ตอนที่ 27 : 24 [150 % ครบแล้วค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8885 ครั้ง
    11 เม.ย. 62


บทที่ 24


ได้ครับ ม้าเดี๋ยวใกล้ ๆ วันแล้วฟ้าจองตั๋วเครื่องบินให้นะครับ


[โอเคจ้ะ]


ม้าป๊าอยู่ข้าง ๆ ไหมครับ ?”


[อยู่จ้ะ ฟ้าจะคุยกับป๊าไหมครับ ?]


ครับ ขอฟ้าคุยกับป๊าหน่อยครับ


[ป๊าคะลูกชายอยากคุยด้วยค่ะ]


“…”


[มีอะไรจะคุยกับป๊า คุณหมื่น ?]


ผมหัวเราะเบา ๆ เมื่อได้ยินชื่อเรียกที่คุ้นเคย ขอบคุณนะครับป๊า


[คุณหมื่นขอบคุณป๊าเรื่องอะไร ?]


ป๊าเคยบอกให้ฟ้าแอบจูบนิ้วนางข้างซ้ายของคนที่ชอบตอนหลับแล้วจะได้เขามาเป็นคนรัก


[ฮ่า ๆ วิธีของป๊าได้ผลใช่ไหม ?]


ครับ


[ทางนั้นเขาเรียกสินสอดเท่าไหร่บอกป๊านะเพื่อลูกหมาอ้วนของคุณหมื่น ป๊าสู้ได้]


ผมหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ย ขอบคุณอีกครั้งนะครับ ป๊า


[ป๊าดีใจด้วยนะคุณหมื่น]


ครับฟ้ารักป๊านะครับ


[ป๊าก็รักทั้งคุณหมื่น คุณพัน นั่นแหละ]

                

               ผมวางสายจากป๊าแล้วเตรียมกลับเข้าไปในบ้าน วันนี้เพื่อนในกลุ่มขอมารวมตัวกันคิดมินิธีสิสที่ต้องทำส่งอาจารย์ก่อนปิดเทอม ผมคิดงานของตัวเองเสร็จตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้เลยช่วยให้คำปรึกษาเพื่อนอย่างเดียว นอกจากนั้นผมยังต้องติววิชาคณิตให้ที่รักของผมด้วย เจ้าตัวบ่นว่าไม่เข้าใจเนื้อหาบางส่วนทั้งที่ตอนเรียนตั้งใจฟังอาจารย์มาก ๆ


รัก ตั้งใจฟังอาจารย์มาก ๆ เลยนะครับ พี่ฟ้า


‘…’


ไม่คุยเล่นกับลี้ตอนเรียนด้วย แต่ยังไม่เข้าใจอยู่ดี


‘…’


เรื่องเลข รักหัวไม่ดีเลย…’

                

               พอได้ยินแบบนั้นแล้วผมสงสารที่รักมาก ๆ เจ้าตัวเป็นคนจริงจังกับเรื่องเรียน ทั้งยังได้คะแนนสอบดีเกือบทุกวิชา ถ้าครั้งนี้ที่รักทำได้ไม่ดีจะต้องเสียใจมาก แม้ผมจะไม่ชอบวิชานี้สักเท่าไหร่ แต่ผมมักจะทำคะแนนได้ดีเสมอ เมื่อคืนผมให้ ที่รักส่งเนื้อหาที่ไม่เข้าใจมาให้ดูทางไลน์ก่อนเพื่อทบทวนความรู้เก่า ๆ ของตัวเอง

                

               และผมก็จำสูตรวิธีทำได้เกือบทั้งหมดทั้งที่ไม่ได้เรียนมานานแล้ว ผมจึงให้ที่รักมาที่บ้านเพื่อช่วยติวให้เขา เรานั่งติวกันตั้งแต่เช้าจนถึงช่วงบ่าย ผมเห็นที่รักดูล้าเล็กน้อยจึงให้เขานั่งพักกินขนมก่อนจะขอออกมาโทรคุยธุระกับหม่าม้า


ที่รักของมึงหลับคาจานขนมเลย

                

               ผมชะงักฝีเท้าแล้วหยุดยืนอยู่ที่เดิมก่อนจะมองไปยังบริเวณห้องนั่งเล่น ที่รักของผมนั่งอยู่ที่พื้นแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะกลางตรงโซฟา ผมถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นไอ้เฮียนั่งยิ้มมองที่รักที่หลับอยู่


นั่นที่รักของกู !


มึงเอาไอ้เฮียมาทำไม ?”


มันบอกว่าอ่านหนังสือมาทั้งอาทิตย์แล้ว อยากมาผ่อนคลายบ้าง


ผ่อนคลายเหี้ยอะไร ?...เขามาทำงานกัน


กูก็งงมันกูบอกแล้วนะว่ากูไม่ได้มานั่งเล่น กูเอาแปลนจากสถาปนิกมาให้มึงดูอีกที


“…”


แม่งก็ดึงดันจะมา…”

                

               ผมส่ายหน้าเอือมระอาก่อนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างสระน้ำ ตอนแรกอยากจะรีบกลับเข้าไปทบทวนเนื้อหาให้ที่รักอีกครั้ง แต่พอเห็นเจ้าตัวหลับก็เลยอยากให้พักมากกว่า ไอ้เรียวจุดบุหรี่สูบแล้วยื่นมาให้ผม


“…”


สูบแก้เซ็งหน่อยไหม ?”


ผมส่ายหน้าปฏิเสธ กูไม่อยากให้ที่รักได้กลิ่นบุหรี่เวลาจุ๊บกัน


สุด ๆ ไปเลยเพื่อนกู


“…”


ตอนนี้มีความสุขมากเลยใช่ไหมวะ ?”


ผมพยักหน้ารับไอ้เรียวที่ยืนปล่อยควันสีขาว ก่อนเอ่ย จริง ๆ มันมากกว่ามีความสุขอีก


แล้วมันรู้สึกยังไงวะ ?” ไอ้เรียวถามแล้วส่งยิ้มให้ผม


มึงก็รู้ดีว่ากูไม่ใช่พวกพูดหรืออธิบายความรู้สึกเก่ง…”


เพราะรู้ถึงได้ถามกูรู้ว่าที่รักทำให้มึงเป็นคนที่พยายามเสมอ ไม่ว่าเรื่องนั้นมึงจะเก่งหรือไม่ก็ตาม


สิ่งที่ไอ้เรียวพูดเป็นความจริง ที่รักทำให้ผมเป็นคนที่พยายามเสมอ ครั้งนี้ผมอยากลองพยายามบอกความรู้สึกที่มีมากล้นของตัวเองให้เพื่อนรับรู้ ผมนิ่งเงียบเพื่อคิดว่าจะอธิบายความรู้สึกที่เป็นมากกว่าความสุขให้เพื่อนเข้าใจได้อย่างไรดี


กูคิดว่ามึงจะเข้าใจได้มากขึ้น ถ้ากูเล่าเรื่องเปรียบเทียบให้เห็นภาพ


กูได้หมด


ผมนิ่งเงียบไปชั่วขณะก่อนจะหันมองคนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่ ที่รักทำให้ผมนึกถึง…“ผีเสื้อ…”


“…”


กูตกหลุมรักผีเสื้อที่มาบินเล่นในสวนดอกไม้ กูเฝ้ามองผีเสื้อตัวนั้นทุกวัน


“…”


แต่ต่อให้กูอยากเข้าใกล้มากแค่ไหนก็ทำได้แค่อยู่ห่าง ๆ เพราะถ้าเข้าใกล้มากกว่านี้ผีเสื้อก็จะบินหนีไป


“…”


แล้วกูก็ไม่รู้ว่าผีเสื้อจะกลับมาที่สวนดอกไม้อีกไหมสิ่งเดียวที่ทำได้คือดูแลสวนดอกไม้นั้นให้ดีที่สุดเพื่อให้ผีเสื้อตัวนั้นกลับมาทุกวัน


“…”


กูหวังแค่ได้เห็นผีเสื้อตัวนั้นในทุก ๆ วันก็พอ


“…”


“…แล้ววันหนึ่งผีเสื้อตัวนั้นก็บินมาเกาะที่ไหล่ของกู


“…”


ตอนนั้นมันมากกว่ามีความสุข


“…”


“…และตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม


ไอ้ฟ้ากูเพิ่งเข้าใจคำว่ามากกว่ามีความสุขก็วันนี้

                

