[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,860,046 Views

  • 20,164 Comments

  • 50,505 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    39,213

    Overall
    1,860,046

ตอนที่ 31 : 27 [150% ครบแล้วค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8085 ครั้ง
    20 เม.ย. 62



บทที่ 27

                

               ที่รักนอนคว่ำอยู่บนโซฟา เขาตะแคงหน้าหันไปทางโทรทัศน์เพื่อดูรายการทีวี ส่วนหมื่นฟ้าขอตัวไปคุยโทรศัพท์กับสถาปนิก ที่รักหลุดหัวเราะออกมาเพราะได้ยินเสียงหงุดหงิดของใครบางคนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะอาหาร  เขาเดาว่าเจ้าตัวคงไม่พอใจที่สถาปนิกไม่ยอมวางสายสักทีทั้งที่เราเหลือเวลาอยู่ด้วยกันน้อยเต็มที


ตามนั้นแหละครับถ้าสงสัยตรงไหนอีก รบกวนโทรหาคุณเรียวก่อนนะครับ ตอนนี้ผมไม่ค่อยสะดวก


“…” ที่รักหัวเราะเบา ๆ พลางกดรีโมตเพื่อเปลี่ยนช่อง

                

               ที่รักรู้สึกได้ว่าคนตัวโตเดินมาทิ้งตัวนั่งลงตรงปลายเท้าก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นมาถึงบริเวณสะโพกของเขา  หมื่นฟ้าทำให้เขาเขินจนอยากลุกหนีเพราะเจ้าตัวกดจมูกหอมที่ก้นเขาอีกแล้ว


หัวเราะอะไรคะ ?” หมื่นฟ้าหอมก้นเขาอีกข้างจนดังฟอด ก่อนเอ่ย รายการนี้ตลกมากเลยเหรอคะ ?”


พี่ฟ้า !! อย่าหอมก้นรักครับ


“…ก็ก้นหนูหอม


คนตัวโตเคลื่อนตัวขึ้นมานอนทับบนร่างเขา เจ้าตัวไม่ได้ทิ้งน้ำหนักตัวเยอะ ไม่อย่างนั้นเขาคงโดนทับจนแบนแน่  ๆ หมื่นฟ้าเอาจมูกซุกเข้าที่คอของเขาแล้วหัวเราะเบา ๆ


รักหัวเราะคนขี้หงุดหงิดต่างหาก


“…”


พี่ฟ้าไปหงุดหงิดใส่คุณสถาปนิกได้ยังไงครับ ?...เขาก็ต้องทำตามหน้าที่ของตัวเอง


พี่ฟ้าก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนกันครับ


ที่รักอมยิ้ม ก่อนเอ่ยถาม คุณท้องฟ้ามีหน้าที่ทำอะไรครับ ?”


เอาใจที่รักครับ


ที่รักหลุดยิ้มกว้างออกมาก่อนจะเอามือข้างที่ว่างลูบที่เรือนผมสีช็อกโกแลต เขาจุ๊บคนเอาใจเก่งไม่ได้เพราะเจ้าตัวไม่ยอมผละใบหน้าออกจากคอของเขาเลย


รักพี่ฟ้าจังเลย…”


พี่ฟ้าก็รักหนูค่ะ


ที่รักหัวเราะก่อนเอ่ย หนูเชื่อ

                

               เพราะที่รักเริ่มขยับตัว หมื่นฟ้าถึงได้ลุกขึ้นเพื่อให้เขาได้นอนหงาย เจ้าตัวยังคงคร่อมทับร่างเขาอยู่อย่างนั้น ที่รักใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองจับประคองใบหน้าของหมื่นฟ้าไว้ เขาจ้องลึกเข้าในดวงตาคู่คม ที่รักเห็นรอยยิ้มของตัวเองสะท้อนอยู่ในแววตาของอีกฝ่าย


หนู…”

                

               หมื่นฟ้าเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจรดริมฝีปากลงบนริมฝีปากเขา ที่รักรู้ดีว่าครั้งนี้ไม่ใช่แค่การจุ๊บ แต่เราจูบกันอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง หมื่นฟ้าแทรกช่วงล่างของตัวเองเข้ามาตรงกลางระหว่างขาของเขาก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างอยู่จับต้นขาให้ชันขึ้นเพื่อแนบไปกับสะโพกสอบและใช้มืออีกข้างจับประคองใบหน้าเขาไว้

                

               คงเพราะความคิดถึงที่มีอยู่มากล้นจึงทำให้ที่รักยอมรับจูบร้อนแรงจากหมื่นฟ้า เสียงลมหายใจของคนตัวโตที่แทรกเสียงดูดดึงริมฝีปากของเขาทำให้รู้สึกตัวอ่อนยวบไปหมด ที่รักใช้มือข้างหนึ่งจับท้ายทอยของหมื่นฟ้าไว้ เป็นในตอนนั้นที่เขาเผลอใช้มืออีกข้างขยุ้มกลุ่มผมนุ่มเพราะตกใจที่มีบางอย่างแทรกเข้ามาในโพรงปาก

                

               หมื่นฟ้าใช้จังหวะที่เขาอ้าปากเพื่อกอบโกยอากาศเข้าปอดแทรกลิ้นของเจ้าตัวเข้ามาก่อนจะตวัดโดนที่ปลายลิ้นของเขาเบา  ๆ ทว่าที่รักไม่ได้รู้สึกโดนรุกล้ำแม้แต่นิดเพราะหมื่นฟ้ามอบทุกสัมผัสด้วยความอ่อนโยน มีเพียงแต่ฝามือหนาเท่านั้นที่เริ่มบีบที่ต้นขาเขาแรงขึ้น

                

               เราเติมเต็มความรักและความคิดถึงผ่านจูบได้สักพัก ก่อนที่ทุกอย่างจะจบลงเพราะหมื่นฟ้าเป็นฝ่ายถอนจูบออก เจ้าตัวมองเขาด้วยสายตาโหยหาทั้งที่เราอยู่ใกล้กันแค่นี้ หมื่นฟ้าเคลื่อนใบหน้าไปที่ซอกคอเขาแล้วกดจูบลงแผ่วเบาก่อนจะเอ่ยกระซิบที่ข้างหู


ที่รักคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตพี่ฟ้า


“…”


พี่ฟ้ารักหนูมากนะคะ


“…”

               

               ที่รักพยักหน้ารับก่อนจะวาดแขนทั้งสองข้างโอบรอบคอของคนตัวโตไว้แล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้น หมื่นฟ้ากอดเขาตอบ เจ้าตัวเอาหน้าซุกไว้บริเวณคอเหมือนเดิม ที่รักใช้มือข้างหนึ่งลูบที่เรือนผมสีช็อกโกแลตก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปแล้วออกแรงขยุ้มเบา ๆ


พี่ฟ้าชอบให้ที่รักทำแบบนี้


ที่รักหัวเราะ ก่อนเอ่ยถาม ทำไมถึงชอบครับ ?”


ยังบอกไม่ได้ครับ…” หมื่นพูดปนหัวเราะ


คงต้องเป็นเรื่องทะลึ่งแน่ ๆ เลย…” ที่รักเอามืออีกข้างตีที่ท่อนแขนหนาเบา ๆ พอเจ้าตัวหลุดหัวเราะออกมา ที่รักถึงได้มั่นใจว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง เขาเลยถอนมือข้างที่ลูบกลุ่มผมนุ่มเล่นออก ฮึ่ยรักจะไม่ทำแบบนี้แล้ว


ทำไมล่ะคะ ?”


เพราะคนทะลึ่งชอบครับ


หึ ๆ หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอขณะซุกหน้าอยู่ที่คอเขาเหมือนเดิม

                

               ที่รักอยากจะลุกออกเพราะเริ่มรู้สึกหนักที่โดนทับ แต่ก็สงสารคนขี้อ้อนที่อดทนคิดถึงกันมาเป็นอาทิตย์ เขาจึงผงกศีรษะขึ้นเพื่อดูว่าสามารถขยับเปลี่ยนท่าได้อย่างไรบ้าง เขากะพริบตาปริบ ๆ เมื่อเห็นท่าทางล่อแหลมนี้ เพราะหมื่นฟ้าแทรกตัวอยู่ตรงกลางจึงทำให้เขาต้องแยกขาทั้งสองข้างออกจากกัน ที่รักไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังชันขาทั้งสองข้างขึ้นอยู่ แล้วที่ทำให้ดูทะลึ่งเข้าไปอีกคือหมื่นฟ้าเปลือยท่อนบน ส่วนเขาใส่กางเกงขาสั้น


เฮ้อ ~


ไม่อยากคิดภาพว่า


ถ้าพี่เบบเข้ามาเห็นจะเป็นยังไง


หมื่นฟ้าคงโดนตีจนกระดูกหักแน่ ๆ


ส่วนเขาคงโดนหยิกจนเนื้อเขียว


T_____________T


พะ พี่ฟ้าครับ เราเปลี่ยนท่านอนกันไหมครับ ?”


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอ ก่อนเอ่ย นี่ท่าเบสิกเลยนะคะหนูไม่ชอบเหรอ ?”


พี่ฟ้า !!!!!”


หมื่นฟ้าหัวเราะชอบใจก่อนจะลุกออกจากตัวเขา เจ้าตัวทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ แล้วจับอุ้มให้เขาขึ้นมานอนทับบนร่างแทน ที่รักเอาแขนทั้งสองข้างมาวางผสานไว้บนหน้าอกหมื่นฟ้าก่อนจะตะแคงหน้าทาบลงบนแขนของตัวเอง ตอนนี้เขาไม่สามารถสู้สายตาและรอยยิ้มของคนทะลึ่งได้ ที่รักไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องเขินเพราะความทะลึ่งของหมื่นฟ้า และไม่เข้าใจมาก  ๆ ที่หมื่นฟ้าทะลึ่งเก่งขึ้นทุกวัน


หมื่นฟ้าเอาเวลาไหนไปหัดทะลึ่งนะ ?!


