Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 631,368 Views

  • 5,816 Comments

  • 36,273 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    199,671

    Overall
    631,368

ตอนที่ 4 : 04 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4706 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61











#กี่หมื่นฟ้า


บทที่ 4


เขาโทรมาให้ไปรับลูกหมาที่คุณรับเลี้ยงกี่โมง ?”


ประมาณหนึ่งทุ่ม รักคุยกับฟ้าเสร็จเราก็ไปเลย เอารักติดรถไปด้วย


โอเค

                

               คนตัวเล็กที่นั่งอยู่เบาะหลังกำลังฟังบทสนทนาของคู่รักหน้านิ่ง วันนี้เป็นวันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันหยุดของเขา ทว่าที่รักโดนปลุกตั้งแต่เช้าเพื่อไปโรงพักกับพ่อ หลังจากกลับมาเขาหวังจะได้งีบหลับสักตื่น พ่อพี่โอ้กับพี่โอ้ก็มารออยู่ที่บ้านอีก กว่าจะขอโทษและปรับความเข้าใจกันได้ใช้เวลาอยู่นานพอสมควร ความจริงไม่สามารถเรียกว่าปรับความเข้าใจได้ แต่ให้เรียกว่าพ่อของเขาขีดเส้นตายให้ทางฝั่งนั้นมากกว่า


ถ้ามายุ่งกับลูกผมอีก คราวนี้ผมไม่ยอมแล้ว ไม่ว่าอะไรทั้งนั้น…’

               

          รถเคลื่อนไปด้วยความเร็วคงที่โดยไม่ชะลอตัวเพราะบนท้องถนนในยามเย็นของวันนี้ว่างโล่งจนน่าแปลกใจ หากเป็นช่วงเวลาอื่นที่รักคงจะเสนอหน้าไปถามพี่ทั้งสองคนถึงสาเหตุที่ทำให้การจราจรปลอดโปร่งขนาดนี้

               

              แต่ตอนนี้เขากำลังถูกพาไปเชือด ลูกหมาอ้วนที่หมดหนทางหนีเอาตัวรอดต้องเผชิญหน้ากับคนตัวสูงที่เป็นเจ้าของร้าน Your Sky หัวใจมันก็ห่อเหี่ยวและวิตกกังวลมากกว่าปกติ จนถึงตอนนี้ที่รักยังนึกประโยคกล่าวทักทายกับอีกฝ่ายไม่ได้ ทั้งที่การเริ่มบนสนทนากับคนแปลกหน้าหรือใครก็ตามไม่เคยเป็นเรื่องยากสำหรับเขาเลย ที่รักสามารถพูดได้อย่างคล่องปาก และสนิทกับทุกคนได้อย่างรวดเร็ว จนบางครั้งเขายังทึ่งที่ตัวเองมีมนุษย์สัมพันธ์ดีขนาดนี้


แต่กับ หมื่นฟ้า คงเป็นข้อยกเว้นละมั้ง

                

          หัวกลม ๆ ที่หนักอึ้งกว่าเดิมเพราะมีเรื่องให้คิดเยอะจนเกินไปวางพิงไว้ที่กระจก ดวงตาเรียวรีจ้องมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ในเวลานี้พระอาทิตย์ดวงโตสีแดงอมส้มกำลังจะลับขอบฟ้าแล้ว ที่รักคิดอยากจะหนีหายไปพร้อมกับพระอาทิตย์ดวงนี้จริง ๆ


ฮัลโหลค่ะ…”

               

          ที่รักละสายตาจากดวงอาทิตย์มองลอดช่องว่างข้างประตูที่เหลืออยู่น้อยนิดเพื่อสังเกตว่าพี่สาวคุยกับใคร ถ้าให้เดาเล่น ๆ ที่รักคิดว่าคงเป็นคนส่งพัสดุ เพราะพี่เบบชอบสั่งของออนไลน์


อ้าว เสร็จแล้วเหรอคะ ?”


“…”


ไม่น่าจะใช่คนส่งพัสดุแล้ว


แล้วพี่จะกลับต่างจังหวัดตอนไหนคะ ?”


“…”

              

                 พอฟังบทสนทนาของพี่สาวกับใครบางคนไปเรื่อย ๆ ที่รักก็เริ่มเป็นกังวลว่าทุกอย่างที่แพลนไว้จะต้องถูกปรับเปลี่ยน โดยเฉพาะเรื่องของเวลา เพราะมันมักจะเป็นเช่นนั้นเสมอ


เรียกว่าซวยเสมอไม่เคยใช้ชีวิตตามแบบแผนอย่างคนอื่นเขาหรอก


งั้นพี่รอเบบสักพักได้ไหมคะ ไม่นานมากหรอก เดี๋ยวเบบรีบไปรับน้องเลย


น้องแท้ ๆ ก็นั่งหัวโด่ตาใสแป๋วอยู่ข้างหลังรถไงจะทิ้งน้องคนนี้ไปรับน้องนอกไส้ที่ไหนอีกเล่า !!!!

                

          เมื่อที่รักเห็นพี่สาวลดโทรศัพท์ลง เขาไม่รอช้ารีบผงกศีรษะพร้อมยื่นหน้าไปที่ช่องตรงกลางระหว่างเบาะ พี่เบบกับพี่ดอมหันมองหน้ากันโดยไม่มีใครเอ่ยเรียกกันก่อน ราวกับว่าสองคนนี้คิดและตัดสินใจเหมือนกัน


ที่รักหลุดยิ้มกว้างออกมา ยิ้มกว้างที่สุดในชีวิตจนปากบาน เพราะเขาหาวิธีเอาตัวรอดจากการเผชิญหน้ากับหมื่นฟ้าได้แล้ว เขาให้เรารีบไปรับน้องหมาเหรอพี่เบบงั้นเราก็ไปกันเลย เดี๋ยวจะสายนะ


แม้จะไม่ได้หันไปมองทางฝั่งคนขับ แต่ที่รักก็ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของพี่ดอม เขาคิดสงสัยในใจว่าเรื่องอะไรที่สามารถเรียกเสียงหัวเราะจากคนหน้าตายไร้ความรู้สึกได้


ฉันรีบไปรับลูกหมาแน่นอน ส่วนแกก็ไปจัดการธุระตัวเองให้เรียบร้อยฉันอยู่เป็นเพื่อนไม่ได้แล้ว ทำตัวดี ๆ ล่ะรัก


พี่เบบหมายความว่าไง ? ”


หมายความว่าเบบจะเอารักไปทิ้งไว้ที่ร้านไอ้ฟ้าก่อนแล้วกลับมารับทีหลัง…” ดอมที่รู้นิสัยของแฟนตัวเองดีว่าไม่ชอบพูดมากช่วยขยายความให้แทน


มะ ไม่เอาหรอกรักไม่รู้จักใครเลยนะ


ฟ้าไงทั้งหอมหัว ทั้งอุ้มกันเข้าบ้านขนาดนั้นแล้ว ไม่รู้จักได้ไง…”


พี่เบบ !!”