               ผมยิ้มพลางคิดถึงตอนที่ที่รักสารภาพรักกับผมที่สนามบิน ตอนที่เจ้าตัวหยุดยืนตรงหน้าผมแล้วส่งยิ้มมาให้ เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ ทุกอย่างรอบตัวหยุดนิ่งรวมถึงหัวใจของผมด้วย ในตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะความคิดถึงที่มีมากจนเกินไปหรือเพราะรอยยิ้มของเขา แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร


ที่รักมีผลต่อหัวใจผมเสมอ

                

               ในตอนที่คำสารภาพนั้นออกมาจากปากเขา โลกที่หยุดหมุนก็กลับมาโคจรรอบตัวเอง หัวใจของผมที่นิ่งสงบเริ่มเต้นเร็วแรงตอนได้กอดเขาอีกครั้ง จูบแรกของเราทำให้ลูกโป่งที่เคยแตกสลายคาหน้าอกข้างซ้ายกลับมาพองโต และมันเกือบจะแตกอีกครั้งตอนที่ที่รักพูดว่า


พี่ฟ้า รักรักพี่ฟ้านะครับ

                

               แม้เรื่องจะผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้ว แต่ผมยังจำความรู้สึกวันนั้นได้เป็นอย่างดี สายตาและคำพูดของที่รักยังฉายชัดอยู่ในใจ ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะขอตัวจากเรียวเพื่อเข้ามาหาที่รัก

                

               คนตัวเล็กนอนฟุบหน้าอยู่บนโต๊ะโดยมีหน่วยอารักขาคนเดิม ไอ้เฮียยังคงนั่งเฝ้าเจ้าตัวขณะหลับ ผมจึงออกปากไล่ให้มันไปไกล ๆ ก่อนจะอยู่เฝ้าที่รักเอง


ตื่นได้แล้วครับ ที่รัก

                

               ผมเคลื่อนมือไปปัดผมข้างหน้าที่หล่นมาปรกหน้าเจ้าตัว ที่รักขยับหันตะแคงหน้ามาทางผม ไม่รู้ว่าคุณเขาจะไม่สบายหรืออะไร เพราะริมฝีปากขึ้นสีแดงจัดมากกว่าทุกครั้ง ผมหัวเราะเบา ๆ แล้วเอื้อมมือทั้งสองข้างไปจับประคองให้คนตัวเล็กลุกขึ้นนั่ง เจ้าตัวไม่ยอมลืมตาแล้วทำเหมือนตุ๊กตาล้มลุกที่เอนไปทางซ้ายทีขวาที ผมอดหมั่นเขี้ยวไม่ได้เลยอุ้มคุณเขามานั่งบนตักแล้วใช้แขนข้างหนึ่งรองช่วงคอไว้ ส่วนแขนอีกข้างประคองที่ช่วงเอว


หนูตื่นได้แล้วครับ


“…”

                

               เพราะที่รักของผมไม่ยอมตื่นง่าย ๆ จึงต้องปลุกด้วยวิธีนี้ ผมโน้มหน้าลงไปจุ๊บที่ริมฝีปากคนตัวเล็กหนึ่งที ทว่าเจ้าตัวยังไม่แสดงปฏิกิริยาตอบสนอง ครั้งนี้ผมเลยกดริมฝีปากลงไปหนัก ๆ เพื่อให้ที่รักรู้สึกตัวตื่น เจ้าตัวเอามือมาดันใบหน้าของผมออกเบาๆ ก่อนเอ่ยด้วยเสียงงัวเงีย


อย่าแกล้งรักค้าบ…”

                

               ผมหัวเราะออกมาเมื่อเห็นที่รักพูดทั้งที่ยังหลับตา เจ้าตัวคงง่วงมากจริง ๆ เพราะตอนที่ติวกันอยู่ที่รักบ่นว่าอดนอนเกือบทั้งคืนเพื่ออ่านหนังสืออีกวิชา ผมสงสารเด็กดีของผมมาก แต่เพราะที่รักน่ารักจนเกินไปเลยอดใจไม่ไหว ผมระดมจุ๊บที่ริมฝีปากคนตัวเล็กจนเจ้าตัวร้องฮือในลำคอด้วยความไม่พอใจ


ฮือรักง่วงงงง ~”


หนูง่วงมากเลยเหรอครับ ?” ผมถามก่อนจะจุ๊บที่ริมฝีปากเขาอีกครั้ง แล้วใช้ปากงับที่ปลายจมูกของเจ้าตัวด้วย


ค้าบบบบ…”

                

               ที่รักตอบทั้งที่ยังหลับตา เจ้าตัวเอาใบหน้ามาซุกที่หน้าอกของผม เพราะคุณเขาอ้อนขอนอนต่อผมจึงใจอ่อน ไม่อยากแกล้งต่อให้เจ้าตัวหงุดหงิดใจ ผมอุ้มคนตัวเล็กขึ้นเพื่อจะพาไปนอนบนห้อง แต่สายตาของพี่สาวอย่างเบบทำให้ต้องชะงักฝีเท้า


ฟ้า…”


เราจะพารักขึ้นไปนอนบนห้อง น้องจะได้ไม่เมื่อยตัว


“…”


เราไม่ทำอะไรน้องหรอก…”


“…”


เราสัญญา

                

               ทันทีที่เบบพยักหน้ารับ ผมก็พาที่รักขึ้นมานอนบนห้อง ผมค่อย ๆ วางคนตัวเล็กลงบนเตียงแล้วช่วยจัดท่าให้นอนสบายที่สุด ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ ผมสอดแขนใต้คอของที่รักแล้วดึงให้เจ้าตัวเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเรือนผมสีดำนิลทำให้ต้องโน้มหน้าลงไปกดจมูกหอมหัวอีกครั้ง


พี่ฟ้ารักหนูนะครับ


“…”

                

               ผมรู้ว่าบางทีอาจจะกอด หอม จูบ ที่รักบ่อยเกินไป แต่เพราะผมคิดว่าจะรักเขาให้เหมือนเป็นวันสุดท้าย ผมจึงอยากแสดงความรักกับเขาบ่อย ๆ ผมไม่ได้คิดว่าจะต้องกอดหรือจูบให้คุ้มกับเวลาที่แอบรัก ความคิดแบบนั้นจะไม่เกิดขึ้นกับผมเด็ดขาด


เพราะผมคิดว่าทุกวันเป็นวันสุดท้ายของเรา


ความรักของผมที่มีต่อที่รักจึงไม่ลดน้อยลง

                

               ผมละสายตาออกจากคนในอ้อมกอดเพื่อมองรูปภาพที่ติดอยู่บนผนังปลายเตียง รอยยิ้มสดใสในแบบเดิมที่ไม่เคยคิดว่าจะได้มาครอบครอง ผู้เป็นที่รักของทุกคนที่ไม่เคยเงยหน้ามองท้องฟ้า

                

ในวันนี้ผู้เป็นที่รักที่มีรอยยิ้มสดใสเหมือนดวงอาทิตย์ได้มาอยู่ในอ้อมกอดของผมแล้ว ผมจะรักและดูแลเขาให้ดีที่สุด


พี่ฟ้า…”


ครับ ?”


คนตัวเล็กค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น ก่อนเอ่ยต่อ รักขึ้นมานอนบนห้องพี่ฟ้าเหรอครับ ?”


ครับพี่ฟ้าอุ้มหนูขึ้นมาผมตอบแล้วโน้มหน้าลงหอมแก้มที่รัก


พี่ฟ้าหนักแย่เลย


หึ ๆ


ที่รักละสายตาจากผมแล้วมองที่รูปภาพของเจ้าตัว ในขณะที่ทุกคนเงยหน้ามองท้องฟ้า แต่ผมมองแค่คุณ


“…”


ตอนนี้ไม่ใช่ประโยคนี้แล้วนะครับ


“…”


ต้องเป็นประโยคนี้…” ที่รักจุ๊บริมฝีปากของผม ก่อนเอ่ยต่อ ในขณะที่ทุกคนมองรัก แต่รักมองแค่ท้องฟ้า


ผมยิ้มแล้วจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากของที่รัก พี่ฟ้าคิดว่าต้องเป็นประโยคนี้มากกว่าครับ


ประโยคไหนครับ พี่ฟ้า ?”


ในขณะที่ทุกคนมองเรารักกันต่างหากครับ



#กี่หมื่นฟ้า


                หลังจากนอนคุยกันได้สักพัก ที่รักก็ขอผมนอนต่ออีกหน่อย ผมเหลือบตามองนาฬิกาบนผนังเพราะนาฬิกาข้อมือถูกถอดวางไว้ที่ชั้นข้างเตียงตั้งแต่ตอนที่คุณเขานอนหนุนแขนผม ที่รักนอนดิ้นไม่เบาผมจึงต้องถอดนาฬิกาออกเพราะกลัวจะไปข่วนผิวเขา นาฬิกาบอกเวลาบ่ายสี่โมงกว่าแล้ว ผมกลัวเจ้าตัวตื่นมาแล้วจะหิว เลยแข็งใจปลุกคุณเขาเพื่อที่จะถาม


หนูเย็นนี้อยากกินอะไรครับ ?”