ขอพี่ฟ้าหอมหัวคนเขินหน่อยนะครับพูดจบหมื่นฟ้าก็กดจมูกหอมหัวเขาหนึ่งที


รักจะไม่ให้คนทะลึ่งหอมหัวแล้ว


“…งั้นหนูหอมหัวคนทะลึ่งแทนได้ไหมครับ ?”


ไม่ได้เหมือนกันครับ


ทำไมครับ ?”


ที่รักถอนหายใจก่อนจะเอามือลูบที่หน้าอกหมื่นฟ้าเบา ๆ เพราะหนูจะใจอ่อนปล่อยให้พี่ฟ้าทะลึ่งใส่เรื่อย ๆ


“…” หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอแล้วกดจมูกหอมหัวเขาอีกครั้ง

                

               ที่รักเริ่มทนไม่ไหวที่ตัวเองโดนแกล้งให้เขินตลอด เขาจึงคิดฮึดสู้โดยการจู่โจมคนตัวโตให้ไม่ทันตั้งตัว ที่รักเงยหน้าขึ้นสบตากับหมื่นฟ้า เขาเอามือทั้งสองข้างของตัวเองจับใบหน้าหล่อเหลาไว้ก่อนจะกดจูบที่ริมฝีปากอิ่ม เพราะหมื่นฟ้าเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจจึงทำให้ที่รักได้ใจบดริมฝีปากลงไปอีก คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาขณะจูบคล้ายอยากขยี้ให้คนใต้ร่างรู้สึกอ่อนยวบอย่างที่ตัวเองเคยเป็นก่อนจะถอนริมฝีปากออกแล้วจ้องเขม็งใส่คนตัวโต ทว่าหมื่นฟ้ากลับหัวเราะชอบใจเหมือนว่าถูกใจสิ่งที่เขาทำ


รักจะทำให้พี่ฟ้าจำ!!”


จำว่าอะไรครับ ?”


จำว่าอย่าหือกับรักอีก ไม่งั้นจะโดนรักขยี้ด้วยจูบ

                

               หมื่นฟ้าหัวเราะร่า เจ้าตัวขำจนเขาที่นอนอยู่บนร่างสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากการหัวเราะ ที่รักที่อารมณ์ฉุนเฉียวอยู่ในตอนแรกหลุดยิ้มออกมาเพราะไม่ได้เห็นเจ้าตัวยิ้มกว้างแบบนี้นานแล้ว


ที่รักจะยอมเป็นคนโหดบ่อย ๆ นะ


ถ้ามันทำให้หมื่นฟ้ายิ้มกว้างได้ขนาดนี้


: )


ในโลกนี้ไม่มีใครน่ารักเท่าหนูแล้ว


น่ารักได้ยังไงครับ ?...เมื่อกี้รักเป็นคนโหดมาก ๆ เลยนะพี่ฟ้า


คนโหดขยี้จูบพี่ฟ้าจนเกิดเรื่องเลย…”


“…”

                

               ที่รักขมวดคิ้วคิดสงสัยกับคำพูดของหมื่นฟ้า เขากำลังจะถามว่าเจ้าตัวหมายถึงอะไร ทว่ามีบางอย่างแข็งขืนและดุนดันอยู่บริเวณต้นขาของเขา เพราะที่รักยังไม่แน่ใจจึงเคลื่อนต้นขาของตัวเองเพื่อไปสัมผัสสิ่งนั้นก่อนจะรีบเอาขาตัวเองออกทันที เขาหลับตาลงแล้วซบใบหน้าลงบนแผ่นอกของคนตัวโตก่อนจะร้องฮือในลำคอเพราะรู้สึกเขินจัดจนไม่สามารถพูดออกมาเป็นประโยคได้


ฮือรักจะไม่ทะลึ่งอีกแล้วค้าบ


“…” หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอแล้วเอามือมาลูบหัวเขาเบา ๆ


รักจะไม่หัดทะลึ่งอีกแล้วววววพี่ฟ้าเอาอันนั้นออกไปจากขารักหน่อย


หมื่นฟ้ากดจมูกหอมที่หัวเขา ก่อนเอ่ย ปกติพี่ฟ้าจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน พี่ฟ้าจะรู้ว่าต้องควบคุมตัวเองยังไง


“…”


แต่ครั้งนี้หนูจู่โจมพี่ฟ้าแบบไม่ทันได้ตั้งตัวพี่ฟ้าเลยควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ทัน


รักขอโทษ…”


หมื่นฟ้าหัวเราะก่อนจะพลิกตัวให้เขาลงไปนอนข้างกาย เจ้าตัวใช้แขนข้างหนึ่งรองศีรษะเขาไว้ ส่วนแขนอีกข้างสอดเข้ามาที่ช่วงเอว หมื่นฟ้าสวมกอดเขาจากทางด้านหลังแล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้นเมื่ออยู่ในท่าเหมาะ  ๆ แล้ว


ถ้าได้นอนกอดหนูแบบนี้สักพักเดี๋ยวลูกชายพี่ฟ้าก็สงบครับ


แล้วถ้าลูกชายพี่ฟ้ายังดื้อล่ะครับ ?”


หมื่นฟ้าหัวเราะก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มของเขา มันจะดื้อเวลาได้กลิ่นหอม  ๆ ของหนู


ที่รักเบิกตาโต ละ แล้ววันนี้หนูตัวหอมไหม ?”


หนูตัวหอมทุกวันเลย


ฮือบอกลูกชายพี่ฟ้าว่าห้ามดื้อ !!”


“…”


เอาลูกชายรักเป็นแบบอย่างสิครับ ไม่ดื้อไม่ซนไม่เคยสร้างความลำบากใจให้รักเลย


หมื่นฟ้าหัวเราะก่อนจะใช้ฟันคมงับที่ใบหูของเขาเบา ๆ ของหนูไม่ดื้อไม่ซนน่ะถูกแล้ว


พี่ฟ้า !!”

                

               ที่รักทั้งเขินทั้งอยากขอโทษที่ทำให้ลูกชายของหมื่นฟ้ากลายเป็นเด็กดื้อ เขาไม่ได้ตั้งใจจะปลุกลูกของเจ้าตัวเลย ตั้งแต่เกิดมาที่รักก็เพิ่งได้สัมผัสของลับคนอื่นจัง ๆ ครั้งแรก ที่รักพอจะรู้มาบ้างว่าเรื่องอย่างนั้นระหว่างผู้ชายกับผู้ชายมีวิธีการอย่างไร เพราะตั้งแต่สารภาพรักกับหมื่นฟ้า พันลี้เอาแต่พูดเรื่องอย่างว่ากรอกหูเขาตลอดเวลาเรียนอยู่ในคลาส  แถมยังชอบสอนวิธีมัดใจหมื่นฟ้าให้ด้วย แต่เพราะที่รักไม่ใช่พวกหมกมุ่นและสนใจเรื่องนี้จึงปล่อยผ่านไป เขาไม่รู้ว่าการควบคุมอารมณ์ความใคร่ของตัวเองมันยากแค่ไหน เพราะที่รักไม่เคยเกิดอารมณ์อย่างนั้นเลย


แต่ที่รักคิดว่า


มันคงยากพอ ๆ กับที่เขาห้ามตัวเองไม่ให้จุ๊บหมื่นฟ้า


ไม่สิต้องยากกว่าล้านเท่าแน่  ๆ เลย


พี่ฟ้า…”


ครับ ?”


มันยากมากเลยใช่ไหมครับ ?”


“…”


กว่าพี่ฟ้าจะทำให้ลูกชายสงบได้


ถ้าเป็นแต่ก่อนจะยากมาก พี่ฟ้าไม่ทนหรอกครับ ใครเป็นคนทำให้ตื่นคนนั้นก็ต้องทำให้มันสงบ


“…” ฮือออ….ไอ้ลูกหมาอ้วนโดนกินแน่ ๆ เลย


แต่ตอนนี้มันง่ายเพราะเป็นที่รัก


“…”


หมื่นฟ้ากดจมูกหอมที่แก้มเขา  กับที่รักทุกอย่างต้องใช้เวลา


พี่ฟ้าของหนูที่รักพูดแล้วเอามือหนามาหอม


พี่ฟ้าของหนูรักหนูหลงหนูจะแย่แล้วครับ

                

               ที่รักอมยิ้มแล้วใช้มือลูบที่ท่อนแขนหนาเบา ๆ พลางคิดว่าไม่เพียงแค่หมื่นฟ้าคนเดียวที่รักและหลงกันจะแย่ เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากเจ้าตัวเลย ที่รักรู้ดีว่าไม่ใช่แค่ความรักที่เรามีให้กันเท่านั้น ทว่าเราเป็นยิ่งกว่ารักของกันและกัน


เราเป็นทุก ๆ อย่างของกันและกัน


ครืด ~

                

               ที่รักกำลังจะล้วงหยิบโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกง ทว่าหมื่นฟ้าใช้มือล้วงหยิบออกมาให้ก่อน พอเห็นชื่อ ปลายสายที่ระบุบนหน้าจอก็ทำให้เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


หมื่นฟ้ากดริมฝีปากลงบนหัวไหล่เขา ก่อนเอ่ย หมดเวลาแล้วใช่ไหมครับ ?”


ครับ พี่เบบโทรมาตามแล้ว


รับสายเบบก่อนสิครับ


ที่รักพยักหน้ารับแล้วกดรับสาย เดี๋ยวรักลงไปครับ พี่เบบ


[โอเค ฉันจอดรออยู่ที่ลานจอดรถหน้าคอนโดนะ]


ค้าบ…”


[รัก…]


ครับ พี่เบบ ?”


