให้รัก


“…”


แต่ไม่ต้องกังวลหรอก ลูกค้าที่รู้เรื่องวันนั้นส่วนมากไม่ใช่เด็กในมหาลัยที่เรารู้จัก เป็นคนวัยทำงานทั้งนั้น ส่วนพวกเพื่อนพี่โอ้เรียวบอกว่าไม่ได้ยิน มีก็แต่ทิมเพื่อนในกลุ่มพี่ฟ้าที่เชื่อว่าเราแอบคบกัน และก็คงมีเพื่อนคนอื่น ๆ อีกไม่กี่คนเพราะทิมไปเล่าให้ฟัง แต่พี่ฟ้าปฏิเสธไปแล้วว่าไม่จริง ไม่นานเดี๋ยวพวกมันก็เลิกให้ความสนใจ


ครับ


พี่ฟ้าขอโทษนะครับ ขอโทษแทนเรียวด้วย ที่มันพูดไปแบบนั้นเพราะอยากให้คนอื่นเข้าใจว่าพี่ฟ้าทำเพื่อปกป้องแฟน จะได้ไม่ดูแย่จนเกินไป แต่ไม่ว่าจะพูดแก้ตัวยังไงวันนั้นพี่ฟ้าก็เกเรจริง ๆ พี่ฟ้ายอมรับ


คุณหมื่นฟ้าจะรู้ไหมว่าตัวเองพูดจาได้น่ารักมาก ที่รักเชื่อแล้วว่าคนที่ดูดีมาก ๆ อยู่แล้วจนไม่คิดว่าจะดูดีไปได้มากกว่านี้ จะทำให้ตัวเองดูดีเพิ่มเป็นเท่าทวีคูณเพราะถ้อยคำแสนน่ารักที่เจ้าตัวเลือกใช้ให้เข้ากับแต่ละคนที่สนทนาด้วย


ที่รักไม่รู้ว่าในสายตาหมื่นฟ้านั้นตัวเองดูเด็กน้อยและไร้เดียงสาขนาดไหน อีกฝ่ายถึงได้เลือกใช้คำพูดที่อ่อนโยนจนเหมือนคุยกับเด็กวัยสามขวบอยู่


แต่ในความเป็นจริงหมื่นฟ้าทำร้ายพี่โอ้สาหัสจนฟันหัก ตอนที่เขาเห็นพี่โอ้ครั้งแรกที่บ้านยังตกใจเลย และคิดว่าการที่พ่อพี่โอ้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟคงไม่แปลก ก่อนมาที่นี่ที่รักยังแอบคิดว่าหมื่นฟ้าเป็นพวกหัวรุนแรง แต่จากที่ได้สัมผัสในวันนี้


ประโยคที่ว่า วันนั้นพี่ฟ้าเกเรจริง ๆ พี่ฟ้ายอมรับ


มันทำให้คุณเขากลายเป็นคนเกเรที่ควรจะให้อภัยมาก ๆ

 


รักเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้วครับ เข้าใจพี่เรียวแล้วด้วย ในตอนแรกที่รักรู้เรื่องนี้จากพี่ทิม รักแอบไม่พอใจพี่เรียวอยู่บ้างที่บอกคนอื่นไปแบบนั้น แต่ตอนนี้รักไม่โกรธใครแล้วครับรักเข้าใจพี่ฟ้าด้วยนะครับ


รู้จากทิม ? ”


ที่รักพยักหน้าตอบรับ ก่อนเอ่ย ใช่ครับ เรื่องนี้รักรู้จากพี่ทิม ไม่ได้รู้จากพี่ดอม เพราะพี่ทิมเข้าใจผิดว่าเราคบกันนั่นแหละ พี่ทิมถึงได้มาขอร้องให้รักช่วย…”


ช่วยถือเค้กในงานวันเกิดใช่ไหม ? ”


ครับ


หมื่นฟ้าถอนหายใจ ปรายตามองโทรศัพท์ที่แจ้งเตือนข้อความเข้าตลอดเวลา และใครบางคนที่ส่งข้อความมาเป็นคนที่ทำให้เขาไม่พอใจอยู่ในตอนนี้ ก่อนจะกลับมาให้ความสนใจกับคนตรงหน้าอีกครั้ง เรื่องสุดท้ายที่พี่ฟ้าอยากจะพูดกับรักก็คือพี่ฟ้าอยากให้รักดูแลตัวเองดี ๆ อย่าเชื่อใครง่าย ๆ อีก


คะ ครับ พี่ฟ้า


และต่อจากนี้ไปถ้ามีใครขอให้รักช่วยทำอะไรให้อีก คิดให้ดี ๆ ก่อน อย่าเพิ่งรับปาก โดยเฉพาะเรื่องที่คนอื่นขอให้รักช่วยพูดกับพี่ฟ้าอีกทีแบบนี้


ถึงรักจะพยักหน้าตอบรับพี่ทิมไป แต่รักก็ไม่คิดจะมาขอร้องพี่ฟ้าหรอกครับ มันไม่ใช่เรื่องที่รักควรจะทำ รักรู้ครับแล้วรักก็รู้ด้วยว่าพี่ฟ้าปฏิเสธพี่ทิมไปแล้ว รักยังจะขอในสิ่งที่พี่ฟ้าไม่อยากทำอีกได้ยังไง ถ้าทำแบบนั้นรักก็ใจร้ายเกินไปแล้ว


หมื่นฟ้าถอนหายใจอีกครั้งพอเห็นคนตัวเล็กพูดอธิบายเป็นชุดโดยไม่เว้นช่วงหายใจ ดวงตาเรียวรีที่เคยสู้สายตา ในเวลานี้หลุบมองที่โต๊ะสีน้ำตาลเข้มคล้ายหวาดกลัว พี่ฟ้ากำลังทำให้เด็กดื้อกลัวอยู่ใช่ไหม ? ”