“…”

                

ทว่าคนตัวเล็กที่หลับตาส่ายหน้าปฏิเสธทั้งที่ยังไม่ได้ยินคำถาม ผมเอาหน้าผากของตัวเองไปวางทาบบนหน้าผากมนก่อนเอ่ยถามอีกครั้ง


คนดี เย็นนี้พี่ฟ้าทำสปาเกตตีให้กินดีไหมครับ ?”


“…”


“…หรือหนูอยากกินอย่างอื่น ?”

                

               แม้ที่รักจะหลับตาแล้วนิ่งเงียบ แต่ผมรู้ว่าเขารู้สึกตัวและได้ยินคำถาม เพราะหัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยทำให้รู้ว่าที่รักกำลังคิดเมนูที่อยากกิน ไม่นานนักริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อก็เอ่ยออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา


รักอยากกินมาม่าหมูสับ


หึ ๆผมกดจูบลงที่เปลือกตาสีไข่ไก่ที่ยังปิดสนิทอยู่ ก่อนเอ่ย หนูอยากกินอย่างเดียวเหรอครับ ?”


“…” คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงัก


ไม่อยากกินพี่ฟ้าเหรอครับ ?”


“…”

                

               ผมหัวเราะเมื่อที่รักส่ายหน้าแล้วพลิกตัวหันหลังให้ผม ปกติเจ้าตัวจะดุผมทันทีที่พูดทะลึ่งใส่ คุณเขาคงเหนื่อยและเพลียมากจริง ๆ ถึงได้ยอมปล่อยผมไป


เดี๋ยวพี่ฟ้าไปต้มมาม่าไว้ให้ที่รักนะครับ


ค้าบ…” คนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดยังใจดีหันมาจุ๊บผมหนึ่งทีเป็นการขอบคุณ ก่อนจะหันหลังให้เหมือนเดิม


คนดี พี่ฟ้าจะไปต้มมาม่าแล้วนะครับผมโน้มหน้าเข้าไปกระซิบที่ข้างหูที่รัก เจ้าตัวพยักหน้าหงึกหงักตอบรับอีกครั้ง ตอนนี้กลับกลายเป็นผมที่ไม่อยากลุกไปไหน อยากจะนอนกอดเขาไว้แบบนี้ พี่ฟ้าจะไปจริง ๆ แล้วนะครับ


ค้าบ…”

                

               ความจริงผมไม่ได้บอกที่รัก ผมกำลังสั่งให้ตัวเองลุกไปต้มมาม่าต่างหาก การพูดย้ำกับที่รักเป็นการบังคับตัวเองทางอ้อม ความหมายของประโยค พี่ฟ้าจะไปจริง ๆ แล้วนะครับหมายถึง ลุกไปต้มมาม่าให้คุณเขาได้แล้วไอ้ฟ้า !

               

               ผมถอนหายใจก่อนจะเอาแก้มของตัวเองไปวางทาบบนแก้มของที่รัก เจ้าตัวไม่ขยับเลยสักนิด การที่ที่รักยอมผมง่าย ๆ แบบนี้ ยิ่งทำให้ผมปล่อยเขาออกจากอ้อมกอดยากเข้าไปใหญ่ ผมกดจมูกหอมแก้มที่รักอีกครั้งเมื่อทำใจลุกออกจากเตียงได้แล้ว แต่ก็ล้มตัวลงนอนแล้วซุกใบหน้าที่ซอกคอคุณเขาอีกรอบเพราะตัดใจไม่ไหวจริง ๆ

                

               ทุกคนอาจจะโดนที่นอนนุ่ม ๆ ดูดในเช้าวันจันทร์ แต่สำหรับผมคงโดนที่รักดูดในทุก ๆ เช้า ผมไม่อยากคิดว่าถ้าเราได้อยู่ด้วยกันแล้ว ผมจะตื่นไปทำงานยากแค่ไหน ไอ้เรียวอาจจะเลื่อนขั้นจากหุ้นส่วนเป็นเจ้าของร้าน Your Sky เต็มตัวเพราะผมติดที่รักงอมแงมจนไม่ไปดูแลร้าน


พี่ฟ้า…”


ครับ ?” ผมขานรับแล้วเอาปากงับที่ใบหูเขาเบา ๆ


มาม่าหมูสับของหนู…”


หึ ๆ…” ผมหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้าตอบรับคนที่นอนหันหลังให้อยู่ เดี๋ยวพี่ฟ้าไปต้มมาม่าให้นะครับ


ค้าบ…”

                

               สุดท้ายผมก็ต้องปล่อยคุณเขาออกจากอ้อมกอด ผมค่อย ๆ ดึงแขนออกจากหัวทุยแล้วเอามือข้างที่ว่างหยิบหมอนมาให้ที่รักหนุนแทน ผมดึงผ้านวมผืนหนามาห่มให้คนตัวเล็ก ทว่าก่อนจะออกจากห้องที่รักเอามือปัดผ้านวมออกแล้วใช้เท้าถีบจนมันหล่นมากองที่ปลายเท้า


หนูแอร์ห้องพี่ฟ้าเย็น อย่าเอาผ้าห่มออกครับ

                

               ผมที่ยืนอยู่ปลายเตียงทิ้งตัวนั่งลงแล้วห่มผ้าให้เจ้าตัวอีกรอบ แต่คุณท้องทะเลของผมดื้อเหลือเกิน เจ้าตัวเอาเท้าดันผ้าผืนหนามาไว้ที่ปลายเท้าอีกแล้ว


รักไม่ชอบห่มผ้าครับ…” ที่รักตอบเสียงแผ่วเบา


ที่รักต้องห่มผ้านะครับ

                

               ที่รักส่ายหน้าขณะหลับตา เมื่อกี้ผมดึงผ้านวมไปคลุมแค่ช่วงขา แต่เจ้าตัวใช้มือปัดออกอีกครั้งแล้วใช้เท้าเขี่ยให้ออกห่างจากตัวมากขึ้น ผมรู้ดีว่ากับที่รักใช้ไม้แข็งไม่ได้ ยิ่งผมดุหรือออกคำสั่งเจ้าตัวจะยิ่งดื้อใส่ ผมจึงต้องทำให้เขาห่มผ้าในแบบของผม


“…”

                

               ผมที่นั่งอยู่ปลายเตียงจับผ้านวมสีเทาคลุมช่วงขาให้คนตัวเล็กที่แสนขี้ร้อนอีกครั้ง เป็นไปตามคาดที่เจ้าตัวปัดออกแล้วใช้เท้าดันมากองไว้ที่ปลายเท้า ผมจึงเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้แล้วคว้าข้อเท้าของคุณเขาไว้

                

ที่รักคงตกใจถึงได้ผงกศีรษะมองผม ดวงตาเรียวรีกะพริบถี่ ๆ คล้ายกำลังปรับสายตา ผมยังคงจับข้อเท้าของคุณเขาไว้อยู่ก่อนเอ่ยถาม


หนูจะยอมห่มผ้าไหมครับ ?”


รักไม่ชอบห่มผ้านี่ครับ…” เจ้าตัวพูดเสียงงัวเงียแล้วทิ้งศีรษะลงบนหมอนเหมือนเดิม


หมายความว่าหนูจะไม่ยอมห่มผ้าใช่ไหมครับ ?”


คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงัก “…”

                

               ผมใช้นิ้วหัวแม่มือไล้ที่ข้อเท้าเล็กเบา ๆ แล้วโน้มหน้าลงไปจรดริมฝีปากที่ข้อเท้าของที่รัก ก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากไปจูบที่เหนือข้อเท้า ผมไล่จูบบนขาเรียวจนไปถึงหัวเข่า ผมกดจูบที่หน้าขาเป็นที่สุดท้ายก่อนจะช้อนสายตามองคนดื้อที่ตอนนี้เอาหมอนปิดหน้าไว้


รักยอมแล้วค้าบบบ…” คุณเขาพูดทั้งที่มีหมอนปิดใบหน้า ผมพยายามจะดึงหมอนใบนั้นออก แต่เจ้าตัวใช้สองแขนกอดไว้แน่น


หึ ๆ


พี่ฟ้าห่มผ้าให้รักหน่อยครับ


หนูหนาวเหรอครับ ?”


