[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,853,587 Views

  • 20,154 Comments

  • 50,446 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    32,754

    Overall
    1,853,587

ตอนที่ 15 : 14 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7817 ครั้ง
    31 มี.ค. 62



บทที่ 14

                

          คนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่บนเตียงเริ่มขยับตัวเล็กน้อย ที่รักรู้สึกเพลียมากจนลืมตาไม่ขึ้น ทว่ายังเอามือข้างหนึ่งควานหาหมอนข้างใบโปรดทั้งที่ยังหลับตาอยู่ หากไม่ใช่เพราะเขาติดหมอนข้างมากจนเกินไปก็คงไม่รู้สึกตัวตื่น โดยปกติหมอนข้างจะวางอยู่ข้างขวาเสมอ แต่ตอนนี้ข้างกายกลับว่างเปล่า เขาเลยคิดว่าตัวเองคงเผลอเอาหมอนใบยาวที่ชอบนอนกอดไปวางไว้อีกฝั่งแน่ ๆ

                

     

          เจ้าของเปลือกตาสีอ่อนที่ปิดสนิทอยู่พลิกตัวไปอีกด้านก่อนจะเอื้อมไปคว้าหมอนข้างด้วยความเคยชิน ที่รักคิดว่าหมอนข้างจะอยู่ในระยะที่ไม่ไกลจากตัวมากนัก แต่สัมผัสแปลก ๆ ที่ไม่คุ้นเคยทำให้เริ่มขมวดคิ้วคิดสงสัย สิ่งที่อยู่ในฝ่ามือของเขามีลักษณะคล้ายหมอนข้างย่อส่วน แต่มันไม่นุ่มนิ่มเท่าหมอนข้างใบโปรด และเหมือนเจ้าสิ่งนั้นจะเริ่มแข็งมากขึ้นด้วย ที่รักพยายามเลิกเปลือกตาที่หนักอึ้งเพื่อดูสิ่งแปลกปลอมตรงหน้า


ขวับ !!

                

          ภาพที่เห็นตอนลืมตาคือมือของเขาวางอยู่ตรงกลางลำตัวของใครบางคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ และในวินาทีถัดมามือของเขาก็ถูกคว้าไปวางไว้อีกที่แทน ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ พลางคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ ก่อนจะเริ่มประมวลภาพในหัวอีกครั้ง ความจำสุดท้ายคือ


เขานั่งรอหมื่นฟ้าอยู่ที่โซฟานี่

               

          และพอเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงที่นั่งเอาหลังพิงหัวเตียงอยู่ถึงได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป เพราะถ้าฝันคงสัมผัสไม่ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ผิดแปลกไป เขาจ้องมองหมื่นฟ้าที่ตอนนี้เล่นโทรศัพท์อยู่เงียบ ๆ ก่อนจะเลื่อนสายตามองหามือตัวเอง หมื่นฟ้าเอามือของเขาไปวางไว้ที่หน้าท้องของเจ้าตัว


อันนี้ของพี่ฟ้าครับจับเล่นไม่ได้นะตัวดื้อ

                

          หมื่นฟ้าพูดทั้งที่ไม่ละสายตาออกจากหน้าจอโทรศัพท์ เจ้าตัวใช้มือเพียงข้างเดียวกดบนหน้าจอ ส่วนมืออีกข้างกุมมือของเขาไว้แน่น ที่รักดึงมือออกจากการถูกกุมทั้งที่รู้ว่าการกระทำนี้อาจจะทำให้อีกฝ่ายที่โดนเขาลวนลามโดยไม่ตั้งใจรู้สึกแย่ แต่ที่รักต้องถอยเพื่อมาตั้งสติก่อน


รู้แล้วรู้ว่าต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง


แต่ฮือออออออ T______T


ไปจับของเขาทำไมเล่า !! ของตัวเองก็มี !!

                

          คนตัวเล็กพลิกตัวหันหลังให้หมื่นฟ้า ที่รักกวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วคิดทบทวนว่าตัวเองเข้ามานอนในห้องของหมื่นฟ้าได้อย่างไร และคนที่สามารถให้คำตอบได้คงเป็นเจ้าของห้องสีเทานี้เท่านั้น เขาสูดลมหายใจเข้าปอดพร้อมยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติอีกครั้ง แต่ที่รักต้องรีบชักมือกลับไปไว้ข้างกายอย่างเร็วเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามือที่ลูบหน้าเคยสัมผัสกับบางอย่างมาก่อน


น่าอายชะมัด !!!

                

ที่รักค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งโดยไม่หันไปมองหมื่นฟ้า เขาคิดว่าเจ้าตัวไม่ถือสาเพราะสภาพงัวเงียของเขาคงทำให้หมื่นฟ้าเข้าใจได้ว่าไม่ได้ตั้งใจ


ไม่ได้ตั้งใจจับนะครับ


ของรักก็มีรักไม่อยากจับของคนอื่นหรอก

                

แต่เพราะที่รักคิดถึงใจหมื่นฟ้าถึงได้อยากขอโทษ เขาเป็นคนจับยังอายและรู้สึกแย่ขนาดนี้ คนโดนจับคงรู้สึกไม่ต่างกัน เมื่อนึกถึงใจเขาใจเรา


หมื่นฟ้าโดนจับคงรู้สึกบางอย่างคงรู้สึกไม่ดีแหละ


ถ้าเขาโดนหมื่นฟ้าจับบ้างล่ะก็คงรู้สึกแย่ไม่ต่างกัน


แต่อย่าไปคิดเลยยย T_____T


พะ พี่ฟ้าครับ…”


ครับ ?”


คือมะ เมื่อกี้…”


ตัวดื้อไม่ต้องรับผิดชอบพี่ฟ้าหรอกครับ พี่ฟ้าเข้าใจ


T______T พูดเหมือนเขาปล้ำหมื่นฟ้าเลย ขะ เข้าใจว่าอะไรครับ ?”

               

            ที่รักหันกลับไปมองหมื่นฟ้า เจ้าตัวยังคงเล่นโทรศัพท์อยู่ก่อนจะละสายตาจากจอเพื่อมองเขาเช่นกัน หมื่นฟ้าไม่ได้มีอาการเขินอายสักนิด นั่นคงเป็นเพราะเขาอายแทนเจ้าตัวไปหมดแล้ว


เข้าใจว่าตัวดื้อไม่ได้ตั้งใจ


ใช่ครับรักไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะพี่ฟ้า ตอนนั้นมันง่วงมาก ๆ รู้สึกเบลอ ๆ ด้วย


ครับ พี่ฟ้าเชื่อ


รักไม่ใช่คนทะลึ่งด้วยนะครับพี่ฟ้า


หึ ๆ


พี่ฟ้าหัวเราะทำไมครับพี่ฟ้าไม่เชื่อเหรอครับ ? ”

                

ที่รักรู้สึกหน้าเห่อร้อนจนแทบจะระเบิดเพราะหมื่นฟ้าไม่ยอมตอบอะไร เจ้าตัวเอาแต่อมยิ้มแล้วกลับไปเล่นโทรศัพท์ต่อ


ฮึ่ย !!! รักไม่ใช่คนทะลึ่งสักหน่อย


“…”


แต่ถึงยังไงรักก็ต้องขอโทษครับรักขอโทษนะครับ ที่ที่นั่นแหละครับ


พี่ฟ้ายังไม่ได้ว่าตัวดื้อเป็นคนทะลึ่งเลย


แต่พี่ฟ้าหัวเราะนี่มันก็เหมือนไม่เชื่อ


หมื่นฟ้าเอาโทรศัพท์วางลงข้างกายแล้วสบตากับเขา พี่ฟ้าเชื่อว่าตัวดื้อไม่ใช่คนทะลึ่งครับ


“…”


เพราะถ้าตัวดื้อเป็นคนแบบนั้นจริง ๆ ตัวดื้อจะไม่หน้าแดง


T________T อุณหภูมิร้อนระอุที่รวมตัวกันอยู่บนแก้มทั้งสองข้างทำให้หมื่นฟ้าเชื่อเขาจริง ๆ


ระ รักว่ารักต้องกลับแล้วครับป่านนี้พี่เบบคงยืนรอหยิกแก้มรักอยู่หน้าบ้านแล้ว

                

          ที่รักหลุบตามองกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างของตัวเอง จากที่ดูด้วยตาเปล่าแล้วไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของมันทำให้เขาเริ่มกวาดสายตามองหาโทรศัพท์ตัวเองบนเตียงสีเทา


หานี่อยู่เหรอครับ ?”


