[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,857,515 Views

  • 20,158 Comments

  • 50,493 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    36,682

    Overall
    1,857,515

ตอนที่ 20 : 17 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6605 ครั้ง
    10 มี.ค. 62



บทที่ 17


M.FAH : พี่ฟ้าเรียนเสร็จแล้วนะครับ


ที่รัก : รักก็สอบเสร็จแล้วครับ ตอนนี้ทำบูธอยู่ที่ลานหน้าคณะเราครับ


M.FAH : ตัวดื้อกินข้าวหรือยังครับ ?


ที่รัก : ยังเลยครับ รักอยากทำงานให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไปกิน


ที่รัก : พี่ฟ้าไปกินข้าวกับเพื่อนก็ได้นะครับ รักน่าจะเสร็จช้ามาก ๆ เลย กลัวพี่ฟ้าจะหิวก่อน


M.FAH : เพื่อนออกไปกินข้าวข้างนอกหมดแล้วครับ


M.FAH : ตัวดื้อกินเหมือนเดิมใช่ไหมครับ ?


M.FAH : พี่ฟ้าจะซื้อเข้าไปให้ครับ


ที่รัก : ไม่เป็นไรครับพี่ฟ้า พี่ฟ้ากลับไปนอนพักเถอะครับ รักฝากเพื่อนซื้อแล้วครับ

                

               หมื่นฟ้ารู้ว่าเจ้าตัวเป็นห่วงและอยากให้เขาได้พักผ่อนหลังจากที่อดนอนมาหลายคืน แต่เขาอยากเจอคุณท้องทะเลมากจนต้องทำแบบนี้อีกแล้ว


เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดอัดข้อความเสียงส่งไปอ้อนอีกฝ่าย พี่ฟ้าขอไปชาร์จพลังกับคุณท้องทะเลได้ไหมครับ ?”

                

สาเหตุที่ต้องอัดเสียงส่งไปเพราะเจ้าตัวจะใจอ่อนทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเขา และไม่ถึงนาทีอีกฝ่ายก็ส่งข้อความเสียงตอบกลับมา


เขาได้ยินเสียงหัวเราะของคุณท้องทะเล


นั่นทำให้รู้ว่าคุณท้องทะเลใจอ่อนแล้ว


จากที่ฟังเสียงแล้วคุณท้องฟ้าน่าจะเหนื่อยมากเลยครับงั้นมาชาร์จพลังกับรักก่อนก็ได้ครับ

                

               หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะตรงไปที่โรงอาหารเพื่อซื้อข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวไปฝากคุณเขา ภายในโรงอาหารเต็มไปด้วยนักศึกษาหลายชั้นปีเพราะเป็นช่วงพักกลางวันพอดี ระหว่างเดินไปที่ร้านอาหารตามสั่งเจ้าโปรดของตัวดื้อก็มีรุ่นน้องในสาขาหลายคนที่จ้องมองเขา ถ้าเขาหันไปสบตารุ่นน้องที่กำลังมองอยู่จะรีบยกมือไหว้ทันที อย่างเช่นรุ่นน้องปีสองในสาขาสองคนที่ยืนอยู่หน้าร้านอาหารตามสั่ง


สวัสดีครับพี่ฟ้า…”


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป “…”


มากินข้าวเหรอครับ ?”


เปล่ามาซื้อข้าวให้ที่รัก


ที่รัก หัวหน้าฝ่ายอาร์ตใช่ไหมครับ ?”


ใช่พวกคุณอยู่ฝ่ายอาร์ตเหรอ ?”


ครับ พวกผมมาซื้อข้าวให้เพื่อน ๆ ที่กำลังทำงานอยู่ครับ


หมื่นฟ้ามองแผ่นกระดาษที่อยู่ในมือรุ่นน้อง ก่อนเอ่ยถาม นั่นรายการอาหารที่เพื่อนสั่งมาใช่ไหม ?”


ครับ


ในนั้นมีข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวไหม ?”


เดี๋ยวผมดูให้นะครับรุ่นน้องสองคนช่วยกันดูแล้วพยักหน้ารับ มีครับ ๆ ข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวของรักครับ


คุณไม่ต้องสั่งให้เขานะ…”


“…”


เดี๋ยวผมสั่งให้ที่รักเอง


คะ ครับ

               

               หมื่นฟ้าละสายตาจากรุ่นน้องแล้วมองคุณป้าเจ้าของร้านอาหารตามสั่งที่ยืนทำอาหารอยู่ คุณป้าหันมาส่งยิ้มให้เขาอย่างสนิมสนมแล้วบอกว่าเหลือไม่กี่คิวแล้ว


สองหนุ่มเอาอะไรจ๊ะ ?”


ตามในใบนี้เลยครับป้าแต่ตัดข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวออกกล่องเดียว


โหยี่สิบห้ากล่องเลยเหรอ ? ต้องรอนานหน่อยนะลูก


ครับ ป้า…”


แล้วสุดหล่อเอาอะไรจ๊ะ ?”


ข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวครับ


ไข่เจียวไม่เยิ้มเหมือนเดิมนะ


หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วพยักหน้ารับ ครับ


หายไปนานเลย แต่กลับมาก็ยังกินเมนูเดิม


“…”


แล้วหายไปไหนมาตั้งนานจ๊ะ ...เรียนหนักเหรอ ?”


ครับ


วันนี้เอาใส่กล่องหรือกินที่นี่จ๊ะ ?”


ใส่กล่องครับขอซอสมะเขือเทศกับช้อนด้วยนะครับ


ได้จ้า…” คุณป้าตอบแล้วหันไปหารุ่นน้องสองคนที่ยืนอยู่ ของพี่เขาแค่กล่องเดียว ให้พี่เขาก่อนได้ไหมลูก ?”


ผมกำลังจะบอกป้าเลยให้พี่ฟ้าไปก่อนเลยครับ


หมื่นฟ้าหันไปมองรุ่นน้องสองคนที่ส่งยิ้มมาให้ก่อนเอ่ย ขอบใจนะ


ไม่เป็นไรครับพี่ฟ้า


เดี๋ยวผมจ่ายค่าข้าวทั้งหมดให้เอง


ไม่เป็นไรครับพี่ฟ้า…”


หมื่นฟ้ารู้ดีว่ารุ่นน้องเกรงใจถึงได้ตอบแบบนี้ คุณป้าครับข้าวอีกยี่สิบห้ากล่องของน้อง ๆ เดี๋ยวเก็บเงินที่ผมนะครับ


ได้จ้า…”


ขอบคุณนะครับพี่ฟ้า


หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ เขายืนรอข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวพลางคิดถึงความทรงจำในอดีต แต่ก่อนเขาจะแวะมากินเมนูโปรดของคุณเขาที่ร้านนี้ประจำ หากอาทิตย์ไหนคิดถึงคุณเขามาก ๆ ก็จะกินเมนูนี้บ่อยหน่อย ทว่าช่วงหลัง ๆ ที่ไม่ได้มากินที่นี่เพราะติดเรียนกับดูแลร้าน


เขายังกินข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวเหมือนเดิม


เพียงแค่เปลี่ยนร้านแต่ไม่ได้เปลี่ยนเมนู


ได้แล้วจ้า…”


ขอบคุณครับค่าข้าวทั้งหมดเท่าไหร่ครับ?”


