[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,853,586 Views

  • 20,154 Comments

  • 50,446 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    32,753

    Overall
    1,853,586

ตอนที่ 28 : 25 [100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6056 ครั้ง
    14 เม.ย. 62


บทที่ 25


[ที่รัก เดี๋ยวพี่ฟ้าขับรถที่รักไปงานวันเกิดคุณปู่นะครับ]


ทำไมขับรถรักมาล่ะครับ ?”


[เมื่อเช้าที่รักบอกพี่ฟ้าว่าคุณพ่อมากินเลี้ยงแค่แป๊บเดียว ตอนเย็นก็กลับแล้ว พี่ฟ้าคิดว่าคุณพ่อน่าจะกลับก่อนพี่ฟ้า ถ้าคุณพ่อกลับไปก่อน พี่ฟ้าจะได้ทิ้งรถไว้ให้ใช้เหมือนเดิม]


อ๋อ แบบนั้นก็ได้ครับ เพราะพ่อไม่น่าจะอยู่ได้นาน พ่อยังบ่นอยู่เลยว่างานเยอะมาก ๆ อยากกลับไปเคลียร์ให้เสร็จ อาทิตย์หน้าจะได้ลาพักร้อนกลับมาอยู่บ้านยาว ๆ


[โอเคครับ]


เจอกันตอนบ่ายนะครับ พี่ฟ้า


[ครับผม]

                

               ที่รักวางสายจากหมื่นฟ้าก่อนจะไปช่วยพี่เบบพี่ดอมจัดเตรียมโต๊ะอาหารให้สวนหลังบ้าน วันเกิดปู่ในทุกปีถูกจัดอย่างเรียบง่าย ปู่ขอแค่ทุกคนในครอบครัวได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า พ่อจะต้องกลับบ้านในวันเกิดปู่เสมอ ถึงแม้พ่อจะมีงานเยอะมากแค่ไหน อย่างเช่นวันนี้ที่พ่อโทรมาบ่นกับแม่ตั้งแต่เช้าว่าอยากพักอยู่บ้านต่ออีกสักสองวัน ทว่าต้องรีบกลับไปเคลียร์งานจึงไม่สามารถอยู่ต่อได้

                

               คนตัวเล็กกางผ้าปูโต๊ะสีฟ้าอ่อนลงบนโต๊ะอาหารแล้วหยิบจานมาจากพี่สาวที่ยืนส่งให้อยู่ข้าง ๆ เพื่อจัดวาง ที่รักเงยหน้ามองพี่ดอมที่กำลังยกเก้าอี้ออกมาจากในบ้านพลางคิดว่าพี่ดอมกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว นิรันดร์ มาได้สักพักแล้ว ทุกวันสำคัญจะมีพี่ดอมร่วมด้วยเสมอ ปู่บอกให้เขาชวนคนสำคัญของตัวเองมาทุกปี แต่ที่รักมักจะตอบกลับไปว่า


รักไม่มีคนสำคัญหรอกครับ ปู่


แต่ปีนี้ที่รักตอบปู่ไปว่า


ได้ครับ รักจะชวนพี่ฟ้ามางานวันเกิดปู่นะครับ

                

               ที่รักอมยิ้มขณะวางช้อนลงข้างจาน ปีนี้เขาได้พาคนสำคัญมาร่วมงานวันเกิดปู่ด้วย ที่รักมองพี่ดอมที่ยกเก้าอี้ออกมาแค่หกตัวเท่าจำนวนสมาชิกในบ้าน เขาจึงเอ่ยเตือนพี่ดอม


พี่ดอม ปีนี้ต้องใช้เก้าอี้เจ็ดตัวนะครับ


พี่ไม่ลืมเก้าอี้ของฟ้าหรอกครับ


ที่รักส่งยิ้มให้พี่ดอมที่เดินกลับเข้าไปเอาเก้าอี้ในบ้าน ก่อนจะจัดโต๊ะต่อ “…”


ปีนี้มีฟ้ามาร่วมงานวันเกิดปู่ด้วยสมบูรณ์แล้วเนอะ


ที่รักพยักหน้ารับ ก่อนเอ่ย ครอบครัว นิรันดร์ สมบูรณ์แล้ว


ถึงจะมาช้าไปหน่อยแต่ก็มานะ


ที่รักหัวเราะพี่สาวที่เอ่ยแซวคนสำคัญของเขา พี่ฟ้าไม่ได้มาช้าหรอกครับ เขารอรักตั้งนานแล้วรักต่างหากเดินไปหาพี่ฟ้าช้าเอง


“…” พี่เบบพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มให้เขา ก่อนเอ่ยถาม วันนี้ครบหนึ่งอาทิตย์แล้วนะจีบฟ้าติดหรือยัง ?”


ที่รักหลุดหัวเราะออกมา ก่อนเอ่ยตอบ รักจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองได้กี่แต้ม


“…”


แต่รักจะมัดมือชกขอพี่ฟ้าเป็นแฟนเย็นนี้เลย


พี่เบบหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ย ขอให้ฟ้าตอบตกลงนะ


พี่เบบเอาใจช่วยรักด้วยนะ


อือ...ฉันจะคอยเอาใจช่วยนะ

                

              หลังจากจัดโต๊ะที่สวนหลังบ้านเสร็จ ที่รักจึงมาช่วยแม่ทำอาหารในครัวต่อ ทุกปีแม่จะทำอาหารที่เป็นของโปรดของคนในครอบครัวอย่างละเมนู เมื่อคืนแม่ถามว่าหมื่นฟ้าชอบกินอะไร ที่รักจึงให้ใบรายการอาหารที่แม่นมเขียนให้กับแม่ ตอนเช้าแม่บอกว่าจะทำต้มจืดเต้าหู้ไข่แทนต้มจืดมะระของโปรดเขา


แม่เอาของโปรดของพี่ฟ้ามาแทนของโปรดรักเลยเหรอครับ ?’


แล้วเรายอมไหมล่ะ ?’


