[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,867,437 Views

  • 20,216 Comments

  • 50,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    46,604

    Overall
    1,867,437

ตอนที่ 23 : 20 [180 % ครบแล้วค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 113096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13350 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

บทที่ 20



เดี๋ยวพันลี้ไปส่งที่บ้านใช่ไหมรัก ?”


ครับ ลี้บอกว่าจะไปส่งเอง


โอเค งั้นพี่ไม่วนกลับมารับแล้วนะ


ค้าบ…”

                

               ผมส่งยิ้มให้พี่สาวแล้วโบกมือลา รถ BMW สีดำเคลื่อนตัวออกจากบ้านหลังใหญ่ของพันลี้ ทันทีที่หันกลับไปทางประตูไม้บานใหญ่ที่เปิดรอรับแขกอย่างผมก็เห็นผู้หญิงวัยกลางคนที่คาดว่าเป็นแม่บ้านยืนยิ้มอยู่ ผมยกมือสวัสดีขณะที่เธอเดินมาหา


คุณพันลี้ให้มารอต้อนรับคุณรักค่ะ


เรียกรักเฉย ๆ ก็ได้ครับคุณป้าหรือจะเรียกว่าแก้มย้อยก็ได้นะครับ เพื่อน ๆ ชอบเรียกกันแบบนั้นครับ


คุณป้าแม่บ้านยกมือปิดปากขณะหัวเราะ เรียกคุณรักดีแล้วค่ะ


“…ได้ครับ


เชิญทางนี้ค่ะคุณรัก


ค้าบ…”

                

               ผมตอบรับแล้วเดินตามคุณป้าแม่บ้านเข้าไปข้างใน ตั้งแต่เป็นเพื่อนกับพันลี้ ผมมาบ้านของเพื่อนสนิทแทบนับครั้งได้ ส่วนมากที่ต้องมาหาเจ้าตัวที่บ้านเพราะเอาชีทเรียนและสรุปข้อสอบมาส่งให้ แต่ธุระของเรามักจะจบที่หน้าบ้านเท่านั้น ผมไม่เคยเข้ามาข้างในทั้งที่เพื่อนชวนหลายครั้งแล้ว


นั่นเป็นเพราะผมไม่อยากรบกวนความเป็นส่วนตัวของเพื่อน


ไม่มีเพื่อนคนไหนใส่ใจพันลี้เท่า รัก นิรันดร์ คนนี้แล้ว : )

                

               ผมกวาดสายตามองไปรอบ ๆ บ้านขณะเดินตามคุณป้าแม่บ้าน บริเวณรอบบ้านถูกตกแต่งอย่างสวยงามและหรูหรา บ้านของพันลี้ไม่ต่างจากในละครภาคค่ำที่ปู่ชอบดู ตั้งแต่น้ำพุที่ตั้งอยู่หน้าบ้านแล้ว พี่ดอมต้องขับรถอ้อมน้ำพุขนาดใหญ่ที่มีกามเทพยืนแผงศรเพื่อพามาส่งหน้าประตู ทั้งยังมีประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่เปิดเองอัตโนมัติอีก บ้านใหญ่โตและสะดวกสบายขนาดนี้ แต่ลี้หน้าหมายังชอบออกไปเที่ยวข้างนอกมากกว่าอยู่บ้านซะอีก


น่าตีจริง ๆ เลย


ผมไม่เคยยุ่งหรือถามเรื่องส่วนตัวของเพื่อน นอกจากสิ่งที่เพื่อนต้องการบอกเองแต่เพราะผมเป็นลูกหมาอ้วนที่แสนฉลาดถึงได้รู้ว่าสองพี่น้องตระกูลพิสุทธิ์มีฐานะทางบ้านค่อนข้างดี เพราะดูจากรถที่ขับและของที่ใช้ แต่ไม่คิดว่าจะเข้าขั้นเศรษฐีขนาดนี้ พันลี้กับพี่ฟ้าไม่เคยพูดอวดอะไรเลย


พันลี้ชอบพูดอวดอย่างเดียวว่าตัวเองเป็นคนเหงาเก่ง


เจ้าตัวเลยไม่ชอบอยู่บ้าน


บ้านใหญ่ขนาดนี้ก็น่าเหงาแหละเนอะ


รักเข้าใจลี้หน้าหมาแล้วนะ


เชิญคุณรักเข้าไปรอในห้องนั่งเล่นของคุณพันลี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวอีกสักพักคุณพันลี้ก็ลงมาค่ะ


อะ อ๋อ ได้ครับผมหันมองประตูกระจกที่ปิดสนิทอยู่ แต่เพราะเป็นกระจกใสถึงได้เห็นโซฟาตัวยาวขนาดใหญ่ โทรทัศน์ติดผนัง เครื่องเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุด และแผ่นเกมบอลมากมายที่เจ้าตัวชอบ เพราะไม่กล้าเปิดประตูเองเลยหันกลับไปหาคุณป้าแม่บ้าน ทว่าเหลือแค่ผมที่ยืนอยู่คนเดียว


แม่เคยบอกว่าอย่าทำรุ่มร่ามในบ้านคนอื่น


แต่เมื่อกี้คุณป้าแม่บ้านอนุญาตแล้วนี่

                

               เมื่อเลื่อนเปิดประตูกระจกอุณหภูมิเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศก็ปะทะร่างทันที ผมส่ายหน้าเบา ๆ พลางอมยิ้มก่อนจะเข้าไปข้างใน พันลี้เป็นคนขี้ร้อนมาก ๆ ไม่ต่างจากพี่ฟ้าเลย เจ้าตัวคงเปิดแอร์ไว้ตลอดทั้งวัน ข้างในห้องถึงได้หนาวจนเหมือนอยู่ขั้วโลกเหนือ

                

               เมื่อกี้ผมจำได้ว่าคุณป้าแม่บ้านบอกให้เข้ามารอในห้องนั่งเล่นของพันลี้ แสดงว่าสองพี่น้องตระกูลพิสุทธิ์มีห้องนั่งเล่นแยกคนละห้องแน่ ๆ เลย


สองพี่น้องนี่น่าอิจฉาจริง ๆ เลยนะ

               

               ไม่นานนักพันลี้ก็มาปรากฏตัว เจ้าตัวแต่งตัวสบาย ๆ ด้วยการสวมเสื้อกล้ามและกางเกงวอร์มแบรนด์ดัง คงเป็นเพราะเพื่อนมีผิวขาวอยู่แล้วเลยทำให้เสื้อผ้าที่มีสีดำทั้งตัวช่วยขับผิวมากขึ้น วันนี้ผมต้องยอมรับว่าพันลี้หล่อเยอะจริง ๆ เพราะแค่ใส่ชุดง่าย ๆ เจ้าตัวยังดูดีได้ขนาดนี้


แต่ไม่เท่าพี่ฟ้าหรอกนะ


พี่ฟ้าน่ะหล่อที่สุดแล้ว : )


โทษทีมึง รอนานปะ ?”


นานมากกกกก….หาขนมมาให้กินเลย หิวจะแย่แล้วเนี่ย…”


รอแป๊บนะเพื่อนบังเกิดเกล้า แม่นมกำลังเอามาให้…”


มีแม่นมด้วยเหรอ ?”


มี…” พันลี้เดินมานั่งลงข้าง ๆ แล้วนิ้วชี้หน้าผม ห้ามล้อกู!”


ผมพยักหน้ารับหงึกหงัก อือไม่ล้อหรอก ลี้หน้าหมาแค่มีแม่นมเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก ๆ น่าล้อตรงไหน


แกร๊ก

                

               เสียงที่ดังมาจากประตูกระจกทำให้บทสนทนาของเราสองคนหยุดชะงักแล้วหันไปมองคนที่กำลังจะเข้ามา ผมเห็นผู้หญิงสูงอายุคนหนึ่งกำลังถือถาดที่มีแก้วน้ำแดงกับจานใส่ขนมอะไรสักอย่างยืนอยู่หน้าประตู พันลี้รีบลุกไปเปิดประตูให้คุณยายที่คาดว่าเป็นแม่นม ผมลุกตามเพื่อนไปแล้วพยายามจะช่วยแม่นมของพันลี้ถือถาดเหล็กมันวาว แต่ท่านยิ้มแล้วส่ายหน้าปฏิเสธอย่างเดียว


มันหนักมาก ๆ เลย ให้รักช่วยนะครับ…”


ไม่เป็นอะไรค่ะ เนียนถือได้ค่ะคุณหนู


รักครับ เรียกว่ารักดีกว่านะครับคุณยาย


คุณหนูเป็นเพื่อนของคุณหนูเล็ก ก็เหมือนเป็นคุณหนูของเนียนอีกคนให้เนียนเรียกแบบนี้ดีแล้วค่ะ


กะ ก็ได้ครับแต่ถ้าคุณยายเปลี่ยนใจ เรียกว่าเจ้ารักก็ได้นะครับ ปู่ชอบเรียกรักแบบนี้ครับ


แม่นม เลิกเรียกลี้แบบนั้นสักทีลี้อายเพื่อนนะ

                

               ผมมองพันลี้ที่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะแย่งถาดเหล็กมาจากแม่นมแล้วเอาไปวางไว้ที่โต๊ะกลาง เมื่อกี้แม่นมเรียกพันลี้ว่าอะไรนะ


คุณหนูเล็ก


คุณหนูเล็กใช่ไหม ?


เนียนเรียกของเนียนมาตั้งแต่เล็กคุณหนูเล็กจะให้เปลี่ยนได้ยังไงคะ ?”


นมมมมมมลี้ขอล่ะครับ เดี๋ยวลี้โดนเพื่อนล้อ


ผมอมยิ้มแล้วพยักหน้าเบา ๆ ที่แท้เจ้าตัวก็กลัวโดนล้อเรื่องนี้ ไม่มีใครกล้าล้อคุณหนูเล็กหรอก


ไอ้แก้มย้อย !”


เนียนเอาน้ำแดงกับคุกกี้มาให้แล้วนะคะ คุณหนูเล็กกับคุณหนูรักอยากได้อะไรเพิ่มไหมคะ ?”


ไม่เอาแล้วครับคุณยาย แค่นี้รักก็กินไม่หมดแล้วครับ


งั้นเดี๋ยวเนียนขอตัวก่อนนะคะ


ครับ ให้รักเดินไปส่งไหมครับ ?” ผมไม่รู้ตัวว่าตัวเองเดินไปพยุงคุณยายตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีตอนที่ได้ยินเสียงหัวเราะของแม่นมกับพันลี้


ไอ้แก้มย้อยแม่นมไม่หลงทางหรอก เขาอยู่บ้านนี้ตั้งแต่กูยังไม่เกิด


มะ ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยแค่กลัวคุณยายเดินสะดุดล้มระหว่างทาง


ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วงเนียน แต่เนียนเดินกลับครัวเองได้ค่ะ แม่นมของพันลี้ส่งยิ้มให้ผมแล้วเอามือมาลูบที่แก้มเบา ๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป


พันลี้ใช้งานคุณยายไม่ดีเลยนะ


ปกติกูก็ไม่เคยให้แม่นมทำอะไร นอกจากทำอาหารให้กูแต่พอแม่นมรู้ว่ามึงจะมาเท่านั้นแหละ เตรียมโน่นนี่เยอะแยะไปหมด


แม่นมรู้จักกูด้วยเหรอ ?” ผมรีบเดินไปนั่งลงข้าง ๆ พันลี้พร้อมเบิกตาโต


รู้ดิกูเล่าเรื่องมึงให้แม่นมฟังบ่อย ๆ พันลี้ว่าพลางหยิบคุกกี้เตรียมใส่ปาก แต่ผมเอื้อมมือไปคว้าคุกกี้มาจากมือเพื่อนเพราะอยากให้พันลี้เล่าให้ฟังอย่างตั้งใจ ไม่ใช่พูดขณะที่กินอยู่ เดี๋ยวรายละเอียดต่าง ๆ จะตกหล่นระหว่างเจ้าตัวเคี้ยวขนม ผมเอาคุกกี้ชิ้นนั้นวางใส่จานเหมือนเดิม พันลี้เหมือนจะรู้ในสิ่งที่ผมต้องการถึงได้ถอนหายใจก่อนจะพูดต่อ เล่าเรื่องทั่วไป เช่น นิสัย หน้าตา แต่ความน่าหมั่นเขี้ยวของมึง ไม่ได้ลงรายละเอียดเยอะ


แล้วแม่นมเอ็นดูกูบ้างไหม ?”


ยอมออกจากครัวแสนรักแล้วเอาขนมมาให้เองกับมือ มึงคิดว่าเอ็นดูขนาดไหนล่ะ ?”


ดีใจจัง แม่นมเอ็นดูกูด้วย


พี่ฟ้าก็เอ็นดูมึงนะ…” พันลี้พูดแล้วยกยิ้มมุมปาก มึงดีใจไหม ?”


“…” จู่ ๆ คำถามของพันลี้ก็ทำให้ผมรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาซะอย่างนั้น นั่นคงเป็นเพราะเรื่องที่กำลังคุยโดนพันลี้โยงไปหาพี่ฟ้า


ว่ายังไง ?”


ผมอยากตั้งสติให้ดี ๆ ก่อนเลยเลือกหยิบคุกกี้ขึ้นมากินเพื่อถ่วงเวลาตอบคำถาม กูหิวขอกินก่อน


“…” พันลี้หัวเราะเบา ๆ เจ้าตัวล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วพิมพ์ข้อความด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอย่างที่ไม่ค่อยเคยเห็นนัก ผมอยากรู้ว่าพันลี้เป็นอะไรเลยยื่นหน้าเพื่อแอบดูที่หน้าจอ แต่ลี้หน้าหมารู้ทันเลยเอียงศีรษะมาบังผมไว้ ทำให้ปลายจมูกของผมสัมผัสกับกลุ่มผมนุ่ม


หัวไม่หอมเท่าพี่ฟ้า เอาออกไปเลยนะ !”


