Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 625,087 Views

  • 5,795 Comments

  • 36,021 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    193,390

    Overall
    625,087

ตอนที่ 3 : 03 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4485 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61


บทที่



                  ร่างบางที่อยู่หลังพวงมาลัยเหม่อมองดวงไฟกลมโตสีแดงตรงหน้าอย่างเซ็งในอารมณ์ เกือบสองชั่วโมงที่เปล่าประโยชน์ไปกับการนั่งเฉย ๆ บนรถเพราะการจราจรในกรุงเทพ ฯ นอกจากเสียงเพลงที่ถูกเปิดคลอเบา ๆ เพื่อขับไล่ความเงียบในพื้นที่จำกัดนี้ ก็ไม่มีสิ่งไหนหรือใครบางคนอยู่เป็นเพื่อนคลายเหงาเลย


หากในเวลาอื่นคงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเข้าโลกโซเชียลแก้เซ็งแล้ว ทว่าตอนนี้มีเรื่องในหัวให้คิดเยอะแยะไปหมด

               

               เขาไม่รู้ว่าจะต้องติดแหง็กอยู่บนท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถหลายร้อยคันอีกนานแค่ไหน กวาดสายตามองไปทางไหนก็เจอแต่เครื่องยนต์และฝุ่นควันที่ลอยคลุ้งอยู่กลางอากาศ ท้องฟ้าสีเข้มสวยสดยามเย็นที่ไล่จากสีแดงเข้มไปจนถึงส้มอ่อนยังพอจะช่วยทำให้รู้สึกเพลิดเพลินได้บ้าง แต่ตอนนี้ผืนฟ้ากว้างถูกเวลาแปรเปลี่ยนสลัดคราบจากสีสันสวยงามเหลือเพียงแค่สีมืดมิดไม่น่ามอง

               

แต่ก่อนน่ะนะชอบมองท้องฟ้าในตอนกลางคืนมาก ๆ เลย

               

แต่พอยิ่งโตขึ้น ดวงดาวเล็ก ๆ ก็ยิ่งลดน้อยลง

               

พอเป็นแบบนั้นเขาก็ไม่ค่อยชอบมองท้องฟ้าในตอนกลางคืนแล้วล่ะ

                

เพราะท้องฟ้าที่ไร้แสงดาว มันดูเงียบเหงาจนเกินไป

               

          และก็เพราะว่าที่รักเผลอมองท้องฟ้าที่ไม่ชอบในเวลาทุ่มกว่า ๆ นานเกินไปจนทำให้เกิดความเงียบขึ้นภายในใจ มันอาจจะดีที่บางครั้งธรรมชาติสามารถเยียวยาจิตใจจากความวุ่นวายและพาเรากลับไปอยู่กับตัวเองโดยปราศจากความคิดฟุ้งซ่านในชั่วเวลาหนึ่ง ทว่าที่รักก็ตระหนักได้ถึงข้อเสียของหัวใจที่เงียบสงบจนเกินไปได้เหมือนกัน

              

           ความเงียบสงบภายในจิตใจทำให้เสียงของใครบางคนและบางเรื่องที่เราพยายามสลัดทิ้งหรือลบลืมกลับชัดเจนมากกว่าเดิม

               

          อย่างเช่นตอนนี้ที่เสียงทุ้มต่ำของหมื่นฟ้าดังก้องอยู่ในหัวจนปลุกให้ก้อนเนื้อข้างซ้ายที่นอนสงบนิ่งอยู่ลุกขึ้นมากระโดดโลดเต้นจนเขาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้


สระผมด้วยนะหัวเหม็นแล้ว

               

          เขาไม่ได้ตกปากรับคำอีกฝ่ายไปว่าถึงบ้านแล้วจะรีบกลับไปสระผมให้หอมฟุ้งติดหัวไปสามวันเจ็ดวัน แต่ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างในร่างกายที่ดื้อรั้นตอบรับคำสั่งของหมื่นฟ้าไป โดยที่เจ้าของร่างอย่างเขาไม่เต็มใจนัก


ตึก ตัก ตึก ตัก

                

          ใช่มีอวัยวะบางส่วนในร่างกายของเขาทำเกินหน้าที่ มันส่งเสียงดังคล้ายอยากจะตะโกนให้คนตัวสูงได้ยิน ทั้งที่เขาไม่ได้ต้องการทำตามที่อีกฝ่ายสั่งไว้สักหน่อย


ดื้อด้านจริง ๆ เลยน้อยครั้งที่จะต่อว่าตัวเอง โดยส่วนมากที่รักจะชอบพูดให้กำลังใจมากกว่า แต่ตอนนี้เขาชักจะหมั่นไส้เจ้าก้อนเนื้อสีแดงซะแล้วสิ


Rrrrrrr

               

          แต่ก่อนที่จะหัวเสียกับหัวใจบ้าบอที่เอาแต่เต้นระรัวเพียงเพราะได้ยินเสียงของหมื่นฟ้า โทรศัพท์เครื่องสีดำที่สั่นแจ้งเตือนก็ฉุดกระชากเขาออกจากความไม่สบอารมณ์ ที่รักเหลือบมองชื่อที่ระบุอยู่บนหน้าจอก่อนจะคว้ามารับสาย


ว่าไงพี่เบบรักกำลังกลับบ้าน รถติดมากเลย


(ใกล้ถึงบ้านหรือยังล่ะ ? )


ยังไม่ถึงครึ่งทางเลยยย…”


(งั้นพอแกกลับมาคงเจอกับเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่)


“…ซะ เซอร์ไพรส์อะไรอีกล่ะ รักรับไม่ไหวแล้วเนี่ย เซอร์ไพรส์ทั้งวันจนจะเป็นบ้าแล้ว…”


(วันนี้พ่อกลับบ้าน !)


หือ ?”


(พ่อโทรมาบอกฉันว่ากำลังจะกลับบ้าน เขาออกมาตั้งแต่ช่วงเย็นแล้ว เดี๋ยวก็คงถึงแล้วแหละ…)


ตะ แต่อาทิตย์นี้พ่อบอกว่างานเยอะไม่กลับนี่แล้ว…”


(พ่อรู้เรื่องแกโดนไอ้โอ้มอมเหล้า)


จะ จริงดิ


(จริงพ่อบอกว่าค่อยกลับไปคุยกันที่บ้านเตรียมตัวดี ๆ ล่ะ)


แล้วเรื่องมันจะใหญ่โตไหม ? รักไม่ชอบมีเรื่องพี่เบบก็รู้พี่เบบบอกพ่อให้หน่อยว่ารักไม่เป็นอะไรแล้ว ปล่อย ๆ มันไปเหอะ มันไม่มายุ่งกับรักแล้วแหละ


(แกพูดเหมือนไม่รู้จักพ่อตัวเอง พูดแบบนี้ไปก็โดนแดกหัวดิ ก็รู้ ๆ อยู่ว่าใครมาแตะต้องคนในครอบครัวได้ที่ไหน…)


รักจะทำไงดีวะเนี่ย ?”


(คนที่รู้ใจพ่อรองลงมาจากแม่ก็แกนี่แหละ คิดเอาเองว่าจะพูดยังไงให้เขาอารมณ์เย็นลง ฉันโทรมาเตือนแค่นี้แหละ…)


“…รักจะรีบกลับ


(อืม…)

               

          ทันทีที่วางสายรถกระบะสีเงินคันข้างหน้าก็มีท่าว่าจะเคลื่อนขยับ ราวกับว่าคุณตำรวจในตู้จราจรที่คอยกดปุ่มสัญญาณไฟอยู่นั้นรู้ว่าเขาร้อนใจมากแค่ไหน ที่รักเหยียบคันเร่งเพื่อเคลื่อนรถไปยังแยกไฟแดงข้างหน้าที่ไม่ใช่ทางลัดกลับบ้านตัวเอง หากแต่เลี้ยวเข้าไปแล้วขับเลยไปอีกหน่อยจะเจอร้านโจ๊กเจ้าโปรดของพ่อที่ตั้งขายอยู่หน้าตึกเก่า ๆ


เสียเวลาหน่อย แต่อาจจะคุ้มถ้าพ่อเห็นของโปรดที่ซื้อไปฝาก

              

            เพียงอึดใจเดียวที่รอดพ้นจากเส้นทางนรกที่รั้งเขาไว้เกือบสองชั่วโมง ที่รักก็มาถึงร้านโจ๊กอย่างรวดเร็ว รถเก๋งสีขาวมุกจอดเทียบบริเวณลานกว้างก่อนจะถึงร้าน คนตัวเล็กรีบร้อนคว้ากระเป๋าสตางค์และเดินดุ่ม ๆ ไปที่ร้านนั้น


เอาโจ๊กหมูใส่ทุกอย่าง ตับเยอะ ๆ ขิงเยอะ ๆ ไม่ใส่ไข่ หนึ่งถุงครับ


ผู้ชายวัยกลางคนเจ้าของร้านโจ๊กที่ดูแล้วอายุน้อยกว่าพ่อของเขาไม่กี่ปีหันมาส่งยิ้มให้อย่างสนิทสนม ก่อนจะเอ่ยด้วยถ้อยคำเป็นกันเองของดาบใช่ไหม ?”

             

             และ ดาบ นั้นก็เป็นสรรพนามที่คุณลุงเจ้าของร้านโจ๊กชอบเรียกพ่อของเขา มันมาจากคำว่า นายดาบตำรวจ ชั้นยศขั้นปัจจุบันของพ่อเขาเอง


ครับ วันนี้พ่อกลับบ้านครับ


งั้นเดี๋ยวจัดให้พิเศษเลย รู้สึกว่าแกไม่ได้กลับมากินโจ๊กที่ร้านลุงนานแล้ว


ช่วงนี้พ่องานยุ่งน่ะครับ ว่าพร้อมส่งยิ้มให้คุณลุงที่ตักโจ๊กให้ลูกค้ามือเป็นระวิง พลางนึกถึงเมื่อก่อนตอนที่พ่อยังไม่ถูกสั่งย้ายไปประจำอยู่ต่างจังหวัด หากวันไหนที่พ่อเลิกงานเร็วจะต้องแวะไปรับเขากับปู่มากินโจ๊กร้านนี้ประจำ

              

            ความทรงจำในอดีตที่เพิ่งผ่านไปแค่ปีกว่า ๆ ยังหอมหวานและฉายชัดเป็นภาพจำอยู่ในหัว ที่รักนึกย้อนกลับไปก็พาให้หลุดยิ้มออกมา ดวงตาเรียวรีมองควันที่ลอยพวยพุ่งเหนือหม้อต้มที่มีข้าวสีขาวข้นอยู่ในนั้น กลิ่นหอม ๆ ของข้าวหอมมะลิที่ถูกนำมาต้มเป็นโจ๊กนั่นทำให้ท้องของเขาร้องโครกคราก


ลุงครับ เพิ่มโจ๊กใส่หมูอย่างเดียวอีกหนึ่งถุงครับงั้นเพิ่มเป็นสองเลยครับ แต่อีกถุงเอาตับด้วยครับ


ฮ่า ๆ หิวเหรอไอ้หนู ได้ ๆ เดี๋ยวลุงจัดให้พิเศษอีกถุง

               

          ก็คงจะมีแค่เขา พ่อ และปู่เท่านั้นแหละที่หลงใหลในกลิ่นและรสชาติของโจ๊กร้านนี้ ในระหว่างที่ที่รักมัวแต่คุยโม้ พูดเจื้อยแจ้วกับเจ้าของร้านอยู่นั้น ใครบางคนที่ตัวสูงกว่าก็มายืนขนาบข้างสั่งโจ๊กใส่ถุงเหมือนกัน ทว่าที่รักไม่ได้หันไปมอง คนตัวเล็กยังคงพูดโม้ไม่หยุดจนลูกค้าคนใหม่ต้องเอื้อมมือมาสะกิดที่แขนเบา ๆ


อะ อ้าว พี่ทิมดวงตาเรียวรีที่เล็กหยีเวลายิ้ม ในตอนนี้เบิกกว้างอย่างประหลาดใจ คนตรงหน้ามองเขาและหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอื้อมมือมาขยี้ผมจนเขาคาดว่าผมตัวเองคงยุ่งไปหมดแล้ว

             