ยอมครับ

                

               ที่รักกลั้นยิ้มเมื่อประโยคสนทนาของเขากับแม่วนกลับมาอีกครั้ง เขาหั่นผักพลางมองโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้าง ๆ เขียงเพราะถ้าหมื่นฟ้าโทรมาจะได้วิ่งออกไปรับที่หน้าบ้าน


หั่นไปมองโทรศัพท์ไป ระวังแขกคนสำคัญจะได้กินนิ้วแทนนะจ๊ะ


ที่รักหันมองแม่ที่ยืนยิ้มอยู่ข้าง ๆ เขาอมยิ้มก่อนเอ่ย ต่อให้รักนิ้วขาดพี่ฟ้าก็ไม่เลิกคบกับรักหรอกครับ


แม่ไม่ตอบอะไร ที่รักได้ยินเพียงแค่เสียงหัวเราะเบา ๆ เท่านั้น เขาหันมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของผู้เป็นแม่ รอยยิ้มอบอุ่นทำให้เขาอยากเอ่ยประโยคนี้


ขอบคุณนะครับ แม่


เรื่องอะไรจ๊ะ ?”


แค่แม่ยอมรับตัวตนของรักก็มากพอแล้ว…” ที่รักเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนเอ่ยต่อ แต่แม่ยังยอมรับพี่ฟ้าด้วย


รักเป็นลูกของแม่ ส่วนฟ้าเป็นคนรักของรัก…”


“…”


ตอนนี้ฟ้าก็เหมือนเป็นลูกแม่อีกคน


ที่รักยิ้มกว้าง ก่อนจะเข้าไปกอดแม่ ขอบคุณอีกครั้งนะครับ แม่


มีความสุขมาก ๆ นะลูก…” แม่พูดพลางกดจมูกหอมศีรษะเขา แม่รักรักนะ


รักก็รักแม่ครับ

                

               ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ทำให้ที่รักผละกอดออกจากแม่ เขายิ้มกว้างออกมาทันทีที่เห็นชื่อปลายสายที่ระบุอยู่บนหน้าจอ ที่รักหันมองแม่เพื่อขออนุญาต


รักขอออกไปรับพี่ฟ้าก่อนนะครับ แม่


จ้ะ ออกไปรับฟ้าเถอะ

                

               คนตัวเล็กรีบถอดผ้ากันเปื้อนแล้ววิ่งออกไปที่หน้าบ้านทันที หมื่นฟ้ายืนถือกระเช้าผลไม้ขนาดใหญ่อยู่ที่ประตูรั้ว เขากำลังจะเลื่อนประตูรั้วเหล็กที่หนักอึ้งเพื่อให้หมื่นฟ้าได้เข้ามาในบ้าน และเหมือนในทุกครั้งที่เจ้าตัวจะเข้ามาช่วยเขาเสมอ


ที่รักส่งยิ้มให้คนตัวสูง ก่อนเอ่ย รอนานไหมครับ พี่ฟ้า ?”


รอมานานแล้วครับแต่ตอนนี้เขาหันกลับมามองแล้ว


ที่รักหัวเราะร่า คุณท้องฟ้านี่นะ…”


“…”

                

               หมื่นฟ้าส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้เขา ที่รักคิดว่าเจ้าตัวจะโน้มหน้าลงมาหอมแก้มเหมือนที่ชอบทำ ทว่าหมื่นฟ้าแค่ส่งมือมาลูบศีรษะเขาเบา ๆ เท่านั้น


“…”


พี่ฟ้าอยากหอมที่รักจะแย่แต่มันคงไม่เหมาะสม


รักให้แอบหอมหนึ่งทีดีไหมครับ ?...” ที่รักยกมือข้างหนึ่งขึ้นป้องปากแล้วเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา หอมหน้าบ้านไม่มีใครเห็นหรอกครับ


หึ ๆ หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอ เจ้าตัวเอามือหยิกปลายจมูกเขาเบา ๆ ไม่ได้ครับ


“…”

                

               ที่รักรู้ว่าหมื่นฟ้าอยากให้เกียรติเขาและทุกคนในครอบครัว เจ้าตัวถึงไม่ทำเหมือนทุกครั้ง เขาพาหมื่นฟ้าเข้าไปสวัสดีปู่เป็นคนแรก ปู่ดูจะชอบของขวัญวันเกิดมากเพราะมีแต่ผลไม้รสหวานที่ปู่ชอบ ก่อนจะพาไปสวัสดีแม่ที่ทำอาหารอยู่ในครัว


แม่ครับ…”


จ๊ะ…” แม่ที่กำลังง่วนอยู่หน้าหม้อต้มจืดขานรับแล้วหันมามองเขากับหมื่นฟ้า


สวัสดีครับ คุณน้า


สวัสดีจ้ะรอต้มจืดแป๊บเดียวนะฟ้า น้ากำลังต้มอยู่เลย


ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้ครับ


รักพาพี่เขาออกไปนั่งเล่นที่สวนก่อนนะลูก ในครัวมันร้อน


ค้าบ…”

                

               ที่รักตอบรับแม่แล้วพยักหน้าให้หมื่นฟ้าเป็นเชิงชวน เขาพาเจ้าตัวออกมานั่งเล่นที่สวนหลังบ้าน หมูกรอบไม่เห่าใส่หมื่นฟ้าเลยสักนิด ทั้งที่มันชอบเห่าใส่คนแปลกหน้าที่เข้ามาในบ้าน คงเพราะเจ้าตัวไม่แสดงท่าทางกลัวมัน หมื่นฟ้าอุ้มเจ้าหมูกรอบขึ้นมาก่อนเอ่ย


หมูกรอบพี่รักบ่นคิดถึงพี่ฟ้าให้ฟังบ้างไหมครับ ?”


หมูกรอบจะตอบได้ยังไงล่ะครับ ?”


งั้นคนนี้ตอบแทนหมูกรอบได้ไหมครับ ?”