แล้วมึงแอบดูแชตกูทำไม ?”


เปล่าสักหน่อย…”


พันลี้เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม เจ้าตัวจ้องผมก่อนเอ่ย ถ้าโกหกขอให้พี่ฟ้าไม่รัก


ผมกะพริบตาปริบ ๆ แล้วเคี้ยวคุกกี้ช้าลงเพื่อคิดหาข้อแก้ตัว แต่สิ่งเดียวที่นึกออกคือการเอานิ้วชี้ไขว้กับนิ้วกลางแล้วซ้อนไว้ด้านหลัง ก่อนเอ่ย ไม่ได้แอบดูสักหน่อย…”


นิ้วอะ…”


ยอมก็ได้แต่ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลย


ถ้าสารภาพผิดขอให้พี่ฟ้ารักเยอะ ๆ


กูแอบดูจริง ๆ แต่ไม่เห็นอะไรเพราะมีหัวเน่า ๆ มาบังไว้ผมเลิกเอานิ้วไขว้กันแล้วสารภาพผิด แต่ไม่รู้ว่าการสารภาพความจริงครั้งนี้เป็นเพราะผมไม่ชอบโกหกหรือพันลี้พูดแบบนั้น


เอาเป็นว่าเพราะทั้งสองอย่างเลย


แต่น้ำหนักข้างที่ ขอให้พี่ฟ้ารักเยอะ ๆ ค่อนข้างมากกว่า


มีเรื่องอะไรจะคุยกับกู ?” พันลี้ถามพลางคว้ารีโมตเปิดโทรทัศน์ ไม่ใช่มาหลอกกินขนมบ้านกูนะ


ไม่ได้มาหลอกกินขนมเพราะรู้ว่าขอดี ๆ มึงก็ยอมแล้ว…”


ผมมองพันลี้อมยิ้มขณะดูโทรทัศน์ แล้วมีเรื่องอะไรจะคุยกับกูล่ะ ?”


พันลี้…”


“…”

                

               พันลี้คงรับรู้ได้ถึงน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นของผม เจ้าตัวถึงได้ลดเสียงโทรทัศน์ลงแล้วหันมาสบตากัน ผมกลืนน้ำลายลงคอด้วยความเป็นกังวลทั้งที่เดาได้ว่าผลลัพธ์ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่กลัวในตอนนี้


กูเอ่อ…”


“…ใจเย็น ๆ กูไม่รีบ


ขอบคุณมึงนะที่ไม่รีบ กูตื่นเต้นมากเลยนอกจากกังวลแล้ว ผมยังมีอาการตื่นเต้นร่วมด้วย มือของผมเย็นไปหมดเลย แถมเริ่มมีเหงื่อซึมบนหน้าผากด้วย


นี่กูเองลี้หน้าหมาของมึงไง


“…”


ไม่ต้องกังวล อยากพูดอะไรก็พูดเลย กูพร้อมรับฟังมึงเสมอ


คำปลอบโยนของพันลี้ทำให้ผมคลายความกังวลได้บ้าง ถึงได้เอ่ยออกไป กูชอบพี่ฟ้า


“…”


ไม่ได้ชอบแบบรุ่นพี่รุ่นน้อง


“…”


แต่ชอบแบบนี้…” ผมเอานิ้วชี้ทั้งสองข้างมาชนกันแล้วถูไปมาเพื่อช่วยอธิบายบางประโยคที่ทำให้เขินจนพูดไม่ออก


ชอบแบบนิ้วชนกันเหรอ ?”


พันลี้ !! กูรู้ว่ามึงฉลาดมากนะ…”


“…”


ขอร้องล่ะ อย่าแกล้งกูได้ไหม ?...สำหรับนักหัดรักแบบกู มันยากมากเลยนะ


ผมถอนหายใจขณะมองพันลี้หัวเราะชอบใจ เออกูเข้าใจ


“…”


แบบคนรักใช่ไหม ?”


ใช่


“…”


ตอนที่กูรู้ตัวว่าเริ่มรู้สึกแบบนี้กับพี่ฟ้ากูกลัวมึงไม่โอเคนะ


“…”


แต่มึงก็พยายามทำให้รู้ตลอดว่าโอเคกูถึงได้กล้าบอกมึงไง


“…”


กูไม่ได้ตั้งใจปิดบัง แค่อยากให้ตัวเองมั่นใจก่อน


พี่ฟ้ากับมึงคือคนที่กูโคตรรักเลยถ้าวันหนึ่งคนที่กูรักมาก ๆ ได้รักกัน กูจะไม่โอเคได้ไง


“…”


กูอยากเห็นพี่ฟ้ายิ้มให้มึง อยากเห็นมึงยิ้มให้พี่ฟ้า...”


“…”


“…และอยากเห็นทั้งสองคนยิ้มให้กู


“…”


แค่นี้แหละพอแล้ว


ขอบคุณนะลี้…”


กูมีบางอย่างอยากให้มึงดู


อะ อะไรเหรอ ?”


ตามกูมา…”

                

               พันลี้คว้าแขนผมแล้วพาออกมาจากห้องนั่งเล่น เจ้าตัวพาขึ้นบันไดหินอ่อนสีขาวที่เลี้ยววนเป็นครึ่งวงกลมเพื่อขึ้นมาชั้นสองของบ้าน ผมเดินตามโดยไม่ปริปากถามอะไร แม้อยากรู้มากแค่ไหนก็ตาม


เพราะผมเชื่อใจเพื่อน


ผมเชื่อว่าพันลี้จะพาไปเจอแต่สิ่งดี ๆ


ถึงแล้ว…” พันลี้พาผมมาหยุดยืนที่หน้าประตูไม้สีขาวบานใหญ่ ห้องของคุณหนูใหญ่


หะ ห้องพี่ฟ้าเหรอ ?”


อือห้ามใครเข้าเด็ดขาด


แล้วมึงจะให้กูเข้าไปโดยไม่ขออนุญาตเนี่ยนะ ?”


พี่ฟ้าไม่อยู่มึงจะกลัวอะไร ?”


ไม่เอาหรอกกูต้องขออนุญาตพี่ฟ้าก่อน


รอขออนุญาตแล้วเมื่อไหร่จะได้เห็นวะ ?”


พะ พันลี้นี่มันห้องส่วนตัวของพี่ฟ้านะ !”

                

               พันลี้ลากผมเข้ามาในห้องของพี่ฟ้าอย่างทุลักทุเลเพราะผมพยายามขืนตัวสุดชีวิตเพื่อไม่ให้ตัวเองทำผิดโดยการก้าวล้ำความเป็นส่วนตัวอีกฝ่าย เจ้าตัวเป็นคนบอกเองว่าพี่ฟ้าห้ามคนอื่นเข้าห้องเด็ดขาด แสดงว่าพี่ฟ้าต้องหวงความเป็นส่วนตัวมาก ๆ ถ้าพี่ฟ้ารู้ว่ามีคนแอบเข้าห้องคงไม่พอใจ


รักไม่ได้ตั้งใจนะครับพี่ฟ้า


พันลี้ลากรักเข้ามานะครับ

                

               ผมกวาดสายตามองรอบห้องสีเทาที่กว้างกว่าห้องของผมถึงสี่เท่า ภายในห้องถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์เรียบง่าย แต่ของทุกชิ้นที่วางอยู่ในห้องล้วนแต่มีราคาทั้งนั้น โดยเฉพาะตู้โชว์กระจกที่มีนาฬิกาแบรนด์ดังวางอยู่หลายสิบเรือน ผมอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นกีตาร์ไฟฟ้าสามตัวที่วางตั้งไว้อย่างดีข้าง ๆ เตียงนอน


ไม่แปลกใจเลยที่พี่ฟ้าร้องเพลงเพราะ : )

                

               ทุกอย่างถูกจัดวางเป็นระเบียบจนผมไม่กล้าแตะอะไรเลย หากผมขยับของสักชิ้นที่อยู่ภายในห้องนี้ เจ้าของห้องจะต้องรู้แน่ ๆ ว่ามีคนแอบเข้ามา


พี่ฟ้าเป็นคนมีระเบียบ


“…ก็พอจะรู้อยู่


ต่างจากกูพอสมควร


“…”


ของที่กูอยากให้ดูอยู่นี่…”

                

               พันลี้คว้าแขนผมไว้อีกครั้งแล้วพามาหยุดยืนที่หน้ากรอบรูปขนาดใหญ่ที่มีผ้าสีขาวปิดคลุมไว้ เพื่อนไม่ได้บอกว่าต้องทำอย่างไรกับกรอบรูปติดผนังที่อยู่ตรงหน้า เจ้าตัวแค่ปล่อยให้ผมเป็นอิสระแล้วถอยห่างออกไป ผมยืนนิ่งเงียบอยู่ชั่วครู่ก่อนที่ประโยคคำพูดหนึ่งของพี่ฟ้าวนกลับเข้ามาในหัว


ขอบคุณที่หันกลับมามองพี่ฟ้า

                

               ผมไม่รู้ว่าทำไมคิดถึงประโยคนี้ รู้แค่ว่าเป็นเพราะคำพูดของพี่ฟ้าถึงทำให้เอื้อมมือไปดึงผ้าผืนนั้นออกจากกรอบรูป ผืนผ้าสีขาวถูกปล่อยร่วงลงพื้นเมื่อสิ่งที่ถูกบดบังปรากฏเด่นชัด

                

               เป็นในตอนนี้ที่ผมเห็นตัวเองอยู่ในนั้นในกรอบรูปที่เคยถูกผ้าสีขาวปิดคลุมไว้ ผมเม้มริมฝีปากแน่นขณะมองใบหน้าตัวเองที่เปื้อนสี ผมยิ้มกว้างจนตาหยี และผมนั่งอยู่ในซุ้มรับน้อง


ผ่านมากี่ปีแล้วนะ


สำหรับพี่ฟ้า

                

               และเมื่อเลื่อนสายตามองด้านล่างกรอบรูปจะเห็นข้อความหนึ่งถูกเขียนไว้ ผมอยากเห็นมันชัด ๆ จึงเดินเข้าไปใกล้มากขึ้น ข้อความนั้นเขียนว่า


ในขณะที่ทุกคนเงยหน้ามองท้องฟ้าแต่ผมมองแค่คุณ

                

               ข้อความนั้นทำให้ผมกัดริมฝีปากของตัวเองจนรู้สึกเจ็บ กระบอกตาผมเริ่มร้อนผ่าวพร้อมทั้งรู้สึกแสบซ่าที่จมูก ผมพยายามกลืนทุกอย่างกลับเข้าไป ทว่าทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนนี้รวมตัวเป็นก้อนความรู้สึกขนาดใหญ่แล้วหยุดอยู่ที่หน้าอกข้างซ้าย ภาพความทรงจำที่ผมมีกับพี่ฟ้าค่อย ๆ ไหลเข้ามาอย่างห้ามไม่ได้ พร้อมทั้งมีคำถามมากมายที่รอคำตอบมานานผุดขึ้นในหัว


ผมเคยสงสัยว่าทำไมพี่ฟ้าถึงรู้ว่าผมชอบกินกะเพราหมูกรอบกับไข่เจียวที่ต้องไม่เยิ้ม


ผมเคยสงสัยว่าทำไมพี่ฟ้าชอบเดินตามหลังผม


ผมเคยสงสัยว่าทำไมพี่ฟ้าต้องยืนส่งผมที่หน้าบ้านเสมอ


ผมเคยสงสัยว่าทำไมผมถึงได้เห็นรอยยิ้มที่คล้ายแสงแดดในยามเช้าบ่อย ๆ


ทุกคำถาม และ ทุกความสงสัย


รักได้คำตอบแล้วนะครับพี่ฟ้า

                

               ผมไม่กล้าหันไปหาพันลี้เพราะกลัวตัวเองจะทนไม่ไหวแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา สิ่งเดียวที่ทำได้คือสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แต่ในจังหวะที่ผมผ่อนลมหายใจอุ่นร้อนออกมา น้ำหยดสีใสที่ไม่ค่อยชอบก็ร่วงลงสัมผัสข้างแก้ม ผมยิ้มบางพลางคิดไม่เชื่อว่าตัวเองจะเสียน้ำตาให้กับความรัก


แต่ผมคิดว่าความรักของพี่ฟ้า


ควรค่าแก่การเสียน้ำตา

                

                ยิ่งเห็นรูปตัวเองน้ำตายิ่งไหลออกมาเรื่อย ๆ เลย ผมรู้ดีว่าความรู้สึกมากล้นที่เกิดขึ้นเทียบไม่ได้กับความรู้สึกที่พี่ฟ้ามีให้ผม และเพราะเป็นมือใหม่หัดรักจึงไม่สามารถควบคุมความรู้สึกพวกนี้ได้ ผมเลยกลั่นมันออกมาเป็นน้ำตาแทน


รักขี้แยจัง


เก็บความรู้สึกไม่เก่งเท่าพี่ฟ้าเลยเนอะ : )


กูขอโทษที่ไม่ได้บอกความจริงกับมึง…”


“…”


กูรู้ได้สักพักแล้วว่าพี่ฟ้าแอบชอบมึง


“…”


พี่ฟ้าขอไม่ให้กูบอกมึงเพราะเขาแค่อยากให้มึงเห็นเขาบ้าง ไม่ได้หวังเป็นอย่างอื่น


“…”