ตามนี้เลยจ้ะ…” คุณป้าพูดแล้วยื่นใบเสร็จที่เขียนด้วยลายมือให้เขา


หมื่นฟ้าล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาเพื่อจ่ายเงินให้คุณป้า เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเขาก็หิ้วถุงพลาสติกที่มีกล่องข้าวออกมาจากโรงอาหาร


ทันทีที่มาถึงลานกว้างหน้าคณะก็เห็นรุ่นน้องปีสองหลายคนกำลังประกอบฉากและทำบูธสำหรับวันงานโอเพนเฮาส์อยู่ เขากวาดสายตามองหาคุณท้องทะเลที่ไม่รู้อยู่ตรงส่วนไหนของพื้นที่กว้าง


มะ มึง พี่ฟ้ามาทำไมวะ ?”


ได้เวลาพี่ปีสามมาตรวจงานแล้วเหรอ ?”


ฉิบหายแล้ว งานยังไม่คืบหน้าเลย…”


กูบอกให้รีบ ๆ ทำ มึงก็มัวแต่คุยไลน์กับสาว

                

หมื่นฟ้ายืนฟังบนสนทนาของรุ่นน้องที่อยู่บริเวณนั้นชั่วครู่ ก่อนจะหันไปมองรุ่นน้องสามคนที่หยุดทาสีฉากแล้วส่งยิ้มเจื่อน ๆ ให้เขา


คือพวกผมกำลัง…”


ผมไม่ได้มาตรวจงาน


“…”


ผมมาหาที่รักพวกคุณเห็นเขาไหม ?”


อ๋อ พี่ฟ้ามาหาหัวหน้าฝ่ายอาร์ตนี่เองรักอยู่ข้างในสุดเลยครับ ตรงโต๊ะหินอ่อน


“…” หมื่นฟ้าพยักหน้ารับก่อนเอ่ย แต่พวกคุณต้องเร่งมือหน่อยนะ เพราะเดี๋ยวพี่ปีสามจะแวะมาตรวจงานตอนเย็น


คะ ครับพี่ฟ้า

                

               เมื่อเขามองไปยังบริเวณโต๊ะหินอ่อนก็เห็นรุ่นน้องปีสองหลายคนนั่งจับกลุ่มกันอยู่  หนึ่งในนั้นมีคุณท้องทะเลที่กำลังยิ้มสดใส หมื่นฟ้าไม่รอช้ารีบสาวเท้าเดินไปตรงนั้นทันที

                

               ระหว่างทางมีรุ่นน้องหลายคนมองเขาด้วยสายตาเป็นกังวล ทุกคนคงคิดว่าเขามาตรวจงานอย่างที่รุ่นน้องสามคนนั้นเข้าใจ หน้าที่ตรวจความเรียบร้อยของงานโอเพนเฮาส์ไม่ใช่เขา รุ่นพี่ที่ต้องคอยเช็กความเรียบร้อยคือบอลกับดอม อาจารย์ฝากให้สองคนนั้นช่วยดูแลและให้คำแนะนำกับน้อง ๆ เพราะมันสองคนเคยเป็นหัวหน้าฝ่ายต่าง ๆ ตอนจัดงานโอเพนเฮาส์ตอนปีสอง แล้วผลงานออกมาดีจนอาจารย์ประทับใจ


มึง ! พี่ฟ้ามา…”


ให้หัวหน้าฝ่ายไปเคลียร์ดิบอกว่างานใกล้เสร็จแล้ว


เออ ๆ กูว่าแบบนั้นดีกว่า


เราก็เฉย ๆ ไว้ เดี๋ยวหัวหน้าฝ่ายก็คุยเองอะ…”

                

               การมาปรากฏตัวของเขาทำให้รุ่นน้องหลายคนเป็นกังวลไม่น้อย หมื่นฟ้าหยุดยืนบริเวณโต๊ะหินอ่อนที่คนตัวเล็กนั่งอยู่ เพราะคุณเขานั่งหันหลังจึงไม่รู้ว่าเขามาถึงแล้ว ทว่ารุ่นน้องคนอื่นเบิกตาโตด้วยความตกใจแล้วสะกิดคนตัวเล็กที่นั่งหัวเราะอยู่


ระ รัก พี่ฟ้ามาทำไมวันนี้พี่ปีสามมาตรวจงานเร็วจังแก ?”


พี่ฟ้ามาแล้วเหรอ ?” คนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาแล้วยิ้มกว้างจนตาหยี คุณท้องฟ้า ~”


ครับ…”

                

               หมื่นฟ้านั่งลงบนโต๊ะหินอ่อนที่อยู่ข้างหลังคนตัวเล็ก คุณเขาที่นั่งอยู่บนพื้นเขยิบมาใกล้ ๆ แล้วเอาหลังอิงที่ขาของเขาไว้ เจ้าตัวบ่นเมื่อยหลังมาก ๆ เพราะนั่งทำป้ายนานหลายชั่วโมงแล้ว รุ่นน้องที่อยู่ในกลุ่มดูเป็นกังวลน้อยลงพอรู้ว่าเขาไม่ได้มาตรวจงาน แต่แค่มาหาที่รัก


เมื่อยหลังมากเลยครับพี่ฟ้า…”


ให้พี่ฟ้าช่วยอะไรไหมครับ ?”


ไม่เป็นไรครับรักแค่บ่นไปอย่างนั้นแหละ…” คนตัวเล็กหันมาหาแล้วอมยิ้ม จริง ๆ ไม่ได้อยากบ่นหรอกครับ แค่อยากอ้อนคุณท้องฟ้า


หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วโน้มใบหน้าลงไปกระซิบที่ข้างหูของคนตัวเล็ก อ้อนแบบนี้จะให้พี่ฟ้าหอมหัวเหรอครับ ?”


ไม่ใช่สักหน่อยรักอยากให้คุณท้องฟ้านวดให้ต่างหาก

                

เขามองแก้มของคุณท้องทะเลที่มีสีเปื้อนอยู่เล็กน้อย มือหนาเอื้อมไปลูบเบา ๆ ที่บริเวณนั้นเพื่อลบออก ทว่าคราบสีฟ้าไม่ยอมจางหายไป


หน้ารักเลอะสีเหรอครับ ?”


ครับใครแกล้งครับ ?”