ก็กลัวนิดหน่อยครับ เพราะเมื่อกี้พี่ฟ้าทำเสียงดุ ๆ สายตาพี่ฟ้าก็เริ่มดุแล้วด้วย


จ้าของแก้มย้อย ๆ ยอมรับ และการหลบสายตาก็ช่วยยืนยันว่าเจ้าตัวเริ่มกลัวจริง ๆ


พี่ฟ้าขอโทษครับ พี่ฟ้าไม่พอใจทิมที่มาใช้รักเลิกกลัวแล้วมองพี่ฟ้าหน่อยนะครับ


หมื่นฟ้าอมยิ้มเมื่อดวงตาคู่นั้นยอมสบตากันอีกครั้ง


ต่อไปรักจะระวังตัวดี ๆ จะคิดเยอะ ๆ และไม่รับปากใครง่าย ๆ พี่ฟ้าก็ห้ามดุรักแบบเมื่อกี้อีกนะ


ครับ ไม่ดุ


“…” คำตอบของหมื่นฟ้าทำให้ที่รักยิ้มกว้างจนตาหยี


อะไรที่รักอยากให้พี่ฟ้าทำ ถ้ามันเป็นความต้องการของรักจริง ๆ พี่ฟ้าก็จะทำให้

                

          หมื่นฟ้ารู้ดีว่าตัวเองตามใจใครไม่ค่อยเก่ง โดยส่วนมากจะเลือกปฏิเสธมากกว่า แต่พอเป็นเรื่องของที่รักแล้ว เขากลายเป็นพวกปฏิเสธไม่เก่งไปในทันที และถนัดจะตามใจมากกว่า


แต่แค่กับคนนี้เท่านั้น

 


เวลาพี่ฟ้าดุก็น่ากลัว แต่เวลาใจดีก็น่ารัก


หมื่นฟ้าเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัย คนแบบพี่ฟ้าน่ารักได้ด้วยเหรอ ? ”


ได้สิ ในสายตารักนะ พี่ฟ้ามีมุมน่ารักนะครับ


พันลี้บอกว่าเพื่อนแก้มย้อย ๆ ของมันขี้ประจบน่าจะจริง


ลี้ขี้นินทา


คนตัวเล็กพูดเสียงแผ่วเบาพร้อมย่นจมูกแสดงอาการไม่พอใจ หมื่นฟ้าอยากจะเอื้อมมือไปหยิกจมูกเล็ก ๆ ให้ขาด แต่ก็ทำได้เพียงแค่วางสองมือไว้ที่หน้าขาเหมือนเดิม แล้วปล่อยให้ความคิดของตัวเองไหลไปตามความรู้สึกที่แท้จริง


คนอะไรวะตัวเล็กเท่าลูกหมา แต่น่ารักเท่าโลก

 

                

          ที่รักรู้ว่าทั้งเขาและหมื่นฟ้าหมดเรื่องคุยกันแล้ว ทุกเรื่องเคลียร์จบและชัดเจนในเวลาไม่กี่นาที และเพราะความเงียบที่คืบคลานเข้ามาภายในห้องเรือนกระจกคอยสะกิดให้เขาคิดหาหัวข้อสนทนาอยู่ตลอดเวลา ที่รักจึงต้องหยิบยกคำถามง่าย ๆ ที่ผุดขึ้นในสมองโดยไม่ตั้งใจไปถามอีกฝ่าย


เรื่องที่พี่ฟ้าจะคุยกับรักมีแค่นี้เหรอครับ ? ”


ครับ หมดแล้ว…”


“…”


หมื่นฟ้าตอบด้วยถ้อยคำเรียบง่าย เจ้าตัวเหมือนอยากจะพูดบางอย่าง แต่ก็เงียบไป จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้บทสนทนาของเราถูกแทนที่ด้วยความเงียบอีกครั้ง


มันน่าแปลกที่มีเพียงแค่ความเงียบเท่านั้นที่สามารถแทรกกลางระหว่างบทสนทนาของเราสองคนได้ แม้ว่ามันจะทำให้การพูดคุยดูไม่ค่อยปะติดปะต่อสักเท่าไหร่ แต่ที่รักยังรู้สึกว่าเขาสามารถไปต่อกับหมื่นฟ้าได้ ทว่าความอึดอัดที่ควรจะเกิดขึ้นสำหรับคนแปลกหน้าที่ได้คุยกันสองต่อสองครั้งแรกอย่างใกล้ชิดไม่สามารถแทรกซึมเข้ามาได้เลย


แต่ไม่ว่าจะเป็นความเงียบหรือความอึดอัด


ระหว่างนี้ก็ไม่มีใครต้อนรับ


ปกติพี่ฟ้าพูดไม่ค่อยเก่ง


แต่ที่รักจะต้อนรับความเงียบที่เกิดจากคนที่พูดไม่ค่อยเก่งเอง : )

              

            แรกเริ่มที่รักต้อนรับคนพูดไม่ค่อยเก่งแต่อธิบายเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจนและอ่อนโยนด้วยรอยยิ้ม ที่รักยิ้มกว้างจนตาหยีตามแบบฉบับของแก้มย้อยที่เพื่อน ๆ มักจะเอ็นดูเป็นพิเศษ


ก่อนจะเอ่ยบางประโยคที่คิดว่าจะทำให้อีกคนรู้สึกดี


รักจะชวนพี่ฟ้าคุยเองพี่ฟ้ายกเวลาทั้งหมดให้รักแล้วนี่


สี่สิบห้านาทีที่เหลือก็เป็นของรักไง


ที่รักพยักหน้ารับ เอาเข้าจริงการเป็นคนคอยตั้งคำถามตลอดเวลาไม่ใช่เรื่องง่าย และด้วยความที่ไม่สนิทกัน บางคำถามอาจจะดูก้าวก่ายจนเกินไป ที่รักเลยต้องไตร่ตรองดี ๆ ก่อนจะถามออกไป แม้ว่ามันจะดูยากและต้องคิดเยอะไปสักหน่อย แต่เพื่อสี่สิบห้านาทีที่เหลืออยู่


ที่รักคิดว่าตัวเองทำได้


เมื่อเช้าพี่ฟ้ากินข้าวกับอะไรครับ ?” คำถามเบสิกแบบนี้แหละปลอดภัยที่สุดแล้ว


พี่ฟ้าดื่มแค่กาแฟครับ


ไม่กินข้าวเหรอครับ ? ” คงเป็นเพราะเขาทำหน้าสงสัยล่ะมั้ง หมื่นฟ้าถึงได้อมยิ้มน้อย ๆ


ไม่ครับ ดื่มแค่กาแฟแล้วก็มาร้านเลย


อ้าว แล้วทำไมไม่กินล่ะครับ นี่ก็เย็นมากแล้ว พี่ฟ้าไม่หิวเหรอ ?”