ไม่ต้องมาอาย ดอมรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว แล้วก็รู้อีกด้วยว่าเรียวที่เป็นหุ้นส่วนร้านฟ้าโกหกคนอื่นว่าฟ้ากับแกแอบคบกันส่วนฉันเพิ่งจะรู้เมื่อเช้านี้เองว่าน้องชายตัวเองแอบคบกับหมื่นฟ้าคนฮอต


คบอะไรล่ะพี่เบบ พูดมั่ว ๆ !!”


เอาเป็นว่าเราไม่ควรผิดนัดกับฟ้า ยังไงแกก็ต้องไปเจอฟ้าด้วยตัวคนเดียว


ไม่เอา !!”


ที่รัก !!! ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ การผิดนัดมันดีนักเหรอ ? แล้วยิ่งผิดนัดกับคนที่เขามีงานยุ่งตลอดเวลา มันยิ่งไม่ควรไปใหญ่


“…” ที่รักก้มหน้าคอตกเพราะคราวนี้ถูกพี่สาวดุจริง ๆ ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของพี่เบบแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเริ่มไม่พอใจที่เขาดื้อรั้น


จะรีบกลับมารับให้เร็วที่สุด ไม่ให้รอนานหรอกเข้าใจที่พูดไหม ? ”


“…”

                

               คนโดนถามไม่ตอบอะไร ถอยตัวออกจากช่องว่างตรงกลางด้วยสีหน้าเศร้าสลด ก่อนจะเอนหลังพิงเบาะเหมือนเดิม นั่นทำให้พี่สาวที่นั่งอยู่ข้างหน้าต้องมองเขาผ่านกระจกมองหลัง เสียงถอนหายใจดัง ๆ ของพี่เบบทำให้ที่รักช้อนตาขึ้นมองเบาะข้างหน้า


เข้าใจไหมรัก ? ”


ค้าบเข้าใจแล้วค้าบ

                

               เบบถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะหลุดยิ้มออกมา แม้ว่าที่รักจะดื้อสักแค่ไหน แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยดื้อเสียจนไม่ฟังใคร หากสิ่งไหนที่ต่อต้านไปแล้วไม่เกิดผลดี ที่รักก็พร้อมจะหยุดทันที เธอจึงไม่ค่อยหนักใจเวลาที่น้องแสดงอาการดื้อรั้น เพราะรู้ดีว่าน้องเป็นเด็กดื้อที่รับฟังเหตุผลของผู้อื่น ไม่ใช่คนที่ทำอะไรตามอำเภอใจโดยไม่สนใจเรื่องความเหมาะสม

               

               ที่รักที่ต้องยอมจำนนได้แต่พูดให้กำลังใจตัวเองว่าทุกอย่างจะต้องผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แต่พอคิดมาก ๆ เข้าหัวกลม ๆ ก็ชักจะหนักขึ้นมาอีกแล้ว เขาพิงมันไว้ที่กระจกอีกครั้งก่อนที่คำสอนของปู่จะผุดขึ้นมาในหัว


ในเมื่อเจอเรื่องที่ยากจะหลีกเลี่ยง ก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือ อย่าหนีปัญหาเด็ดขาด

                

               ประโยคคำพูดของปู่ทำให้เขารีบล้วงโทรศัพท์เครื่องสีดำออกมาจากกระเป๋ากางเกงด้วยความรวดเร็ว ที่รักไม่รอช้ากดเปิดแอปพลิเคชั่นไลน์เลือกส่งข้อความไปหาพันลี้ในช่องทางส่วนตัว หากทักไปถามในกลุ่มคงไม่ได้เรื่องได้ราว คนอื่นจะต้องถามนอกเรื่องไม่หยุดแน่ ๆ


ครั้งนี้ต้องหาข้อมูลเพื่อเตรียมรับมือดี ๆ เลย และคนที่น่าจะรู้นิสัยหมื่นฟ้ามากที่สุดคงไม่พ้นพันลี้แน่ ๆ


ที่รัก : ลี้ ถามอะไรหน่อย...


P.Panli : ให้เวลา 5 นาที รถติดไฟแดงอยู่


ที่รัก : มึงขับรถอยู่เหรอ ?


P.Panli : อือ กูโดนลุงใช้ให้เอาของไปให้ป้าที่บางนา


ที่รัก : อ๋อ งั้นกูถามเลยนะ


P.Panli : ว่ามา ๆ


ที่รัก : พี่มึง...ดุมากไหม ?


P.Panli : ก็ดุนะ รวมถึงเรื่องบนเตียงด้วยมั้ง


ที่รัก : ฮือออ... ไอ้หน้าหมาลี้ !!! ใช่เวลามาพูดทะลึ่งไหมเล่า !!!


P.Panli : 555555 กังวลเหรอ ?


ที่รัก : ใช่ กูกำลังไปหาพี่ฟ้าแล้ว ถึงได้ไลน์มาถามส่วนตัวไง จะได้เตรียมตัวดี ๆ


P.Panli : ก็ดุนะ กูเป็นน้องยังโดนดุเลย แฟนเก่าพี่ฟ้าที่เป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน รู้ใจพี่ฟ้าสุด ๆ   พี่ฟ้ายังเคยดุเลย


ที่รัก : งั้นลูกหมาอ้วนอย่างกูคงโดนดุจนกลิ้งออกนอกร้านแทบไม่ทัน T______T


P.Panli : 5555 เอ็นดู มึงอย่ากังวลดิวะ ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย พี่ฟ้าจะดุเรื่องอะไร ?