             คนดูดีที่ยืนส่งยิ้มให้อยู่นั้นคือรุ่นพี่ปีสี่ที่มักจะให้คำปรึกษาเรื่องงานกับรุ่นน้องทุกชั้นปีเป็นประจำในไลน์กลุ่ม ในสาขากราฟิกจะมีไลน์กลุ่มที่รวมรุ่นน้องปีหนึ่งถึงรุ่นพี่ปีสี่ มันอาจจะดูแปลก ๆ และที่รักเชื่อว่าไม่มีคณะไหนหรือสาขาใดสร้างไลน์กลุ่มโดยรวมนักศึกษาทั้งสี่ชั้นปีไว้ด้วยกัน แต่ทว่าอาจารย์ในคณะของเขาแนะนำให้รุ่นพี่ทำเช่นนี้เพื่อจะได้ช่วยเหลือรุ่นน้อง เพราะการเรียนและทำงานของสาขาเขาค่อนข้างโหด ที่สำคัญนักศึกษาหลายคนท้อแท้จนดรอปเรียนไปเยอะพอสมควร เป็นแบบนี้มาหลายรุ่นจนอาจารย์คิดว่าทางแก้ไขที่ดีที่สุดที่จะช่วยทำให้นักศึกษาสาขานี้เรียนจบพร้อม ๆ กันเกือบทุกคนคือการที่คอยช่วยเหลือกัน และไม่ทำให้รู้สึกว่าต้องสู้อยู่คนเดียวจนพาให้ถอดใจไปง่าย ๆ

              

            แต่ถึงอย่างนั้นหลายคนก็เลือกอยู่ต่อในสาขานี้น้อยอยู่ดี ขนาดรวมทั้งสี่ชั้นปีแล้วในไลน์กลุ่มยังมีคนอยู่แค่สองร้อยกว่าคนเอง ซึ่งอาจจะมีบางคนที่ไม่ได้อยู่ในนั้นด้วย


คนที่ตอบและให้คำปรึกษารุ่นน้องบ่อยที่สุดก็คือ พี่ทิม คนนี้แหละ


แล้วถ้าถามหาคนที่อยู่ในกลุ่มไลน์แต่เหมือนไม่อยู่ก็คือ หมื่นฟ้า คนนั้นนั่นแหละ


ใช่..พี่ฟ้า เรียนคณะและสาขาเดียวกับเขารวมถึงพี่เบบ พี่ดอม ด้วย


เรียกว่าเด็กกราฟิกยกแก๊งเลยแต่ใครจะไปอยากอยู่แก๊งเดียวกับ หมื่นฟ้า กัน -_____-


มากินโจ๊กเหรอเรา ? ”


มาซื้อให้พ่อครับ

                

               มาคิด ๆ ดูแล้วที่รักไม่ค่อยแปลกใจนักที่บังเอิญเจอรุ่นพี่ที่นี่ เพราะร้านโจ๊กเจ้านี้มีชื่อพอสมควร แล้วก็อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยมาก พ้นไฟแดงแยกนรกนั่นมาก็ถึงแล้ว เด็กมหาลัยเขาจึงมากินกันบ่อย ๆ


มาคนเดียวเหรอ ? แล้วไอ้ฟ้าล่ะ ? ”


หือหมายความว่ายังไง ? เจอหน้าเขาแล้วต้องถามหาหมื่นฟ้าน่ะ


พี่ฟ้าก็อยู่บ้านเขาสิพี่ทิม จะอยู่ที่นี่ได้ไง

              

                 ที่รักขมวดคิ้วจ้องมองอีกฝ่ายที่อมยิ้มน้อย ๆ เหมือนพยายามกลั้นยิ้ม ทำให้ที่รักรู้สึกไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ คล้าย ๆ ว่ารุ่นพี่กำลังมีเรื่องขบขันอยู่ ที่ที่รักคุยกับรุ่นพี่คนนี้ได้อย่างสนิทสนมและไม่คิดระแวงเพราะพี่ทิมจัดเป็นคนที่ใช้ได้คนหนึ่ง นิสัยดีและสุภาพกับรุ่นน้อง เป็นคนแบบนี้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย ที่รักจึงชอบคุยกับเขา


แต่ตอนนี้ชักจะไม่อยากสนิทด้วยแล้วสิ เพราะเคยได้ยินมาว่าพี่ทิมสนิทกับพี่ฟ้าพอสมควร


อ๋อออ....อย่างนี้นี่เอง


พี่ทิมมีอะไรหรือเปล่าครับ ? ”


เรารอโจ๊กอยู่เหรอ ?”


อ่าฮะ…” ที่รักตอบก่อนปรายตามองคุณลุงที่ตักโจ๊กใส่ถ้วยสีชมพูอ่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้รู้ว่าอีกสักพักกว่าจะถึงคิวตัวเอง


งั้นไปนั่งที่โต๊ะกันก่อน มีอะไรจะคุยด้วยหน่อย…”


ครับ ๆ

              

                 คนตัวเล็กเดินตามรุ่นพี่เข้าไปข้างในร้านที่เต็มไปด้วยผู้คน มือเรียวคว้าเก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงินมาก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงตรงข้ามกับรุ่นพี่ พี่ทิมพยักหน้าเป็นเชิงขอบคุณเด็กผู้หญิงที่เอาน้ำมาเสิร์ฟให้ ที่รักจ้องมองอีกฝ่ายด้วยหัวใจสั่นไหว นาน ๆ ทีจะได้คุยกันต่อหน้า แถมยังมีลางสังหรณ์บางอย่างคอยบอกเขาว่า


งานเข้าแล้วไอ้รัก


จริง ๆ เรื่องนี้มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย แต่พี่คิดว่ามาขอความช่วยเหลือจากเราคงไม่เสียหาย ตอนแรกว่าจะโทรไลน์ไปหาส่วนตัว แต่บังเอิญมาเจอเราพอดี


ช่วยอะไรเหรอพี่ ? ”


ช่วยขอร้องให้ฟ้าถือเค้กไปให้เจ้าของวันเกิดหน่อย…”


ฮะ ?!”

               

               ถ้าดื่มน้ำหรือกำลังกินบางอย่างที่เป็นของเหลวอยู่ บางทีเขาอาจจะเผลอเสียมารยาทปล่อยให้สิ่งที่อยู่ในปากพุ่งพรวดใส่หน้าอีกฝ่ายก็ได้


เจ้าของวันเกิดเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนมัธยม เอาง่าย ๆ สารภาพตรง ๆ เป็นแฟนเก่าพี่เองแต่ไม่ได้รู้สึกอะไรกันแล้วจริง ๆ นะเว้ย เขาปลื้มไอ้ฟ้ามากเพราะเคยเห็นมันที่ร้าน ในฐานะแฟนเก่าก็อยากจะทำอะไรให้เขาประทับใจในวันเกิดก่อนเขาไปเรียนต่อเมืองนอกแต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าไอ้ฟ้าไม่ค่อยเอาใครเลย


แล้วเขาจะมาเอาอะไรผมเล่า !! พี่ทิมให้ความสำคัญผิดคนแล้วมั้ง…”


ถึงพี่จะสนิทกับมัน แต่เคยลองพูดไปแล้วครั้งหนึ่ง มันปฏิเสธอะ…”


โหยยยยถ้างั้นพี่ก็ไม่ต้องมาหวังอะไรกับรักเลย ยังไม่ทันเอ่ยปากพี่ฟ้าก็จับโยนออกจากร้านแล้วมั้ง


แต่ที่พี่เห็นวันนั้นมันแทบจะอุ้มเราออกจากร้านเลยนะ


วะ วันไหนพี่ ?”


วันที่ฟ้ามีเรื่องกับไอ้โอ้อะพี่ก็ไปดื่มร้านมัน อยู่โซนวีไอพีเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าโต๊ะที่เสียงดัง ๆ นั่นเป็นโต๊ะไอ้โอ้ไง มารู้อีกทีตอนมีเรื่องแล้ว


กรรมอะไรของที่รักคนนี้นะ ดูเหมือนทุกคนจะเห็นเหตุการณ์วันนั้นกันหมด แม้กระทั่งพี่ทิมยังรู้เลย มีแต่หมาหน้าโง่อย่างเขาที่ไม่รู้อะไรเลย T______T


เรื่องนี้รักว่ารัก…”


ในบรรดาเพื่อน ๆ ทุกคนจะรู้ดีว่าเวลาไอ้ฟ้ามีแฟนจะเชื่อแฟนมาก ขออะไรก็ให้


พี่ทิมก็ไปขอร้องแฟนเขาสิ…” เออ !! พี่ทิมนี่แปลกคนแล้วแฮะ รู้ว่าจุดอ่อนหมื่นฟ้าคืออะไรก็ไม่ไปขอร้องให้ถูกคน มาขอให้เด็กอย่างเขาช่วยทำไมกัน


อ้าว ! ก็ขอร้องอยู่นี่ไง…”


เดี๋ยว ๆ พะ พี่เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าผะ ผม


หุ้นส่วนของไอ้ฟ้าที่ชื่อเรียวบอกพี่หมดแล้ว เขาบอกว่าไอ้ฟ้าแอบคบกับรัก…”


บ้าไปแล้วพี่ !” บ้าไปแล้วจริง ๆ นั่นแหละทำไมคนชื่อเรียวอะไรนั่นถึงได้พูดเรื่องไม่จริงกับพี่ทิมแบบนี้ ที่รักยกมือโบกไปมาเพื่อปฏิเสธ มะ ไม่จริงเลยพี่ทิม รักไม่ได้คบกับพี่ฟ้า ไม่สนิทกันเลยด้วยซ้ำ รักสนิทแค่กับพันลี้ น้องชายของพี่ฟ้าน่ะ


ทับทิมหรี่ตามองเจ้าของแก้มย้อย ๆ ที่ตอนนี้สองแก้มก้อนขึ้นสีแดงระเรื่อจนคล้าย ๆ ลูกมะเขือเทศ พี่ไม่บอกใครหรอก ถ้าเรากับฟ้ายังไม่อยากให้คนอื่นรู้ตอนนี้ก็ไม่เป็นไร ไอ้ฟ้ามันเลือกปิดกระทั่งเพื่อนในกลุ่มพี่คิดว่ามันคงมีเหตุผลของมันนั่นแหละ พร้อมแล้วเดี๋ยวมันก็บอกเอง


พี่ ~ มันไม่จริงเลย พี่ฟังผมก่อนสิ

             

                  ต่อให้ปฏิเสธให้ตาย ต่อให้ร้องไห้แล้วกอดขาอ้อนวอนให้รุ่นพี่เชื่อ ดูท่าพี่ทิมจะไม่ยอมเชื่อในสิ่งที่เขาพูดง่าย ๆ เขาไม่รู้ว่าคนชื่อเรียวไปพูดฝังหัวรุ่นพี่ไว้อย่างไร แต่พี่ทิมเชื่อจนหมดใจว่าเขาคบกับหมื่นฟ้าจริง ๆ


ไอ้หนู โจ๊กของดาบได้แล้วนะ เสียงคุณลุงเจ้าของร้านเอ่ยเรียก ที่รักหันไปพยักหน้ารับน้อย ๆ ก่อนจะกลับมาจ้องตากับรุ่นพี่อีกครั้ง


นะรักช่วยพี่หน่อย งานวันเกิดจัดที่ร้านไอ้ฟ้าคืนพรุ่งนี้แล้ว


คือพี่…”

 

Rrrrrr

               

          ที่รักที่กึ่งช็อกกึ่งสับสนกับคนตรงหน้ายังพอจะมีสติหลงเหลืออยู่บ้างถึงได้รู้ว่ามีใครบางคนโทรหาเขา มือเรียวล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อเห็นชื่อที่ระบุอยู่บนหน้าจอ


พะ พ่อละล่ำละลักเรียกด้วยความร้อนใจ เขาลืมไปเสียสนิทว่าพ่อกำลังจะกลับบ้าน ในตอนแรกเรื่องระทึกขวัญเห็นจะเป็นเรื่องที่พ่อกลับบ้านโดยด่วนเพราะรู้เรื่องที่เขาโดนมอมเหล้า ทว่ายังมีเรื่องเขย่าขวัญมากกว่าที่ทำให้เขาลืมเรื่องของพ่อไปจนหมดสิ้น นั่นก็คือข่าวลือจอมปลอมเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับหมื่นฟ้า