มันแล้วแต่วันครับ บางวันดื่มแค่กาแฟก็ไม่รู้สึกหิวไปทั้งวัน แต่บางวันก็หิว


พี่ฟ้าจะกินข้าวตามอารมณ์ไม่ได้นะ ถ้าเป็นโรคกระเพาะขึ้นมาจะทำยังไง ? ”


ก็ถ้าเป็นจริง ๆ พาพี่ฟ้าไปหาหมอได้ไหม ? ”


“…” เดี๋ยวเขาต้องเป็นคนถามไม่ใช่เหรอ ? แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงได้โดนหมื่นฟ้าย้อนถามล่ะ


แล้วคำถามของหมื่นฟ้าก็ทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนในท้องเหมือนเป็นโรคกระเพาะซะเอง

               

          ที่รักหลุบตาลงต่ำเพราะความรู้สึกเขินอายที่หายเป็นปลิดทิ้งกลับมาทักทายกันอีกครั้ง เขาเดาว่าหมื่นฟ้าเป็นคนพูดน้อยที่ขี้แกล้งมาก ๆ เพราะเจ้าตัวชอบแกล้งเขาเหลือเกิน เหมือนในตอนนี้ที่ใบหน้าของเขาเห่อร้อนเพราะดันเหลือบไปเห็นบางคนที่อมยิ้มน้อย ๆ กำลังจ้องมองกันอยู่


เหมือนจงใจแกล้งให้เขินหนักกว่าเดิม


คำถามของพี่ฟ้าคงยากไป งั้นเปลี่ยนใหม่ได้ไหม ? ”


ที่รักช้อนสายตามองอีกฝ่าย ก่อนเอ่ย รักยังไม่ได้อนุญาตให้พี่ฟ้าเป็นฝ่ายถามเลย


ลืมไปว่าสี่สิบห้านาทีที่เหลือนี้ที่รักเป็นใหญ่


จงใจแกล้งกันจริง ๆ นั่นแหละ


ที่รักไม่เข้าใจตัวเองเลย ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงทำให้รู้สึกวูบวาบ หัวใจเต้นแรง และเขินอายได้ แต่ทั้งหมดมันเกิดขึ้นแล้วจริง ๆ และที่รักคงต้องยอมรับว่าหมื่นฟ้าโคตรจะเก่งเลยที่ทำให้เขารู้สึกแบบนี้ได้


พี่ฟ้าอยากเป็นคนถามแล้วใช่ไหมครับ ? ” แข็งใจถามไปทั้งที่แก้มร้อนจนจะระเบิดแล้ว


ไม่ได้อยากเป็นฝ่ายตั้งคำถามหรอก แต่สิ่งที่อยากรู้มันบังคับให้ต้องถาม ? ”


เห็นแก่ความอยากรู้ รักอนุญาตให้พี่ฟ้าถามได้หนึ่งคำถาม


กินข้าวมาหรือยังครับ ? ”


แค่ถามว่ากินข้าวมาหรือยัง ยังทำให้เขินได้ หมื่นฟ้าเก่งจริง ๆ นั่นแหละ กินมาตั้งแต่เช้าแล้วครับ


ถามอีกได้ไหม ? ”


อะ ๆ ให้อีกคำถาม


กินข้าวกันปะ ? ”


โอ๊ยยยยยยยย ที่รักอยากจะร้องโอดครวญให้หมื่นฟ้าได้ยินจริง ๆ เจ้าตัวจะได้รู้ว่ากำลังทรมานเขาด้วยคำถามอยู่ หมื่นฟ้าก็ถามเขาด้วยคำถามเบสิกเช่นกัน แต่ทำไมมันถึงดูพิเศษและแตกต่าง ที่รักไม่เข้าใจตัวเองอีกแล้ว ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ เขาแค่ชวนกินข้าวทำไมต้องเขิน ที่รักไม่ใช่คนเขินเก่งหรอกนะ ส่วนมากจะดื้อ ๆ ซน ๆ มากกว่า แต่พออยู่กับหมื่นฟ้าแล้วเขินเก่งเหลือเกิน


“…”


ให้เวลาคิดก่อนเดี๋ยวพี่ฟ้าจะออกไปสูบบุหรี่รอ


“…”


ที่รักไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย ทำแค่เพียงพยักหน้ารับเท่านั้น เสียงดังแกร๊กที่คล้ายกับการเปิดประตูทำให้ที่รักลอบถอนหายใจก่อนจะเงยหน้ามองเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่ว่างโล่งไม่มีคนตัวสูงนั่งอยู่ ทว่าโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์สีน้ำตาลไหม้ยังคงวางอยู่ที่เดิม แล้วมีซองบุหรี่ที่ไม่รู้ว่าเจ้าของเอามันมาวางไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่อยู่ด้วย


เขาอยากจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครสักคนมาก ๆ อยากจะเล่าเรื่องที่โดนหมื่นฟ้าแกล้งให้เขินซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ฟัง แต่เสียงเคาะกระจกจากด้านนอกทำให้เขาสนใจจนต้องหันไปมอง


คนตัวสูง ๆ เจ้าของใบหน้าเรียบนิ่งยืนมองเขาอยู่ด้านนอก มือข้างหนึ่งที่คีบบุหรี่ปล่อยทิ้งไว้ข้างกายทำให้เขาสังเกตเห็นรอยสักอักษรจีนที่รู้ความหมายของมันเป็นอย่างดี หมื่นฟ้ายกมือข้างที่ว่างอยู่ลูบวนที่หน้าท้องของตัวเอง ก่อนจะพูดบางประโยคออกมา


และแม้ว่าจะไม่ได้ยินเสียงของหมื่นฟ้าเลย


แต่ก็พอจะอ่านปากออก


หมื่นฟ้าพูดว่า….


