[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,853,551 Views

  • 20,154 Comments

  • 50,446 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    32,718

    Overall
    1,853,551

ตอนที่ 19 : 16 [ 100 %]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 100403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8267 ครั้ง
    27 ก.พ. 62



บทที่ 16


ตัวดื้อว่าทริปนี้พี่ฟ้าซื้อกล้องใหม่ดีไหมครับ ?’


แล้วกล้องตัวใหม่ที่พี่ฟ้าจะซื้อมีฟังก์ชั่นต่างจากตัวเก่าเยอะไหมครับ ?’


พี่ฟ้ามีกล้องห้าตัว แต่ละตัวก็มีฟังก์ชั่นใกล้เคียงกันหมด แต่ตัวนี้ต่างจากตัวอื่นครับ


อืมมมงั้นรักว่าก็ดีนะครับ


ถ้าพี่ฟ้าซื้อมาแล้ว ตัวดื้อต้องเป็นนายแบบให้พี่ฟ้าลองกล้องใหม่นะครับ


ได้เลยค้าบ…’

                

          คนตัวเล็กคิดถึงประโยคสนทนาที่เกิดขึ้นเมื่อวานขณะยืนอยู่หน้ากระจก เมื่อช่วงเย็นหมื่นฟ้าโทรมาบอกว่าเจ้าตัวได้ซื้อกล้องตัวใหม่แล้ว จากที่คิดว่าจะใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นเพราะอยากลงเล่นน้ำเลยเมื่อไปถึงทะเล ทว่าตอนนี้ที่รักต้องมาเลือกชุดที่ดูดีที่สุดเพื่อเป็นนายแบบให้หมื่นฟ้าได้ลองกล้องใหม่

                

          ที่รักเอียงคอมองตัวเองในกระจกอย่างคิดหนักก่อนถอนหายใจออกมาเพราะรู้สึกไม่มั่นใจ เขาไม่ชอบแต่งตัวสักเท่าไหร่ ส่วนมากจะเน้นใส่เสื้อผ้าสบาย ๆ มากกว่า การเป็นนายแบบจำเป็นให้หมื่นฟ้าจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขา

                

          เขาจ้องมองตัวเองที่ใส่เสื้อแขนสั้นสีเหลืองกับชุดเอี๊ยมขายาวสีดำสักครู่ก่อนตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนชุดใหม่ ที่รักเดินออกมาจากห้องน้ำพลางใช้ความคิดอย่างหนัก คนตัวเล็กหยุดยืนที่หน้าตู้เสื้อผ้าอีกครั้งก่อนที่ความสนใจทั้งหมดจะถูกเรียกโดยเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของใครบางคน


อะ ครีมกันแดด…”


ขอบคุณค้าบ ~” ที่รักรับครีมกันแดดจากพี่สาวมาแล้วเก็บใส่กระเป๋าเป้ทันที


พรุ่งนี้ใส่ชุดนี้เหรอ ?”


“…” ที่รักกลืนน้ำลายลงคอคิดว่าพี่เบบจะต้องว่าเขาเป็นพวกไม่มีเซนส์ในการแต่งตัวเหมือนเคย ยะ ยังไม่แน่ใจเลยพี่เบบ


ชุดนี้น่ารักดี…”


คนโดนชมกลั้นยิ้มก่อนจะเอ่ยถาม จริงเหรอพี่เบบ ?”


อือเหมาะกับแกดี


งั้นรักรอดแล้ว ไม่ต้องเปลี่ยนชุดใหม่ละ…” ที่รักยิ้มกว้างแล้วเอามือล้วงกระเป๋าทั้งสองข้างก่อนหมุนตัวหน้ากระจกบานใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ ตู้เสื้อผ้า จริง ๆ รักก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย ~”


อะไรเมื่อกี้ยังดูไม่มั่นใจอยู่เลย


แหะ ๆ ก็ได้ความมั่นใจมาจากพี่เบบแล้วไงครับ


แต่ถ้าใส่ชุดนี้ก็ต้องไปเปลี่ยนอีกทีตอนจะเล่นน้ำ


ที่รักพยักหน้ารับแล้วเดินไปหยิบหมวกใบใหม่ที่สั่งทำพิเศษเพื่อทริปนี้โดยเฉพาะ ก็ใช่น่ะซี่ ~”


“…”


แต่จะทำยังไงได้ก็คุณท้องฟ้าอยากจะลองกล้องใหม่ก่อน…”  ที่รักว่าพลางสวมหมวกบัคเก็ตสีเหลืองที่ตรงกลางปักรูปพระอาทิตย์กับคลื่นทะเล หมวกใบนี้เข้ากับชุดนี้สุด ๆพี่เบบว่าไหม ?”


เพิ่งเคยเห็นแกแต่งตัวรอดครั้งแรกพี่เบบพูดแล้วเดินมาช่วยจัดหมวกให้เข้าที่มากขึ้น ใส่หมวกแล้วน่ารักขึ้นเป็นกอง


หล่อเยอะเท่าพี่ฟ้าไหมครับ ?”


เฮ้อ ~ ความหล่อแกสู้หมื่นฟ้าไม่ได้หรอก แต่ถ้าความน่ารักฉันเชื่อว่าไม่เป็นรองใคร


ชมกันขนาดนี้ อยากกินอะไรบอกมาเลย รักให้งบยี่สิบ


เก็บเงินไว้ซื้อขนมกินเถอะ


ที่รักหัวเราะจนปากบานก่อนเอ่ยถาม แล้วพี่เบบจัดกระเป๋าเรียบร้อยแล้วเหรอครับ ?”


ไปเช้ากลับเย็นไม่ต้องเตรียมอะไรมากหรอกเอาแค่ครีมกันแดด สบู่ ยาสระผม แล้วก็ชุดไปเปลี่ยนตอนกลับอย่างเดียว เพราะคงใส่ชุดเตรียมลงเล่นน้ำไปเลย


รักเตรียมไปแค่ชุดเล่นน้ำกับครีมกันแดด


พรุ่งนี้ก่อนออกก็เช็กดูอีกทีล่ะ เผื่อลืมเอาของสำคัญ ๆ ไป


ค้าบ…”


แล้วฟ้าบอกหรือยังว่าจะมารับกี่โมง ?”


ยังเลยครับ เดี๋ยวพี่ฟ้ากลับถึงคอนโดแล้วคงโทรมาบอก


ปกติคุยกันทุกคืนใช่ไหม ?”


ครับ ก่อนนอนพี่ฟ้าจะโทรมาคุยด้วย


ช่วงนี้ตัวติดกันจังเลยนะ เวลาอยู่ที่มหาลัยถ้าเห็นฟ้าก็ต้องเห็นแกหรือเห็นแกก็ต้องเห็นฟ้า


พี่ฟ้าชอบมากินข้าวกลางวันด้วยน่ะครับ เลยเห็นเราอยู่ด้วยกันบ่อย ๆ


แล้วเวลาพักที่ชอบไปนั่งเล่นที่ห้องสมุดด้วยกันล่ะ


“…” นั่นสินะ เขากับหมื่นฟ้าตัวติดกันจริง ๆ ด้วย


ฉันไปอาบน้ำก่อนอย่านอนดึกล่ะ


ค้าบ…”

 


ที่รักทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงหลังจากพี่สาวออกไป เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเราสองคนอยู่ด้วยกันบ่อยมาก ๆ ช่วงพักกลางวันก็ไปกินข้าวด้วยกันตลอด ที่รักอยากอยู่ใกล้หมื่นฟ้ามากขึ้นหลังจากวันนั้นที่รู้ว่ามีบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นภายในใจ


แม้หมื่นฟ้าจะทำให้ใจเต้นแรงได้เหมือนเดิม แต่ที่รักเลือกจะก้าวเข้าไปใกล้เจ้าตัวอีกนิดไม่คิดจะถอยห่าง เขาคิดว่าผลข้างเคียงของความรักที่กำลังก่อตัวคงทำให้มีความกล้ามากขึ้น


กล้าที่จะเข้าใกล้


กล้าที่จะรู้สึก

                

          ที่รักไม่รู้ว่าความรู้สึกของหมื่นฟ้าที่มีต่อเขาพัฒนาไปไกลแค่ไหน แต่เขารู้แค่เราสองคนมีความสุขและสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่ด้วยกัน ด้วยความรู้สึกพวกนี้ทำให้เขาอยากเดินหน้าต่อเพราะรับรู้ได้ว่ามีบางอย่างระหว่างเรา ตอนนี้เขาอาจจะเป็นแค่คนสนิทที่ทำให้หมื่นฟ้ามีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้


แต่สำหรับที่รัก


หมื่นฟ้าเลยคำว่าคนสนิทไปไกลแล้ว


ตอนนี้หมื่นฟ้าคือคนสำคัญ


คนที่อยากให้อยู่ด้วยกันไปเรื่อย ๆ

               

                

          ถึงที่รักจะเป็นคนมองโลกในแง่ดีขนาดไหน แต่เขาก็ยอมรับความจริงที่ว่าไม่มีใครจะสามารถอยู่ด้วยกันได้ตลอดไป ทุกคนต้องพบเจอการจากลา แท้จริงสิ่งที่ทำให้เกิดการจากลาไม่ใช่การสูญเสียเพียงอย่างเดียว แต่มีใจของคนที่เปลี่ยนผันไปตามกาลเวลาเกี่ยวข้องด้วย เมื่อรู้อย่างนั้นที่รักเลยชอบเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับ


มอบความรักให้ผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน

               

เท่ากับ...


ไม่เจ็บปวดเมื่อเจอการจากลา

                

          ทว่าที่รักก็รู้อีกเช่นกันว่าเมื่อเขาเลื่อนขั้นให้หมื่นฟ้าเป็นคนสำคัญแล้ว สิ่งที่เคยทำได้อย่างง่ายดายก็เป็นเรื่องยากในพริบตา ตอนนี้เขากลายเป็นผู้ให้ที่แอบหวังบางอย่าง ที่รักหวังให้หมื่นฟ้าส่งความรู้สึกดี ๆ กลับมาให้เขาตลอดไป


ทั้งที่รู้ว่า ตลอดไป ไม่มีอยู่จริง


แต่ก็ยังหวัง


พี่ฟ้าง่วงเหรอครับ ?’


ครับหมื่นฟ้าที่ฟุบหน้าลงกับโต๊ะตอบเสียงแผ่ว


พี่ฟ้าหลับได้เลยนะครับ เดี๋ยวรักอ่านหนังสือเสร็จจะปลุกครับ


ครับเราเริ่มชาร์จพลังได้แล้วครับคุณท้องทะเล


ครับ คุณท้องฟ้า

                

               หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วยื่นมือมาให้เขา ที่รักเอามือข้างที่ว่างไปวางทาบไว้บนมือหนา หมื่นฟ้าบอกว่าการจับมือคือการเติมพลังใจอย่างหนึ่ง และทุกครั้งที่เขาอ่านหนังสือสอบเจ้าตัวจะมาให้กำลังใจเสมอ

                

          อย่างเช่นวันนี้ที่หมื่นฟ้าไม่มีเรียน เจ้าตัวยังขับรถมาหาทั้งที่เมื่อคืนอยู่ที่ร้านจนถึงดึก เขาขอให้หมื่นฟ้านอนพักที่คอนโดสักพักแล้วค่อยมาหาตอนเย็น แต่คุณหมื่นฟ้าคนดื้อบอกว่าพลังใจหมดเกลี้ยงแล้ว เจ้าตัวต้องรีบมาชาร์จพลังจากเขาเช่นกัน ที่รักได้ยินเสียงเหนื่อยอ่อนของอีกฝ่ายก็อดไม่ได้เลยต้องยอมปล่อยให้หมื่นฟ้ามาหาที่มหาลัย


ที่รักอมยิ้มขณะมองคุณหมื่นฟ้าคนดื้อที่หลับไปแล้ว ก่อนจะเคลื่อนมือไปลูบที่เรือนผมสีช็อกโกแลตเบา ๆ หลับในห้องสมุดมันไม่สบายเท่าที่คอนโดนะครับพี่ฟ้า…’


‘…’


เขาเคลื่อนมือกลับไปวางไว้ที่มือหนาเหมือนเดิมก่อนกระชับมืออีกฝ่ายให้แน่นขึ้นแล้วเอ่ย รับพลังใจไปเยอะ ๆ เลยนะครับคุณท้องฟ้ารักจะคอยเติมให้เอง

                

          ที่รักอมยิ้มเมื่อนึกถึงความทรงจำที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน เขาต้องยอมรับอีกครั้งว่าหมื่นฟ้าเก่งจริง ๆ  เพราะทุกอย่างที่หมื่นฟ้าทำไม่เพียงแค่ส่งผลให้รู้สึกดีเท่านั้น แต่เจ้าตัวทำให้มันกลายเป็นความทรงจำที่ดีของเขา


หมื่นฟ้ากำลังทำให้ความหวังของเขาเป็นจริง


ด้วยการทำให้ทุกความทรงจำอยู่ตลอดไป


คำว่า ตลอดไปจึงมีอยู่จริง

 


ไลน์ ~

                

          ทว่าทุกความคิดหยุดลงเพราะเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้น ที่รักลุกไปหยิบโทรศัพท์เครื่องสีดำที่อยู่บนโต๊ะทำงานเพื่อดูว่าใครส่งข้อความหาเขา ถ้าให้เดาเวลานี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้นคนนั้นก็คือ หมื่นฟ้า

               

          และเป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด เขายิ้มกว้างพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้ตัวโปรดหน้าโต๊ะทำงานเพื่อเตรียมตัวเข้าสู่ช่วงเวลาของคุณท้องฟ้า ทุกคืนหมื่นฟ้าจะต้องโทรวิดีโอคุยกับเขาก่อนเข้านอน ที่รักจึงยกให้เป็น ช่วงเวลาของคุณท้องฟ้า


M.FAH : พี่ฟ้าถึงบ้านแล้วนะครับ


ที่รัก : วันนี้กลับบ้านเหรอครับคุณท้องฟ้า ?


M.FAH : ครับ เพราะพรุ่งนี้ต้องเอารถตู้บ้านพี่ฟ้าไปอีกคัน


ที่รัก : อ๋อ.....


M.FAH : พี่ฟ้าโทรหาได้ไหมครับ ?


ที่รัก : ได้ครับ

               

          หมื่นฟ้าโทรวิดีโอหาทันทีที่เขาตอบรับ ที่รักกดรับสายแล้วตั้งโทรศัพท์ไว้ตรงโน้ตบุ๊กที่ประจำของเขา ส่วนคนตัวสูงก็นอนอยู่บนเตียงซึ่งเป็นท่าประจำของเจ้าตัว


[ตัวดื้อ…]


ครับพี่ฟ้า


[แต่งตัวซะน่ารักเลย ไปไหนมาครับ ?]