งั้นรับสายก่อนเลย…”


ที่รักพยักหน้าแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นแนบใบหู


ครับพ่อ


(อยู่ไหนแล้วเจ้ารัก…)


ฮั่นแน่ ~ คิดถึงรักจนทนไม่ไหวเลยล่ะซี่ถึงได้โทรตามแบบนี้

               

               ทับทิมแอบหัวเราะรุ่นน้องคนทะเล้น ทำหน้าตาตื่นตะหนกราวกับพ่อเป็นยักษ์ใจร้ายที่ตัวเองกลัวหนักหนา แต่ดูท่าแล้วรุ่นน้องจะไม่ได้กลัวจริง ๆ ถึงได้กล้าพูดล้อเล่นแบบนั้นกับผู้ปกครอง


(ไม่ได้คิดถึง แต่ถึงบ้านแล้วลูกชายตัวดีมันยังไม่ถึงบ้านก็เลยหงุดหงิด)


อุ้ยกำลังจะถึงบ้านแล้วครับพ่อ


(กำลังจะถึงอะไร เสียงรถวิ่งกันให้วุ่นวายไปหมด แอบไปแวะซนที่ไหนอีกเจ้ารัก มืดค่ำขนาดนี้แล้ว)


เปล่า ๆ ครับพ่อรักกำลังทำเซอร์ไพรส์พ่ออยู่ พ่อต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่ารักจะซื้ออะไรไปให้


(โจ๊ก)


โธ่พ่อแกล้งไม่รู้บ้างได้ไหมที่รักพูดเสียงอ่อย เขาชื้นใจขึ้นมาหน่อยพอได้ยินเสียงหัวเราะหึ ๆ ของพ่อ


(รีบกลับล่ะ พ่อมีเรื่องจะคุยด้วยเยอะเลย)


คะ ค้าบบข่มใจตอบเสียงสดใสพลางคิดว่าประโยคสุดท้ายของพ่อนั่นช่วยเรียกให้กลับบ้านหรือช่วยให้คิดหนีกันแน่


ทันทีที่เขาวางสายรุ่นพี่ก็ถามสวนขึ้นมา


พ่อโทรตามเหรอ ?”


ครับรักคงต้องขอตัวกลับก่อนนะพี่ทิม


โอเคแต่ฝากเรื่องนั้นด้วยนะ งานวันเกิดจัดที่ร้านไอ้ฟ้าคืนพรุ่งนี้แล้ว


“…” ที่รักมองหน้าอีกฝ่ายที่จ้องมองเขาอยู่เช่นกัน ต่อให้อธิบายจนปากฉีก พี่ทิมก็ยังเลือกจะเชื่ออย่างนั้นอยู่ดี ที่รักจึงได้แต่พยักหน้าตอบรับไปส่ง ๆ ก่อน เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีทางเป็นไปได้หรอก


ขอบใจมากไอ้น้อง


คะ ครับ


เขาจะไปสั่งหมื่นฟ้าของใคร ๆ ได้ยังไงพี่ทิมเตรียมผิดหวังได้เลย


#กี่หมื่นฟ้า

               

               ถุงโจ๊กที่ถืออยู่ในมือราวกับเป็นเครื่องรางนำโชค ที่รักคิดว่าตัวเองคงจะโชคดีอยู่บ้าง พ่ออาจจะหงุดหงิดน้อยลงเพราะของโปรด แต่จากที่คิดคำนวณดูอย่างถี่ถ้วนแล้ว เขาก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่อยู่หน้าประตูรั้ว


ก็เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เจอมาน่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะความคิดน้อยบวกกับความซวยของตัวเอง


เรื่องมันจะวุ่นวายได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ

               

               หากเป็นคนอื่นอาจจะคิดว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นติด ๆ กันเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย สามารถจัดการได้ง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก ทว่ามันไม่ใช่สำหรับเด็กที่ไม่เคยนอกลู่นอกทางอย่างเขาเลย น้อยครั้งนักที่จะทำให้พ่อโกรธหรือหงุดหงิด เขาเลยรู้สึกหวั่นใจไม่น้อย

               

               ยิ่งรู้นิสัยว่าเวลาพ่อโมโหเดือดดาลน่ากลัวขนาดไหน ที่รักยิ่งเป็นกังวล พ่อไม่เคยดุหรือตีเขาเลยสักครั้ง แต่ที่ว่าน่ากลัวนั่นคือเขาเกรงว่าคนที่คิดร้ายจะโดนพ่อฆ่าหั่นศพมากกว่า


เวลาพ่อเดือดจัด ห้ามไม่ค่อยอยู่จนเป็นเรื่องใหญ่โตตลอด

               

               แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องแข็งใจเข้าไปในบ้านอยู่ดี ยังไม่ทันหายใจได้ทั่วท้องพอเปิดประตูรั้วเข้าไปก็พบพ่อนั่งเล่นหมากรุกอยู่กับปู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าบ้าน

               

               ในวินาทีที่ดวงตาเรียวรีคล้ายตัวเองปรายตามองด้วยอารมณ์ที่หลากหลายจนเขาคาดเดาไม่ถูก ที่รักก็กลืนก้อนกลม ๆ ที่จุกอยู่ตรงลำคอด้วยความเป็นกังวล ก่อนในหัวจะผุดคิดได้ว่าพ่อมักจะใจอ่อนให้กับลูกหมาอ้วนทุกครั้ง ไม่ว่าจะหัวเสียสักแค่ไหน


พ่อ ~ ไอ้ลูกหมาอ้วนกลับมาแล้ว พูดเสียงสดใสและก้าวฉับ ๆ เขาไปหาผู้เป็นพ่อ

              

                 ที่รักนั่งลงบนเก้าอี้หินอ่อนที่ว่างอยู่ก่อนยกถุงโจ๊กโชว์คุณตำรวจตรงหน้า เขาได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ของใครบางคน ถ้าให้เดาว่าใครหัวเราะกับท่าทางออดอ้อนสมัยเด็ก ๆ ของเขาที่ถูกขุดมาใช้เพื่อเอาตัวรอดในครั้งนี้ ที่รักคิดว่าคงเป็นปู่ที่กำลังจับหมากรุกรูปม้าเคลื่อนเปลี่ยนตำแหน่งบนกระดาน


ไอ้ลูกหมาอ้วนมันหายไปตั้งแต่ม.3 แล้วนี่ทำไมวันนี้ที่รักคนหล่อถึงได้ยอมกลายเป็นไอ้ลูกหมาอ้วนอีกครั้ง?” พ่อเอ่ยขณะจ้องมองหมากรุกของฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าคิดหนัก


ก็ช่วงนี้รักเห็นพ่อเหนื่อยเป็นไอ้ลูกหมาอ้วนให้พ่อได้ชื่นใจไง


ใช่หรือเปล่า ? ”


“…ก็เชื่อเด็กมันไปสักหน่อยเสียงแหบแห้งของผู้ชายสูงอายุทำให้ที่รักยิ่งเป็นกังวล


นี่คงไม่ใช่แค่พ่อแล้วหรือเปล่าที่รู้เรื่องนั้นปู่โกรธเขาอีกคนเหรอ ?


“…ทะ ทุกคนรู้เรื่องแล้วเหรอครับ ? ”


กึก !

               

               เสียงของหมากรุกตัวหนึ่งกระทบลงบนกระดานไม้อย่างแรง ที่รักมั่นใจว่าหมากตัวนั้นเป็นของพ่อแน่นอน เขาหลุบตามองกระดานไม้ที่มีตารางสีดำสลับขาวตรงหน้า พลันเหงื่อเม็ดน้อย ๆ ก็ผุดขึ้นเต็มหน้าผากไปหมด


ไหนเล่าให้พ่อฟังสิว่าเกิดอะไรขึ้น ?”


เอ่อ…”

                

               ทั้งพ่อและปู่วางมือจากกิจกรรมยามว่างที่แสนโปรด สายตาของทั้งคู่จ้องมองมาทางเขาอย่างอ่อนโยนไร้ความดุดัน แต่ถึงอย่างไรที่รักก็ยังรู้สึกกดดันอยู่ดี


ไอ้เด็กนั่นมันทำอะไรเราอีกหรือเปล่านอกจากมอมเหล้า


ไม่ ๆ ครับ คือมีคนมาช่วยรักรักก็เลยปลอดภัย


หลานท่านรองผู้การใช่ไหมที่มาช่วย ? ”


น่าจะใช่นามสกุลพิสุทธิ์น่ะครับ


อืม ไม่ผิดคน นามสกุลเดียวกับท่านรองผู้การ


รักขอโทษนะครับพ่อ…” ที่รักยกมือพนมไว้ที่กลางอกพลางหันไปทางปู่ ปู่ด้วย รักขอโทษนะครับ รักไม่ได้ตั้งใจจะโกหกแค่ไม่อยากให้เป็นห่วงกัน ก็เลยปิด ๆ ไว้ก่อน


กลัวจะเป็นเรื่องใหญ่ด้วยสินะ เมื่อไหร่จะเลิกกลัวการมีเรื่องสักทีรักน่าจะรู้ดีว่าพ่อพร้อมบวกแค่ไหนกับคนที่มันคิดจะทำร้ายคนในครอบครัวตัวเองเออ ! ถ้าลูกของพ่อเกเร ชอบไปมีเรื่องจะไม่ว่าสักคำ แต่นี่อะไรลูกพ่อไม่เคยเกเร แต่กลับโดนคนอื่นรังแก แถมยังไม่กล้าไม่เอาเรื่องเขาอีกมันน่าหงุดหงิดนัก


รักเห็นว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรแล้วอีกอย่างให้มันจบ ๆ ไป ถ้าเอาเรื่องก็จะพาให้พ่อแม่หนักใจเปล่า ๆ


พ่อดูหลานพ่อคิดสิไม่ได้ผมมาสักนิด ไม่ได้แม่มันด้วย ไอ้นิสัยใจเย็น ไม่คิดมากแบบนี้ได้ใครมา…” พ่อพูดกับปู่ด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิด แต่ปู่กลับหัวเราะเบา ๆ และเอื้อมมือไปลูบหัวหลาน


ก็ฉันไงลูกหมาอ้วนมันเหมือนปู่ของมัน


ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละเหมือนพ่อไม่มีผิด ท่าทางนิสัยเลือดร้อนไม่ยอมคนของผมกับเมียจะให้เจ้าคนพี่ไปเต็ม ๆ เบบถึงได้เป็นสายลุยขนาดนั้น


 ที่รักส่งยิ้มให้ปู่ก่อนจะหันไปถามบางอย่างที่ค้างคาใจกับพ่อ แล้วพ่อจะเอายังไงครับ จะไปเอาเรื่องพี่โอ้เหรอ ?”