หิวแล้วครับ

 


ที่รักไม่ได้ตอบกลับ เขายังคงอึ้งในท่าทางน่ารัก ๆ ของอีกฝ่ายอยู่ หน้าตางอแงตามสไตล์หมื่นฟ้าน่ารักชะมัด T______T ที่รักใจเหลวเป็นน้ำไปหมดแล้ว


ตอนที่เจอกันครั้งแรกที่รักคงประหม่าจนเกินไปถึงไม่ได้สังเกตว่าวันนี้หมื่นฟ้าแต่งตัวดูดีมาก จริงที่เจ้าตัวดูดีตลอดเวลา แต่วันนี้มันดูดีขึ้นได้อีก คนตัวสูง ๆ เจ้าของใบหน้าเรียบนิ่งที่ตอนนี้ติดจะงอแงเล็กน้อยสวมเสื้อฮาวายสีดำมีลายใบไม้สีขาวแต่งแต้มไปทั้งตัวกับกางเกงยีนส์สีดำขาดเข่า และรองเท้าผ้าใบยี่ห้อ Vans สีดำ ที่ขาดไม่ได้คงเป็นนาฬิกาแบรนด์ดังราคาแพงเรือนนั้น


เขาอยากจะมอบฉายา น้อยชิ้นแต่ดูดีระดับล้าน ให้หมื่นฟ้าจัง


หล่อจนท้อ...ท้อเพราะรู้ว่าลูกหมาอ้วนหล่อไม่ได้ครึ่งของหมื่นฟ้าเลย

                

               และเพราะว่าที่รักก้มหน้าคอตกมัวแต่คิดท้อใจเรื่องความหล่อของตัวเองอยู่นั้น คนตัวสูงก็เรียกร้องความสนใจด้วยการเคาะกระจกอีกครั้ง ที่รักเงยหน้ามองหมื่นฟ้าที่กำลังปล่อยควันสีขาวลอยไปในอากาศ พอควันพวกนั้นจางหายไปก็ทำให้เขาเห็นใบหน้าของหมื่นฟ้าชัดขึ้น คนที่เรียกร้องความสนใจจากเขาไม่พูดอะไรสักคำ แต่จู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา


ยิ้มแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน


และเชื่อว่าน้อยคนนักที่จะได้เห็น


ไม่ใช่การยิ้มกว้าง ๆ ไม่ใช่รอยยิ้มสดใส


แต่เป็นรอยยิ้มที่เหมือนแสงแดดอ่อน ๆ ในยามเช้า


และเพราะว่าประโยคต่อมาที่หมื่นฟ้าพยายามสื่อสารกับเขาผ่านกระจกกั้นนั้น


เป็นอะไรครับ ? ’


มันทำให้แสงแดดอ่อน ๆ ในเช้าวันนั้นอบอุ่นมากกว่าทุกวัน


#กี่หมื่นฟ้า

                

                ไม่รู้เป็นเพราะทนเห็นหมื่นฟ้าทำหน้างอแงไม่ได้หรือเพราะตัวเองหิวกันแน่ ที่รักถึงได้ยอมตกลงกินข้าวด้วย ทั้งที่ใจไม่อยากจะกิน ถึงเขาจะมีมนุษย์สัมพันธ์ดีชั้นเยี่ยม ทว่าการกินข้าวกับคนที่ไม่สนิทไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่รักต้องระวังไปหมด ต้องสำรวมกิริยาระหว่างกินอาหารด้วยกัน มันทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวสักเท่าไหร่


แต่ก็คงเป็นเพราะรอยยิ้มนั้นล่ะมั้งที่ทำให้ท้องของเขาปั่นป่วนจนต้องตอบตกลง


รักอยากกินอะไร ? ” หมื่นฟ้าถามขณะโบกมือเรียกพนักงานที่ยืนอยู่ด้านนอก


ร้านพี่ฟ้าอาหารแพงมากไหมเนี่ยรักมีเงินมาแค่สามร้อยเองไม่ได้คิดให้เลี้ยงหรอก ที่รักพร้อมจะจ่ายเอง แล้วร้านหมื่นฟ้าก็หรูจนต้องแหวกกระเป๋าดูงบของตัวเอง


เดี๋ยวเลี้ยงเอง รักคงไม่กินจนพี่ฟ้าหมดตัวหรอก


ดูถูกกันมากไปแล้ว รักสามารถกินได้ทั้งร้านพี่ฟ้าเลยนะ


ถ้ากินได้ขนาดนั้นก็กินเจ้าของร้านไปด้วยเลยดิ

               

                ที่รักชักจะสงสัยในตัวหมื่นฟ้าแล้ว สรุปหมื่นฟ้าพูดไม่เก่งจริง ๆ หรือแค่อยากเห็นเขากลายเป็นเด็กพูดมากกันแน่ คนที่รับหน้าที่เขินอายควรจะเป็นคนพูดน้อยอย่างหมื่นฟ้า แต่นี่หมื่นฟ้ากลับทำให้เขาเขินไม่หยุด จะโทษหมื่นฟ้าคนเดียวคงไม่ได้ เขาต้องโทษตัวเองด้วยที่ภูมิคุ้มกันน้อยเอง อีกฝ่ายพูดอะไรมาก็เอามาเขินไปหมด


ไม่ รักไม่กินพี่ฟ้าหรอก เพราะไม่อร่อย


แต่คนที่เคยกินแล้วเขาบอกว่าอร่อย ระหว่างคนที่เคยกับไม่เคย เชื่อใครดี ? ”


ที่รักนิ่งอึ้ง และเลือกจะหลบสายตาอีกครั้ง เขาไม่พอใจนักหรอกที่ตัวเองเอาแต่หลบสายตากลายเป็นคนขี้ขลาดแบบนี้ แต่ถ้าใครได้เห็นสายตาของหมื่นฟ้าที่เปลี่ยนไปจะต้องหลบตาเหมือนเขาแน่ ๆ แววตาของหมื่นฟ้าดูร้ายลึกและเจ้าเล่ห์มาก ๆ ตอนที่พูดประโยคนั้น

                

                และเพราะเสียงหัวเราะหึในลำคอเบา ๆ ของใครบางคนทำให้เขายิ่งไม่กล้าสู้สายตาไปใหญ่ แต่ลึก ๆ แล้วคนขี้ขลาดที่โดนแกล้งไม่หยุดตั้งแต่มาถึงร้านคิดอยากจะสู้ขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่อย่างนั้นคงจะแพ้หมื่นฟ้าทุกครั้งไป