พันลี้ครับ ตอนเอาพู่กันมาป้ายที่แก้ม พันลี้บอกว่าไม่มีสีโกหกกันนี่


เดี๋ยวพี่ฟ้าจัดการให้นะครับ


ไม่ต้องหรอกครับ รักจัดการพันลี้ได้เดี๋ยวจะเอาคืนให้ร้องไห้เลย


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอพลางลูบหัวทุย หึ ๆ

                

               คนตัวเล็กยิ้มกว้างจนตาหยีแล้วเอื้อมมือไปหยิบแผ่นกระดาษขนาดใหญ่มาทาสีต่อ หมื่นฟ้ารู้ว่ารุ่นน้องหลายคนกำลังจ้องมองเราสองคนอยู่  คงเห็นถึงความสัมพันธ์ที่ดูเกินกว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง เพียงแต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถาม


ตัวดื้อ กินข้าวไหมครับ ?”


มือรักเลอะอยู่ครับเดี๋ยวทาสีเสร็จแล้วค่อยกินก็ได้ครับ


“…ให้พี่ฟ้าป้อนไหมครับ ?”


ที่รักหันมาสบตาเขาชั่วครู่ก่อนจะยิ้มออกมาแล้วพยักหน้าหงึกหงัก ถ้าไม่รบกวนพี่ฟ้าเกินไปช่วยป้อนข้าวรักหน่อยนะครับ


หมื่นฟ้าอมยิ้ม เขาหยิบกล่องข้าวมาวางไว้บนตักแล้วเปิดกล่องเพื่อเทซอสมะเขือเทศใส่ไข่เจียว คุณท้องทะเลนั่งอ้าปากกว้างรอข้าวคำแรกจากเขาอยู่ หมื่นฟ้าเห็นแบบนั้นจึงรีบป้อนข้าวใส่ปากคนตัวเล็ก


อร่อยไหมครับ ?”


อร่อยค้าบ…”


แล้วพันลี้ไปไหนครับ ?”


พันลี้กับไทป์ไปซื้อสีเพิ่มครับ ส่วนจอยป่วย รักเลยให้กลับไปนอนพัก


คุณท้องทะเลใจดีตลอดเลยนะครับ…” คุณเขาเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ตอนรับน้องถ้ามีเพื่อนป่วย เจ้าตัวจะคอยช่วยเหลือและพาไปนอนพักที่ห้องพยาบาล


เพื่อนป่วยจริง ๆ ไม่ได้แกล้งนี่ครับรักก็ต้องเข้าใจเพื่อนซี่ ~”

                

              หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วป้อนข้าวคุณเขาอีกคำ คนตัวเล็กที่นั่งเคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ ยังไม่ได้พักเลยสักนิดเพราะมีเพื่อนเดินมาถามงานตลอด หากงานชิ้นไหนเจ้าตัวไม่ค่อยมั่นใจก็จะขอคำแนะนำจากเขา


โอเคเราว่าเอาตามที่พี่ฟ้าแนะนำดีกว่า


ได้ ๆ งั้นเปลี่ยนเป็นสีเหลืองเนอะ


ครับ…”

                

               เขามองคนตัวเล็กที่คุยงานกับเพื่อนในสาขา ที่รักเข้ากับทุกคนได้เป็นอย่างดี เขาจึงไม่แปลกใจที่เพื่อนในชั้นปีเลือกให้เจ้าตัวเป็นหัวหน้าฝ่าย เพราะความอ่อนโยนของคุณเขาจะช่วยให้ทุกคนทำงานได้อย่างสบายใจและไม่เกิดความอึดอัด ที่รักทำให้เขารู้ว่า


คนที่เป็นผู้นำไม่จำเป็นต้องเก่งที่สุด


แค่เป็นคนที่พร้อมรับฟังและเข้าใจคนอื่นก็พอ


ทุกคนข้าวมาแล้วววว .....

                

               หมื่นฟ้าละสายตาจากคนตัวเล็กเมื่อได้ยินเสียงนั้น เป็นรุ่นน้องสองคนที่เจอหน้าร้านอาหารตามสั่งกำลังเดินแจกกล่องข้าวให้เพื่อนที่กำลังทำงานอยู่


ทุกคนเดี๋ยวเราเอาค่าข้าวคืนให้นะ


อ้าว ทำไมล่ะ ?”


เพราะพี่ฟ้าออกค่าข้าวให้พวกเราหมดเลย


คนตัวเล็กหันมามองเขาก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ คุณท้องฟ้าใจดีจังเลยครับ


“…”


ขอบคุณครับพี่ฟ้า / ขอบคุณค่ะพี่ฟ้า


หมื่นฟ้าเพียงแค่พยักหน้ารับเหมือนเคยแล้วหันกลับมาให้ความสนใจกับคนตรงหน้าต่อ ตัวดื้ออ้าปากหน่อยครับ


รักขอยิ้มอีกหน่อยนะครับ


“…”


ขอบคุณนะครับพี่ฟ้าขอบคุณที่ใส่ใจคนอื่นมากขึ้น…”คุณเขาเอื้อมมือมาแตะที่มือของเขาเบา ๆ รักภูมิใจในตัวพี่ฟ้ามาก ๆ เลยนะครับ


เพราะมีตัวดื้อคอยให้กำลังใจ พี่ฟ้าถึงเปลี่ยนตัวเองได้ขอบคุณเหมือนกันนะครับ


รักจะคอยเป็นกำลังใจให้พี่ฟ้าไปเรื่อย ๆ เลยครับ…”

                

               ในตอนนี้หมื่นฟ้านึกถึงสองประโยคที่เคยได้ยิน ซึ่งเขาจำไม่ได้ครบสมบูรณ์ทั้งประโยค แต่พอจะจำได้คร่าว ๆ ว่า ความรักที่ดีจะพาเราไปในทางที่ดีและ คนรักที่ดีทำให้เราอยากเป็นคนที่ดีขึ้น

                

               เขาคิดว่าสองประโยคนี้เป็นความจริง เพราะตั้งแต่ตกหลุมรักจนถึงวันนี้ เขาไม่อยากกลับไปเหยียบโลกใบเดิมของตัวเองอีกเลย หมื่นฟ้ารู้ดีว่าถ้าเขากลับไปเป็นคนที่รักตัวเองจนไม่สนใจคนรอบข้างอีก


เขาจะเสียที่รักไป


และเพื่อรักษาคุณเขาไว้


เขาจะต้องเป็นคนที่ดีกว่าเดิม


พี่ฟ้ามาทำอะไร?”


“…” หมื่นฟ้าละสายตาจากคนตรงหน้าหันมองน้องชายที่นั่งลงบนโต๊ะหินอ่อนข้างตัวเอง แล้วมึงมานั่งข้างกูทำไม ?”


เพิ่งกลับมาจากร้านสี เหนื่อยโคตร ๆ ขอนั่งพักหน่อยดิ


พื้นว่าง…”


แล้วทำไมลี้นั่งข้างพี่ฟ้าไม่ได้


เพราะกูรำคาญ


ไม่รำคาญไอ้แก้มย้อยอยู่คนเดียวแหละ…” พันลี้ว่าพลางย้ายลงไปนั่งที่พื้นข้าง ๆ คุณเขา


เงินพอไหมลี้ ถ้าไม่พอกูจะได้ไปเบิกกับฝ่ายบัญชีให้…”


ขาดห้าสิบบาท แต่ไม่ต้องไปเบิกให้ยุ่งยากหรอก กูออกให้แล้ว


ห้ามตามเก็บกับกูทีหลังนะ


เออ…” พันลี้ตอบก่อนจะหยิกแก้มคนตัวเล็กหนึ่งที แต่ขอคิดดอกเป็นหยิกแก้มมึงได้ปะวะ ?”