ถ้ามึงจะรู้สึกเขาอยากให้มึงรู้สึกด้วยตัวเอง ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น


“…”


มึงอย่าโกรธพี่ฟ้านะ

                

               ผมอยากขอบคุณพันลี้ที่เลือกพูดอยู่ข้างหลังโดยไม่เดินเข้ามาหา เพราะถ้าเจ้าตัวเห็นผมร้องไห้จะต้องเอาไปล้อแน่ ๆ ผมใช้ภาษากายตอบกลับด้วยการส่ายหน้าเพื่อยืนยันว่าไม่โกรธ  พยายามพูดโดยไม่ให้เสียงสั่นเครือ


ลี้กูเดินนำพี่ฟ้ามาตลอดเลย


“…”


พี่ฟ้าเดินตามกูนานแล้ว…”


ต่อจากนี้ก็เดินไปด้วยกันนะ


“…”

                

               ผมพยักหน้ารับทั้งที่ไม่หันไปมองพันลี้ เจ้าตัวคงรู้ว่าผมไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตาถึงได้เดินออกไปเงียบ ๆ ผมทิ้งตัวนั่งบนพื้นแล้วเงยหน้ามองรูปตัวเอง


ในสายตาของพี่ฟ้า


รักเป็นแบบนี้นี่เอง

                

               ตอนนี้หัวใจไม่เต้นเร็วเลยสักนิด แต่มันกลับนิ่งสงบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมไม่แปลกใจเพราะรู้ว่าปฏิกิริยาตอบสนองใหม่นี้เกิดจากอะไร


ที่หัวใจสงบนิ่งเพราะ


รักเจอท้องฟ้าของตัวเองแล้ว : )

                

ผมล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงเพราะมันสั่นแจ้งเตือน ข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้ยิ้มได้ทั้งน้ำตา


M.FAH : พี่ฟ้ากำลังขึ้นเครื่องแล้วนะครับ


ผมใช้หลังมือปาดน้ำสีใสที่เอ่อล้นรอบขอบตาก่อนจะดูข้อความถัดไป


M.FAH : น่าจะถึงตอน 15 : 25.นะครับ


ที่รัก : เดินทางกลับอย่างปลอดภัยนะครับพี่ฟ้า


รักจะรอ


รอถึง 15 : 25 .


ตอนนั้นมันคงถึงเวลาแล้ว



#กี่หมื่นฟ้า

                

                    ผมรีบก้าวลงบันไดแล้วมุ่งตรงไปที่ห้องนั่งเล่นของพันลี้ ทว่าเจ้าตัวไม่อยู่ในห้องนั้น บ้านของเพื่อนใหญ่โตขนาดนี้ คงหาพันลี้ไม่เจอง่าย ๆ ผมต้องเจอพันลี้ให้เร็วที่สุดเพราะเหลือเวลาไม่มากแล้ว


พันลี้ ไปไหนนะ ?” ผมบ่นเบา ๆ ก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงเพื่อโทรหา


ไอ้แก้มย้อย โทรหากูทำไม ?”

                

พันลี้ที่เดินออกมาจากบริเวณหนึ่งของบ้านถามด้วยน้ำเสียงกวน ๆ พอผมเจอตัวเพื่อนจึงไม่รอช้ารีบลากออกมาหน้าบ้านทันที


เฮ้ย ๆ เดี๋ยวดิมึงจะพากูไปไหน ?”


จะไม่ทันแล้ว พี่ฟ้าจะถึงสนามบินแล้ว


ก็รอที่นี่ดิเดี๋ยวกูโทรบอกว่ามึงอยู่บ้าน พี่ฟ้าจะได้ไม่แวะคอนโดแล้วกลับบ้านเลย


ไม่ได้กูต้องไปหาพี่ฟ้าที่สนามบิน


ทำไมวะ ?”


เพราะมันถึงเวลาแล้วไง…”

                

                    ใช่มันถึงเวลาแล้ว ตอนนี้ผมเข้าใจในสิ่งที่พี่เบบพูดและพี่ดอมรู้สึกอย่างสุดหัวใจ คำว่า ถึงเวลาแล้ว ไม่ได้เป็นแค่คำพูด แต่มันเป็นความรู้สึกที่พิเศษมากจนส่งผลให้เราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อเจอคน ๆ นั้นให้เร็วที่สุด


ตอนแรกผมคิดว่าจะรอ


แต่เมื่อรู้สึกว่ามันถึงเวลาแล้ว


ผมรอไม่ได้แล้ว


กูตลอดเลย…” พันลี้บ่นพลางก้มมองเสื้อผ้าตัวเองก่อนจะเอ่ยถาม เหลือเวลาอีกเท่าไหร่ ?...กูขอเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อย


หนึ่งชั่วโมง


ทันกูเปลี่ยนแป๊บเดียวตอนนี้เจ้าตัวดูรีบร้อนพอ ๆ กับผม พันลี้วิ่งกลับเข้าไปในบ้านแล้วหันมาชี้นิ้วสั่ง มึงห้ามไปเองนะ


อือ…” ผมพยักหน้ารับหงึกหงัก

                

                  ไม่นานนักพันลี้ก็กลับมา เจ้าตัวใส่เสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่กับกางเกงยีนส์สีซีดขาดเข่า ผมหัวเราะเบา ๆ เพราะรู้ว่าเพื่อนหงุดหงิดที่ต้องเปลี่ยนชุดด้วยความเร่งรีบจึงไม่สามารถเลือกได้มากนัก เพราะปกติพันลี้จะแต่งตัวดูดีไม่ต่างจากพี่ฟ้า น้อยครั้งที่จะเห็นเพื่อนแต่งตัวสบาย ๆ แบบนี้


ผมรู้แล้วว่าพันลี้รักผมมากแค่ไหน


รักก็รักลี้หน้าหมานะ : )


คุณหนูเล็กให้ผมขับรถให้ไหมครับ ?” ผมมองคุณลุงที่เคยขับรถพาพวกเราไปเที่ยวทะเลถามพันลี้


ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวลี้ขับรถไปเอง ขอบคุณนะครับ

                

                พันลี้ตอบกลับอย่างสุภาพแล้วพาผมเดินมาที่โรงจอดรถ ผมไม่มีเวลาตื่นเต้นกับรถสปอร์ตหลายคันที่จอดอยู่ ทั้งที่ในใจอยากจะเข้าไปดูใกล้ ๆ เพราะเคยเห็นแค่ในนิตยสารรถของพี่ดอม ตอนนี้สิ่งเดียวที่ผมต้องสนใจคือพี่ฟ้า


เอาคันนี้ไป…”


“…”


ขึ้นรถเร็ว ไอ้แก้มย้อย


อือ…”

                

                ผมขึ้นรถ Ford Mustang สีดำตามที่เพื่อนบอก ที่รู้ว่ามันคือรถยี่ห้อนี้เพราะพี่ดอมเคยบอกว่าจะสั่งนำเข้ามาใช้เหมือนกัน เจ้าตัวชอบเอารูปรถมาให้ผมช่วยเลือกรุ่นบ่อย ๆ แต่เพราะผมไม่ชอบเรื่องรถเลยไม่ได้สนใจมากนัก


“…”


รถมึงเหรอ ?”


กูขับรถสีดำที่ไหนล่ะ…”


จริงด้วย ลี้หน้าหมาชอบขับรถสีขาว


ถูกถ้ารถสีดำจะเป็นของคุณประดิพัทธ์ทั้งหมด


พอได้ยินแบบนี้ ผมก็กวาดสายตามองรถสีดำในโรงจอดรถ มันไม่น้อยเลยนะลี้


เจ็ดคันในโรงจอดรถ ถ้ารวมเบนซ์สปอร์ตกับบีเอ็มที่อยู่คอนโดก็เก้าคัน


พี่ฟ้าจะเปิดโชว์รูมขายรถหรือเปล่า ?”


ฮ่า ๆ พันลี้หัวเราะร่าก่อนจะเคลื่อนรถออกจากบ้าน เจ้าตัวดูไม่ค่อยคุ้นมือกับรถคันนี้สักเท่าไหร่


แล้วทำไมต้องเอาคันนี้ไปด้วย ?”


เพราะกูอยากขับถ้าไม่ใช้โอกาสนี้ พี่ฟ้าไม่มีทางให้กูขับแน่ คันนี้ลูกรักเขาเลย


เอาอีกแล้วนะ มึงพากูทำเรื่องแบบนี้อีกแล้ว…” ผมถอนหายใจเพราะรู้ดีว่าพี่ฟ้าเป็นคนขี้หวงขนาดไหน พันลี้ชอบหาเรื่องอยู่เรื่อยเลย กูยังรู้สึกผิดไม่หายที่แอบเข้าไปในห้องพี่ฟ้าโดยไม่ขออนุญาตก่อน ตอนนี้แอบเอารถคันโปรดมาใช้อีก


รถคันโปรดกับมึงกูว่าพี่ฟ้าเลือกมึง


ไม่ต้องพูดให้สบายใจเลยนะลี้หน้าหมา


“…” ผมมองพันลี้ที่อมยิ้มอยู่ ก่อนเพื่อนจะเอ่ยถาม ตอนเห็นรูปมึงรู้สึกยังไงวะ ?”


ผมยิ้มบาง รู้สึกว่าเทียบไม่ได้เลย


“…”


ไม่มีอะไรเทียบกับความรักของพี่ฟ้าได้เลย


จริงแม่งสุด ๆ อะ


“…”


กูเห็นรูปครั้งแรกเมื่อวานซืน


“…”


พี่ฟ้าเป็นคนหวงความเป็นส่วนตัวอยู่แล้ว เขาไม่ชอบให้ใครเข้าห้องนอนตั้งแต่เด็ก ๆ กูเลยไม่ได้สนใจว่ามีอะไรอยู่ในห้องพี่ฟ้า


“…”


แต่เมื่อวานซืนกูจำเป็นต้องใช้เลนส์กล้อง แล้วของกูดันมีปัญหา กูเลยจะขอยืมของพี่ฟ้า


“…”


แต่ขี้เกียจโทรไปขอยืมเพราะใช้แค่แป๊บเดียว ตอนนั้นกูไม่มีเวลาฟังพี่ฟ้าด่าแล้วด้วยก็เลยตัดสินใจเข้าไปเอาเลนส์กล้องเอง


นั่นเรียกว่าขอยืมหรือขโมย ?”


เรียกว่าขอยืมแบบไม่เป็นทางการจะดีกว่า


“…”


พอเข้าไปในห้องก็เห็นกรอบรูปนี้ มันมีผ้าคลุมอยู่อย่างที่มึงเห็น กูเลยแอบเปิดดูไม่ต้องด่ากูนะ กูยอมรับว่าตัวเองเสือก


“…”


พอเห็นเท่านั้นแหละพูดไม่ออกเลย


พูดไม่ออกจริง ๆ นะ


“…”


กูคิดมาตลอดว่าความรู้สึกของกูที่มีให้พี่ฟ้ามันเยอะมาก ๆ คงเยอะกว่าที่พี่ฟ้ามีให้กู


“…”


แต่พอได้รู้ความจริงกูถึงรู้ว่าความรู้สึกของกูมีปริมาณเท่าน้ำหนึ่งแก้ว


“…”


น้ำหนึ่งแก้วเทียบกับท้องทะเลไม่ได้หรอก


“…”


แต่กูจะทำให้น้ำหนึ่งแก้วมีปริมาณเท่ากับท้องทะเลให้ได้


กูเชื่อว่ามึงทำได้


ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะเอ่ยถาม ตอนพี่ฟ้าแอบชอบกู เราสนิทกันหรือยัง ?”


ยังพี่ฟ้าบอกว่าแอบชอบก่อนเราสนิทกัน


ผมหลุบตาลงต่ำพลางคิดก่อนผมจะคบกับมิวไหมนะ ? “…”


ตอนมึงคบกับมิวพี่ฟ้าก็ยังชอบมึงอยู่


“…”

                

                ผมเพิ่งรู้ว่าความรักในรูปแบบคนรักสามารถสร้างความรู้สึกที่หลากหลายได้ มันทำให้ผมรู้สึกปวดหนึบที่หัวใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  สาเหตุของความรู้สึกนี้คงมาจากความคิดที่ว่าพี่ฟ้าต้องก้าวข้ามผ่านอะไรมาบ้าง


ไม่ต้องคิดมากหรอก


“…”


เรื่องผ่านมานานแล้ว


กูแค่คิดว่าตอนนั้นพี่ฟ้าจะรู้สึกแย่แค่ไหน…”


ต่อจากนี้มึงช่วยทำให้พี่ฟ้ามีความสุขแบบไม่มีวันหยุดได้ไหม ?”


ผมหันมองพันลี้ที่อมยิ้มขณะขับรถ ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ อือกูจะทำให้พี่ฟ้าสุขจนเหนื่อยเลย


ถ้าเป็นคนอื่นพูด กูคิดไปไกลเลยนะ แต่พอเป็นมึงความหมายมันเลยน่ารักเท่าโลก


“…”

                

                    ผมหัวเราะเพราะเข้าใจว่าพันลี้หมายถึงเรื่องทะลึ่งที่เจ้าตัวชอบคุยเล่นกับไทป์ ก่อนเอาหัวที่หนักอึ้งพิงกับกระจกรถ ผมมองท้องฟ้าสีสดใสตรงหน้าพลางคิด


ในขณะที่ทุกคนมองรัก แต่รักมองแค่ท้องฟ้า



#กี่หมื่นฟ้า


รอตรงนี้จริง ๆ เหรอพันลี้ ?”