ที่รักหัวเราะก่อนเอ่ย ไม่ได้ไปไหนครับ รักกำลังลองชุดไปทะเลพรุ่งนี้


[ไปทะเลต้องน่ารักขนาดนี้เลยเหรอครับ ?]

                

          ที่รักยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองแก้เขินอาย แม้ว่าเขาจะมีภูมิคุ้มกันกับหมื่นฟ้ามากพอสมควรแล้ว แต่การได้ยินเจ้าตัวชมว่าน่ารักหลาย ๆ ครั้งก็ทำให้ภูมิคุ้มกันลดลงได้เหมือนกัน


เป็นนายแบบให้พี่ฟ้าทั้งทีก็ต้องดูดีหน่อยครับ


[หึ ๆไม่หน่อยแล้วครับ]


ที่รักที่กำลังกลั้นยิ้มเพราะเขินอายค่อย ๆ หุบยิ้มแล้วยกนิ้วชี้หมื่นฟ้าผ่านหน้าจอโทรศัพท์ เอาอีกแล้วนะครับคุณท้องฟ้า


[ครับ ?]


ลืมที่รักบอกไปแล้วเหรอครับ ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงดุ ๆ ทั้งยังไม่ลดมือลง หมื่นฟ้าขมวดคิ้วครุ่นคิดก่อนจะอมยิ้มแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอกเปลือยเปล่าของตัวเอง

               

          เพราะว่าหมื่นฟ้าเป็นคนขี้ร้อนเลยชอบถอดเสื้อนอน ช่วงแรกที่รักไม่ค่อยชินที่ต้องคุยกับหมื่นฟ้าทั้งที่เปลือยท่อนบนแบบนั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็กลายเป็นภาพชินตา หลังจากนั้นเขาก็คอยมองหน้าอกของหมื่นฟ้าตลอดเพื่อเตือนให้เจ้าตัวห่มผ้า ก่อนจะวางสายที่รักจะคอยบอกให้หมื่นฟ้าห่มผ้าเพราะอากาศที่เย็นจนเกินไปจะทำให้ป่วยได้


แต่หมื่นฟ้าชอบลืมห่มผ้าเลยโดนเขาดุบ่อย ๆ


[ขอโทษครับต่อไปพี่ฟ้าจะไม่ลืมห่มผ้าแล้วครับ]


ที่รักดุ ที่รักเตือนทั้งหมดก็เพื่อคุณท้องฟ้านะครับ


[ขอบคุณนะครับคุณท้องทะเล]


“…”


[ตัวดื้อบอกให้พี่ฟ้าห่มจนถึงคอเลยใช่ไหมครับ ?]


ที่รักพยักหน้ารับแล้วมองหมื่นฟ้าที่ดึงผ้าห่มขึ้นมาจนถึงช่วงคอ ตอนนี้ยังไม่ต้องห่มถึงคอหรอกครับ ไว้ก่อนนอนค่อยห่มแบบนั้น เพราะตอนพี่ฟ้าหลับแล้วเผลอปัดผ้าห่มออก อย่างน้อย ๆ มันก็ยังคลุมส่วนอื่นอยู่


[ถ้าตัวดื้อมานอนกับพี่ฟ้า คงไม่ได้หลับทั้งคืนแน่ ๆ ]


ทำไมล่ะครับ ?”


[ก็ตัวดื้อคงจะคอยเฝ้าพี่ฟ้าทั้งคืน]


ที่รักอมยิ้มก่อนเอ่ย รักคงคอยห่มผ้าให้คุณหมื่นฟ้าคนดื้อทั้งคืนแน่ ๆ เลย


[หึ ๆ]


พี่ฟ้าครับ สรุปพรุ่งนี้เอารถไปกี่คันครับ


[สองคันครับ รถตู้บ้านเฮียหนึ่งคัน แล้วก็รถตู้บ้านพี่ฟ้าอีกคัน พอดีเพื่อนบางคนขอพาแฟนไปด้วย รถของเฮียคันเดียวคงไม่พอ]


อ๋อแล้วรถของบ้านพี่ฟ้าใครขับเหรอครับ ?”


[คนขับรถบ้านพี่ฟ้าครับเดี๋ยวพี่ฟ้าจะไปรับตัวดื้อตอนเจ็ดโมงนะครับ]


โอเคครับ เมื่อสักพักพี่เบบเพิ่งมาถามรักว่าพี่ฟ้าจะมารับกี่โมง เดี๋ยววางสายแล้วรักจะได้ไปบอกพี่เบบ


[ครับ…]


พอพูดถึงพี่สาว เขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ ที่รักอยากรู้ว่าหมื่นฟ้าจะคิดเหมือนกันไหม เขาเลยถามออกไป…“พี่เบบบอกว่าช่วงนี้เราตัวติดกันตลอดเลย พี่ฟ้าว่าจริงไหมครับ ?”


[ถ้าบอกว่าตัวติดกันตลอดเวลาคงไม่จริงเพราะเราก็มีเวลาส่วนตัวของตัวเองแต่ถ้าบอกว่าพี่ฟ้าติดตัวดื้อมาก พอมีเวลาว่างต้องไปหาตลอด อันนี้พี่ฟ้าว่าเบบพูดความจริง]


ที่รักหัวเราะจนปากบานเพราะคำตอบน่ารัก ๆ ของหมื่นฟ้า คุณท้องฟ้านี่น้า ~”


แล้วตัวดื้อว่าเราตัวติดกันจริงไหมครับ ?”

                

          คนโดนถามเม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นยิ้ม คำตอบที่อยู่ในใจทำให้เขารู้สึกเขิน แต่ที่รักคิดอย่างนั้นจริง ๆ และเพราะเขาอายมาก ๆ ที่จะตอบเลยย่นจมูกใส่อีกฝ่ายแทน


[หึ ๆ…] หมื่นฟ้าส่ายหน้าน้อย ๆ เป็นเชิงบอกว่าสิ่งที่เขาทำไม่สามารถแทนคำตอบได้


รักคิดว่า…” ที่รักรู้สึกเหมือนมีกองไฟมาสุมอยู่ที่แก้มทั้งสองข้าง แล้วเมื่อเห็นรอยยิ้มในแบบเดิมของหมื่นฟ้าที่ส่งมาให้กัน กองไฟที่สุมอยู่ที่แก้มก็ลุกลามไปทั่วทั้งตัว


[ว่ายังไงครับตัวดื้อ...หรือว่าพี่ฟ้าติดตัวดื้ออยู่ฝ่ายเดียวครับ ?]


รักคิดว่าเราติดกันทั้งสองฝ่ายครับ


[…]


ขนาดปาท่องโก๋ที่ปู่ชอบกินตอนเช้ายังสู้เราไม่ได้เลย


[หึ ๆ]


พี่ฟ้าอย่าหัวเราะสิครับรักคิดแบบนั้นจริง ๆ นะครับ


[แล้วปาท่องโก๋ของคุณปู่จะเสียใจไหมครับที่สู้เราสองคนไม่ได้]


พี่ฟ้า !! พอรักพูดในสิ่งที่รู้สึกก็ชอบเอามาล้อแบบนี้ ทีหลังรักจะไม่พูดแล้ว ปล่อยให้พี่ฟ้าอยากรู้ไปอย่างนั้นแหละ


[โอ๋นะครับ พี่ฟ้าไม่แกล้งแล้ว]


ฮึ่ย !! ชอบทำให้หงุดหงิดจริง ๆ คุณท้องฟ้าเนี่ย…”


[เปลี่ยนเรื่องดีกว่าครับ เดี๋ยวเกิดสึนามิ]


อีกแล้วนะครับ !”


หมื่นฟ้าหัวเราะชอบใจที่แกล้งเขาได้ นอกจากสึนามิแล้ว ต่อจากนี้หมื่นฟ้าคงมีปาท่องโก๋อีกอย่างที่เอาไว้ล้อเขา


[ตกลงตัวดื้อจะใส่ชุดนี้ไปทะเลใช่ไหมครับ ?]


ครับ…”


[งั้นไม่ต้องใส่หมวกใบนี้ไปนะครับ]


ทำไมล่ะครับ ?”


[พี่ฟ้าว่าแค่ชุดนี้ก็พอแล้วครับ ไม่ต้องใส่หมวกไปหรอกครับ]


ใส่แล้วมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ ?”


[ไม่แย่หรอกครับ แต่ไม่ต้องใส่ดีกว่า…]


ที่รักไม่เข้าใจในสิ่งที่หมื่นฟ้าพูดเลย เขาอุตส่าห์สั่งปักรูปพระอาทิตย์กับคลื่นทะเลมาเพื่อหมื่นฟ้าเลยนะ โอเคครับไม่ใส่ก็ไม่ใส่


[จะตีหนึ่งแล้ว ตัวดื้อง่วงหรือยังครับ ?]


เริ่มง่วงแล้วครับ


[งั้นตัวดื้อไปนอนเถอะครับ]


ค้าบบบ…” ที่รักขานรับเสียงอ่อย


[ฝันดีนะครับคุณท้องทะเล]


ฝันดีครับคุณท้องฟ้า

                

          ที่รักถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังวางสายจากหมื่นฟ้า เขาถอดหมวกออกก่อนจะมองรูปพระอาทิตย์กับคลื่นทะเล ที่รักสั่งปักหมวกใบนี้ตอนที่รู้ว่าจะได้ไปทะเลเพราะอยากใส่ถ่ายรูปกับหมื่นฟ้า แต่ดูท่าเจ้าตัวคงไม่ได้สังเกตว่าลายปักนี้หมายถึงอะไร


หมายถึง ท้องฟ้า กับ ท้องทะเล ไงครับ


สงสัยเจ้าหมวกใบนี้จะไม่มีโอกาสถ่ายรูปกับคุณท้องฟ้าตัวจริงแล้วแหละ


รัก…” ที่รักหันมองตามเสียงเรียก พี่เบบเข้ามาในห้องอย่างง่ายดายเพราะเขาเปิดประตูไว้ตลอด พี่สาวเดินมาหยุดยืนตรงหน้าแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนเอ่ยถาม เป็นอะไรทำหน้าเหมือนหมูกรอบตอนไม่ได้ออกไปวิ่งเล่น


เปล่าค้าบ…”


ฟ้าไม่โทรหาเหรอ ?”


เพิ่งวางไปเองค้าบ…”


เสียงอ่อยด้วยจะว่าโดนฟ้าดุก็คงไม่ใช่ ฟ้าไม่ดุแกหรอก


“…” ที่รักเงยหน้ามองพี่สาว เขาใส่หมวกอีกครั้งแล้วใช้นิ้วชี้ไปที่หมวกเจ้าปัญหา พี่ฟ้าดูไม่ชอบหมวกใบนี้เลย


ทำไมล่ะ ?...ใส่แล้วก็น่ารักดี


ไม่รู้ครับ พี่ฟ้าบอกว่ามันไม่ได้แย่ แต่ไม่ต้องใส่ดีกว่า


หือ ?...” พี่เบบนิ่งเงียบไปสักพัก เจ้าตัวกอดอกมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะอมยิ้ม ใส่ไปเถอะฟ้าไม่ได้ไม่ชอบมันหรอก ฉันคิดว่าฟ้าชอบมันมาก ๆ


“…” นอกจากจะไม่เข้าใจหมื่นฟ้าแล้ว ตอนนี้เขาเริ่มไม่เข้าใจพี่เบบด้วย ก็เห็นอยู่ว่าพี่ฟ้าไม่ชอบ ถ้าชอบก็ต้องให้ใส่แล้วสิ


เขาว่าเพื่อนกันมักจะมีนิสัยคล้าย ๆ กัน…”


“…”


เวลาดอมหวงดอมก็ชอบห้ามแบบนี้


หวง ?”


ใช่ไม่อยากให้ใครมาชมว่าเราน่ารัก ไม่อยากให้ใครมองเราพวกขี้งกน่ะ

                

          ที่รักหัวเราะที่พี่เบบว่าพี่ดอมกับหมื่นฟ้าเป็นพวกขี้งก เขาไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างหมื่นฟ้าจะขี้หวงเพราะดูจากนิสัยทั่วไปแล้วเจ้าตัวเป็นคนชอบแบ่งปันและไม่คิดเล็กคิดน้อย อีกอย่างเขาเป็นแค่คนสนิท หมื่นฟ้าคงไม่หวงมากขนาดนั้นหรอก


แต่ถ้าไม่หวงแล้วทำไมไม่ให้ใส่


นอกจากจะไม่ชอบมันจริง ๆ


ถ้าไม่เชื่อพรุ่งนี้ก็ลองใส่ดูรับรองได้เห็นคนขี้หวงแน่ ๆ


“…”


แล้วไปซื้อหมวกใบนี้มาตอนไหน ?...ใบใหม่ใช่ไหม ไม่เคยเห็นเลย


ที่รักพยักหน้ารับ ไม่แปลกที่พี่เบบจะรู้ว่ามันเป็นหมวกใบใหม่ เพราะพี่สาวจำเสื้อผ้าของเขาได้ทุกตัว รักสั่งซื้อหลังจากวันแข่งบอล


สั่งทางไอจีเหรอ ?”


ครับ


ลายน่ารักดีเนอะ…” พี่เบบหยิบหมวกไปจากศีรษะของเขาแล้วใช้มือลูบบริเวณลายปัก งานปักก็ละเอียดดีด้วย ที่ร้านเขามีลายพวกนี้ให้เลือกเยอะไหม ?”


เขาไม่มีลายให้เลือกหรอกพี่เบบ ต้องวาดตัวอย่างส่งไปให้เขาเอง


“...”