ไม่ได้ !”


ทำไม ?”


เพราะกูเจ็บ…”


หมื่นฟ้าหลุดหัวเราะพอได้ยินคนตัวเล็กตอบเพื่อนเสียงอ่อย พันลี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วหันมามองเขา


นี่อย่าบอกนะว่ามาป้อนข้าวไอ้แก้มย้อย…”


เออ


ลี้ก็นึกว่ามาตรวจงาน


ไม่ใช่ ~” คุณเขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ พันลี้เหมือนอยากแกล้งให้อีกฝ่ายหมั่นเขี้ยว พี่ฟ้ามาป้อนข้าวคนนี้ต่างหาก…” พอพูดจบคุณเขาก็ยกนิ้วชี้เข้าหาตัวเอง


อย่าทำแบบนั้นครับตัวดื้อเดี๋ยวพันลี้อดไม่ได้ก็หยิกแก้มแรง ๆ อีก


คราวนี้รู้แล้วใช่ไหมพี่ฟ้าว่าทำไมมันถึงโดนหยิกแก้มบ่อย ๆก็มันชอบทำหน้าแบบนี้ไง


หมั่นเขี้ยวล่ะซี่ ~”


เออ น่ารักให้น้อย ๆ หน่อย

                

               ระหว่างที่ป้อนข้าวคำต่อไปให้คุณเขาหมื่นฟ้าก็เหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือตัวเองเพื่อดูเวลา ช่วงบ่ายเขามีพรีเซนต์งานสำคัญจึงต้องเผื่อเวลาก่อนออกจากที่นี่สักหน่อย


ตัวดื้อครับเดี๋ยวอีกสักพักพี่ฟ้าต้องไปแล้วนะครับ


รักลืมไปเลย พี่ฟ้ามีพรีงานตอนบ่ายใช่ไหมครับ ?”


ครับ…”


“’งั้นพี่ฟ้าไปเลยครับ วางกล่องข้าวไว้ได้เลย เดี๋ยวรักทำงานเสร็จจะลุกไปกินเอง


อีกไม่กี่คำก็หมดแล้วครับ พี่ฟ้ายังพอมีเวลา…”


อ้าว ฝ่ายอาร์ตมีพี่ปีสามมาตรวจงานแล้วเหรอวะ ?”

                

               หมื่นฟ้าละสายตาจากคนตรงหน้าเพื่อมองเจ้าของเสียงที่คุ้นเคย ไอ้บอลยืนกอดอกยิ้มกรุ้มกริ่มขณะมองเขากับตัวดื้อ ส่วนดอมแค่หัวเราะแล้วเดินไปตรวจงาน


กูไม่ได้มาตรวจงาน…”


แล้วมาทำอะไร ?...กูก็แอบดีใจคิดว่าเพื่อนจะมาช่วยแบ่งเบาภาระ


กูมาป้อนข้าวที่รัก


สัด ตอบซะกูไปไม่เป็น…” ไอ้บอลยิ้มแล้วเดินมาดูงานที่กลุ่มที่รัก เด็ก ๆ เหลือที่ต้องทำอีกเยอะไหม ?”


ส่วนที่เหลือเยอะที่สุดน่าจะเป็นฉากครับ แต่รักว่าเย็นนี้ก็น่าจะเสร็จแล้วครับ


งานจัดวันพรุ่งนี้แล้วนะแก้มย้อย จะทันไหมเนี่ย ?”


ทันครับพี่บอล วันนี้รักจะเอางานส่วนที่เหลือกลับไปทำที่บ้านด้วย แล้วพรุ่งนี้จะมาเตรียมงานแต่เช้าเลย


โอเค เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่เข้าไปช่วยดูอีกรอบ


ค้าบ…”


แล้วมึงจะไปห้องพรีเซนต์กี่โมงไอ้ฟ้า ?”


ขอเวลาอีกสิบนาที เดี๋ยวกูไป…”


กูให้ไอ้ทิมเอางานไปรอไว้ที่ห้องแล้ว มึงออกช้ากว่านั้นก็ได้


ไม่เป็นไร กูว่าจะไปเช็กงานอีกรอบก่อนพรี…”


โอเค


หมื่นฟ้าหลุบตามองคนตัวเล็กที่สะกิดขาเขาเบา ๆ เจ้าตัวยิ้มแล้วแย่งกล่องข้าวไปจากมือเขา “…”


พี่ฟ้ารีบไปเช็กงานเถอะครับ รักรู้ว่าพี่ฟ้ากำลังห่วงเรื่องงานอยู่…”


“…” นับวันคุณเขายิ่งรู้ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ หมื่นฟ้าเอื้อมมือไปลูบหัวทุยก่อนเอ่ย งั้นเจอกันตอนเย็นนะครับ


สู้ ๆ นะครับคนเก่งของรัก


หึ ๆ เขาละมือออกจากเรือนผมสีดำนิลแล้วลูบที่แก้มใสแผ่วเบา พี่ฟ้าจะสู้นะครับ

               

               หมื่นฟ้าส่งยิ้มให้คนตัวเล็กก่อนทอดสายตามองไปยังต้นหูกวางที่อยู่ไกลออกไป เขายังจำความรู้สึกตอนเฝ้ามองที่รักอยู่ห่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ตอนนั้นเขาทำได้แค่นั่งสูบบุหรี่อยู่บนโต๊ะไม้แล้วดูเจ้าตัวทำกิจกรรมรับน้อง หากอยากพูดหรือบ่นอะไรก็มีเพียงแค่ต้นหูกวางเท่านั้นที่รับฟัง

                

               ทว่าทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้หมื่นฟ้าได้อยู่ในบริเวณที่เคยเป็นที่รับน้อง เขานั่งอยู่บนโต๊ะหินอ่อนและได้เห็นรอยยิ้มสดใสใกล้ ๆ มือที่เคยคีบบุหรี่เปลี่ยนไปจับช้อนป้อนข้าวคุณเขาแทน และต้นหูกวางไม่จำเป็นต้องรับฟังเขาอีกต่อไป


เพราะที่รักเริ่มได้ยินเสียงหัวใจของเขาแล้ว


#กี่หมื่นฟ้า


เสร็จแล้วโว้ยยย…”


เย้ !!”