ตอนแรกที่รู้เรื่องก็กะว่าจะไปตบหัวมันถึงบ้านก่อนแล้วค่อยไปแจ้งความ แต่ก็ได้แค่คิดน่ะนะเพราะด้วยหน้าที่และอาชีพของตัวเองแล้วจะทำแบบนั้นได้ยังไง แล้วดันมีอะไรอีกหลายอย่างที่ทำให้เอาเรื่องมันไม่ได้…”


เพราะพ่อพี่โอ้ยศ…”


ไม่ต้องพูดถึงเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์อะไรเลยไอ้ลูกหมาอ้วน ถ้ามันมาทำร้ายคนในบ้านพ่อไม่ยอมอยู่แล้วแต่ที่พ่อต้องยอมไม่เอาเรื่องก็เพราะหนึ่งพ่อเห็นแก่ท่านรองผู้การและหลานเขาที่ช่วยเราไว้ กับสองคือปู่ของเราขอให้เลิกแล้วต่อกัน ถ้าพ่อเอาเรื่องมันจนถึงที่สุด ปู่กลัวว่าคนจิตใจสกปรกแบบนั้นจะหันมาลอบกัดเราอีก


“…”


หลังจากเกิดเรื่องท่านรองผู้การโทรมาหาพ่อตอนตีสี่ เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังโดยละเอียด เรื่องนี้คนที่ผิดคนเดียวเต็ม ๆ จะเป็นไอ้เด็กนั่น ถ้าหลานเขาไม่ดันไปทำร้ายอีกฝ่าย คนที่ผิดคราวนี้ก็กลายเป็นหลานของเขาด้วย ก็รวมกันก่อเหตุทะเลาะวิวาท พ่อของคนชื่อโอ้เป็นผู้กำกับโรงพักหนึ่งนอกเขตรับผิดชอบของท่านรอง ท่านบอกว่าตอนที่ฝั่งนั้นโทรมาหาก็คุยยากหน่อย อารมณ์รุนแรงไม่สนใจอะไรเลย จะเอาเรื่องหลานเขาให้ถึงที่สุดอย่างเดียว แต่พอรู้ความจริงว่าลูกตัวเองก็ไปมอมเหล้าคนอื่นก็เลยเบาลงบ้าง ท่านรองบอกว่าผิดก็ว่าไปตามผิดจะแจ้งความหลานเขาก็ตามสบาย แต่ท่านคงต้องแจ้งเรื่องนี้ให้พ่อทราบเหมือนกัน และคิดว่าทางพ่อก็คงจะเอาเรื่องลูกชายเขาให้ถึงที่สุดก็สู้กันไปตามกระบวนการกฎหมายแล้วกัน


พ่อพูดเหมือนพ่อรู้จักกับท่านรอง…”


มันก็บังเอิญเกินไปน่ะเจ้ารัก เจ้านายเก่าของพ่อที่เสียไปเมื่อปีที่แล้วเป็นรุ่นน้องคนสนิทของท่านรอง พ่อก็เคยเจอท่านอยู่หลายครั้ง พูดคุยกันบ้าง แล้วตอนที่หลานเขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังและบอกว่าถ้ารักไปแจ้งความฝากท่านรองดูแลให้ด้วย ท่านก็เลยขอชื่อนามสกุลไว้ พอท่านรู้ว่านามสกุล นิรันดร์ ท่านก็นึกสงสัยว่าจะใช่พ่อไหมท่านก็ถามพ่อว่ามีลูกชายไหม ชื่อ รัก นิรันดร์หรือเปล่า หลังจากนั้นก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังต่อ


บังเอิญจนเหมือนละครเลยพ่อ…”


ยังจะมาพูดเล่นอีก…”

              

                 ที่รักหลับตาปี๋ย่นคอจนเหมือนลูกเต่าขี้กลัวพอเห็นพ่อเงื้อมือใหญ่ ๆ เตรียมจะฟาดตัวเอง ผู้เป็นพ่อเห็นลูกชายทำท่าหวาดกลัวก็หลุดหัวเราะออกมา ทั้งที่ลูกชายรู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีทางที่จะโดนตีเด็ดขาด แต่ทุกครั้งที่โดนขู่ด้วยการเงื้อมือหมายจะฟาดก็ชอบทำหน้าเช่นนี้เสมอ


“…แหะ ๆ พ่อไม่ตีรักหรอกเนอะ


ก็รู้ว่าพ่อไม่เคยตีเราลงหรอกไอ้ลูกหมาอ้วนเอ๊ย…”


แล้วยังไงต่อล่ะพ่อแต่แค่รักรู้ว่าพ่อไม่เอาเรื่องฝั่งนั้นรักก็สบายใจขึ้นบ้างแล้ว


สบายใจเรา แต่ขัดใจพ่อน่ะสิ…” พ่อถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยต่อ ท่านรองก็บอกว่าได้ให้เบอร์ของพ่อกับผู้กำกับคนนั้นไปแล้ว ลองคุยกันดูเผื่อจะมีทางออกที่ดีพอจะทำให้ทุกฝ่ายสบายใจโดยไม่มีเรื่องราวใหญ่โต เพราะก็ตำรวจด้วยกัน แต่ท่านก็แอบกระซิบว่าให้พ่อเอาเรื่องนั้นแหละ พอไอ้ฝั่งนั้นโทรมาก็ไม่พูดพร่ำ ขอพ่อว่าอย่าไปแจ้งความเลย เดี๋ยวจะพาลูกชายพร้อมทั้งตัวเขาด้วยไปขอโทษถึงบ้าน เด็กจะเรียนจบแล้ว ไม่อยากให้มีเรื่องราวใหญ่โต พ่อว่าท่านรองคงบอกไปบ้างว่าพ่อไม่ยอมคน ทางนั้นถึงได้มาแบบสุภาพ ขอร้องลูกเดียวเลยแต่ก็อีกนั้นแหละ พอเขาเห็นว่าพ่อเสียงแข็งโมโหไม่ค่อยยอม เขาก็เลยยื่นข้อเสนอมาบ้างบอกว่าถ้าเราไม่เอาเรื่องลูกเขา เขาก็จะปล่อยหลานท่านรองไปเหมือนกัน จะไม่แจ้งความ ให้แล้วต่อกันไป ค่ารักษาอะไรก็ไม่เอา เดี๋ยวจัดการเอง ถือว่าลูกเขาก็สิ้นคิดทำเรื่องไม่ดีแต่ถ้าพ่อยังจะแจ้งความให้เป็นคดี เขาก็ต้องเอาเรื่องหลานท่านรองเหมือนกัน


มันแบบรักเข้าใจว่าพ่อหนักใจกับเรื่องนี้

               

               ใช่ด้วยนิสัยไม่ยอมคนของพ่อ แล้วยิ่งลูกตัวเองโดนทำแบบนี้ด้วย ที่รักเดาว่าถ้าไม่มีข้อต่อรองนี้ พ่อไม่มีทางยอมอ่อนข้อให้อีกฝ่ายแน่ ๆ


พ่อก็หนักใจมากแหละเราไม่ผิดเลยสักนิด เป็นผู้บริสุทธิ์ด้วยซ้ำ กลับต้องมายอมให้มันลอยหน้าลอยตา แต่ก็เพราะเห็นแก่ท่านรอง เห็นแก่หลานเขาที่เข้ามาช่วยแถมช่วยต่อยมันแทนพ่อด้วย ก็เลยไม่อยากให้หลานท่านรองมาเดือดร้อนเป็นคดีความ ถ้ามันเป็นคดีขึ้นมาต้องไปสอบสวน หาพยาน ขอหลักฐานดูกล้องวงจรปิดที่ร้านอีก แล้วร้านของหลานท่านรองก็จะเสียชื่อ ไม่เป็นที่น่าเชื่อถือไปอีกพ่อว่าก็น่าเห็นใจนั่นแหละ สุดท้ายก็เลยยอมรับข้อเสนอไป แต่พ่อก็มีข้อต่อรองเหมือนกัน พ่อบอกว่ายอมไม่แจ้งความในเรื่องนี้ แต่พ่อจะไปแจ้งความไว้เป็นหลักฐานก่อนว่าลูกตัวเองเคยมีปัญหากระทบกระทั่งกับลูกชายเขา ถ้าหากเกิดเรื่องไม่ดีกับเราลูกของผู้กำกับเข้าข่ายผู้ต้องสงสัยนะ


“…”


ทางนั้นก็รู้ดีว่าการแจ้งความไว้เป็นหลักฐานยังไม่ใช่คดีความถ้าเกิดเรื่องแล้วถึงจะเป็นคดีความขึ้นมา อีกอย่างถ้าเราโดนทำร้ายจริง ๆ ก็ใช่ว่าลูกเขาจะเป็นคนทำ เจ้าหน้าที่จะต้องสืบสวนต่อไปอีกนั่นแหละว่าผู้ต้องหาเป็นใคร ลูกเขาไม่ได้โดนเพ่งเล็งเต็ม ๆ เขาก็เลยต้องยอมเพราะถือว่าพ่อยอมให้สุด ๆ แล้วเหมือนกัน สรุปก็คือเราไม่เอาเรื่องพรุ่งนี้เช้าผู้กำกับกับลูกชายจะมาขอโทษเราที่บ้าน


“…แล้วพี่ฟ้า


ก็ไม่โดนแจ้งความเอาเรื่องเหมือนกัน ส่วนเรื่องที่คนเห็นเหตุการณ์ในคืนวันนั้นมากน้อยแค่ไหนพ่อไม่รู้แต่ท่านรองก็ดีจริง ๆ นะ ท่านบอกพ่อว่าไม่ต้องมาเห็นแก่ท่านหรือหลานท่านหรอก เอาตามที่พ่อเห็นสมควรเลย ถ้าอยากเอาเรื่องก็เอาเลย แต่เพราะท่านดีมากแบบนี้ไง พ่อถึงต้องเห็นใจเขามาก ๆ


“…” โอ้โฮดีทั้งลุงทั้งหลานจริง ๆ เลย


ก็ถือว่าฟาดเคราะห์ไปแล้วกันเจ้ารักต่อไปก็ระวังตัวให้มาก ๆ ล่ะปู่พูดด้วยเสียงอ่อนโยน


คนเรามันก็แปลกกันขึ้นทุกวันกับผู้ชายด้วยกันก็ยังคิดสกปรกอยากจะครอบครองขืนใจคิดแล้วมันโมโหจริง ๆ นี่ถ้าเบบไม่มีดอมคอยดูแล คิดไม่ออกเลยว่าจะต้องเป็นห่วงขนาดไหน

                

               แม้ว่าพ่อจะรู้มาโดยตลอดว่าลูกชายคนนี้ของเขามักจะเป็นเป้าสายตาของผู้ชายด้วยกันมากกว่าผู้หญิง แต่ดูเหมือนว่าผู้ชายอกสามศอกยุคก่อนอย่างพ่อจะไม่ชินกับความรักและความต้องการทางเพศที่มีความสลับซับซ้อนมากขึ้นในยุคปัจจุบัน เช่น ความรักในรูปแบบของผู้ชายรักผู้ชาย หรือ ผู้หญิงรักผู้หญิง

               

               แต่ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ ทว่าพ่อไม่เคยพูดเหยียดหรือแสดงท่าทางรังเกียจคนที่รักเพศเดียวกันเลยสักนิด เพียงแต่พ่อเคยพูดว่าความรักในรูปแบบนี้เชื่อได้ยากว่าจะอยู่ครองคู่กันไปจนแก่ อาจจะไม่อยู่ยาวนานพอจะได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขก็จากลาไปตามทางของตนมากกว่า เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพ่อถึงคิดว่าคนที่รักเพศเดียวกันจะไม่อยู่ครองคู่ยาวนานเหมือนหญิงชาย ทั้งที่ปัจจุบันคู่รักหญิงชายหย่าร้างเลิกรากันก็มีเยอะแยะ


แต่จะอย่างไรก็ช่างสุดท้ายแล้วที่รักเชื่อว่าพ่อของเขาจะเคารพตัวตนที่แท้จริงของทุกคนด้วยความจริงใจ อย่างที่เป็นเสมอมา


ต่อไปมีอะไรต้องบอกพ่อนะรัก พ่อพร้อมอยู่ข้างเราเสมอ


ครับพ่อ


#กี่หมื่นฟ้า

                

               มื้อค่ำวันนี้ดูทุกคนจะเจริญอาหารเป็นพิเศษเพราะได้อยู่กันพร้อมหน้า จนลืมโจ๊กเจ้าโปรดไปเสียสนิท เป็นเวลาหลายอาทิตย์แล้วที่พ่อติดภารกิจสำคัญที่ทำงานจนไม่สามารถกลับบ้านในช่วงวันหยุดได้ แต่การกลับมาของพ่อในครั้งนี้ช่วยยืนยันเป็นครั้งที่ล้านให้พวกเขาในบ้านได้รับรู้ว่า


พ่อยังคงเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ไม่เคยเห็นสิ่งอื่นใดสำคัญไปกว่าครอบครัวของตัวเอง


เพียงแค่รู้ว่าคนในบ้านถูกรังแก พ่อก็ทิ้งทุกอย่างเพื่อกลับมาหาทันที


และนี่เป็นเหตุผลที่ที่รักอยากจะเป็นคนที่เข้มแข็งขึ้นกว่าเดิมพ่อจะได้เลิกเป็นห่วง


เติมข้าวอีกไหมรัก ? ”


พอแล้วแม่ ให้มันกินเยอะจนแก้มย้อยติดพื้นแล้วพี่สาวพูด

               

          แต่ลูกหมาอ้วนอย่างเขาไม่คิดสนใจคำว่ากล่าวของพี่สาวสักนิด ที่รักยกจานกระเบื้องด้วยสองมือผ่านหน้าคนพี่เพื่อขอข้าวสวยร้อน ๆ จากแม่


วันนี้แม่ทำอาหารอร่อยสุด ๆ ไปเลย


ลูกหมาอ้วนตัวนี้จะกินให้เกลี้ยงจาน !