ตกลงพี่ฟ้าพูดไม่เก่งจริง ๆ ปะเนี่ย ? รักไม่เห็นจะพูดไม่เก่งตรงไหนเลย แถมคำพูดยังเหมือนพวกคนเจ้าชู้ด้วยที่รักรู้ว่าตัวเองพูดเสียงเบาจนเหมือนเป็นการบ่นมากกว่าต่อว่า ก็เพราะใจสั่น ๆ นั่นแหละที่ทำให้ไม่กล้าพูดเต็มเสียงเพราะกลัวว่ามันจะสั่นเครือตามไปด้วย


พูดไม่เก่งจริง ๆ แต่พี่ฟ้าพยายามจะพูดเยอะ ๆ เพราะถ้ารักต้องพูดต้องถามตลอดเวลาโดยที่พี่ฟ้าไม่คิดจะตอบสนองเลยเหมือนที่พี่ฟ้าเป็นกับคนอื่น พี่ฟ้ารู้ว่าสุดท้ายแล้วพี่ฟ้าก็โดนเบื่อ


ที่รักเงยหน้าสบตาหมื่นฟ้า รู้สึกผิดขึ้นมาเลยที่มองหมื่นฟ้าผิดไป


แต่เรื่องเจ้าชู้พี่ฟ้ายอมรับแต่แค่เคยนะ เลิกไปนานแล้ว


“…”


งั้นมองไม่ผิดแหละสายตานั้นของหมื่นฟ้าคือเสือร้ายชัด ๆ -___-

 


แกร๊ก !

               

                 เสียงเปิดประตูของใครบางคนทำให้เราสองคนหันไปมอง พนักงานสาวเดินยิ้มแย้มเข้ามาในห้องเรือนกระจกก่อนจะยื่นเมนูอาหารให้ ที่รักเปิดดูไปเพียงหน้าเดียวก็รู้ได้ในทันทีว่าตัวเองงบไม่พอแน่ ๆ คงต้องสั่งอะไรที่ง่ายที่สุด และเมนูนั้นเป็นอาหารโปรดของเขาที่กินประจำเวลาอยู่ที่มหาลัย


มีข้าวกะเพราหมูกรอบไหมครับ ? ” ที่รักเอ่ยถาม


ยังไม่ทันที่พนักงานจะเอ่ยตอบ เจ้าของร้านที่ก้มหน้าดูเมนูก็พูดแทรกขึ้นมา อยากกินอะไรสั่งเลยครับ แม่ครัวเขาทำได้หมดแหละ


อะ อ๋องั้นรักเอากะเพราหมูกรอบราดข้าวครับ


ได้ค่ะ


ที่รักยื่นเมนูคืนให้พนักงาน เธอรับไว้แล้วส่งรอยยิ้มสวย ๆ มาให้เขา ที่รักจึงยิ้มตอบกลับไปตามมารยาท ทว่าใครบางคนที่เพิ่งเงยหน้าจากเมนูอาหารจ้องเขม็งใส่จนที่รักต้องรีบหุบปากฉับ ไม่คิดว่าหมื่นฟ้าจะหวงพนักงานในร้านขนาดนี้ แต่ก็น่าหวงอยู่หรอก เพราะพนักงานคนนี้น่ารักมาก ๆ หน้าตาคล้ายแฟนเก่าของเขาเลย


เอาไข่เจียวด้วยไหมครับ? ”


อะ เอาก็ได้ครับเพราะเสียงที่เรียบนิ่งจนผิดปกติของหมื่นฟ้าทำให้ที่รักละล่ำละลักตอบ เหมือนเขากำลังโดนหมื่นฟ้าโกรธอยู่ และรังสีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวของหมื่นฟ้าทำให้เขารู้สึกคอแห้งผาก ส่วนพนักงานสาวคนนั้นก็แสดงอาการเลิ่กลั่กคล้ายคนที่เพิ่งทำความผิดมา


ผมเอาข้าวต้มปลา…”


คะ ค่ะ


เอาน้ำเปล่าสองแก้วแล้วก็ขอซอสมะเขือเทศใส่ถ้วยเล็ก ๆ แยกมาให้คุณรักด้วย


ได้ค่ะ

                

                ทันทีที่พนักงานสาวออกไป ความเงียบก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งห้องเรือนกระจก หมื่นฟ้าที่ชอบจ้องตาเขาในเวลานี้เลือกจะเป็นฝ่ายหลบสายตาและก้มหน้าเล่นแต่โทรศัพท์ ที่รักไม่รู้ว่าหมื่นฟ้าไม่พอใจเขาเรื่องยิ้มให้พนักงานหรืออะไรกันแน่ แต่เขาไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย


ไม่รู้ว่าเวลาเหลืออยู่อีกกี่นาที


แต่จะไม่ให้มีสักวินาทีเลยที่ต้องเงียบใส่กันแบบนี้


พี่ฟ้า…”


ครับหมื่นฟ้าตอบเขา แต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองเหมือนเดิม


พี่ฟ้าเป็นอะไร ? ”


เปล่า…”


เป็นรักดูออกนะที่รักรู้ว่ามันดูแปลกที่เขาพูดเหมือนเดาใจหมื่นฟ้าได้ทั้งที่เราไม่ได้สนิทกันมากขนาดนั้น การพูดคุยกันในระยะเวลาไม่ถึงชั่วโมงคงไม่สามารถทำให้เขารู้ใจหมื่นฟ้าได้มากขนาดนั้นหรอก แต่มันมีบางอย่างที่บอกเขาว่าหมื่นฟ้ากำลังไม่สบายใจ


พี่ฟ้าหิวข้าว


พี่ฟ้ามองรักเดี๋ยวนี้ รู้ว่าสั่งไม่ได้หรอก แต่ก็อยากให้หมื่นฟ้าฟังกันบ้าง และเพราะว่าดวงตาคู่คมที่ยอมละจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วกลับมาสบตากันอีกครั้ง ทำให้ที่รักรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างที่หมื่นฟ้ายอมฟังกันรักเผลอทำอะไรให้พี่ฟ้าไม่พอใจหรือเปล่า ?”