ที่รักเงยหน้ามองคนถาม หมื่นฟ้าเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์ของเขาที่ถูกวางไว้บนชั้นข้างหัวเตียงก่อนจะยื่นคืน ครับ


คนตัวเล็กก้มหน้าเช็กสายเรียกเข้าทันทีที่ได้โทรศัพท์คืน ที่รักคาดว่าพี่สาวจะต้องโทรหาเป็นร้อยสาย แต่ว่าบนหน้าจอกลับว่างเปล่า บางทีพี่เบบอาจจะเข้าใจว่างานแบบนี้ต้องใช้เวลาถึงได้ปล่อยให้กลับช้าได้โดยไม่โทรตาม


ที่รักคิดจะถามหมื่นฟ้าว่าตัวเองเข้ามานอนในห้องนี้ได้อย่างไรหลังจากที่โทรไปรายงานตัวกับพี่สาวแล้วเพราะเขาคงเผลอหลับไปนานพอสมควร  จากที่ดูนาฬิกาบนจอโทรศัพท์แล้ว


อีกสิบห้านาทีสองทุ่มครึ่ง


เผลอหลับไปนานเลยไอ้ลูกหมาอ้วนเอ๊ย !


ตอนพี่ฟ้าอุ้มตัวดื้อเข้ามานอน มันตกอยู่บนเตียง พี่ฟ้ากลัวตัวดื้อจะนอนทับก็เลยเอามาวางไว้บนชั้น


คนฟังเงยหน้าเบิกตาโตด้วยความตกใจ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาแล้วชี้หน้าหมื่นฟ้าเพื่อจับผิด พี่ฟ้าหลอกรักไม่ได้หรอก !” พูดจบก็ย่นจมูกใส่คนตัวสูงไปอีกหนึ่งที


หมื่นฟ้าน่ะเหรอจะอุ้มเขาได้เขาตัวหนักจะตาย


อยากจะแกล้งให้อายละซี่ ~


แค่นี้ไม่สะเทือนหัวใจหรอก


หึ ๆ


นั่นหลุดหัวเราะออกมาแล้ว พี่ฟ้าขี้โม้จริง ๆ ด้วย


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอก่อนจะเอามือตบที่ว่างข้างกายคล้ายชวนให้เขาไปตรงนั้น งั้นตัวดื้อมานอนตรงนี้หน่อยครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าจะลองอุ้มอีกที ถ้าครั้งนี้อุ้มไม่ได้ แสดงว่าพี่ฟ้าขี้โม้จริง ๆ


“…” หมื่นฟ้าท้าทายกันมาก ๆ เลย ถามว่าเขาจะกล้ารับคำท้าไหม… “รักจะกลับบ้านแล้วครับ


          คุณท้องฟ้าที่กำลังหัวเราะทำให้ห้องสีเทาดูสว่างสดใสไปหมด ที่รักไม่กล้าเสี่ยงรับคำท้าของหมื่นฟ้าหรอก เพราะถ้าเจ้าตัวสามารถอุ้มเขาได้จริง ๆ


คราวนี้หมื่นฟ้าอาจจะต้องอุ้มเขาเข้าวัดเลยทีเดียว

                

          จากที่ไม่เชื่อก็ต้องทำใจยอมรับ พอที่รักรู้ว่าตัวเองโดนอุ้มเข้ามานอนในห้องของหมื่นฟ้าใบหน้าที่เห่อร้อนอยู่แล้วก็ยิ่งเพิ่มอุณหภูมิมากขึ้นไปอีก หากอยู่ใกล้ต่อไปอีกสักวินาทีเดียวจะต้องหัวใจวายแน่ ๆ เขาจึงตัดสินใจลุกจากเตรียมเพื่อจะออกจากห้องนี้



พี่ฟ้าจะไปส่งรักใช่ไหมครับ ?”


ครับ


งั้นรักไปรอข้างนอกนะครับ ให้พี่ฟ้าได้เตรียมตัวก่อน


โอเคครับ


“…”


ตัวดื้อ…”

                

          ที่รักชะงักฝีเท้าขณะเดินมาที่ประตูห้อง อีกแค่เพียงไม่กี่ก้าวก็จะได้ออกไปจากห้องนอนของหมื่นฟ้าแล้ว แต่เสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยเรียกทำให้เขาต้องหมุนตัวกลับไปด้านหลังอีกครั้ง


ครับพี่ฟ้า ?”


โทรศัพท์ครับ…”

                

          หมื่นฟ้าที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงหยิบโทรศัพท์เขาที่คาดว่าวางลืมไว้เมื่อกี้ขึ้นมาโบกไปมาเบา ๆ ที่รักถอนหายใจให้กับความขี้ลืมของตัวเองก่อนจะก้มหน้าเดินกลับไปที่เตียงสีเทาอีกรอบ

                

          ที่รักไม่ยอมขึ้นไปบนเตียงเพื่อขอโทรศัพท์คืน เขาเลือกจะยืนที่ปลายเตียงแล้วเอื้อมมือไปแทน ในจังหวะที่เกือบจะคว้าโทรศัพท์ได้แล้ว หมื่นฟ้าคนขี้แกล้งก็ชักมือกลับไป เขาเลยเสียหลักล้มลงไปทับร่างของอีกฝ่าย

                

          ไม่รู้เป็นเพราะแรงโน้มถ่วงของโลกหรือน้ำหนักตัวเขาที่ทำให้เราอยู่ในท่าทางที่ไม่เหมาะสม สิ่งที่รองรับเขาควรจะเป็นเตียงสีเทาไม่ใช่ร่างของคนตัวสูง

                

          ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ จ้องมองดวงตาคู่คมด้วยหัวใจที่สั่นไหว เขากลืนน้ำลายลงคอก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิอุ่นร้อนที่รินรดอยู่บนปลายจมูก และคงเป็นเพราะเราอยู่ใกล้กันมากเกินไปถึงไม่มีใครกล้าขยับเขยื้อน ที่รักกลัวว่าการเคลื่อนตัวโดยไม่ระวังจะทำให้จมูกของตัวเองไปสัมผัสกับบางส่วนบนใบหน้าหมื่นฟ้า


เขาเลยหยุดนิ่งให้แน่ใจก่อน


แต่นั่นก็แค่ร่างกาย


ส่วนหัวใจไม่หยุดนิ่งเลย

                

          และเป็นในตอนนั้นที่โทรศัพท์เครื่องสีดำที่สั่นแจ้งเตือนแทรกเข้ามาตรงช่องว่างที่เหลืออยู่น้อยนิด ลมหายใจของหมื่นฟ้าจึงถูกตัดขาดจนไม่สามารถสัมผัสบนปลายจมูกเขาได้อีก


โทรศัพท์เข้าครับตัวดื้อ…”


ที่รักได้สติทันทีที่เห็นว่าปลายสายเป็นใคร เขารีบพยุงตัวลุกขึ้นก่อนจะคว้าโทรศัพท์มารับสาย รักกำลังกลับแล้วครับพี่เบบ


[ฟ้าโทรมาบอกแล้วว่าแกเผลอหลับไม่ได้จะโทรมาว่าอะไร แค่จะบอกว่ากุญแจซ่อนไว้ในตู้จดหมายนะ มาถึงก็ไขเข้ามาเอง เผื่อรถติดแล้วถึงดึก]


โอเคครับ


[แล้วนี่กำลังจะออกแล้วใช่ไหม ?]