หมื่นฟ้าเอาหมูกรอบวางลงบนตักแกร่งก่อนจะหันมามองเขา จู่ ๆ รอยยิ้มในแบบเดิมที่เห็นจนชินตาทำให้เขารู้สึกเขินซะอย่างนั้น


ที่รักหลุบตาลงต่ำ ก่อนเอ่ย รักบ่นให้หมูกรอบฟังทุกคืนแหละครับ


หึ ๆ


เจ้ารัก แม่เรียกให้ไปช่วยล้างผักหน่อย…”

                

               ที่รักพยักหน้ารับปู่ที่เดินออกมาบอก ก่อนจะหันมองหมื่นฟ้าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เจ้าตัวส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้าเบา ๆ ที่รักจึงลุกขึ้นยืนเตรียมจะเข้าไปช่วยแม่ล้างผัก ทว่าที่รักกลัวหมื่นฟ้าจะเหงาเลยหันกลับไปมองเจ้าตัวอีกรอบ ปู่คงเดาได้ว่าเขาเป็นกังวลถึงได้หิ้วกระดานหมากรุกแล้วมานั่งลงบนโต๊ะยาวในตำแหน่งเดิมของเขา


ไปเถอะเจ้ารัก เดี๋ยวปู่อยู่เป็นเพื่อนหมื่นฟ้าเอง


ครับ ปู่…” ที่รักพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านอย่างหายห่วง

                

               หมื่นฟ้าที่นั่งอยู่บนโต๊ะยาวค่อย ๆ ขยับให้เหลือพื้นที่ว่างพอจะวางกระดาน แล้วหยิบกล่องเก็บตัวหมากรุกมาเปิดออกจัดวางบนกระดานตามตำแหน่งของแต่ละตัว คุณปู่ยิ้มบางด้วยสีหน้าพอใจที่เห็นเขาจัดเตรียมได้อย่างคล่องแคล่ว เพราะหมื่นฟ้าเคยเล่นหมากรุกกับพ่อเป็นประจำตอนเด็ก ๆ เขาจึงรู้ตำแหน่งและวิธีเล่นเป็นอย่างดี


วัยรุ่นสมัยนี้เล่นหมากรุกไม่ค่อยเป็นกันแล้ว


หมื่นฟ้าส่งยิ้มให้คุณปู่ ก่อนเอ่ย ตอนเด็ก ๆ ผมเล่นกับคุณพ่อบ่อยครับ


พ่อชอบเล่นหมากรุกมากไหม ?”


ผมคิดว่ามากนะครับคุณพ่อชอบเล่นหมากรุกกับอากง


คุณปู่หัวเราะในลำคอ ก่อนเอ่ย ตกทอดกันเป็นรุ่น ๆ สินะ


ครับ…”


แล้วตอนนี้อากงเป็นยังไงบ้าง...ยังเล่นหมากรุกได้อยู่ใช่ไหม ?”


อากงเสียไปนานแล้วครับตั้งแต่ผมยังเด็ก ๆ


หมื่นฟ้าเงยหน้ามองเจ้าของรอยยิ้มอบอุ่นตรงหน้า เขารู้สึกคุ้นตากับรอยยิ้มของคุณปู่มาก ทั้งที่เคยเจอกันไม่กี่ครั้ง และนี่เป็นครั้งแรกที่เราได้อยู่ใกล้ชิดกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่นาที หมื่นฟ้าถึงได้รู้ว่ารอยยิ้มของคุณปู่คล้ายรอยยิ้มของอากง


คุณปู่ใช้มือจับตัวหมากรุกเคลื่อนเปลี่ยนตำแหน่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากัน อากงไม่อยู่แล้วแต่หมื่นฟ้ายังมีปู่อยู่นะ


หมื่นฟ้านิ่งเงียบไม่ได้ตอบอะไร เขาจับตัวหมากรุกเคลื่อนไปอีกครั้งเพราะถึงตาตัวเองแล้ว สาเหตุที่เขายังไม่ตอบคุณปู่เพราะกำลังคิดหาคำพูด คำที่คู่ควรกับความเมตตาของปู่


มันควรจะมากกว่าคำว่า ขอบคุณ


“…”


ชื่อหมื่นฟ้ามีความหมายไหม ?”


ม้าบอกว่า หมื่นฟ้า หมายความว่ารักที่มั่นคง ครับ


คุณปู่อมยิ้ม ก่อนจะเอ่ยต่อ ชื่อ ที่รัก ปู่เป็นคนตั้งให้เอง


“…”


ที่รัก หมายความว่าผู้เป็นที่รัก


ที่รักเป็นผู้เป็นที่รักสมชื่อเลยครับ…”


ในตอนแรกปู่คิดว่าอยากให้เขาเป็นที่รักของทุกคนแต่พอเขาโตขึ้น ปู่คิดว่าเพียงแค่เขาได้เป็นที่รักของใครสักคนที่รักเขาด้วยหัวใจจริง เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว


“…”


ขอแค่คน ๆ นั้นมีรักที่มั่นคงต่อเขา


“…”


“…และปู่คิดว่าเจ้าที่รักเป็นคนโชคดี เพราะตอนนี้ได้เจอคน ๆนั้นแล้ว


“…”


ขอบใจนะที่เป็นรักที่มั่นคงของที่รัก


คุณปู่ทำให้หมื่นฟ้ารู้ว่าเพียงแค่คำนั้นกลั่นออกมาจากใจจริง ๆ


แค่คำว่า ขอบคุณ ก็เพียงพอ


ขอบคุณนะครับ คุณปู่


ขอบคุณที่เมตตาให้เขาเป็นหลานอีกคน


และขอบคุณที่ให้เขาได้เป็นรักที่มั่นคงของที่รัก


คุณปู่หัวเราะก่อนจะเคลื่อนมือมาเลื่อนตัวหมากรุกให้เขาแทน หมื่นฟ้าอยากจะพูดคุยกับคุณปู่ให้มากกว่านี้ เขาอยากให้บทสนทนาของเราสองคนลื่นไหลไปเรื่อย ๆ แต่ว่าหมื่นฟ้าไม่สามารถทำได้เพราะความรู้สึกขอบคุณที่มีอยู่มากล้นรวมตัวกันอยู่ที่บริเวณลำคอ เขาอยากจะพูดขอบคุณคุณปู่อีกสักพันครั้ง แต่ถึงจะกล่าวขอบคุณในจำนวนที่เยอะขนาดนั้น


มันยังคงไม่เพียงพอเลย


เอารถราคาแพงแบบนั้นมาให้เจ้ารักยืมใช้มันจะดีเหรอ ?”