เอา ๆ ค่อย ๆ กินลูก แม่เก็บต้มจืดมะระไว้ให้เราอีกถ้วย ไว้พรุ่งนี้จะเอามาอุ่นให้กิน


ครับแม่


เออพ่อลาหยุดถึงวันจันทร์ วันจันทร์เราสองคนมีเรียนไหม ? ”


เบบไม่มีแล้วถ้าจำไม่ผิดน้องก็ไม่มี


ที่รักเห็นว่าพี่สาวตอบแทนไปแล้ว และนั่นเป็นคำตอบที่ถูกต้องจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ ก้มหน้าซดน้ำต้มมะระอย่างเอร็ดอร่อย


งั้นไปชวนหลานท่านรองมากินข้าวสักมื้อไหม เพื่อเป็นการขอบคุณพ่ออยากจะเจอแล้วพูดขอบใจด้วยตัวเองสักหน่อย


แค่ก ๆ ที่รักสำลักน้ำต้มรสขมที่มีอุณหภูมิร้อนพอสมควรจนหน้าดำหน้าแดง พี่เบบที่แม้จะบ่นว่าเขาไม่รู้จักระวังยังใจดีถึงได้ส่งมือมาลูบที่หลังเขาเบา ๆ


รักยังไม่ได้ไปขอบคุณฟ้าด้วยตัวเองเลยมั้งงั้นให้รักไปชวนเองละกัน


พี่เบบ !!!” คนที่ไอจนแสบคอเมื่อครู่ในตอนนี้พูดเสียงดังฟังชัดและเบิกตาโตใส่พี่สาว


อะไร ? จริงไหม ? ยังไม่ได้ไปขอบคุณและก็ขอโทษฟ้าใช่หรือเปล่า ? มัวแต่ไปเที่ยวเล่นกับพันลี้อยู่นั่น


ปฏิเสธไม่ได้จึงหลบสายตาแทน ก็ก็พี่ฟ้าเขายุ่ง ๆ ไง รักเลยยังไม่เจอสักที


ข้ออ้างพันลี้เป็นใคร น้องของฟ้าหรือเปล่า ทำไมจะพาไปหาไม่ได้


อืม แล้วทำไมรักยังไม่ไปขอบคุณที่เขาช่วยไว้ล่ะ โทรเอาก็ได้นี่ลูก…” แม่เอ่ย


อ้าวไอ้ลูกหมาอ้วนโดนรุมเฉยเลย ก็ได้ ๆ ไว้รักจะไปขอโทษพี่เขา…”


ถ้าจะให้ทันวันจันทร์แกต้องไปขอบคุณ ขอโทษ และก็ชวนเขามากินข้าวพรุ่งนี้เข้าใจไหม ? ”


หึ…” ที่รักส่ายหน้าจนแก้มสั่น

               

               เขาต้องทำอะไรหลาย ๆ อย่างพร้อมกันในคราวเดียวต่อหน้าหมื่นฟ้าเนี่ยนะ แสดงว่าพี่สาวไม่รู้ว่าเวลาเขาอยู่ต่อหน้าคนตัวสูงนั่นมันหายใจลำบากขนาดไหน แค่เผชิญหน้ากันสามนาทีก็ตัวจะระเบิดแล้ว นี่ให้เขาพูด ขอบคุณ ขอโทษ แถมยังเอ่ยชวนมาทานข้าวที่บ้านอีก ไอ้ลูกหมาอ้วนตัวนี้คงตายไปก่อนแล้ว


ชวนเพื่อน ๆ มาด้วยก็ได้พ่อจะได้ทำความรู้จักทุกคนไปเลยชวนดอมมาด้วยนะเบบ พ่อไม่ได้เจอนานแล้ว


ค่ะ


รักก็อย่าลืมชวนเพื่อนมานะ น้องของหมื่นฟ้าด้วย


คะ ครับ

               

               หลังจากตอบรับคำสั่งของพ่อแล้ว ที่รักรู้สึกว่าตัวเองเจริญอาหารน้อยลง เกิดอาการปั่นป่วนในท้องเพราะความเป็นกังวล จนพาให้พุงที่มันป่องขึ้นเมื่อครู่แฟบลงจนเห็นได้ชัด


โหคิดมากจนเผาผลาญพลังงานไปขนาดนี้เลยอะ

               

               และเมื่อเวลาผ่านไป อาหารทุกอย่างบนโต๊ะอาหารหมดเกลี้ยง ที่รักและพี่สาวจึงช่วยกันนำจานไปล้าง ก่อนจะกลับมาดูละครภาคค่ำกับพ่อแม่และปู่ที่ห้องนั่งเล่นจนถึงดึก

               

               ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้านอนเมื่อถึงเวลา เป็นในตอนนั้นเองที่ที่รักแอบย่องลงมาที่ห้องเก็บของใต้บันได คนตัวเล็กยืนกะพริบตามปริบ ๆ ตั้งสติและภาวนาให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

              

                 มือเรียวเอื้อมไปบิดกลอนอย่างแผ่วเบาด้วยกลัวว่าปู่ที่นอนอยู่ห้องข้างล่างจะตื่นเพราะได้ยินเสียงประตู ทว่าเขาเข้ามาภายในห้องคับแคบได้โดยไม่ถูกจับได้ ดวงตาเรียวรีจ้องมองไปยังคอมพิวเตอร์เครื่องเก่า ๆ ที่อยู่ตรงหน้า

               

                 มันเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมกับระบบของกล้องวงจรปิดหน้าบ้าน ทุกอย่างที่กล้องบันทึกไว้จะถูกส่งตรงมาที่คอมพิวเตอร์เครื่องนี้ ที่รักหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ด้วยหัวใจสั่นระรัว ใต้ฝ่ามือร้อนชื้นเพราะเหงื่อ   กระทั่งบนใบหน้าก็มีเม็ดเหงื่อเล็ก ๆ เริ่มผุดเต็มไปหมด


เหมือนเขาเป็นสายลับที่กำลังล้วงข้อมูลสำคัญจากองค์กรใหญ่ ๆ เลย


ทั้งที่จริงเป็นเรื่องขี้มดอย่างเรื่องเขาโดนหอมหัวหรือเปล่า แค่เพียงเท่านั้นเอง


แต่หัวใจที่เต้นแรงเร็วอย่างในตอนนี้เล่นใหญ่จนเขาหงุดหงิด

               

               และที่รักก็ตัดสินใจเคลื่อนมือไปจับเมาส์เพื่อกดเลือกวันเวลาที่ใกล้เคียงในตอนที่เกิดเหตุ น้ำลายเหนียวหนืดถูกกลืนลงคออีกครั้งเมื่อเขาเห็นรถเบนซ์สปอร์ตสีดำของหมื่นฟ้าจอดเทียบที่หน้าบ้าน ไม่นานนักคนตัวสูงที่โคตรจะดูดีในวันนั้นก็เดินลงมาจากรถ ไม่อยากจะเชื่อว่ากล้องวงจรปิดยี่ห้อที่พ่อแสนจะภูมิใจว่าเป็นคนเลือกเองจะชัดเจนได้ขนาดนี้ ชัดจนเขายังกลัวว่าจะทำให้หัวใจเต้นเร็วได้มากกว่านี้ หากว่าเรื่องที่สงสัยดันเป็นความจริงขึ้นมา


อะ ไอ้รัก…”

               

              ที่รักพูดกระอึกกระอักเรียกชื่อตัวเอง ทั้งเขินอายและสับสนที่เห็นตัวเองไปกอดอีกฝ่ายไว้แน่น พลันใบหน้าก็ร้อนวูบวาบเมื่อสัมผัสที่ติดค้างอยู่ในความรู้สึกนั้นถูกยืนยันด้วยภาพเคลื่อนไหว


สัมผัสนั้นเป็นเขาเองที่ไปกอดหมื่นฟ้า T___T


ยะ อย่า ~…” ริมฝีปากบางอ้าค้างขณะจดจ้องไปที่จอ มือเรียวทั้งสองยกขึ้นขยำขยี้ที่ผมของตัวเองจนยุ่งเหยิงไปหมด มันยุ่งพอ ๆ กับความรู้สึกของเขานั่นแหละ แล้วภาพที่ทำให้ที่รักสติหลุดจนต้องออกแรงทึ้งหัวตัวเองคงเป็นตอนที่หมื่นฟ้าโน้มใบหน้าลงไปหอมหัวของเขาจริง ๆ ฮือ ~ หอมทำไมเล่า !!!! ถีบออกไปก็จบแล้ว คนเมาโดนถีบไม่ถือสาหรอก…”

               

               ภายในห้องแคบแสนอบอ้าวมีเสียงร้องฮือของใครบางคนไม่ขาดสาย ทว่ามีแต่เสียงร้องครวญครางแต่ไม่เห็นมีน้ำตาสักหยด ก็เพราะว่าคนตัวเล็กรู้สึกว่าร้องไห้ไม่ออก มันอึดอัดจนตัวจะระเบิดถึงได้เปล่งเสียงร้องออกมาแทน

               

               เป็นในตอนนั้นที่เสียงแจ้งเตือนจากไลน์ดังขึ้น ที่รักคว้าโทรศัพท์มาด้วยสติเลือนลอย แม้จะทำใจก่อนเข้ามาในห้องนี้แล้ว แต่สุดท้ายหัวใจก็รับไม่ไหวอยู่ดี

                

               ที่รักใช้นิ้วปัดบนหน้าจอเพื่อเปิดอ่านข้อความ บรรดาเพื่อน ๆ ในกลุ่มถล่มข้อความเข้ามาถามเรื่องนี้อย่างกับแอบมองเขาอยู่ใกล้ ๆ


P.Panli : เป็นไงบ้างวะ ?


Joyyy. : ดูยังมึง ?


T. : กูว่าไอ้รักแม่งไม่กล้าดูหรอก

                

                    เจ้าของแก้มย้อย ๆ ที่ใคร ๆ ชอบดึงเล่นส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงปฏิเสธทุกคำถามของเพื่อน ๆ ที่รักหมดแรงจะพิมพ์ตอบคำถาม เขาเหมือนคนขาดสติจริง ๆ ถึงได้ดึงสาย USB เชื่อมโทรศัพท์เข้ากับคอมพิวเตอร์แล้วดึงวิดีโอในช่วงเวลานั้นใส่โทรศัพท์ก่อนจะกดอัปโหลดส่งให้เพื่อนในกลุ่มดูเอง


รู้นิสัยพวกมันดีต่อให้พิมพ์บอกว่าเป็นเรื่องจริง ยืนยันด้วยตัวอักษรและเสียงแล้วก็ตาม


แต่พวกนี้ต้องบีบคั้นขอดูเป็นภาพเคลื่อนไหวอีกแน่ ๆ งั้นส่ง ๆ ไปให้จบ ๆ เลยแล้วกัน


คำตอบนี้คงชัดเจนที่สุด


ที่รัก : send video

               

               และเมื่อวีดีโอนั้นปรากฏขึ้น คำว่า อ่านแล้ว เด้งขึ้นมาเช่นเดียวกัน ที่รักอยากจะร้องไห้ไว้อาลัยให้ตัวเองที่มีเพื่อนขี้สอดขนาดนี้ โดยเฉพาะไทป์กับจอย ถ้าไม่ติดว่ารักมากจะยอมพูดคำหยาบด่าแก้อับอายไปสักชุด


P.Panli : ช็อกโลกมาก


Joyyy : แง ~ กูเขินนนนนนนน


ที่รัก : น่าเขินตรงไหนจอยน่าอายมากกว่าปะวะ ?


T : ไอ้รักกูแคปแล้วซูมดู จมูกพี่ฟ้าโคตรโด่งเลยนะ แต่จมไปในหัวมึงเลยว่ะ 55555555555


ที่รัก : T_________T เกลียดมึงจังเลยไทป์


P.Panli : พี่กูโคตรเสือซ่อนเล็บ


ที่รัก : ตอนนี้กูอยากเป็นเต่าซ่อนหัวแล้วเนี่ยยยย ไม่ต้องให้ใครเห็นหน้ากูเลย หดหัวอยู่แต่ในกระดองพอ


Joyyy : 55555555555 จะว่าสงสารก็สงสารนะ เข้าใจว่ามึงเขินจริง


ที่รัก : ไม่ได้เขิน แต่อาย เข้าใจไหมจอย อายที่เมาแล้วไปเรื้อนใส่เขาอะ

                

               ในระหว่างที่คุยกับเพื่อนอยู่นั้น ที่รักก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของใครบางคนกำลังเดินมาทางนี้ ถ้าให้เดาคนที่ชอบลงน้ำหนักที่เท้าแบบนี้มีคนเดียวเท่านั้น


แกร๊ก...