ที่รักถอนหายใจแล้วหลุบตาลงต่ำพอเห็นพี่สาวขมวดคิ้วมากกว่าเดิม รักสั่งปักลายนี้เป็นพิเศษเพื่อทริปนี้เลย


“…” พี่เบบหัวเราะก่อนจะใส่หมวกให้เขาเหมือนเดิม ไอ้ลูกหมาเอ๊ย ~ ”


ลูกหมามันหวังจะใส่ถ่ายรูปกับเขาไงพี่เบบ แต่เขาบอกไม่ให้ใส่ไป


ก็เขาไม่รู้ไงว่าไอ้ลูกหมามันทำเพื่อเขา…” พี่เบบหย่อนตัวนั่งลงข้าง ๆ เขาก่อนเอ่ย บางคนต่อให้เป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียดมากแค่ไหน แต่มันก็ต้องมีพลาดสักครั้ง เพราะในแต่ละวันเรามีเรื่องให้ทำเยอะแยะ ไม่ได้คอยสังเกตหรือเก็บรายละเอียดของอีกฝ่ายตลอดเวลาการที่เขาไม่เห็นในสิ่งที่เราพยายามทำ ไม่ใช่ว่าเขาใส่ใจไม่มากพอนะ


รักไม่ได้ว่าพี่ฟ้าใส่ใจไม่มากพอนะพี่เบบพี่ฟ้าเป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียดของคนอื่นมาก ๆ ขนาดรักเป็นแค่คนสนิท พี่ฟ้ายังรู้เรื่องของรักแทบจะทุกเรื่องแต่ที่รักมานั่งหงอยก็เพราะสงสารเจ้าหมวกที่อดถ่ายรูปกับพี่ฟ้า


แกไม่ได้สงสารหมวกหรอก แต่น้อยใจฟ้าต่างหากแกไม่เคยน้อยใจใครเลยรัก ถึงไม่รู้ไงว่าที่เป็นอยู่มันคือการน้อยใจคนที่เราให้ความสำคัญมาก ๆ


“…”


ฟ้าไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดต่าง ๆ น้อยลงนะ แต่บางอย่างที่แกทำให้คงเกินความคาดหมายของฟ้าและฟ้าคงไม่เคยหวังให้แกทำอะไรให้…” พี่เบบพูดแล้วเอานิ้วมาจิ้มที่หมวกของเขา ลายปักนี้ถึงได้ลอดสายตาฟ้าไปไง


โธ่หวังมั่งก็ได้ครับ


อย่ามัวมานั่งน้อยใจพรุ่งนี้ก็ใส่ไปแล้วบอกให้เขารู้ว่าหมวกใบนี้มันพิเศษกับเขายังไง


ครับพรุ่งนี้รักจะใส่มันไปถ่ายรูปกับพี่ฟ้า


อือ…” พี่เบบลุกขึ้นเตรียมจะออกจากห้อง แต่เหมือนเจ้าตัวนึกบางอย่างขึ้นมาได้เลยหมุนตัวกลับมาอีกรอบ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าตอนนี้ระหว่างแกกับฟ้าคืออะไร เป็นแค่คนสนิทหรือมากกว่านั้นแต่ถ้าตัดสินใจให้เขาเข้ามาในชีวิตแล้ว แกต้องทำให้ดีที่สุดนะ รักษาความสัมพันธ์นี้ไว้ให้นานที่สุดเข้าใจที่พี่พูดไหม ?”

                

          ที่รักนิ่งเงียบเพราะเป็นครั้งแรกที่พี่เบบพูดกับเขาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจังขนาดนี้ และเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่พี่สาวแทนตัวว่า พี่ นั่นทำให้ที่รักรู้ว่าพี่เบบกำลังจะสื่ออะไรบางอย่างกับเขา แต่เจ้าตัวแค่ไม่สามารถพูดออกมาตรง ๆ ได้


ถ้าหากเรื่องที่พี่เบบพยายามจะบอกเกี่ยวข้องกับหมื่นฟ้าโดยตรง


ที่รักจะตอบว่า


ครับ รักจะพยายามทำให้ดีที่สุด


#กี่หมื่นฟ้า

                

          คนตัวสูงที่สวมเสื้อฮาวายสีดำกับกางเกงขาสามส่วนสีขาวยืนอยู่หน้าบ้านหลังเดี่ยวเพื่อรอเวลา บ้านของที่รักเป็นจุดนัดหมายที่ทุกคนจะมารวมตัวก่อนจะเดินทางไปรีสอร์ตของลุงเขาที่ระยอง

                

          หมื่นฟ้ามาถึงก่อนเวลานัดหนึ่งชั่วโมง เขายืนรอคุณตัวดื้ออยู่หน้าบ้านโดยไม่โทรไปบอกว่ามาถึงแล้ว ถ้าหมื่นฟ้าทำแบบนั้นเจ้าตัวจะรู้สึกกดดันแล้วทำทุกอย่างด้วยความเร่งรีบทั้งที่เหลือเวลาอีกชั่วโมงกว่า เพราะคนอย่างที่รักไม่ชอบให้ใครมารอนาน ๆ


นี่แหละน้า...ที่เขาบอกว่าแค่ได้เห็นหลังคาบ้านก็ชื่นใจแล้ว


หมื่นฟ้าละสายตาจากหน้าต่างห้องที่รักแล้วมองน้องชายที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ “…”


รักคนนี้เสียไปกี่แสนแล้วล่ะ ?...” พันลี้ยกยิ้มมุมปากก่อนจะปรายตามองกล้องที่คล้องอยู่คอของหมื่นฟ้าถอยไลก้าตัวเกือบแสนมาเพื่อถ่ายไอ้แก้มย้อยคนเดียวยอมใจพี่กูจริง ๆ


ถ้ากูเห็นมึงเปย์เมียตัวเองเมื่อไหร่กูจะเหยียบให้จมดินเลย


พันลี้หลุดขำพรืดแล้วยื่นบุหรี่ให้พี่ชาย สักหน่อยก่อนไอ้แก้มย้อยจะออกมา


ไม่กูเริ่มอดได้แล้ว


โอเค ความรักทำให้เปลี่ยนไปมากจริง ๆ


“…”

                

          พันลี้ยกมวนสีขาวขึ้นจรดริมฝีปากพร้อมกวาดสายตามองไปรอบ ๆ นอกจากพี่ชายกับเขาแล้วก็มีคนขับรถอีกคนที่อยู่หน้าบ้านของที่รัก เขาคิดว่าพี่ฟ้าเอาเรื่องรถติดมาเป็นข้ออ้างเพราะเมื่อเช้าคุณลุงคนขับรถยืนยันว่าการจราจรวันนี้ปลอดโปร่ง แต่พี่ชายยังดึงดันจะออกก่อนเวลา ความจริงแล้วพี่ฟ้าอยากเจอเพื่อนสนิทของเขาเร็ว ๆ มากกว่า


คิดถึงก็โทรไปบอกสิว่ามาถึงแล้ว มันจะได้ออกมาเร็ว ๆให้ลี้โทรให้ไหม ?”


มึงจะเร่งคุณเขาทำไม…”


เห็นชะเง้อแล้วชะเง้ออีกสงสาร


ชะเง้อพ่อมึงสิ


ด่าอะไรก็ให้พ้น ๆ ตัวเองบ้าง พ่อลี้ก็พ่อพี่ฟ้าอะนะ


อย่ากวนตีนพันลี้


ทำไมดูเป็นกังวลจังวะพี่ฟ้า ?”


กูกำลังลุ้นอยู่…”


ลุ้นอะไร ?”


หมื่นฟ้าถอนหายใจก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงเพื่อเอารูปคุณเขาตอนใส่หมวกให้น้องชายดู กูแอบแคปหน้าจอตอนคุยกับเขาไว้คุณเขาใส่หมวกแล้วน่ารักไหม ?”


พันลี้ยิ้มมุมปากอย่างที่ชอบทำเวลาเห็นคนที่ถูกใจ โคตร ๆ เพื่อนผมก็น่ารักแบบนี้แหละครับ


กูลุ้นอยู่ว่าคุณเขาจะใส่หมวกไหม ?”


“…”


เมื่อวานกูห้ามไม่ให้เขาใส่หมวกไปทะเล


เอ๊า ! ทำไมล่ะ ?”


คุณเขาใส่หมวกแล้วน่ารักเกินไปกูไม่อยากให้ไอ้เฮียเห็น


พี่ฟ้าหวงเกินไปไหมวะ ?”


กูว่ามากเกินไปว่ะแต่กูหวงของกู


ก็ยังดีที่รู้ตัวแต่ต้องลด ๆ ลงบ้าง เดี๋ยวมันจะอึดอัด


กูพยายามระวังเรื่องนี้อยู่แล้วแต่พลาดจนได้ เมื่อคืนกูไม่น่าห้ามเขาเลยว่ะ

                

          หมื่นฟ้าเอาลิ้นดุนปากไม่พอใจตัวเองที่ก้าวล้ำความเป็นส่วนตัวของอีกฝ่ายมากเกินไป ที่รักมีสิทธิ์ที่จะเลือกและตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเอง เมื่อคิดย้อนกลับไปก็ยิ่งทำให้รู้สึกผิดเพราะถ้าที่รักอยากใส่หมวกใบนั้นไปทะเลจริง ๆ เจ้าตัวคงจะรู้สึกแย่


ไม่ใช่แฟนด้วยซ้ำ


แต่สั่งยิ่งกว่าแฟนอีก


ไม่เป็นไรหรอกพี่ฟ้า คนเรามีพลาดกันได้


แต่เรื่องนี้กูไม่ควรพลาดเลยเพราะเป็นความรู้สึกของคุณเขาทั้งนั้น


เอาน่าไอ้แก้มย้อยมันไม่คิดมากหรอก ตั้งแต่รู้จักกันมาไม่เคยเห็นมันเก็บเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปใส่ใจเลย

                

หมื่นฟ้าถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะเลื่อนดูรูปของที่รัก แค่คุณเขาใส่ชุดเอี๊ยมก็น่ารักตั้งเยอะแล้ว พอคุณเขาใส่หมวกใบนี้เพิ่มก็น่ารักเยอะกว่าเดิมอีก


คุณเขาน่ารักไม่มีลิมิตซะขนาดนี้


ห้ามใจไม่ให้หวงไม่ไหวหรอก

               

               ทว่าลายปักที่อยู่บนหมวกสีเหลืองทำให้หมื่นฟ้าเริ่มขมวดคิ้วคิดสงสัย รูปพระอาทิตย์กับคลื่นทะเลดูมีความหมายบางอย่าง หมื่นฟ้าคิดว่าลายนี้คงไม่ใช่ลายปกติทั่วไปที่ขายตามร้าน


เพราะมันคงหมายถึง


ท้องฟ้า กับ ท้องทะเล


จริง ๆ ใช่ไหม ?”


อะไรพี่ฟ้า ?”


ทำไมเมื่อคืนกูไม่สังเกตวะ ?!”


อะ หัวร้อนอะไรอีกบอกให้เลิกรู้สึกผิดได้แล้ว


หมวกใบนั้นเหมือนคุณเขาจะสั่งปักเองว่ะ


“...จะขนาดนั้นเลยเหรอ ?”


“…” หมื่นฟ้านิ่งเงียบ ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าคุณเขาจะทำถึงขนาดนี้ แต่ลายปักที่หมวกมีความหมายตรงตัวเกินกว่าจะคิดเข้าข้างตัวเอง

                

               ทว่าเบอร์แปลกที่โทรเข้ามาทำให้หมื่นฟ้าต้องหยุดคิดทุกอย่างเพื่อรับสาย เขานิ่งเงียบเพื่อรอให้ปลายสายพูดก่อน หากเป็นพวกเจ้าหน้าที่ธนาคารที่โทรมาแนะนำให้ทำบัตรเครดิตจะได้ปฏิเสธแล้ววางสายเลย


[ฟ้า…]


เบบเหรอ ?”


[ใช่]


ว่าไงเบบ ?”


[เมื่อวานฟ้าบอกไม่ให้รักใส่หมวกไปใช่ไหม ?]


“…อือ เราขอโทษ เราหวงมากไปหน่อย ต่อไปเราจะไม่ทำแบบนี้อีก


[เราเข้าใจ หึงหวงเป็นเรื่องธรรมดา เมื่อคืนรักแอบน้อยใจนิดหน่อย ตอนแรกก็ไม่ค่อยรู้ตัวหรอกว่ากำลังน้อยใจฟ้าอยู่แต่เราช่วยพูดให้แล้ว]


ขอบคุณมาก


[เราบอกว่าฟ้าพูดแบบนั้นเพราะหวงน้องเราไม่เคยมีความรักมาก่อน บางทีก็รู้ตัวช้าไปบ้าง เข้าใจรักหน่อยนะ]


ช้าแค่ไหนก็รอ…”


[เมื่อกี้เราเข้าไปหาน้องในห้อง รักกำลังแต่งตัวอยู่ เราบอกให้ใส่หมวกไปด้วยแต่เจ้าตัวดูไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่…]


ที่เหลือให้เป็นหน้าที่เราเอง


[โอเค]


เบบ หมวกใบนั้นลายปักรูปพระอาทิตย์กับคลื่นทะเล


[อือที่รักน้อยใจก็เพราะเจ้าตัวตั้งใจสั่งปักพิเศษเพื่อทริปนี้เลย]


หมื่นฟ้าหลุดยิ้มออกมา ขอบคุณมากนะเบบที่โทรมาบอก


[เห็นยืนรอนานแล้ว กลัวจะท้อไปก่อนเลยอยากบอกให้รู้ว่าเจ้ารักกำลังเดินไปหาแล้วนะ]


“…”

                

               หมื่นฟ้าวางสายจากเบบแล้วปล่อยให้ตัวเองยิ้มออกมาโดยไม่กลั้นไว้ เขาเคยคิดว่าถ้าสักวันคุณเขาหันกลับมามองคงดีใจไม่น้อย แต่ครั้งนี้คุณเขาไม่เพียงหันมามองเท่านั้น ที่รักเลือกจะเดินมาหาเขาด้วย หมื่นฟ้าไม่สามารถอธิบายความรู้สึกที่มันเอ่อล้นอยู่ข้างในได้ เขารู้แค่ว่ามันมากกว่าดีใจเป็นร้อยเท่า


มัวแต่ยิ้มเล่าให้ฟังหน่อยดิพี่ฟ้า


เบบบอกว่าคุณเขากำลังเดินมาหากูแล้ว


มะ หมายถึงเริ่มชอบพี่ฟ้าแล้วใช่ปะ ?”


เออ


ลี้ดีใจแทนพี่ฟ้าเลยเนี่ยน้ำตาจะไหล


หมื่นฟ้าตวัดสายตามองน้องชายถึงได้รู้ว่ามันไม่ได้พูดเวอร์เกิน พันลี้ยืนยิ้มกว้างมองเขาสลับกับหน้าบ้านของที่รัก มันคงจะดีใจแทนเขาจริง ๆ กูก็ดีใจ


แล้วเรื่องหมวก ไอ้แก้มย้อยมันสั่งปักจริง ๆ เหรอ ?”


อือ คุณเขาตั้งใจสั่งมาเพื่อทริปนี้เลย


น่ารักว่ะน่ารักทั้งคู่ ไม่อยากจะอวยนะ แต่คู่นี้แม่งโคตรเหมาะกัน


มึงกำลังอวยอยู่


ฮ่า ๆ

               

               หมื่นฟ้าละสายตาจากน้องชายที่ยืนหัวเราะร่ามองรถตู้สีดำที่เลี้ยวมาจอดข้าง ๆ รถเขา เมื่อประตูรถเปิดออกเสียงโวยวายอันเป็นเอกลักษณ์ของไอ้เฮียก็ดังลอดออกมา เพื่อนหลายคนรวมถึงดอมทยอยกันลงจากรถ หมื่นฟ้าส่ายหน้าไปมาขณะมองเรียวกับเฮียเถียงกันระหว่างเดินมาทางเขา


กูบอกแล้วว่าไม่ให้ไปทางนั้น มึงไม่เชื่อกูไอ้ควาย


แล้วกูจะไปรู้เหรอว่ารถมันจะติดขนาดนั้น


ก็กูบอกอยู่ว่ามันติด


พ่อมึงเป็นตำรวจจราจรหรือไงไอ้เรียว


ไม่ต้องมีพ่อเป็นตำรวจจราจรหรอกไอ้สัด ตอนเช้า ๆ ก็หัดฟัง จส. ร้อยบ้าง

               

               หมื่นฟ้าถอนหายใจก่อนจะหันกลับไปมองหน้าบ้านอีกครั้ง เป็นในตอนนั้นที่เขาเห็นคนตัวเล็กเจ้าของหมวกสีเหลืองกำลังเลื่อนรั้วเหล็กอยู่ เขาไม่รอช้ารีบเข้าไปช่วยคุณตัวดื้อเหมือนที่เคยทำประจำ


พี่ฟ้า ~”


ครับ ตัวดื้อ


มารอนานแล้วเหรอครับ ?”