หมื่นฟ้าเงยหน้ามองปู่ขณะขยับเคลื่อนตัวหมากรุก เขาคิดทบทวนอีกครั้งก่อนจะเอ่ยตอบ ราคาของมันเทียบไม่ได้กับที่รักครับ


“…”


ในชีวิตผมไม่มีอะไรมีค่าเท่าที่รักอีกแล้วครับ


“…”


ทุกสิ่งมีค่าเท่ากับศูนย์…” หมื่นฟ้าเว้นช่วงแล้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย เพื่อให้คุณปู่รู้ว่าเขากลั่นออกมาจากใจจริง ๆ “…เพราะที่รักมีค่าที่สุดในใจผม


คุณปู่พยักหน้าช้าๆ พร้อมรอยยิ้ม  ไม่แปลกใจเลย…”


“…”


ไม่แปลกใจที่หมื่นฟ้าได้เป็นท้องฟ้าที่รักของเจ้าลูกหมาอ้วน


“…”


ผมได้เป็นท้องฟ้าที่รักของที่รัก


“…”


แต่ที่รักจะเป็นทั้งชีวิตของผมครับ


“…”

                

               คุณปู่ยิ้มบางพลางก้มหน้ามองที่กระดานหมากรุก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้งแล้วเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ของเขาหลายที ในแววตาของคุณปู่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ท่านพยักหน้าเบา ๆ ก่อนเอ่ย


ขอบใจอีกครั้งนะ หมื่นฟ้า



#กี่หมื่นฟ้า


พี่ฟ้านั่งตรงนี้เลยครับเดี๋ยวคุณพ่อมาจะได้นั่งหัวโต๊ะตรงข้ามกับปู่

                

               ที่รักจัดให้หมื่นฟ้านั่งถัดจากเขา ส่วนเขาต้องนั่งที่ประจำข้าง ๆ พ่อ เจ้าตัวพยักหน้ารับแล้วนั่งลงอย่างว่าง่าย ดอมที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามหมื่นฟ้ายิ้มก่อนเอ่ย


ถ้าได้มาปีหนึ่งแล้วมึงจะได้มาอีกทุกปี


“…”


เพราะอะไรรู้ไหม ?”


ที่รักขมวดคิ้วขณะมองพี่ดอมคุยกับหมื่นฟ้า “…”


รู้…”


เพราะอะไรครับ พี่ฟ้า ?...รักยังไม่รู้เลยเนี่ย


หมื่นฟ้าอมยิ้ม เจ้าตัวหันมองซ้ายขวาคล้ายดูให้แน่ใจว่าไม่มีผู้ใหญ่อยู่แถวนี้ ก่อนเอ่ย  เพราะไม่มีใครเลิกรักลูกบ้าน          นิรันดร์ ได้ครับ


จีบกันกลางวันแสก ๆ เลยนะ พี่เบบที่เพิ่งมาพูดปนหัวเราะ

                

               ที่รักเพิ่งรู้ว่าการโดนหมื่นฟ้าจีบกลางวันแสก ๆ ในบ้านของตัวเองทำให้เขินได้คูณร้อย คงเพราะทุกอย่างต้องอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ เราจึงไม่สามารถหยอกล้อเล่นกันได้เหมือนปกติ พอโดนจีบทางคำพูดและสายตาอีกครั้งเลยทำให้กลับมาเขินอีก


รักพ่อมาแล้วจ้ะ ออกไปช่วยพ่อถือของหน่อยลูก


ค้าบ…”

                

               ที่รักขานรับแม่ก่อนจะหันไปขอตัวจากหมื่นฟ้าเพื่อออกไปรับพ่อ ทันทีที่เขาออกมาถึงหน้าบ้านก็วิ่งเข้าไปกอดคนตัวโตที่ถือถุงพะรุงพะรังทั้งสองข้าง พ่อเซไปด้านหลังเล็กน้อยจากแรงปะทะของเขา


ไอ้ลูกหมาอ้วนเอ๊ย…” พ่อพูดปนหัวเราะ


รักคิดถึงพ่อที่สุดเลยครับ


อะไรเราก็คุยโทรศัพท์กับเกือบทุกวัน ยังจะคิดถึงอีกเหรอ ?” พ่อหรี่ตาใส่คล้ายจับผิด “…จะอ้อนขออะไรอีกเจ้ารัก ?”


เปล่านะครับ…” ที่รักผละกอดออกจากพ่อแล้วรีบช่วยถือถุงขนมที่พ่อคงแวะซื้อระหว่างกลับบ้าน รักคิดถึงพ่อจริง ๆ


พ่อก็คิดถึงเรามาให้พ่อหอมหัวสักทีว่าแล้วพ่อก็กดจมูกหอมหัวจนดังฟอด ก่อนเอ่ยถาม แล้วนั่นรถใคร...ดอมเปลี่ยนรถใหม่อีกแล้วเหรอ ?”


ที่รักมองตามสายตาพ่อที่กำลังจ้องรถมินิคูเปอร์สีฟ้าอยู่ เขากลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า ก่อนจะเอ่ยตอบ รถของพี่ฟ้าครับ


พี่ฟ้า ?” พ่อทวนคำทั้งยังขมวดคิ้วครุ่นคิด ใช่ หมื่นฟ้าหลานผู้การหรือเปล่า ?”