เปล่าครับ…”


“…”


เป็นเพราะรักยิ้มให้พนักงานคนนั้นใช่ไหม ? รักไม่ได้จะทำเจ้าชู้ใส่พนักงานในร้านพี่ฟ้านะครับ พี่ฟ้าอย่าเข้าใจผิดนะ


เขาหน้าตาน่ารักเหมือนมิว ถ้ารักจะมองก็คงไม่แปลกหรอก


หือพี่ฟ้ารู้จักมิวด้วยเหรอครับ ? ”


แค่เคยเห็นหน้าบ้าง เพราะมิวเป็นรุ่นน้องของแฟนเก่าพี่ฟ้า


“…” โลกมันกลมดีจัง แฟนเก่าของเราสองคนรู้จักกันด้วย


สเปกรักเป็นแบบนี้เหรอ ? ตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ


รักไม่มีสเปกนะถ้ารู้สึกก็คือรู้สึก แต่ถ้าไม่ทำยังไงมันก็ไม่รู้สึกอยู่ดีก็เหมือนที่มิวพยายามทำทุกอย่าง แต่เขาไม่รู้สึกอะไรเลย


ดูรักคนยาก


ไม่รู้เหมือนกัน รักเป็นคนไม่ค่อยโหยหาความสัมพันธ์แบบคนรักสักเท่าไหร่ ประมาณว่ามีก็ดีไม่มีก็ได้ ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนรักคนยากแค่ไหน อย่างมิวก็เป็นแฟนคนแรกของรัก แต่คบกันได้ไม่นานก็เลิก


ถ้าจะถามว่าเลิกกันเพราะอะไรมันก็คงไม่ควร…”


ที่รักยิ้ม แม้ใบหน้าของหมื่นฟ้าจะนิ่งไม่แสดงออกเช่นเคย แต่น่าแปลกที่ที่รักเดาได้ว่าหมื่นฟ้าอยากรู้เรื่องของเขามาก ๆ ถามได้ครับ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่เซนซิทีฟมากก็เถอะ ปกติรักไม่ค่อยพูดถึงมันสักเท่าไหร่เพราะจะรู้สึกผิดจนตัวเองกลับไปเศร้าอีก แต่มันก็ผ่านไปปีกว่าแล้ว รักรับมือกับมันได้แล้วแหละ


งั้นไม่ต้องพูดหรอก


แต่รักอยากเล่านะ เผื่อบางทีไอ้ก้อนความผิดมันอาจจะหลุดออกมาวันนี้ก็ได้ที่รักยิ้มขำ ทั้งที่ภายในใจไม่ได้รู้สึกอย่างที่แสดงออกเลย มิวเป็นเพื่อนต่างสาขา เราเจอกันวันปฐมนิเทศ ตอนนั้นรักยังไม่สนิทกับพันลี้ จอยและก็ไทป์เลย เด็กปีหนึ่งก็มักจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ แล้วก็มีวิชาเรียนรวมกันทั้งคณะซะเยอะ รักเลยสนิทกับมิวมากที่สุด แต่รักไม่รู้เลยว่ามิวแอบชอบรัก จนวันหนึ่งมิวมาสารภาพว่าชอบ มิวบอกว่าชอบที่รักเป็นคนใจดี ช่วยเหลือมิวตลอด และอ่อนโยนเสมอ


“…”


แต่มันแย่ตรงที่รักไม่ได้รู้สึกกับมิวแบบนั้น และมันแย่ไปอีกที่มิวมาเลือกสารภาพในวันเกิดเพื่อนคนหนึ่ง มีคนได้ยินสิ่งที่มิวพูดมากกว่าสิบคนแน่นอน แล้วมิวก็ขอคบรัก ตอนนั้นมันทั้งอึ้งทั้งตกใจ ถึงจะเคยโดนสารภาพรักบ่อย ๆ ตอนมัธยม แต่ก็ไม่เคยโดนขอคบในสถานที่ ๆ คนเยอะแบบนั้น และเพราะว่าคนมันเยอะมาก ๆ รักเลยไม่กล้าพอที่จะปฏิเสธ สุดท้ายก็เลยตอบตกลงคบกับมิว


มันไม่ใช่ไม่กล้าพอแต่เป็นเพราะรักให้เกียรติมิวต่างหาก


ก็อาจจะเป็นอย่างนั้น รักกลัวว่ามิวจะเสียใจถ้ารักปฏิเสธ แต่รักก็ควรซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกตัวเองที่มีกับมิวให้มากกว่านี้  มิวเป็นผู้หญิงที่ดีมาก ๆ พยายามทำให้รักยิ้มตลอด ใส่ใจรักเสมอ แต่เป็นรักเองแหละที่ไม่สามารถรู้สึกกับมิวได้มากกว่าคำว่าเพื่อน


“…”


แล้วสุดท้ายรักก็ทำให้คนดี ๆ แบบมิวต้องเสียน้ำตา รักตัดสินใจบอกเลิกมิว แล้ววันนั้นดันเป็นวันครบรอบที่เราคบกันได้สองเดือนพอดี รักลืม ถ้ารักจำได้สักนิดรักจะไม่พูดประโยคนั้นออกไปเลย จะไม่ทำแบบนั้นเลยพี่ฟ้า…”


“…”


ช่วงนั้นรักรู้สึกแย่มาก รักอยากให้มิวรู้ว่ารักไม่ได้รู้สึกเสียใจน้อยไปกว่ามิวเลย รักยังอยากเป็นเพื่อนกับมิวเหมือนเดิม แต่ก็เข้าใจว่ามันยากสำหรับมิว รักก็เลยเลือกจะไปเรียนคนเดียว ให้มิวได้อยู่กับเพื่อน ๆ กลุ่มใหญ่นั้นไป จนมาสนิทกับพันลี้ตอนเทอมสอง แล้วก็มีจอยกับไทป์เข้ามา รักถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาก ๆ แล้วก็กลายเป็นแก้มย้อยของเพื่อน ๆ นี่แหละ…” ที่รักจบประโยคด้วยเสียงสดใสที่สุดเท่าที่จะทำได้ และหวังไม่ให้หมื่นฟ้ารู้สึกแย่ไปกับเรื่องของเขา ที่รักแค่อยากแชร์เรื่องราวของตัวเอง


เรื่องที่แชร์แค่กับใครบางคนเท่านั้นและตอนนี้หนึ่งในนั้นก็มี หมื่นฟ้า อยู่ด้วย

 

                