เออ ตรงนี้แหละ

                

               ผมถอนหายใจก่อนชะเง้อมองที่ประตูทางออก เรายืนอยู่ห่างจากประตูพอสมควร ระหว่างทางมาสนามบินผมคิดแผนบางอย่างขึ้นมาได้ ซึ่งพันลี้เป็นผู้สนับสนุนหลักของแผนการนี้


มันนานเกินไปแล้วนะลี้…”


เครื่องอาจจะดีเลย์หรือเปล่า ?...รออีกหน่อย


จริง ๆ ไม่นานมากหรอกกูตื่นเต้นเอง


พันลี้หัวเราะก่อนจะส่งมือมาลูบหัวผมเบา ๆ ไม่ต้องตื่นเต้น อยากพูดอะไรก็พูดเลย


กูกลัวตื่นเต้นจนลืมว่าต้องพูดอะไร


ไอ้แก้มย้อยเอ๊ย…”


เหงื่อออกเต็มมือเลยผมเอามือทั้งสองข้างมาถูกันไปมาเพื่อช่วยลดความตื่นเต้น ไม่รู้ว่าวิธีนี้จะช่วยคลายความตื่นเต้นได้ไหม แต่ก็คงดีกว่าไม่ทำอะไร


ระหว่างรอเรามาซ้อมพูดกันดีไหม ?”


สารภาพรักซ้อมได้ด้วยเหรอ ?”


ได้ดิประโยคสำคัญ ๆ มึงก็เก็บไว้พูดกับพี่ฟ้า ไม่ต้องพูดกับกู


โอเค ๆ ผมพยักหน้ารับหงึกหงัก พันลี้ยิ้มให้ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเรียบนิ่ง ผมหลุดหัวเราะเพราะเจ้าตัวทำหน้าเหมือนพี่ฟ้าไม่มีผิด


อย่าหัวเราะดิ…”


โอเค ๆ เริ่มแล้วนะ


อือ…”


พี่ฟ้าครับรักเห็นรูป…”


เฮ้ยอย่าเพิ่งพูดเรื่องรูปดิ เดี๋ยวกูหัวขาด


แล้วให้พูดเรื่องรูปตอนไหนล่ะ ?”


ตอนไหนก็ได้ที่มึงคิดว่าพี่ฟ้าจะไม่กลับมาตัดหัวกู


โอเค ๆ


ต่อเลย…”


พี่ฟ้าครับ…”


“…”


ทำไมไม่ตอบว่า ครับ ตัวดื้อ ล่ะไม่สมจริงเลยลี้


กูจะไปรู้ได้ไงล่ะ ?”


ตอบว่า ครับ ตัวดื้อ ด้วย…”


เออ ๆ


พี่ฟ้าครับ…”


ครับ ตัวดื้อ


คือรัก…”


“…”


เฮ้อ ~” ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง


กูตอบ ครับ ตัวดื้อ แล้วนะมึงมีปัญหาอะไรอีก ?”


“…”


กูทำให้สมจริงได้แค่นี้แหละไอ้แก้มย้อยจะให้เหมือนพี่ฟ้าของมึงเลยคงเป็นไปไม่ได้หรอก


มึงทำดีแล้วแต่กูตื่นเต้นเอง


ไอ้แก้มย้อยเอ๊ย…”


กูจะทำยังไงดี ?”


ลองอีกรอบไหม ?”


อีกรอบก็ได้…”


“…”


คราวนี้ผมตั้งสติอย่างดี พี่ฟ้าครับ…”


พี่ฟ้า…”


ตอบว่า ครับ ตัวดื้อ สิมึงจะ พี่ฟ้า ทำไม ?”


กูหมายถึงพี่ฟ้ามาแล้ว ?”


จะ จริงเหรอ ?”

                

               ผมหันมองประตูทางออก เป็นในตอนนั้นที่เห็นคนตัวสูงใส่เสื้อเชิ้ตสีกรมกับกางเกงยีนส์สีดำเดินลากกระเป๋าออกมา พี่ฟ้ามองแต่นาฬิกาที่ข้อมือแล้วมุ่งตรงไปที่ทางลานจอดรถ เจ้าตัวไม่เห็นผมกับพันลี้ที่ยืนอยู่อีกฝั่ง ผมมองแผ่นหลังกว้างที่ห่างออกไปเรื่อย ๆ ก่อนจะโดนพันลี้เขย่าแขนเรียกสติ


ไอ้แก้มย้อย พี่ฟ้าจะไปแล้ว


แล้วมึงล่ะ ?”


ไม่ต้องห่วงกู มึงไปหาพี่ฟ้าเถอะ


กูตามไม่ทันแน่เลย


วิ่งสิวะ !”


ฮือออ ตอนโรงเรียนจัดวิ่งแข่ง กูแพ้ตลอดเลย


คราวนี้ไม่ได้วิ่งแข่งเว้ย…”


“…”


มึงแค่วิ่งตามความรักกูเชื่อว่ามึงตามทัน


ใช่ครั้งนี้ผมต้องเป็นฝ่ายวิ่งตามความรักบ้าง เพราะคุณท้องฟ้าวิ่งตามผมมานานแล้ว อือเป็นกำลังใจให้กูด้วยนะลี้


สู้ ๆ มึง

                

               ผมวิ่งออกมาจากตรงนั้น เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นพันลี้ยืนโบกมือให้อยู่ กำลังใจจากเพื่อนทำให้ผมมีแรงฮึดวิ่งได้เร็วมากขึ้น ทว่าพี่ฟ้ายังอยู่ไกลจากผมพอสมควร เจ้าตัวเหมือนจะห่างออกไปเรื่อย ๆ เลย ไม่รู้เป็นเพราะพี่ฟ้าเดินเร็วเกินไปหรือขาของผมสั้นเองถึงตามไม่ทันสักที


พี่ฟ้า ~”


ผมตัดสินใจเรียกอีกฝ่ายเมื่อรู้ว่าตามไม่ทันแน่ ๆ


ผมต้องเรียกเพราะผมปล่อยพี่ฟ้าไปไม่ได้แล้ว

                

               คุณท้องฟ้าหยุดเดินก่อนจะหันกลับมามองผม เจ้าตัวขมวดคิ้วเข้มเหมือนไม่เชื่อสายตาตัวเอง ผมรีบสาวเท้าเดินไปหาพี่ฟ้า โลกหมุนช้าลงในตอนที่ผมเข้าใกล้คุณความรักมากขึ้น


จนมาหยุดยืนตรงหน้าพี่ฟ้า


ผมตามทันแล้ว


คุณความรักของผม


ตัวดื้อ…”


ครับตัวดื้อของพี่ฟ้า ตัวจริงเสียงจริงเลยครับ


 พี่ฟ้าก้มหน้าอมยิ้ม ผมรู้ว่าถ้าเป็นคนอื่นคงโดนดุไปแล้วที่แอบมาหาโดยไม่บอกก่อน เจ้าตัวเงยหน้าสบตากับผมสักครู่ก่อนปล่อยมือออกจากกระเป๋าเดินทาง พี่ฟ้าเอามือข้างหนึ่งลูบหัวผมแล้วใช้มืออีกข้างรั้งเอวให้ขยับเข้าใกล้กันมากขึ้น เมื่อผมส่งยิ้มให้พี่ฟ้า


สิ่งที่ได้รับกลับมาไม่ใช่รอยยิ้มที่คล้ายแสงแดดในยามเช้า


แต่เป็นอ้อมกอดที่อบอุ่น

                

                พี่ฟ้ากอดผมไว้แน่นเหมือนวันนั้น ผมอายที่เรากอดกันกลางสนามบิน แต่เพราะความอายไม่สามารถสู้ความคิดถึงได้ ผมจึงกอดพี่ฟ้าแน่นไม่ต่างกัน ผมเคยคิดว่าเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้แค่ในหนังรักเท่านั้น แต่วันนี้ผมรู้แล้วว่าหนังรักที่เคยดูไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด


ความรักเกิดได้กับทุกคน ทุกที่ และทุกเวลา


คิดถึงคนนี้ที่สุดเลยครับ


รักก็คิดถึงคนนี้ที่สุดเหมือนกันครับ


ปลายจมูกและริมฝีปากของพี่ฟ้าสัมผัสแผ่วเบาที่หัวไหล่ของผมก่อนได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอ แอบมารับโดยไม่บอก พี่ฟ้าขอตีก้นได้ไหมครับ ?”


เซอร์ไพรส์ไงครับ


พี่ฟ้าผละกอดออกแล้วจ้องผมด้วยสายตาดุ ๆ ถ้าคลาดกันเราก็เจอกันช้าขึ้นไปอีก


“…”


พี่ฟ้าอยากเจอตัวดื้อเร็ว ๆ เพราะใช้กอดที่ตุนไว้หมดแล้ว


เดี๋ยวรักจะให้กอดตุนอีกเยอะ ๆ เลย


หึ ๆ

                

                ผมอมยิ้มก่อนเม้มริมฝีปากแน่นเพราะรู้สึกว่าถึงเวลานั้นแล้ว ทว่าในหัวกลับว่างเปล่า ประโยคคำพูดที่คิดไว้หายไปหมดเลย แม้จะซ้อมกับพันลี้บ้างแล้ว แต่มันไม่สามารถช่วยให้รับมือกับสถานการณ์นี้ได้เลย เพราะผมเป็นนักหัดรักจึงไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร ผู้มากประสบการณ์อย่างพันลี้ไม่อยู่ให้คำปรึกษาด้วย อาการตื่นเต้นจึงกลับมาเล่นงานผมอีกครั้ง


เป็นอะไรครับ ตัวดื้อ ?”


ในเมื่อไม่มีคำสารภาพรักสวยหรูหลงเหลืออยู่ในหัว ผมคงต้องใช้ความรู้สึกล้วน ๆ พี่ฟ้าครับ…”


ครับ ตัวดื้อ


“…”


“…”


ผมต้องทำได้


เพลงไม่บอกเธอที่พี่ฟ้าร้อง…”


“…”


พี่ฟ้าจะไม่บอกรักก็ได้นะครับ


“…”


แต่รักจะบอกพี่ฟ้าเอง…”


“…”


รักชอบพี่ฟ้าครับ


รอยยิ้มในแบบเดิมของคุณท้องฟ้าผมตกหลุมรักรอยยิ้มนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า


“…”


จริง ๆ รักว่ามากกว่าชอบ…”


“…”


รักขอพูดใหม่นะครับ


“…”


ที่รักรักพี่ฟ้าครับ


“…”


ก่อนรักจะมาหาพี่ฟ้าที่สนามบิน  รักไปเห็นรูปหนึ่งมา…”


“…”


พี่ฟ้าพอจะคุ้นกับประโยคนี้ไหมครับ ?” ผมส่งยิ้มให้พี่ฟ้าที่ไม่ละสายตาจากผมเลย


“…”


ในขณะที่ทุกคนเงยหน้ามองท้องฟ้า แต่ผมมองแค่คุณ


คุ้นครับ…”


รักรู้หมดแล้วนะครับ


“…” พี่ฟ้านิ่งเงียบ เจ้าตัวไม่ได้แสดงอาการหรือพูดให้รู้ว่าดีใจ แต่ผมรับรู้ได้ว่าพี่ฟ้ามีความสุข จากในแววตาของพี่ฟ้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรู้สึกนั้น


ผมพยายามกลืนก้อนบางอย่างที่มันตีตื้นขึ้นมา เพราะจมูกเริ่มแสบซ่าผมเลยก้มหน้าหัวเราะกลบเกลื่อนความรู้สึกในตอนนี้ก่อนจะเงยหน้าสบตาพี่ฟ้าอีกครั้ง ขอโทษที่รักหันกลับมาช้าไปหน่อยนะครับ


พี่ฟ้าพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มในแบบเดิมให้ผม “…”


รักเดินมาหาพี่ฟ้าช้ามาก ๆพี่ฟ้ายังให้โอกาสรักใช่ไหมครับ

                

                ผมถามแบบนั้นทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ผมแค่อยากให้พี่ฟ้ารู้ว่าเขาควรได้รับความรักเหมือนกัน ผมเลยขอโอกาสให้ตัวเองได้เป็นฝ่ายมอบความรักให้เขาบ้าง


ตลอดไปครับ…”


“…” ผมก้มหน้าหัวเราะเพราะจมูกแสบซ่าอีกแล้ว


ตัวดื้อสารภาพรักแล้วพี่ฟ้าขอเป็นแฟนเลยได้ไหมครับ ?”


“…”

                

โอ๊ะ ! ลืมแผนที่คิดไว้เลย ผมรีบเงยหน้าขึ้นมองพี่ฟ้าก่อนส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วเขย่งเท้าเพิ่มความสูงเพื่อเอามือปิดปากพี่ฟ้าไว้


ยังไม่ได้นะครับยังขอเป็นแฟนไม่ได้


คนที่โดนมือปิดปากขมวดคิ้วอย่างสงสัย “…”


คือรักคิดว่าคนแอบรักควรได้รับการเยียวยาก่อนเป็นแฟนกัน


“…”


“…และชดเชยเวลาที่แอบรักด้วยครับ


ผมค่อย ๆ ถอนมือออกจากริมฝีปากพี่ฟ้า เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวนิ่งเงียบ รักขอเวลาหนึ่งอาทิตย์ครับ


ตัวดื้อจะเอาเวลาหนึ่งอาทิตย์ไปทำอะไรครับ ?”