ครับ พ่อ

                

               พ่อกำลังจะอ้าปากเตรียมถามต่อ ทว่ามีเสียงเรียกของใครบางคนมาขัดจังหวะไว้ ที่รักหันมองแม่ที่กำลังเดินออกมาจากบ้านด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พอพ่อเห็นแม่ก็รีบเดินเข้าไปหาแล้วกอดด้วยความคิดถึง ที่รักจึงเอาของเข้าไปเก็บในบ้านเงียบ ๆ

                

               เรื่องของหมื่นฟ้าอาจจะโดนซักถามบนโต๊ะอาหาร เพราะไม่มีใครบอกพ่อเรื่องที่ชวนหมื่นฟ้ามาร่วมงานในวันสำคัญของครอบครัว ใจจริงที่รักอยากจะบอกก่อนเพราะพ่อค่อนข้างให้ความสำคัญกับเรื่องชวนแขกมาร่วมงาน ทว่าแม่กับปู่แนะนำว่าให้พ่อเจอหมื่นฟ้าที่บ้านเลยน่าจะดีกว่า

                

               ที่รักไม่สามารถคาดเดาสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นได้ เขารู้ว่าพ่อเป็นคนใจกว้างและเปิดรับพอสมควร ตั้งแต่เด็กจนโตพ่อพร้อมจะเข้าใจเขาเสมอ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเล็กหรือใหญ่ก็ตาม แต่ครั้งนี้ที่รักอดกังวลไม่ได้จริง ๆ

                

               หลังจากเก็บของเสร็จ ที่รักจึงกลับเข้ามาในสวนหลังบ้านอีกครั้ง ตอนนี้มีพี่เบบ พี่ดอม ปู่ และหมื่นฟ้านั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร พอเขาเข้าไปร่วมด้วยจึงเหลือแค่พ่อกับแม่เท่านั้น


คุณพ่อมาแล้วใช่ไหมครับ ?”


ครับ…”


ที่รักหันมองหมื่นฟ้าที่ไม่แสดงสีหน้าเป็นกังวลเลย เขาเลยต้องกลบความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ ทว่าเจ้าตัวคงดูออกถึงไปส่งมือมาลูบศีรษะเขาเบา ๆ


ไม่ต้องกังวลนะครับ


ที่รักเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนพยักหน้ารับอีกฝ่าย “…”

                

               ไม่นานนักพ่อกับแม่ก็เดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะ พ่อยกมือไหว้สวัสดีปู่ก่อนจะจ้องมองมาที่หมื่นฟ้า ที่รักรู้สึกว่าตัวเองกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อเริ่มซึมออกเต็มมือเขาไปหมด


สวัสดีครับ คุณลุง


สวัสดีหมื่นฟ้าผู้การสบายดีนะ ?”


ครับ คุณลุงสบายดีครับ


ฝากความคิดถึงไปถึงท่านด้วยนะ


ได้ครับ เดี๋ยวผมจะบอกคุณลุงให้ครับ


ทานอาหารกันได้แล้วจ้ะ

                

               ทุกคนเริ่มส่งจานให้แม่ตักข้าวให้ ที่รักรู้ว่าทุกคนพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด บรรยากาศโปร่งโล่งสบายในตอนบ่ายแก่ ๆ เริ่มขมุกขมัวเพราะอะไรบางอย่าง เสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่เกิดขึ้นบนโต๊ะอาหารมีความอึดอัดร่วมอยู่ด้วย

                

               ที่รักรู้ว่ามีบางอย่างติดอยู่ในใจพ่อ ทว่าเจ้าตัวยังไม่เอ่ยถาม และที่รักภาวนาให้พ่อเก็บความสงสัยนั้นไว้ก่อน หากหมื่นฟ้ากลับไปแล้ว พ่ออยากรู้อะไรเขายินดีจะตอบ พ่อไม่ใช่คนพูดไม่เพราะ แต่เจ้าตัวเป็นคนพูดและแสดงออกตรง ๆ บางคำพูดอาจจะฟังดูแรงจนเกินไป


ที่รักกำลังหาวิธีรักษาความรู้สึกทั้งสองฝ่ายไว้อยู่

                

               แม้พ่อจะไม่เคยแสดงออกว่าไม่เห็นด้วยกับคนที่รักเพศเดียวกัน แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยบอกว่ารับได้กับเรื่องนี้ เขาถึงได้เป็นกังวลกับพ่อมากที่สุด ที่รักเข้าใจว่าทุกอย่างต้องใช้เวลาสำหรับพ่อก็เช่นกัน

                

               ในขณะที่ทุกคนกำลังกินอาหารโปรดของตัวเองกันอย่างเอร็ดอร่อย พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ที่รักเห็นความเคลือบแคลงใจผ่านทางแววตาของพ่อ


ครั้งนี้เจ้ารักไปรบกวนให้หมื่นฟ้าช่วยอะไรอีกล่ะ เราถึงต้องชวนเขามากินข้าวเหมือนครั้งที่แล้ว


คำภาวนาของเขาไม่เป็นผล สุดท้ายพ่อก็เก็บไว้ไม่ไหว


คุณ !” แม่หันไปทำเสียงดุใส่พ่อ


พ่อให้เจ้ารักชวนหมื่นฟ้ามาร่วมงานเอง…” ปู่เอ่ย ก่อนจะหันไปยิ้มให้หมื่นฟ้า


“…”


ต่อให้หมื่นฟ้าไม่ได้ช่วยเจ้ารัก ก็มากินข้าวที่บ้านได้


“…”


แต่ถ้าจะต้องให้เลี้ยงอาหารเพื่อแทนคำขอบคุณจริง ๆ คงเป็นการที่หมื่นฟ้าให้เจ้ารักยืมรถมาใช้เพราะช่วงนี้เจ้ารักเรียนไม่ตรงกับเบบ


“…”


แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเจ้ารักไปดื้ออะไรใส่หมื่นฟ้า ถึงได้โดนยึดรถกลับไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

                

               มีเพียงปู่คนเดียวที่พูดด้วยหน้าตาที่มีรอยยิ้มตลอดเวลา ที่รักจึงต้องกดความกลัวและกังวลไว้ภายในใจ ก่อนจะเอ่ยตอบปู่เพื่อให้ทุกอย่างดูเป็นปกติที่สุด


รักไม่ได้ดื้อครับ ปู่


เสียงหัวเราะของปู่ช่วยให้บรรยากาศตึงเครียดลดน้อยลง


ปกติงานวันเกิดของคนในครอบครัวเราจะมีแต่คนสำคัญดอมเป็นคนสำคัญของเบบ


ทว่าความอึดอัดเริ่มกลับมาอีกครั้ง


แล้วหมื่นฟ้ามาในฐานะคนสำคัญของใคร ?”

                

               ที่รักรู้ว่าพ่อรู้ดีว่าหมื่นฟ้าเป็นคนสำคัญของใคร พ่อเพียงแค่ต้องการคำตอบที่ชัดเจนเพื่อย้ำว่าสิ่งที่คิดนั้นเป็นจริง เขากำลังจะเอ่ยตอบพ่อ ทว่ามือหนาของคนข้างกายที่อยู่ใต้โต๊ะเคลื่อนมากุมมือเขาไว้ ที่รักละสายตาจากพ่อแล้วมองหมื่นฟ้า เจ้าตัวพยักหน้าให้เขาก่อนเอ่ย


ที่รักครับ


“…”

                

เขาเหมือนจะหยุดหายใจในตอนที่หมื่นฟ้าตอบพ่อ  สายตาของพ่อที่มองหมื่นฟ้าในตอนนี้ทำให้ที่รักรู้สึกเหมือนถูกกดบีบที่หัวใจอย่างแรง


พ่อไม่ได้มองด้วยสายตารังเกียจ


แต่เป็นสายตาที่ไม่ยอมรับ

                

               เหมือนทุกคนตกอยู่ในสภาวะที่ปล่อยให้ความเงียบกลืนกินเวลา เป็นครั้งแรกที่เกิดความเงียบบนโต๊ะอาหารของครอบครัว นิรันดร์ ทั้งที่สมองว่างโล่ง แต่ที่รักพยายามจะเอ่ยบางอย่างออกไปเพื่อทำลายความอึดอัด ทว่ามือหนาที่กุมอยู่ออกแรงบีบเบา ๆ เป็นเชิงบอกให้เขาหยุด


“…”

                

               ที่รักละสายตาจากพ่ออีกครั้งเพื่อมองหมื่นฟ้า เจ้าตัวไม่แสดงสีหน้าเป็นกังวลเช่นเคย หมื่นฟ้าทำเพียงแค่สู้สายตาพ่อ ในแววตานั้นไม่ได้มีความก้าวร้าวอยู่เลย แต่เป็นสายตาที่ทำให้หัวใจของที่รักเหมือนถูกกดบีบมากขึ้นไปอีก


มันเป็นสายตาวิงวอน


คุณลุงครับ…”


“…”


ผมขอโอกาสได้ไหมครับ ?”


“…”

                

               พ่อถอนหายใจก่อนจะก้มหน้าหลับตา พ่อคงขอให้เรื่องที่ตัวเองคิดไม่ใช่เรื่องจริง ทว่าทุกอย่างที่ได้รับรู้ทำให้พ่อผิดหวัง การที่พ่อไม่ยอมเงยหน้าขึ้นสบตากับทุกคนทำให้ที่รักรู้ว่า พ่อทำใจยอมรับได้ยากเหลือเกิน


“…”

                

               ที่รักเม้มริมฝีปากแน่นขณะมองพ่อที่นิ่งเงียบอยู่ เขาเชื่อว่าทุกคนกำลังเอาใจช่วยหมื่นฟ้าให้ได้รับโอกาสจากพ่อ สถานการณ์ตรงหน้าคล้ายหมื่นฟ้ากำลังขอน้ำจากพ่อเพื่อรดเมล็ดพันธุ์ที่เพิ่งปลูกเพื่อให้มันได้เติบโตในวันพรุ่งนี้ หากไม่ได้น้ำจากพ่อ ต้นไม้ที่เพิ่งเริ่มปลูกอาจจะไม่เติบโต


ที่รักหวังให้พ่อมอบน้ำสักหยดให้หมื่นฟ้า


เพื่อให้ต้นรักของเราเติบโตได้อย่างสวยงาม


ฟุบ !

                

               ทว่าพ่อเลือกที่จะลุกออกไปโดยไม่ทิ้งน้ำไว้ให้สักหยด เป็นในตอนนั้นที่ที่รักรู้ซึ้งถึงคำว่าหัวใจแตกสลาย เขาก้มหน้าก่อนจะหลับตาลงแล้วบีบมือของหมื่นฟ้าเพื่อปลอบใจ ทั้งที่หัวใจของตัวเองแหลกละเอียดไปแล้ว ที่รักเคยเตรียมใจกับการไม่เป็นที่ยอมรับไว้แล้ว เขาพอจะทำใจได้บ้างเพราะรู้ว่าทุกอย่างต้องใช้เวลา ที่รักตั้งสติแล้วเงยหน้ามองทุกคน แม่ลุกออกไปจากโต๊ะแล้วตามพ่อเขาไปในบ้าน พี่เบบนั่งกัดริมฝีปากด้วยดวงตาแดงก่ำโดยมีพี่ดอมปลอบใจอยู่ ไม่นานนักปู่ก็ลุกออกจากโต๊ะไป

                