[เมื่อกี้แม่โทรมาว่าพรุ่งนี้ให้ชวนฟ้ามากินข้าวที่บ้านหน่อยช่วงเย็นนะ เพราะพ่อกลับตอนบ่าย]


ได้ครับ


[โอเค รีบลงมานะ]


ค้าบ…”

                

               ที่รักกดวางสายแล้วพลิกตัวหันไปหาคนข้างกาย หมื่นฟ้าส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้เขาแล้วกดจมูกหอมหน้าผากเขาฟอดใหญ่ ที่รักยอมรับว่ายังคิดถึงหมื่นฟ้าอยู่ เขาใช้มือทั้งสองข้างจับประคองใบหน้าเจ้าตัวไว้แล้วจุ๊บที่ริมปากอิ่ม


จุ๊บ


รักคิดถึงพี่ฟ้า


“…”


ที่รักไม่รอให้อีกฝ่ายตอบก็จุ๊บอีกครั้ง


จุ๊บ


รักรักพี่ฟ้า


“…”


ที่รักทำแบบเดิมอีก


จุ๊บ


รักหลงพี่ฟ้า


“…”


จุ๊บ


รักคิดถึงพี่ฟ้า


“…”


จุ๊บ

                

               หมื่นฟ้าหัวเราะออกมาแล้วจุ๊บเขากลับบ้าง เจ้าตัวใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยที่ข้างแก้มเขาเบา ๆ พลางมองเขาด้วยสายตาเหมือนตอนที่ถอนจูบออก


พี่ฟ้าคิดถึงหนูมากเหมือนกันครับ


ตอนนี้รักต้องกลับแล้วครับ


เดี๋ยวพี่ฟ้าขอไปใส่เสื้อก่อนนะครับ พี่ฟ้าจะลงไปส่งที่รัก


โอเคค้าบ…”

                

               คนตัวโตหอมแก้มเขาอีกครั้งก่อนจะลุกออกไป ที่รักหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแม่ฝากชวนหมื่นฟ้าไปกินข้าวที่บ้านพรุ่งนี้ เขาจึงเดินไปเปิดประตูห้องนอนของหมื่นฟ้า คนตัวโตที่กำลังสวมเสื้อยืดแบบง่าย ๆ หันมามองกันก่อนเอ่ยถาม


เบบโทรมาเร่งเหรอครับ ?”


เปล่าครับเมื่อกี้พี่เบบบอกว่าแม่ฝากชวนพี่ฟ้าไปกินข้าวที่บ้านครับ


“…”


ตอนเย็นนะครับพี่ฟ้า เพราะพ่อกลับตอนบ่าย


ได้ครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าเข้าไปนะครับ


พรุ่งนี้พี่ฟ้าไม่เปิดร้านเหรอครับ ?”

                

               หมื่นฟ้าเดินมาหาเขาที่หน้าประตู เจ้าตัวโน้มหน้าเข้ามาใกล้เขาก่อนจะใช้ฟันคมงับที่ปลายจมูกเขา พอเขาถอยหลังหนีเจ้าตัวก็วาดแขนรั้งเอวเขาไว้แล้วหัวเราะชอบใจ


พี่ฟ้าชอบแกล้งรักอยู่เรื่อยเลย


หึ ๆ หมื่นฟ้าหอมแก้มเขาอีกครั้ง ก่อนเอ่ย พรุ่งนี้พี่ฟ้าเปิดร้านครับ แต่ฝากให้เรียวดูแทนได้


โอเคครับ…”


เดี๋ยวพี่ฟ้าไปส่งนะครับ เบบคงรอนานแล้ว

                

               ที่รักพยักหน้ารับแล้วเดินออกมาจากห้องพร้อมกับหมื่นฟ้า เจ้าตัวพาเขามาส่งที่รถ หมื่นฟ้าคุยกับพี่เบบพี่ดอมนิดหน่อยก่อนจะบอกลา ที่รักที่นั่งอยู่ข้างหลังลดกระจกลงเพื่อโบกมือให้หมื่นฟ้า


บ๊ายบายครับ พี่ฟ้า


ครับ…”


เพราะที่รักเอามือทั้งสองข้างเกาะไว้ที่ขอบกระจก หมื่นฟ้าจึงโน้มหน้าลงมาจุ๊บที่หน้าผากอีกทีก่อนจากกัน ที่รักส่งยิ้มหวานให้คนตัวโต


เดี๋ยวพี่ฟ้าโทรหานะครับ


ค้าบ…”

                

               ที่รักโบกมือลาอีกครั้งก่อนจะเลื่อนกระจกขึ้น เขามองหมื่นฟ้าที่ยืนส่งจนรถเคลื่อนออกจากคอนโด ที่รักล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงเพื่อเปลี่ยนชื่อไลน์ตัวเองและส่งข้อความหาใครบางคน


ท้องฟ้าของที่รัก : รักคิดถึงพี่ฟ้าอีกแล้วครับ


ข้อความของเขาถูกเปิดอ่านด้วยความรวดเร็ว


ที่รักของท้องฟ้า : พี่ฟ้าคิดถึงที่รักตลอดเวลาเลยครับ


ท้องฟ้าของที่รักที่รักของท้องฟ้า


: )


#กี่หมื่นฟ้า


               หมื่นฟ้าที่กำลังพับแขนเสื้อเชิ้ตอยู่เอียงข้อมือเล็กน้อยเพื่อดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ วันนี้เขามีนัดกินข้าวกับครอบครัว นิรันดร์ คุณเขาโทรมาเตือนด้วยความตื่นเต้นตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว จนถึงตอนนี้ที่โทรศัพท์เขาส่งเสียงแจ้งเตือน จากไลน์ไม่หยุดเพราะมีใครบางคนรัวข้อความมาหา


ท้องฟ้าของที่รัก : พี่ฟ้าอยู่ไหนแล้วครับ ?


ท้องฟ้าของที่รัก : พ่อกลับไปแล้วนะครับ


ท้องฟ้าของที่รัก : ทางสะดวกแล้ว....แหะ ๆ


คนที่รัวข้อความมาหาคือ ที่รักของท้องฟ้า

                

               เขากัดริมฝีปากขณะมองหน้าจอโทรศัพท์  หมื่นฟ้าคิดว่าที่รักเป็นคนที่เก่งมาก เพราะเจ้าตัวสามารถทำให้เขารู้สึกหมั่นเขี้ยวได้เพียงแค่เห็นตัวอักษร เหมือนที่ทำให้เขาตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น

                

               หมื่นฟ้าคว้าโทรศัพท์มาแล้วกดโทรหาที่รัก เขาแนบโทรศัพท์ไว้กับใบหน้าแล้วใช้ไหล่ช่วยประคองไว้เพราะหมื่นฟ้ายังต้องทำอะไรอีกหลายอย่าง แต่เขาไม่อยากให้คุณเขาต้องรอการตอบกลับนาน ๆ


[พี่ฟ้า ~]


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอเมื่อได้ยินเสียงสดใสของปลายสาย ก่อนเอ่ยตอบ วันนี้จุ๊บพี่ฟ้าหรือยังครับ ?”


[จุ๊บพี่ฟ้านะครับ]


พี่ฟ้ากำลังแต่งตัวอยู่เลยครับ แต่เดี๋ยวก็ออกจากคอนโดแล้ว


[ไม่ต้องแต่งตัวหล่อมากนะครับ]


หมื่นฟ้าอมยิ้มเพราะเดาได้ว่าคุณเขาจะต้องพูดจาน่ารักอีกแน่ ๆ ขอเหตุผลหน่อยครับ ?”


[เพราะเดี๋ยวรักใจละลาย]


หมื่นฟ้าหลุดหัวเราะออกมาขณะพรมน้ำหอมที่คอ ก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างแล้วถือโทรศัพท์เหมือนเดิม หนูไม่ได้ใจละลายทุกวันอยู่แล้วเหรอครับ ?”


หมื่นฟ้าได้ยินเสียงปลายสายหัวเราะคิกคัก


 [รักใจละลายกับพี่ฟ้าวันเว้นวันครับ]


“…”


[เพราะรักต้องให้หัวใจตัวเองได้พักบ้าง]


พี่ฟ้าอยากหอมก้นหนูความจริงเขาอยากกัดก้นคนน่าหมั่นเขี้ยวมากกว่า ยิ่งที่รักทำตัวน่ารัก หมื่นฟ้ายิ่งอยากฟัดให้คนตัวเล็กสลบคาอก แต่เพราะเป็นที่รักเลยได้เพียงแค่คิดเท่านั้น


[หนูไม่ให้หอมหรอก]


หึ ๆ


[พี่ฟ้ารีบมานะครับ วันนี้แม่ทำของโปรดของพี่ฟ้าทั้งหมดเลย ไม่มีของรักสักอย่าง]


“…”


[สงสัยรักจะเป็นลูกหมาอ้วนที่หัวเน่าแล้ว เพราะทุกคนสนใจแต่พี่ฟ้า]


ที่รักน้อยใจเหรอครับ ?”


[ไม่ครับ รักดีใจแต่รักแค่แกล้งน้อยใจ เผื่อคนแถวนี้จะโอ๋บ้าง]


หมื่นฟ้าหัวเราะ ก่อนเอ่ย หอมหัวเน่า ๆ นะครับ


เสียงหัวเราะของคุณเขาทำให้หมื่นฟ้าเดาได้ว่าเจ้าตัวคงหัวเราะจนตาหยี


[รักไม่กวนพี่ฟ้าแล้วครับ พี่ฟ้าจะได้รีบแต่งตัวแล้วมาหารักที่บ้าน]


ครับผม…”


[ค้าบ…]


หนูจุ๊บพี่ฟ้าก่อนวางสายด้วยค่ะ


[จุ๊บ]


เสียงจุ๊บของที่รักทำให้เขายิ้มได้เสมอ

                

               หลังจากวางสายหมื่นฟ้าจึงรีบแต่งตัวเพื่อจะได้ไปถึงบ้าน นิรันดร์ ตรงตามเวลานัด วันนี้เขาเลือกขับเบนซ์สปอร์ตคันที่ใช้เป็นประจำไปเพราะมันคล่องตัวกว่าคันอื่น

                

               หมื่นฟ้าใช้นิ้วเคาะพวงมาลัยขณะรอรถติดไฟแดง เขาลอบมองเวลาที่นาฬิกาเป็นระยะ ช่วงเย็นแบบนี้การจราจรแถวคอนโดเขาจะติดเป็นพิเศษ แม้หมื่นฟ้าจะเผื่อเวลาโดยการออกมาก่อนเวลานัดสองชั่วโมง ทว่ารถยังติดมากจนเริ่มรู้สึกหงุดหงิด


ครืด ~

                

หมื่นฟ้าละสายตาจากท้องถนนข้างหน้าเพื่อมองโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างกาย ชื่อที่ระบุอยู่บนหน้าจอทำให้เขาเผยยิ้มออกมา