หนาวเพราะพี่ฟ้านั่นแหละครับ


หึ ๆ

                

               แม้จะมีหมอนบังอยู่ แต่ผมก็ได้ยินคำพูดของคุณเขาชัดเจน ผมหัวเราะเบา ๆ แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมให้คนตัวเล็กจนถึงช่วงคอ  ก่อนจะโน้มหน้าเขาไปใกล้หมอนใบนั้นที่บดบังใบหน้าของคนที่ผมรัก แต่เพราะรู้ว่าคนที่อยู่ภายใต้หมอนสีเทาใบนี้น่ารักมากแค่ไหน ผมจึงกดจมูกหอมไปหนัก ๆ หนึ่งที


พี่ฟ้าไปต้มมาม่าให้รักกินได้แล้วครับ


หึ ๆ

                

ผมหัวเราะเบา ๆ ก่อนลุกออกจากเตียงแล้วลงมาข้างล่าง เบบที่กำลังเดินวนไปมาอยู่ที่หัวบันไดด้วยสีหน้าเป็นกังวลทำให้ผมต้องเอ่ยปากถาม


มีอะไรหรือเปล่าเบบ ?”


อะ อ้าว ฟ้าลงมาแล้วเหรอ ?”


อือมีอะไรหรือเปล่า ?”


เบบมองผมก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ “…ไม่มี


“…” ในเมื่อเจ้าตัวไม่เต็มใจจะบอก ผมก็ไม่อยากคาดคั้น แต่ผมดูออกว่าเบบมีเรื่องกังวลใจ ก่อนเดินออกมาจากตรงนั้นผมจึงพูดทิ้งท้ายไว้เพื่อเปิดทางให้คนที่กำลังรวบรวมความกล้า "เราอยู่ในครัวมีอะไรก็เข้าไปหาได้เลย"


โอเค…”

                

ผมเดินเข้ามาในครัวก็เจอแม่นมยืนหันผลไม้เตรียมไว้ให้พวกเรากินตอนเย็น ทว่าพอแม่นมเห็นผมก็รีบวางทุกอย่างแล้วไปล้างมือทันที


นมครับ เดี๋ยวฟ้าทำเองครับ


แม่นมที่กำลังเอาผ้าเช็ดมือขมวดคิ้วใส่ผม ก่อนเอ่ยถาม คุณหนูใหญ่ไม่ได้มาหาอะไรทานเหรอคะ ?”


เปล่าครับฟ้ามาต้มมาม่าให้ที่รักครับ


อ๋อ…” แม่นมตอบพร้อมส่งยิ้มให้ผม


บ้านเรามีมาม่าหมูสับไหมครับ ?”

                

               ผมเปิดตู้หามาม่าหมูสับที่คุณเขาอยากกิน แต่ดูเหมือนที่บ้านจะมีแค่ราเมงเท่านั้น หม่าม้าไม่ค่อยซื้อมาม่าของไทยไว้เลย ถ้าที่รักมาที่บ้านบ่อยมากขึ้น ผมคงต้องซื้อมาม่าหมูสับที่เจ้าตัวชอบติดบ้านไว้บ้าง


มีแต่ราเมงค่ะคุณหนูใหญ่คุณผู้หญิงสั่งให้เนียนซื้อแต่แบบนี้เพราะคุณหนูเล็กชอบค่ะ


ผมคว้าราเมงซองสีเหลืองที่คาดว่ามีรสใกล้เคียงมาม่าหมูสับมากที่สุดออกมาจากตู้ ก่อนเอ่ยถาม แล้ววันนี้คุณหนูเล็กของนมไปไหนครับ ?”


โอ๊ยออกไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เนียนยังไม่ทันได้ถามก็เห็นมอเตอร์ไซค์คันสีแดง ๆ วิ่งออกจากรั้วไปแล้ว


เอาใหญ่แล้ว…” ผมว่าพลางตั้งหม้อน้ำ ก่อนจะหันไปมองแม่นมที่เดินมาหยุดยืนข้าง ๆ แล้วส่งยิ้มเจื่อน ๆ มาให้ สีหน้าของแม่นมในตอนนี้ไม่ต่างจากเบบเท่าไหร่ มีอะไรหรือเปล่าครับ ?”


คุณหนูใหญ่ว่าเนียนทำถูกต้องไหมคะ ?”


ผมเลิกคิ้วสูง นมทำอะไรครับ ?”


เมื่อคืนเนียนแอบเอาถุงยางอนามัยไปใส่ในกระเป๋าสตางค์คุณหนูเล็กค่ะ


ผมหลุดหัวเราะแล้วส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะแกะซองราเมงแล้วเอาเส้นใส่หม้อต้ม พันลี้โตแล้วนะครับ


“…”


ทำเป็นก็ต้องป้องกันเป็น


แม่นมดูอายเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยคคำพูดของผม เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเราไม่เคยคุยเรื่องนี้กันเลย ครั้งนี้แม่นมคงเป็นห่วงพันลี้จริง ๆ ถึงได้ทำแบบนี้ ทั้งยังมาปรึกษาผมอีก


ถึงเนียนจะอยากให้มีเด็กเล็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้านแต่เนียนคิดว่ามันเร็วไปหน่อยค่ะ


หึ ๆแล้วถ้าพันลี้ไม่ได้กำลังติดสาวล่ะครับ ?”


คุณหนูใหญ่หมายความว่ายังไงคะ ?”


ฟ้าหมายความว่านมไม่ต้องห่วงพันลี้หรอกครับ


เนียนจะพยายามค่ะตอนนี้เนียนก็หมดห่วงไปหนึ่งคนแล้ว


ผมละสายตาจากหม้อต้มแล้วหันมองแม่นมที่ยืนส่งยิ้มให้อยู่ “…”


รักกันนาน ๆ นะคะ คนดีของเนียน

                

               แม่นมอ้าแขนทั้งสองข้างแล้วเข้ามากอดผมไว้ เพราะมือข้างหนึ่งถือถ้วยเตรียมใส่ราเมงอยู่ ผมจึงใช้แขนอีกข้างที่ว่างอยู่โอบไหล่ของแม่นมไว้แทน แม่นมเป็นอีกคนที่รู้เรื่องราวความรักของผมมาโดยตลอด มีเพียงแค่แม่นมคนเดียวที่เข้าไปทำความสะอาดห้องนอนของผมได้ เพราะเจ้าตัวเห็นรูปนั้นถึงได้รู้ว่าผมแอบรักที่รักมานานแค่ไหน


ขอบคุณนะครับ


ค่ะพาคุณรักมาบ้านบ่อย ๆ นะคะ เนียนเอ็นดูคุณเขาเหลือเกินค่ะ


ครับ

                

               ผมตอบพร้อมส่งยิ้มให้แม่นม ก่อนจะหันมองไปที่ประตูทางเข้าเพราะรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังยืนมองเราสองคนอยู่ และเป็นอย่างที่ผมรู้สึกจริง ๆ เบบยืนส่งยิ้มแห้ง ๆ มาให้ผมเหมือนแม่นมไม่มีผิด


เนียนคิดว่าคุณหนูใหญ่มีแขกเนียนขอเอาผลไม้ออกไปให้เพื่อนคุณหนูใหญ่ทานก่อนนะคะ


ครับ นม

                

               เมื่อแม่นมเดินคล้อยหลังออกไป เบบก็เดินเข้ามาในครัวทันที เจ้าตัวยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเอง ในแววตาเต็มไปด้วยความกังวล ผมไม่ค่อยได้เห็นเบบในมุมนี้สักเท่าไหร่ มันจึงทำให้ผมอยากรู้ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้เจ้าตัวเป็นกังวลได้ขนาดนี้


ถ้าให้ผมเดา


คงไม่พ้นเรื่องของ ที่รัก


ฟ้า…”


ว่าไง ?”ผมตอบรับขณะเทราเมงใส่ถ้วย ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับคนที่ยืนจ้องผมอยู่


เอ่อ…” เบบดูกระอักกระอ่วนใจที่จะพูดมาก เจ้าตัวหลับตาลงก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ และในวินาทีที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เราขอนะ


“…”


อย่าเพิ่งกินน้องเรานะ…”


หึ ๆ ผมหลุดหัวเราะออกมาก่อนจะพยักหน้ารับ น้องยังไม่พร้อมเลยเบบ เราจะทำแบบนั้นได้ไง


เรายังทำใจไม่ได้อะเราขอโทษนะ เรายอมรับว่าหวงน้องมาก


“…”


แต่ไม่ใช่ว่าเราไม่ให้ไม่ให้เอ่อ…” เบบยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองแล้วเอ่ยต่อ เราโคตรอายเลยที่ต้องมาพูดเรื่องอย่างว่ากับแฟนน้องชายตัวเอง


คุยได้เราโต ๆ กันแล้ว


เราไม่ได้หมายความว่าไม่ให้ฟ้าจู๋จี๋กับรักนะ คนรักกันต้องมีเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว มันเป็นเรื่องธรรมชาติ


“…”


แต่เราขอทำใจอีกนิดได้ไหม ?”