ฮือออเสร็จสักที


ที่รักยิ้มขณะมองเพื่อนโห่ร้องด้วยความดีใจ งานชิ้นนี้มีความสำคัญกับทุกคน เพราะเป็นงานกลุ่มเพียงชิ้นเดียวที่อาจารย์สั่งในรายวิชานี้ พวกเราจึงตั้งใจและทุ่มเทกันมาก ทุกคนช่วยกันทำงานจนถึงเย็นเกือบทั้งอาทิตย์เพื่อเร่งให้เสร็จทันวันงาน แม้ว่าหลายคนมีตารางเรียนที่แตกต่างกัน ทว่ายังแบ่งเวลามาช่วยกันตลอด


ทุกคนเราขอบคุณมากเลยนะ ขอบคุณที่สละเวลามาช่วยกันทำงานชิ้นนี้ ถ้าเราทำผิดพลาดตรงไหน เราขอโทษนะทุกคน…”


มึงทำหน้าที่หัวหน้าฝ่ายได้ดีมากแล้วไอ้แก้มย้อย


เป็นหัวหน้าที่เจริญหูเจริญตามากอะอยากนั่งมองรักยิ้มไปเรื่อย ๆ เลย


ไอ้อินทร์ มึงเต๊าะเพื่อนกูเหรอ ?” ไทป์เอ่ยถามเพื่อนในสาขา


ไม่ได้เต๊าะ กูพูดความจริง

                

               อินทร์เป็นเพื่อนในสาขา เจ้าตัวมักจะทักเขาทุกครั้งที่เจอกัน และชอบมานั่งข้าง ๆ ในคลาสเรียน แต่ด้วยความที่เขารู้จักเพื่อนในสาขาค่อนข้างเยอะ และมีคนเข้าหาตลอดจึงไม่คิดอะไรมาก จนกระทั่งเมื่อวานซืนไทป์มาบอกว่าอินทร์ขอไลน์เขา


ที่รักถึงได้รู้ว่าอินทร์แอบชอบเขา


ผมก็ควรพูดความจริงว่างานคุณไม่เรียบร้อย…”

                

               ทุกคนหันมองตามเสียงทุ้มต่ำที่ดังมาจากด้านหลัง หมื่นฟ้ากับเพื่อนในกลุ่มเดินเข้ามาในลานกว้างแล้วแยกกันไปตรวจงาน ที่รักนิ่งเงียบเมื่อเห็นคนตัวสูงยืนดูฉากหลังด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์


อีเหี้ยจะรอดไหมวะ ?”


ไม่รอดก็ขอให้รู้ว่าไอ้อินทร์เป็นคนทำ…”


ไอ้เชี้ยอินทร์ไม่เห็นพี่ฟ้ามาเฝ้าที่รักเมื่อกลางวันเหรอวะ ?…เสือกไปยุ่งกับคนของเขาอีก


ร้อยวันพันปีพี่ฟ้าไม่เคยมายุ่งกับรุ่นน้องเลยมึงเอ๊ยยย องค์พ่อลงแล้ว

                

               เสียงซุบซิบของเพื่อนในสาขาเล็ดลอดให้พันลี้ได้ยินเป็นระยะ เขาถอนหายใจพลางคิดเห็นด้วยกับคนอื่น ๆ       ไอ้อินทร์อยากจะลองของจริง ๆ นั่นแหละ


งานชิ้นนี้คุณสามคนรับผิดชอบใช่ไหม ?”


คะ ครับ…”


งานมีปัญหาเหรอครับพี่ฟ้า ?” ที่รักรีบสาวเท้าเดินไปหาคนตัวสูงทันที หมื่นฟ้าไม่ตอบเขา แต่เจ้าตัวจ้องมองเพื่อนสามคนแทน


คุณสามคนพอใจผลงานตัวเองแล้วใช่ไหม ?”


เอ่อคะ ครับ


เดี๋ยวผมจะให้รุ่นพี่คนอื่นมาดูด้วย คุณจะได้ไม่คิดว่าผมมีอคติส่วนตัวกับพวกคุณ…” หมื่นฟ้าพยักหน้าเรียกพี่บอลที่กำลังตรวจบูธอยู่ มาดูฉากหน่อย…”


ทำไมวะ ?” พี่บอลยืนดูฉากชั่วครู่ก่อนเอ่ย พี่ว่าลงสีทับอีกสักรอบน่าจะดี มันบางไปนิด


พี่ฟ้ามีหน้าที่ตรวจงานด้วยเหรอครับ ?”

                

               ที่รักรู้สึกใจหล่นวูบไปกองที่พื้นตอนเห็นหมื่นฟ้าที่ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแสยะยิ้ม เจ้าตัวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าอินทร์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง


เพื่อนขอให้ผมมาช่วย…” หมื่นฟ้าจ้องรุ่นน้องไม่วางตาแล้วพูดต่อ “…ถ้าผมเป็นคนตรวจงานตั้งแต่แรกคุณโดนไปนานแล้ว


พี่คนไหนตรวจงานก็เหมือนกันแหละ พวกน้องคงไม่รู้ว่างานเมื่อปีที่แล้วที่อาจารย์ชมหัวหน้าฝ่ายอย่างพี่กับไอ้ดอม จริง ๆ แล้วเบื้องหลังที่ทำงานโคตรหนักอีกคนคือไอ้ฟ้านะมันทำแทบทุกอย่างเลยด้วยซ้ำ


มึงไม่ต้องบอกหรอกไอ้บอลใครไม่ฟังก็ปล่อย


“…”


ผมตรวจงานคือตรวจจริง ๆ ไม่ได้มีอคติส่วนตัวแต่ที่คุณไม่ยอมรับว่างานไม่สมบูรณ์แล้วถามแบบนั้น…” หมื่นฟ้าเว้นช่วงก่อนเอ่ย คุณมีอะไรข้องใจกับผมหรือเปล่า ?”


“…”


ถ้ามีก็คุยนอกรอบตอนนี้ช่วยแยกแยะก่อน


“…”

                

               หมื่นฟ้าปรายตามองรุ่นน้องพลางส่ายหน้าแล้วเดินไปตรวจงานที่อื่นต่อ ที่รักถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น เขาพอจะรู้ว่าหมื่นฟ้าเป็นคนใจร้อน แต่คาดไม่ถึงว่าตอนที่เจ้าตัวไม่พอใจอะไรสักอย่างจะน่ากลัวได้ขนาดนี้


เหมือนมีรังสีบางอย่างแผ่ออกมาจากตัวหมื่นฟ้า


รังสีที่ทำให้รู้สึกเย็นยะเยือก


#กี่หมื่นฟ้า


สรุปเปลี่ยนแค่ฟอนต์ใช่ปะมึง ?”


เปลี่ยนขนาดให้ใหญ่ขึ้นด้วยแต่กูบอกน้อง ๆ ไปแล้ว


โอเค ๆ…” พี่บอลพยักหน้ารับแล้วหันมาหาเขา งั้นพี่ฝากกำชับเพื่อนอีกทีนะรัก


ได้ครับพี่บอล…”


กูไปก่อนนะ พอดีมีนัดว่ะ


เออ


ไปก่อนนะแก้มย้อย


ค้าบ…”

                

               ที่รักยืนมองคนตัวสูงที่นั่งอยู่บนโต๊ะหินอ่อนด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า หมื่นฟ้าตรวจงานหลายชั่วโมงโดยไม่พัก แถมเจ้าตัวยังช่วยเก็บรายละเอียดงานที่ไม่เรียบร้อยด้วย ที่รักอมยิ้มพอเห็นคราบสีที่เปื้อนอยู่บนรอยสักภาษาจีน


คุณหมื่นฟ้าเหมาะกับคำว่า พูดให้น้อย ทำให้เยอะ จริง ๆ เลย


พี่ฟ้าเหนื่อยมากไหมครับ ?”