ที่รักของผม


ที่รักครับ


[ค้าบคุณท้องฟ้า]


รถติดมากเลยครับ แต่พี่ฟ้าคิดว่าจะไปทางลัด สักครึ่งชั่วโมงน่าจะถึงครับ


[รักจะโทรมาบอกว่าไม่ต้องรีบนะครับ เพราะรัก พี่เบบ พี่ดอม ออกมาซื้อผลไม้ที่ซูเปอร์ให้แม่ครับ]


อ๋อ…”


[แต่ถ้าพี่ฟ้าถึงบ้านก่อนรัก พี่ฟ้าเปิดประตูเข้าไปได้เลยนะครับ แม่กับปู่อยู่ในบ้านครับ]


ครับผม


[ค้าบ…]

                

               หลังจากวางสายจากคุณเขา หมื่นฟ้าที่เพิ่งขับรถพ้นไฟแดงก็รีบเปลี่ยนเส้นทางทันที เขาเลือกใช้เส้นทางลัดเพื่อจะได้ถึงบ้านของที่รักให้เร็วที่สุด ขืนยังไปเส้นทางเดิมนี้คุณแม่และคุณปู่คงต้องรอนานแน่ ๆ

                

               และเป็นอย่างที่คาดไว้เพราะหมื่นฟ้าใช้เวลาเพียงแค่สามสิบนาทีก็ถึงบ้านที่รัก หมื่นฟ้าเดาว่าทั้งสามคนยังกลับมาไม่ถึงบ้านเพราะไม่มีรถของดอมจอดอยู่บริเวณหน้าบ้าน เขาจึงลงจากรถแล้วเปิดประตูเข้าไปในบ้านเอง หมื่นฟ้าเดินเข้ามาภายในบ้านแล้วกวาดสายตามองหาคุณแม่กับคุณปู่ ทว่าไม่มีใครอยู่บริเวณกลางบ้านเลย  

                

               ตอนเมื่อครั้งมางานวันเกิดคุณปู่ หมื่นฟ้าจำได้ว่าคุณเขาบอกว่าคุณแม่จะชอบอยู่ในครัว เขาจึงเดินเข้าไปในครัวแล้วก็เจอคุณแม่จริง ๆ หมื่นฟ้าไม่กล้าเอ่ยเรียกคุณแม่ที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดจานอาหารเพราะกลัวท่านจะตกใจ เขายืนมองอยู่เงียบ ๆ จนคุณแม่หันมาเห็นเขาเอง


อ้าว ฟ้า…”


สวัสดีครับ คุณป้า


สวัสดีจ้ะแต่เอ๊ะ ! แม่ว่าไม่น่าจะใช่ป้าแล้วนะ


“…”


ฟ้าเรียกแม่ก็ได้จ้ะ แม่ไม่ว่าหรอก


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ ก่อนเอ่ย ครับ คุณแม่


ที่เจ้ารักมาอวดว่าฟ้าเป็นคนสุภาพคงไม่เกินจริงไปแล้วแหละสุภาพจริง ๆ ด้วยจ้ะ


“…” หมื่นฟ้าอมยิ้มเมื่อคิดภาพคนตัวเล็กเล่าเรื่องของเขาให้คนในบ้านฟัง เจ้าตัวจะต้องพูดเจื้อยแจ้วไม่ยอมหยุดแน่ ๆ


ฟ้าเจอปู่หรือยังลูก ? ปู่ถามหาฟ้ากับรักตั้งแต่เช้าแล้ว


ยังเลยครับคุณแม่ฟ้าเดินเข้ามาในบ้านก็ยังไม่เห็นคุณปู่ครับ


สงสัยจะพาหมูกรอบไปวิ่งเล่นที่สวนหลังบ้านจ้ะ ฟ้าไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนก็ได้นะลูก ในครัวมันร้อน


ครับ คุณแม่

                

               หมื่นฟ้าเดินออกมารอที่ห้องนั่งเล่นตามที่แม่แนะนำ เขานั่งรอคุณปู่ได้สักพักก็ลุกขึ้นไปเดินดูรูปของเด็กชาย รัก  นิรันดร์ วัยเด็กที่ตั้งอยู่ในตู้โชว์ หมื่นฟ้าหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นรูปเด็กผู้ชายตัวเล็กที่ยืนกอดอกใส่แว่นกันแดดสีดำแล้วยกยิ้มมุมปากและมีพี่สาวที่ยืนกอดคอเจ้าตัวอยู่


ทะเล้นแต่เด็กเลย

                

                    พอเลื่อนสายตาถัดไปก็เห็นป้ายหินอ่อนที่ประทับรอยเท้าเล็ก ๆ สีทอง หมื่นฟ้าก้าวเข้าไปใกล้อีกหน่อยเพื่ออ่านชื่อที่ระบุอยู่บนป้ายหินอ่อน


อันแรกเป็นของ เด็กหญิง พาฝัน นิรันดร์


อันที่สองเป็นของ เด็กชาย รัก นิรันดร์

                

               ถ้าให้เขาเดาชื่อของสองพี่น้องคงหมายถึง พาฝันดีตลอดไปและอยู่ในดินแดนแห่งความรักตลอดกาล แต่นั่นเป็นเพียงแค่การคาดเดาของเขาเท่านั้น หากอยากจะรู้ความหมายของชื่อจริง ๆ คงต้องถามคนที่ตั้งให้ ซึ่งเขาคิดว่าน่าจะเป็นคุณปู่


ตุบ !

                

               หมื่นฟ้าละสายตาจากป้ายหินอ่อนเพื่อหันไปมองทางต้นเสียง เขาได้ยินเสียงเหมือนมีบางอย่างกระทบเข้าที่ประตูกระจกอย่างแรง สิ่งที่เห็นคือลูกหมาตัวอ้วนกลมของคุณเขาที่วิ่งเข้ามาหา คงเพราะหมื่นฟ้าปิดประตูไม่สนิทถึงทำให้หมูกรอบวิ่งแทรกผ่านเข้ามาในช่องว่างที่เปิดแง้มอยู่


หมูกรอบทำท่าเหมือนจะหมอบลงที่เท้าเขา พอหมื่นฟ้าโน้มตัวลงไปเพื่ออุ้ม หมูกรอบก็วิ่งหนีไปที่ประตูแทน เขาขมวดคิ้วขณะมองปฏิกิริยาแปลก ๆ ของมัน หางของหมูกรอบลู่ลงพร้อมสั่นระริก ลูกหมาตัวกลมวิ่งมาหาเขาอีกรอบแล้ววิ่งกลับไปที่ประตู ดวงตากลมโตสีดำจ้องมองเขาคล้ายอยากให้วิ่งตาม


หมูกรอบ มาหาพี่ฟ้าเร็วครับ

                

               คราวนี้หมูกรอบไม่สนใจเขาแล้ว มันวิ่งหายออกไปจากบ้าน หมื่นฟ้ารู้สึกสังหรณ์แปลก ๆ จึงเดินตามหมูกรอบออกไป ระหว่างทางที่จะทะลุไปที่สวนหลังบ้านเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าคุณแม่บอกว่าคุณปู่คงพาหมูกรอบไปวิ่งเล่นที่สวนหลังบ้าน หมื่นฟ้าไม่รอช้ารีบสาวเท้าเดินให้เร็วกว่าเดิมพลางภาวนาไม่ให้เกิดเรื่องไม่ดี


คุณปู่ !!!”

                

               ทว่าคำภาวนาไม่เป็นผล หมื่นฟ้าร้องเรียกคุณปู่ที่นอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่ข้างกระถางต้นไม้ เขารีบเข้าไปประคองคุณปู่ไว้ หมื่นฟ้าใช้แขนข้างหนึ่งรองต้นคอคุณปู่ไว้แล้วใช้มืออีกข้างตบที่ข้างแก้มคุณปู่เบาๆ เพื่อเรียกสติ แต่คนที่มีเลือดอาบครึ่งใบหน้าไม่ตอบสนองเลย หมูกรอบเอาแต่วิ่งวนอยู่รอบ ๆ ตัวเขาและคุณปู่


คุณปู่ ! คุณปู่ได้ยินฟ้าไหมครับ ?”

                

               ตอนนี้เหมือนหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ หมื่นฟ้ากวาดสายตามองไปโดยรอบก่อนจะตั้งสติ เขาใช้มือปาดบริเวณที่มีเลือดไหลออกมามากที่สุดถึงได้เห็นรอยแผลขนาดใหญ่พอสมควร แต่เพราะเลือดที่ออกเยอะจนเกิดไปจึงไม่รู้ว่าบาดแผลนั้นลึกมากแค่ไหน

                

               เมื่อเห็นบาดแผลบวกกับอาการของคุณปู่แล้วหมื่นฟ้าจึงพยุงคุณปู่ให้ลุกขึ้นนั่งเพื่อจะได้เอาขึ้นขี่หลัง แต่คนตรงหน้าที่หมดสติในตอนแรกค่อย ๆ ปรือตาขึ้น


คุณปู่คุณปู่อย่าหลับนะครับ


หมื่นฟ้า…”


ฟ้าจะพาคุณปู่ไปโรงพยาบาล


“…”


หมื่นฟ้าใช้มือแตะเบา ๆ ที่ข้างแก้มของคนที่กำลังจะหมดสติอีกครั้ง คุณปู่ฝืนตัวเองหน่อยนะครับ

                

               ในตอนที่เปลือกตาสีเข้มปิดลงอีกครั้ง หมื่นฟ้าที่ไม่เคยกลัวอะไรมาก่อนปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำ เขากลัวการหลับของคุณปู่ครั้งนี้จะยาวนานกว่าทุกครั้ง เพราะความกลัวจึงทำให้หมื่นฟ้ารีบเอาคุณปู่ขึ้นหลังด้วยความทุลักทุเล


คุณแม่ครับ !!”


“…”


คุณแม่ !! ออกมาช่วยฟ้าหน่อยครับ

                

               หมื่นฟ้ารู้ว่าตอนนี้ตัวเองทุรนทุรายมากแค่ไหน นั่นคงเป็นเพราะเขาคิดถึงตอนที่คุณปู่ยอมรับให้เขาเป็นหลานอีกคน คิดถึงตอนที่รอยยิ้มแบบอากงปรากฏบนใบหน้าท่าน


คุณพ่อ !!”