ไม่นานครับ


หมื่นฟ้ามองคนตัวเล็กที่ชะเง้อคอมองเพื่อนเขาที่คุยกันด้วยแววตาตื่นเต้น คนเยอะแบบนี้ คงสนุกน่าดูเลยนะครับ


ครับ…”


พี่ฟ้าครับรักมีอะไรจะสารภาพ


“…”

                

          คุณตัวดื้อก้าวเข้ามาใกล้เขาอีกนิดแล้วยกนิ้วชี้หมวกที่สวมอยู่ ในแววตาของที่รักมีทั้งความไม่มั่นใจและเป็นกังวล แต่เจ้าตัวก็กลบทุกความรู้สึกของตัวเองด้วยรอยยิ้มสดใส


หมวกใบนี้มันพิเศษนะครับ


“…”


รักสั่งปักลายพระอาทิตย์กับคลื่นทะเลเพราะความหมายมันตรงกับที่เราใช้เรียกแทนตัวเอง


“…”


รักอยากใส่มันถ่ายรูปกับพี่ฟ้า และที่รักอยากสารภาพก็คือเมื่อคืนรักแอบน้อยใจที่พี่ฟ้าบอกไม่ให้ใส่มันไป


“…”


แทนที่รักจะบอกไปตรง ๆ ว่ามันพิเศษยังไง แต่ก็มัวไปนั่งน้อยใจ


“…”


ถึงรักใส่แล้วไม่ได้ดูดีมาก แต่พี่ฟ้าช่วยชอบมันสักนิดได้ไหมครับ ?” หมื่นฟ้าไม่คิดว่าหัวใจพองโตจะเกิดขึ้นได้ในขณะที่รู้สึกผิด แต่วันนี้ที่รักทำให้รู้ว่าทุกอย่างเป็นไปได้


เขาเคลื่อนมือไปสัมผัสที่หมวกใบนั้นแผ่วเบาก่อนเอ่ย ขอโทษนะครับตัวดื้อ เมื่อคืนพี่ฟ้าไม่ทันได้สังเกต ถ้าพี่ฟ้ารู้ว่าตัวดื้อตั้งใจทำมาใส่ถ่ายรูปกับพี่ฟ้า พี่ฟ้าจะไม่พูดแบบนั้นเลย


ไม่เป็นไรหรอกครับ รักเข้าใจว่าพี่ฟ้าหวง


ครับ พี่ฟ้าหวงที่รัก


“…”


หมวกใบนี้ทำให้ตัวดื้อน่ารักเกินไป พี่ฟ้ากลัวไอ้เฮียจะหมั่นเขี้ยวตัวดื้อจนอดใจไม่ไหวแล้วมาแกล้ง พี่ฟ้าเลยไม่อยากให้ใส่ไปแต่ความจริงแล้วพี่ฟ้าชอบให้ตัวดื้อใส่มันนะครับ


คุณท้องฟ้าขี้หวงอย่างที่พี่เบบบอกจริง ๆ ด้วย


แต่ต่อไปพี่ฟ้าจะลดความขี้หวงลงครับ พี่ฟ้าไม่อยากให้ตัวดื้อรู้สึกแย่


“…”


ความจริงแล้วพี่ฟ้าไม่มีสิทธิ์ไปห้ามตัวดื้อเลย ตัวดื้ออยากจะทำอะไรพี่ฟ้าก็ควรจะให้ตัวดื้อเลือกเองพี่ฟ้าขอโทษนะครับที่เมื่อคืนเผลอทำให้รู้สึกแย่


คุณเขายิ้มแล้วเอามือข้างหนึ่งมาจับประคองใบหน้าเขาไว้ โอ๋ ๆ นะครับคุณท้องฟ้า ไม่ต้องรู้สึกผิดแล้วนะ


“…”


รักว่ามันไม่ใช่การมีสิทธิ์หรือไม่มีหรอกครับ เพราะมันเป็นเรื่องของความรู้สึก


“…”


รักว่าเรื่องของความรู้สึกมันค่อนข้างซับซ้อน บางทีรักยังไม่เข้าใจเลยสิ่งที่จะทำให้เราเข้าใจผิดกันน้อยที่สุดคือการบอกกันตรง ๆ


“…”


ต่อไปนี้ถ้ามีอะไรที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจเราจะบอกกันตรง ๆ นะครับคุณท้องฟ้า


ครับ ตัวดื้อทันทีที่เขาตอบรับมือเรียวก็ถอนออกจากใบหน้า หมื่นฟ้ามองตามมือของอีกฝ่ายด้วยความเสียดาย เขายอมรับว่าตัวเองเป็นคนโลภมาก


สัมผัสจากคุณเขาได้เท่าไหร่ก็ไม่พอ


ทำหน้าหงอยอีกแล้วคุณท้องฟ้ายังรู้สึกผิดอยู่เหรอครับ ?”


เปล่าครับ


แล้วเป็นอะไรค้าบบบ ~”

                

          

               เป็นในตอนนั้นที่คนตัวเล็กยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วย่นจมูกใส่ก่อนจะส่งมือมาเกาคางเขาคล้ายกำลังเล่นกับลูกแมว หมื่นฟ้าหลุดหัวเราะแล้วจับมือเรียวไว้ ถ้าปล่อยให้คุณเขาเกาคางต่อคงเคลิ้มจนไม่ต้องไปทะเล


อ้อนเก่งแล้วยังเอาใจเก่งอีกนะครับ


รัก นิรันดร์ เก่งสุด ๆ เลยใช่ไหมล่ะ ~”


หึ ๆ หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอพลางคิดหมั่นเขี้ยวคนตรงหน้าที่ยิ้มจนปากบาน ทว่าเขารู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่างกำลังแอบมองเราสองคนอยู่ พอเขาหลุบตาลงต่ำถึงได้รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งกำลังจ้องมองเราสองคนอยู่จริง ๆนี่คงเป็นเจ้าหมูกรอบใช่ไหมครับ หมื่นฟ้าส่งยิ้มให้ลูกหมาตัวอ้วนที่นั่งกระดิกหางอยู่ข้าง ๆ เจ้าของ


ใช่ครับหมูกรอบออกมาทำไมครับ ?...ไปกับพี่รักไม่ได้นะ กลับเข้าไปหาปู่ในสวนเลย

                

               หมื่นฟ้ามองคนตัวเล็กที่ก้มลงไปหาลูกหมาตัวอ้วน คุณเขาพูดอธิบายปากยุบยิบให้หมูกรอบฟังถึงเหตุผลที่ไม่สามารถพาไปเที่ยวด้วยได้ แต่ดูเหมือนหมูกรอบจะไม่เข้าใจถึงพยายามปีนขึ้นไปบนตักของคุณเขา


อ่าหมูกรอบดื้อใหญ่แล้วนะ สงสัยพี่รักต้องอุ้มเข้าไปเก็บในบ้านแล้ว…” ที่รักอุ้มลูกหมาตัวอ้วนขึ้นมาแล้วส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้เขา แหะ ๆ เจ้าหมูกรอบมันดื้อเหมือนเจ้าของเลยใช่ไหมครับพี่ฟ้า ?”


น่ารักเหมือนเจ้าของด้วยครับ


หมื่นฟ้ามองแก้มขาวของคุณเขาที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ เจ้าตัวคงอายถึงได้หลบสายตาด้วยการก้มลงไปจุ๊บลูกหมาที่อยู่ในอ้อมกอด งั้นเดี๋ยวรักเอาหมูกรอบไปส่งให้ปู่ก่อนนะครับ


ครับ


ไอ้ฟ้า !”


หมื่นฟ้าละสายตาจากคนตัวเล็กที่อุ้มลูกหมาเข้าไปในบ้านแล้วหันมองตามเสียงเรียก ไอ้เฮียจ้องคุณเขาไม่วางตาก่อนจะใช้ข้อศอกกระแทกที่แขนเบา ๆ


น้องน่ารักขนาดนั้นได้ไงวะ ?...แล้วใครเขาสั่งเขาสอนให้ใส่หมวกทรงนั้นกับชุดเอี๊ยม


ทำไม ?”


ก็ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่ไง…”


“…” เหตุผลที่ไม่อยากให้คุณเขาใส่หมวกเพราะเพื่อนเป็นแบบนี้


ถ้าได้ฟัดแก้มสักครั้งกูจะไม่ขออะไรอีกเลย


ฟัดตีนกูดีกว่า กูให้หลายครั้งเลย


หวงเก่ง


ไม่มีให้หวงก็เงียบปากไป


ไอ้เฮียนิ่งเงียบคล้ายโดนพูดแทงใจดำกับเพื่อนนี่โหดจังนะไอ้สัด ทีกับน้องยอมยืนนิ่ง ๆ ให้เขาเกาคาง


“…” หมื่นฟ้าส่ายหน้าก่อนจะเดินหนีคนขี้อิจฉา เขาเอาเวลาไปเตรียมที่นั่งให้ตัวดื้อดีกว่า

                

               หลังจากเพื่อนมาครบกันทุกคนแล้วก็เริ่มแบ่งว่าใครจะนั่งรถคันไหน แน่นอนว่ารถของหมื่นฟ้ามีแต่เพื่อนสนิทเท่านั้น เพื่อนคนไหนที่พาแฟนมาจะต้องไปนั่งรถไอ้เฮียแทน


พี่ฟ้า เรานั่งตรงไหนครับ ?”


แถวแรกเลยครับ


โอเคค้าบ ~”

                

               คนตัวเล็กก้าวเข้าไปนั่งที่เบาะยาวแถวแรก เจ้าตัวเขยิบจนชิดติดหน้าต่างก่อนที่เขาจะขึ้นไปนั่งประกบคู่ ส่วนเพื่อนคนอื่น ๆ หมื่นฟ้าปล่อยให้เลือกที่นั่งได้ตามสบาย


ใกล้นั่งกับพี่ไหม ?”


ไม่เป็นไรครับพี่เบบ เดี๋ยวใกล้ไปนั่งข้างหลังดีกว่า


มานั่งกับเราไหมใกล้ ?”


ไม่เป็นไรรัก ข้างหลังว่างอยู่


มันจะเหงานะใกล้…” หมื่นฟ้าหันมองคนตัวเล็กที่ชะเง้อคอมองใกล้ด้วยความเป็นห่วง ไม่แปลกที่คุณเขาจะกลัวใกล้เหงาเพราะเจ้าตัวไม่สนิทกับใครเลย


“…”


ไม่เหงาหรอก…” พันลี้พูดแล้วลุกจากเบาะแถวที่สองเพื่อไปนั่งข้างหลังกับใกล้


ที่รักอมยิ้มก่อนเอ่ย ลี้หน้าหมาแอบใจดีเหมือนกันนะเนี่ย


คันเราคนครบแล้วใช่ไหม ?” หมื่นฟ้าเอ่ยถาม


ยัง ๆ


ขาดใครวะ ?”


ไอ้เฮีย…”


แล้วมันจะมานั่งรถกูทำเหี้ยอะไร ?”


กูไม่รู้ แต่มันไลน์มาบอกว่าให้รอแป๊บ ขอคุยกับคนขับรถก่อนเรียวพูด

               

ไม่นานนักไอ้เฮียก็วิ่งกระหืดกระหอบมาที่รถ มันขึ้นมานั่งเบียดข้างเขาหน้าตาเฉย หมื่นฟ้าจ้องเขม็งใส่เพื่อนแล้วถามอย่างไม่สบอารมณ์


มึงมานั่งรถกูทำไม ?”


กูเหงา


เหงาพ่อมึงเพื่อนเต็มรถ


เออ ~ มันเป็นความเหงาที่อธิบายไม่ได้


“…” หมื่นฟ้าถอนหายใจแล้วถามขึ้น ครบแล้วนะ


คบแล้วห้ามเลิกนะ


ไอ้ควาย!”


ฮ่า ๆ

                

               เพื่อนพากันหัวเราะร่วนที่ไอ้เฮียโดนเขาด่า หมื่นฟ้าหันมองคนข้างกายที่กำลังง่วนอยู่กับการหาอะไรบางอย่างในกระเป๋าเป้สีดำ เขาสั่งให้คุณลุงคนขับรถออกเดินทางก่อนจะถามคุณเขาที่ยังให้ความสนใจกับกระเป๋าตัวเองอยู่


หาอะไรครับตัวดื้อ ?”


รักเช็กว่าเอาของมาครบไหมครับ…”


แล้วครบไหมครับ ?”


ครบครับ


หมื่นฟ้ากำลังจะคุยกับตัวดื้อต่อ แต่ไอ้เฮียสะกิดแขนขัดจังหวะก่อน เอามุกกูไปใช่ดิเพื่อนคบแล้วห้ามเลิกอะ


มุกควาย ๆ


เออ ! อย่าเอาไปใช้นะ !”


“…” หมื่นฟ้าขยับออกห่างจากไอ้เฮียแล้วหันไปให้ความสนใจคุณเขาต่อ เอาขนมมาด้วยเหรอครับ ?”


ครับ เอามาเผื่อพี่ฟ้าด้วยคนตัวเล็กพูดพลางแกะซองเยลลี่ที่เจ้าตัวชอบ ที่รักเอาเยลลี่รูปหมีใส่ปากแล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนล้วงหยิบอีกชิ้นมาป้อนถึงปากเขา หมื่นฟ้าไม่ชอบกินเยลลี่ตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว แต่ถ้าคุณเขาป้อนให้ขนาดนี้


ชอบก็ได้


อุ๊ย !…เยลลี่หมี พี่เฮียชอบกินมาก ๆ เลยครับที่รัก ขอพี่เฮียสักชิ้นได้ไหม ?”


ได้ครับพี่เฮีย


ในจังหวะที่คุณเขาก้มหน้าหยิบเยลลี่ให้ไอ้เฮียอยู่ หมื่นฟ้าที่เหลืออดก็ยกเท้าขึ้นถีบเพื่อนสนิทอย่างแรงจนมันหล่นลงไปกองตรงที่พักเท้า


ตุบ !


อะ โอ๊ยไอ้เชี้ยฟ้า !”