พะ พี่เบบ

                

               และเป็นพี่สาวของเขาจริง ๆ พี่เบบเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะปิดล็อกประตูทันที ราวกับว่าอีกฝ่ายก็คิดแอบเข้ามาในห้องนี้เหมือนกัน


แกมาทำอะไรรัก ?”


แล้วพี่เบบมาทำอะไรล่ะ ? ”

               

               คำตอบของพี่สาวไม่ใช้เสียงที่เปล่งออกมาจากปาก หากแต่เป็นสายตาที่จ้องมองไปทางด้านหลังของเขา ที่รักรีบกดปิดบันทึกวีดีโอนั้นทันที แต่คิดว่าคงไม่ทันเสียแล้ว


พี่เบบเห็นหมดแล้วแหละ T_____T จบแล้วชีวิตไอ้ลูกหมาอ้วน


ฉันก็จะมาลบวีดีโอเมื่อกี้แหละ…”


อะ อะไรนะ ? พี่เบบรู้เรื่องนี้เหรอ ? ”


ก็เพิ่งรู้เมื่อเย็นตอนที่พ่อกับแกยังไม่กลับถึงบ้านฉันตงิด ๆ ว่าตอนที่ฟ้ามาส่งแกจะต้องมีอะไร ถึงได้มาเปิดดู…” พี่เบบที่ไม่ค่อยจะเขินอายกับเรื่องแบบนี้ยังหลบสายตาเขาและพูดติด ๆ ขัด ๆ เห็นแกหอมกับฟ้า


“…”


ตอนแรกก็ว่าจะลบเลยเพราะกลัวพ่อเขามาเปิดเช็กความเรียบร้อย แกก็รู้ว่าทุกครั้งที่พ่อกลับมาจะต้องมาดูกล้องวงจรปิดทุกครั้งแต่พ่อดันมาถึงเร็ว ฉันเลยต้องรีบออกไปรับหน้า เบี่ยงเบนความสนใจให้เขาลืมไอ้ห้องนี้ไง


ณ ตอนนี้อยากจะคลานเข้าไปกราบที่ตักพี่สาว แต่มีบางอย่างที่อยากจะรู้มากกว่าจึงเอ่ยถาม พี่เบบคิดจะบอกน้องไหมเนี่ย ? ถ้ารักลงมาช้า คงไม่ได้รู้ความจริง


บอกสิ จะบอกหลังจากที่แกไปขอบคุณฟ้าแล้ว เพราะถ้าบอกก่อนคนขี้เขินอย่างแกไม่ยอมไปเจอหน้าฟ้าอีกแน่ ๆ


แค่นี้ก็ไม่อยากไปแล้วเนี่ย…”


แล้วแกนึกอะไรถึงมาเปิดดู ? ”


ก็วันนั้นเพื่อนมันดันโทรมาตอนที่รักที่รักวอแวใส่พี่ฟ้าพอดีพวกมันเลยอยากรู้ว่าพี่ฟ้าหอมรักจริง ๆ หรือเปล่า


ดี ๆ กันทั้งนั้น ไม่ได้นึกถึงเรื่องที่จะเอาเรื่องกับไอ้โอ้กันเลยพวกแกนี่ ดันไปโฟกัสเรื่องอย่างนี้กันอย่างเดียวเลยพี่เบบส่ายหน้าเอือมระอาก่อนจะเดินมาที่หน้าคอมพิวเตอร์และเลื่อนเมาส์กด ๆ อย่างเดียว ลบแล้ว


พี่เบบขอบคุณมากเลยนะที่ช่วยเซฟรักทุกทางเลย


ไม่ได้เซฟแก เซฟสถานการณ์ในบ้านต่างหาก ถ้าพ่อมาเห็นมีหวังโวยวายบ้านแตกที่ลูกชายโดนทำแบบนี้หน้าบ้านแต่ใครจะไปรู้ว่าไอ้ลูกชายตัวดีนั่นแหละเป็นฝ่ายไปบังคับใจเขา


โว้ย ~ พี่เบบ !! ถอนคำพูดเลยนะ บังคับใจอะไรรักตัวเท่าลูกหมา ถ้าคนเขาไม่เต็มใจจะหอมปะ ?!”


พูดอะไรออกไปน่ะไอ้หมารักเพราะความเขินแท้ ๆ เลย


โหยหลงตัวเองเหมือนกันนะ คิดว่าน่ารักขนาดหมื่นฟ้ายอมหอมเลยดิ


T____________T ไม่เคยคิดว่าพี่เบบจะปากร้ายขนาดนี้ ปากร้ายจนทำให้เขาทั้งเขินและโมโหได้ในคราวเดียวกัน


รักไม่คุยกับพี่เบบแล้ว…”

               

               ที่รักพูดปัด เตรียมลุกหนีพี่สาวก่อนที่ตัวเองจะแสดงอาการเขินอายให้พี่เบบเห็นไปมากกว่านี้ ทว่าพี่เบบรั้งไว้ด้วยเสียงเรียบนิ่ง


พรุ่งนี้ไปหาฟ้ากับพวกฉันด้วย ดอมจะโทรไปนัดฟ้าให้ ถ้ารอให้แกไปเจอเองคาดว่าอีกสามปีกว่าฟ้าจะได้ยินคำขอบคุณ….แล้วพ่อก็คงไม่ได้เจอฟ้าเร็ว ๆ นี้แน่


แต่พรุ่งนี้พ่อบอกว่าจะพารักไปแจ้งความไว้เป็นหลักฐานก่อนนะ แล้วอีกอย่างไอ้พี่โอ้ก็จะมาขอโทษที่บ้านด้วยรักว่าพรุ่งนี้น่าจะยุ่งทั้งวันเลย


ข้ออ้างแกจะทำเรื่องที่โรงพักทั้งวันเลยหรือไง แล้วไอ้โอ้ก็ไม่อยู่ทั้งวันหรอก อย่ามาอ้าง


“…”

              

                 ที่รักถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แทนคำตอบรับ ก่อนจะออกจากห้องนั้น ในระหว่างที่เท้าเล็กก้าวขึ้นบันไดแต่ละขั้น สมองที่เต็มไปด้วยภาพจำและเรื่องราวต่าง ๆ ก็คิดฟุ้งซ่านพุ่งพล่านไม่หยุด หากให้เปรียบเทียบความวุ่นวายในหัวสมองของเขา ที่รักคิดว่ามันเหมือนน้ำต้มที่เดือดปุด ๆ อยู่ในหม้อ ไม่เหลือที่ว่างให้ความสงบเงียบ มีแต่ความวุ่นวายที่พาให้รู้สึกกระวนกระวาย

                

               เมื่อเขาเข้ามาภายในห้องนอน ซึ่งเป็นที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับตัวเอง ที่รักก็ทิ้งร่างลงบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนล้วงโทรศัพท์ที่สั่นแจ้งเตือนไม่เลิกออกมา ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเพื่อน ๆ ของเขาที่ส่งข้อความมาล้อกันไม่เลิก


ทว่าขอความล่าสุดของพันลี้ทำให้เขาอุทานคำหยาบที่สุดในชีวิตออกมา


เชี้ยยยยยยย !! ”


ดวงตาเรียวรีที่เบิกกว้างอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง


P.Panli : กูส่งวีดีโอไปให้พี่ฟ้าดู แม่งอ่านแล้วไม่ตอบ


Joyyy : อีลี้ มึงส่งไปทำม้ายยยยยยย อีห่า กูปวดหัวแทนอีแก้มย้อยเลย มันจะกล้าไปเจอหน้าพี่เขาอีกได้ไง เขินตายห่า


เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกอยากหอมจอยแรง ๆ ตอบแทนที่เพื่อนพูดได้ตรงใจ


P.Panli : ก็กูอยากจะรู้ว่าพี่ฟ้าจะพูดไง ตอนนั้นคิดอะไรถึงได้หอมหัวเพื่อนกู พี่กูนี่แอบไว้ใจไม่ได้ว่ะ


T : 5555555 ถ้ากูมีน้องอย่างมึงกูเครียดตายเลยไอ้ลี้ เข้าข้างเพื่อนแต่ด่าพี่ตัวเอง


ที่รัก : T_______T แล้วคือพรุ่งนี้กูต้องไปเจอหน้าเขาอะ มึงส่งไปทำไม !!! ไอ้พันลี้หน้าหมา !!!


Joyyy : อีแก้มย้อยมันด่าไม่เป็น แต่ตอนนี้คงอยากด่าไอ้ลี้เจ็บ ๆ ด่าแรงสุดคือไอ้หน้าหมา 55555 กูขำ


P.Panli : ไปหาพี่กูทำไมอะ ?


ที่รัก : พี่เบบให้ไปขอบคุณเขาและก็ขอโทษ แล้วชวนมากินข้าวที่บ้านด้วย ชวนพวกมึงด้วยแหละ วันจันทร์มากันนะ พ่อกูอยากเจอทุกคน พวกมึงต้องมากันนะ กูขอ


T : ถ้าไม่ไปก็คือไอ้รักรับหน้าดูแลพี่ฟ้าเต็ม ๆ แน่เลย


ที่รัก : แม่นกว่าหมอดูก็มึงอะไทป์


P.Panli : กูจะไป ไปดูปฏิกิริยาพี่กูเนี่ยแหละ มีอะไรกับเพื่อนกูหรือเปล่า ?


Joyyy : พันลี้ มึงเป็นน้องพี่ฟ้าจริง ๆ ใช่ปะ? 555555555555 อีห่าโคตรกบฏเลย

               

               ที่รักวางโทรศัพท์ลงข้างตัว เขาไม่อยากจะรับรู้อะไรแล้วจึงเลือกไม่สนใจอ่านบทสนทนาของเพื่อนต่อ ในหัวจินตนาการไปไกลว่าคนตัวสูงจะรู้สึกอย่างไรหลังจากถูกทวนความจำด้วยวิดีโอนั้น บางทีหมื่นฟ้าอาจจะอยากลืมเรื่องวันนั้นอยู่ก็ได้ แต่พันลี้ดันส่งไปย้ำเตือนความจำอีก และแน่นอนว่าหมื่นฟ้าจะต้องเดาได้ว่าคลิปวิดีโอมาจากเขา

                

              ที่รักไม่รู้ว่าเพราะอะไรหมื่นฟ้าถึงตัดสินใจทำตามคำขอคนเมาอย่างเขา อาจจะทำเพราะรำคาญใจหรือหน้ามืดขาดสติ แต่จะด้วยเหตุผลใดก็ช่าง


ในตอนนี้ที่รักคิดว่ามีสองอย่างที่หมื่นฟ้าจะรู้สึก


หนึ่งคือโกรธมากเพราะเขาดันเอาคลิปวิดีโอนั่นส่งให้เพื่อนคล้ายเห็นเป็นเรื่องสนุกทั้งที่น่าอายมากกว่า


สองคือปล่อยผ่านไม่คิดมาก เห็นเป็นเรื่องปกติ


และแน่นอนว่าข้อสองถูกตัดทิ้งอย่างรวดเร็วหลังจากประมวลทุกอย่างในสมองอย่างถี่ถ้วนแล้ว


คืนนี้จะนอนหลับไหมไอ้รัก…” พูดก่อนจะถอนหายใจออกมา ตั้งแต่เกิดมาที่รักไม่เคยเจอเรื่องวุ่นวายที่มันลุกลามรวดเร็วจนเหนือการควบคุมแบบนี้


ทั้งหมดอาจจะเป็นเพราะเขาคิดน้อยเกินไปละมั้ง


#กี่หมื่นฟ้า

                