คุณแม่ช่วยฟ้าหน่อยครับ…”

                

               เขาร้องขอความช่วยเหลือจากคุณแม่ทันทีที่ท่านปรากฏตัว คุณแม่ดูเหมือนจะตกใจจนขาดสติไปชั่วขณะหนึ่ง แต่โดนเสียงร้องขอของเขาช่วยดึงสติกลับมา


คุณแม่ช่วยประคองคุณปู่ให้ขึ้นหลังฟ้าหน่อยครับ


จ้ะ ๆ

                

               เพราะคุณปู่ตัวสูงใหญ่พอสมควรเขาจึงไม่สามารถอุ้มได้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือการให้คุณปู่ขี่หลังเท่านั้น พอคุณแม่ช่วยจับประคองให้คนหมดสติขึ้นหลังเรียบร้อยแล้ว หมื่นฟ้าก็พาคุณปู่ออกมาจากบ้านเพื่อมาที่รถ โดยมีคุณแม่วิ่งตามมาด้วย


คุณแม่ช่วยล้วงเอากุญแจในกระเป๋ากางเกงด้านซ้ายให้ฟ้าหน่อยครับ


จ้ะ ๆมือเรียวสั่นระริกพลางล้วงหากุญแจให้เขา แต่ยิ่งรีบเหมือนยิ่งช้าเพราะคุณแม่หากุญแจไม่เจอสักที


คุณแม่ใจเย็น ๆ นะครับ


จะ จ้ะ…” คุณแม่ตอบด้วยเสียงสั่นเครือก่อนจะปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา ท่านหยิบเอากุญแจรถออกมาจนได้แล้วช่วยเปิดรถให้เขา

                

               หมื่นฟ้าค่อย ๆ ปล่อยคุณปู่ลงเพื่อให้เท้าแตะพื้นโดยมีคุณแม่ช่วยประคองหลังให้อยู่ ก่อนจะพาคนหมดสติเข้าไปนั่งในรถ หมื่นฟ้าปิดประตูแล้วหันไปมองคุณแม่ที่กำลังปาดน้ำตาอยู่


รถฟ้านั่งได้แค่สองคน…”


ฟ้ารีบพาปู่ไปหาหมอให้เร็วที่สุดนะลูก ไม่ต้องเป็นห่วงแม่ เดี๋ยวแม่จะโทรหาเบบ


ครับ

                

               หมื่นฟ้าตอบรับแล้ววิ่งอ้อมมาฝั่งคนขับ ทันทีที่ขึ้นรถหมื่นฟ้าก็หันไปดูอาการของคุณปู่ก่อน เมื่อรู้ว่าท่านยังคงหายใจอยู่จึงเคลื่อนรถออกมาด้วยความรวดเร็ว แม้จะมีหลายความรู้สึกถาโถมเข้ามาจนเหมือนจะทำให้สติเขาแตกกระเจิง แต่หมื่นฟ้าพยายามควบคุมอารมณ์ ความรู้สึกที่อ่อนไหวของตัวเองไว้ให้ดีที่สุด


เขาละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยไปกุมมือคุณปู่ไว้ ก่อนเอ่ย ฟ้าเพิ่งเป็นหลานคุณปู่ไม่ถึงเดือนเลยคุณปู่ต้องอยู่กับฟ้าก่อนนะครับ


“…”


ได้โปรดอยู่เป็นกำลังใจให้เราสองคนก่อนนะครับ


คำขอของหมื่นฟ้า


ที่หวังให้คุณปู่รับรู้


#กี่หมื่นฟ้า

                

               หมื่นฟ้าเพิ่งส่งคุณปู่เข้าห้องฉุกเฉินไปเมื่อไม่นาน เขาเดินไปมาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ เวลามีใครเปิดประตูห้องฉุกเฉินออกมาหมื่นฟ้าจะรีบพุ่งตัวเข้าหาทันที ทว่าคำตอบที่ได้รับจากพยาบาลคือให้รอก่อน คุณหมอกำลังตรวจอาการอยู่


เขาก้มหน้ามองคราบเลือดที่เปื้อนอยู่บนเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเอง หมื่นฟ้าถอนหายใจออกมาก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาเพื่อโทรหาที่รัก


พี่ฟ้า…”

                

               ทว่าเสียงเรียกอันคุ้นเคยทำให้เขาต้องหลับตาลงเพื่อข่มใจก่อนจะหันไปหาคนตัวเล็ก สิ่งที่ทำให้หมื่นฟ้ารู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจคือสีหน้าเรียบนิ่งของที่รัก เจ้าตัวไม่แสดงอาการตกใจหรือร้องไห้เลยสักนิด เขารู้ว่าที่รักพยายามเข้มแข็งเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจให้แม่และพี่สาวที่ร้องไห้อยู่

                

               ดอมเคยเล่าให้เขาฟังว่าเบบเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมาก มันถึงอยากให้เบบเป็นแม่ของลูก หากเกิดอะไรขึ้นกะทันหันที่ทำให้มันต้องจากไปก่อน ดอมมั่นใจว่าเบบจะเข้มแข็งแล้วเลี้ยงลูกต่อได้โดยไม่มีมัน ทว่าตอนนี้คนที่เข้มแข็งมากกลับร้องไห้ เรื่องนี้คงหนักเกินไปจนครอบครัวนิรันดร์รับไม่ไหว

                

               แต่คนดีคนเดิมของเขากลับไม่เสียน้ำตาสักหยด เจ้าตัวเดินไปยืนที่หน้าประตูห้องฉุกเฉินก่อนจะใช้มือข้างหนึ่ง ลูบเบา ๆ ที่กระจกทึบแสง และคำพูดของที่รักที่เอ่ยออกมาทำให้หมื่นฟ้ารู้สึกใจจะขาด


รักรู้ว่าปู่เก่งเหมือนรัก…” ที่รักยิ้มบาง รักรอปู่อยู่ข้างนอกนะครับ

                

               ที่รักเดินไปกอดพี่สาวกับแม่ไว้แน่น เขามองคนตัวเล็กที่แสนเข้มแข็ง หมื่นฟ้าคิดว่าเขาจะต้องคอยอยู่ปลอบใจหัวใจที่บอบช้ำของที่รัก แต่สิ่งที่เขาเห็นตอนนี้ผิดไปจากที่เขาคิด ที่รักของเขาเข้มแข็งกว่าที่คิดไว้มากจริง ๆ


กูไม่น่าแวะซื้อของต่อเลย


อย่าโทษตัวเองหมื่นฟ้าเอ่ยแล้วตบไหล่เพื่อนเพื่อปลอบใจ ดวงตาของไอ้ดอมแดงก่ำ มันผูกพันกับทุกคนในครอบครัว   นิรันดร์ ไม่แปลกที่มันจะเสียใจขนาดนี้


ฟ้าฮึกปู่เข้าไปนานหรือยัง ?” เบบเดินมาถามเขาด้วยเสียงสะอึกสะอื้น


ยี่สิบนาทีแล้ว


คุณปู่ต้องไม่เป็นอะไรค่ะ

                

               หมื่นฟ้ายืนมองดอมที่เข้าไปกอดปลอบแฟนตัวเอง เขาไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน หมื่นฟ้ารู้สึกเหมือนเข็มนาฬิกาที่เดินบอกเวลาที่เพิ่มมากขึ้นกดบีบหัวใจตลอดเวลา


พี่ฟ้า…”


ครับ


ที่รักไม่พูดอะไร เจ้าตัวสวมกอดเขาไว้แล้วซบใบหน้าลงที่หน้าอก หมื่นฟ้าพยักหน้ารับรู้แล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้น เขาหวังให้คนตัวเล็กระบายความรู้สึกออกมาเป็นน้ำตา เจ้าตัวจะได้สบายใจขึ้นบ้าง แต่กลับไม่มีน้ำตาสักหยดที่ซึมผ่านเนื้อผ้า หมื่นฟ้าลูบหัวที่รักเบา ๆ ก่อนเอ่ย


พี่ฟ้ารู้แล้วครับพี่ฟ้าเข้าใจที่รักครับ


“…”

                

               หมื่นฟ้ารู้และเข้าใจอย่างที่พูดจริง ๆ เจ้าตัวพยายามเข้มแข็งเพื่อทุกคน เขาไม่ควรพูดปลอบโยนเพราะจะทำให้ความพยายามของที่รักสูญเปล่า เพราะความเข้มแข็งที่มีอยู่อาจจะมลายหายไปในพริบตา สิ่งเดียวที่ทำได้คือกอดให้แน่นเพื่อเพิ่มพลังใจให้คุณเขาเข้มแข็งมากกว่าเดิม


อีกคำขอของหมื่นฟ้า


ขอให้คุณเขาเข้มแข็งได้เท่าที่ต้องการ


และขอให้ทุกครั้งที่คุณเขาอ่อนแอ


พี่ฟ้าจะอยู่ตรงนี้กับที่รักไม่ไปไหนเด็ดขาด


“…”


 มีท้องฟ้าผืนนี้โอบอุ้มไว้เสมอ


#กี่หมื่นฟ้า

                

                    หลังจากรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินได้สักพัก คุณพ่อของที่รักก็มาที่โรงพยาบาล คงเพราะตอนนี้สถานการณ์ไม่เอื้อให้ท่านคิดมากเรื่องเขากับที่รัก คุณพ่อเลยไม่ได้สนใจเราสองคนที่นั่งอยู่ด้วยกัน ท่านเดินไปหาคุณแม่เพื่อถามไถ่อาการคุณปู่ เมื่อสักครู่มีพยาบาลออกมาสอบถามเรื่องโรคประจำตัวของคุณปู่นิดหน่อย ก่อนจะเชิญคุณแม่เข้าไปคุยกับหมอ


แกร๊ก

                

                   เสียงประตูห้องฉุกเฉินเรียกความสนใจจากเราทุกคนได้เป็นอย่างดี หมื่นฟ้าจูงมือที่รักไปที่หน้าประตูพร้อมกับคนอื่น คุณหมอที่เพิ่งออกมาส่งยิ้มให้พวกเราทุกคนก่อนเอ่ย