จีบพี่ฟ้าครับ

                

               ผมรู้สึกโล่งอกที่คำตอบนี้ทำให้คิ้วที่ขมวดเข้มของคุณท้องฟ้าคลายลงได้ แถมเจ้าตัวยังหลุดยิ้มกว้างออกมาด้วย พี่ฟ้าพยักหน้าเบา ๆ ก่อนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง เจ้าตัวกัดริมฝีปากแล้วจ้องผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์


มีเวลาแค่อาทิตย์เดียวไม่กลัวจีบไม่ติดเหรอครับ ?”


รักมีหลักสูตรจีบเร่งรัดครับจีบติดแน่นอนผมตอบพร้อมส่งยิ้มหวาน ๆ ให้คุณท้องฟ้า


หึ ๆหลักสูตรจีบเร่งรัดมีกี่ขั้นตอนครับ ?”


สองขั้นตอนครับ


“…”


ขั้นตอนแรกเราต้องทำให้เป้าหมายตกหลุมรักก่อนครับ หลังจากนั้นก็เดินหน้าจีบเลยครับ รับรองจีบติดชัวร์ ๆ


“…”


รักมั่นใจมากเพราะขั้นตอนแรกรักทำสำเร็จแล้วครับ…”


หึ ๆ


ตกลงไหมครับ พี่ฟ้า ?”


ตกลงครับแต่ถ้าตัวดื้อจีบพี่ฟ้าไม่ติด พี่ฟ้าต้องเป็นฝ่ายขอตัวดื้อเป็นแฟนนะครับ


โอเคค้าบ…”


พี่ฟ้ายิ้มก่อนเอ่ย เรากลับคอนโดกันดีกว่าครับ


กลับคอนโดพี่ฟ้าเหรอครับ ?”


ครับ


“…รักคงต้องโทรไปขอพี่เบบก่อน พี่เบบจะได้ไม่เป็นห่วง


พี่ฟ้าว่าวันนี้เบบไม่ว่าอะไรหรอกครับ


“…”


แต่ถ้าตัวดื้อไม่สบายใจ เดี๋ยวพี่ฟ้าขอเบบให้เองครับ


พี่ฟ้าจะโทรไปขอพี่เบบเหรอครับ ?”


ครับขอให้เราได้อยู่ด้วยกันให้หายคิดถึงก่อน แบบนี้ดีไหมครับ ?”


ดีครับ


: )

                

                พี่ฟ้าพาผมมาที่ลานจอดรถ เราหยุดยืนที่รถ BMW สีดำ ผมแปลกใจนิดหน่อยเพราะตอนที่พี่ฟ้าขับรถออกจากมหาลัยวันนั้นเป็นรถเบนซ์สปอร์ตที่เจ้าตัวใช้เป็นประจำ แสดงว่าพี่ฟ้าจะต้องเปลี่ยนรถก่อนมาสนามบิน


วันนั้นพี่ฟ้าขับรถเบนซ์สปอร์ตนี่ครับ…”


พี่ฟ้าแวะเปลี่ยนรถที่คอนโดครับ คันนั้นมันใส่กระเป๋าเดินทางไม่ค่อยสะดวก


อ๋อ…” ผมพยักหน้ารับหงึกหงักขณะมองคนตัวสูงเอากระเป๋าเดินทางใส่หลังรถ พี่ฟ้าล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดโทรหาใครบางคน


ดอมขอสายเบบหน่อย


โทรขอพี่เบบนี่เอง


เบบ วันนี้เราขอไปส่งที่รักดึกหน่อยนะ


“…”


อือน้องเดินมาหาเราแล้วพี่ฟ้าตอบพร้อมอมยิ้ม


“…”


ตัวดื้อครับเบบขอคุยด้วย


ผมรับโทรศัพท์มาจากพี่ฟ้า ก่อนเอ่ย ครับ พี่เบบ


[ห้ามเกินสี่ทุ่ม]


ค้าบ…”


[…]


เดี๋ยวสามทุ่มครึ่งรักจะให้พี่ฟ้าสตาร์ตรถรอเลย


[ทะเล้นให้มันน้อย ๆ หน่อย]


“…” ผมหัวเราะ


[…ดีใจด้วยนะ]


“…”


[ได้เดินข้างกันสักที…]


ขอบคุณนะครับพี่เบบ…” แต่เอ๊ะ ! พูดแบบนี้ เหมือนรู้เรื่องที่พี่ฟ้าแอบรักผมมาก่อนเลย


[…]


พี่เบบรู้ว่าพี่ฟ้าแอบชอบรักมานานแล้วใช่ไหมครับ ?”


[ไปเคลียร์กับฟ้าเองเลย ฟ้าเป็นคนขอไว้]


รักได้เคลียร์กับพี่ฟ้ายาว ๆ แน่


[ยาวแค่ไหนก็ห้ามเกินสี่ทุ่ม]


รู้แล้วค้าบ…”

                

ผมวางสายจากพี่เบบแล้วขึ้นรถ คุณท้องฟ้าที่นั่งรออยู่แล้วรับโทรศัพท์คืนจากผม เจ้าตัวเก็บมันใส่กระเป๋ากางเกงก่อนเอ่ยถาม


เบบว่าไงครับ ?”


พี่เบบบอกว่าห้ามเกินสี่ทุ่มครับ


โอเคครับ…”


แต่รักมีเรื่องต้องเคลียร์กับพี่ฟ้านะครับ


หึ ๆ เคลียร์เรื่องอะไรครับ ?”


มีกี่คนครับ ?...ที่รู้ว่าพี่ฟ้าแอบชอบรัก


“…”


พันลี้บอกว่ามีหลายคนเลย แต่พันลี้ไม่รู้ว่าเป็นใครบ้าง เพราะพี่ฟ้าไม่ยอมบอก…”


“…”


เท่าที่รู้ตอนนี้มีพันลี้กับพี่เบบรักคิดว่าพี่ดอมต้องรู้ด้วยแน่ ๆ

                

               พี่ฟ้าอมยิ้ม เจ้าตัวปลดเข็มขัดที่คาดไว้เรียบร้อยแล้วออกก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ผมกลืนน้ำลายลงคอเมื่อปลายจมูกของเราห่างกันไม่ถึงคืบ จู่ ๆ หัวใจที่สงบนิ่งของผมก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง ผมสบตากับดวงตาคู่คมอยู่ชั่วครู่ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะเลื่อนสายตาลงมองที่ริมฝีปากของผม


พี่ฟ้าขอเคลียร์กับที่รักก่อนได้ไหมครับ ?”

                

                ผมเม้มริมฝีปากแน่นแล้วหลุบตาลงต่ำ การถามในระยะประชิดทำให้หัวใจเต้นแรงเป็นเท่าทวีคูณ ผมเหมือนจะขาดอากาศหายใจเพราะพี่ฟ้าแย่งไปหมด  ในรถที่เงียบจนเกินไปจึงทำให้ได้ยินเสียงลมหายใจของพี่ฟ้า สิ่งเดียวที่ทำได้คือการหลับตาและตั้งสติ ผมจะไม่ลืมตาจนกว่าหัวใจจะเลิกเต้นแรง


จนกระทั่ง

                

                คางของผมถูกเชยขึ้นโดยมือหนา เมื่อลืมตาก็เห็นปลายจมูกโด่งอยู่ชิดติดกับปลายจมูกของตัวเอง เป็นในตอนนี้ที่ริมฝีปากของพี่ฟ้าจรดลงที่ริมฝีปากผม


จูบแรกของผม

                

                เพราะเป็นจูบแรกเลยทำให้รู้สึกกังวล แต่พี่ฟ้าไม่ทำให้ผมรู้สึกกลัวจนต้องปฏิเสธ พี่ฟ้ามอบสัมผัสอ่อนโยนให้ผม เจ้าตัวเอามือข้างหนึ่งจับประคองข้างแก้มไว้ ก่อนจะกดริมฝีปากเพิ่มน้ำหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ ผมเริ่มจูบตอบกลับบ้างโดยเรียนรู้วิธีจูบจากพี่ฟ้า แต่เพราะผมไม่มั่นใจว่าจูบของตัวเองจะดีพอจึงพยายามถอนริมฝีปากออก ทว่าพี่ฟ้าไม่ยอมแล้วจูบผมต่อพร้อมใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยที่แก้มผมเบา ๆ คล้ายปลอบโยน


ผมกลัวพี่ฟ้าไม่ประทับใจจูบแรกของเรา

                

                รอยยิ้มของพี่ฟ้าที่ปรากฏในขณะจูบกันทำให้รู้ว่าเจ้าตัวพอใจจูบของผม พี่ฟ้าคงรู้ว่าผมหายใจไม่ค่อยทันเลยพักด้วยการใช้ฟันคมหยอกล้อเล่นกับริมฝีปากล่างของผมแทน ในตอนนั้นจะเกิดช่องว่างเพียงน้อยนิดให้ผมได้พักหายใจ

                

               แต่พักได้ไม่นานริมฝีปากของผมก็ถูกครอบครองอีกครั้ง หากจะหาช่องว่างระหว่างเราสองคน ผมคิดว่านาทีนี้แม้แต่ลมยังผ่านไม่ได้เลย

                

                รสจูบหอมหวานผมเคยคิดว่ามีรสชาติไม่ต่างจากขนมโปรด แต่เมื่อได้ลิ้มรสถึงรู้ว่ามันแตกต่าง รสชาติจากจูบจะรับรู้ได้ทางความรู้สึกและซึมซับทางหัวใจ รสหอมหวานจากขนมโปรดจึงเทียบไม่ได้

                

                พี่ฟ้าค่อย ๆ ถอนจูบออกจากริมฝีปากผม เจ้าตัวยิ้มมุมปากแล้วใช้ฟันงับที่ริมฝีปากล่างของผมเบา ๆ เหมือนอยากแกล้งให้เขินอาย และพี่ฟ้าทำสำเร็จเพราะผมเขินจนต้องหลบสายตา


แต่เพราะมีบางอย่างอยากพูดถึงได้เอ่ยออกไป พี่ฟ้ารัก…”


ครับพี่ฟ้ารักที่รัก


รักไม่ได้จะถามว่าพี่ฟ้ารักรักไหม ?”


หึ ๆ


ผมหลุบตาลงต่ำเพราะสู้สายตาและรอยยิ้มของพี่ฟ้าไม่ไหวจริง ๆ ไม่ได้จะพูดแบบนั้นสักหน่อย…”


แล้วตัวดื้อจะพูดอะไรครับ ?”


รักจะพูดว่าพี่ฟ้า รักรักพี่ฟ้านะครับ


ได้ยินแบบนี้แล้วอยากจูบต่อเลยแต่พี่ฟ้ากลัวตัวดื้อไม่ไหว


“…ถึงไหวก็ไม่จูบต่อแล้วครับ

                

                ผมหันไปคว้าเข็มขัดมาคาดช่วงลำตัวแล้วมองทางข้างหน้า ทั้งสองมือที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อกำเข็มขัดไว้แน่น ผมรู้ว่ามีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองอยู่ พี่ฟ้าชักจะเกเรใหญ่แล้วแกล้งให้ผมเขินตลอดเลย


ออกรถได้แล้วครับ !”


หึ ๆครับผม


ครับผม


น่ารักชะมัดเลย


: )

 

 #กี่หมื่นฟ้า

               

                ผมเดินถือแก้วน้ำเย็น ๆ มาให้คุณท้องฟ้าที่นั่งพักอยู่บนโซฟา เจ้าตัวเพิ่งกลับมาเหนื่อย ๆ คงอยากดื่มน้ำให้สดชื่น พี่ฟ้ารับน้ำไปดื่มแล้วมองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์


เอาใจพี่ฟ้าอยากได้อะไรครับ ?”


ไม่ใช่นะครับรักเอาน้ำให้พี่ฟ้าดื่มเพราะรักกำลังเดินหน้าจีบพี่ฟ้าอยู่ครับ


หึ ๆ


พี่ฟ้าวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะกลางก่อนจะเอาแขนข้างหนึ่งรั้งเอวผมไว้ เพราะเจ้าตัวออกแรงรั้งเพื่อให้ผมขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นจึงทำให้เสียหักล้มลงไปบนตักแกร่ง พี่ฟ้าจับให้ผมนั่งคร่อมทับบนตักเจ้าตัว ผมพยายามจะลุกออกจากท่าล่อแหลมนี้ แต่คนตัวโตที่แสนเกเรรีบวาดแขนทั้งสองข้างกอดเอวผมไว้


สำหรับพี่ฟ้าแบบนี้เรียกว่าเอาใจ ไม่ได้เรียกว่าจีบครับ


สายตาเจ้าเล่ห์ของคนเกเรทำให้ผมหลุบตาลงต่ำพี่ฟ้า ปล่อยรักครับ


ตัวดื้อไม่อยากรู้แล้วเหรอครับ ?”


“…”


“…ว่ามีใครบ้างที่รู้ว่าพี่ฟ้าแอบชอบตัวดื้อ


อยากรู้สิครับ…”


หนึ่งคำถามต่อหนึ่ง…”


จุ๊บ


ผมเบิกตาโตเพราะโดนขโมยจูบ พี่ฟ้า !”


หึ ๆ


เอาใหญ่แล้วนะครับ !” ผมจ้องเขม็งใส่พี่ฟ้า อยากจะหยิกคนตรงหน้าที่ยิ้มกว้างให้เนื้อเขียวจริง ๆ เลย


เมื่อกี้ไม่นับนะครับพี่ฟ้าสาธิตให้ดูเฉย ๆ


รักไม่อยากรู้แล้วครับ…”

                

                ผมตอบเสียงอ่อย หวังให้เจ้าตัวสงสารแล้วตอบโดยไม่ขอจุ๊บกันอีก ผมไม่ได้รังเกียจพี่ฟ้าเลยสักนิด แต่การที่พี่ฟ้าทำแบบนี้ หัวใจทำงานหนักเกินไป ผมอาจจะหัวใจวายได้


จุ๊บ


พะ พี่ฟ้า !”