               ดวงตาคู่คมกำลังจ้องมองไปยังวิดีโอที่น้องชายส่งให้ทางไลน์ส่วนตัว หมื่นฟ้าดูจนจบโดยไม่แสดงสีหน้าใด ๆ เขากดปิดและโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้บนโต๊ะกระจกที่ตั้งอยู่ตรงหน้าพลางมองหน้าเพื่อนสนิทต่างมหาลัยที่คบกันตั้งแต่สมัยมัธยม และเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของร้าน

               

               เขาเพิ่งขึ้นมานั่งพักที่ดาดฟ้าชั้นสองของร้านซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัว เพราะเหนื่อยจากการตรวจดูความเรียบร้อยมานานหลายชั่วโมง ไม่นานนักเพื่อนสนิทก็ตามขึ้นมาบ้าง


มึงมีอะไรหรือเปล่าเรียว ? ”

                

               หมื่นฟ้าถามขณะเคาะมวนบุหรี่ออกจากซอง ปรายตามองอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เรียวแสดงอาการเลิ่กลั่กคล้ายคนที่เพิ่งทำความผิดมา เขาคบกับเรียวมาตั้งแต่ม. 3 เพียงแค่เพื่อนผิดปกติไปนิดเดียวก็รู้ได้ในทันที


มึง อย่าด่ากูนะ…”


ถ้าไม่พูดก็จะด่า…”

                

               มวนสีขาวถูกริมฝีปากอิ่มคาบไว้ หมื่นฟ้ารอฟังคำสารภาพจากเพื่อนสนิทขณะจุดไฟที่ปลายมวนกระดาษ ทว่าครั้งนี้เรียวดูจะใช้เวลาคิดทบทวนนานกว่าจะยอมปริปาก

               

               ไฟสีแดงสว่างวาบเผาไหม้มวนกระดาษไปเกือบครึ่งก่อนจะถูกก้านนิ้วยาวทั้งสองคีบออกจากปาก หมื่นฟ้าละสายตาจากเพื่อนเพื่อคลายความกดดัน ควันสีขาวค่อย ๆ ปลดปล่อยออกมาทั้งทางจมูกและริมฝีปาก เขามองควันพิษที่ตัวเองเป็นคนสร้างลอยอยู่กลางอากาศจนเลือนรางหายไป


หมื่นฟ้าชอบเปรียบเทียบความรู้สึกของคนเรากับควันบุหรี่


มันจะเข้มข้น ชัดเจน ในตอนแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป


จะถูกเวลาเจือจางจนเลือนราง และหายไปอย่างไร้ร่องรอยในที่สุด


วันนั้นที่มึงต่อยไอ้โอ้ลูกค้าโซนวีไอพีเห็นเยอะอยู่ก็เข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่มึงออกไปแล้ว


หมื่นฟ้าหันกลับมาให้ความสนใจกับคนที่พยายามจะพูดความจริงกับเขา อือ…”


จริง ๆ แล้วกูโกหกมึง กูไม่ได้บอกลูกค้าแค่ว่ามึงไม่พอใจที่ไอ้โอ้พูดจาไม่ดีเลยต่อยมันไปกูเสริมอะไรไปอีกนิดหน่อยให้มันดูมีน้ำหนักขึ้นมาแบบมึงจะได้ไม่ดูเหี้ยเกินไปที่ต่อยลูกค้าเพราะแค่ทนไม่ไหวที่เขาด่า


เอาตรง ๆ ไม่อ้อม…” หมื่นฟ้ารู้ว่าตัวเองชอบพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและเย็นชาเช่นนี้เป็นประจำจนติดเป็นนิสัย และเรียวคงชินกับความนิ่งเฉยไม่สนใจโลกของเขา แต่ครั้งนี้กลับทำให้เรียวดูวิตกกังวลมากกว่าเดิม


กูบอกลูกค้าไปว่ามึงโมโหที่ไอ้โอ้ลวนลามแฟนตัวเอง...มึงเลยพลั้งมือต่อยไอ้โอ้ไป

                

               ทันทีที่เรียวนำเอาทุกคำสารภาพมากองตรงหน้า เจ้าตัวก็มีท่าทางสบายใจและโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด ผิดกับคนฟังที่ค่อย ๆ ก้มหน้าหลับตาลงและยกมือข้างหนึ่งขึ้นมากุมขมับตัวเอง


เรียวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ยต่อ กูขอโทษนะคือกูคิดคำแก้ตัวให้มึงไม่ทันจริง ๆ น่ะ มันชุลมุนวุ่นวายไปหมดเลยตอนนั้นก็มึงคิดดูนะเว้ย เจ้าของร้านไปต่อยลูกค้า ต่อให้ลูกค้าเมาแล้วขาดสติจนด่ามึงเสีย ๆ หาย ๆ มันก็ไม่โอเคอยู่แล้วที่มึงไปทำร้ายร่างกายเขา แค่ทนคำด่ายังทนไม่ได้เลยกูก็เลยคิดว่าถ้ามีเรื่องนี้เข้ามาเกี่ยวมันน่าจะเข้าใจได้หน่อยปะวะที่ทำให้มึงขาดสติจนไปต่อยลูกค้า


ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเข้ามาเกี่ยว ยังไงกูก็ผิดอยู่ดี มันลบล้างหรือทำให้คนเห็นอกเห็นใจไม่ได้หรอก เพราะยังไงกูก็ทำร้ายร่างกายเขา แล้วกูก็เป็นเจ้าของร้าน มันไม่โอเคอย่างที่มึงว่าจริง ๆ มึงรู้นิสัยกูดีนะเรียว อะไรที่กูทำลงไปแสดงว่ากูตัดสินใจดีแล้ว ต่อให้มันเป็นการกระทำที่ไม่สมควรก็ตาม ขอแค่เราพูดความจริงออกไป ใครจะคิดยังไงก็ช่าง กูพร้อมรับผลที่จะตามมาเสมอ

                

               เรียวกลืนน้ำลายลงคออึกหนึ่ง ตั้งแต่คบกันมาหมื่นฟ้าไม่เคยอธิบายยาวเหยียดด้วยสายตาและน้ำเสียงใจเย็นอย่างนี้มาก่อน นั่นทำให้เขารู้ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายไม่คิดโกรธเคืองกัน


กูแค่กลัวว่าคนอื่นจะมองมึงไม่ดีถึงแม้มึงจะทำพฤติกรรมไม่ดีจริง ๆ ก็เถอะ แต่ก็เพราะว่ามึงช่วยน้องคนนั้นนะ มึงไม่ได้เป็นพวกอันธพาลเลือดร้อนที่ทำไปโดยไม่มีเหตุผลสักหน่อย

                

               หมื่นฟ้าพยักหน้าเข้าใจในความห่วงใยที่เพื่อนมีให้ ความผิดพลาดในครั้งนี้ไม่ได้เลวร้ายเกินไปจนอภัยไม่ได้อย่างที่เพื่อนกังวลในตอนแรก เพื่อการันตีให้เรียวรู้ว่าเขาไม่คิดโกรธเคืองจริง ๆ จึงแบ่งบุหรี่ในมือให้เพื่อน เรียวหลุดยิ้มแล้วรับไปสูบต่อ


แบ่ง ๆ กัน จะได้ตายพร้อมกัน กูไม่อยากเหงาอยู่ในนรกคนเดียว


เรียวหัวเราะ ก่อนจะหยุดชะงักอารมณ์ขันของตัวเองพอนึกบางอย่างออกมาได้ มีอีกเรื่องว่ะไอ้ฟ้าที่กูยังไม่ได้บอกมึง


อะไรอีก ? ให้กูปวดหัวทีเดียวไม่ได้ใช่ปะ…”


“…คือวันนั้นมีเพื่อนในกลุ่มมึงมาดื่มด้วยนะ แต่อยู่โต๊ะด้านใน ๆ เลย ชื่ออะไรไม่รู้ว่ะ กูจำไม่ได้อะมันไม่เชื่อว่ามึงเป็นแฟนกับน้องคนนั้น เถียงกูต่อหน้าลูกค้าคนอื่นด้วยนะว่าเป็นไปไม่ได้หรอก…” เรียวพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่พอใจคล้ายว่านึกถึงใบหน้าของคน ๆ นั้นอยู่ กูก็เลยบอกว่าเขาแอบคบกัน คนอื่นจะไปรู้อะไร ? มีแต่กูนี่ที่รู้ มันถึงได้เงียบไป กวนส้นตีนมากมาเถียงกูต่อหน้าลูกค้าคนอื่น ทำเหมือนอยากจะแหกหน้ากูให้ได้อะแต่ดีที่กูไม่โป๊ะแตก


กูว่าแล้ว


ทำไมวะ ? ”


หลังจากเกิดเรื่อง เพื่อนกูไลน์มาถามตลอดว่าช่วงนี้กูชอบใครไหม ? คบกับเด็กที่ไหนหรือเปล่าพวกมันหาว่ากูปิดบัง


กะ กูขอโทษนะพามึงลำบากเลยเรียวรู้ดีว่าสิ่งที่ทำให้หมื่นฟ้ารำคาญใจได้มากที่สุดคือการตอบคำถามเรื่องความสัมพันธ์ และเพราะหมื่นฟ้าไม่ชอบเปิดเผยเรื่องส่วนตัวมากนัก จึงเป็นเหตุให้เลิกกับแฟนคนเก่าที่คบกันมานานหลายปี เรียวรู้จักแฟนคนนั้นของหมื่นฟ้าเป็นอย่างดีด้วย


ช่างมันเหอะคนรู้ไม่เยอะ เดี๋ยวก็ลืมกัน


“…”


แต่รักจะซวยไหมอีกเรื่อง ? ”


ทำไมวะ ?”


ก็จะโดนถาม โดนให้ช่วยโน่นนี่เยอะแยะไง


โดนถามก็เลี่ยงได้ แต่โดนให้ช่วยกูงงว่ะ


ก็ถ้าคนอื่นเชื่อจริง ๆ ว่ากูคบกับน้อง อยากได้อะไรจากกูก็จะไปบีบจากรักแทนไงหมื่นฟ้ามองเห็นอนาคตได้อย่างชัดเจน


มึงก็ไม่สนใจใครอยู่แล้วอีกอย่างน้องคงไม่มาขออะไรจากมึงหรอก ถึงมาขอมึงปฏิเสธว่าไม่ทำก็จบ


ถ้ากูปฏิเสธได้ง่าย ๆ แบบนั้นก็ดีดิ…” หมื่นฟ้าถอนหายใจ ก่อนจะคว้าบุหรี่ในมืออีกฝ่ายมาจรดริมฝีปากและสูบด้วยแรงอารมณ์พลางคิดในใจ  ขนาดเขาให้หอมหัว กูยังยอมทำมาแล้ว นับประสาอะไรกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เขาขอมาคนนี้ปฏิเสธยากฉิบหาย


ขนาดแยมมึงยังปฏิเสธมาแล้วเรียวสะดุ้งโหยงเมื่อเพื่อนตวัดสายตาดุ ๆ ใส่ เขาไม่ควรเอาแฟนเก่าที่เพื่อนรักฝังใจมาเปรียบเทียบกับคนอื่นเลย


นั่นแยมนี่รัก คนละคนกัน


ตะ แต่นั่นแฟนเก่า แล้วน้องคนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย…”


ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ปฏิเสธไม่ค่อยได้

               

               เรียวขมวดคิ้วคิดสงสัยในสิ่งที่เพื่อนพูด หมื่นฟ้าตอบอย่างชัดเจน ทว่าเขากลับรู้สึกว่าประโยคนั้นคลุมเครือจนทำให้สับสนไปหมด โดยปกติหมื่นฟ้าจะไม่ยอมใครง่าย ๆ ถ้าไม่ใช่เพื่อนหรือครอบครัว อีกฝ่ายไม่มีทางทำตามคำร้องขอแน่ ๆ บางครั้งหมื่นฟ้าสามารถปฏิเสธคนอื่นได้อย่างไร้เยื่อใย ไม่แคร์ว่าคนโดนปฏิเสธจะรู้สึกอย่างไร หากว่าเจ้าตัวไม่สบายใจที่จะทำก็ไม่รับปากเด็ดขาด


หรือว่าน้องแก้มเยอะ ๆ คนนั้นจะเป็นข้อยกเว้น


เรียวกลั้นยิ้มเมื่อมีประโยคหนึ่งผุดขึ้นในหัว กูเจอว่าที่เจ้าของท้องฟ้าผืนนี้แล้วเหรอวะ ? ’


เดี๋ยวกูลงไปดูร้านข้างล่างก่อนส่วนมึงก็ลงไปดูโซนวีไอพีด้วย


เรียวถูกฉุดกระชากออกจากห้วงความคิดก่อนพยักหน้ารับ เออ ๆ

                

               หมื่นฟ้าที่กำลังเอามวนบุหรี่ที่เหลืออยู่น้อยนิดขยี้กับถ้วยกระเบื้องสีขาวเพื่อดับไฟปรายตามองโทรศัพท์เครื่องสีดำที่สั่นแจ้งเตือนอยู่ ปลายสายคือเพื่อนสนิทอีกคนที่อยู่ในกลุ่ม เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนสนิทคนโปรดเพราะมีนิสัยและไลฟ์สไตล์คล้าย ๆ กัน


นั่นก็คือไม่เรื่องเยอะ ไม่พูดมาก


มือหนากดขยี้ซ้ำ ๆ จนไฟสีแดงมอดดับไปจึงคว้าโทรศัพท์มารับสาย


ว่าไงมึง ? ”


(พรุ่งนี้ว่างกี่โมง มีคนอยากเจอ…)


ใคร ?”