คะ ครับ


[อือ ๆ โอเค]

                

          ที่รักวางสายเสร็จก็นั่งนิ่ง ๆ อยู่บนเตียงเพื่อรอให้อีกฝ่ายเริ่มบนสนทนาก่อน หากจะลุกออกไปจากห้องโดยไม่พูดอะไรคงจะดูเสียมารยาทไม่น้อย แต่เหตุการณ์เมื่อกี้ทำให้เขาไม่กล้าสู้หน้าหมื่นฟ้าสักเท่าไหร่


เบบโทรตามแล้วใช่ไหมครับ ?”


คะ ครับที่รักตอบโดยไม่หันไปมองอีกฝ่าย


งั้นเดี๋ยวพี่ฟ้าขอเข้าห้องน้ำก่อน ตัวดื้อรอพี่ฟ้าแป๊บนะครับ


ครับ

                

          ที่รักรีบออกจากห้องหลังจากที่หมื่นฟ้าหายเข้าไปในห้องน้ำ เขาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดิมก่อนจะยกมือขึ้นมาวางทาบที่หน้าอกข้างซ้ายแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


อย่าเต้นแรงไปกว่านี้เลยนะเจ้าหัวใจ


ร่างกายจะรับไม่ไหวแล้ว T_____T


ก๊อก ๆ

                

          ทว่าเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ที่รักต้องหยุดคุยกับหัวใจตัวเอง เขาอยากจะรอให้หมื่นฟ้ามาเปิดประตูรับแขกเอง แต่เสียงเรียกของผู้หญิงที่อยู่หลังบานประตูทำให้ที่รักตัดสินใจลุกไปต้อนรับแทน


พ่อเคยบอกว่าอย่าให้ผู้หญิงรอนาน ๆ


คุณฟ้าคุณฟ้าอยู่ไหมคะ ? ”

                

          เสียงร้องถามที่ดังเล็ดลอดเข้ามาทำให้ที่รักรีบเร่งฝีเท้าไปที่ประตูบานใหญ่ก่อนจะเปิดมันออกด้วยความรวดเร็ว ผู้หญิงวัยกลางคนที่อุ้มตะกร้าหวายและถือไม้แขวนที่มีเสื้อเชิ้ตยืนอยู่หน้าประตูเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัย เธอถอยหลังออกจากประตูเล็กน้อยแล้วจ้องมองเลขบนบานประตูก่อนจะส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้เขา


ห้องคุณฟ้าจริง ๆ ด้วย พี่นึกว่ามาผิดห้อง…”


อ๋อ พี่ฟ้าเข้าห้องน้ำอยู่ครับ เดี๋ยวรักไปเรียกให้นะครับ


ไม่เป็นไรค่ะ ๆ ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป พี่ฝากเสื้อผ้าให้คุณฟ้าได้ไหมคะ ?...พอดีพี่ซักแล้วก็รีดเสร็จก่อนกำหนดก็เลยแวะเอามาส่งน่ะค่ะ


ได้ครับ…” ที่รักรับเสื้อเชิ้ตจำนวนหนึ่งมาจากผู้หญิงคนนั้น


ส่วนค่าซักรีดของเดือนนี้พี่เขียนใบเสร็จใส่ไว้ในตะกร้าแล้วนะคะ บอกให้คุณฟ้าโอนเข้าบัญชีเดิมได้เลยค่ะ


ได้ ๆ ครับ


“…”


แกร๊ก !

               

            เสียงคล้ายประตูที่ถูกปิดดังมาจากด้านหลังทำให้ที่รักเดาว่าเจ้าของห้องทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว เขาเลยละสายตาจากผู้หญิงตรงหน้าหันกลับไปดูให้แน่ใจ


หมื่นฟ้าจริง ๆ ด้วย


พี่ฟ้าครับพี่เขาเอาผ้ามาส่งให้ครับ


ที่รักรับไว้ให้พี่ฟ้าแล้วใช่ไหมครับ ?”


“…” ที่รักหมื่นฟ้าไม่เคยเรียกเขาแบบนี้ ทำไมตอนนี้เจ้าตัวถึงได้เรียกชื่อเขาซะเต็มยศเลย คะ ครับ


หมื่นฟ้าที่เดินมาถึงหน้าประตูรีบคว้าเสื้อเชิ้ตกับตะกร้าหวายไปจากเขาทันที ก่อนจะหันไปหาคนที่ยืนอยู่หน้าประตู ให้ผมโอนเข้าบัญชีเหมือนเดิมหรือพี่สาอยากได้เงินสดครับ ?”


แล้วแต่คุณฟ้าสะดวกเลยค่ะ


งั้นเดี๋ยวผมเอาเงินสดให้ดีกว่าครับทั้งสองมือของหมื่นฟ้าเต็มไปด้วยเสื้อผ้าและตะกร้าหวาย เจ้าตัวพยักพเยิดหน้าไปที่กระเป๋ากางเกงก่อนจะเอ่ย ที่รักหยิบกระเป๋าตังค์ให้พี่ฟ้าหน่อยครับ


คะ ครับ


ล้วงดี ๆ นะครับไม่เอาแบบตอนนั้น


ที่รักที่กำลังล้วงหากระเป๋าสตางค์อย่างตั้งใจถึงกับชะงักเพราะประโยคติดทะลึ่งนั่น พี่ฟ้า !!!”


หึ ๆ

                

          ตอนนี้กระเป๋าสตางค์แบรนด์ดังของหมื่นฟ้าอยู่ในมือของเขาเป็นที่เรียบร้อย เจ้าตัวบอกให้เขาเอาเงินออกมาให้พี่ผู้หญิงหนึ่งพันบาท ที่รักแอบเห็นรูปของหมื่นฟ้าตอนเด็ก ๆ เลยหลุดหัวเราะออกมา


หมื่นฟ้าตัวจิ๋ว


ยืนตัวแข็งทื่ออย่างกับถ่ายบัตรประชาชนเลย


ตอนเด็ก ๆ ก็ตัวเล็กตอนนี้ทำไมถึงตัวโตจัง


พี่ไม่ได้เอาเงินติดตัวมาเลยคุณฟ้า ไม่มีทอนให้เลยค่ะ


เก็บไว้เลยครับเอาไว้รวมกับของเดือนหน้า


ขอบคุณนะคะ


ครับ


งั้นพี่ขอตัวก่อนนะคะ…”

               

            ที่รักละสายตาจากรูปหมื่นฟ้าในวัยเด็ก เขาก้มศีรษะพร้อมส่งยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนหันกลับมาหาคนตัวสูงที่กำลังเดินเอาเสื้อผ้าไปเก็บ ที่รักปิดประตูแล้วรีบสาวเท้าตามหมื่นฟ้า


พี่ฟ้า ๆ ตอนเด็ก ๆ พี่ฟ้าก็ตัวเล็กทำไมตอนนี้ถึงตัวโตจังครับ ?”


ม้าเห็นพี่ฟ้าตัวเล็ก ตอนเด็ก ๆ ก็เลยให้ดื่มนมเยอะ ๆ กินแต่ของที่มีประโยชน์


แล้วพี่ฟ้ามาตัวโตตอนกี่ขวบ ?”