หึ ๆ


ผมมองคนเกเรหัวเราะชอบใจขโมยจูบสองรอบแล้วนะครับ


ถ้าจูบจะเป็นแบบบนรถ


“…”


แบบนี้เรียกว่าจุ๊บครับ


“…”


ตัวดื้อลองจุ๊บพี่ฟ้าสิครับจะได้แยกถูก


เจ้าเล่ห์ ! เกเร !...เลิกรักทันไหมครับ ?”


หึ ๆ


ผมนั่งกอดอกแล้วเม้มริมฝีปากแน่น ตอนนี้ผมแพ้พี่ฟ้าราบคาบเลย “…”


พี่ฟ้าขอหอมแก้มหน่อยได้ไหมครับ ?”


ผมส่ายหน้าปฏิเสธ แต่คุณหมื่นฟ้าคนดื้อไม่สนใจสักนิด เจ้าตัวเอามือทั้งสองข้างประคองข้างแก้มของผมไว้ ก่อนจะกดจมูกหอมแก้มจนดังฟอด ผมคิดว่าพี่ฟ้าได้หอมแก้มทั้งสองข้างแล้วจะพอใจ ทว่าเจ้าตัวจุ๊บที่ปลายจมูกของผมด้วย


จมูกของพี่ฟ้า…” พี่ฟ้าพูดแล้วจุ๊บที่ปลายจมูกของผมอีกครั้ง ก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากไปจรดลงที่แก้มทั้งสองข้าง แก้มของพี่ฟ้า


“…”


พี่ฟ้าเปลี่ยนตำแหน่ง เคลื่อนริมฝีปากมาจรดลงที่หน้าผากของผม หน้าผากของพี่ฟ้า…” ผมต้องหลับตาลงเพราะพี่ฟ้ากำลังจะจุ๊บที่ตาของผมด้วย ตาของพี่ฟ้า…”


ผมลืมตามองพี่ฟ้าพลางคิดว่าหัวใจก็ของพี่ฟ้าครับ


หลอกจุ๊บไปตั้งเยอะแล้วพี่ฟ้าจะบอกได้หรือยังครับ ?”


หึ ๆ


พี่ฟ้าอย่าเป็นคนเจ้าเล่ห์สิครับ


พี่ฟ้าอมยิ้มแล้วยกนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากของตัวเอง จุ๊บพี่ฟ้าก่อนครับ…”


ผมถอนหายใจเพราะรู้ว่าตัวเองหมดหนทางแล้ว ก็ได้ครับเพราะรักอยากรู้หรอกนะ


“…”

                

                ผมเอามือทั้งสองข้างจับประคองใบหน้าพี่ฟ้าไว้ ดวงตาคู่คมที่กำลังสบกันอยู่สะกดให้หัวใจของผมหยุดนิ่ง รอยยิ้มในแบบเดิมทำให้ผมคิดถึงข้อความใต้กรอบรูปอีกครั้งผมโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้พี่ฟ้ามากขึ้นแล้วบรรจงจูบลงที่ริมฝีปากอิ่ม


ไม่ใช่จุ๊บ


แต่ผมจูบพี่ฟ้า

                

                สามวินาทีที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก ผมถอนริมฝีปากออกแล้วเตรียมก้มหน้าหลบตาเพราะอาย แต่พี่ฟ้าเอามือทั้งสองข้างมาจับประคองใบหน้าผมไว้เหมือนกัน เจ้าตัวระดมจุ๊บที่ริมฝีปากของผมหลายครั้งจนผมหลุดยิ้มออกมา


จุ๊บ


จุ๊บ


จุ๊บ


พี่ฟ้าพอแล้วครับ


อะไรนะครับ ?...ให้พี่ฟ้าจุ๊บอีกเหรอ ?”


พี่ฟ้า…”


พี่ฟ้าว่าพอแล้วครับ ตัวดื้อ…”


ผมหัวเราะแล้วส่ายหน้าเบา ๆ คุณท้องฟ้านี่นะร้ายจริง ๆ เลย ตอบรักได้แล้วครับ


ครับ…” พี่ฟ้ายิ้ม ก่อนจะเอามือข้างหนึ่งของผมไปกุมไว้ คนที่รู้มี ป๊า ม้า พันลี้ แม่นม เรียว ดอม เบบส่วนเพื่อนคนอื่นตอนนี้คงรู้กันหมดแล้วครับ ตอนแรกไม่ได้มีคนรู้เยอะขนาดนี้ แต่เพราะพี่ฟ้าได้เข้าใกล้ตัวดื้อทุกคนเลยดูออก


พี่ฟ้าขอไม่ให้ทุกคนบอกความจริงกับรักใช่ไหมครับ ?”


จริง ๆ ผมเข้าใจที่พี่ฟ้าขอไม่ให้ทุกคนบอกความจริงกับผม ทั้งหมดเป็นเพราะพี่ฟ้าคิดถึงความสุขและความสบายใจของคนอื่นก่อนเสมอโดยเฉพาะผม


พี่ฟ้าพยักหน้ารับแล้วกดจมูกลงบนมือของผม ครับเพราะพี่ฟ้าไม่อยากเสียตัวดื้อไป


“…”


การไม่บอกความจริงทำให้พี่ฟ้าได้อยู่ในชีวิตตัวดื้อไปเรื่อย ๆ


“…”


ถึงจะไม่ได้เป็นคนรักแต่อยู่ในสถานะอะไรก็ได้ ขอแค่ตัวดื้อเห็นพี่ฟ้าบ้าง


คุณท้องฟ้าของรัก…” ผมโน้มตัวเข้าไปหาพี่ฟ้า สุดท้ายผมเลือกโอบกอดท้องฟ้าผืนนี้ไว้ ผมอยากพูดปลอบโยนขณะกอดพี่ฟ้า แต่ไม่สามารถพูดได้เพราะมีบางอย่างตีตื้นขึ้นมาจุกที่ลำคออีกแล้ว


ขอบคุณนะครับ…”


“…”


ขอบคุณที่เลือกท้องฟ้าผืนนี้


ผมพยักหน้ารับแล้วใช้มือลูบที่หลังพี่ฟ้าเบา ๆ ขอบคุณเหมือนกันนะครับขอบคุณที่เป็นท้องฟ้าให้รัก


ตัวดื้ออยากถามอะไรพี่ฟ้าอีกไหมครับ ?”


ผมผละกอดออกเพื่อสบตากับพี่ฟ้า ก่อนพยักหน้าหงึกหงัก อยากครับ…”


“…”


รูปนั้น..พี่ฟ้าถ่ายตอนไหนครับ ?”


ถ่ายตอนที่แอบชอบตัวดื้อได้สักพักแล้วครับ…”


พี่ฟ้าแอบอยู่ตรงไหนครับ ?...รักไม่เคยเห็นพี่ฟ้าไปที่ซุ้มรับน้องเลย


ปกติจะนั่งอยู่ที่ซุ้มสูบบุหรี่ตรงต้นหูกวาง แต่วันที่แอบถ่ายตัวดื้อ พี่ฟ้าเข้าไปใกล้ซุ้มรับน้องอีกหน่อย พอถ่ายเสร็จก็ออกมาเลยไม่มีใครเห็นหรอกครับ


พี่ฟ้าไปดูรักรับน้องทุกวันเลยเหรอครับ?”


เกือบทุกวันครับ


ผมจ้องลึกเข้าไปในตาพี่ฟ้า ก่อนจะถามบางอย่างที่อยากรู้มาก ๆ พี่ฟ้าเคยคิดจะเข้ามาจีบรักไหมครับ ?”


เคยครับวันนั้นมันเกือบสำเร็จ


“…”


“…และวันนั้นทุกอย่างก็พังไม่เป็นท่า


ผมไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่พี่ฟ้าพูด แต่เพราะรอยยิ้มของพี่ฟ้าหายไป ผมถึงเดาได้ว่ามันเป็นเรื่องที่ทำให้พี่ฟ้าเจ็บปวด


“…”


วันนั้นพี่ฟ้าตั้งใจจะเข้าไปขอไลน์ตัวดื้อแต่พี่ฟ้าเห็นสถานะที่ตัวดื้อตั้งคบกับมิวในเฟซบุ๊กก่อน


“…”


พี่ฟ้าเลยหยุดทุกอย่าง


“…”


แต่ไม่เคยหยุดรักที่รักเลย…”


“…”


ยังรักที่รักมาตลอดจนถึงตอนนี้


รักขอโทษนะครับขอโทษที่ทำให้พี่ฟ้าเสียใจ


คุณท้องฟ้ายังอ่อนโยนกับผมเสมอ พี่ฟ้าใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยข้างแก้มผมเบา ๆ ตัวดื้อไม่ผิดเลยครับ


“…”


แค่ตอนนั้นพี่ฟ้าอยู่ผิดที่ผิดเวลา…”


“…”


ไม่ต้องรู้สึกผิดนะครับคนดี


ครับ พี่ฟ้า


ตัวดื้ออยากรู้อะไรอีกไหมครับ ?”


พี่ฟ้าเห็นรักครั้งแรกที่ซุ้มคณะใช่ไหมครับ ?” ผมคิดว่าพี่ฟ้าผ่านมาเห็นผมที่ซุ้มรับน้องแน่ ๆ หลังจากนั้นคงหลงเสน่ห์ลูกหมาอ้วน


ไม่ใช่ครับพี่ฟ้าเห็นตัวดื้อครั้งแรกที่ลานจอดรถ


“…”


วันนั้นพี่ฟ้ามีเรียน กำลังจะเลี้ยวรถเข้าไปจอดในลานจอดรถ แต่มีคุณยายคนหนึ่งเดินตัดหน้า พี่ฟ้ากำลังลงจากรถไปถามคุณยายว่าจะไปไหน แต่ตัวดื้อเข้ามาช่วยคุณยายไว้ก่อน…”


“…”


ตอนนั้นพี่ฟ้าไม่ได้ใช้รถสองคันนี้ด้วย ตัวดื้อคงจำไม่ได้


“…”


อีกอย่างฟิล์มรถมืดมาก ไม่มีทางที่ตัวดื้อจะเห็นพี่ฟ้า


จริง ๆ รักน่าจะจำเหตุการณ์วันนั้นได้บ้าง แต่รักจำไม่ได้เลย…”


ไม่เป็นอะไรครับต่อจากนี้ห้ามลืมพี่ฟ้าแล้วนะครับ


ค้าบ…”


“…”


พี่ฟ้าตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลยเหรอครับ ?”


ครับ…” พี่ฟ้ายิ้มแล้วจุ๊บปากผม ตอนนั้นพี่ฟ้าใจเต้นแรงเลย…”


ก็คนมันน่ารัก…”


หึ ๆ


แล้วหลังจากนั้นพี่ฟ้าก็ไปตามหารักที่ซุ้มรับน้องเหรอครับ ?”


พี่ฟ้าจำได้ว่าตัวดื้อใส่เสื้อคณะเราหลังจากนั้นพี่ฟ้าก็ไปหาที่ซุ้มรับน้อง


“…”


พี่ฟ้าถึงรู้ว่าคนนี้…” พี่ฟ้าจุ๊บปากผมอีกแล้ว “…ชื่อ ที่รัก


ถ้าจุ๊บอีกจะโดนตีนะครับ…”


จุ๊บ


พี่ฟ้า !”


ตัวดื้อรักพี่ฟ้าขนาดนี้ตีพี่ฟ้าไม่ลงหรอกครับ


เดี๋ยวรักจะใจแข็งให้ดูพี่ฟ้าได้เจ็บตัวแน่ ๆ


หึ ๆ


แสดงว่าวันนั้นที่เกิดเรื่องพี่ฟ้าไม่ได้แค่โมโหที่พี่โอ้ว่าพี่ฟ้าอย่างที่คนอื่นเข้าใจใช่ไหมครับ ?”


พี่ฟ้าดูหัวเสียขึ้นมาทันทีที่ได้ยินชื่อพี่โอ้ ตอนที่พี่ฟ้ารู้ว่าตัวดื้ออยู่ที่ร้านกับไอ้โอ้…”


“…”


พี่ฟ้ารู้ว่ามันต้องทำอะไรสักอย่างกับตัวดื้อ


“…”


ตอนนั้นคิดแค่ว่าถ้าไอ้โอ้ทำอะไรตัวดื้อมันไม่ตายก็ต้องพิการ


“…”


แต่วันนั้นมีคนห้าม พี่ฟ้าถึงได้ยั้งไว้บ้าง


ขนาดยั้งไว้ พี่โอ้ยังฟันหักเลยครับ”       


แต่ตอนหอมหัวตัวดื้อ ไม่มีใครห้ามเลย มีแต่คนนี้ที่อ้อนขอให้หอมหัวพี่ฟ้าหอมไม่ยั้งเลยครับ


พี่ฟ้าอันนี้รักไม่ได้ถามครับ


หึ ๆ


เหตุการณ์วันนั้นทำให้พี่ฟ้ากล้าเข้าหารักใช่ไหมครับ ?”


พี่ฟ้ากล้าเข้าหาตัวดื้อนานแล้วครับ แต่มีเรื่องให้เราคลาดกันตลอดเหตุการณ์วันนั้นทำให้พี่ฟ้าเข้าหาตัวดื้อง่ายขึ้นเท่านั้นเอง


“…”


ต่อให้ไม่เกิดเหตุการณ์วันนั้นพี่ฟ้าก็จะพยายามเข้าไปอยู่ในชีวิตตัวดื้ออยู่ดี


คุณท้องฟ้าพยายามมาตลอดเลยใช่ไหมครับ ?”