ที่รัก : ไม่รู้ดิ กูแค่รู้สึกว่าต้องมีเรื่องให้ดุกูแน่ ๆ แต่ยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร


P.Panli : อย่าคิดมาก อย่ากังวลเยอะ มีอะไรโทรมาฟ้องกู


ที่รัก : พี่ฟ้ากลัวมึงเหรอ ?


P.Panli : ไม่ พี่ฟ้าไม่เคยกลัวใครหรอก 5555555


ที่รัก : เอ๊า !!!! แล้วมาพูดให้ความหวังกูทำไม ? นึกว่าจะมีคนช่วยได้ T______T


P.Panli : กูมั่นใจว่าแก้มย้อย ๆ ของมึงจะช่วยชีวิตมึงได้


ที่รัก : T________T


P.Panli : เอาน่า เขาอาจจะไม่ดุมึงหรอก หรืออาจจะไม่พูดอะไรกับมึงเลยก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นขึ้นมามึงก็อย่ามางอแงทีหลังนะว่าโดนพี่กูเมินอะ เพราะมีคนมางอแงใส่กูหลายคนแล้ว เรื่องที่โดนพี่ฟ้าเมินใส่จนรู้สึกว่าตัวเองเหมือนอากาศ


ที่รัก : ให้เมินจริงเถอะ กูยอมอดข้าวสามวันเลย


P.Panli : พูดอะไรที่มึงทำได้แน่ ๆ หน่อย อดข้าวเป็นไปไม่ได้หรอก


ที่รัก : แหะ ๆ วิ่งรอบตึกคณะก็ได้


P.Panli : เออ ค่อยเป็นไปได้หน่อย


ที่รัก : โห เห็นกูเป็นเด็กอ้วนเห็นแก่กินขนาดนั้นเลยเหรอ ?


P.Panli : เออ ดูแก้มมึงดิ แดกจนแก้มย้อยติดพื้นแล้ว


ที่รักคุยเล่นกับพันลี้ไปสักพักก็รู้สึกถึงการชะลอตัวของรถ เขาจึงรีบบอกลาเพื่อนสนิทที่อยู่ในแชตก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงดังเดิม ที่รักชะเง้อคอมองทางข้างหน้าด้วยความสงสัย เขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะถึงร้านของหมื่นฟ้าไวขนาดนี้ เพิ่งจะได้ข้อมูลอีกฝ่ายมาสด ๆ ร้อน ๆ ยังไม่ทันคิดหาวิธีจัดการกับความดุของหมื่นฟ้าเลย


สงสัยลูกหมาอ้วนจะถูกเชือดจริง ๆ ก็คราวนี้แหละ

               

               และร้าน Your Sky ที่ตั้งอยู่ข้างหน้าช่วยการันตีว่ามาถึงที่หมายแล้วจริง ๆ ที่รักกลืนน้ำลายลงคอดังอึกเมื่อเห็นรถเบนซ์สปอร์ตสีดำที่จอดอยู่หน้าร้าน อาจจะเป็นเพราะเสียงนั้นเลยทำให้พี่สาวเอี้ยวตัวหันมามองเขาที่นั่งอยู่ด้านหลังด้วยสายตาเป็นกังวล


พูดขอบคุณและขอโทษเขาด้วยความจริงใจนะรัก อย่าไปเผลอทำหน้าตาล้อเล่นใส่เขาล่ะ


โหย พี่เบบ รักกลัวจนฉี่จะราด จะไปกล้าทำหน้าตาแบบนั้นใส่พี่ฟ้าได้ยังไง


“…” ดอมกลั้นยิ้มระหว่างฟังบทสนทนาของสองพี่น้อง ดูแล้วทั้งสองคนจะมีความกังวลไปคนละแบบ คนพี่กลัวว่าน้องจะทะเล้นจนไม่รู้จักกาลเทศะ ส่วนคนน้องกลัวว่าจะสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับหมื่นฟ้าไม่ได้เสียมากกว่า ความคิดสวนทางกันจนน่าปวดหัว ดอมโคลงหัวเบา ๆ ก่อนจะเอ่ย ไม่ต้องกลัวหรอกรัก พี่กำชับไว้แล้วว่าห้ามแกล้งเรา ไอ้ฟ้าไม่กล้าหรอก


“…ปะ ปกติพี่ฟ้าเป็นคนขี้แกล้งเหรอพี่ดอม ? ”


จริง ๆ ก็ไม่นะ มันไม่ค่อยคุยเล่นกับใครด้วยซ้ำ แต่พี่แค่พูดเผื่อไว้ก่อน กลัวมันนึกคึกอยากจะแกล้งเราขึ้นมา


“…ก่อนจะขอบคุณพี่ฟ้า รักขอบคุณพี่ดอมก่อนเลยแล้วกัน ขอบคุณนะครับพี่ดอมคนหล่อ


ครับ


เธอก็ไม่ปฏิเสธเลยยย ยอมรับว่าตัวเองหล่อสินะ…”

                

               ที่รักหลุดหัวเราะออกมาเพราะนาน ๆ ทีจะเห็นพี่สาวเอ่ยแซวแฟนตัวเองด้วยสีหน้าและน้ำเสียงหมั่นไส้สุดฤทธิ์ ทว่าหัวเราะได้ไม่นานเขาก็ต้องหุบปากฉับเมื่อเหลือบไปเห็นคนตัวสูง ๆ ที่โคตรจะดูดีลงจากรถเบนซ์สปอร์ตแล้วเข้าไปในร้าน


อ้าว ไอ้ฟ้าเพิ่งเข้าร้านพอดีเลย นึกว่ามันอยู่ในร้านแล้วนะ


งั้นรีบ ๆ ไปหาฟ้าเลยรัก…”


คะ ครับ ๆ

                

               คนโดนเร่งรีบเปิดประตูลงจากรถทันที เหมือนสติของที่รักหล่นหายระหว่างที่ก้าวเท้าลงจากรถถึงได้ยืนโบกมือลาพี่ทั้งสองคนโดยไม่ออกปากรั้งสักคำ ทั้งที่ในใจคิดอยากจะอ้อนพี่เบบให้เข้าไปส่งในร้านสักหน่อย ตอนนี้เขาเลยทำได้แค่ยืนมองรถ BMW เคลื่อนตัวออกไปไกลจนลับหายไปจากสายตา