                

          คนตัวเล็กที่แสนจะสงสัยในรูปร่างที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากของหมื่นฟ้าเงยหน้าถามขณะที่เจ้าตัวกำลังเก็บเสื้อผ้าใส่ตู้ การที่คนตัวสูงไม่ตอบเขาในทันทีทำให้มีเวลากวาดสายตาไปโดยรอบอีกครั้ง


รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในห้องหมื่นฟ้าอีกแล้ว


พี่ฟ้าจำไม่ค่อยได้เลยครับน่าจะเป็นตอนสิบสองที่ความสูงพุ่งขึ้นเร็วมาก ๆ


อ๋อ…” ที่รักมองหมื่นฟ้าที่จัดเรียงเสื้อเชิ้ตตามโทนสีไล่ลำดับจากสีเข้มไปจนถึงสีอ่อน แล้วทำไมพี่ฟ้าจะต้องเรียงเสื้อแบบนี้ด้วยครับ ?”


เพราะเวลาหยิบจะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาไงครับแล้วมันก็ดูเรียบร้อยด้วยครับ


พี่ฟ้านี่เนี๊ยบจริง ๆ เลยนะครับ


เสร็จแล้วครับ


แล้วเสื้อผ้าในตะกร้าละครับพี่ฟ้า ไม่เก็บเหรอครับ ?”


เดี๋ยวพี่ฟ้าไปส่งตัวดื้อก่อนดีกว่า ค่อยกลับมาเก็บทีหลังก็ได้ครับ


มันเยอะเลยเหรอครับ ?”


ครับ ต้องแยกด้วย


อ๋อ…”


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะเอื้อมมือมาลูบหัวเขา อยากรู้อะไรอีกไหมครับ ?”


ไม่แล้วครับรักหายสงสัยแล้ว


งั้นพี่ฟ้าพาตัวดื้อไปส่งที่บ้านดีกว่า


ครับ

                

          เราออกมาจากคอนโดในช่วงสามทุ่ม การจราจรจึงโปร่งโล่งทำให้ที่รักมาถึงบ้านได้ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง เขากำลังจะยื่นมือไปปลดเข็มขัดเพื่อจะลงจากรถ ครั้งนี้ก็เหมือนในทุก ๆ ครั้งที่ไม่เคยทันหมื่นฟ้าเลย เจ้าตัวมักจะเร็วกว่าเขาเสมอ เช่นในตอนนี้ที่เข็มขัดของเขาถูกปลดออกโดยหมื่นฟ้า


ขอบคุณครับพี่ฟ้า…”


ครับ


งั้นรักไปก่อนนะครับ


ครับ…”


“…” ที่รักที่กำลังจะเปิดประตูลงจากรถเพิ่งนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงหันกลับไปหาคนข้างกาย ลืมอะไรหรือเปล่าครับพี่ฟ้า…”


ถ้าเราเป็นคนสนิทกันแล้วจริง ๆ


หมื่นฟ้าจะรู้ว่าลืมอะไร


ฝันดีครับตัวดื้อ


ที่รักอมยิ้มก่อนเอ่ย ฝันดีเหมือนกันนะครับคุณท้องฟ้า


เราสนิทกันแล้วจริง ๆ สินะ


: )


50%


#กี่หมื่นฟ้า


M.FAH : เลิกเรียนยังครับ ?


ที่รัก : กำลังเช็กชื่ออยู่ครับ


ที่รัก : คุณท้องฟ้าหิวแล้วเหรอครับ ?


M.FAH : คิดถึงข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวแล้วครับ


ที่รัก : รอแป๊บนะครับพี่ฟ้า เช็กชื่อเสร็จรักจะรีบออกไปเลย


M.FAH : ครับ : )

                

          ที่รักวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเลกเชอร์ก่อนจะให้ความสนใจกับกระดาษสีขาวแผ่นเล็ก ๆ อีกครั้ง เขาเขียนข้อความบางอย่างลงในนั้นแล้วม้วนมันให้คล้ายมวนบุหรี่ ตลอดสามวันที่ผ่านมาเขาให้บุหรี่หมื่นฟ้าวันละสองมวน และเพราะที่รักไม่ได้กะจำนวนไว้มันจึงหมดโดยไม่รู้ตัว

               

          เมื่อเช้าหมื่นฟ้าส่งรูปอาหารเช้ามาให้เหมือนทุก ๆ วัน โดยปกติเจ้าตัวจะได้รางวัลตอบแทนเป็นบุหรี่ ทว่ามันหมดเกลี้ยงไปแล้ว แต่ที่รักยังอยากให้รางวัลคุณหมื่นฟ้าเด็กดีอยู่ เขาเลยหาบางสิ่งมาทดแทนบุหรี่ให้หมื่นฟ้า


ความจริงไปซื้อบุหรี่ซองใหม่มาให้หมื่นฟ้าก็ได้


แต่จริง ๆ แล้วก็ไม่อยากให้สูบสักเท่าไหร่

               

          ที่รักบอกหมื่นฟ้าไปตามตรงว่าบุหรี่ที่อยู่กับเขาหมดแล้ว และก็พูดปลอบใจคนที่ตั้งใจตื่นมากินข้าวเช้า เขาบอกว่าวันนี้เตรียมบุหรี่แบบพิเศษไว้ให้หมื่นฟ้าด้วย เจ้าตัวเลยจะมากินข้าวกลางวันกับเขา


ทำอะไรวะไอ้แก้มย้อย ?”


ก็ผลิตบุหรี่ให้พี่ฟ้าไง


ผลิตบุหรี่ให้พี่กู ?”


อื้อบุหรี่ที่พี่ฟ้าฝากไว้กับกูหมดแล้ว แต่วันนี้คุณหมื่นฟ้าเด็กดีกินข้าวเช้า ถึงบุหรี่จะหมดแต่ก็ต้องให้รางวัลเขา


โอ้โฮแคร์กันขนาดไหนอะ ?” ไทป์พูด


กูยังไม่ทำเพื่อแฟนตัวเองเท่ามึงเลยอีแก้มย้อย…”


มึงเป็นแฟนที่ใช้ไม่ได้เลยนะจอย


เสือกอีไทป์


แล้วมึงจะเอาบุหรี่กระดาษนี่ไปให้พี่กูจริง ๆ ดิ เหมือนเอาไปหลอกเด็กเลย


ไม่ได้หลอกนะลี้กูเชื่อว่าพี่ฟ้าเห็นแล้วจะต้องประทับใจ


อะ ๆ กูไม่ขัดจินตนาการอันกว้างไกลของมึงละ


ลี้วันนี้พี่ฟ้ามากินข้าวกับพวกเราด้วยนะ


โรงอาหารแตกแน่ ๆ พี่ฟ้ามากินข้าวที่โรงอาหารตอนพักกลางวันเนี่ย…” จอยเอ่ย


จริง พี่ฟ้าไม่เคยกินข้าวที่มอเลยนะเว้ย


เคยมากินบ้างแหละวันนั้นกูก็เห็นพี่ฟ้าไปกินกับพี่ดอมพันลี้พูด

                

          คนตัวเล็กที่กำลังตั้งใจม้วนกระดาษไม่ได้สนใจบทสนทนาของเพื่อน ๆ เท่าไหร่ ที่รักเอาบุหรี่สูตรพิเศษที่ตัวเองผลิตเก็บใส่กระเป๋าเสื้อก่อนจะลุกไปเช็กชื่อที่โต๊ะอาจารย์

                

          เมื่อนักศึกษาทุกคนเช็กชื่อและส่งงานครบหมดแล้วอาจารย์จึงปล่อย ที่รักกับพันลี้เดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมเพื่อนร่วมคลาสคนอื่น ๆ ส่วนจอยกับไทป์ขอแยกไปกินข้าวข้างนอกกับแฟนที่อยู่ต่างคณะเลยแยกไปอีกทาง


แกพวกพี่ฟ้ามาทำไมอะ?’