โทษที ตีนกระตุก


พะ พี่เฮียคุณท้องฟ้าช่วยดึงพี่เฮียหน่อยสิครับ


สมแล้ว…” เรียวที่อยู่เบาะหลังพูดปนหัวเราะ


ตัวดื้อไม่ต้องสนใจหรอกครับ ไอ้เฮียชอบเรียกร้องความสนใจ


ไม่ ๆ ครั้งนี้กูลุกไม่ขึ้นจริง ๆ ช่วยฉุดกูขึ้นหน่อย


มาเดี๋ยวกูช่วยดอมที่นั่งอยู่แถวสองลุกมาช่วยฉุดไอ้เฮียอย่างทุลักทุเล


แล้วมึงก็ย้ายมานั่งกับกูเลยไอ้เหี้ย


เออ กูไปก็ได้

                

               ไอ้เฮียมองค้อนใส่เขาก่อนย้ายไปนั่งกับเรียวข้างหลังอย่างว่าง่าย มันคงรู้ว่าครั้งนี้เขาเอาจริงไม่ใช่แค่พูดขู่ หมื่นฟ้าโล่งใจที่กำจัดตัวปัญหาได้แล้ว เขาจะได้นั่งคุยกับคุณเขาสองคนโดยไม่มีใครขัดจังหวะ


พี่ฟ้านั่งดี ๆ นะครับ เดี๋ยวจะหล่นลงไปแบบพี่เฮีย


เมื่อคืนไอ้เฮียมันอดนอนเลยวูบครับ


ไม่ได้โดนพี่ฟ้าแกล้งใช่ไหมครับ ?” คนตัวเล็กยกนิ้วชี้แล้วหรี่ตาใส่เขาเพื่อจับผิด


มันแกล้งพี่ฟ้าก่อนครับ


ว่าแล้วววคุณท้องฟ้านี่เผลอไม่ได้เลย เกเรตลอด


หมื่นฟ้าอมยิ้ม “…”


แล้วพี่ฟ้าง่วงไหมครับ ?...” คุณเขาถามแล้วเอามือตบที่ไหล่ของตัวเองดังแปะ ๆ ถ้าง่วงก็นอนซบหมอนใบนี้ได้นะครับ


หึ ๆ คุณเขาน่ารักไม่หยุดเลย

                

               หมื่นฟ้านั่งฟังคุณเขาพูดปากยุบยิบไปตลอดทาง พอเขานั่งนิ่งคนตัวเล็กก็จะสรรหาเรื่องมาเล่าให้ฟัง แต่ไม่นานเสียงเจื้อยแจ้วของคุณเขาก็เริ่มแผ่วเบาลง


พี่ฟ้า ~ รักง่วงแล้วค้าบ ~”


คนโดนอ้อนหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้มือจับประคองหัวทุยให้มานอนซบที่ไหล่ ง่วงก็นอนนะครับ


แล้วถ้ารักหลับ พี่ฟ้าจะเหงาไหมครับ ?” คนตัวเล็กถามพลางขยี้ตาตัวเองเพื่อฝืนไม่ให้หลับ


ไม่เหงาครับตัวดื้อไม่ต้องห่วงพี่ฟ้าหรอกครับ


ค้าบบบ ~”

                

               หมื่นฟ้ามองหัวทุยที่ซบอยู่บนไหล่ของเขา กลิ่นหอมอ่อน ๆ ทำให้เขาหวนนึกถึงวันนั้นที่ได้หอมหัวคุณเขาครั้งแรก เขาวาดแขนโอบคนตัวเล็กไว้แล้วเปลี่ยนให้มาซบที่หน้าอกแทน พออยู่ในท่านี้ก็ยิ่งได้กลิ่นหอมชัดมากกว่าเดิม และเพราะเขาชอบกลิ่นนี้มาก


เลยอดใจไม่ไหว


หมื่นฟ้าหอมหัวคุณเขาอีกแล้ว


#กี่หมื่นฟ้า



ถึงแล้วโว้ยยยย…”


ถึงแล้วก็ลงสิไอ้เหี้ย ลีลาจริง ๆ มึงเนี่ย


ลงช้าเดี๋ยวโดนไอ้ฟ้าถีบอีกหรอก


ใจเย็นเพื่อน กูกำลังลง

               

                 ที่รักหยิบกระเป๋าเป้สีดำที่วางไว้ข้างกายมาสะพายก่อนจะลงจากรถ เขายืนมองรุ่นพี่กับเพื่อนช่วยกันขนของลงจากรถแล้วเดินอ้อมบริเวณบ้านพักเพื่อไปที่ชายหาด ที่รักเตรียมจะเข้าไปช่วยเพื่อนคนหนึ่งของหมื่นฟ้าที่กำลังหิ้วกระติกน้ำแข็งใบใหญ่ ทว่าขาที่ก้าวหยุดชะงักเพราะแรงฉุดรั้งของใครบางคน


ไม่ต้องหรอกครับเดี๋ยวพวกมันจัดการกันเอง


แต่รักช่วยได้นะครับ


ในกระติกน้ำแข็งมีแต่เบียร์ มันหนักมาก ตัวดื้อถือไม่ไหวหรอก


“…”


ตัวดื้อไปกับพี่ฟ้าดีกว่า…” พูดจบหมื่นฟ้าก็จูงมือพาเขาเข้าไปในรีสอร์ต


เราสองคนเดินมาถึงบริเวณห้องโถงกว้างที่อยู่ติดริมทะเล ที่รักคิดว่าที่นี่คงเป็นห้องไว้สำหรับรับรองแขกที่มาเข้าพัก เพราะภายในนี้มีชาวต่างชาติและคนไทยนั่งอยู่เยอะพอสมควร


รอแป๊บนะครับตัวดื้อ


ครับที่รักพยักหน้ารับพลางมองหมื่นฟ้าเดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์ เจ้าตัวยืนคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งคาดว่าเป็นพนักงานในรีสอร์ตได้สักครู่ก็เดินกลับมาหาเขาพร้อมทั้งมีผู้หญิงคนนั้นเดินขนาบข้างมาด้วย


รอนานไหมครับ ?”


ไม่ครับ


คุณฟ้าอยากได้อะไรเพิ่มบอกแจงได้เลยนะคะ เดี๋ยวแจงจะให้พนักงานเอาไปให้ค่ะ


ครับ…” หมื่นฟ้าตอบรับก่อนจะวาดแขนโอบไหล่เขาแล้วส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้ เมื่อกี้พี่ฟ้าเพิ่งไปสั่งอาหารกับคุณแจงมา ตัวดื้ออยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ ?”


มะ ไม่ครับ รักกินอะไรก็ได้ครับ…”


มีกุ้งตัวโต ๆ อย่างที่คุณรักชอบด้วยนะคะ


ขะ ขอบคุณนะครับคุณแจง


ไม่ต้องขอบคุณแจงหรอกค่ะ คุณฟ้าเป็นคนสั่งให้แจงเตรียมไว้รอคุณรักค่ะ


อ๋อครับ…” ประโยคคำพูดของพนักงานสาวทำให้ที่รักรู้ได้ในทันทีว่าควรกล่าวคำขอบคุณกับใคร เขาเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงที่อมยิ้มอยู่ ขอบคุณนะครับพี่ฟ้า


ครับ


แล้วพี่ฟ้าได้สั่งเผื่อคนอื่นด้วยไหมครับ ?”


สั่งครับ แต่สั่งให้ตัวดื้อเป็นพิเศษ


ที่รักพยักหน้ารับพร้อมส่งยิ้มให้คนตัวสูง “…”


เดี๋ยวแจงขอไปต้อนรับลูกค้าก่อนนะคะคุณฟ้า


ตามสบายเลยครับ

                

               หมื่นฟ้าพาเขาเดินออกจากห้องโถงเพื่อมาที่ชายหาด ที่รักเห็นพวกพี่ ๆ กำลังปูผ้าและจัดวางของกันอยู่ ส่วนพันลี้เล่นน้ำหน้าระรื่นอยู่กับพี่เฮีย


ที่นี่เป็นรีสอร์ตของคุณลุงพี่ฟ้าใช่ไหมครับ ?”


ครับ


บรรยากาศดีมาก ๆ เลยนะครับ บ้านพักก็สวย แถมอยู่ติดทะเลอีกที่รักพูดพลางมองบ้านพักที่ตั้งเรียงเป็นทางยาว หากไม่มีกำแพงกั้นระหว่างตัวบ้านกับหาดทรายก็เรียกได้ว่าติดทะเลของจริง


ลุงเคยบอกพี่ฟ้าว่าเสียดายที่สร้างบ้านพักได้แค่สิบห้าหลัง


เพราะพื้นที่พอแค่นั้นใช่ไหมครับ ?”


ครับ


แต่แค่นี้ก็เยอะแล้วนะครับ


บ้านที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าพักจริง ๆ มีแค่สิบหลังครับ


อ้าวแล้วอีกห้าหลังล่ะครับ ?”


ลุงเก็บไว้เองหนึ่งหลัง แบ่งให้ลูกชายอีกสองคน แล้วให้พี่ฟ้ากับพันลี้อีกคนละหลังครับ


โอ้โฮ คุณลุงพี่ฟ้าใจดีมาก ๆ เลยนะครับ


ครับอย่างตรงที่พวกเรานั่ง บ้านหลังนั้นเป็นของพันลี้ครับหมื่นฟ้าพูดพลางชี้ไปที่บ้านชั้นเดียวสีครีม ก่อนเอ่ยต่อ ส่วนบ้านหลังนั้นที่อยู่ไกลออกไปเป็นของพี่ฟ้าครับ


“…” ที่รักหลุดหัวเราะออกมาเพราะบ้านของหมื่นฟ้าเหมือนถูกยกไปอยู่เดี่ยว ๆ หลังเดียว จากบ้านของพันลี้แล้วห่างไปอีกไกลพอสมควรถึงจะเป็นบ้านชั้นเดียวสีฟ้าของเจ้าตัว ทำไมอยู่ไกลกับพันลี้จังครับ ?”


ตอนเด็ก ๆ พี่ฟ้าบอกลุงว่าไม่อยากอยู่ใกล้พันลี้ครับ เพราะว่ามันพูดมาก ลุงก็เลยยกบ้านหลังนั้นให้…”


ครอบครัวพี่ฟ้าน่ารักกันจริง ๆ ครับ


ครอบครัวนี้นามสกุลเพราะด้วยนะครับ


“…” ที่รักเงยหน้ามองคนข้างกายที่อมยิ้มอยู่ ถึงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่หมื่นฟ้าพูดมากนัก แต่รอยยิ้มกับสายตาของเจ้าตัวก็ทำให้ใบหน้าร้อนผ่าวได้ นิรันดร์เพราะกว่าครับ


หึ ๆ

                

                  เป็นครั้งแรกที่หมื่นฟ้าเลือกจะหลบสายตาเขา และเมื่อเจ้าตัวมีความกล้ามากพอจึงหันกลับมาสบตากับเขาอีกครั้ง แต่เป็นที่รักเองที่แพ้หมื่นฟ้าอีกแล้ว


เลยต้องหลบตาเหมือนกัน


หายไปไหนกันมา ?”  พี่เรียวถามเมื่อเราสองคนเดินไปถึงบริเวณที่ทุกคนปูผ้านั่งเล่นกันอยู่


กูไปคุยกับผู้จัดการเรื่องอาหารกลางวันของพวกเรามา…”


อ๋อ…”


แล้วสั่งปูมาให้กูปะ ?”


แดกตีนกูไปยังไม่อิ่มเหรอ ?”


ไอ้สัด


ฮ่า ๆ

                

               ไม่ใช่แค่เพื่อน ๆ หมื่นฟ้าเท่านั้นที่หัวเราะกับต่อปากต่อคำนี้ ที่รักก็อดไม่ไหวจึงหัวเราะออกมาเหมือนกัน  ทว่าพี่เฮียกลับพุ่งตรงมาที่เขาเพียงคนเดียว


หมั่นเขี้ยวจริง ๆ เลยยยยขอพี่หยิกแก้มหนูสักที


ไอ้เหี้ย !!”

                

คนที่ยื่นมือมาหมายจะหยิกแก้มเขาชะงักค้างเพราะเสียงของคนตัวโต พี่เฮียรีบเก็บมือไว้ข้างกายดังเดิมก่อนจะส่งยิ้มเจื่อน ๆ ให้หมื่นฟ้า


โทษที กูเผลอก็น้องมันน่ารักขนาดนี้


“…” หมื่นฟ้ายืนนิ่งแล้วจับมือเขาไว้ เราไปถ่ายรูปกันดีกว่าครับ


ค้าบ ~”

               

          ที่รักเดินนำคนตัวสูงไปมากพอสมควร หมื่นฟ้าบอกให้เขาเดินเล่นได้ตามสบาย เจ้าตัวจะทำหน้าที่เป็นช่างกล้องส่วนตัวให้เอง คนตัวเล็กยืนนิ่งแล้วปล่อยให้คลื่นที่ซัดเข้าชายฝั่งมากระทบที่เท้า ที่รักอมยิ้มขณะมองฟองคลื่นกระจายตัวอยู่บนหลังเท้าก่อนจะหายไป


พี่ฟ้ามาตรงนี้หน่อยครับ


“…”

               

                 หมื่นฟ้าเดินมาหยุดยืนขนาบข้างเขา ที่รักบอกให้เจ้าตัวยืนนิ่ง ๆ เพื่อรอคลื่นลูกใหม่ และเมื่อคลื่นลูกใหม่วิ่งมากระทบชายฝั่งอีกครั้ง เท้าเปลือยเปล่าของเราสองคนก็สัมผัสได้ถึงความสดชื่นที่ท้องทะเลมอบให้


ทำแบบนี้แล้วรู้สึกดีจังเลยครับเหมือนมาเติมพลังให้ตัวเองก่อนกลับไปสู้ต่อ


“…”

               

                และเพราะหมื่นฟ้าไม่ตอบอะไร ที่รักจึงหันไปมองคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างกาย ในตอนนั้นเขาเห็นหมื่นฟ้ายกกล้องขึ้นมาถ่ายในระยะประชิด เจ้าตัวลดกล้องลงแล้วดูภาพที่เพิ่งถ่ายไป


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนเอ่ยขณะก้มหน้ามองภาพในนั้น ครับ รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ทะเล


“…”


ครั้งนี้หมื่นฟ้าละสายตาจากกล้องแล้วสบตากับเขา ก่อนเอ่ย ท้องฟ้าจะสดใสมากกว่าเดิม ถ้าได้อยู่คู่กับท้องทะเล

                

               ตอนนี้ที่รักไม่มั่นใจว่าเสียงไหนดังกว่ากัน ระหว่างเสียงคลื่นและลมทะเลกับเสียงหัวใจของเขา แต่ถ้าให้เลือกที่รักคิดว่าเสียงของคุณท้องฟ้าดังที่สุด


ท้องฟ้าจะสดใสมากกว่าเดิม ถ้าได้อยู่คู่กับท้องทะเล


เพราะมันดังก้องไปทั่วโสตประสาท


และรอยยิ้มในแบบเดิมติดอยู่ในใจเหมือนภาพถ่าย

                

               ที่รักหลุบตาลงต่ำแล้วเม้มริมฝีปากแก้เขินอาย เขาเลือกจะเดินต่อโดยไม่หันไปชวนคนตัวสูง และเมื่อหันกลับไปคนที่เดินตามหลังเขายังคงเป็นหมื่นฟ้าคนเดิม เจ้าตัวเว้นระยะห่างเพื่อถ่ายรูปให้เขา เป็นในตอนนั้นที่ที่รักอยากจะมองหมื่นฟ้าผ่านเลนส์กล้องบ้าง


หากเขาได้เฝ้ามองหมื่นฟ้าบ้างจะเป็นยังไงนะ


พี่ฟ้าครับรักขอถ่ายรูปให้พี่ฟ้าได้ไหมครับ ?”