“…”


เรากลัวน้องมาบ่นว่าเจ็บหรืออะไรทำนองนี้แล้วเราอดสงสารน้องไม่ได้


หึ ๆ


ขอให้เราได้ทำใจก่อน ขอให้น้องได้เตรียมตัวด้วย


เบบ ฟังเรานะ…” ผมจ้องลึกเข้าไปในตาของเบบ เราจะดูแลรักให้ดีที่สุด


“…”


เราจะไม่ทำอะไรจนกว่าน้องจะพร้อมส่วนเรื่องน้องจะพร้อมเมื่อไหร่ ?”


“…”


เราคิดว่าเรารู้เพราะเรากำลังให้น้องค่อย ๆ เรียนรู้ทุกอย่างอยู่


“…”


ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความรักหรือเรื่องอย่างว่า…”


“…”


เราจะไม่รับปากว่าครั้งแรกของน้องจะไม่เจ็บ เพราะน้องต้องเจ็บแน่นอนอยู่แล้ว


“…”


แต่เราสัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุดเราจะเตรียมพร้อมทุกอย่างเพื่อเซฟน้องให้ได้มากที่สุด


“…”


ไม่ต้องเป็นห่วงนะ


“…”


เราจะค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป


เรารู้ว่าฟ้าใจเย็นมากพอ ถ้าเรื่องนั้นเกี่ยวกับที่รัก


“…”


เรากังวลมากไปหน่อย ขอโทษนะ


ไม่ต้องขอโทษเราหรอก เราเข้าใจ


“…”


แต่เราอยากขอบคุณเบบ


ฟ้าจะขอบคุณเราเรื่องอะไร ?”


ขอบคุณที่ตอนนั้นเบบโทรมาบอกเราว่า ที่รักกำลังเดินมาหาแล้ว


“…”


“…แล้วก็ขอบคุณที่ดูแลรอยยิ้มของคุณเขามาตลอด


เบบพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มให้ผม เราฝากดูแลรอยยิ้มของที่รักด้วยนะ


“…”


รัก นิรันดร์ เป็นหัวใจของเราดูแลเขาให้ดี ๆ ล่ะ


ครับเราจะดูแลหัวใจของครอบครัว นิรันดร์ ให้ดีที่สุด


#กี่หมื่นฟ้า

                

                    ผมเดินถือถ้วยราเมงออกมาจากครัวเพื่อจะเอาขึ้นไปให้ที่รักบนห้อง ทว่าคนตัวเล็กที่เอาผ้านวมสีเทาห่อตัวกำลังเดินลงบันไดด้วยความทุลักทุเล ผมต้องรีบส่งถ้วยราเมงให้ไอ้เฮียที่กำลังเตรียมแหกปากเพราะเสียวว่าคุณเขาที่มีผ้าผืนหนาพันตัวคล้ายขนมแยมโรลจะกลิ้งตกลงมา


น้องงงงงงงทำไมทำแบบนี้ ?”


ที่รักหยุดอยู่ตรงนั้นเลยครับ


ว้าย ! คุณรักจะกลิ้งตกลงมาแล้วค่ะ

                

               ผมที่กำลังจะเดินไปรับคุณเขาที่หัวบันไดชะงักฝีเท้าแล้วหันไปมองกองเชียร์ที่อยู่ด้านหลัง ทุกคนดูลุ้นมากว่าที่รักจะกลิ้งตกลงมาจากบันไดไหม ผมหันกลับไปมองคนตัวเล็กที่เดินลงมาถึงหัวบันไดได้อย่างปลอดภัยพลางคิดว่าอีกไม่นาน รัก นิรันดร์ จะเป็นขวัญใจของตระกูลพิสุทธิ์


รักเดินได้ครับ รักโอเคครับ คุณยายที่รักตอบแม่นมที่รีบเดินเข้ามาหา เจ้าตัวส่งยิ้มให้แม่นมที่เอามือลูบบนผ้าห่มเบา ๆ


เนียนหัวใจจะวายแล้วทำไมคุณรักไม่ลงมาดี ๆ คะ เอาผ้าห่มห่อตัวลงมาทำไมคะ ?”


ผมกอดอกแล้วมองคนตัวเล็กที่หันมาสบตากัน เจ้าตัวเม้มริมฝีปากก่อนจะหลบสายตาผม ที่รักคงไม่สามารถบอกเหตุผลที่แท้จริงกับแม่นมได้ เจ้าตัวจึงได้แต่ส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้แม่นม


รักหนาววววววครับ คุณยาย


ผมหัวเราะเพราะเจ้าตัวทำเสียงสั่น ๆ เพื่อให้แม่นมเชื่อ “…”


โธ่คุณหนูใหญ่ไม่ยอมเพิ่มอุณหภูมิแอร์ให้ก่อนลงมาเหรอคะ ?”


ครับ คุณยายเพราะพี่ฟ้าถึงทำให้รักต้องห่มผ้าอยู่ตลอดเวลา


หึ ๆ ที่รักคงกลัวผมทำแบบนั้นอีก เจ้าตัวถึงไม่ยอมเอาผ้าห่มออกเลย


ไอ้ฟ้านี่ใช้ไม่ได้เลย…”


เออ !”

                

               ไอ้เฮียเอ่ยก่อนจะมีไอ้เรียวสมทบ ดีที่เบบกับดอมแค่ยืนหัวเราะ ผมคิดไม่ผิดว่าอีกไม่นาน รัก นิรันดร์ จะเป็นขวัญใจของทุกคน ถ้าป๊ากับหม่าม้ามาเจอคุณเขาตัวจริงคงตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นเหมือนผม อีกหน่อยคนที่มีอิทธิพลในบ้านหลังนี้คงไม่ใช่


ประดิพัทธ์ พิสุทธิ์


แต่เป็น


รัก นิรันดร์

                

                    เพราะคนตัวเล็กที่ยังมีผ้าห่มห่อตัวหันมายิ้มเยาะที่ผมโดนทุกคนต่อว่า ผมจึงอดใจไม่ไหวเดินเข้าไปอุ้มผู้เป็นที่รักออกมาจากวงล้อมของทุกคน แม้จะมีผ้าห่มผืนหนาห่อตัวอยู่ก็ไม่เป็นอุปสรรคกับผม เจ้าตัวพยายามดิ้นเพื่อให้ผมปล่อยเป็นอิสระ แต่ผมไม่ยอมแล้วพาเข้ามาในห้องนั่งเล่นแทน คนตัวเล็กถูกวางลงบนโซฟาตัวใหญ่ก่อนจะเอาผ้าห่มออกจากคุณเขา เพราะที่รักคิดจะหนีผมเลยขึ้นคร่อมทับร่างไว้


เมื่อกี้หนูเยาะเย้ยพี่ฟ้าเหรอครับ ?”


เปล่านะครับรักไม่ได้เยาะเย้ยพี่ฟ้าสักหน่อย


พี่ฟ้าให้โอกาสที่รักตอบอีกครั้งครับ ?”


ที่รักหลุดหัวเราะออกมา ก่อนเอ่ย รักรักดีใจที่ทุกคนเข้าข้างรัก เพราะดีใจเลยเผลอยิ้มแบบนั้นครับ


เผลอยิ้มแบบนั้นเหรอครับ ?” ผมโน้มหน้าลงไปกดจูบที่ริมฝีปากสีแดงระเรื่อก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากไประดมจุ๊บที่คอขาว เสียงหัวเราะของที่รักทำให้ผมกดจูบซ้ำ ๆ ในบริเวณนั้น ก่อนผละออกเพื่อให้คุณเขาได้พักหายใจ หนูจะเผลอยิ้มแบบนั้นอีกไหมครับ ?”