มารอพบอาจารย์เปล่า…’


แล้วทำไมไม่ไปห้องคณะล่ะ มาชั้นสิบก็เจอแต่รุ่นน้อง อาจารย์กลับไปหมดแล้ว


ฉันจะไปรู้เหรอไง เราไปยืนรอลิฟต์กัน เผื่อจะได้ลงลิฟต์พร้อมพวกพี่เขา

                

คนตัวเล็กที่เดินตามเพื่อนผู้หญิงกลุ่มหนึ่งมองไปที่หน้าลิฟต์ ที่รักเผลอยิ้มออกมาเมื่อเห็นหมื่นฟ้ากับรุ่นพี่อีกสองคนกำลังยืนคุยกันอยู่


ดีใจมากไหมมึงแค่เห็นพี่กูก็ยิ้มได้แล้ว


กะ กูยิ้มเหรอลี้ ?” ถามก่อนจะเม้มริมฝีปากเก็บซ่อนรอยยิ้ม


เออดิ…”

                

          หมื่นฟ้าที่ยืนกอดอกคุยกับพี่บอลพี่ทิมอยู่ปรายตามองมาทางเขา พอเจ้าตัวเห็นกันก็ส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้ทันที แม้เขาจะเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวในตอนที่เห็นหมื่นฟ้า แต่รอยยิ้มที่คล้ายแสงแดดในยามเช้าที่ถูกส่งมาให้ในตอนนี้ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้เผลอเหมือนเขา


รอนานไหมครับพี่ฟ้า ?”


ไม่นานครับ


ไม่นานอะไรไอ้ฟ้ายืนจนขาแข็งไปหมดแล้วเนี่ย


แล้วตามมาทำพ่อมึงเหรอ ?”


ก็เพื่อนคนอื่นหนีไปกินข้าวกับแฟนหมดเลยอะ


เออ ไอ้ดอมก็พาเบบไปกินข้าวข้างนอก กูกับไอ้บอลก็ต้องตามมึงมาดิ


เออ กูกับไอ้ทิมไม่มีแฟนอย่างคนอื่นเขา ส่วนมึงก็…”


กูจะมากินข้าวกับตัวดื้อ…” หมื่นฟ้าตอบด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบนิ่ง พวกมึงก็ไปกินข้าวกับคนสนิทพวกมึงสิ


พูดแบบนี้แล้วลี้ยังไปกินข้าวด้วยได้ปะวะ ?”


ก็ไปด้วยกันหมดนั่นแหละเราสนิทกันหมดเลยเนอะพี่ฟ้าที่รักพูดขึ้นพอเห็นหมื่นฟ้าเริ่มหงุดหงิดที่โดนถามเยอะ แล้วเจ้าตัวคงจะรู้สึกอึดอัดเพราะมีรุ่นน้องปีสองหลายคนที่รอลิฟต์จ้องมองไม่เลิก


พี่ฟ้าสนิทแค่กับตัวดื้อครับ


น้องชายแท้ ๆ อย่างพันลี้รู้สึกยังไงครับ ?” ทิมเอ่ยถามพร้อมยื่นมือไปจ่อที่ปากของพันลี้คล้ายกำลังสัมภาษณ์คนดัง


ชินครับบนโลกนี้พี่ฟ้าไม่เอาใครเลยนอกจากตัวดื้อของเขา


พอ ๆ แซวมันมาก เดี๋ยวก็โดนส้นตีนกันหมดหรอกลิฟต์จะมาแล้วบอลเอ่ย

                

          ที่รักหันไปยิ้มให้คนตัวสูงที่ยืนทำหน้านิ่ง ๆ อยู่ หมื่นฟ้ายิ้มตอบก่อนจะยักคิ้วใส่เขา หากไม่มีเสียงฮือฮาที่ดังขึ้นจากเพื่อนร่วมชั้นปีที่อยู่อีกฝั่ง ที่รักก็คงสติหลุดเพราะท่าทางขี้เล่นของหมื่นฟ้า เขาขมวดคิ้วมองผู้หญิงกลุ่มนั้นคุยกันเสียงเล็กเสียงน้อย แต่เพราะอยู่ไกลกันพอสมควรถึงไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้เพื่อนกลุ่มนั้นส่งเสียงร้องออกมา


ลิฟต์มาแล้ว ๆ ไปเร็วพวกมึง…”


มาเร็วไอ้แก้มย้อย

                

          พี่บอล พี่ทิม และพันลี้รีบเดินเข้าไปในลิฟต์ทันทีที่ประตูเปิดออก ตามด้วยเพื่อนร่วมชั้นปีอีกหลายคนที่พยายามเบียดกันเข้าไปในตู้สี่เหลี่ยม ที่รักยืนรอจนทุกคนเข้าไปหมดแล้วถึงหันไปหาคนตัวสูงที่แสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากไปรอบนี้


ไอ้ฟ้าเข้ามาเร็ว ๆ


เออ เหลืออีกสองที่พอดี เข้ามาไอ้แก้มย้อยพันลี้กวักมือเรียกให้เขาเข้าไปในลิฟต์ สายตาของทุกคนที่อยู่ในลิฟต์กำลังกดดันเขาสองคนอยู่


ตัวดื้อเรารอไปรอบอื่นไหมครับ ?”


“…” ที่รักพอจะรู้ว่าหมื่นฟ้าไม่ชอบความวุ่นวาย นั่นหมายถึงเจ้าตัวคงไม่ชอบสถานที่ ๆ แออัดและเต็มไปด้วยผู้คนแบบนี้ แต่ที่รักเชื่อว่าถ้ามีเขาอยู่ด้วยหมื่นฟ้าจะรู้สึกสบายใจ คุณท้องฟ้าเชื่อคุณท้องทะเลนะครับไปกัน

                

          ที่รักคว้ามือของคนตัวสูงแล้วจูงเข้ามาในลิฟต์ เขาให้หมื่นฟ้าเข้าไปยืนอยู่ตรงมุมข้าง ๆ พี่บอล เจ้าตัวจะได้ไม่ต้องเบียดกับคนแปลกหน้า ส่วนตัวเขาเองยืนอยู่ข้าง ๆ หมื่นฟ้าแล้วหันหน้าไปทางพันลี้ที่ยืนอยู่หน้าประตูลิฟต์


พอประตูลิฟต์ปิดสนิทและทุกคนอยู่ในความเงียบสงบ ที่รักก็สัมผัสได้ถึงฝ่ามือหนาที่สะกิดแขนเบา ๆ ครับพี่ฟ้า…”


หันมาหาพี่ฟ้าหน่อยครับ


ที่รักอมยิ้มแล้วหมุนตัวไปหาหมื่นฟ้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าตัว ในขณะที่มองอีกฝ่ายเขาก็รู้สึกขอบคุณขึ้นมาในใจที่รักขอบคุณที่หมื่นฟ้ายอมเชื่อใจกัน คุณท้องฟ้ากลัวที่แคบเหรอครับ ?”


เปล่าครับแค่อยากเห็นหน้าใกล้ ๆ


คนฟังพยายามกลั้นหัวเราะ ที่รักเขย่งปลายเท้าเพิ่มความสูงให้ตัวเองอีกหน่อยเพื่อให้ใบหน้าของเขาใกล้กับอีกฝ่ายมากขึ้น เห็นชัดหรือยังครับคุณท้องฟ้า…”


ชัดจนเห็นแก้มแดง ๆ เลยครับ

                

          ที่รักอมยิ้มแล้วพยักหน้ารับคนตัวสูงก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ แม้ว่าเราจะคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ แต่เหมือนทุกคนในลิฟต์จะได้ยินทุกประโยคคำพูดของเราสองคนถึงได้ก้มหน้าอมยิ้มกัน


เหมือนทุกคนกำลังเขินอะไรอยู่ปกติเขาก็คุยเล่นกับหมื่นฟ้าแบบนี้


ทุกคนไม่คุยกับคนสนิทด้วยคำพูดแบบนี้เหรอ O_O


พ่อเอ๊ย ! ลิฟต์ก็เปิดแม่งทุกชั้นเลย ใครกดเล่นวะ ?”