หมื่นฟ้านิ่งเงียบ ก่อนจะยื่นกล้องสีขาวให้เขา พี่ฟ้าไม่ชอบถ่ายรูปตัวดื้อคงต้องเหนื่อยกับนายแบบคนนี้หน่อยนะครับ


ที่รักหัวเราะแล้วรับกล้องมาจากหมื่นฟ้า ไม่ต้องห่วงครับ รักจะถ่ายรูปนายแบบคนนี้ให้เท่ ๆ เลย


หึ ๆ


พี่ฟ้าเดินนำรักไปเลยครับ เดี๋ยวรักตามถ่ายเอง


ครับ…”


“…”


เดินเฉย ๆ ได้ไหมครับ


ได้ค้าบตามสบายเลย

               

                 คราวนี้ที่รักเปลี่ยนบทบาทเป็นตากล้องส่วนตัวให้หมื่นฟ้า ได้ลองเป็นฝ่ายเดินตามเจ้าตัวบ้าง ที่รักไม่รู้ว่ามุมมองจากข้างหลังจะทำให้รู้สึกดีขนาดไหน  แต่มันคงจะดีไม่น้อยหมื่นฟ้าถึงได้ชอบเดินตามเขาตลอด

                

                 ที่รักมองคนตัวสูงผ่านเลนส์กล้อง หมื่นฟ้าที่หันมามองเขาแล้วระบายรอยยิ้มในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ที่รักรู้ว่าหมื่นฟ้าไม่ได้พูดเกินจริง


ท้องฟ้าจะสดใสมากกว่าเดิม ถ้าได้อยู่คู่กับท้องทะเล


ประโยคคำพูดของหมื่นฟ้าวนกลับมาตอนที่เขากดชัตเตอร์


และหัวใจกลับมาเต้นแรงอีกครั้งเมื่อได้เป็นฝ่ายเฝ้ามองหมื่นฟ้า


ได้รูปดี ๆ บ้างไหมครับ ?”


ดะ ได้ครับ


ขอพี่ฟ้าดูหน่อยได้ไหมครับ ?”


ได้ค้าบ…”

                

               ที่รักยื่นกล้องให้คนที่เดินย้อนกลับมาหา เจ้าตัวยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นรูปตัวเอง เขากดเลื่อนภาพให้หมื่นฟ้าดูจนเห็นภาพของตัวเองที่หมื่นฟ้าเป็นคนถ่ายให้


ภาพเขายิ้มจนตาหยี


รูปนี้น่ารักดีครับพี่ฟ้าชอบ


ยิ้มจนไม่เห็นตาเลยน่ารักตรงไหนครับพี่ฟ้า ?”


ทุกตรงเลยครับ…” หมื่นฟ้าพูดจบก็หัวเราะในลำคอแล้วออกเดินนำเขาไป ที่รักเอาหลังมือแตะที่แก้มเพื่อวัดอุณหภูมิตัวเอง เขาเข้าใจว่าอากาศที่นี่ร้อนเป็นปกติอยู่แล้ว แต่เป็นอุณหภูมิในร่างกายของเขาเองที่ผิดปกติ


เรียกว่าร้อนจนทะเลเดือดเลย -______-


ตัวดื้อมาถ่ายรูปกับบ้านพี่ฟ้าหน่อยครับ


ค้าบบบ…” ที่รักรีบวิ่งไปประจำตำแหน่งตรงที่หมื่นฟ้าบอก เขายืนอยู่หน้าบ้านชั้นเดียวสีฟ้าคราม


เดี๋ยวพี่ฟ้านับหนึ่งถึงสามนะครับ…”


ทำท่าอะไรก็ได้เลยใช่ไหมครับ ?”


ครับหนึ่ง สอง สาม

                

                    ทันทีที่ได้ยินหมื่นฟ้านับถึงสามที่รักก็กระโดดตัวลอยพร้อมชูแขนทั้งสองข้างขึ้นแล้วยิ้มกว้าง หมื่นฟ้าคงชอบท่าโพสต์ถ่ายรูปของเขาไม่น้อยถึงได้หัวเราะขนาดนั้น


รูปออกมาดีไหมครับพี่ฟ้า ?”


ดีครับ…” หมื่นฟ้ายื่นกล้องให้เขาดูรูป พี่ฟ้าชอบทุกรูปเลย


แต่รักชอบรูปที่รักถ่ายให้พี่ฟ้า…”


“…”


พูดอะไรออกไปเนี่ย T______T “…”


ชอบรูปพี่ฟ้าเหรอครับ ?”


เอ่อ…” ที่รักกลืนน้ำลายลงคอขณะมองคนตัวสูงที่รอคำตอบอยู่ คะ ครับ เพราะว่าเป็นฝีมือรักเอง


เข้าใจแล้วครับ…”


“…”


เรากลับกันดีกว่าครับพี่ฟ้าว่าอาหารคงมาส่งแล้ว


ครับ…”

               

                 ที่รักก้มหน้ามองผืนทรายขณะเดินคู่กับหมื่นฟ้า เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจที่โกหกอีกฝ่าย ความจริงแล้วที่รักชอบรูปนั้นเพราะมันเป็นรูปของหมื่นฟ้า


ไม่ได้ชอบเพราะเป็นฝีมือตัวเองอย่างที่บอกไป


ตัวดื้อเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ?”


เอ่อ…”


ทำไมเดินแปลก ๆ ครับ ?”

                

                 ที่รักหยุดเดินแล้วมองเท้าตัวเอง ภายนอกดูปกติดีทุกอย่าง ทว่าเวลาเดินเขารู้สึกเจ็บที่ข้อเท้านิดหน่อย นั่นคงเป็นเพราะท่ากระโดดที่หน้าบ้านหมื่นฟ้าแน่ ๆ


รักไม่เป็นอะไรครับพี่ฟ้า…”


ตัวดื้อลองเดินหน่อยครับ


“…” ที่รักพยายามฝืนให้เดินปกติที่สุด แต่หมื่นฟ้ากลับจับพิรุธได้เลยคว้าแขนเขาไว้


ไม่ต้องเดินแล้วครับ…”


“…”


ขี่หลังพี่ฟ้านะครับตัวดื้อ


ระ รักเดินได้ครับพี่ฟ้าแค่ช้ากว่าเดิมหน่อย

                

                    หมื่นฟ้าไม่สนใจในสิ่งที่เขาพูดสักนิด เจ้าตัวย่อตัวลงตรงหน้าเขาแล้วบอกให้ขึ้นหลัง ที่รักคิดอยู่สักครู่ก่อนจะตัดสินใจทำตามที่อีกฝ่ายบอก หมื่นฟ้าแบกเขาขึ้นหลังอย่างง่ายดาย


ตัวดื้อกอดคอพี่ฟ้าเร็วครับ เดี๋ยวตก


คนโดนสั่งเม้มริมฝีปากก่อนจะวาดแขนทั้งสองข้างโอบรอบคอหมื่นฟ้า ขอโทษนะครับ


เรื่องอะไรครับ ?”


เรื่องที่รักซนจนเจ็บตัวแล้วต้องให้พี่ฟ้าแบกกลับ…”


แค่นี้เอง ไม่ลำบากหรอกครับ


แล้วก็อีกเรื่องครับ…”


“…”

                

               ที่รักวางคางลงบนไหล่กว้างแล้วทอดสายตาไกลออกไปเพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกอายจนไม่สามารถพูดความจริงได้ คนตัวเล็กสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนเอ่ย


ขอโทษที่บอกว่าชอบรูปพี่ฟ้าเพราะรักเป็นคนถ่าย


“…”


ความจริงแล้วรักชอบรูปนั้นเพราะพี่ฟ้ายิ้ม…”


“…”

               

                 ที่รักลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนตัวสูงที่นิ่งเงียบไม่ตอบอะไร หมื่นฟ้าที่อมยิ้มทำให้เขาหลุดยิ้มตาม เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่  ที่รักรู้เพียงแค่เราสองคนต่างใส่ใจความรู้สึกของกันและกัน


คล้ายเราอยากเห็นอีกฝ่ายยิ้มตลอดเวลา


และตลอดเวลาที่เขายิ้ม เราก็จะยิ้มไปด้วย


พี่ฟ้าจะพยายามยิ้มให้บ่อยขึ้นนะครับ


ค้าบ…”

                

               ที่รักพยักหน้ารับแล้วเอียงหน้ามองคุณท้องฟ้า และในจังหวะที่หมื่นฟ้าหันมามองกันทำให้เขาเห็นรอยยิ้มของเจ้าตัวในระยะใกล้ใกล้จนหัวใจกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง


ตึก ตัก ตึก ตัก

                

                เขารีบละสายตาออกจากใบหน้าหล่อเหลาแล้วมองตรงไปที่ทุกคนที่นั่งรวมตัวกันอยู่เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้เจ้าหัวใจเต้นแรงไปกว่านี้


ตัวดื้อกลัวความสูงเหรอครับ ?”


มะ ไม่นะครับ


“…”


ทำไมพี่ฟ้าถึงคิดว่ารักกลัวความสูงครับ ?”


ก็หัวใจตัวดื้อเต้นแรง…”

                

               ที่รักรีบคลายแขนทั้งสองข้างออกจากคอของหมื่นฟ้า เขาคงเอาตัวไปแนบกับแผ่นหลังของหมื่นฟ้ามากจนเกินไป เจ้าตัวเลยสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจ


ระ รักแค่กลัวตกน่ะครับ


หึ ๆ


“…”


พี่ฟ้าว่าที่หัวใจเต้นแรงไม่ได้เกิดจากความกลัวหรอกครับ…” หมื่นฟ้าพูดก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือเขาที่วางอยู่บนไหล่ของเจ้าตัวไปวางทาบที่หน้าอกข้างซ้าย ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจหมื่นฟ้า เพราะตอนนี้พี่ฟ้าไม่ได้กลัวอะไรเลย แต่หัวใจก็เต้นแรง…”

               

               ที่รักถอนมือออกจากหน้าอกข้างซ้ายของหมื่นฟ้าก่อนจะเอาหน้าซบลงที่ไหล่ของเจ้าตัว พอเขารู้ว่าจังหวะการเต้นของหัวใจเราใกล้เคียงกัน


ที่รักรู้สึกว่าหัวใจพองโตเท่าดวงอาทิตย์


#กี่หมื่นฟ้า


ส่งกุ้งให้กูหน่อยลี้…”


กุ้งในจานมีเจ้าของหมดแล้ว


อะไรวะ ?...เกือบสามสิบตัวเนี่ยนะ


อือ…”


ใครเป็นเจ้าของมาเคลียร์กับกูหน่อยซิ


เลิกโวยวาย เดี๋ยวกูสั่งให้ใหม่…”

                

ที่รักมองหมื่นฟ้าที่ตั้งท่าจะลุกออกจากผ้าปูเพื่อไปสั่งกุ้งให้พี่เฮีย แต่พี่เรียวห้ามไว้ก่อนแล้วสละกุ้งในจานตัวเองให้เพื่อนแทน


ไม่ต้องไปไอ้ฟ้ากูแบ่งให้มันแล้ว


“…”


เดี๋ยวปู เดี๋ยวกุ้ง พ่อเป็นชูชกเหรอ ? แดกล้างผลาญจริง ๆ


ถ้าแบ่งให้แล้วจะด่าขนาดนี้ก็เก็บไว้แดกเองเถอะเรียว


ฮ่า ๆ

               

                 ทุกคนพากันหัวเราะพี่เฮียกับพี่เรียว แต่มีใครบางคนที่นั่งนิ่งแล้วแกะกุ้งเงียบ ๆ ที่รักอมยิ้มพอเห็นกุ้งย่างตัวโตในมือหมื่นฟ้า เขารู้ในทันทีว่าอีกไม่นานเจ้ากุ้งตัวนั้นจะถูกป้อนให้ถึงปาก ที่รักเลยเอาหัวกลม ๆ ไปวางซบไว้บนแขนของคนตัวสูงเพื่อรอ


รอแป๊บนะครับตัวดื้อ


ค้าบบบ…”


โอ๊ยท่ารอกินกุ้งทำใจกูเหลวเหลือเกินเฮียพูด


หล่อไม่ได้เท่าไอ้ฟ้าก็อย่าหวังจะเจอคนน่ารัก ๆ อย่างที่รัก


ลูกอีช่างขัด ขัดกูเก่งจริง ๆ นะไอ้เหี้ยโก้


ถ้าไอ้บอลมาอีกคนนะ กูบอกเลยไอ้เฮียไม่ได้เกิด


ดีแล้ว ไม่ต้องให้แม่งมาไอ้เหี้ยบอลก็ชอบขัดกูเหมือนกัน


ตัวดื้อครับ…” หมื่นฟ้าเรียกก่อนจะป้อนกุ้งใส่ปากเขา ที่รักงับกุ้งตัวโตแล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ อร่อยไหมครับ ?”


อร่อยค้าบ…”


ได้กินของอร่อยแล้วอารมณ์ดีเลยนะพี่เบบว่า


ที่รักที่กำลังกินกุ้งอย่างมีความสุขเหลือบมองคนข้างกายที่นั่งกินกุ้งอยู่เหมือนกัน ใกล้อร่อยไหม ?”