(รัก)


น้องมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ? ไอ้โอ้ไม่ยอมหยุดเหรอ ? ”


(ไม่ใช่ เห็นเบบบอกว่าน้องอยากจะขอบคุณมึง)


จริง ๆ ไม่ต้องลำบากมาก็ได้ กูไม่ได้คิดมาก


(เขาให้กูมานัดเวลากับมึงอะ ? )


พรุ่งนี้ว่างตอนเย็นเลย ช่วงก่อนเปิดร้าน


(โอเค เดี๋ยวพาน้องไปหา)


อือ


(เออเพื่อนคนอื่นไลน์มาถามกูว่ามึงแอบคบใครอยู่ ? หมายความว่าไงพวกมันไปเห็นมึงอยู่กับใครวะ)


หมื่นฟ้าลอบถอนหายใจ เพื่อนคนอื่น ๆ ขี้เสือกไม่เลิก ดึงดันอยากจะรู้ทั้งที่เขาไม่เต็มใจจะบอก แต่อย่างน้อย ๆ เขายังรู้สึกดีอยู่บ้างที่มีเพื่อนอย่างดอมที่ไม่เคยคิดยุ่งเรื่องของใคร อย่างเช่นตอนนี้ที่เพื่อนถามออกมาตรง ๆ แสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายไม่รู้เรื่องเท่าคนอื่นทั้งที่อยู่กลุ่มเดียวกัน


ไว้เดี๋ยวปิดร้านแล้วกูโทรไปเล่าให้ฟังมึงจะนอนหรือยังล่ะ ? ”


(คืนนี้มีบอล นอนดึกโทรมาได้เลย)


อือ


(เค แค่นี้แหละ)

               

               คนตัวสูงส่ายหน้าน้อย ๆ อย่างเหนื่อยหน่ายใจก่อนจะโยนโทรศัพท์ไว้ที่ตำแหน่งเดิม เขาหยัดกายลุกเต็มความสูงเดินลงมาชั้นล่างโดยไม่เอาอะไรติดตัวมาสักอย่าง แม้กระทั่งซองบุหรี่ที่มักจะพกติดกระเป๋าตลอด เสียงของเรียวร้องเรียกเตือนให้เขาเอาโทรศัพท์ไปด้วยตามไล่หลังมา ทว่าหมื่นฟ้าแกล้งหูทวนลมและตรงดิ่งไปที่หน้าร้านแทน


ก็เพราะตอนนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างอยู่เต็มสมองเขาไปหมดพกอะไรติดตัวมาอีกจะพาให้หนักหัวเปล่า ๆ


แต่ถ้าให้ทบทวนดูดี ๆ น้ำหนักมากล้นในสมองล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของเด็กคนนั้นทั้งนั้น


TBC


Talk

**แจ้งเรื่องการอัพนิยายนะคะ อาจจะยาวหน่อย

พาลูกหมาอ้วนมาส่งแล้ววววว อย่าเพิ่งงอนนะที่ตอนนี้ทั้งสองคนยังไม่เจอกันทั้งที่บอกไว้ว่าตอนนี้จะเจอกันแล้ว

พี่ฟ้าคนหล่อค่าตัวแพงออกมาช้าหน่อยค่ะ 5555 จริง ๆ คือต้องเจอกันแล้วแหละ แต่พอแต่งจริง ๆ มันยาวเราเลยต้องตัดไปบทหน้า รับรองว่าบทที่ 4 ได้เห็นสองคนอยู่ด้วยกันแน่นอนนนน น่ารักแน่ๆ ค่ะ

ตอนนี้ก็หอมหัวลูกหมาอ้วนกันไปก่อนเนอะ

**ตอนแรกเราว่าจะอัพ 2 วันต่ออาทิตย์ แต่พอรู้ว่ารีดรอกันหลายคนเลย

ก็เลยคิดว่าจะอัพมากกว่า 2 ครั้งต่ออาทิตย์ค่ะ น่าจะ 2 วันอัพทีหนึ่ง

(เห็นรีดบางคนอยากให้อัพ 2 วันที เรารับมาพิจารณาแล้วนะคะ 555)

แต่ว่าถ้าอัพบ่อย ๆ ก็ขอมาแบบ 50% บ้างนะคะ 55555 อาจจะเต็มตอนไม่ทัน

แต่ถ้าแต่งเต็มตอนทันก็จะลงให้เต็มตอนเลยค่า  จะพยายามมาให้บ่อยที่สุดแหละ รู้ว่าทุกคนคิดถึงน้อง เราก็คิดถึงทุกคนน คงจะเริ่มอัพบ่อยก็ช่วงอาทิตย์หน้าเลย เราขอเคลียร์งานตัวเองแป๊บเนอะ 

คือบางทีที่อัพช้าหน่อยเพราะเราต้องส่งไปให้พี่สาวตรวจคำผิดให้ด้วย (ไม่ค่อยอยากให้มีคำผิดหลุดมา) 

แต่พอเห็นว่ารีดชอบกัน เอ็นดูน้องรักขนาดนี้ เราจะพยายามมาให้บ่อย ๆ เลยนะคะ ทุกคนก็อยู่เป็นกำลังใจให้เราแบบนี้นะ เราไม่เทเรื่องนี้แน่ ๆ ทุกคนก็อย่าทิ้งเรานะ 5555

ส่วนเวลา เราจะอัพช่วง 19.00 - 20.50 ประมาณนี้เลย 

ปล.ขอบคุณทุกคอมเมนต์มากๆๆๆ เลยนะคะ 

กำลังใจมาเยอะขนาดนี้เราก็แต่งได้เยอะ ๆ เรื่อย ๆ เลยค่ะ มันชื่นใจ >////<

แล้วก็รีดที่เล่นแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า ให้ด้วย ขอบคุณมากค่าาา รักก

อัพเดทนิยาย พูดคุย @SP251566




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.485K ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #5753 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:34
    น้องรักน่ารักไม่ไหวแร้ว
    #5753
    0
  2. #5741 pung_poon2 (@pung_poon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:29
    ร้ากกกมากๆ ชอบมากๆๆงื้อ..
    #5741
    0
  3. #5690 Yellow-GG (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:03
    แพ้น้องงง แพ้ไปหมด
    #5690
    0
  4. #5552 natashamyluv (@natashamyluv) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:19
    พี่ฟ้าาาา
    #5552
    0
  5. #5529 OhsehunB29 (@OhsehunB29) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:12
    รู้สึกบางอย่างกับน้องใช่ไหมพี่ฟ้าาาาา
    #5529
    0
  6. #5523 Piglet_88 (@Piglet_88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:53
    พี่ฟ้าต้องหลงรักบ้างและ
    #5523
    0
  7. #5150 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:45
    ฮาจอยกะพันลี้ผู้กบฎ
    #5150
    0
  8. #4568 RoOkampz (@RoOkampz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:31
    หมื่นฟ้า แพ้แกมย้อยหรอออ ถึงปฏิเสธไม่ได้น่ะ หรือติดใจหัวเหม็นๆน้องคะ
    #4568
    0
  9. #4488 Jan_uary (@citrine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:41
    คือพี่แพ้ทางแก้มน้องเหรอคะ 55555555 เอาจริงๆอ่ะค่ะ เราก็หวังว่าน้องจะจำเรื่องนี้เป็นบทเรียนแล้วดูแลตัวเองให้มากขึ้นนะคะ มันไม่ใช่ว่าจะมีคนมาช่วยเราได้บ่อยๆหรอกค่ะ บางคนอยู่บ้านดีๆยังถูกปล้นเลย น้องต้องรู้จักเอาตัวรอดค่ะ การเป็นคนดีไม่ได้ทำให้คนอื่นดีกับเราเสมอไปหรอกค่ะ แต่ก็เข้าใจที่น้องอยากจบปัญหาแบบสันติ อะไรที่ผ่านแล้วก็โอเคค่ะ ถือว่าน้องโชคดี ส่วนเรื่องพี่ฟ้าเนี่ยนะคะ ไม่รู้อ่ะ น้องทำอะไรไว้ก็ควรรับผลนั้นค่ะ เมามันเอามาเป็นข้ออ้างไม่ได้หรอก ก็น้องเลือกจะดื่มเอง กล้าเผชิญหน้าหน่อยค่ะะ
    #4488
    0
  10. #4225 supannipa (@praw614) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:15
    หมาอ้วนจะเป็นเจ้าของผืนฟ้าเเย้วววววว
    #4225
    0
  11. #4180 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:43
    ลูกหมาอ้วงก็คือน่ารักมากกกก แก้มย้อยของพี่ พี่หมื่นฟ้าก็ดีจัมเลย ฮื้ออออ น่าร้ากกกกก
    #4180
    0
  12. #4176 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:34
    โอ๊ยยย เจ้าลูกหมาอ้วน น่ารักอะไรขนาดนี้ลู้กกกก
    #4176
    0
  13. #4155 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:45
    ผืนฟ้าจะมีเจ้าของงงงงง ชอบบบบบ
    #4155
    0
  14. #4139 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:37
    คิดหนักเลยพี่ฟ้า
    #4139
    0
  15. #3716 mileylovely (@Pcny06) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:21
    เพื่อนแบบขี้เผือกมากเว่อ 5555555
    #3716
    0
  16. #3698 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 14:08
    ว่าที่เจ้าของท้องฟ้าผืนนี้ เขินนนนนน
    #3698
    0
  17. #3680 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:41
    น้องน่ารักกก
    #3680
    0
  18. #3673 Ployploy6069 (@Ployploy6069) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:36
    เอ็นดูน้อง
    #3673
    0
  19. #3648 ✰ MELT (@jaonookanoomwarn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 09:20
    ตอนพ่อรู้ทันว่าจะซื้อโจ๊กไปง้อแล้วเราหงอยตามเลยอะ 5555555555555 เคยจะทำอะไรแบบนี้ให้แม่เหมือนกันแต่ก็รู้ทันแบบนี้ อารมณ์แบบทำไมอะแม่ แม่จะแกล้งไม่รู้บ้างไม่ได้หรอ55555555555
    #3648
    0
  20. #3645 tukkiesz (@tukkiesz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 08:07
    เจ้าของผืนฟ้าน่ารักจริงๆๆๆๆด้วย
    #3645
    0
  21. วันที่ 29 มกราคม 2562 / 01:07
    เอ็นดูน้องแล้วดิ
    #3631
    0
  22. #3343 feelsmiley (@feelsmiley) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 17:11
    ชอบจังงงงงง อิอิ
    เอ็นดูน้อง
    ส่วนพี่ฟ้า ใจบาง
    #3343
    0
  23. #3317 yellowpage (@kamrung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:00
    แหน่ พี่ฟ้าสักคำว่ารักบนตัวด้วยนี่ค่ะ ชิชะ
    #3317
    0
  24. #3301 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 08:58
    เห็นอนาคตพี่ฟ้ารางๆเลย สู้ๆนะพี่ฟ้นะ 555555555555
    #3301
    0
  25. #3296 B O W II E Z (@bowiieez) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:06
    พี่ฟ้ามีความเอ็นดูเจ้าหมาอ้วนอ่ะ
    #3296
    0