ครับ…”


พี่ฟ้าคงผ่านอะไรมาเยอะมาก

                

                พี่ฟ้าไม่ตอบอะไร เจ้าตัวเอามือผมไปหอมอีกครั้งแล้ววางทาบที่ข้างแก้มตัวเอง ผมรับรู้ได้ว่าพี่ฟ้าก้าวข้ามผ่านทุกอย่างด้วยความยากลำบาก


ขอรักให้รางวัลคนเก่งหน่อยนะครับ…”

                

                ผมใช้ทั้งสองมือจับประคองใบหน้าพี่ฟ้าไว้ ก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากของพี่ฟ้า ไล่เลื่อนลงมาที่เปลือกตาทั้งสองข้าง ที่ปลายจมูกโด่ง จนมาถึงแก้มทั้งสองข้างและที่สุดท้าย


จุ๊บ


ริมฝีปากของพี่ฟ้า


คนเก่งของรัก


พี่ฟ้ายิ้มแล้วกอดผมไว้แน่น เจ้าตัวกดจมูกกับริมฝีปากลงบนไหล่ผมเหมือนเคย เสียงลมหายใจของพี่ฟ้าคลออยู่ที่ข้างหูผม เรากอดกันโดยไม่พูดอะไร ผมเคลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นมาลูบที่ท้ายทอยพี่ฟ้าเบา ๆ ก่อนจะสอดนิ้วมือเข้าไปในกลุ่มผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตแล้วกดจมูกลงบนศีรษะพี่ฟ้า มันเป็นสัมผัสอบอุ่นที่อยากมอบให้คนเก่งของผม


ที่รักของพี่ฟ้าพี่ฟ้าพูดด้วยเสียงแผ่วเบา


ครับรักอยู่ตรงนี้กับพี่ฟ้าแล้วนะครับ


“…”


ท่อนแขนหนาที่กระชับกอดให้แน่นขึ้นทำให้ผมพูดประโยคนี้ออกไปรักจะไม่ปล่อยมือพี่ฟ้า…”


เหมือนที่พี่ฟ้าไม่เคยปล่อยมือรัก


ผมผละกอดออกแล้วส่งยิ้มให้พี่ฟ้า เจ้าตัวยกนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากตัวเองเพื่ออ้อนขอจุ๊บอีก ผมหัวเราะก่อนเอ่ยไม่จุ๊บแล้วครับ


พี่ฟ้าให้โอกาสตัวดื้อตอบอีกรอบ…”


ไม่ จุ๊บ แล้ว ครับ


พี่ฟ้าให้โอกาสตัวดื้อแล้วนะครับ


ผมขมวดคิ้วใส่พี่ฟ้าที่ทำหน้าเจ้าเล่ห์ “…”


ไม่ยอมทำตามคำขอก็ต้องโดนจู่โจมแบบนี้ครับ

                

                พี่ฟ้าใช้มือเพียงข้างเดียวจับล็อกใบหน้าของผมไว้แล้วจู่โจมด้วยการจุ๊บปากรัว ๆ จนผมหลุดหัวเราะออกมา เจ้าตัวเปลี่ยนตำแหน่งไปจุ๊บที่คอของผมด้วย พอพี่ฟ้าจุ๊บผมจนหนำใจแล้วก็ปล่อยให้เป็นอิสระ


พี่ฟ้าชอบแกล้งรักอยู่เรื่อยเลย…”


พี่ฟ้าให้ที่รักเอาคืนดีไหมครับ ?”


“…”


พี่ฟ้าจะนั่งนิ่ง ๆ ไม่สู้เลยปล่อยให้ที่รักจุ๊บพี่ฟ้าได้เต็มที่เลยครับ


คนเจ้าเล่ห์รักไม่หลงกลพี่ฟ้าหรอกครับ


หึ ๆ


ผมหลุบตาลงต่ำเพราะสู้สายตาเจ้าเล่ห์ของพี่ฟ้าไม่ไหว “…”


ตัวดื้ออยากถามอะไรพี่ฟ้าอีกไหมครับ ?”


จริง ๆ รักมีคำถามเยอะเลยครับ แต่ตอนนี้ลืมไปหมดแล้ว


ทำไมตัวดื้อลืมครับ ?”


เพราะเมื่อกี้โดนพี่ฟ้าจู่โจมครับ…”


พี่ฟ้าหัวเราะแล้วหอมแก้มผมจนดังฟอด โอ๋ ๆ นะครับ


ถ้ารักนึกออกแล้วจะถามพี่ฟ้าอีกนะครับ


ได้ครับ…”


“…”


พี่ฟ้าขอถามตัวดื้อบ้างได้ไหมครับ ?”


ผมสบตากับพี่ฟ้าก่อนพยักหน้ารับได้ครับ

                

                ระหว่างมาคอนโดผมเล่าเรื่องที่ไปสารภาพกับพันลี้ให้พี่ฟ้าฟังบนรถแล้ว ทั้งอธิบายเหตุผลที่ต้องให้พันลี้ไปส่งที่สนามบินด้วย แถมเล่าให้ฟังอีกว่าผมร้องไห้ตอนเห็นรูปนั้น เจ้าตัวยังกอดปลอบผมตอนรถติดไฟแดงอยู่เลย


พี่ฟ้าอยากรู้เรื่องอะไรอีกนะ ?


พันลี้ได้บอกไหมครับว่ามันเห็นรูปนั้นตอนไหน ?”


ผมคิดว่าพี่ฟ้าจะถามคำถามที่ยากกว่านี้ซะอีก แต่พอคิดดูดี ๆ คำถามนี้ยากพอสมควรเลย เพราะถ้าผมตอบไม่ดีจะส่งผลถึงชีวิตพันลี้ พี่ฟ้าต้องสัญญากับรักก่อนครับ


“…”


พี่ฟ้าห้ามกลับไปตัดหัวพันลี้นะครับ


ครับ พี่ฟ้าสัญญา


พันลี้บอกว่าเห็นเมื่อวานซืนครับ เพราะพันลี้เข้าไปยืมเลนส์กล้องของพี่ฟ้าก็เลยเห็นรูป…”


ยืม ?...แสดงว่ามันแอบเข้าไปหลายรอบแล้ว


พี่ฟ้าสัญญาแล้วนะครับ


พี่ฟ้าเอาลิ้นดุนปากแสดงอาการไม่พอใจ แต่เจ้าตัวยังพยักหน้ารับ“…ครับ


พี่ฟ้าอยากรู้อะไรอีกไหมครับ ?”


ไม่แล้วครับ พี่ฟ้าแค่อยากรู้ว่าพันลี้แอบเข้าห้องบ่อยไหม ?”


รักว่าไม่บ่อยหรอกครับ


ครั้งนี้พันลี้รอดเพราะตัวดื้อเลยนะครับ


จริง ๆ พี่ฟ้าต้องขอบคุณพันลี้นะครับถ้าพันลี้ไม่พารักไปดูรูปนั้น รักคงไม่กล้าไปสารภาพรักกับพี่ฟ้าที่สนามบิน


รอเราเป็นแฟนกันก่อนนะครับพี่ฟ้าค่อยขอบคุณมัน


ผมหัวเราะก่อนเอ่ย รักคิดว่าพี่ฟ้าจะถามอย่างอื่นซะอีก…”


“…”


พี่ฟ้าไม่อยากรู้เหรอครับว่ารักชอบพี่ฟ้าตอนไหน ?”


เริ่มเปิดใจคงเป็นตอนที่ตัวดื้อมาถ่ายงานที่คอนโดพี่ฟ้า เริ่มชอบจริง ๆ คงเป็นตอนไปเที่ยวทะเลหลังจากนั้นตัวดื้อก็ตกหลุมรักพี่ฟ้าจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว


“…” ผมกะพริบตาปริบ ๆ เพราะพี่ฟ้าพูดถูกทั้งหมด


พี่ฟ้าพูดถูกไหมครับ ?”


ถะ ถูกครับ


ขอรางวัลให้คนเก่งด้วยครับ…” พี่ฟ้ายกนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากของตัวเอง


ถ้าไม่จุ๊บคนเก่งจะจู่โจมรักอีกไหมครับ ?”


พี่ฟ้าหัวเราะก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่จู่โจมแล้วครับ…”


ถ้าคนเก่งไม่แกล้งรักอีก…” ผมอมยิ้มแล้วโน้มหน้าไปจุ๊บปากพี่ฟ้า “…รักจะจุ๊บบ่อย ๆ เลย


พี่ฟ้ากัดริมฝีปากก่อนเอ่ย หมั่นเขี้ยว


พี่ฟ้ารู้ได้ยังไงครับ ?...ทั้งที่รักไม่เคยบอกใครเลย


ถ้าเขาเป็นคนที่เรารัก ไม่ว่าเขาจะรู้สึกยังไง เราจะรับรู้ได้ครับ


“…”


ถึงแม้จะรับรู้ได้แต่พี่ฟ้าไม่เคยคิดเข้าข้างตัวเองเลย พี่ฟ้าเผื่อใจตลอด


“…”


แต่เบบทำให้พี่ฟ้าเลิกเผื่อใจ


พี่เบบเหรอครับ ?”


ใช่ครับ เบบบอกพี่ฟ้าว่าตัวดื้อกำลังเดินมาหาพี่ฟ้าแล้ว


พี่เบบบอกพี่ฟ้าตอนไหนครับ ?”


ตอนที่เราไปเที่ยวทะเลกันครับ


ผมยิ้มพลางคิดขอบคุณพี่สาวในใจ เบื้องหลังความสุขของผมมักจะเป็นพี่เบบเสมอ ถ้าเราเป็นแฟนกันแล้วรักว่าเราต้องขอบคุณหลายคนเลยครับ


ครับไว้รอตัวดื้อจีบพี่ฟ้าติดก่อนเนอะ


ผมย่นจมูกใส่พี่ฟ้า ทุกครั้งที่ทำแบบนี้ เจ้าตัวจะชอบใช้มือบีบที่ปลายจมูกของผม ทว่าครั้งนี้พี่ฟ้าใช้ปากงับที่ปลายจมูกแทน หัวใจเลยกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง


โดนจู่โจมอีกแล้ว


“…”


พี่ฟ้ามีบางอย่างอยากให้ตัวดื้อครับ


ของฝากจากฮ่องกงเหรอครับ ?”


ไม่ใช่ครับพี่ฟ้าซื้อที่ไทย


พี่ฟ้าล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง เจ้าตัวกำมันไว้ก่อนจะเอามาวางบนมือผม สิ่งที่ผมเห็นคือกุญแจรถยี่ห้อมินิคูเปอร์ ผมกำลังจะเอ่ยถาม ทว่าเจ้าตัวจุ๊บปากผมแล้วชิงถามก่อน


ชอบไหมครับ ?”


ผมบอกพี่ดอมตลอดว่าถ้าเรียนจบแล้วจะทำงานเก็บเงินซื้อรถยี่ห้อนี้ รักรับไว้ไม่ได้หรอกครับ


ชอบไหมครับ ?” พี่ฟ้าถามย้ำอีกครั้ง


ชอบครับแต่รักรับไว้ไม่ได้จริง ๆ มันมากเกินไปครับพี่ฟ้า


ไม่มีอะไรมีค่าเท่าที่รัก…” พี่ฟ้าใช้มือลูบแก้มผมเบา ๆ “…แค่นี้ไม่มากไปหรอกครับ


พี่ฟ้า…”


ตัวดื้อพร้อมเมื่อไหร่ก็บอกพี่ฟ้านะครับเดี๋ยวพี่ฟ้าจะโอนรถให้เป็นชื่อตัวดื้อ


“…”


ตอนนี้ใช้ชื่อพี่ฟ้าอยู่ครับ


ไม่ต้องหรอกครับ พี่ฟ้าเก็บรถคันนี้ไว้เถอะครับ


พี่ฟ้าเก็บไว้ให้ตัวดื้อนานแล้วครับ…”


“…”


พี่ฟ้าซื้อรถคันนี้หลังกลับจากทะเลเพราะพี่ฟ้าตั้งใจจะสารภาพรักกับตัวดื้อหลังสอบเสร็จ


“…”


ถ้าสารภาพรักแล้วตัวดื้อยอมตกลงเป็นแฟนด้วย พี่ฟ้าจะให้รถคันนี้กับตัวดื้อ…”


“…”


แต่ถ้าโดนปฏิเสธพี่ฟ้าก็ยังเก็บรถคันนี้ไว้อยู่ดี เพราะเจ้าของรถคันนี้ต้องเป็นที่รักเท่านั้น


“…”


พี่ฟ้าอยากให้ที่รักได้ขับรถดี ๆ ได้ขับรถที่ชอบ…”


“…”


พี่ฟ้าโน้มตัวเข้ามากอดผมไว้ เจ้าตัวเอาหน้าซุกที่คอของผมก่อนจะพูดเสียงอู้อี้ คนดีอย่าปฏิเสธพี่ฟ้าเลย


ผมถอนหายใจเพราะรู้ว่าตัวเองจะใจอ่อนให้กับคนตัวโตที่แสนขี้อ้อนในไม่ช้า ผมไม่อยากรับไว้เพราะรู้ดีว่ารถคันนี้มีราคาสูงแค่ไหน แม่เคยสอนผมไว้ว่าอย่ารับของมีค่าจากใคร ถ้าเราไม่ได้ให้อะไรตอบแทนเขา