เออ คนยิ่งเยอะ ๆ อยู่ แทนที่จะได้ถึงชั้นล่างเร็ว ๆ

                

รุ่นพี่สองคนที่บ่นด้วยความหงุดหงิดพาให้รุ่นน้องในลิฟต์ขำพรืด พี่บอลส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะบอกให้พันลี้กดปิดประตูลิฟต์


ไอ้ลี้เหนื่อยหน่อยนะ คนที่อยู่ใกล้ๆ ก็ไม่คิดจะขยับเลย


เออ พี่ฟ้าอยู่ใกล้กว่าแล้วทำไมไม่กดปุ่ม


มือไม่ว่าง


กูก็เห็นมึงยืนเฉย ๆ แล้วมือมึงทำอะไรอยู่ ?”


ประคองตัวดื้ออยู่

                

          คนที่ไม่รู้ตัวว่าโดนประคองอยู่หลุบตามองช่วงล่างของตัวเอง แล้วก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ มือทั้งสองข้างของหมื่นฟ้ากำลังจับเอวของเขาไว้ ที่รักคิดว่าคงเป็นเพราะสัมผัสที่เบาจนเกินไปของอีกฝ่ายถึงทำให้ไม่รู้สึกตัว


ยอมกูยอมแล้ว


เออ ลี้ก็ยอม เดี๋ยวกดเองก็ได้ แค่กดปิดประตู ไม่เกินใจหรอก…”

                

          และคงเป็นเพราะเราอยู่ในท่านี้เลยทำให้ที่รักหวนนึกถึงตอนที่เราอยู่บนเตียงด้วยกันเมื่อหลายวันก่อน ตอนที่ใบหน้าของเราห่างกันไม่ถึงคืบ ที่รักพยายามสลัดหัวเพื่อขับไล่ภาพจำนั้นก่อนที่หัวใจจะโวยวายเสียงดัง


ถ้าปล่อยให้มันร้องโวยวายงานนี้ได้ยินกันทั้งลิฟต์แน่ ๆ T______T


ไหนบุหรี่สูตรพิเศษครับ ?”

                

          ทว่าประโยคคำถามของหมื่นฟ้าช่วยเบี่ยงความสนใจของเขาจากเหตุการณ์ในวันนั้นได้เป็นอย่างดี ที่รักเงยหน้ามองคนตัวสูงอีกครั้งก่อนจะล้วงเอามวนกระดาษสีขาวออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วโชว์ให้หมื่นฟ้าดู


นี่ครับ…”


แง่ว ~…ตัวดื้อหลอกพี่ฟ้านี่ครับ ?”

                

          แง่วเสียง แง่ว เท่ากับผิดหวัง แต่เป็นการแสดงความผิดหวังที่น่ารักที่สุดในโลก หมื่นฟ้าพูดด้วยเสียงน่ารัก ๆ แบบนั้นพร้อมทำหน้าตางอแงตามสไตล์เจ้าตัว ที่รักไม่คิดว่าคนตัวโต ๆ ที่แสนจะเย็นชากับคนอื่นอย่างหมื่นฟ้าจะน่ารักได้มากขนาดนี้ แล้วภารกิจห้ามหัวใจไม่ให้ร้องโวยวายก็ล้มเหลว เพราะตอนนี้ก้อนเนื้อสีแดงร้องเสียงดังก้องไปทั่วทั้งโสตประสาท


และอาจจะดังมากขึ้นจนคนอื่นได้ยิน


หัวเราะเหี้ยไร ?”

                

          คนตัวเล็กที่กำลังก้มหน้าเอามวนกระดาษเก็บต้องเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น ที่รักไม่อยากจะเชื่อว่าคุณหมื่นฟ้าคนน่ารักจะกลายเป็นคุณหมื่นฟ้าคนดื้อได้เร็วขนาดนี้ เจ้าตัวถามและจ้องพี่บอลด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนที่ทำเป็นประจำ


ไอ้ฟ้าอ้อนเขาอย่างกับลูกแมว คนแบบมึงมาทำแบบนี้ ใครจะไปกลั้นหัวเราะไหววะ ?...หมดกันเพื่อนผู้น่าเกรงขามของกู


หัวเราะมาก ๆ เดี๋ยวได้โดนส้นตีนยัดปาก

               

คำขู่ของหมื่นฟ้าไม่ได้มีผลแค่กับพี่บอลเท่านั้น เพราะเสียงหัวเราะคิกคักที่ดังอยู่เมื่อครู่เริ่มเบาลงทำให้รู้ว่าคำพูดนั้นกระทบทุกคน

                

          เพราะที่รักไม่อยากให้หมื่นฟ้าเป็นคนดุร้ายในสายตาคนอื่น เขาเลยเอามือข้างที่ว่างอยู่จับใบหน้าของคนตัวสูงที่จ้องพี่บอลอยู่ให้หันกลับมาหากัน ที่รักออกแรงบีบแก้มทั้งสองข้างของหมื่นฟ้าด้วยมือข้างเดียวก่อนจะยกนิ้วชี้ที่ว่างอยู่อีกข้างขึ้นมาจรดที่ริมฝีปากตัวเอง


ไม่เอาครับไม่พูดแบบนั้นนะครับคุณท้องฟ้า


แต่ไอ้บอลแซวพี่ฟ้า…”


เดี๋ยวรักจะจัดการพี่บอลให้เองแต่คุณท้องฟ้าห้ามพูดไม่เพราะในลิฟต์อีกนะครับ


หมื่นฟ้าไม่ยอมตอบอะไรเขา เจ้าตัวทำหน้านิ่งเหมือนเดิม “…”


จะดื้อเหรอครับคุณท้องฟ้า ?” ถามพร้อมขมวดคิ้วใส่คนดื้อ


“…”

                

          หมื่นฟ้าไม่ตอบอะไร แต่เจ้าตัวกลับย่นจมูกใส่หนึ่งทีก่อนจะส่งยิ้มในแบบเดิมมาให้เขา มันเป็นในตอนนั้นเองที่ที่รักยอมปล่อยมือออกจากใบหน้าของหมื่นฟ้าแล้วยอมแพ้


หมื่นฟ้าย่นจมูกแบบที่เขาชอบทำเลยT______T


แต่ทำไมหมื่นฟ้าถึงได้น่ารักกว่านะ


น่ารักชะมัด T_____T


เขายอมให้เป็นคนดื้อหนึ่งวันเต็ม


ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ จ้องมองคนดื้อที่ยังคงส่งยิ้มให้เขาอยู่ “…”


หมื่นฟ้าจะไม่ดื้อครับไม่ดื้อกับที่รักแล้ว

                

          ที่รักเพิ่งรู้ว่าสรรพนามที่ไม่คุ้นเคยส่งผลให้หัวใจเต้นเร็วได้มากกว่าเดิม เพราะตอนที่หมื่นฟ้าพูดประโยคนั้นหัวใจเขาเหมือนจะทะลุออกมากองตรงหน้า แต่ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติอีกครั้งเพราะเสียงของพี่บอล


ฮิ้ววววว ~ ”


ฮิ้ว อะไรไอ้บอลทิมเอ่ยถาม


ก็ดีใจที่ถึงชั้นหนึ่งสักทีไงมดขึ้นลิฟต์เต็มไปหมด กูกลัวโดนมดกัดไข่จริง ๆ


มดจะหาเจอเหรอพี่บอล เล็กขนาดนั้นอะ…” พันลี้ว่าก่อนจะเดินหัวเราะออกไปจากลิฟต์ รุ่นน้องทุกคนพากันขำจนพี่บอลอายหน้าดำหน้าแดงไปหมด


ไอ้ห่าลี้ร้ายพอกับพี่แม่งเลย

                

               แม้ว่าทุกคนจะตลกกันมากแค่ไหน แต่คนตัวสูงที่เดินขนาบข้างเขาอยู่ก็ยังคงแสดงสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนเดิม ที่รักเชื่อแล้วว่านอกจากเขาไม่มีใครสามารถทำให้คุณท้องฟ้ายิ้มได้


#กี่หมื่นฟ้า


นี่ครับบุหรี่สูตรพิเศษของรักที่รักพูดพร้อมยื่นมวนบุหรี่ให้คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หมื่นฟ้ารับไปแล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อทันที ไม่สงสัยอะไรหน่อยเหรอครับพี่ฟ้า ?”