                 ตลอดเวลาที่ที่รักเล่าเรื่อง หมื่นฟ้ารับรู้ได้ถึงความรู้สึกผิดที่อีกฝ่ายยังมีอย่างท่วมท้น แม้ว่าที่รักจะบอกว่ารับมือกับเรื่องนี้ได้แล้ว แต่หมื่นฟ้ารู้ว่าเจ้าตัวยังรับมือกับมันได้ไม่ดีพอถึงปล่อยให้มีน้ำมาหล่อเลี้ยงที่ดวงตามากกว่าปกติ มีประโยคหนึ่งที่ทำให้หมื่นฟ้ารู้สึกจุกหน่วงเพราะเหมือนคนตัวเล็กกำลังขอให้เขาช่วยฉุดออกไปจากวังวนของความรู้สึกผิด


ถ้ารักจำได้สักนิดรักจะไม่พูดประโยคนั้นออกไปเลย จะไม่ทำแบบนั้นเลยพี่ฟ้า…’

                

                 ระยะห่างระหว่างหมื่นฟ้ากับที่รักมีมากพอ แต่มันไม่มากพอจะขวางกั้นความพยายามของเขา หมื่นฟ้าเอื้อมจนสุดความยาวของแขนเพื่อจะได้ลูบที่หัวทุยเบา ๆ


ทำดีแล้ว เก่งมากแล้วครับ…” พอเห็นอีกฝ่ายยิ้มได้แล้วเขาจึงถอนมือออก


“…” ที่รักได้รับคำปลอบโยนในเรื่องนี้จาก พี่เบบ พี่ดอม พันลี้ จอยและไทป์ และคิดว่าคงไม่มีใครที่จะมอบให้อีก แต่วันนี้ที่รักได้รับคำปลอบโยนจาก หมื่นฟ้า อีกคน


รู้สึกผิดได้ เพราะพี่ฟ้ารู้ว่ามันห้ามไม่ได้หรอก แต่แค่รู้สึกให้น้อยลง


“…”


และสักวันรักจะให้อภัยตัวเองได้


ขอบคุณครับพี่ฟ้า


พี่ฟ้าต้องขอบคุณรักมากกว่าที่ไว้ใจและยอมเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟัง


ไม่รู้สิ รักก็ยังแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันที่ยอมเล่าเรื่องนี้ให้พี่ฟ้าฟัง


คงเพราะรักถูกชะตาพี่ฟ้ามั้ง…”


ที่รักเพิ่งเห็นหมื่นฟ้ายิ้มมุมปากครั้งแรก


เห็นว่าพูดไม่ค่อยเก่งมากกว่า คงไม่เอาไปเล่าให้คนอื่นฟังหรอก


หมื่นฟ้าอมยิ้มเพราะเห็นคนตัวเล็กย่นจมูกไม่พอใจอีกแล้ว


ไม่เล่าให้ใครฟังหรอก พี่ฟ้าจะเก็บไว้คนเดียว

               

                  หมื่นฟ้าจ้องมองคนตัวเล็กพลางคิดว่าที่รักไม่ต่างจากที่เขาคิดไว้ ที่รักเป็นคนอ่อนโยน จิตใจดี ปฏิเสธคนไม่เก่ง และมักจะแคร์ความรู้สึกของผู้อื่นเสมอ กลัวคนอื่นจะเสียใจจนบ้างครั้งก็ทำให้ตัวเองทุกข์ใจเสียเอง ทุกอย่างนั้นทำให้ที่รักดูอ่อนต่อโลก ไม่ค่อยทันใคร และยอมคน แต่คนเราไม่ได้มีด้านเดียวเสมอไป หมื่นฟ้ามองเห็นความเด็ดเดี่ยวและซื่อสัตย์ของที่รัก และเขาคิดว่าสองสิ่งนี้เป็นพื้นฐานของความเข้มแข็ง

                

                   หากที่รักเป็นคนอ่อนแอและอ่อนไหวง่ายจริง ๆ เจ้าตัวคงไม่บอกเลิกผู้หญิงคนนั้น คงไม่กล้าสู้เพื่อขออิสระของตัวเองที่โดนหยิบยืมไปชั่วคราวกลับคืนมา ที่รักยังเลือกที่จะซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกตัวเอง


คนอื่นจะมองที่รักเป็นคนอ่อนแอยังไง สำหรับเขาแค่นี้ที่รักก็เข้มแข็งมากแล้ว


เก่งมากแล้วอย่างที่เคยบอกเจ้าตัวไป


หมื่นฟ้าไม่ได้แค่พูดให้รู้สึกดี แต่รู้สึกว่าที่รักเก่งแล้วจริง ๆ

                

                  เขารับรู้ว่าที่รักเติบโตมาเป็นอย่างดีท่ามกลางครอบครัวที่อบอุ่น ได้รับความรักที่เปี่ยมล้นจากทุกคน แม้กระทั่งจากเพื่อน ๆ มันจึงไม่แปลกที่ที่รักจะไม่คิดร้ายกับใคร และมองทุกอย่างในแง่ดี แต่บนโลกนี้มันโหดร้าย มีคนนับหมื่นแสนที่พร้อมจะเอาเปรียบและทำร้ายคนแบบที่รัก แต่หมื่นฟ้าเชื่อว่าที่รักจะต่อสู้กับทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตได้ด้วยตัวเอง ขอแค่ให้เวลาเขาได้เรียนรู้สักหน่อย บนโลกนี้ไม่มีใครเกิดมาแล้วเก่งเลย ไม่มีคนเข้มแข็งคนใดบนโลกไม่เคยเสียน้ำตา และที่รักก็เป็นหนึ่งในคนที่ต้องเรียนรู้ คนตัวเล็กตรงหน้ายังต้องพบเจอกับเรื่องราวอีกมากมาย


แต่เชื่อเถอะว่าที่รักจะเติบโตและเรียนรู้ทุกอย่างด้วยรอยยิ้ม


รอยยิ้มที่มั่นคงและแข็งแกร่ง


รอยยิ้มที่กี่หมื่นฟ้าก็จะต้องยอมแพ้

 