ไม่เท่าไหร่ครับ…”


คุณท้องฟ้านี่นะ ชอบปากแข็งอยู่เรื่อยเลย…” ที่รักว่าพลางนั่งลงข้างหมื่นฟ้าก่อนจะล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วดึงแขนข้างที่เปื้อนสีมาเช็ดให้ เดี๋ยวรักเช็ดให้นะครับ


ไม่เป็นไรครับ พี่ฟ้าต้องแวะอาบน้ำที่คอนโดก่อนไปร้านอยู่ดี


ถ้าไม่เช็ด…” ที่รักอมยิ้มขณะมองตัวอักษรภาษาจีนปรากฏชัดดังเดิมเมื่อคราบสีเลือนหายไป คำว่ารักก็ไม่ชัดสิครับ


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอแล้วส่งมือมาลูบหัวเขา สำหรับพี่ฟ้าต่อให้มีอะไรมาบังมันก็ชัดครับ


“…”


วันนี้ตัวดื้อกลับกับเบบใช่ไหมครับ ?”


ครับเมื่อกี้พี่เบบโทรมาบอกว่าอีกสิบนาทีจะขับรถมารับตรงนี้ครับ


โอเคครับ


“…” ที่รักเก็บผ้าเช็ดหน้าใส่กระเป๋ากางเกงพร้อมส่งยิ้มให้หมื่นฟ้าที่มีสีหน้าเรียบนิ่ง เจ้าตัวละสายตาจากเขาแล้วมองท้องฟ้ายามเย็นแทน


เหมือนคนนั้นจะชอบตัวดื้อนะครับ…”


พะ พี่ฟ้าหมายถึงอินทร์เหรอครับ ?” ทันทีที่ถามออกไป ดวงตาคู่คมก็หันกลับมาสบตากันอีกครั้ง แสงแดดสีส้มที่โลมเลียอยู่บนเสี้ยวหน้าของหมื่นฟ้าทำให้เขาเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในแววตาอีกฝ่ายชัดยิ่งขึ้น


ครับ


อินทร์ฝากให้ไทป์มาขอไลน์รักครับ แต่รักไม่ได้ให้ไป…”


“…”


“…เพราะรักไม่ได้ชอบอินทร์


ไม่ชอบอินทร์…”


“…”


“…แล้วมีคนที่ชอบไหมครับ ?”


“…”

                

               คำถามของหมื่นฟ้าทำให้ที่รักสูญเสียความเป็นตัวเอง หัวใจที่เคยควบคุมได้และแสนว่าง่ายกลับมาดื้อรั้นอีกครั้ง เขาคิดว่าคำถามนั้นไม่ได้ยากจนหาคำตอบไม่ได้ เพราะก้อนเนื้อที่เต้นระรัวกับเสียงตึกตักที่ดังก้องเป็นคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว


แต่การถ่ายทอดความรู้สึกเหล่านั้นเป็นคำพูด


มันไม่ง่ายเลย


ตัวดื้อคงไม่ได้ชอบใครใช่ไหมครับ ?”


“…” ที่รักเม้มฝีปากแน่นพลางหลุบตามองต่ำ หากเขาตอบแค่คำว่า ครับ หมื่นฟ้าอาจจะเข้าใจว่าเขาไม่ได้ชอบใครเลย ทั้งที่ความจริงไม่ใช่อย่างนั้น แต่ถ้าให้พูดความจริงออกไปตอนนี้ที่รักยังทำไม่ได้


เบบมาแล้วครับ


คะ ครับ

                

               เขาลุกเดินตามหมื่นฟ้าที่นำไปก่อน เจ้าตัวเดินมาส่งเขาถึงที่รถเหมือนทุกครั้ง ระหว่างทางที่รักพยายามรวบรวมความกล้าเพื่อจะบอกบางอย่างกับหมื่นฟ้า เขาเคยคิดว่าการบอกความในใจเป็นเรื่องง่ายเพราะแค่พูดออกไปเท่านั้น


แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันไม่ง่ายเลยจริง ๆ


เราสองคนหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ รถพี่เบบ ที่รักสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนเอ่ย พะ พี่ฟ้าครับ


ครับ ?”


ระ รัก…”


“…”


รักกลับก่อนนะครับ


หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วเปิดประตูรถให้เขา ครับ เดี๋ยวคืนนี้พี่ฟ้าโทรหานะครับ


ครับ

                

ประตูรถถูกปิดโดยคนตัวสูง ที่รักโบกมือลาคนที่มาส่งก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกจากมหาลัย เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนเอ่ย


มีครับรักมีคนที่ชอบอยู่…”


คราวนี้กล้าพูดเชียวนะไอ้ลูกหมาอ้วน ตอนอยู่ต่อหน้าทำไมพูดไม่ออกนะ T____T


ว่าไงนะรัก ?”


ปะ เปล่าพี่เบบ


เป็นอะไรหรือเปล่า ?...เห็นเงียบ ๆ ตั้งแต่ขึ้นรถมาแล้ว


พี่เบบรักขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ ?”


ว่ามาสิ…”


กว่าพี่ดอมจะสารภาพรักกับพี่เบบใช้เวลานานไหมครับ ?”


นานนะแต่ก่อนสารภาพรักก็รู้แหละว่ามีใจให้กันเพราะการกระทำชัดเจน เหมือนแค่รอเวลาเหมาะ ๆ


เวลาเหมาะ ๆ เหรอครับมันหมายถึงอะไรครับ ?”


ไม่รู้จะพูดยังไงดี แต่จะพยายามอธิบายให้เข้าใจที่สุดนะเวลาเหมาะ ๆ คือเวลาที่เราไม่ได้กำหนดไว้ชัดเจน อย่างเช่น ฉันต้องสารภาพรักเขาวันวาเลนไทน์ แต่มันคือช่วงเวลาที่เราจะรู้ว่าตอนนี้แหละมันถึงเวลาแล้ว


เราจะรู้เองเหรอพี่เบบ ?”


ใช่ ดอมบอกว่าเราจะรู้สึกว่าทุกอย่างมันลงตัวแล้ว ตอนนั้นเราอยู่ถูกที่ถูกเวลาและเราพร้อมจะสารภาพรักกับคนนั้น


“…”


สำหรับฉันนะ การสารภาพรักทำให้ทุกอย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น แต่มันไม่สำคัญไปกว่าการกระทำหรอก เพราะบางคนเป็นพวกปากหนัก เก็บความรู้สึกเก่ง คนประเภทนี้จะแอบบอกรักผ่านการกระทำเป็นคนประเภทดอม


แล้วพี่เบบก็รอใช่ไหมครับ ?”