                

               ที่รักเดินมาหยุดที่หน้าร้านด้วยหัวใจสั่นไหว มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นลูบท้ายทอยโดยอัตโนมัติ แม้ว่าเขายังไม่เห็นหน้าอีกฝ่าย แต่แค่รู้ว่ามาเหยียบในถิ่นของหมื่นฟ้า อาการเขินอายอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นและไม่เคยเป็นกับใครมาก่อนก็เริ่มทำงานทันที


ร้านยังไม่เปิดนะครับ…”

              

              และคงเป็นเพราะที่รักเอาแต่มองไกลออกไป บวกกับสติไม่สมประกอบในตอนนี้ เขาถึงไม่รู้ว่ามีคนเดินเข้ามาประชิดตัว ที่รักผงะถอยหลังด้วยความตกใจ ก่อนจะก้มศีรษะลงเล็กน้อยแทนคำขอโทษ แต่ถึงจะแสดงออกอย่างนั้นแล้ว ที่รักก็คิดว่าควรจะกล่าวคำขอโทษอยู่ดี


ขอโทษนะครับพี่ ผม…”


หรือว่าน้องมาสมัครงาน ? ”


“…”

                

               เป็นในตอนนั้นเองที่คนตัวสูงใหญ่เจ้าของร้านเดินลงมาจากชั้นสอง หมื่นฟ้าไม่หันมามองทางเขาสักนิด เจ้าตัวเดินเร็ว ๆ ไปทางบาร์เหล้าที่อยู่ไม่ไกลมากนัก เขาลอบมองใบหน้าดุ ๆ ของอีกฝ่ายขณะสั่งงานกับพนักงาน


สิ่งที่พันลี้พูดคงไม่เกินจริง ดูท่าแล้วหมื่นฟ้าพร้อมจะดุทุกคนที่ตัวเองไม่พอใจนั่นแหละ

               

               แต่จู่ ๆ ดวงตาคู่คมก็หันมามองทางเขา ตั้งแต่เกิดมาที่รักไม่เคยหลบตาใคร เขาพร้อมจะสู้สายตาเสมอ และเชื่อว่าการสบตากันนั้นไม่ใช่เรื่องยากจนไม่สามารถฝืนตัวเองได้ แต่ครั้งนี้ที่รักเลือกจะหลบตาอีกฝ่ายโดยไม่คิดสู้สักนิด เขาพยายามหาที่พักสายตาเหมาะ ๆ จนไปหยุดที่ปลายเท้าของตัวเอง การมองรองเท้าผ้าใบสีขาวที่มีคราบสีเทาจากฝุ่นคงทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจกลับสู่สภาวะปกติได้และหวังให้ช่วยลดอุณหภูมิความร้อนในร่างกายที่เริ่มพุ่งสูงด้วย


ที่รักเพิ่งรู้ว่าสายตาของหมื่นฟ้าทำให้เขากลายเป็นคนขี้ขลาดแถมยังสร้างความปั่นป่วนในท้องให้เขาอีก


มานานยัง ? ”


          เสียงทุ้มต่ำที่เคยได้ยินไม่กี่ครั้ง แต่ดันรู้สึกเคยชินราวกับได้ยินวันละสิบรอบเรียกให้เขาเงยหน้าขึ้นมอง และแน่นอนว่าคนตรงหน้าคือหมื่นฟ้าที่ทำให้เขาสูญเสียความเป็นตัวเอง


พี่ฟ้า


ครับ


ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คำว่า ครับ สามารถทำให้หัวใจเต้นเร็วจนจะทะลุออกจากอก ทั้งที่ที่รักเคยได้ยินคำนี้ตั้งแต่จำความได้ คนที่ตอบรับที่รักด้วยคำว่า ครับ นั้นมีมากมายจนนับนิ้วไม่หมด แต่ถ้าให้หาคนที่พูดคำว่า ครับ แล้วมีผลต่อการเต้นของหัวใจ


คงมีแค่ หมื่นฟ้า คนนี้ คนเดียวแหละมั้ง


เอ่อ รักเพิ่งมาถึงเองครับ…”


อ้าว แขกคุณฟ้าเหรอครับ ?...ผมก็นึกว่าน้องเขาจะมาสมัครงาน ขอโทษด้วยนะครับ


ไม่เป็นไรครับ คุณไปทำงานเถอะ เดี๋ยวผมดูแลเขาเอง


ครับ ๆ มีอะไรคุณฟ้าเรียกได้ตลอดเลยนะครับ

                

               ที่รักยืนตัวแข็งทื่อมองหมื่นฟ้าพยักหน้าตอบรับพนักงานคนนั้น ทันทีที่คนตัวสูงหันกลับมาให้ความสนใจกันอีกครั้ง ดวงตาเรียวรีของคนขี้ขลาดก็หลุบมองที่พื้นด้วยความรวดเร็ว


เป็นอะไรครับ ? ”


“…” เป็นอะไรไม่รู้กับพี่ฟ้าน่ะครับ


ก้มหน้า หลบตา ทำแบบนี้ จะให้หอมหัวอีกแล้วเหรอ ? ”


ที่รักเงยหน้าขึ้นทันควัน ประโยคนั้นทำเขานิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนความร้อนที่ลุกลามไปทั่วทั้งร่างจะเรียกสติเขาให้กลับคืนมา ที่รักขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดด้วยเสียงดุ ๆ พี่ฟ้า !”


ครับ ? ” พี่ฟ้าเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม


ฮึ่ย !!!!!”

               

               ที่รักที่เขินจนตัวจะระเบิดได้แต่แสดงอาการฮึดฮัดไม่พอใจ แทนที่หมื่นฟ้าจะรู้สึกกระอักกระอ่วนกับเรื่องที่เกิดขึ้น และไม่รื้อฟื้นขึ้นมาอีก แต่เจ้าตัวกลับยกขึ้นมาพูดใหม่ได้หน้าตาเฉย เขาเป็นเด็กฉลาดพอตัว เรียนได้เกรดเฉลี่ยสามกว่ามาตลอด ที่รักรู้ได้ว่าหมื่นฟ้ากำลังจะแกล้งให้รู้สึกอาย


พอรู้ทันก็ทำโมโห…”


พะ พี่ฟ้า ! มันไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย


แล้วมันยังไง หลบตาทำไมครับ ?”