ตอนนี้คนไข้รู้สึกตัวแล้วนะคะ


“…”


หมอได้ทำการเย็บแผลบริเวณหน้าผากให้แล้วค่ะ แล้วก็จะพาคนไข้ไปเอกซเรย์สมองเพื่อดูว่ามีอาการผิดปกติไหม


“…”


แต่หมอคิดว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วค่ะ


ขอบคุณมากนะครับ คุณหมอ


จากที่หมอสอบถามญาติมา คนไข้ไม่มีโรคประจำตัวเลย แต่เนื่องจากคนไข้อายุเยอะมากแล้ว อาจจะเกิดอาการวูบหรือเป็นลมแบบนี้ได้ค่ะ


“…”


เดี๋ยวคืนนี้หมอจะให้คนไข้นอนที่โรงพยาบาลก่อน พรุ่งนี้หมอจะเข้าไปตรวจดูอาการอีกครั้ง แล้วอาจจะให้ตรวจร่างกายอย่างละเอียดก่อนออกจากโรงพยาบาลนะคะ


ได้ครับ คุณหมอ


เดี๋ยวอีกสักพักพยาบาลจะพาคนไข้ย้ายไปนอนที่ห้องพิเศษตามที่ญาติเลือกไว้นะคะ


ครับ คุณหมอขอบคุณมากเลยนะครับ


ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าญาติไม่มีอะไรจะสอบถามเพิ่มเติมแล้ว หมอขอตัวก่อนนะคะ

                

หมื่นฟ้าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กที่ก้มหน้าเม้มริมฝีปากอยู่ เขารู้ในทันทีว่าหมดเวลาเข้มแข็งของที่รักแล้ว


คืนนี้ใครจะอยู่เฝ้าปู่จ๊ะ คืนแรกให้แม่กับพ่ออยู่เฝ้าก่อนดีไหม ?”


ที่รักรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนเอ่ย รักขออยู่เฝ้าปู่ได้ไหมครับ ?”

                

               เขามองคุณแม่สลับกับคุณพ่อ หมื่นฟ้าเดาว่าพ่อคงไม่อนุญาตให้ที่รักเฝ้าคุณปู่แน่ ๆ เพราะกลัวเขาจะอยู่ด้วย เขาหันมองคนตัวเล็กที่แสดงสีหน้าเป็นกังวลอยู่


หาคนอยู่เป็นเพื่อนด้วยแล้วกัน รักอยู่คนเดียวพ่ออดเป็นห่วงไม่ได้

                

               หมื่นฟ้าละสายตาจากที่รักเพื่อหันมามองคุณพ่อ เจ้าตัวสบตาเขาอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยปากชวนคุณแม่กลับบ้าน ส่วนเบบกับดอมอยากจะอยู่ดูอาการปู่ต่อ แต่ที่รักก็บอกให้เบบกลับไปพักก่อนเพราะตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว และอีกอย่างคือเบบร้องไห้หนักจนมีอาการปวดหัวมาก


พี่เบบเชื่อรักสิครับ กลับไปพักเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่ ถ้าเป็นห่วงมาก ๆ ก็โทรมาถามอาการจากรักก็ได้


เบบพยักหน้ารับ ก่อนเอ่ย ฟ้าฝากรักกับปู่ด้วยนะ


อือเดี๋ยวเราดูแลรักกับปู่ให้


มึงเอาเสื้อใหม่ไหม ?...เดี๋ยวกูไปเอาเสื้อที่คอนโดให้


ไม่เป็นไร แค่คืนเดียวมันไม่ได้เลอะอะไรมาก

                

               หมื่นฟ้ารู้ดีว่าเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองเปื้อนเลือดคุณปู่มากพอสมควร แต่เพราะเขาเกรงใจเพื่อนและไม่สามารถทิ้งให้ที่รักอยู่คนเดียวได้ หมื่นฟ้าคิดว่าแค่นี้เขาสามารถทนได้


ถ้ามึงอยากได้อะไรก็โทรหากูนะ


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ “…”


ฉันกลับก่อนนะ ถ้ามีอะไรต้องรีบโทรหาเลยนะ


ครับ พี่เบบ

                

               หมื่นฟ้ายืนมองดอมกับเบบเดินออกไปจากบริเวณหน้าห้องฉุกเฉิน ก่อนจะหันมาหาคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างกาย   ที่รักทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้คล้ายหมดแรง หมื่นฟ้าจึงนั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าคนที่ฝืนเข้มแข็ง


ที่รักครับ…”


ที่รักเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาเรียวรีที่เคยมีแววตาสดใสตอนนี้มีน้ำสีใสมาเอ่อรอบขอบตา เพียงแค่เจ้าตัวกะพริบตาน้ำตาก็หยดลงที่แก้ม หมื่นฟ้าจ้องมองแพขนตายาวที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา ที่รักร้องไห้สะอึกสะอื้นแล้วโน้มตัวลงมากอดเขาไว้


รักฮึกคิดว่าจะเสียปู่ไปแล้ว

                

               หมื่นฟ้ากอดคนตัวเล็กกลับ เขาหลับตาลงพลางคิดขอบคุณที่ที่รักให้เขาได้อยู่ข้าง  ๆ เจ้าตัวทั้งในตอนที่เข้มแข็งและอ่อนแอ หมื่นฟ้าใช้มือลูบหัวทุยเบา ๆ ก่อนเอ่ย


หัวใจของคุณปู่อยู่ตรงนี้คุณปู่ทิ้งหัวใจดวงน้อย ๆ ของตัวเองไม่ได้หรอกครับ


พี่ฟ้าฮึกที่รักพยายามกลั้นก้อนสะอื้น แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ออกมาขณะพูดกับเขา ขอบคุณนะครับ


“…”


ขอบคุณที่พาหัวใจของรักมาส่งโรงพยาบาล

                

               ประโยคคำพูดของที่รักทำให้หมื่นฟ้ารู้สึกจุกแน่นที่หน้าอก หากเขาพาคุณปู่มาส่งไม่ทันเวลา ที่รักคงจะหัวใจแตกสลาย หมื่นฟ้าพยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนเจ้าตัวผละกอดออก ที่รักยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ ปลายจมูกโด่งรั้นและริมฝีปากบางที่เขาชอบมองตอนนี้ขึ้นสีแดงจัดเพราะเจ้าตัวร้องไห้อย่างหนัก หมื่นฟ้าเคลื่อนมือไปช่วยเช็ดคราบน้ำตาที่เปื้อนอยู่บนแก้มขาว


พี่ฟ้าเคยคิดว่าถ้าวันหนึ่งพี่ฟ้าเห็นน้ำตาที่รัก พี่ฟ้าจะรู้สึกยังไง ?”


“…”


วันนี้พี่ฟ้ารู้แล้วครับว่ามันรู้สึกยังไง


“…”


“…พี่ฟ้ารู้สึกเหมือนท้องฟ้ากำลังพังทลายเลยครับ


“…”


คุณท้องทะเลของพี่ฟ้าไม่เหมาะกับน้ำตาเลย

                

               หมื่นฟ้าส่งยิ้มให้คุณเขา เจ้าตัวยิ้มออกมาทั้งน้ำตาก่อนจะพยักหน้ารับแล้วโน้มตัวลงมากอดเขาไว้อีกครั้ง แม้เจ้าตัวจะไม่สามารถห้ามให้ตัวเองหยุดสะอื้นได้ แต่อย่างน้อย  ๆ ที่รักก็หยุดน้ำตาตัวเองได้แล้ว


มีคุณท้องฟ้าอยู่ตรงนี้ทั้งคนคุณท้องทะเลร้องไห้ได้ไม่นานหรอกครับ


หมื่นฟ้ายิ้มก่อนจะกดริมฝีปากกับจมูกลงบนหัวไหล่ของที่รัก ก่อนเอ่ย ต่อจากนี้ขอให้ที่รักของพี่ฟ้ามีแต่รอยยิ้มนะครับ


ผมขอให้


รัก นิรันดร์


มีรอยยิ้มที่เป็นนิรันดร์



#กี่หมื่นฟ้า


ถ้าต้องการอะไรกดปุ่มนี้เรียกพยาบาลได้เลยนะคะ


ครับ ขอบคุณนะครับ

                

               หมื่นฟ้าลากเก้าอี้ไม้ไปวางไว้ที่ข้างเตียงให้คนตัวเล็ก ที่รักโค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นเชิงขอบคุณเขา เจ้าตัวหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเอามือปู่มากุมไว้ หมื่นฟ้ายกนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มกว่าแล้ว ร้านของเขากำลังเปิดเลย หมื่นฟ้าเดินไปหยิบรีโมตปรับเพิ่มอุณหภูมิแอร์เพราะคิดว่ามันเย็นจนเกินไปอาจจะทำให้คุณปู่กับคุณหลานป่วยได้ ก่อนจะเปิดประตูออกมาที่ระเบียงเพื่อโทรหาไอ้เรียว


[ว่าไงไอ้ฟ้า ?]


คืนนี้กูคงไม่ได้เข้าร้าน


[เออ กูรู้แล้ว ไอ้ดอมโทรมาเล่าให้กูฟังแล้ว]


ขอโทษนะมึง


[มึงไม่ต้องขอโทษกูหรอก แค่นี้เอง]


“…”


[แล้วอาการของคุณปู่เป็นยังไงบ้าง ?]