ไม่เผลอแล้วค้าบ…”


“…”


แต่รักจะตั้งใจเลย


คนตัวเล็กที่นอนอมยิ้มอยู่ใต้ร่างทำให้ผมต้องกัดริมฝีปากเพื่อห้ามใจตัวเอง เพราะคุณเขาขี้อ้อนและเจ้าเล่ห์ขึ้นทุกวันถึงทำให้ผมอยากปล่อยหมื่นฟ้าร่างที่ไม่ปรานีใครออกมาขย้ำให้ช้ำไปทั้งตัว


แต่เพราะคนตรงหน้าคือ ที่รัก


ผมจึงต้องกดหมื่นฟ้าร่างนั้นไว้


“…” ผมโน้มหน้าลงไปกระซิบที่ข้างหูด้วยเสียงแผ่วเบา มันยากแค่ไหนหนูรู้ไหมครับ ?”


อะ อะไรยากครับ พี่ฟ้า ?”


ผมไม่ตอบอะไร ก่อนจะกดจูบริมฝีปากที่รัก “…”


“…”


อดใจไม่ให้ฟัดหนูมันยากมากสำหรับพี่ฟ้า


ที่รักหัวเราะ ก่อนเอ่ย พี่ฟ้าก็ฟัดรักเกือบทุกวันรักไม่เห็นพี่ฟ้าอดใจได้เลย


คำว่า ฟัด ของพี่ฟ้ามีสองความหมายครับ


“…”


ความหมายแรกเป็นแบบที่หนูเข้าใจ


ส่วนอีกแบบ…” ผมกัดริมฝีปากอีกครั้งแล้วโน้มหน้าลงไปกระซิบที่ข้างหูที่รัก “…หนูยังไม่เข้าใจหรอก


ฮึ่ย ! คนทะลึ่ง !”


หึ ๆ

                

               ผมหัวเราะก่อนจะปล่อยให้คนตัวเล็กเป็นอิสระ ที่รักรีบลุกขึ้นนั่งพร้อมยกมือขึ้นลูบผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเอง เจ้าตัวกะพริบตาปริบ ๆ ขณะมองที่ประตู ผมจึงหันมองตามก็เห็นไอ้เฮียยืนกินราเมงของคุณเขาอยู่


อิ่มกันแล้วใช่ไหม ?...ราเมงถ้วยนี้กูขอนะ


นั่นของรักใช่ไหมครับ พี่ฟ้า ?” คุณเขายกนิ้วชี้ไปที่ไอ้เฮียแล้วทำหน้าเหมือนหัวใจระบมอีกแล้ว


ไอ้เหี้ย !!”


จ้าเดี๋ยวอีน้ำแดงไปต้มให้ใหม่นะจ๊ะ

                

                    ไอ้เฮียรีบเดินถือถ้วยราเมงที่มันกินแล้วออกไปจากห้องนั่งเล่น มันคงกลัวผมลุกไปกระทืบถึงได้รีบหนี ส่วนผมต้องหันไปปลอบคนที่หัวใจระบมก่อน


หอมหัวนะครับ


พี่เฮียจะต้มนานไหมครับรักหิวจะแย่แล้ว


ผมจับคุณเขามานั่งบนตักก่อนจะกดจมูกหอมไปอีกฟอด อยากกินจะแย่แล้วเหรอครับ ?”


ครับ…”


หิวจนกินพี่ฟ้าได้ทั้งตัวเลยหรือเปล่า ?”


รักหิวรักไม่มีแรงสู้กับคนทะลึ่งแล้วครับ


หึ ๆ


“…”


หอมหัวคนหิวจนหมดแรงนะครับ

                

                ผมพูดก่อนจะกดจมูกหอมหัวทุย สองแขนกอดคุณเขาไว้แน่น ที่รักให้ผมเป็นท้องฟ้าของเขา หน้าที่ของท้องฟ้าอย่างผมคือโอบอุ้มคุณเขาไว้ในทุกช่วงเวลา


ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เขาเข้มแข็งหรืออ่อนแอ


หมื่นฟ้าคนนี้จะโอบอุ้มทุกความรู้สึกของที่รักไว้เสมอ



#กี่หมื่นฟ้า



                

               วันนี้ผมไม่มีเรียนเพราะสอบเสร็จไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ว่าผมยังต้องรีบแต่งตัวไปมหาลัยเพราะคุณเขามีสอบวิชาคณิตศาสตร์ เมื่อเช้าที่รักโทรคุยกับผมด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจสักเท่าไหร่ แม้เจ้าตัวจะพยายามเอาความร่าเริงมากลบเกลื่อนความเป็นกังวล แต่ผมรู้ดีว่าที่รักกำลังไม่สบายใจอยู่


คุณฟ้าจะเอารถคันไหนไปครับ ?...เดี๋ยวผมไปเอากุญแจให้นะครับ


ไม่เป็นไรครับ ฟ้าเอามาแล้ว

                

               ผมตอบคุณลุงคนขับรถก่อนจะขับรถคันโปรดออกมาจากบ้าน ในระหว่างที่รถติดไฟแดงเสียงแจ้งเตือนจากไลน์ก็ดังขึ้น ผมคว้าโทรศัพท์ที่โยนทิ้งไว้เบาะข้าง ๆ ขึ้นมาดู ถ้าให้เดาคงเป็นที่รักแน่ ๆ


ที่รัก : พี่ฟ้าครับ


เพียงแค่เห็นประโยคข้อความเสียงของที่รักก็ดังขึ้นในหัวผม


M.FAH : ครับ ที่รัก


ที่รัก : รักกำลังจะเข้าห้องสอบแล้วนะครับ


M.FAH : รถติดมากเลยครับ พี่ฟ้าคงไปไม่ทันก่อนที่รักเข้าห้องสอบ


ที่รัก : พี่ฟ้าไม่ต้องรีบนะครับ


ที่รัก : ขับรถช้า ๆ เดินทางมามหาลัยอย่างปลอดภัยนะครับ


ที่รัก : รักแค่ไลน์มาขอกำลังใจจากพี่ฟ้าครับ


ที่รัก : แต่ถ้าพี่ฟ้ากำลังขับรถอยู่ก็ยังไม่ต้องตอบนะครับ


M.FAH : ตอนนี้รถติดไฟแดงอยู่ครับ พี่ฟ้ายังคุยกับที่รักได้อยู่


ที่รัก : รักจะพยายามทำให้ดีที่สุดนะครับ

                

               ผมตัดสินใจกดโทรหาอีกฝ่ายเพราะรู้ดีว่าที่รักกำลังเป็นกังวลมาก เจ้าตัวชอบโทรคุยมากกว่าส่งข้อความหากัน การที่ที่รักเลือกคุยผ่านทางตัวอักษรทำให้รู้ว่าเจ้าตัวไม่อยากให้ผมเป็นห่วง


เพราะผมรู้จักเขาดีพอ


ผมถึงได้เลือกโทรหาที่รัก


พี่ฟ้า…”


[ว่าไงครับ คนเก่ง ?]


อีกสิบนาทีเข้าห้องสอบแล้วครับ รักกำลังทบทวนเนื้อหาที่พี่ฟ้าสอนอีกรอบ


[แล้วจำได้ไหมครับ ?]


จำได้ครับ แต่แค่ไม่มั่นใจว่าเข้าไปแล้วจะทำได้ไหม ?”


[คนเก่งของพี่ฟ้าทำได้อยู่แล้วครับ]


คนเก่งจะพยายามนะครับ


[สู้ ๆ นะครับ พี่ฟ้าจะรอหนูอยู่หน้าห้องสอบ]


ขอบคุณนะครับกำลังใจของรัก


[…]


รักรักพี่ฟ้านะครับ


ผมยิ้ม ก่อนเอ่ยตอบ ครับผม


ครับผม


คำนี้ที่มีแค่ที่รักที่ได้ยิน

                

               หลังจากมาถึงมหาลัยผมก็แวะไปซื้อกาแฟ ก่อนจะมานั่งรอคุณเขาที่หน้าห้องสอบ ผมสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกางเกงยีนส์สีดำ ไม่ได้แต่งตัวแตกต่างจากนักศึกษาชายคนอื่นเท่าไหร่ ทว่าคนอื่นยังชอบจ้องมองผม ถ้าเป็นแต่ก่อนผมคงลุกหนีแล้วไปหาที่เงียบ ๆ พ้นจากสายตาผู้คน


แต่ตอนนี้ที่รักของผมอยู่ที่นี่


ผมจะไปไหนได้


อ้าวประดิพัทธ์ คุณมาทำอะไรตรงนี้ ?”


ผมเงยหน้ามองอาจารย์ประจำคณะก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อสวัสดีท่าน สวัสดีครับ อาจารย์


จะมาปรึกษาผมเรื่องมินิธีสิสหรือเปล่า...ขอผมเฝ้าน้องปีสองสอบก่อนได้ไหม ?”


ผมเข้าใจที่อาจารย์ถามแบบนั้น เพราะท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของผม เปล่าครับ อาจารย์งานของผมคิดเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ


แล้วคุณมาทำอะไรล่ะ ?”