“…” จะบอกได้ไงเล่า !!! จะบอกได้ยังไงว่ามองตาแล้วใจมันสั่นน่ะ T________T


ไม่ตอบก็ไม่หอม แต่ถึงตอบก็ไม่หอมอยู่ดีเพราะไม่อยากหอมหัวเน่า ๆ


“…” หัวรักไม่ได้เน่าสักหน่อย T_______T และอีกอย่างก็สระผมมาแล้วด้วย ไม่หอมก็ไม่ต้องหอม ! แค่จะมาขอบคุณก็เท่านั้นแหละ ไม่ใช่สิมาขอโทษด้วย แค่นี้จริง ๆ แล้วก็จะกลับเลย !”

               

               เมื่อกี้ที่รักพยายามเน้นคำว่า กลับเลย ให้ชัดที่สุด แต่พอมานึกย้อนดูแล้วถึงกับต้องปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเป็นสายแต่แค่เพียงในใจเหมือนเดิม เพราะเขาดันหลุดพูดบางประโยคที่ไม่ควรพูดออกไป


นั่นก็คือ ไม่หอมก็ไม่ต้องหอม !


เหมือนเพิ่มความเขินให้ตัวเองยังไงก็ไม่รู้ T____T


โธ่ ไอ้หมาอ้วนเอ๊ย



แสนงอน


T________T แม่รักเกลียดพี่ฟ้า เกลียดคนชื่อหมื่นฟ้า ไหนพันลี้ว่าดุไง ไหนพี่ดอมบอกว่าไม่ขี้แกล้งไง แล้วนี่อะไร ที่รักคนนี้เผชิญหน้ากับอะไรอยู่ ไม่ดุก็คือดีมาก ๆ สำหรับที่รัก แต่ขี้แกล้ง ขี้หยอกให้อายจนต้องหาที่มุดหัวคือไม่ไหวนะ


เข้าเรื่องเลยนะครับ…”


ตรงนี้มันร้อนเข้าไปคุยข้างในเถอะ


ไม่ ๆ เดี๋ยวรักจะคุยตรงนี้ให้เสร็จไปเลยครับ พี่ฟ้าก็ตั้งใจฟังรักดี ๆ แล้วกันที่รักยกมือขึ้นห้ามพอเห็นคนตัวสูงเตรียมจะเดินนำไปที่ไหนสักแห่ง มือเรียวอีกข้างก็ยกขึ้นมาปาดเหงื่อที่ซึมบนใบหน้า ก่อนจะเอ่ยต่อ รักอยากจะมา…”


ร้อนจนแก้มแดงไปหมดแล้วเข้าไปข้างในเถอะ


โธ่...พี่ฟ้าก็ฟังรักก่อนสิ รักจะได้รีบกลับไปนอนเปิดแอร์ที่บ้าน


ที่ร้านก็มีแอร์ เข้าไปคุยกันข้างในสิครับดื้อแล้วทำให้หายร้อนเหรอ ? ”

                

               หมื่นฟ้ายืนมองคนตัวเล็กกว่าที่ทำหน้างองุ้มไม่พอใจ หากว่านี่คือการแข่งแสดงสีหน้าตามอารมณ์ เขาคาดว่าที่รักคงจะชนะขาดลอย เพราะในขณะที่อีกคนเปลี่ยนสีหน้าไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่ ตกใจ ประหลาดใจ เขินอาย ไปจนถึงหงุดหงิด เขายังคงมีเพียงใบหน้าเดียวนั่นก็คือเรียบเฉย

                

               ที่ดอมบอกว่าน้องชายของแฟนดื้อนิดเดียว หมื่นฟ้าคิดว่าเพื่อนคงพูดผิด เพราะเท่าที่เห็นที่รักดื้อเกินไซซ์เล็ก ๆ ของตัวเองมาก ๆ ดื้อจนอยากจะเอาปากกาไปเขียนคำว่า ขี้ดื้อ ตัวโต ๆ ที่หน้าผากอีกฝ่ายให้คนอื่นรับรู้ว่าเจ้าตัวดื้อสักแค่ไหน ทั้งดื้อทั้งขี้งอน เขาไม่เคยเจอคนแบบนี้ ตอนนี้หมื่นฟ้าเลยต้องคิดหนักว่าจะรับมือกับเด็กคนนี้อย่างไรดี

                

               แต่ในความดื้อรั้นนั้น หมื่นฟ้าปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารุ่นน้องคนนี้น่าเอ็นดูมาก ที่รักมีผิวขาวอมชมพูจนเหมือนเด็กทารก ดูบอบบางและน่าทะนุถนอม หากจับแรง ๆ ผิวขาว ๆ ของรุ่นน้องคงขึ้นสีแดงตามรอยมือเป็นแน่ แม้จะมีผิวขาวสม่ำเสมอทั้งตัว ทว่ามีส่วนหนึ่งของร่างกายที่มีสีแดงระเรื่อเปื้อนอยู่ตลอดเวลา


นั่นก็คือ แก้มย้อย ๆ ของใคร ๆ


มันแดงตลอดเวลาเลย



เข้าก็ได้ถ้าไม่ติดว่ารักกลัวค่าแท็กซี่ไม่พอนะ รักไม่ยอมเข้าไปหรอก

                

               หมื่นฟ้าพยักหน้าเข้าใจอีกฝ่ายก่อนจะเดินนำทาง ระหว่างที่เข้าไปภายในร้าน เขาได้ยินคนตัวเล็กกว่าที่เดินตามหลังต้อย ๆ บ่นพึมพำไม่ขาดปาก พอปรายตามองไปด้านหลังก็เห็นเด็กดื้อเดินก้มหน้างุด ๆ พร้อมบริหารปากเล็ก ๆ ให้ขยับยุบยิบตลอดเวลา

                

               เห็นอย่างนั้นหมื่นฟ้าก็เกิดหมั่นไส้ขึ้นมาจึงหยุดเดินกะทันหันหวังให้คนตัวเล็กชนเข้ากับแผ่นหลังแข็ง ๆ ของตัวเองเพื่อทำโทษ และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ หัวกลม ๆ ของคนตัวเล็กที่แสนขี้บ่นชนเข้ากับแผ่นหลังของเขาอย่างจังจนดังอึก