ปลอดภัยแล้ว คุณปู่คงวูบล้มแล้วไปกระแทกอะไรสักอย่าง


[ดีแล้ว ตอนไอ้ดอมโทรมาเล่าให้ฟัง กูใจหายหมดเลย]


“…”


[มันบอกว่าโทรมาบอกก่อนเพราะมึงอาจจะไม่ได้เข้าร้าน กูจะได้เตรียมตัวไว้]


วันนี้ในตารางจองมีลูกค้าวีไอพีเยอะหน่อย มึงไหวนะ


[ไหวดิวะ แค่นี้เอง]


“…”


[มึงไปอยู่เป็นเพื่อนตัวเล็กเถอะ ไม่รู้ตอนนี้ยังเสียขวัญอยู่หรือเปล่า]


คุณเขาเข้มแข็งกว่าที่มึงคิดไว้อีก


[ฮ่า ๆ คนเก่งของกูไง]


กูจะยอมให้มึงพูดแบบนี้หนึ่งวันแลกกับการเฝ้าร้านคนเดียว


[ไอ้เหี้ยคงอิจฉากูน่าดูเลย]


หมื่นฟ้ายกยิ้มมุมปาก ก่อนเอ่ย ไว้เจอกันพรุ่งนี้


[เค]

                

                    หลังจากวางสายหมื่นฟ้าก็กลับเข้าไปในห้อง เขายิ้มบางเมื่อเห็นที่รักกำลังคุยกับคุณปู่อยู่ พอเจ้าตัวเห็นเขาจึงรีบกวักมือเรียกด้วยความดีใจ


คุณปู่ตื่นแล้วครับ พี่ฟ้า


ครับหมื่นฟ้าเดินไปหยุดอยู่ที่ด้านหลังของคนตัวเล็ก เขามองคุณปู่ที่ยังดูมึนงงเล็กน้อย เป็นยังไงบ้างครับ คุณปู่ ?”


ยังมึน ๆ หัวอยู่เลย


ที่รักเงยหน้ามองเขา ก่อนเอ่ย คุณปู่บอกว่าจำเหตุการณ์ไม่ได้เลยครับ ไม่รู้ว่าหน้าผากไปกระแทกกับอะไร


พี่ฟ้าคิดว่าน่าจะเป็นกระถางต้นไม้ครับ เพราะพี่ฟ้าเห็นคุณปู่นอนอยู่ข้าง ๆ กระถางต้นไม้


ปู่ก็คิดแบบนั้น ปู่จำได้ว่าอากาศมันร้อนอบอ้าวตั้งแต่ช่วงบ่าย ทำให้เวียนหัวแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พอตอนเย็นได้เวลาพาเจ้าหมูกรอบออกไปวิ่งเล่นที่สวนหลังบ้าน ปู่ยังเวียนหัวอยู่เล็กน้อย แล้วจู่ ๆ ก็วูบไปเลย


“…”


แต่ปู่จำได้ว่าได้ยินเสียงหมื่นฟ้าเรียก


ตอนนั้นฟ้าไปเจอคุณปู่แล้วครับ


คุณปู่พยักหน้ารับ ก่อนเอ่ย ขอบใจมากนะ หมื่นฟ้า


ไม่เป็นไรครับ คุณปู่


คุณปู่ส่งยิ้มอบอุ่นให้เขา เป็นรอยยิ้มที่คล้ายกับอากง หมื่นฟ้ายังจำความหมายของชื่อ ที่รัก ได้อยู่ใช่ไหม ?”


ได้ครับที่รักแปลว่าผู้เป็นที่รัก


ใช่ผู้เป็นที่รัก


“…”


ปู่ตั้งชื่อจริงให้กับหลานทั้งสองคน เบบชื่อ พาฝัน เพราะปู่อยากให้เด็กผู้หญิงคนนี้นำพาคนที่รักไปสู่ฝันดี ให้คนที่รักเขาและคนที่เขารักได้อยู่ในฝันที่มีความสุขด้วยกันตลอดไป


“…”


แล้วตอนนี้ปู่คิดว่าดอมคงฝันดีเพราะเบบ


“…”


ส่วนเจ้ารัก ปู่ตั้งชื่อจริงให้ว่า รัก เพราะอยากให้เขามอบความรักให้ทุกคน และให้ทุกคนมอบความรักให้เขา


“…”


เมื่อเอาชื่อจริงกับนามสกุลมารวมกัน ความหมายของชื่อ รัก นิรันดร์ จะหมายถึงรักตลอดไป


“…”


ตอนนี้ปู่คิดว่าหมื่นฟ้ามีรักที่เป็นนิรันดร์แล้ว


“…”


ช่วยเป็นท้องฟ้าที่รักของเด็กคนนี้ตลอดไปได้ไหม ?”


ปู่ครับ…” หมื่นฟ้าวางมือลงบนไหล่ของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ ที่รักเคลื่อนมือมาวางทาบไว้บนมือของเขาคล้ายให้กำลังใจ


“…”


ต่อให้มีอีกกี่หมื่นฟ้าผมมั่นใจว่าไม่มีหมื่นฟ้าคนไหนรักที่รักได้เท่าหมื่นฟ้าคนนี้


“…”


“…และผมจะเป็นเพียงหมื่นฟ้าเดียวที่ซื่อสัตย์และมั่นคงกับที่รักครับ


คุณปู่พยักหน้ารับ ขอบใจนะ หมื่นฟ้า


“…”


ปู่จะคอยดูต้นรักของเราเติบโตจนแข็งแรงนะ


ขอบคุณเหมือนกันนะครับ คุณปู่


ที่ยอมอยู่ตามคำขอของผม


#กี่หมื่นฟ้า

                

               หมื่นฟ้าอุ้มคนตัวเล็กที่นั่งฟุบหน้าหลับคาเตียงคุณปู่มานอนที่โซฟาตัวใหญ่ เขาจัดหมอนและท่านอนเพื่อให้คุณเขาได้นอนสบายตัวที่สุด ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงที่ปลายเท้าแล้วเอาขาทั้งสองข้างของเจ้าตัวมาวางทับไว้บนตัก เจ้าตัวจะได้ไม่ต้องงอเข่าเพราะมีเขานั่งอยู่ด้วย หมื่นฟ้ารู้ตัวดีว่าคืนนี้ไม่มีทางจะข่มตานอนได้เพราะเขาจะต้องนอนบนเตียงตัวเองเท่านั้น และอีกเหตุผลคือเป็นห่วงคุณปู่ด้วย เผื่อท่านอยากได้อะไรเพิ่มหรืออยากเข้าห้องน้ำ เขาจะลุกไปหาคุณปู่ได้ทันที

                

               ทว่าคุณปู่นอนหลับสนิทตลอดทั้งคืน หมื่นฟ้าไม่ต้องลุกไปหาคนป่วยเลยสักนิดแต่เขาต้องคอยจับประคองคนตัวเล็กที่นอนดิ้นจนเกือบจะตกโซฟาหลายรอบแล้ว หมื่นฟ้านั่งเฝ้าที่รักจนถึงเช้า พอเจ้าตัวได้นอนเต็มอิ่มตื่นมาก็จะอารมณ์ดีอย่างเช่นตอนนี้


เมื่อคืนพี่ฟ้าหลับสบายไหมครับ ?...รักหลับสบายสุด ๆ ไปเลย


ที่รักหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วยิ้มกว้างจนตาหยี หมื่นฟ้าหลุดยิ้มออกมาเพราะเรือนผมสีดำที่ยุ่งเหยิงหลังจากตื่นนอน เขาเอื้อมมือไปช่วยจัดทรงผมให้เข้าที่แล้วพยักหน้ารับเบา ๆ


แค่ที่รักหลับสบาย พี่ฟ้าก็สบายใจแล้วครับ


เอาใจกันแต่เช้าเลยนะ คุณท้องฟ้า ~”


หึ ๆ หมื่นฟ้าหัวเราะก่อนจะก้มมองเสื้อของตัวเอง เขาคิดว่าจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากมีคนมาเปลี่ยนผลัดเฝ้าคุณปู่ วันนี้ใครจะมาเฝ้าคุณปู่ตอนเช้าครับ ?”


เดี๋ยวรักขอดูโทรศัพท์ก่อนนะครับที่รักล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนเอ่ย พะ พ่อครับ


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับแล้วโน้มหน้าไปกดจมูกหอมหัวทุย พี่ฟ้าคิดว่าพี่ฟ้ากลับก่อนคุณพ่อมาจะดีกว่า


รักก็คิดแบบนั้นครับ พี่ฟ้าจะได้ไม่รู้สึกอึดอัดด้วย

 

หนูอยู่กับคุณปู่สองคนได้ไหมครับ ?”


ได้ครับ ตอนเช้าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร


โอเคครับ ถ้าอย่างนั้นพี่ฟ้าไปก่อนนะครับ


ค้าบ…”


หมื่นฟ้าลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาอยากจะบอกลาคุณปู่ด้วย ทว่าท่านยังคงหลับสนิทอยู่เขาเลยไม่อยากกวน หมื่นฟ้าจึงหันกลับไปหาคนตัวเล็กที่เงยหน้าส่งยิ้มหวานให้เขาอยู่ เขาโน้มตัวลงไปจุ๊บปากที่รักหนึ่งทีก่อนเอ่ย


พี่ฟ้ารักหนูนะ


หนูก็รักพี่ฟ้า

                

               หมื่นฟ้าลูบหัวทุยเบา ๆ ก่อนออกมาจากห้อง เขายกมือขึ้นบีบที่ท้ายทอยตัวเองเบา ๆ ขณะปิดประตูห้อง หมื่นฟ้ารู้สึกอ่อนเพลียเล็กน้อยเพราะอดนอนมาทั้งคืน ทว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าทำให้เขาตาสว่างแล้วลืมทุกความรู้สึกไปจนหมดสิ้น


สวัสดีครับ คุณลุงหมื่นฟ้ายกมือไหว้สวัสดีพ่อของที่รักที่มีสีหน้าเรียบเฉย


สวัสดี


ที่รักกับคุณปู่อยู่ข้างในห้องครับ


รู้แล้ว…”


ครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ


หมื่นฟ้าโค้งศีรษะให้คนตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้น


เดี๋ยวก่อน…”


ทว่าเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกรั้งฝีเท้าของเขาไว้


“…”

                

               หมื่นฟ้าเดินกลับไปเผชิญหน้ากับคุณพ่ออีกครั้ง เจ้าตัวไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ ผ่านแววตาเลย เขาจึงไม่สามารถเดาได้ว่าคนตรงหน้ากำลังรู้สึกอย่างไร


ถ้าฉันขอไม่ให้คบกับที่รักจะทำได้ไหม ?”