อร่อยเอาของใกล้ไหมรัก ใกล้กินคนเดียวไม่หมดหรอก


ใกล้กินไปเถอะเดี๋ยวเรารอจากพี่ฟ้า


โอเค


ที่รักชะเง้อคอมองคนที่นั่งแกะกุ้งอยู่ข้าง ๆ ใกล้ ก่อนเอ่ย ลี้แกะกุ้งให้ใกล้ด้วยนะ ใกล้ชอบกินกุ้ง


กุ้งในจานเขากูแกะทั้งนั้น


อ้าวเรานึกว่าใกล้แกะเองนะเนี่ย


ใกล้วางช้อนแล้วหันมายิ้มแห้ง ๆ ให้เขา พันลี้แกะให้น่ะ…”


ตัวดื้อครับ…”


ใกล้กินต่อเถอะกุ้งเรามาแล้ว เราก็ต้องกลับไปกินกุ้งของตัวเองเหมือนกันพูดจบที่รักก็หันไปงับกุ้งตัวที่สอง หมื่นฟ้าที่ทำหน้านิ่งเอาหลังมือข้างที่ไม่เปื้อนมาซับที่มุมปากของเขาเบา ๆ


“…”


พี่ฟ้ากินมั่งสิครับ…”


เดี๋ยวพี่ฟ้าค่อยกินก็ได้ครับ


“...” แบบนี้ทุกทีเลยคุณท้องฟ้าที่รักเอื้อมมือไปหยิบปูมาหนึ่งตัว เขาพยายามแกะเนื้อปูออกมาให้เยอะมากที่สุด ในระหว่างที่ตั้งใจแกะเนื้อปูอยู่ กุ้งตัวโตรสหวานก็ถูกป้อนไม่ขาดปาก


ตัวดื้ออยากกินปูด้วยเหรอครับ ?”


ไม่ใช่ครับรักจะแกะปูให้คุณท้องฟ้าที่รักตอบพร้อมหันไปส่งยิ้มหวานให้หมื่นฟ้า เจ้าตัวคงอยากจะลูบหัวเขาเหมือนที่เคยทำ แต่เพราะมือทั้งสองของหมื่นฟ้าเปื้อนเลยทำได้แค่ส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้


ทำไมถึงแกะปูให้พี่ฟ้าครับ ?”


เพราะว่ามันแกะยากไงครับ


คำตอบของเขาทำให้หมื่นฟ้าเอาหลังมือที่ไม่เปื้อนมาแตะที่ปลายจมูกของเขาเบา ๆ คนดี…”


“…”

               

  ที่รักอมยิ้มแล้วก้มหน้าแกะปูต่อ เขาอยากจะยกมือขึ้นลูบท้ายทอยแก้เขินอายอย่างที่เคยทำ แต่ติดที่มือเปื้อนอยู่เลยไม่สามารถทำได้


อยากโดนเรียกคนดีบ้างว่ะ…”


อย่างแรกเลยนะเฮีย มึงต้องเลิกเป็นคนเลวก่อน


ไอ้เหี้ยโก้ !”


ตัวดื้อไม่ต้องแกะแล้วนะครับ…”


ทำไมล่ะครับ ตัวเดียวพี่ฟ้าไม่อิ่มหรอก


พี่ฟ้ากินอย่างอื่นได้ครับ


งั้นกินนี่ก่อนเลยครับ…” ที่รักว่าพลางหยิบเนื้อปูชิ้นเล็กขึ้นมาป้อนให้หมื่นฟ้า อร่อยไหมครับ ?”


อร่อยครับ


งั้นรักป้อนให้อีกชิ้น…”

                

               คราวนี้ที่รักหยิบเนื้อปูชิ้นที่ใหญ่ที่สุดให้หมื่นฟ้า เจ้าตัวเตรียมจะงับเนื้อปูเหมือนเดิม แต่เขาชักมือกลับมาก่อน ที่รักหัวเราะชอบใจที่แกล้งหมื่นฟ้าได้ เขาใช้ปากคาบเนื้อปูไว้เตรียมจะกินมันภายในคำเดียว ทว่าหมื่นฟ้าที่กัดปากคล้ายคนหมั่นเขี้ยวจู่โจมด้วยความรวดเร็วจนที่รักไม่ทันตั้งตัว

               

               หมื่นฟ้าเอาปากงับเนื้อปูที่เหลืออยู่น้อยนิดที่ริมฝีปากเขาก่อนจะถอนตัวออกไป ที่รักอ้าปากค้างพร้อมกะพริบตาปริบ ๆ ส่วนคนที่ได้กินเนื้อปูสมใจนั่งอมยิ้มแล้วแกะกุ้งต่อ


แค่ก ๆ

               

               ที่รักละสายตาจากหมื่นฟ้ามองพี่สาวตัวเองที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม พี่เบบสำลักอาหารจนหน้าแดง แต่ดีที่มีพี่ดอมคอยเอาน้ำให้ดื่มแล้วลูบหลังให้อยู่


กูว่ากูต้องลองแล้วว่ะ…”


ลองอะไรไอ้เฮีย ?”

                

ทุกคนมองตามพี่เฮียที่ลุกขึ้นแล้วเดินลงทะเลไป ที่รักขมวดคิ้วเมื่อเห็นรุ่นพี่ใช้มือกวักน้ำขึ้นมาดื่มก่อนจะกลับมานั่งที่เดิม


ทำเหี้ยอะไรของมึง ?”


กูก็ลองไปชิมน้ำทะเลมาไง อยากจะรู้ว่าคนแถวนี้จะทำให้มันหวานได้ไหม ?”


ฮ่า ๆ นี่ไม่ใช่มึงทำไม่ได้นะ


แล้วเป็นไงหวานไหม ?”


หวานแต่ตอนนี้เหมือนไตกูจะพัง


ฮ่า ๆ


น้ำทะเลกับเนื้อปู อะไรหวานกว่ากันวะ ?”


กูไม่ได้แดกปูจะรู้ได้ไง ถามคนที่เขาแดกโน่น…” พี่เฮียพยักพเยิดหน้ามาทางหมื่นฟ้า


ว่าไงไอ้ฟ้าเนื้อปูหวานไหม ?”

               

ที่รักนั่งนิ่งรอคำตอบของหมื่นฟ้า เขาภาวนาขอไม่ให้เจ้าตัวตอบคำถาม เพราะถ้าหมื่นฟ้าตอบว่าหวาน เขาคงอายจนตัวระเบิด


โคตรหวาน


ตู้ม !!!


รัก นิรันดร์ ระเบิดตัวเองเรียบร้อย


T_______T


#กี่หมื่นฟ้า

                

               หลังจากกินมื้อกลางวันกันเสร็จ ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปเปลี่ยนชุดเพื่อลงเล่นน้ำ แต่บางคนก็ลงเล่นน้ำได้เลยอย่างพี่เบบและพี่ดอมที่ใส่ชุดเล่นน้ำมาจากบ้าน สำหรับที่รักต้องมาเปลี่ยนชุดก่อน


พี่ฟ้าเปลี่ยนด้วยใช่ไหมครับ ?”


พี่ฟ้าเปลี่ยนแค่กางเกงครับ แต่ใส่เสื้อตัวเดิม


แล้วตอนกลับล่ะครับ พี่ฟ้าพกเสื้อสำรองมาไหมครับ ?”


เอามาครับ


งั้นรักขอเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อนนะครับ


ห้องน้ำตรงนี้มีห้องเดียวเข้าไปด้วยกันเลยครับ


ดะ เดี๋ยวครับพี่ฟ้า…” ที่รักที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำถูกคนตัวโตดึงเข้าไปในห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว เขายังไม่ได้ตอบตกลงกับหมื่นฟ้าเลย หะ ห้องมันก็เล็กแค่เนี่ยระ รักว่าเราผลัดกันดีกว่าไหมครับ ?”


ผลัดกันก็ได้ครับ ตัวดื้อเปลี่ยนก่อนเลย เดี๋ยวพี่ฟ้ารอ


คะ คือ…” ที่รักกำลังจะอธิบายเพิ่ม แต่คุณหมื่นฟ้าหน้ามึนเหมือนไม่อยากฟัง เจ้าตัวหมุนตัวเข้าหาประตูไม่หันมามองเขา ที่รักถอนหายใจก่อนเอ่ย พะ พี่ฟ้าครับ…”


ตัวดื้อถอดชุดไม่ได้เหรอครับให้พี่ฟ้าหันไปช่วยไหมครับ ?”


มะ ไม่ต้องครับรักถอดเองได้ที่รักถอยห่างจากคนตัวสูง เขากอดชุดใส่เล่นน้ำของตัวเองไว้แน่นพลางคิดว่าตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยใช้ห้องน้ำร่วมกับใครเลย เวลาไปเข้าค่ายก็จะรอให้เพื่อนใช้เสร็จก่อนแล้วค่อยใช้ต่อ ทว่าสถานการณ์ตรงหน้าบีบบังคับเขาเหลือเกิน หะ ห้ามหันมานะครับพี่ฟ้า


ครับ


รักจะถอดแล้ว ห้ามหันมานะครับ…”


ครับ

               

                 ที่รักยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าสักชิ้น เขาแค่ถามลองเชิงอีกฝ่ายเท่านั้น ถึงหมื่นฟ้าจะเป็นคนดื้อและหน้ามึนสักแค่ไหน แต่ที่รักรู้ดีว่าเจ้าตัวไม่ใช่พวกเจ้าเล่ห์ คนตัวเล็กถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะถอดเสื้อผ้าออกแล้วเปลี่ยนใส่ชุดเล่นน้ำ

               

                  เขาใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีในการเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ที่รักไม่ยอมบอกหมื่นฟ้าว่าเสร็จเรียบร้อยแล้วเพราะอยากรู้ว่าหมื่นฟ้าจะแอบหันมามองบ้างไหม ที่รักปล่อยเวลาล่วงผ่านไปหลายนาที คนตัวสูงก็ไม่มีทีท่าจะหันกลับมามองกันเลย


พี่ฟ้ารักเสร็จแล้วครับ


ครับ…” หมื่นฟ้าหมุนตัวหันกลับมาหาเขา ตัวดื้อจะหันหน้าเข้าหาประตูเหมือนพี่ฟ้าหรือจะยืนอยู่ตรงนี้ครับ ?”


ละ แล้วพี่ฟ้าจะเปลี่ยนตรงไหนครับ ?”


ตรงนี้ครับ


งั้นรักหันเข้าผนังดีกว่าครับ


ครับ…”

                

ที่รักรีบหมุนตัวเข้าหาผนังสีขาว เขายืนรอหมื่นฟ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าชั่วครู่ก่อนที่เจ้าตัวจะสะกิดแขนเพื่อบอกว่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว


พะ พี่ฟ้าทำไมแต่งตัวโป๊ครับ ?”


ครับ ?”


“…” ที่รักจ้องมองคนตัวสูงที่เปลี่ยนใส่กางเกงสีดำขาสั้นแล้วปลดกระดุมเสื้อออกทุกเม็ดทำให้เห็นหน้าอกเปลือยเปล่าและกล้ามหน้าท้องของเจ้าตัว พี่ฟ้าแต่งตัวโป๊ ๆ ไม่ได้นะครับ


โป๊ตรงไหนครับตัวดื้อ ?”


ตรงนี้ครับ…” พูดพร้อมชี้ไปที่หน้าอกของหมื่นฟ้า ก่อนจะชี้ที่กล้ามหน้าท้องด้วย ตรงนี้ด้วยครับ


แบบนี้เรียกว่าโป๊เหรอครับ ?”


ใช่ครับ


ไม่ใช่ครับ…” ที่รักขมวดคิ้วขณะมองหมื่นฟ้าที่อมยิ้ม เจ้าตัวโน้มหน้าลงมาเล็กน้อยแล้วกระซิบเสียงแผ่ว แบบนี้เรียกว่าหวงครับ


“…”


คนตัวสูงหัวเราะในลำคอแล้วเปิดประตู หมื่นฟ้าจูงมือเขาออกมาจากห้องน้ำ ที่รักกำลังคิดทบทวนถึงสิ่งที่เจ้าตัวพูดเมื่อกี้ ทว่ามีผู้หญิงหลายคนที่อยู่ในห้องโถงรับแขกแอบมองหมื่นฟ้าอยู่


พี่ฟ้าโป๊ ๆ ที่รักทนไม่ไหวจนต้องรั้งคนตัวสูงให้หยุดยืนแล้วถือวิสาสะติดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้ ติดกระดุมให้ครบทุกเม็ดเลยนะครับ


ยอมรับก็ได้ว่าหวง


เว้นสามเม็ดบนไว้ได้ไหมครับ ?”


“…” เขารู้ว่าหมื่นฟ้าเป็นคนขี้ร้อน คำขอของอีกฝ่ายเลยทำให้ใจอ่อน สองเม็ดพอครับ ห้ามต่อรองแล้วนะครับ


“…ครับ


เรียบร้อยแล้วครับ คุณท้องฟ้าไปเล่นน้ำได้แล้ว


พี่ฟ้าไม่ชอบเล่นน้ำครับ


อ้าว แล้วพี่ฟ้าเปลี่ยนชุดทำไมครับ ?”


พี่ฟ้าจะเฝ้าตัวดื้อเล่นน้ำครับ


ที่รักอมยิ้ม เฝ้าบนชายหาดก็ได้ครับ


ไม่ได้หรอกครับตัวดื้อยังเจ็บข้อเท้าอยู่ใช่ไหมครับ ?”


นิดหน่อยครับพี่ฟ้า


แบบนี้พี่ฟ้ายิ่งต้องเฝ้าใกล้ ๆ ตัวดื้อยังไม่รู้ว่าเพื่อนพี่ฟ้าเล่นกันแรงแค่ไหน…”


เขาเล่นกันโหดมากเหรอครับ ?”


พวกมันบ้าพลังครับ


“…”


ที่รักพยักหน้ารับแล้วเดินตามแรงจูงของหมื่นฟ้า ทันทีที่มาถึงจุดรวมตัวทุกคนก็พากันไปที่กลางทะเลเพื่อเล่นลิงชิงบอล พี่เฮียบอกว่าการเล่นลิงชิงบอลบนชาดหาดธรรมดาจนเกินไปเลยเพิ่มความยากในการเคลื่อนไหวโดยลงไปเล่นในทะเล


คนตัวเล็กหลุบตามองน้ำทะเลที่อยู่สูงระดับเข่า แต่สำหรับคนอื่นอยู่เพียงแค่หน้าแข้งเท่านั้น เขาคิดอิจฉารุ่นพี่ที่ตัวสูงกันจนไม่ได้รับผลกระทบจากแรงคลื่นที่วิ่งเข้าใส่ โดยเฉพาะหมื่นฟ้าที่ยืนนิ่งอยู่ข้างหลังเขา


ส่วนที่รักน่ะเหรอเวลาคลื่นลูกใหญ่ ๆ ซัดมาทีหนึ่ง


ขาแทบพับเลย T______T


ตัวดื้อ ไหวไหมครับ ?”


ที่รักพยักหน้าหงึกหงัก เพราะเขาอยากเล่นกับพี่ ๆ มาก ต่อให้ยากแค่ไหนที่รักก็สู้ สู้ค้าบ…”


อะ เริ่มได้ไอ้เฮียเป็นลิงก่อนเลย


กูอีกละ


เออ มึงนั่นแหละ

                

               ทุกคนกระจายเป็นวงกลมล้อมรอบพี่เฮีย ที่รักหันไปมองด้านหลังก็เห็นคนตัวสูงยืนกอดอกอยู่ หมื่นฟ้าไม่ได้เข้ามาเล่นลิงชิงบอลด้วย แต่แค่มายืนเฝ้าเขาเท่านั้น เจ้าตัวพยักหน้าให้เป็นเชิงบอกว่ารออยู่ที่เดิม


ไอ้ฟ้า ไม่มาเล่นด้วยกันเหรอวะ ?”