ฉันไม่ได้รอให้ดอมบอกรักฝ่ายเดียวหรอก ฉันก็รอเวลาของฉันเหมือนกัน…”


“…”


รอวันที่ความรู้สึกมันเอ่อล้นจนเก็บไว้ไม่ได้แล้ว ถ้าถึงวันนั้นฉันจะบอกดอมว่ารู้สึกยังไงกับเขา แต่ดอมดันสารภาพรักก่อนเพราะเจ้าตัวรู้สึกว่ามันถึงเวลาเหมาะ ๆ แล้วพี่เบบพูดปนหัวเราะ


“…”


ใครจะสารภาพรักก่อนมันไม่สำคัญหรอกนะ เพราะสุดท้ายเราก็รักกันอยู่ดีที่สำคัญคือเราต้องตั้งใจรอ…” ในจังหวะที่รถติดไฟแดงพี่เบบละสายตาจากถนนตรงหน้าเพื่อสบตากับเขา ก่อนเอ่ยต่อ รอวันนั้นที่ไม่รู้ว่าเราหรือเขาจะเป็นฝ่ายบอกรักก่อน…”


“…”


“…และเมื่อวันนั้นมาถึงแล้ว แกจะรู้ว่าคุ้มค่าที่ได้รอ


พี่เบบทำให้เขาเข้าใจตัวเองและอะไรอีกหลายอย่าง การที่เขาไม่สามารถบอกความรู้สึกให้หมื่นฟ้ารับรู้ได้คงไม่ใช่เพราะมีความกล้าไม่มากพอ แต่เขาอาจจะต้องรอเวลาอีกสักหน่อย


ที่รักตอบพี่สาวด้วยรอยยิ้ม


ครับรักจะตั้งใจรอ


#กี่หมื่นฟ้า

                

               ที่รักนั่งลงบนพื้นห้องเพื่อตัดกระดาษทำนามบัตรแจกน้อง ๆ นักเรียนที่มางานโอเพนเฮาส์ เขาเหลือบมองนาฬิกาบนผนังก่อนคว้าโทรศัพท์มาวางไว้ข้างกาย  และไม่นานโทรศัพท์เครื่องสีดำก็สั่นแจ้งเตือน


M.FAH : Calling video

                

               เขาอมยิ้มให้กับความเสมอต้นเสมอปลายของหมื่นฟ้า ไม่ว่าเจ้าตัวจะยุ่งแค่ไหน แต่ถ้าถึงช่วงเวลาของคุณท้องฟ้า เขาจะได้เห็นรอยยิ้มในแบบเดิมเสมอ


ที่รักกดรับสายแล้วเอาโทรศัพท์ไปวางไว้บนเก้าอี้เพื่อให้อยู่ในระดับสายตา เขาเห็นคนตัวสูงกำลังเดินไปมาอยู่ในห้องนอนคล้ายกำลังยุ่ง  แต่ไม่นานหมื่นฟ้าก็มาหยุดยืนที่หน้ากล้องพร้อมติดกระดุมเสื้อเชิ้ตแล้วคว้าน้ำหอมขวดสีดำมาพรมฉีดทั่วตัว


รักคิดว่าพี่ฟ้าถึงร้านแล้วนะเนี่ย…”


[ถ้าไม่แวะอาบน้ำที่คอนโด เวลานี้พี่ฟ้าถึงร้านแล้วครับ]


หมื่นฟ้าตอบพลางสวมนาฬิกาข้อมือก่อนส่งยิ้มในแบบเดิมให้เขา วันนี้หมื่นฟ้าดูหล่อมากกว่าทุกวัน นั่นคงเป็นเพราะเจ้าตัวเซตผมเปิดหน้าและใส่เสื้อผ้าสีดำทั้งตัว


วันนี้ฉีดน้ำหอมด้วย แต่งตัวหล่ออีกต่างหากมีแขกคนสำคัญมาที่ร้านเหรอครับ ?”


[ครับ วันนี้คุณป้าให้พี่ฟ้ารับแขกแทนท่านหน่อย]


ถึงว่าคุณท้องฟ้าแต่งตัวซะเนี๊ยบเลย


[พี่ฟ้าคิดว่าแขกของคุณป้าคงอายุเท่าท่าน แต่งตัวเรียบร้อยไว้ก่อนดีกว่าเห็นคุณป้าบอกว่าสนิทกันมากด้วย]


อ๋อ…”


[แล้วตัวดื้อทำอะไรอยู่ครับ ?...ทำไมเศษกระดาษเต็มตัวเลย]


กำลังตัดกระดาษทำนามบัตรของคณะแจกน้อง ๆ ที่มางานครับ


[หอมหัวนะครับ…]


ค้าบ…” ที่รักหัวเราะจนปากบานพอได้ยินประโยคนั้น เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเขาเรียนและทำงานหนักมากจนเผลอบ่นเหนื่อยบ่อย ๆ หมื่นฟ้าจะชอบพูดคำว่า หอมหัวนะครับ เวลาที่เจ้าตัวอยากปลอบโยนเขา หายเหนื่อยเลยครับ


[น้ำหอมกลิ่นใหม่ของพี่ฟ้าหอมมากเลยครับ]


จริงเหรอครับ ?...แต่กลิ่นเดิมก็ดีแล้วนะครับ


[พรุ่งนี้พี่ฟ้าฉีดไปให้ตัวดื้อดมดีไหมครับ ?]


ที่รักอมยิ้มแล้วยกมือลูบท้ายทอยตัวเองกับหมื่นฟ้าไม่เคยชินสักที “…”


[แต่ต้องดมตรงนี้นะครับถึงจะได้กลิ่นชัด]

                

               ที่รักเงยหน้ามองคนที่อยู่ในจอโทรศัพท์ หมื่นฟ้ากัดริมฝีปากแล้วยกนิ้วชี้ที่หลังใบหูของตัวเอง เขาหลุบตาลงต่ำอีกครั้งก่อนตัดกระดาษต่อ หมื่นฟ้าไม่ได้แกล้งเขาหรอก เจ้าตัวชอบฉีดน้ำหอมตรงจุดนั้นจริง ๆ


แต่เขาไม่กล้าดมหรอก


“…”


[ตัวดื้อเงยหน้ามองพี่ฟ้าหน่อยครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าต้องไปแล้ว]


ที่รักเงยหน้าตามคำขอ พอเขามองคนตัวสูงอย่างตั้งใจถึงได้รู้ว่า


วันนี้หมื่นฟ้าหล่อชะมัดเลย T_________T


“…”


[ทำงานเสร็จแล้วต้องรีบเข้านอนนะครับ พรุ่งนี้ตัวดื้อต้องไปจัดงานแต่เช้าเลย]


ค้าบ…”


[เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ฟ้าเข้าไปหาช่วงบ่ายนะครับ แต่ตอนเช้าบอลกับดอมจะเข้าไปช่วยดูงานก่อน]