ฮือพี่ฟ้า !!! รักเจ็บนะ

              

             หมื่นฟ้ายกยิ้มมุมปากก่อนจะหมุนตัวหันไปตามเสียงที่ด้านหลัง ที่รักยกมือลูบหน้าผากตัวเองปรอย ๆ เจ้าตัวมองค้อนใส่เขาเหมือนโกรธจนไม่อยากให้อภัย


เบรกแตกเหรอ ? ”


ก็พี่ฟ้านั่นแหละหยุดกะทันหันทำไมอะ


เจ็บมากหรือเปล่าขอดูหน่อยหมื่นฟ้าพูดพลางเอื้อมมือไปหาอีกฝ่าย แต่เจ้าตัวกะเปี๊ยกแสนขี้งอนก้าวถอยหลังไม่ให้เขาเข้าใกล้


ไม่ต้องเลย ไม่ให้ดูหรอก


เจ้าตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ดวงตาเรียวรีจ้องเขม็งใส่เขาอย่างคาดโทษ หมื่นฟ้ารู้ดีว่าตัวเองไม่ได้เล่นแรงจนเกินไป เพียงแค่หยอกเล่นนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าเป็นคนอื่นที่โกรธเขาด้วยเรื่องแค่นี้ หมื่นฟ้าจะด่าให้ยับและไม่คิดจะสนใจ


แต่พอเป็นรุ่นน้องคนนี้แล้วไม่ค่อยอยากให้โกรธตัวเองเลย

               

               หมื่นฟ้าเริ่มสงสัยว่าอะไรที่ทำให้ที่รักน่าเอ็นดูได้ขนาดนี้ แน่นอนว่ารอยยิ้มกว้าง ๆ และแก้มย้อย ๆ ของเจ้าตัวเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ใครหลายคนหลงรักจนอยากจะครอบครอง แต่เพียงแค่นั้นไม่สามารถสร้างความน่าเอ็นดูได้มากมายขนาดนี้หรอก

                

               ทว่าไม่ต้องคิดนานให้ปวดสมอง หมื่นฟ้าก็รู้ได้ถึงสิ่งที่ทำให้ที่รักน่าเอ็นดูเสียมากมาย คนตัวเล็กกว่าที่เอามือวางทาบไว้บนหน้าผากของตัวเองก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนจะยกมืออีกข้างขยี้หัวตาเพราะผมสีดำนิลที่ถูกปัดให้พ้นคิ้วไปเล็กน้อยดันหล่นมาทิ่มตาตอนที่ลมพัดผ่าน


สิ่งที่ทำให้ที่รักน่าเอ็นดูคงไม่ใช่แค่รอยยิ้มสดใส แก้มย้อย ๆ หรือ ผมที่ยาวจนทิ่มลูกตา


แต่คงเป็นเพราะ ที่รัก เองนั่นแหละที่ทำให้ทุกคนรู้สึกเอ็นดู



ขอโทษครับหายเจ็บยัง ? ”


ไม่ เดินนำไปเลยถ้าคราวนี้หยุดกะทันหันอีก รักจะต่อยหลังพี่ฟ้าแรง ๆ เลย


หมื่นฟ้าเพิ่งรู้ว่าการกลั้นยิ้มมันยากก็คราวนี้ ตั้งแต่มาก็เกรี้ยวกราดไม่หยุด มันยังไงครับ ? ”


ก็พี่ฟ้านั่นแหละทำไมเป็นคนแบบนี้ล่ะครับ รักไม่คิดมาก่อนเลยว่าพี่ฟ้าจะเป็นคนแบบนี้


พี่ฟ้านั่นแหละตลอดเป็นคนแบบนี้น่ะแบบไหน ? ”


ก็ขี้แกล้งแบบนี้ไง รักก็คิดมากทั้งคืนว่าพี่ฟ้าเป็นคนเงียบ ๆ ดุ ๆ อย่างที่คนอื่นพูด แล้วรักก็ไปถามลี้มาแล้วด้วย ลี้ยังการันตีเลยว่าดุจริงแต่พอเจอตัวจริงแล้วไม่ใช่อย่างนั้นเลย ขี้แกล้ง ! มากกว่า…”


อยากให้ดุเหรอ ? ”


ดุยังดีกว่าแกล้งอีกพอพี่ฟ้าแกล้งแล้วรักจะหงุดหงิด เหมือนตอนนี้ไง รักชักจะไม่พอใจพี่ฟ้าแล้วนะเนี่ย…”

หมื่นฟ้ายิ้มขำก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่เขาสงสัย ไม่พอใจเลยเหรอ ? …แล้วที่ว่าไม่พอใจแล้วนะเนี่ย มันไม่พอใจระดับไหนครับ ? ”


ก็เริ่มไม่พอใจมาก ๆ แล้วไงเล่า ! พี่ฟ้าไม่รู้เรื่องเลย


อ๋อ จะได้รู้ไว้

                

               ผู้จัดการร้านที่กำลังจะเอากุญแจห้องเรือนกระจกไปให้เจ้านายเพราะได้รับคำสั่งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าให้เปิดห้องเรือนกระจกไว้รอแขกคนสำคัญ ทว่าเขาต้องหยุดชะงักเพราะตกใจที่เห็นแขกคนสำคัญยืนเถียงเจ้านายเขาฉอด ๆ แถมยังว่าเจ้านายเขาเป็นพวกไม่รู้เรื่องรู้ราวอีก มีสองอย่างที่คิดว่าหมื่นฟ้าจะทำหลังจากนี้


หนึ่งคือต่อยเด็กคนนั้นจนปากแตก


กับสองคือให้พนักงานมาหิ้วตัวคนปากเก่งออกไปจากร้าน

                

               แต่ดู ๆ แล้ว สำหรับแขกคนนี้น่าจะมีตัวเลือกที่สามเกิดขึ้น นั่นก็คือ เป็นข้อยกเว้นของเจ้านาย เพราะต่อให้อีกฝ่ายเถียงและแสดงอาการไม่พอใจอย่างไร หมื่นฟ้าก็เอาแต่นิ่งเงียบ ทำเพียงแค่เอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง และแววตาของคนตัวสูงที่มองเด็กคนนั้นอ่อนโยนแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

                