แต่เพราะรถคันนี้ไม่ได้ถูกตีค่าด้วยราคาเพียงอย่างเดียว มันมีคุณค่าทางจิตใจสำหรับพี่ฟ้า ผมเลยคิดหนักเพราะอยากตัดสินใจให้ดีที่สุด


การตัดสินใจของผมจะต้องไม่ทำให้ใครผิดหวัง


ทั้งแม่และพี่ฟ้า


ผมลูบศีรษะของพี่ฟ้าเบา ๆ ก่อนเอ่ย คุณท้องฟ้าเงยหน้ามองรักหน่อยครับ


“…” คุณหมื่นฟ้าคนดื้อกลายเป็นคุณหมื่นฟ้าเด็กดีไปแล้ว เจ้าตัวยอมเงยหน้าสบตากับผมอย่างว่าง่าย


รักจะรับรถคันนี้ไว้ครับ…” ผมมองพี่ฟ้าที่ยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยต่อ แต่รถคันนี้จะต้องเป็นชื่อของพี่ฟ้าเท่านั้น


“…”


ถ้ารักทำงานแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นชื่อรักครับ


พี่ฟ้ารอได้ครับ…”


รักจะผ่อนค่ารถให้พี่ฟ้าทุกเดือนนะครับแต่รักต้องทำงานก่อนนะครับ


พี่ฟ้าพยักหน้ารับ ผมรู้ว่าเจ้าตัวไม่ได้สนใจในสิ่งที่ผมพูดมากนัก เพราะมัวแต่ดีใจที่ไม่โดนปฏิเสธ คนตัวโตกอดผมไว้แน่นแล้วระดมหอมแก้มไม่หยุด


ทีหลังห้ามซื้ออะไรแพง ๆ ให้รักอีกนะครับ


“…” พี่ฟ้าไม่ตอบอะไร เจ้าตัวกดจมูกแช่ไว้ที่แก้มของผม


อย่ามึนครับ พี่ฟ้าเข้าใจที่รักพูดไหมครับ ?” ผมต้องดุคุณท้องฟ้าแบบจริงจังแล้ว


ครับผม…”


ครับผมอีกแล้ว


รักแพ้คำนี้จังเลย


T________T


#กี่หมื่นฟ้า


พี่ฟ้าให้รักขับกลับบ้านเลยเหรอครับ ?”


ครับพรุ่งนี้ตัวดื้อจะได้ขับไปเรียน

                

                ผมถอนหายใจขณะมองรถมินิคูเปอร์สีฟ้ารุ่นใหม่ล่าสุดที่แต่งครบครัน พี่ฟ้าต้องเสียเงินให้รถคันนี้เยอะแน่ ๆ มันเหมือนในนิตยสารรถของพี่ดอมเลย เจ้าตัวเดินวนรอบรถเพื่อเช็กความเรียบร้อยอีกรอบก่อนให้ผมขับกลับบ้าน


รักฝากจอดไว้ที่คอนโดพี่ฟ้าอีกสักอาทิตย์ได้ไหมครับ ?”


พรุ่งนี้ตัวดื้อขับรถไปอวดพันลี้เลยนะครับ…”


พี่ฟ้าไม่ฟังรักเลย T______T


เรียบร้อยแล้วครับ ตัวดื้อ


ครับ…”


เดี๋ยวพี่ฟ้าขับไปส่งนะครับ


แล้วพี่ฟ้าจะกลับยังไงครับ ?”


ดอมน่าจะยังอยู่ที่บ้านตัวดื้อเดี๋ยวพี่ฟ้าให้ดอมมาส่งที่คอนโดครับ


พี่ฟ้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว…”


แค่ขับรถไปส่งตัวดื้อไม่ทำให้พี่ฟ้าเหนื่อยมากหรอกครับ


“…”


มีใครบางคนนั่งรอตัวดื้ออยู่บนรถด้วยนะครับ


ใครเหรอครับ ?”


ขึ้นรถสิครับ…”

                

                ทันทีที่ขึ้นรถผมเห็นหมอนผ้าห่มที่เป็นเด็กชาลี บราวน์ นั่งอยู่ที่เบาะคนขับ ผมกำลังจะหยิบตัวการ์ตูนสุดโปรดมาไว้ในอ้อมกอด ทว่าคนตัวสูงที่เพิ่งขึ้นรถมาคว้ามันไปก่อน


พี่ฟ้า…”


รถกับเด็กชาลี ตัวดื้อเลือกอะไรครับ ?”


เด็กชาลี ราคาเท่าไหร่ครับ ?”


เจ็ดร้อยเก้าสิบครับ


รักเลือกเด็กชาลีครับ เพราะรักจ่ายคืนพี่ฟ้าได้เลย


หึ ๆ…”


รักขออุ้มเด็กชาลีหน่อยได้ไหมครับ ?” ผมพูดพร้อมยื่นมือทั้งสองข้างไปหาพี่ฟ้า แต่เจ้าตัวเอาเด็กชาลีไปซ้อนไว้ข้างหลังแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ


จุ๊บพี่ฟ้าก่อนครับ…”


จุ๊บอีกแล้ว…” ผมขมวดคิ้วใส่พี่ฟ้า ก่อนจะชะเง้อหน้ามองหาเด็กชาลีที่โดนคนตัวโตบังจนมิด ขอเห็นหน้าตัวประกันก่อนได้ไหมครับ ?”


พี่ฟ้าหัวเราะแล้วเอาเด็กชาลีวางบนคอนโซลรถ ตัวประกันปลอดภัยดีครับ


“…”


แต่ถ้าที่รักไม่ยอมจุ๊บพี่ฟ้าพี่ฟ้าจะเอาเด็กชาลีไปถ่วงน้ำ


พี่ฟ้าทำแบบนั้นไม่ได้นะครับ…”


พี่ฟ้ายกนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากตัวเองเหมือนเคย จุ๊บตรงนี้…” ก่อนจะชี้ที่ดวงตาทั้งสองข้างด้วย “…ตรงนี้ด้วยครับ


ผมมองตัวประกันที่นั่งยิ้มแฉ่งอยู่บนคอนโซลรถพลางคิดว่าไม่มีทางอื่นนอกจากยอมทำตามที่คนใจร้ายสั่ง ผมใช้สองมือจับประคองใบหน้าพี่ฟ้าไว้แล้วจุ๊บที่ริมฝีปากเจ้าตัว ก่อนจะจุ๊บที่เปลือกตาทั้งสองข้าง


รอดแล้วนะ เด็กชาลีพี่ฟ้าพูดพร้อมส่งมอบตัวประกันให้ผม


เด็กชาลี ชีวิตนายมีค่ามากเลยนะแลกมาด้วยจุ๊บของเราเลย


หึ ๆ

                

                พี่ฟ้าเคลื่อนรถออกจากคอนโดขณะผมรูดซิปเปิดเพื่อเอาผ้าห่มที่อยู่ข้างในตัวเด็กชาลีออกมาดู คงเพราะผมสนใจตุ๊กตาผ้าห่มมากจนเกินไป คนข้างกายถึงได้ขับรถด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง


พี่ฟ้าครับ…”


ครับ ?”


น้อยใจเหรอครับ ?”


พี่ฟ้าหัวเราะก่อนเอ่ย พี่ฟ้าไม่ได้น้อยใจครับ…”


แสดงว่ารักคิดไปเองรักกลัวพี่ฟ้าน้อยใจที่สนใจเด็กชาลีมากกว่า


หึ ๆ เด็กชาลีพูดไม่ได้ พี่ฟ้าไม่หึงหรอกครับ


ถ้าเด็กชาลีพูดได้ พี่ฟ้าคงไม่ให้เข้าใกล้รักหรอกครับ


ใช่ครับ…”

                

                เพราะในเวลานี้ถนนว่างโล่งจึงทำให้เรามาถึงบ้านในเวลาสี่ทุ่ม พี่ดอมออกมายืนรอที่หน้าบ้านเพราะพี่ฟ้าโทรบอกว่าจะขอกลับด้วย ผมลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของพี่ฟ้าขณะเจ้าตัวกำลังจอดรถ เป็นในตอนนี้ที่อยากบอกฝันดีคุณท้องฟ้าในแบบของผม


จุ๊บ


ผมจุ๊บแก้มพี่ฟ้า


คนโดนจุ๊บหลุดยิ้มออกมาแล้วหันหน้ามองผม สงสัยที่รักอยากโดนฟัดก่อนลงจากรถ


คืนนี้ฝันดีนะครับ พี่ฟ้า


พี่ฟ้าพยักหน้ารับแล้วโน้มหน้ามากระซิบที่ข้างหูผม ฝันถึงพี่ฟ้าด้วยนะครับ


คืนนี้ผมคงฝันดี


เพราะเราฝันถึงกัน


: )

 


TBC


Talk



คนทางนี้กลั้นยิ้มแทบแย่เลยย

ฝากคอมเมนต์และเล่น #กี่หมื่นฟ้า เป็นกำลังใจให้กันด้วยคับ !

กำลังใจของทุกคนสำคัญกับเรามาก ๆ เล้ย : )

รักเสมอ

พูดคุย อัปเดตนิยาย Twitter : @SP251566



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13.35K ครั้ง

1,407 ความคิดเห็น

  1. #20153 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:33
    ป๋ามากแม่ นิ้วเราหงิกแล้วทั้งมือทั้งเท้าเลยยย ทำไมคุณท้องฟ้ากะคุณท้องทะเลน่ารักแบบนี้
    #20153
    0
  2. #20125 aom_more (@aom_more) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 01:37
    หยุดยิ้มไม่ได้เลยแม่ แง
    #20125
    0
  3. #20084 Nobodylover (@Nobodylover) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 06:36
    โอ้ยยยยย อยากได้แบบพี่ฟ้าาาา
    #20084
    0
  4. #20076 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 22:56
    เค้าจูบกันแล้วเทอออออ เขิงงงงงงงงง
    #20076
    0
  5. #20067 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:33

    แหมมมมมมมมมมมมมม

    แอบหมั่นไส้พี่ฟ้าได้ป่ะ จัดเต็มเลยนะ

    สายเปย์อีกต่างหาก

    #20067
    0
  6. #19994 IsGarfield (@IsGarfield) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 22:49
    โอ๊ยยยยยยยยย อยากมีพี่ฟ้าเป็นของตัวเองงงงงงงง
    #19994
    0
  7. #19974 ppimvip (@pimvipp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 10:00
    ในที่สุดดดดดดดดดด
    #19974
    0
  8. #19955 AnitraSiritum (@AnitraSiritum) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 00:53
    น่ารัก อบอุ่น ละมุนมาก อยากมีพี่ฟ้าเป็นของตัวเองบ้าง
    #19955
    0
  9. #19938 nuneoyjung (@nuneoyjung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 11:01
    กรี้ดดดดดดด หวานมากกก อบอุ่นมากก พี่ฟ้าป๋าสุดดด อิจฉาที่รักก
    #19938
    0
  10. #19901 kai_Hathaipat (@kai_Hathaipat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 08:51

    ยิ้มทั้งน้ำตาเรยอ่าาอ่านเรื่องนี้แล้วโคตรมีความสุขเรยย
    #19901
    0
  11. #19865 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:23

    จะหวานอะไรขนาดนี้นะ
    #19865
    0
  12. #19862 Mystories14 (@Mystories14) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 03:46
    คุณท้องทะเลหันมองคุณท้องฟ้าแล้วนะ เส้นขอบฟ้าจรดกับท้องทะเลแล้วจริงๆ น่ารักมากๆ ดีไปหมดเลย
    #19862
    0
  13. #19849 Suthikamon (@Suthikamon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:08
    น้ำตาแตกไปดิกู
    #19849
    0
  14. #19839 PBwwct (@PBwwct) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 09:59

    คนโสดอย่าฉันควรอยู่ตรงไหน~~~บ้าที่สุดเลย
    #19839
    0
  15. #19836 Tealeaf (@tealeaf) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 03:42
    เขินตัวแตก เขินทุกช็อตทุกตอนเลยค่ะ แง
    #19836
    0
  16. #19833 Supakit_Chacha (@Supakit_Chacha) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:44
    ทิ้งพันลี้ไว้สนามบินคนเดียวป่ะ 555
    #19833
    0
  17. #19774 annylycan (@annylycan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:40

    อ่านไปยิ้มไปจนจะละลายหมดแระเนี่ยย....งื้ออออออออ จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆ
    #19774
    0
  18. #19755 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:45
    อื้อหือออ สายเปย์มาก หวานมากกก
    #19755
    0
  19. #19741 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 18:07
    หวานจนคนอ่านจะเปนลมแล้วค่ะ ><
    #19741
    0
  20. #19730 CarpeDiemYok (@oyoko_yok) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:27
    น่ารักกก ให้โลกเป็นสีชมปูวววว
    #19730
    0
  21. #19703 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 02:52
    บ้าไปแร้วๆๆ เขินมากกก หุบยิ้มไม่ได้เลย ชอบพี่ฟ้ามาก นิสัยรวยด้วย ฮื่อออ น้องรักก็น่ารักทิสุด จีบพี่ฟ้าสู้ๆนะคะะะ
    #19703
    0
  22. #19672 apigcup (@apigcup) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:30
    แก้มน้องจิแตกแล้วจ้าาาาาา เขินแค่ไหนนนนนน
    #19672
    0
  23. #19663 Pani2016 (@Pani2016) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 09:58

    อ่านไป ยื้มไปแล้วช้านนน
    #19663
    0
  24. #19649 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    ขอระเบิดตัวเอง จุ๊บเก่ง
    #19649
    0
  25. #19645 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:23

    กรี๊ดดดๆๆๆๆๆ น่ารักว้อยยยยยย
    #19645
    0