Talk



นี่คือสภาพของเด็กดื้อเวลาได้ตากแอร์ 55555555 น้องเอ้ยยยย

พี่ฟ้าก็เป็นคนอะไรไม่รู้ พาน้องใจเหลวไปหมดเลย 

ใครคิดว่าจะมีม่าา ไม่มีนะคะ ไม่ได้จกตาด้วย 

ไม่มีม่ามือที่ห้าที่หกไม่มีจริงๆอย่ากังวล ช่วงนี้อ่านแบบสบายๆ เลยค่ะ

เราเคลมแล้วว่าฟีลกู๊ดจริง ๆ นะ

เดี๋ยวบทที่ 6 จะมาอัปให้อีกทีวันจันทร์เลยน้าา

พอดีอาทิตย์นี้ติดไปรับปริญญาค่ะ แต่เสร็จงานแล้วจะรีบพาน้องมาส่งเลย

//แอบกระซิบ...ตอนหน้าคือพี่ฟ้าทำเราเขินมาก >///<

 แต่ไม่รู้ทุกคนจะเขินเหมือนเราไหม 5555 เอาเป็นว่ารอน้องกันนะคะ อย่าทิ้งน้องนะ

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์และการสกรีมแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า นะคะ

คนทางนี้ยิ้มหน้าบานแล้วววว

รัก

อัปเดทนิยาย พูดคุย Twitter : @SP251566

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.503K ครั้ง

280 ความคิดเห็น

  1. #19895 Mind-Mint (@mintloveam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 22:50
    อ่านแล้วคือมีแต่เสียง งื้ออออ เขินมาก ชอบมากเลย
    #19895
    0
  2. #19822 cectpa_n (@farcryhunter) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:50
    ทำไมเราเพิ่งได้มาอ่าน เรื่องนี้มากเลย ชอบภาษาและการบรรยายของไรท์
    #19822
    0
  3. #19788 ไอ้หนวด.com (@nsp_1116) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:21
    ชอบวิธีการเรียบเรียงของไนท์มากเลยค่ะ ทั้งประโยคและเนื้อเรื่อง อ่านแล้วรู้สึกเหมือนลอยเลยอ่ะ ทั้งสนุกทั้งrelax เป็นกำลังใจให้นะค้าาาาาาา สู้ๆ!
    #19788
    0
  4. #19767 plyn- (@unm27) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 08:56
    ว่าจะไปเม้นทีเดียวจบเลยแต่คงไม่ได้&#8203; ตอนนี้น่ารักจนน้ำตาไหลเลยอะ&#8203; พี่หมื่นฟ้าดีจังง เค้าแสนดี... แต่ไม่ใช่กับเรา ;;
    แคปลงสตอรี่เป็นสิบแล้วแงง&#8203; อยากแคปทั้งตอนเพราะน่ารักทั้งตอนเลย น่ารักจนต้องเม้นทั้งที่ยังอ่านไม่จบตอนด้วยแงงงงง
    #19767
    0
  5. #19715 aom_more (@aom_more) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 10:06
    ใจเหลวไปหมดเลยย
    #19715
    0
  6. #19705 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 03:07
    พี่ฟ้าคือใจดีและอบอุ่นมากกกกกกกกกกก แพ้คำว่ากี่หมื่นฟ้าด้วยประเด็ด555555555
    #19705
    0
  7. #19579 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:16
    น่ารักจิงจิ๊ง
    #19579
    0
  8. #19563 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:26
    เขินพี่ฟ้า หลงน้อง
    #19563
    0
  9. #19549 063kannika (@063kannika) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 07:28
    น่ารักมากกก อบอุ่นสุดๆ
    #19549
    0
  10. #19523 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 14:34
    ใจบางหมดแล้วพี่จ๋า
    #19523
    0
  11. #19505 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 02:46
    แบบนี้เรียกว่าอ่อยป่ะพี่ฟ้า 55555
    #19505
    0
  12. #19419 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:42

    อิพี่บับบบบบบ555 .////.
    #19419
    0
  13. #19341 mmamaexx (@mmamaexx) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:19
    เขินพี่ฟ้าโว้ยยยยยยย
    #19341
    0
  14. #19330 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 04:55
    บ้าเอ้ยยย เขินมาก ทำไมมันเขินขนาดนี้เนี่ย พี่ฟ้าต้องเอ็นดูน้องขนาดไหนถึงแทนตัวเองว่าพี่ฟ้าเนี่ย ฮื่อออออ บ้าไปแล้ว /ส่งพี่ฟ้ามาให้สักคนหน่อยค่ะะะะ
    #19330
    0
  15. #19227 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 13:41

    พี่ฟ้าทำน้องรักใจละลายไปหมดแล้วเนี่ย

    #19227
    0
  16. #19222 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 10:45
    เขิลลพี่ฟ้าน่ารักไปหมด
    #19222
    0
  17. #19215 ยอลฤดี (@exoplanet) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 02:16
    เขินพี่ฟ้า เหมือนตัวเองเป็นที่รัก 55
    #19215
    0
  18. #19177 vijittar (@vijittar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:22
    น้องแบมแบมเท่านั้นอ่ะ...ยัยแก้มน้อยขี้อ้อน...
    #19177
    0
  19. #19099 tukta_zero (@tukta_zero) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 16:06
    ยิ่งอ่าน ยิ่งรู้สึกว่าแก้มย้อยๆ ของน้องที่รัก

    เป็นน้องแบมแบม
    #19099
    0
  20. #19086 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 12:55
    พี่เค้าคุยกะน้องละมุนมาก เอ็นดูสุดๆ
    #19086
    0
  21. #18780 Hunhanny (@arpapasfa26) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 04:27
    น่ารักมากค่ะ น่ารักไปหมด ละมุนแบบนี้รักเลยค่ะฮื้อออ
    #18780
    0
  22. #18616 b.mallow (@toonbaek) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 23:05
    ยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้วค่ะฮื่อบรรยายได้ละมุนนุ่มฟูมากเลย &#12640;&#12640;
    #18616
    0
  23. #18383 Shikku0084 (@Shikku0084) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 16:33
    กำลังซึ้งๆอยู่เลย แต่เลื่อนลงมาเจออิหนูในตู้เย็นหลุดขำเลยอ่ะ5555
    #18383
    0
  24. #18320 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 09:14
    บทนี้มันละมุน มันดีไปหมด
    #18320
    0
  25. #17901 matmeen (@matmeen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 22:02
    คุณไรท์แต่งได้น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #17901
    0