               ผู้จัดการร้านคนสนิทของหมื่นฟ้าส่ายหัวเบา ๆ อย่างไม่เชื่อสายตาพลางจิ๊ปากไม่พอใจตัวเองที่กลายเป็นพวกขี้สอด เขาเรียกสติให้กลับมาดังเดิมก่อนจะเดินเข้าไปหาเจ้านายที่ตอนนี้อยู่หน้าห้องเรือนกระจกกับแขกคนสำคัญแล้ว


คุณฟ้าครับนี่กุญแจห้องเรือนกระจกครับ


ขอบคุณครับ

                

               ที่รักเงยหน้ามองห้องเรือนกระจกที่หมื่นฟ้ากำลังไขกุญแจอยู่ มันเป็นห้องกระจกขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงข้ามกับโซนวีไอพี แต่ที่รักไม่คิดว่ามันเป็นแค่ห้องกระจกเพราะหลังคากระจกที่เป็นทรงปั้นหยานั้นทำให้คล้ายบ้านชั้นเดียวหลังเล็ก ๆ มากกว่า และเหมือนว่าที่นี่จะเอาไว้จัดงานที่ต้องการความเป็นส่วนตัวมาก ๆ เท่านั้น อาจจะอนุญาตให้ใช้เฉพาะคนสำคัญด้วยเพราะถ้าหากเปิดรับลูกค้าทุกวัน ห้องเรือนกระจกคงไม่ถูกปิดล็อกแน่นหนาเช่นนี้

               

               เขาเดินตามหมื่นฟ้าเข้าไปด้านใน ด้วยความที่ห้องนี้เป็นกระจกใสรอบด้าน จึงทำให้เห็นการตกแต่งภายในตั้งแต่อยู่ข้างนอก แต่พอเข้ามาสัมผัสจริง ๆ เขากลับได้รับความรู้สึกต่างจากตอนแรก


ที่รักรู้สึกว่ามันอบอุ่น สงบเงียบ และผ่อนคลายเพราะกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากดอกไม้สดที่ปักอยู่ในแจกันบนโต๊ะอาหารยาวขนาดสิบคนนั่ง และแสงแดดยามเย็นที่ส่องผ่านหลังคากระจกยิ่งทำให้บรรยากาศภายในนี้อบอุ่นมากขึ้นไปอีก ในตอนแรกที่รักคิดสงสัยว่าในเวลาที่ไม่มีแสงจากธรรมชาติอย่างแสงพระอาทิตย์คอยช่วยส่องสว่าง ภายในห้องนี้จะได้รับแสงจากที่ไหนในตอนกลางคืน ทว่าพอเงยหน้าขึ้นมองด้านบน โคมไฟระย้าสีขาวที่ห้อยลงมาตรงกลางห้องก็ช่วยคลายความสงสัยนั้นให้เขา

                

              ที่รักกวาดสายตาสำรวจไปทั่วทั้งห้องก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ หมื่นฟ้าที่แวบออกไปข้างนอกตอนที่เขากำลังให้ความสนใจกับห้องกระจกอยู่ก็เพิ่งกลับเข้ามา คนตัวสูงนั่งลงฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ล้วงโทรศัพท์ออกมากดโดยไม่สนใจเขา ก่อนจะปรับท่านั่งไขว้ห้างอย่างสบายอารมณ์


“…” ในตอนนี้ที่รักปรับอารมณ์ไม่ถูกแล้ว เดี๋ยวหมื่นฟ้าก็เป็นคนขี้แกล้ง เดี๋ยวก็เย็นชาเมินเฉย เขารู้สึกสับสนไปหมด แต่เมินกันแบบนี้น่ะดีแล้ว เขาจะได้รีบ ๆ พูดขอบคุณและขอโทษให้จบ ๆ ไป


ว่าไงมีอะไรอยากจะพูดครับ ? ”


ที่รักจ้องมองคนตรงหน้าที่เริ่มบทสนทนาก่อน แต่คนถามไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมองกันเลยสักนิด เอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ ที่รักลอบถอนหายใจพลางคิดว่าเมินกันแบบนี้น่ะดีแล้ว จะได้พูดคล่อง ๆ หัวใจไม่ต้องทำงานหนักอีก


“…”


พูดมาเลยครับ…”


“…” ที่รักสูดลมหายใจเข้าปอดพร้อมคิดหาประโยคคำพูดที่จะแสดงถึงความจริงใจให้ได้มากที่สุด


พี่ฟ้ารอฟังอยู่…”

                

               ทว่าประโยคที่แสนจริงใจและสวยหรูของเขาถูกหมื่นฟ้าทำลายอย่างง่ายดายโดยคำว่า พี่ฟ้า เพียงคำเดียว ในหัวของที่รักว่างโล่งไม่เหลือเศษซากของถ้อยคำสละสลวยที่เตรียมไว้


เมื่อกี้พี่ฟ้าแทนตัวเองว่าอะไรนะ ?


เอ่อ…”


“…”


คือ…”


คงจะหูฝาดไปเอง


หมื่นฟ้าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะทันทีที่คุยเรื่องงานกับเพื่อนในกลุ่มเสร็จ ก่อนเอ่ย เมื่อกี้ พี่ฟ้า คุยงาน ขอโทษครับที่ไม่ตั้งใจฟัง


แทนตัวเองว่า พี่ฟ้า เหรอ ?

                

              ที่รักกระอึกกระอักพูดไม่ออก แล้วยิ่งได้สบตากันใกล้ ๆ แบบนี้ สติของที่รักก็แตกกระเจิงเกินควบคุมไปใหญ่ ตอนนี้เขาไม่ได้ยินเสียงของหมื่นฟ้าเลย ได้ยินแค่เสียง


ตึก ตัก ตึก ตัก

                

              ที่มันดังก้องจนรู้สึกสะท้านไปทั้งตัว ที่รักไม่อยากยอมรับว่าเผลอใจเต้นแรงกับผู้ชายคนนี้ไปหลายครั้งแล้ว นับตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้น


ความจริงอาจจะไม่ได้เผลอเพราะเขารับรู้ทุกจังหวะการเต้นของหัวใจ


แต่ใช่ว่าที่รักไม่ห้ามใจตัวเองห้ามแล้ว ไม่ให้มันเต้นแรง ไม่ให้มันเล่นใหญ่ แต่มันไม่ยอมฟังกันเลย