               ที่รักคิดว่าการที่พ่อลุกออกไปโดยไม่ให้คำตอบ แล้วทิ้งสายตานั้นไว้เป็นภาพจำให้เขาจะเจ็บปวดที่สุดแล้ว ทว่าที่รักเพิ่งรู้ว่ามีอีกสิ่งที่ทำให้เขาเจ็บปวดได้ยิ่งกว่า สิ่งนั้นคือรอยยิ้มในแบบเดิมที่หมื่นฟ้าส่งมาให้เขา เจ้าตัวทำเพียงแค่ยิ้มแล้วกุมมือเขาไว้


ไม่เป็นไรครับคนดี

                

               ประโยคคำพูดของหมื่นฟ้าทำให้ที่รักรู้สึกกระบอกตาร้อนผ่าว อาการแสบซ่าที่จมูกเริ่มกลับมาอีกครั้ง เขากัดริมฝีปากของตัวเองแน่นเพื่อกักเก็บทุกความรู้สึก ที่รักไม่รู้สึกเจ็บที่ริมฝีปากสักนิดทั้งที่เพิ่มน้ำหนักฝังฟันคมมากขึ้นเรื่อย ๆ นั่นคงเป็นเพราะอาการชาที่หัวใจส่งผลไปทั่วทั้งตัว


รักจะไม่ทำให้พี่ฟ้าเป็นห่วงเด็ดขาด


รัก…” ที่รักพยายามจะพูด แต่เขาต้องเว้นช่วงสูดลมหายใจเข้าเพื่อกลั้นน้ำตาที่มันมาเอ่อล้นรอบขอบตา รักขอโทษนะครับ


ขอโทษที่ไม่สามารถปกป้องความรู้สึกของพี่ฟ้าได้เลย


หมื่นฟ้าส่ายหน้าเบา ๆ ไม่ต้องขอโทษพี่ฟ้านะครับ


“…”


พี่ฟ้าเข้าใจ ที่รักก็ต้องปกป้องความรู้สึกของคุณลุงเหมือนกัน

                

               เป็นในตอนนี้ที่ที่รักยอมปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา หมื่นฟ้ายังคงอ่อนโยนและเป็นคนที่เข้าใจเขาเสมอ ที่รักไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะเขารู้ว่าทำให้พ่อผิดหวังมากเกินไป  มันเป็นครั้งแรกที่พ่อแสดงอาการเสียใจขนาดนี้


ที่หัวใจของเขาแตกสลายเพราะ


คนที่เขารักมากทั้งสองคนต้องเสียใจพร้อมกัน


ทั้งพ่อและหมื่นฟ้า

                

ที่รักรู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองยังไม่สามารถพูดเพื่อให้พ่อยอมรับได้ เขาอาจจะต้องให้เวลาพ่อสักหน่อย แต่ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหน ที่รักจะไม่ท้อเด็ดขาด


ถึงเวลานั้น


ที่รักคงจะปกป้องความรู้สึกของหมื่นฟ้าได้แล้ว


#กี่หมื่นฟ้า

                

               จากเดิมที่พ่อต้องรีบกลับในเย็นวันนี้ หลังจากเกิดเรื่องแม่ก็มาบอกว่าพ่อโทรไปลาพักร้อนเพื่อขออยู่ต่อที่บ้านหนึ่งอาทิตย์ หมื่นฟ้าจึงขอลาปู่และแม่กลับก่อน ส่วนพ่อยังขออยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น

                

ที่รักเดินออกมาส่งหมื่นฟ้าที่หน้าบ้าน เจ้าตัวไม่แสดงอาการเสียใจหรือผิดหวังเลยสักนิด แต่ที่รักรู้ดีว่าหมื่นฟ้าคงรู้สึกแย่ไม่ต่างกัน


หมื่นฟ้ายังเก็บความรู้สึกเก่งเสมอ


พี่ฟ้าไปก่อนนะครับ ถึงร้านแล้วจะรีบโทรหา


ครับที่รักตอบรับแล้วยืนมองคนตัวสูงที่กำลังเดินจากไป เป็นอีกครั้งที่เขาเอ่ยรั้งหมื่นฟ้าไว้ พี่ฟ้าครับ....”


ครับ ?”

                

               ทว่าครั้งนี้ที่รักเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาหมื่นฟ้าก่อน เขาหลุบตามองฝ่ามือหนาก่อนจะเอื้อมมือไปจับมืออีกฝ่ายไว้ ที่รักเงยหน้าขึ้นสบตาคนตัวสูงก่อนเอ่ย


พี่ฟ้าอย่าปล่อยมือรักนะครับ

                

               เขารู้ว่าตัวเองกำลังฝืนยิ้มให้หมื่นฟ้าอยู่  ที่รักรู้ดีว่าหมื่นฟ้าจะไม่ปล่อยมือเขาเด็ดขาด แต่เขาแค่อยากย้ำให้มั่นใจว่าอีกฝ่ายพร้อมจะสู้ไปด้วยกัน


“…”


รัก…” ที่รักหยุดเว้นช่วงหายใจเพื่อกลืนก้อนบางอย่างที่มันตีตื้นขึ้นมา รักเคยบอกว่ารักจะไม่ปล่อยมือพี่ฟ้า


“…”


รักหมายความอย่างนั้นจริง ๆ นะครับ พี่ฟ้า

                

               หมื่นฟ้าส่งยิ้มในแบบเดิมให้เขา ก่อนจะส่งมือข้างที่ว่างอยู่มาลูบที่ศีรษะเบา ๆ คล้ายปลอบโยน เจ้าตัวยังคงเป็นท้องฟ้าที่มั่นคงให้เขาได้เสมอ


พี่ฟ้าอยากกอดที่รักใจจะขาดแต่ตอนนี้คงไม่เหมาะสม


“…”


หอมหัวนะครับ คนดีของพี่ฟ้า

                

ที่รักพยักหน้ารับแล้วจับมือหมื่นฟ้าแน่นขึ้น เขาจะสบายใจขึ้นทุกครั้งที่ได้ยินคำปลอบโยนนี้ ทว่าครั้งนี้ที่รักกลับรู้สึกปวดหนึบที่หัวใจแทน


“…”