ผมมารอแฟนสอบครับ


พี่ฟ้าขออ้างสิทธิ์ความเป็นแฟนอีกวันนะครับ คนดี


หือ ?” อาจารย์เบิกตาโตคล้ายไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แฟนคุณเรียนอยู่ปีสองเหรอ ?”


ครับ


เด็กปีสองผมรู้จักเกือบหมดเลยนะ แสบ ๆ ทั้งนั้นโดยเฉพาะน้องชายคุณ


ผมยิ้มพร้อมพยักหน้ารับ พันลี้คงก่อวีรกรรมไว้เยอะจริง ๆ อาจารย์ถึงได้พูดแบบนี้ “…”


แฟนคุณชื่ออะไร ?...เผื่อผมจะรู้จัก


รัก นิรันดร์ ครับ


อาจารย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ เพื่อนกลุ่มเดียวกับน้องชายคุณใช่ไหม ?”


ครับ


รักเรียนดีมากนะ ตั้งใจเรียนด้วยแต่ชอบโดนน้องคุณกวนตอนเรียน ทะเลาะกันตรงหลังห้องประจำ


ผมหัวเราะเบา ๆ ขณะฟังอาจารย์พูด “…”


ผมภูมิใจในตัวคุณนะ ผมเคยพูดครั้งหนึ่งตอนที่คุณจัดงานโอเพนเฮาส์ออกมาได้ดี…” อาจารย์เอื้อมมือมาตบไหล่ผมเบา ๆ ก่อนเอ่ยต่อ แต่ครั้งนี้.....ผมภูมิใจที่คุณกล้ายอมรับกับคนอื่น


“…”


“…และให้เกียรติคนที่คุณรัก


“…”


ผมขอตัวก่อนนะ


ครับ อาจารย์


ผมตอบรับพลางคิด


ผมมีความกล้า มีความอดทน และมีความพยายาม


เพราะ... รัก นิรันดร์

                

               ไม่นานนักประตูห้องสอบที่ที่รักอยู่ข้างในก็เปิดออก ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วมองหาที่รักของผม รุ่นน้องปีสองที่ทยอยออกมาแสดงสีหน้าประหลาดใจที่เห็นผมมาปรากฏตัวที่นี่ ทุกคนส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้ แต่ผมไม่ได้สนใจมากนัก บางคนก็เดินเข้ามาถามว่าผมมารอใคร ซึ่งผมไม่ได้อายที่จะตอบ แค่คิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว


พี่ฟ้ามารอใครเหรอคะ ?”


ที่รัก


อะ อ๋อ ที่รักกำลังส่งข้อสอบอยู่ค่ะ


“…”

                

               ผมไม่ได้ตอบกลับรุ่นน้องผู้หญิงคนนั้นก่อนจะเดินไปรอที่หน้าประตู คนตัวเล็กที่กำลังถอดแว่นทรงกลมออกแสดงสีหน้าเหนื่อยล้าจนเห็นได้ชัด ผมไม่ได้เห็นเจ้าตัวใส่แว่นมานานมากแล้ว ถ้าเป็นในเวลาอื่นผมคงจะชมว่าเขาใส่แว่นแล้วน่ารักมาก ๆ แต่ตอนนี้คงไม่มีคำไหนเหมาะไปกว่า


เป็นยังไงบ้างครับ คนเก่ง ?”


ที่รักเอาแว่นพับแล้วเก็บใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้ผม รักไม่มั่นใจเลยครับ


หนูทำดีที่สุดแล้ว


รักทำได้ไม่ดีเท่าที่ควรเลย


ตอนอยู่ในห้องสอบที่รักพยายามทำอย่างเต็มที่แล้วใช่ไหมครับ ?”


ครับ รักทำเต็มที่เลย


ผมก้าวเท้าเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ก่อนจะวาดแขนโอบกอดเขาเพื่อปลอบโยน ถ้าอย่างนั้น ที่รักทำดีที่สุดแล้วครับ


พี่ฟ้า…”


ผมบอกแล้วว่าผมจะโอบอุ้มทุกความรู้สึกของที่รักไว้


และผมจะโอบกอดเขาไว้ในทุกช่วงเวลา

                

ที่รักกอดผมตอบ คนตัวเล็กเอาใบหน้าซุกที่หน้าอก ผมคิดว่าที่รักคงหมดแรงและอยากพักมากจริง ๆ ผมกอดเขาไว้ด้วยสองความรู้สึก


ความรู้สึกแรกคือเป็นห่วง


ความรู้สึกที่สองคือดีใจ


ผมดีใจที่มาทันเวลา


ผมดีใจที่ได้เป็นที่พักใจให้ที่รัก


วันนี้ที่รักสอบวิชาสุดท้ายแล้วใช่ไหมครับ ?”


ครับ พี่ฟ้าที่รักผละกอดออกจากผมแล้วพยักหน้ารับหงึกหงัก


พี่ฟ้าพาที่รักไปเที่ยวดีไหมครับ ?...ที่รักจะได้สบายใจขึ้น


รักขอไปกินไอติมที่ร้านพี่ฟ้าได้ไหมครับ ?”


หนูไม่อยากไปเที่ยวห้างเหรอครับ ?”


“…”


หนูอยากได้อะไรพี่ฟ้าจะซื้อให้เป็นรางวัลของคนเก่ง


รักแค่อยากนั่งกินไอติมบนดาดฟ้าร้านพี่ฟ้าครับ


ผมส่งยิ้มให้ที่รักแล้วพยักหน้ารับ ได้ครับ


แต่วันนี้ไม่เอารสมะนาวแล้วนะครับ

                

               ผมหัวเราะเบา ๆ ก่อนส่งมือไปลูบหัวทุย หลังจากนั้นผมก็พาคุณเขาออกมาจากมหาลัย แต่เราต้องขับรถไปกันคนละคันเพราะที่รักขับรถของตัวเองมาสอบ ระหว่างทางผมแอบเป็นกังวลว่าเจ้าตัวจะกลับไปคิดมากอีกไหม สิ่งที่ผมทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือโทรไปหาผู้จัดการเพื่อให้เตรียมสิ่งที่เขาชอบไว้


[ครับ คุณฟ้า]


ผู้จัดการอยู่ร้านแล้วใช่ไหมครับ ?”


[ครับ กำลังเช็กสต็อกแอลกอฮอล์ตามที่คุณฟ้าสั่งอยู่ครับ]


เดี๋ยวอีกยี่สิบนาทีผมคงถึงร้าน วันนี้มีคุณรักเข้าไปด้วย…”


[คุณฟ้าอยากให้ผมเตรียมอะไรไว้ให้คุณรักทานไหมครับ ?]


ไอติมรสช็อกโกแลตครับ


[ได้ครับ คุณฟ้า]

                

               ผมวางสายจากผู้จัดการก่อนจะเหยียบคันเร่งเมื่อสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียว ผมสามารถขับแซงรถมินิคูเปอร์สีฟ้าที่อยู่ข้างหน้าได้ แต่เพราะผมเดินตามหลังเขามาตลอด ในวันนี้ผมก็ยังอยากเฝ้ามองคุณเขาจากข้างหลังอยู่ดี

                

               ทันทีที่มาถึงร้านผมก็พาที่รักขึ้นมาบนดาดฟ้า เจ้าตัวเดินไปทิ้งตัวนั่งลงตรงบริเวณราวกั้นแล้วห้อยขาทั้งสองข้างโดยไม่กลัวความสูงเลย ผมที่ถือถ้วยไอติมช็อกโกแลตมาให้อดยิ้มไม่ได้เมื่อนึกถึงไอ้เรียวที่ไม่แม้แต่จะเข้าไปใกล้บริเวณนั้นเพราะมันกลัวความสูง


ที่รักของผมไม่เคยกลัวอะไรเลย


ไอติมรสช็อกโกแลตของหนูครับ

                

               ผมทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ ที่รัก เจ้าตัวส่งยิ้มบางมาให้ก่อนจะรับไป คนตัวเล็กตักไอติมกินพลางทอดสายตาออกไปไกล ผมเคยได้ยินว่าเวลาที่เรามองท้องฟ้าตอนไม่สบายใจจะทำให้รู้สึกดีขึ้นได้ ทว่าที่รักไม่มองท้องฟ้าสีสดใสตรงหน้าเลย เจ้าตัวตักไอติมใส่ปากแล้วหันมาส่งยิ้มให้ผมเป็นระยะ

                

               ผมลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนตัวเล็ก แม้ที่รักจะดูเหนื่อยอ่อนแค่ไหน แต่รอยยิ้มนั้นยังคงเปื้อนอยู่บนใบหน้าเสมอ ผมส่งมือไปลูบที่หัวทุยเพื่อปลอบโยนก่อนเอ่ย


พี่ฟ้าเคยได้ยินมาว่าถ้าเราได้มองท้องฟ้าตอนไม่สบายใจแล้วจะทำให้รู้สึกดีขึ้นที่รักลองมองท้องฟ้าสิครับ


ผมหวังให้เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแล้วกลับมายิ้มได้เหมือนเดิม แต่ที่รักไม่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เจ้าตัวหันมามองผมก่อนจะเผยรอยยิ้มสดใสเหมือนเดิม


ผมเรียกรอยยิ้มของที่รักกลับมาได้แล้ว


ท้องฟ้าของรักอยู่ตรงนี้…” ที่รักพูดพร้อมส่งยิ้มให้ผม รักไม่มองท้องฟ้าที่ไหนหรอกครับ


“…”


หมื่นฟ้าคือท้องฟ้าผืนกว้างที่ทำให้รักสบายใจที่สุด


ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้เป็นท้องฟ้าของใครมาก่อน


จนกระทั่งวันนี้ที่ผมได้เป็นท้องฟ้าของเขา


พี่ฟ้า รักลืมบอกไปเลยครับ


เรื่องอะไรครับ ?”


พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของปู่ปู่ให้รักชวนพี่ฟ้าไปร่วมงานด้วยครับ


ครับ พี่ฟ้าจะไปร่วมงานวันเกิดคุณปู่นะครับ


แต่พี่ฟ้าครับวันนี้รักคงต้องฝากจอดรถไว้ที่ร้านพี่ฟ้าก่อนนะครับ


ผมมองคนที่แสดงสีหน้าเป็นกังวลเล็กน้อย “…”


คือพรุ่งนี้พ่อจะกลับมาร่วมงานด้วย รักยังไม่อยากให้พ่อรู้เรื่องรถเท่าไหร่


“…”


รักบอกแม่กับปู่ว่าพี่ฟ้าให้ยืมรถมาใช้เพราะช่วงนี้รักเรียนไม่ค่อยตรงกับพี่เบบ


“…”


ในบ้านมีแค่พี่เบบเท่านั้นที่รู้ความจริง


“…”


รักไม่ได้อยากโกหกทุกคนนะครับ แต่รักคิดว่าเรื่องนี้มันละเอียดอ่อน คงต้องใช้เวลาสักหน่อยก่อนจะบอกความจริง


พี่ฟ้าเข้าใจที่รักนะครับ


ส่วนพ่อ รักคิดว่าถ้าบอกว่าพี่ฟ้าให้ยืมรถ พ่อคงจะไม่พอใจเพราะพ่อไม่ชอบให้คนที่บ้านไปรบกวนคนอื่น


“…”


พ่อไม่ใช่คนเข้าใจอะไรยาก แต่รักคิดว่ายังไม่ควรบอกตอนนี้ คงต้องรอเวลาอีกสักหน่อย


ไม่เป็นไรนะครับไม่ว่าจะรออีกนานแค่ไหน พี่ฟ้าก็จะอยู่ข้าง ๆ ที่รักเสมอนะครับ


วันนี้ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ พี่ฟ้า


“…”


ถ้ารักไม่มีพี่ฟ้าอยู่ข้าง ๆ รักคงรู้สึกแย่มาก ๆ


พี่ฟ้าจะคอยอยู่ข้าง ๆ ที่รักเสมอนะครับ


ที่รักอมยิ้มก่อนจะเอียงศีรษะมาซบลงที่ไหล่ผม ก่อนเอ่ย ท้องฟ้าของที่รัก


หมื่นฟ้า กับ ที่รัก เท่ากับ ท้องฟ้าที่รัก



TBC



Talk


เมื่อวานมัวแต่กังวลเรื่องไม่แจ้งเตือน ลืมบอกไปเลยว่าตอนนี้ 150% ขอโทษนะคะ ;_________;

แต่ตอนนี้ลงครบแล้วน้าา

ตอนหน้าจะรีบมาาา

ฝากคอมเมนต์และติดแท็ก #กี่หมื่นฟ้า เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ

รักเสมอ

Twitter : @SP251566

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.885K ครั้ง

590 ความคิดเห็น

  1. #20078 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 00:01

    ขอให้ที่รักตัดสินใจแล้วทุกคนในครอบครัวจะยอมรับในการตัดสินใจของหนูแน่นอนลูก

    #20078
    0
  2. #20038 ta1707 (@ta1707) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 15:54
    ไม่มีคำอึ่นพุดเลย

    มีแต่คำนี้คำเดี่ยวที่ยากจะบอก
    ว่า:ชอบมากกกกกก????????????
    #20038
    0
  3. #19986 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:13
    หอมความรักคุณสองคนเขาจังค่าาาาาา
    #19986
    0
  4. #19960 AnitraSiritum (@AnitraSiritum) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 12:42

    ป๊ากับม้าน่ารักมากกกกกกก

    #19960
    0
  5. #19911 kai_Hathaipat (@kai_Hathaipat) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:08
    ดีต่อใจจริงๆน้าา
    #19911
    0
  6. #19866 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:03
    มันดีต่อใจเหลือเกิน
    #19866
    0
  7. #19798 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:21
    อยากมีพี่สาวแบบพี่เบบบ้างจัง ฮืออออ
    #19798
    0
  8. #19775 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:57
    ภาวนาขอให้พ่อรับได้นะแงงงง
    #19775
    0
  9. #19728 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:07
    อบอุ่นเหลือเกินน
    #19728
    0
  10. #19702 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 02:47

    อบอุ่นมากแม่ อยากมีพี่ฟ้าเปนของตัวเองงงงงง
    #19702
    0
  11. #19623 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 01:58
    ชอบพาร์ทของพี่ฟ้ามากเพราะมันมีแต่ความอบอุ่น ความละมุน ความรัก
    #19623
    0
  12. #19556 ตัวการ์ตูน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:42

    ชอบมากกก

    #19556
    0
  13. #19404 14omgomg14 (@14omgomg14) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 20:35
    ตลกที่แม่นมเอา.... ไปไว้ในกระเป๋าคุณพัน​ คุณ​พันคงยังไม่ได้ทำอะไรคุณ​ใกล้ใช่​ไ​หมเจ้าคะ​ อิอิ​ ขับรถ​ออกจากบ้านทุกวันเลย​ เชียร์​อยู่​นะจ๊ะ​ ส่วนคุณ​หมื่นฟ้าที่รักขอให้ความรักราบรื่นนะคะ​ ขอให้ครอบครัว​เข้าใจนะคะ​ รีดเดอร์​หน่วงมากเจ้าค่ะไรท​์
    #19404
    0
  14. #19382 PINNITTAYA (@PINNITTAYA) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 07:29
    อยู่ข้างๆท้องฟ้า เดินไปด้วยกันนานๆนะค้าบที่รัก
    #19382
    0
  15. #19294 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:39

    เราเชื่อว่าที่บ้านรักทุกคนต้องเข้าใจ พี่ฟ้ากับน้องรัก ซู่ ซู่ น๊า

    #19294
    0
  16. #19281 ひかり (@tobikko) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:25
    เหลือด่านสุดท้ายแล้วนะพี่ฟ้า ซู่ๆ
    #19281
    0
  17. #19186 smiilec (@smiilec) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 20:59
    หอมหัวนะคะะ
    #19186
    0
  18. #18997 b.mallow (@toonbaek) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:58
    หอมหัวนะคะคนเก่ง!!
    #18997
    0
  19. #18747 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 01:40
    โอ๋ๆ นะลูก น้องโหมดอ้อนนน น่าเอ็นดู
    #18747
    0
  20. #18397 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 18:11
    น้องน่ารักอ่ะ
    #18397
    0
  21. #17689 nean99 (@nean99) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 23:11
    ชอบอีน้ำแดง 5555
    #17689
    0
  22. #17659 celpotter (@celpotter) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:03
    ชอบความอีน้ำแดง5555555
    #17659
    0
  23. #16151 TenPony (@TenPony) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:20
    อ่านแล้วยิ้มทุกตอนเลยค่ะ
    #16151
    0
  24. #16062 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 17:14
    พันลี้ชอบกวนรักตอนเรียนน่าตีจริงๆ555555
    #16062
    0
  25. #14977 จิ้งจอกสีลม (@Guide1123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 18:04
    มีความสุขจังอ่านเรื่องนี้แล้วเนี่ย:-)
    #14977
    0