ที่รักจะใจเต้นแรงกับหมื่นฟ้าของใคร ๆ ไม่ได้สิ T_______T 


#กี่หมื่นฟ้า



Talk


พาน้องรักมาส่งแล้วววววว ขอโทษที่มาช้าไปหลายวันเลย

พอดีเพิ่งหายไข้ค่ะ 55555

เป็นยังไงบ้างค่ะ อยากตีพี่ฟ้ากันใช่มั้ยล่ะ ขี้แกล้งจริง ๆ 

บทที่ 5 เดี๋ยวอีกสองวันมาอัปให้นะคะ มาลุ้นกันว่าน้องจะโดนคนพี่แกล้งอะไรอีก

รอน้องกันเนอะ อย่าทิ้งน้องนะ 5555 หายป่วยแล้วก็จะพยายามพาน้องมาส่งบ่อย ๆ อย่างที่เคยบอกไว้เลย

ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะที่คอมเมนต์ขอให้หายป่วยไว ๆ และก็ขอบคุณรีดที่ไปสกรีมแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า ให้ด้วยค่ะ ชื่นใจมาก ๆ 

อัปเดตนิยาย พูดคุย  Twitter : @SP251566

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.706K ครั้ง

205 ความคิดเห็น

  1. #5790 Catsokit (@Catsokit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:48
    คืออ่านเรื่องนี้ในที่สาธารณะไม่ได้อ่ะยิ้มตลอดเวลาเลยยยอ๊ากกกกกกกกก
    #5790
    0
  2. #5754 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:56
    พี่ฟ้าร้ายมาก เขินไม่ไหวแร้ว
    #5754
    0
  3. #5691 Yellow-GG (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:13
    แงงง แม่ขราาาา เขาละมุนนุ่มนวลกันเหลือเกิลลลล
    #5691
    0
  4. #5668 new_surada (@new_surada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:19
    เอาหวะ แก้มย้อยๆของใครๆ กะพี่ฟ้าของใครๆ

    ความแทนตัวเองด้วยพี่ฟ้า กับความพูดครับ ทำเอา#เขินไปดิ
    #5668
    0
  5. #5641 Raimee (@Raimee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:59
    เขินนนน
    #5641
    0
  6. #5565 natashamyluv (@natashamyluv) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:53
    ทีร๊ากกกก
    #5565
    0
  7. #5524 Piglet_88 (@Piglet_88) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:15
    แงงงงงงง น้องน่ารัก อ่านไปอมยิ้มไป
    #5524
    0
  8. #5514 aoryve (@meaww_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:02
    แงงง น่ารักมากกก หุบยิ้มไม่ได้เลย
    #5514
    0
  9. #5020 GOTBANGTAN (@Ice2317) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:20
    ตายยยย
    #5020
    0
  10. #4861 Moonsunoneday (@Moonsunoneday) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:41
    พี่ฟ้าแบบ อ่อนโยนแค่เธอคลเดียวววว
    #4861
    0
  11. #4558 Meujon (@maimaiwhan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:54
    นี่ถ้าสมมติเพื่อนที่รักมีแฟน แล้วแฟนถามว่าคุยกับใคร ถ้าตอบว่าที่รักไปนี่น่าจะดราม่ายาวเลย ถถถ
    #4558
    0
  12. #4557 snw-pratongnoi (@nfsv3240) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:50
    น้อนรักกกกกกก พี่ฟ้าคือแกล้งน้อนใช่ม่ะ แบบรู้ว่าน้อนเขิน
    #4557
    0
  13. #4502 kmx03 (@kkt14hh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:59
    น้องที่รักน่ารักจังโลยยยยย พี่ฟ้าอย่าแกล้งน้องงงงง
    #4502
    0
  14. #4489 Jan_uary (@citrine) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:17
    พี่คะะะะ นี่จะเริ่มสงสารน้องแล้วนะคะ รู้นะคะว่าพี่ก็รู้ว่าน้องเขินอ่ะ แต่ก็ยังแกล้ง! ส่วนน้องนี่คือจีบพี่เขาก่อนเลยดีไหมคะ ชิงจีบก่อน เผื่อจะเขินน้อยลง ทำให้พี่เขาเขินแทน 555555
    #4489
    0
  15. #4228 supannipa (@praw614) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:39
    เเงงงงงงง พี่ฟ้าาาาาาา เขินเเทนเจ้าลูกหมาเลย
    #4228
    0
  16. #4178 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:50
    แหมมมม คุณพี่ฟ้าก็ไม่ออมมือให้น้องเลย แกล้งเก่งงงง น้องก็เขินเก่งงงง เอ็นดูเจ้าแก้มย้อย
    #4178
    0
  17. #4174 Ja123 (@pjpipija) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:35
    แกล้งเก่ง น้องจะตายไหม แต่เราตายแล้วพี่ฟ้าาา หนดารกนหทฟวงหนกนนวมสห 555
    #4174
    0
  18. #4164 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:46
    คำว่าพี่ฟ้าคำเดียวคือทำดาเมจแรงมั่ก ฮืออออ;-;
    #4164
    0
  19. #4141 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:58
    พี่ฟ้าาาาา อ๊ากกกก เราเขินเเทนน้อง
    #4141
    0
  20. #4129 Tofu_Jcbsmm (@Tofu_Jcbsmm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:11
    คำว่าพี่ฟ้า ไม่อ่อนโยนเลยค้าบ ฮือ
    #4129
    0
  21. #4104 Ying'z xoxo (@ying-supavinee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:14
    เขินทุกคำพูดของพี่ฟ้าเลย เป็นบ้า แง
    #4104
    0
  22. #3725 mileylovely (@Pcny06) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 10:20
    พี่ฟ้าชอบแกล้งน้องง่ะ 5555555
    #3725
    0
  23. #3717 kiwill (@sehunnee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 00:15
    เขินมากฮือออออออ
    #3717
    0
  24. #3700 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 14:55
    พี่ฟ้าาาแกล้งน้องงง
    #3700
    0
  25. #3674 Ployploy6069 (@Ployploy6069) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:49
    โอ้ยน้องน่ารักน่าเอ็นดูพี่ฟ้าระวังตกหลุมรักไม่ทันตั้งตัวนะ
    #3674
    0