“…” หมื่นฟ้าส่ายหน้าปฏิเสธ แค่เฝ้าคุณเขาก็พอแล้ว


ตามใจ


มา ๆ พวกเราเริ่มกันได้แล้ว

                

               คนแรกที่ได้ถือลูกบอลยางคือใกล้ พี่เฮียพุ่งตรงไปที่ใกล้ ทว่าลูกบอลถูกส่งไปหาพันลี้ก่อนที่พี่เฮียจะแย่งไปได้ แล้วพอพี่เฮียกลับมาอยู่ตรงกลางเพื่อรอสกัดลูกบอลที่ถูกส่งต่อ พันลี้ก็แกล้งด้วยการส่งลูกบอลไปหาคนข้าง ๆ แทน ทำให้พี่เฮียไม่หลุดพ้นจากการเป็นลิงสักที


ไอ้พวกเหี้ย ! รวมหัวกันแกล้งกู


ฮ่า ๆ


น้องรัก !...รับนะ


ค้าบ…” ที่รักรับลูกบอลที่ถูกส่งมาโดยพี่เรียว เขาไม่รอช้ารีบส่งลูกบอลต่อไปให้พี่ดอมทันที แต่พี่เฮียกลับไม่สนใจลูกบอลยังเดินเข้ามาหาเขาเรื่อย ๆ ลูกบอลไม่ได้อยู่กับรักแล้วค้าบ…” ที่รักยกมือขึ้นโบกไปมาเพื่อปฏิเสธ


พี่ไม่เอาลูกบอลแล้ว ขอแก้มหนูได้ไหมครับ ?”


ไม่ได้ค้าบ…”

                

               คนตัวเล็กก้าวถอยหนีจนหลังไปชนเข้ากับใครบางคน ที่รักเงยหน้ามองคนตัวสูงที่เข้ามายืนประชิดด้านหลัง หมื่นฟ้าวาดแขนข้างหนึ่งโอบช่วงอกของเขาไว้ พี่เฮียที่ยื่นมือเตรียมจะจับแก้มเขาถึงกับหยุดชะงักแล้วหัวเราะแห้ง ๆ


กูหมั่นเขี้ยวน้องอะ…”


มึงยังไม่เข็ดนะ


แหะ ๆ ขอจับสักทีไม่ได้เหรอไอ้ฟ้า


คนนี้ไม่ได้


ไอ้เหี้ย ! อย่าไปยุ่งได้ไหมกูขอร้อง ไอ้ฟ้ามันหวงของมันเรียวพูด


ไม่ยุ่งก็ได้…”

                

               ที่รักหัวเราะพอเห็นพี่เฮียทำมือเป็นรูปหัวใจแล้วส่งมาให้พลางคิดว่าเพื่อนหมื่นฟ้าขี้เล่นทุกคน แต่เสียงกระซิบที่ดังอยู่ข้างหูทำให้เขาละสายตาจากพี่เฮีย


ตัวดื้อ…”


ครับพี่ฟ้า


กลับไปพักก่อนดีไหมครับ ?”


พี่ฟ้าเมื่อยแล้วเหรอครับ ?”


เปล่าครับ พี่ฟ้าเห็นว่าตัวดื้อยังเจ็บข้อเท้าอยู่ ถ้าฝืนเดินมาก ๆ จะเจ็บมากขึ้นนะครับ


“…” เขายังอยากเล่นอยู่ แต่ที่หมื่นฟ้าพูดก็ถูก ก็ได้ครับ


เดี๋ยวกูพาคุณเขาไปพักก่อนนะ


โอเค ๆ

                

               หมื่นฟ้าให้เขาขี่หลังแล้วพากลับมาที่ชายหาดเหมือนเดิม ในระหว่างที่นั่งพักหมื่นฟ้าก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ที่รักเลยดูพวกพี่ ๆ เล่นลิงชิงบอลไปเพลิน ๆ


ยังอยากเล่นอยู่เหรอครับ ?”


ที่รักหันมองคนตัวสูงที่นั่งลงตรงข้ามแล้วพยักหน้ารับ ครับ ถ้าไม่เจ็บข้อเท้า รักคงได้สนุกนานกว่านี้


ไว้พี่ฟ้าจะพามาเที่ยวอีกนะครับ


ชวนเพื่อนพี่ฟ้ามาเยอะ ๆ แบบนี้อีกนะครับ คนเยอะสนุกดีครับ


ได้ครับ…” หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง แต่ตอนนี้พี่ฟ้าว่าตัวดื้อทาครีมกันแดดเพิ่มดีกว่า เดี๋ยวหน้าจะไหม้


พี่ฟ้าพกครีมกันแดดติดตัวตลอดเลยเหรอครับ ?”


พกไว้ตลอดครับ แต่ไม่ได้เอาไว้ใช้เอง

                

               หมื่นฟ้าบีบครีมสีขาวลงปลายนิ้วแล้วเอามาป้ายเป็นเส้นที่แก้มเขาทั้งสองข้าง เจ้าตัวอมยิ้มก่อนจะเอาครีมกันแดดมาแต้มที่ปลายจมูกเขาอีกจุด


เหมือนลูกแมวเลยครับ…”


ลูกแมวต้องทำหน้าแบบนี้หรือเปล่าครับ ?” ที่รักว่าพลางย่นจมูกใส่หมื่นฟ้า


ตัวดื้อทำหน้าแบบเมื่อกี้อีกทีได้ไหมครับพี่ฟ้าจะถ่ายรูปเก็บไว้


ได้ค้าบ…” ที่รักทำตามคำขอหมื่นฟ้าอย่างว่าง่าย เจ้าตัวยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเขาก่อนจะช่วยทาครีมกันแดดให้ต่อ


“…”


พี่ฟ้าไม่ทาครีมกันแดดเหรอครับ ?”


เดี๋ยวพี่ฟ้าค่อยทาก็ได้ครับ


ให้รักทาให้ไหมครับ ?”


ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวพี่ฟ้าทาเองดีกว่า


ที่รักนั่งนิ่ง ๆ มองหมื่นฟ้าที่ตั้งใจทาครีมกันแดดให้เขา ที่รักไม่รู้ว่าเขาชอบมองหมื่นฟ้าตั้งแต่ตอนไหน แต่เป็นในตอนนี้ที่เขาอยากลองเข้าใกล้หมื่นฟ้าอีกหน่อย


รักขอดูแลพี่ฟ้าบ้างนะครับ…” ที่รักว่าพลางเอาสองมือจับประคองใบหน้าของอีกฝ่ายไว้ เขาจ้องเข้าไปในดวงตาคู่คมก่อนจะยิ้ม ที่รักไม่รู้ว่าตัวเองไปขนเอาความกล้าจากไหนมาถึงคิดทำแบบนี้


แต่ก็นั่นแหละ


เพราะคนตรงหน้าคือหมื่นฟ้าเขาถึงได้กล้า

                

               ที่รักเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น เขาหลับตาแล้วเอาปลายจมูกของตัวเองแตะลงบนปลายจมูกของหมื่นฟ้า พอที่รักลืมตาถึงได้เห็นว่าการแบ่งครีมกันแดดของเขาให้หมื่นฟ้าสำเร็จไปได้ด้วยดี


ที่ปลายจมูกของคุณท้องฟ้ามีครีมกันแดดของเขาติดอยู่ : )


ตัวดื้อ…”


รักอยากแบ่งครีมกันแดดให้พี่ฟ้าครับ…” มือเรียวเอื้อมไปเกลี่ยครีมสีขาวที่ปลายจมูกของหมื่นฟ้า ก่อนเอ่ย แล้วก็อยากดูแลพี่ฟ้าอย่างที่บอกด้วยครับ


ขอบคุณนะครับ


ที่รักยิ้ม พี่ฟ้าดูแลรักมาเยอะแล้ว ให้รักดูแลพี่ฟ้าบ้างนะครับ


#กี่หมื่นฟ้า


เก็บของครบหมดแล้วใช่ไหม ?”


เออ…”

                

                  ที่รักก้าวขึ้นรถแล้วนั่งที่เดิม ไม่นานนักหมื่นฟ้าที่ขอไปคุยกับผู้จัดการรีสอร์ตก็กลับมา เจ้าตัวเดินตรวจความเรียบร้อยอีกสักพักก่อนจะขึ้นมานั่งที่ข้างเขาเหมือนเดิม


ออกรถได้เลยครับ


ครับ คุณฟ้า…”


เหนื่อยไหมครับคุณท้องฟ้า ?”


หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่เหนื่อยครับ


แล้วง่วงไหมครับ ?” ที่รักว่าพลางเอามือตบที่ไหล่ตัวเองดังแปะ ๆ ถ้าง่วงก็นอนซบหมอนใบนี้ได้เหมือนเดิมนะครับ


หึ ๆ ตอนนี้พี่ฟ้าเริ่มง่วงแล้วครับ


หมื่นฟ้าพูดพลางทิ้งศีรษะลงบนไหล่ของเขา ที่รักอมยิ้มแล้วเล่าเรื่องตลก ๆ ให้ฟังเพราะอยากให้เจ้าตัวหัวเราะ แต่เวลาผ่านไปไม่นานเสียงหัวเราะที่ได้ยินก็เริ่มหายไป เป็นในตอนนั้นที่ที่รักรู้ว่าหมื่นฟ้าหลับสนิทแล้ว เขาหันมองเรือนผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตที่มีกลิ่นหอมติดจมูก


มันเป็นกลิ่นหอมประจำตัวของหมื่นฟ้า


และเพราะเขาเริ่มชอบกลิ่นนี้อย่างจริงจัง


ที่รักเลยแอบหอมหัวหมื่นฟ้า


Talk


รออีกไม่นาน คราวนี้เกาะเรือกันดี ๆ เลย เรือเหาะแน่นอนนน

อัปเดตข่าวสารสำคัญเกี่ยวกับนิยาย  Twitter :  @SP251566

ฝากคอมเมนต์และติดแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า เป็นกำลังใจให้กันด้วยน้า

รักเสมอ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.267K ครั้ง

609 ความคิดเห็น

  1. #20138 00.35 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 00:35

    ดีใจแทนพี่ฟ้าจริงๆ

    #20138
    0
  2. #20127 Kimpuaypark (@jubjubsj) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 09:53
    หัวใจจะวายแทนพี่ฟ้า
    #20127
    0
  3. #20090 ta1707 (@ta1707) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 19:33
    งึ้อออออ หน้ารักกก
    #20090
    0
  4. #20070 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:54
    ร่างเราก้ระเบิดไม่ต่างกับที่รักละอะ อะไรมันจะหวานกันขนาดเน้.... โอ้ยยยยยยยยยย
    #20070
    0
  5. #20051 VIVIANsomtuie (@VIVIANsomtuie) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 06:12
    ระเบิดตัวเองเเปป เขินไม้ไหวเเล้วว
    #20051
    0
  6. #20032 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 23:05

    จังหวะนี่เป็นพี่ฟ้าตายอย่างสงบ

    ความพยายามของพี่เฮียนั้นอยู่ที่ไหน ความสำเร็จก็ไม่อยู่ที่นั้น

    #20032
    0
  7. #19934 AnitraSiritum (@AnitraSiritum) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:04
    สงสารพี่เฮีย แต่ขำหนักมากตอนเฮียโดนถีบ 5555555
    #19934
    0
  8. #19903 ฺฺBLACKKNIGHT (@inshoppp468) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:26
    พี่เฮียคือสนามอารมณ์ของคนทั้งกลุ่ม5555555
    #19903
    0
  9. #19886 kai_Hathaipat (@kai_Hathaipat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 13:36

    มันดีมากกกกอ่าา
    #19886
    0
  10. #19831 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:36
    พี่ฟ้าดีมากกกก
    #19831
    0
  11. #19820 PBwwct (@PBwwct) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:48
    เฮียมานั่งตรงนี้ ด้วยกัน5555

    โอ้ยอะไรจะขนานนั้นนนบ้าเอ้ยยย????????????????
    #19820
    0
  12. #19661 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 09:22
    สงสารพี่เฮีย5555555555555
    #19661
    0
  13. #19659 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 02:00
    บ้าเอ้ยยยยย
    #19659
    0
  14. #19636 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 16:26
    ฮืออออจะระเบิดตัวเองตาย น้องเริ่มเดินไปหาพี่ฟ้าแล้ว
    #19636
    0
  15. #19583 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:11
    สงสานเฮียจับใจ อยากให้เฮียได้สัมผัสแก้มน้องบ้างซักวิสองวิก็ยังดี55555555
    #19583
    0
  16. #19569 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 19:39
    ฮือ ถ้านี่เป็นคุณหมื่นฟ้าคือละลายตายไปแล้ววว
    #19569
    0
  17. #19568 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 19:31

    ดีย์มากกกกกกกกก แงงงง ฮื่ออออ.///.
    #19568
    0
  18. #19416 Masturdating¡¡¡ (@porpoohwadee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:55
    ชอบการใส่ใจในรายละเอียดของความรู้สึกในตัวละครแต่ละตัว ไรท์ถ่ายทอดมันออกมาได้ดีมากๆ
    #19416
    0
  19. #19379 myecrmisTen (@SirithanapornS) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 02:24

    น่ารักไปหมดเลย ฮือออออ
    #19379
    0
  20. #19350 JTN_CAT (@JTN_CAT) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 16:40

    ผลัดกันหอมหัว งื้ออออละมุนมากจ้าาา
    #19350
    0
  21. #19313 Gguun (@Gguun) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    เออดี เป็นฟิคที่แบบ หยุดยิ้มไม่ได้เลยยยยยย เ-้ยยยเอ้ยยย! !

    (ขอหยาบทีนะไรต์ 55) มันหุบยิ้มไม่ได้จริง แก้มจะแตกแย้ววววววโว้ยยยย
    #19313
    0
  22. #19295 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:55
    หวานมากกก
    #19295
    0
  23. #19291 Pedmonxee (@pech555) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 15:35
    ฟินตายกันไปเรยยยยยยยยยย ืา,ววปวปววแแสสแาแปนนป
    น้องรักหวงเนื้อหวงตัวหน่อยลูก อิพี่ฟ้าเยอะละ หวงลูก แต่อีกใจก็ฟิน เออะ จะบ้าตาย ฮือแแแแอ😭😭💕💕
    #19291
    0
  24. #19271 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 07:34
    เฮียนี่ก็หาเรื่องใส่ตัวตลอดอ่ะ
    #19271
    0
  25. #19226 14omgomg14 (@14omgomg14) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 12:42
    หืมมม​ ใกล้กับพันลี้มีซัมติ่งกันใช่ไหมไรท์​ แค่ชื่อก็ฟินแล้ว
    #19226
    0