“…”


ถ้ารักที่รักจริงก็น่าจะทำได้นะ

                

               คำถามของอีกฝ่ายกดบีบที่หัวใจของเขาอย่างแรง หมื่นฟ้ารู้สึกเหมือนโลกกำลังพังทลาย แต่เพราะมีภาพรอยยิ้มของที่รักปรากฏขึ้นในหัว หมื่นฟ้าถึงรู้สึกว่าโลกนี้จะไม่เป็นอะไร แม้จะเจ็บปวดแค่ไหน แต่เขาจะต้องผ่านไปให้ได้เพื่อรักษารอยยิ้มนั้นไว้


เพราะว่าผมรักที่รักจริง ๆ ผมถึงไม่สามารถปล่อยมือเขาได้ครับ


“…”


ผมจะไม่เลิกรักที่รักครับ…”


“…”


ต่อให้ผมต้องตายต่อหน้าคุณลุงผมก็ไม่เลิกรักที่รัก

                

               เพราะดวงตาที่แข็งกร้าวกำลังจ้องมองเขาอยู่ หมื่นฟ้าถึงได้ตัดสินใจทำแบบนี้ เขาทิ้งตัวคุกเข่าลงบนพื้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย


คุณลุงครับขอโอกาสให้ผมสักครั้งนะครับ


“…”


ผมจะไม่สัญญาใด ๆ ทั้งสิ้นแต่ผมมั่นใจว่าที่รักจะไม่เสียใจเพราะผม


“…”


เพราะถ้าเขาเสียใจคนที่เสียใจกว่าคือผม


“…”


แต่ถ้าคุณลุงไม่ให้โอกาสผมผมคงทำอะไรไม่ได้นอกจากรักที่รักต่อไป


“…”


ผมจะรักและอยู่เคียงข้างเขา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น


หมื่นฟ้าจ้องลึกเข้าไปในดวงตาแข็งกร้าวนั้น แต่เพียงไม่นานดวงตาคู่นั้นก็ดูอ่อนลงจนเห็นได้ชัด


คิดว่าจะยอมแพ้ซะแล้ว


“…”


คำตอบเหนือความคาดหมายพอสมควร


“…”


ถ้าไม่รีบลุกขึ้นจะไม่ให้โอกาส

                

               หมื่นฟ้ายังไม่ทันได้ดีใจก็ต้องรีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อน เขายังคงสบตากับคุณพ่อพลางคิดว่าไม่ได้ฝันไป คุณพ่อให้โอกาสเขาได้รักที่รักแล้วจริง ๆ


ขอบคุณนะครับคุณลุงที่ให้โอกาสผม


แล้วอีกอย่างถ้ายังเรียกคุณลุงก็จะยังไม่ได้รับโอกาสเพราะถือว่าเป็นแค่คนอื่นยังไม่ได้เข้ามาเป็นคนในครอบครัว      นิรันดร์


“…”


อยากเป็นคนในครอบครัว นิรันดร์ ต้องเรียกฉันว่า พ่อ เข้าใจไหม ?”


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ ก่อนเอ่ย ครับ คุณพ่อ


ครั้งล่าสุดที่เราเจอกัน ไม่น่าประทับใจสักเท่าไหร่…” คุณพ่อก้าวเข้ามาใกล้เขาแล้วเอื้อมมือตบไหล่เบา ๆ ก่อนเอ่ย พ่อขอโทษนะ


ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ


เรื่องราวเลวร้ายที่ได้เจอมามันทำให้พ่อขาดสติ…” คุณพ่อก้มหน้าเล็กน้อยคล้ายพยายามเก็บกักบางความรู้สึกไว้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากันอีกครั้ง พ่อหวังว่าต่อจากนี้เราจะได้สร้างความทรงจำที่ดีร่วมกันนะ


หมื่นฟ้าได้แต่พยักหน้ารับ ความรู้สึกมากมายที่มีอยู่ตอนนี้ทำให้เขาพูดไม่ออก “…”


“…” คุณพ่อเคลื่อนมือไปปัดที่คราบเลือดบนเสื้อเบา ๆ ก่อนเอ่ย ขอบใจนะ ถ้าปู่ไม่ได้หมื่นฟ้าช่วยไว้ป่านนี้ทุกคนคงนั่งเสียใจกันอยู่


“…”


รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ คงเหนื่อยมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว


หมื่นฟ้าจำได้ว่าเพียงแค่เรากลั่นคำพูดออกมาจากใจจริง ๆ


แม้จะเป็นเพียงแค่ประโยคสั้น ๆ


แต่มันจะมีคุณค่าในตัวเอง


ขอบคุณนะครับ คุณพ่อ


คำขอบคุณที่มีค่าที่สุด


เพื่อตอบแทนท่านที่มอบสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตให้เขา


TBC

** เราได้แจ้งเรื่องรวมเล่มคร่าว ๆ ไปในทวิตให้แล้วนะคะ

เฮ ~ คุณพ่อยอมรับแล้วววววววววว 

ใครที่เคยอยากรู้ว่า #กี่หมื่นฟ้า มาจากอะไร มีความหมายว่าอะไร บทนี้ได้รู้แล้วเนอะ

มันหมายถึง ต่อให้มีี่อีกกี่หมื่นฟ้า ก็ไม่มีหมื่นฟ้าคนไหนรักที่รักได้เท่าหมื่นฟ้าคนนี้

ต่่อจากนี้คือส่งความหวานยิ่งยาวรัว ๆ เตรียมตัวรับกันให้ดี ~

ฝากคอมเมนต์และเล่น #กี่หมื่นฟ้า เป็นกำลังใจให้กันด้วยน้า


รักเสมอ


Twitter : @SP251566

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.085K ครั้ง

672 ความคิดเห็น

  1. #20082 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 03:44

    หมดทุกข์หมดโศกกันแล้วนะลูก

    ฟ้าหลังฝนต่อจากนี้จะงดงามยิ่งขึ้น

    #20082
    0
  2. #20015 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:14
    คุณพ่อเชื่อใจพี่ฟ้าแล้วนะเจ้าหมาอ้วนนน
    #20015
    0
  3. #19941 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 12:22
    เราเข้าใจตอนพี่ฟ้าเห็นคุณปู่ล้มมากๆเพราะว่ายายเราล้มลงไปต่อหน้าเราแล้วหมดสติอ่ะ เราทั้งตะโกนเรียกทั้งเขย่า หัวใจแทบหยุดเต้นเลยอ่ะตอนที่ปลุกไม่ตื่น แต่แบบ ตอนนี้ปลอดภัยดีแล้ว ส่วนตอนนี้อ่านไปร้องไป55555555
    #19941
    0
  4. #19930 kai_Hathaipat (@kai_Hathaipat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:49

    คุณพ่อยอมนับแล้วว
    #19930
    0
  5. #19919 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 20:04
    ใจหายหมดเลยคุณปู่ขาาาา TT
    #19919
    0
  6. #19875 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 16:02
    ในที่สุดดดดด
    #19875
    0
  7. #19857 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 01:25
    คุณพ่อคะะ ;_____;
    #19857
    0
  8. #19781 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:43
    ในที่สุดพ่อก็ยอมรับแล้ว นึกว่าจะเสียคุณปู่ไปซะแล้ว
    #19781
    0
  9. #19765 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 08:20

    ดีย์ไปหมดดดดดดด ฮรือออ
    #19765
    0
  10. #19732 smiilec (@smiilec) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:40
    ชอบความที่ตั้งชื่อให้ทุกชื่อมีความหมายหมดเลยย
    #19732
    0
  11. #19712 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 07:45
    ทุกอย่างเชื่อมโยงกันหมดเลยชอบมาก แม้กระทั่งชื่อของเรื่องพึ่งเข้าใจตอนนี้เอง
    #19712
    0
  12. #19633 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 14:47
    ชอบไรท์ที่เขียนให้ชื่อทุกตัวละครมีความหมายมากกก
    #19633
    0
  13. #19442 Benyapa_KS (@Benyapa_KS) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 17:47
    เป็นนิยายรักที่ทำชั้นร้องไห้ตาม
    #19442
    0
  14. #19430 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 08:48
    แต่งดีจัง อ่านซึ้งตามเลย
    #19430
    0
  15. #19344 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 15:00

    ❤❤❤❤❤❤❤❤
    #19344
    0
  16. #19311 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:43

    สำเร็จแล้วนะ ต่อจากนี้ได้เข้าเป็นสมาชิกของครอบครัวน้องรักแล้วนะพี่ฟ้า

    #19311
    0
  17. #19306 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:04
    ดีใจไปด้วย เหมือนสิ่งร้ายๆกำลังจะหายไป
    #19306
    0
  18. #19176 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:09
    ใจหายหมดเลย คุณปู่แข็งแรงเร็วนะคะ ขอบคุณคุณพ่อที่ให้โอกาสทั้งคู่
    #19176
    0
  19. #19050 b.mallow (@toonbaek) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 03:37
    อิ่มใจอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะมันซึ้งมันน่ารักมันอบอุ่นละมุนไปทุกอย่างเลย
    #19050
    0
  20. #18927 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 13:58
    ดีใจด้วยนะหมื่นฟ้า
    #18927
    0
  21. #18829 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 08:03
    ขอบคุณที่ให้คุณปู่กลับมานะคะ ไม่งั้นเราต้องสงสารน้องมากแน่ๆเลย ขอบคุณจิงๆ
    #18829
    0
  22. #17999 kanlaya96 (@kanlaya96) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 01:29
    ฮืออออในที่สุดดด
    #17999
    0
  23. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:23
    รำคาญความอินเลิฟมากกก ต้องสวีทขนาดนี้เลยหรอ เกินไปแล่ววววว 555
    #17908
    0
  24. #17664 Sakeeeer (@Sakeeeer) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 18:09

    คุณพ่อยอมรับแล้วนะพี่ฟ้า พี่เก่งมากที่อดทนมาตลอด รักคือคนที่น่าอิจฉามากที่สุด

    ฮื่ออออ ร้องไห้เลยอ่ะดีใจกับพี่มากนะ.
    #17664
    0
  25. #17561 Lay_ya (@Lay_ya) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 08:56
    คนที่เก่งที่สุดในตอนนี้นี้คือหมูกรอบบ
    #17561
    0