ตอนที่พี่ฟ้ายังไม่ได้จับมือที่รักพี่ฟ้ายังอดทนเดินมาได้คนเดียวเลย


“…”


ตอนนี้พี่ฟ้าได้จับมือที่รักแล้ว…”


“…”


ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่ฟ้าจะไม่ปล่อยมือที่รักเด็ดขาด


หมื่นฟ้าเคยบอกเขาว่า


เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกันนะครับ ที่รัก


ในตอนนี้ที่รักเข้าใจความหมายของประโยคนี้แล้ว


เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกันนะครับ พี่ฟ้า


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับพลางส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้เขา สำหรับพี่ฟ้าที่รักเป็นมากกว่ารักครับ


ที่รักยิ้มบางพลางคิด


สำหรับรักพี่ฟ้าเป็นหัวใจครับ


TBC


ฮึบ ๆ กันก่อนนนน แล้ววมาอ่าน Talk

อันนี้ไม่ขอเรียกม่านะ แต่เรียกว่าเป็นอุปสรรคของคู่รักที่ต้องเจอ

ความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่แค่กับคนสองคนเท่านั้น พ่อมีเหตุผลของพ่อนะ เดี๋ยวตอนหน้าจะได้รู้เหตุผลของพ่อ

เชื่อเรา ไม่นาน แค่กะพริบตาเรื่องเศร้านี้ก็หายไปแล้ว ทุกคนจะกลับมาเบาหวานขึ้นตายิ่งกว่าเดิมแน่นอนนน

ขออย่างเดียว เป็นกำลังใจให้พี่ฟ้ากับที่รักก่อนนะ

ที่เหลือจะรีบมาาา

ฝากคอมเมนต์และเล่น #กี่หมื่นฟ้า เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ

Twitter : @SP251566

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.056K ครั้ง

381 ความคิดเห็น

  1. #20079 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 00:29

    ตอนนี้แอบน้ำตาซึมนิดหน่อย

    ถึงจะเผื่อใจว่ามันต้องมีเพื่อเป็นสีสัน

    แต่พอมีแอบสงสารน้องอะ พี่ฟ้าก็สู้ๆ นะ

    เวลาคือเครื่องพิสูจน์

    #20079
    0
  2. #19987 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:31
    คุณพ่อยังไม่รู้ว่าคุณท้องฟ้านั้นสำคัญกับที่รักยังไง ถ้าคุณพ่อรู้คุณพ่อจะไม่ใจร้ายแบบนี้เลย
    #19987
    0
  3. #19977 ppimvip (@pimvipp) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 14:57
    ขอให้คุณพ่อยอมรับไวๆนะเจ้าที่รัก
    #19977
    0
  4. #19912 kai_Hathaipat (@kai_Hathaipat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 17:57

    แงงงคุณพ่อไม่ทำแบบนี้ดิ
    #19912
    0
  5. #19868 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:45
    คุณพ่อออออออ
    #19868
    0
  6. #19855 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:48
    ฮื่อออ ไม่เป็นไรนะพี่ฟ้าน้องรัก ให้เวลาคุณพ่อหน่อยนะคะ สู้ๆ
    #19855
    0
  7. #19799 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:33
    แงงง คุณพ่อออออ
    #19799
    0
  8. #19777 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:30
    เดี๋ยวพ่อก็จะเข้าใจนะ ฮึบๆ
    #19777
    0
  9. #19776 มิ้น (@godthebook) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:23
    พ่อเขาเป็นห่วง เขากังวล เขาไม่ได้รังเกียจ พ่อแค่ไม่มั่นใจ เขาจะดูแลลูกเราดีพอไหม
    #19776
    0
  10. #19759 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:51

    กอดดดๆ
    #19759
    0
  11. #19679 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    ฮึบๆ คุณท้องฟ้ากับคุณท้องทะเลต้องผ่านไปได้
    #19679
    0
  12. #19628 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 12:11
    ปู่น่ารักมากกก
    #19628
    0
  13. #19540 Pedmonxee (@pech555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:13
    ตอนแรกก็จะม่ากับพ่ออยู่หรอก แต่เห็นเขารักกันขนาดนี้แล้วยังไงก็ต้องผ่านไปได้ สู้ๆนะพี่ฟ้าน้องรัก
    #19540
    0
  14. #19410 14omgomg14 (@14omgomg14) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:42
    หน่วงมั่มาก​ ฮืออ
    #19410
    0
  15. #19333 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 08:08
    ฮืออออ
    #19333
    0
  16. #19296 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:13

    ซู่ ซู่ น๊าเราเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี

    #19296
    0
  17. #19243 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 22:07
    งือๆๆๆ
    #19243
    0
  18. #19188 smiilec (@smiilec) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    แงง สู้ๆนะคะ คุณพ่ออย่าใจร้ายกับน้องน้าา;—;
    #19188
    0
  19. #19172 Thanks-Sorry (@Thanks-s) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 14:55
    กูร้องไห้อีกและ เอาใจช่วยนะ
    #19172
    0
  20. #19072 Thxxt (@nam_petchnp) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 10:41
    ฮื่ออแอ เจ้าหมาอ้วนนนน
    #19072
    0
  21. #18413 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:06
    เศร้าๆ เลย เข้าใจทุกฝ่าย
    #18413
    0
  22. #16156 TenPony (@TenPony) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:26
    เข้าใจพ่อนะคะสู้ๆนะรัก
    #16156
    0
  23. #16051 praewpatc (@praewpatc) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 14:49
    แงงงงงงงขอให้คุณพ่อยอมรับเร็วๆนะลูก
    #16051
    0
  24. #16040 malakay (@malakay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 13:16
    ฮือออออ สงสารน้อง

    ฮึบๆนะบูกหมาอ้วน ทั้งสองคนจะผ่านไปได้และเติบโตขึ้น
    #16040
    0
  25. #15580 fffyty (@fffyty) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 21:26
    ปวดใจจังเลย
    #15580
    0