คนที่ก้มหน้ากินข้าวกะเพราหมูกรอบไข่เจียวไม่ตอบอะไรก่อนจะส่ายหน้าน้อย ๆ “…”


มันพิเศษจริง ๆ นะครับ สงสัยหน่อยซี่~”


มันมีอะไรเหรอครับ ?”


พี่ฟ้าก็ลองหยิบออกมาดูสิครับ…”

                

          พันลี้ที่กำลังกินข้าวเงยหน้าขึ้นมองพี่ชายกับเพื่อนสนิทที่นั่งชิดจนไหล่แทบจะชนกัน พี่ฟ้าวางช้อนลงแล้วหยิบเอามวนบุหรี่ที่ไอ้แก้มย้อยมันอุตส่าห์ตั้งใจทำออกมามองดู พันลี้หลุดยิ้มออกมาพอเห็นเพื่อนสนิทแสดงอาการตื่นเต้นจนเผลอเอาหน้าไปซบไว้ที่แขนของพี่ชาย


มันน่ารักซะขนาดเนี่ย


พี่ฟ้าไม่รักก็บ้าแล้ว


มึงเขาเล่นอะไรกันวะ ?” บอลที่อยากรู้ใจจะขาดกระซิบถามพันลี้


คนเขาจะจีบกันแล้วพี่จะไปเสือกทำไมครับ


อะ ไอ้ลี้ มึงเอาอีกแล้วนะกูเป็นรุ่นพี่มึงนะเว้ย


ก็พี่ขี้เสือกอะ…”


เออ กูไม่รู้ก็ได้


พันลี้หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเหลือบไปเห็นใครบางคนที่นั่งกินข้าวอยู่คนเดียว เดี๋ยวผมมานะ…”


มึงจะไปไหนวะ ?”


ไปกินข้าวกับเพื่อน…”


เดี๋ยว ~ เพื่อนคนไหน ?”


คนนั้น…” พันลี้ชี้นิ้วไปหาเด็กคณะการบินคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนักก่อนจะหยิบจานข้าวของตัวเองเตรียมจะลุก


หน้าหมาลี้จะไปไหน ?”


จะไปนั่งกินข้าวกับใกล้ใกล้นั่งคนเดียว


อ้อฝากบอกใกล้ด้วยนะว่าคิดถึงมาก ๆ


อือ

               

                 ที่รักพยักหน้ารับเพื่อนสนิทที่ลุกออกไปจากโต๊ะ เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพันลี้สนิทกับใกล้ขนาดไปกินข้าวด้วยกันได้ ที่รักมองพันลี้ที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามใกล้อยู่สักพักก่อนจะหันกลับมาให้ความสนใจคุณหมื่นฟ้าคนดื้อเหมือนเดิม


หาความพิเศษของมันเจอหรือยังครับพี่ฟ้า ?”


“…” หมื่นฟ้าแกะมวนกระดาษออก เจ้าตัวยิ้มออกมาเมื่อเห็นข้อความที่เขียนไว้ในกระดาษ


ที่รักอมยิ้มก่อนจะอ่านข้อความนั้น ขอบคุณนะครับคุณท้องฟ้าคนเก่งขอบคุณที่ตื่นมากินข้าวเช้าทุกวัน


ครับ…” หมื่นฟ้ายิ้มแล้วเอื้อมมือมาลูบหัวเขาเบา ๆ ขอบคุณเหมือนกันนะครับขอบคุณที่คอยให้กำลังใจกันตลอด


ค้าบ


บอลเอียงตัวไปหาทิมก่อนกระซิบถามเสียงแผ่ว ไอ้ทิม กูก็ไม่ได้ใส่น้ำตาลในก๋วยเตี๋ยวทำไมมันหวานขนาดนี้วะ ?”


อย่าว่าแต่ก๋วยเตี๋ยวของมึงเลยเบาหวานจะขึ้นตากูแล้วเนี่ยกระซิบตอบขณะดูเพื่อนสนิทกับรุ่นน้องนั่งยิ้มให้กัน ทิมไม่ได้รู้สึกอิจฉาหรือรำคาญ แต่แค่อยากให้สองคนเกรงใจคนโสดแบบพวกเขาบ้าง


#กี่หมื่นฟ้า

                

               หลังจากที่กินข้าวเสร็จที่รักต้องกลับมาเรียนวิชาถ่ายภาพต่อ วันนี้อาจารย์นัดส่งชิ้นงานสำคัญที่ให้นักศึกษาถ่ายภาพพระอาทิตย์ขึ้นจนถึงพระอาทิตย์ตก


งานชิ้นที่เขามีความทรงจำร่วมกับหมื่นฟ้านั่นแหละ : )


ของน้องรักได้แล้วนะจ๊ะ


ค้าบเท่าไหร่ครับคุณน้าที่รักเดินไปรับภาพขนาดเอสี่ที่เพิ่งพิมพ์เสร็จจากคุณป้าเจ้าของร้าน


แผ่นเดียว สามสิบจ้ะ


นี่ครับขอบคุณมากนะครับ


จ้า


อีแก้มย้อยรอกูก่อน ของกูยังไม่เสร็จเลยเนี่ย


อื้อรออยู่


จอยชักช้าว่ะไปไอ้แก้มย้อยไม่ต้องรอแม่งหรอก


ได้ไงล่ะไทป์เพื่อนกันก็ต้องรอกันสิ


ไทป์หัวเราะก่อนหันไปหาพันลี้ที่ยืนเล่นโทรศัพท์อยู่ แล้วมึงเสร็จยัง ?”


แล้วให้ไวเหอะพวกมึงอะ


ทำไมเสร็จเร็วจังวะ ?”


กูกินข้าวเสร็จก็มาทำเลย


ลี้หน้าหมาแอบมาคนเดียวล่ะสิ…”


เปล่า…”


แล้วมากับใคร ?”


ใกล้…”


ใกล้ไหนวะ ?”


เสือกพันลี้ว่าแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ไม้


ใกล้คือลูกพี่ลูกน้องของพี่ดอมมึงไม่รู้จักหรอกไทป์


กูรักมึงจริง ๆ เลยไอ้แก้มย้อยเพื่อนคนอื่นชอบพูดจาหมาไม่แดกใส่กู มีแต่มึงที่พูดน่ารัก ๆ ให้กูได้ชื่นใจตลอดมาให้กูหอมหัวที


อย่าเลย ไม่ได้สระผมมาเดี๋ยวมึงจะเป็นลม


ฮ่า ๆ อีแก้มย้อยแม่งโคตรจะน่ารัก

                

               คนโดนชมอมยิ้มก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะไม้ยาวเพราะคนเริ่มเข้ามาในร้านเยอะมากขึ้น เขาทำงานของตัวเองเสร็จแล้วควรจะหลีกทางให้คนอื่นได้ทำงานสะดวก ๆ


ไอ้แก้มย้อย มานั่งข้าง ๆ กูดิไปนั่งซะไกลเลย


ขี้เกียจย้ายแล้ว


กลัวโดนกูหยิกแก้มก็บอกมา…”

                

               ที่รักยิ้มแล้วพยักหน้ารับก่อนจะมองรูปภาพที่อยู่ในมือ ภาพพระอาทิตย์ตกดินที่อยู่ลำดับสุดท้ายของภาพนี้ทำให้เขานึกถึงใครบางคน สาเหตุที่ที่รักเลือกจะนั่งห่างจากพันลี้ไม่ใช่เพราะกลัวโดนหยิกแก้มอย่างที่เพื่อนเข้าใจ แต่เป็นเพราะเขาอยากจะหลบมาขอกำลังใจจากใครบางคน

                

               โทรศัพท์เครื่องสีดำถูกล้วงออกมาจากกระเป๋ากางเกง ที่รักพรมนิ้วไปบนหน้าจอก่อนจะกดส่งข้อความไปหาคนสนิทที่เพิ่งแยกกันไปเมื่อช่วงเที่ยง


ที่รัก : พี่ฟ้าครับ


M.FAH : ครับ


ที่รัก : พี่ฟ้าเข้าเรียนหรือยังครับ ?