โอเคครับถ้าพรุ่งนี้พี่ฟ้ามีธุระก็ไม่ต้องเข้ามาก็ได้นะครับ รักไม่อยากให้พี่ฟ้ารีบ


[พี่ฟ้าติดธุระแค่ช่วงเช้าครับยังไงพี่ฟ้าก็ต้องเข้าไปให้กำลังใจคุณท้องทะเล]


ขอบคุณนะครับคุณท้องฟ้า


[พี่ฟ้าไปก่อนนะครับ]


ครับซู่ ~ ซู่ ~ นะค้าบ

                

               ที่รักวางสายจากหมื่นฟ้าแล้วทำงานต่อ ทว่าเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นเรียกความสนใจจากเขาได้เป็นอย่างดี ข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ทำให้ที่รักหลุดยิ้มออกมา


M.FAH : ฝันดีนะครับตัวดื้อ


คุณท้องฟ้าส่งข้อความแบบนี้ให้เขาทุกวัน ที่รักหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและพิมพ์ข้อความตอบกลับไปก่อนจะออกจากหน้าสนทนาเพื่อเข้าไปดูรูปในอัลบั้ม


รูปที่เขาถ่ายให้หมื่นฟ้าที่ทะเลโดดเด่นอยู่ในอัลบั้มที่ตั้งชื่อว่า ‘My Sky’ มันเป็นรูปเดียวที่ถูกเลือกให้อยู่ในอัลบั้มนี้ ที่รักเป็นคนขอให้หมื่นฟ้าส่งรูปมาให้ เขาอยากเก็บไว้ดูเวลาอยู่คนเดียว


ที่รักตั้งภาพครอบครัวเป็นภาพพักหน้าจอ เขาไม่เคยคิดจะเปลี่ยนเป็นภาพอื่นเลย และที่รักเคยคิดว่าจะไม่เปลี่ยนภาพพื้นหลังที่เป็นภาพเจ้าชาลี บราวน์ ยืนยิ้มแฉ่งเช่นกัน แต่เป็นในตอนนี้ที่เขานั่งดูรูปของหมื่นฟ้า


รอยยิ้มในแบบเดิมที่ไม่มีอะไรมาทดแทนได้

                

               และสุดท้ายเจ้าชาลี บราวน์ ที่อยู่กับเขามาเกือบสองปีถูกแทนที่ด้วยภาพของหมื่นฟ้า เมื่อที่รักล็อกหน้าจอจะเห็นรูปครอบครัว และเมื่อปลดล็อกจะเห็นรูปหมื่นฟ้า


ที่รักยิ้มพลางคิด


เขาไม่ได้รักเจ้าชาลี บราวน์ น้อยลง


แต่หลังจากได้หอมหัว


ที่รักหลงรัก (กลิ่น) หมื่นฟ้ามากขึ้นเรื่อย ๆ เลย


: )





#กี่หมื่นฟ้า



TBC




Talk


อัปเดตข่าวสารเกี่ยวกับนิยาย  Twitter : @SP251566

เรือยังเหาะไม่สุดนะแม่ ๆ 

คอยเป็นกำลังใจให้เจ้าแก้มย้อยกับพี่ฟ้าด้วยน้าา

ตอนหน้าจะอัปให้วันพฤหัสนะคับ !!

ฝากคอมเมนต์และติดแท๊กเป็นกำลังใจให้กันด้วยน้าา

รักเสมอเลย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.605K ครั้ง

382 ความคิดเห็น

  1. #20108 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 15:40
    ดีอ่ะน่ารักก
    #20108
    0
  2. #20055 VIVIANsomtuie (@VIVIANsomtuie) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 12:34
    ชาลี บราว ตกป๋องเเล้ว555
    #20055
    0
  3. #20033 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 23:36

    น้องก็ขยันทำตัวน่ารัก

    พี่ก็ขยันเทคแคร์

    #20033
    0
  4. #19972 ppimvip (@pimvipp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 08:42
    ป้อนข้าวกันด้วยเว้ยยย เอาเข้าป๊ายยยยยย-//-
    #19972
    0
  5. #19838 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 07:43
    ชาลีนายไม่ได้อยู่ต่อ เพราะรูปยิ้มของพี่ฟ้านะ55555555
    #19838
    0
  6. #19823 kanningka (@tumcial43) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 21:09

    เต็มที่เลยรัก ได้ใหม่แล้วหนิเราจะไปสำคัญอะไรวะ



    ชาลีไม่ได้กล่าวฉันกล่าวเอง

    #19823
    0
  7. #19729 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:16
    น่ารักกก
    #19729
    0
  8. #19696 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 02:04
    พี่ฟ้าน้องเดินไปหาใหล้ถึงแร้ววว ฮึกกก
    #19696
    0
  9. #19664 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:14
    โง้ยยยยย ใจจจจ
    #19664
    0
  10. #19619 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:54

    ใช่หรอออ น้องใช่หรออออออออ งุ้ย น่ารักกก!
    #19619
    0
  11. #19585 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:26
    น่ารักเกินไปแล้ว น่ารักๆๆๆๆ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายแล้ววง
    #19585
    0
  12. #19570 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:21
    น่ารักมากกก
    #19570
    0
  13. #19274 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:55
    มีคำเฉพาะของสองเราตลอดเลยน๊า
    #19274
    0
  14. #19187 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:15
    น่าร๊ากๆๆๆ
    #19187
    0
  15. #18408 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:59
    น้องชัดเจนมากๆแล้วนะคุณท้องฟ้า ดีใจแทนล่วงหน้าเลย
    #18408
    0
  16. #18138 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 19:22
    เขินเด้อๆ
    #18138
    0
  17. #18078 smiilec (@smiilec) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 09:51
    บอกเลยว่าแพ้ ฮือออ หอมหัวไปอีกก
    #18078
    0
  18. #15648 BU_1569 (@BU_1569) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 23:34
    น่ารักกก
    #15648
    0
  19. #14856 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:52
    โง้ยยยยยย น่าจะเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น หอมหัวครับ จริงๆอ่ะ
    #14856
    0
  20. #14591 TenPony (@TenPony) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:34
    ฟิลกู๊ดซุดๆๆๆๆ55
    #14591
    0
  21. #14228 ohmy_Jeans (@ohmy_Jeans) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 01:51
    มีแต่คำว่าน่ารักลอยเต็มหัวไปหมดเลยยยย
    #14228
    0
  22. #14089 enJoystick (@enJoystick) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 12:49
    ภาษาเขียนสวยจนฟินคิดหวานมากเลย
    #14089
    0
  23. #13838 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:39
    จ้ะ ซู่~ซู่~
    #13838
    0
  24. #13442 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 17:08
    แค่รอเวลาที่เหมาะสมเนอะ
    #13442
    0
  25. #12957 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 12:46
    พี่ฟ้าใจดีกับที่รักที่สุดตลอดแหละ
    #12957
    0