M.FAH : อาจารย์ยังไม่มาเลยครับ


ที่รัก : งั้นรักขอถามอะไรพี่ฟ้าหน่อยได้ไหมครับ ?


M.FAH : ครับ


ที่รัก : รักกำลังจะส่งงานโฟโต้ครับ


ที่รักยิ้มยิ้มกว้างเมื่อพิมพ์ประโยคคำถามนี้


ที่รัก : คุณท้องฟ้าสนใจจะเป็นท้องทะเลให้รักสักวันไหมครับ ?


M.FAH : send a voice


ที่รักกดเปิดฟังข้อความเสียงที่อีกฝ่ายส่งมาให้


หึ ๆ พี่ฟ้าเป็นกำลังใจให้นะครับซู่ ~ ซู่ ~ นะครับคนเก่ง


และที่รักยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อคุณท้องฟ้ายอมเป็นท้องทะเลให้เขาหนึ่งวัน


ที่รัก : ขอบคุณนะครับพี่ฟ้า


M.FAH : ครับ

                

               เป็นครั้งแรกที่ที่รักรู้สึกว่าหัวใจได้รับกำลังใจอย่างเปี่ยมล้น และเป็นครั้งแรกที่เขายิ้มทั้งที่หัวใจเต้นแรง ที่รักกดฟังข้อความของหมื่นฟ้าอีกครั้ง มันเป็นในตอนนั้นเองที่เขาตระหนักได้ว่าหมื่นฟ้าเป็นคนสนิทที่มีอิทธิพลต่อหัวใจ


หมื่นฟ้าไม่ใช่แค่คุณท้องฟ้า


สำหรับเขาในตอนนี้...หมื่นฟ้าเป็นได้ทั้งท้องฟ้าและท้องทะเลเลย


: )

 


ทำงานได้ดีนะ


ขอบคุณครับอาจารย์

                

               ที่รักก้มศีรษะให้อาจารย์ที่เอ่ยปากชมขณะรับชิ้นงานไป เขาหมุนตัวเดินออกมาจากแถวที่ยาวเหยียดก่อนมุ่งตรงไปหาพันลี้ที่นั่งรออยู่หลังห้อง ส่วนไทป์กับจอยที่รหัสนักศึกษาอยู่ลำดับแรก ๆ ส่งงานเสร็จแล้วเลยขอตัวกลับไปก่อน


กลับไงแก้มย้อย ?”


กลับกับพี่เบบแต่ว่าเมื่อกี้พี่เบบไลน์มาบอกว่าให้ไปนั่งรอที่ร้านบิงซูใต้ตึกก่อนเพราะพี่เบบมีสอบย่อย อาจารย์จะปล่อยช้าหน่อย


อ๋องั้นเดี๋ยวกูไปอยู่เป็นเพื่อน


ไม่เป็นไร ๆ มึงต้องรีบไปซื้อรองเท้าสตั๊ดนี่…”


ช่างแม่ง ไปซื้อไม่ทันก็ใส่คู่เก่าก็ได้


ก็เมื่อเช้าเห็นมึงบอกว่าพรุ่งนี้มีไปเตะบอลแล้วคู่เก่าก็ไม่ค่อยดีแล้ว มึงไปเถอะ ไม่ต้องห่วงกู


ไม่ห่วงมึงแล้วจะห่วงใคร…”

                

               ที่รักเดินตามพันลี้ออกมาจากห้องเรียน ตอนเรียนเขาเห็นเพื่อนเปิดดูรองเท้าบอลตลอดและเจ้าตัวก็บอกว่าเลิกเรียนจะรีบไปซื้อรองเท้าสตั๊ดเพราะพรุ่งนี้มีนัดเตะบอลกับรุ่นพี่


เห็นว่าเป็นการแข่งบอลรอบสำคัญประจำปีอะไรสักอย่าง


แข่งบอลแบบจริงจังเลยเหรอลี้ ?”


จะว่าจริงจังก็ได้แต่ไม่จริงจังก็ได้ กูจะอธิบายยังไงดีวะ ?”


มันซับซ้อนขนาดนั้นเลยเหรอ ?”


กูว่ามีคนรออธิบายให้มึงฟังแล้ว…” ที่รักมองตามสายตาของพันลี้ที่กำลังจ้องใครบางคนอยู่


พี่ฟ้า…”


“…” หมื่นฟ้าส่งยิ้มให้เขาก่อนจะเดินเข้ามาหา ส่งงานแล้วใช่ไหมครับ ?”


ครับพี่ฟ้ามาทำอะไรชั้นนี้ครับ ?”


มารออยู่เป็นเพื่อนตัวดื้อครับ


ดีเลย งั้นลี้ไปก่อนนะพี่ฟ้าจะไปซื้อรองเท้าสตั๊ด เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีใส่แข่งบอล


เออ


ไปก่อนนะแก้มย้อย


อะ อื้อ…” ที่รักตอบรับเพื่อนแล้วหันกลับมาหาคนตัวสูง ก่อนเอ่ย มาอยู่รอเป็นเพื่อนรักเหรอครับ ?”


ครับ พอดีดอมบอกว่าเบบจะเลิกสาย ตัวดื้อน่าจะรออยู่ใต้ตึกคนเดียว พี่ฟ้าเลยจะมาอยู่เป็นเพื่อน


อ๋อแล้วพี่ดอมรอพี่เบบอยู่ที่หน้าห้องเรียนใช่ไหมครับ ?”


ครับ ดอมบอกว่าวันนี้แฟนต้องการกำลังใจเยอะหน่อยเพราะสอบยาก ก็เลยไปนั่งให้กำลังใจอยู่หน้าห้องสอบ


คู่นี้น่ารักไม่เปลี่ยนเลย…”


เราไปรอเบบที่ไหนดีครับ ?”


วันนี้พี่ฟ้าอุตส่าห์เป็นท้องทะเลให้รักงั้นรักขอตอบแทนพี่ฟ้าด้วยการเลี้ยงบิงซูนะครับ


ได้ครับ”               

                

              ที่รักพาหมื่นฟ้ามาที่ร้านบิงซูใต้ตึกคณะ เขาสั่งบิงซูถ้วยใหญ่แบบจัดเต็มมาให้หมื่นฟ้า แต่เจ้าตัวกินไปแค่ไม่กี่คำก็ถอยทัพ เป็นเหตุให้ที่รักต้องนั่งยัดเจ้าบิงซูมะม่วงอยู่คนเดียว


โธ่ไม่ชอบกินของหวานก็ไม่บอกรัก ตอนนี้ท้องรักจะแตกแล้วครับ


หึ ๆ ขอโทษครับ


ให้อภัยก็ได้ครับ


ตัวดื้อ…”


ครับ ?” ที่รักที่กำลังตักน้ำแข็งใส่ปากเงยหน้ามองคนตัวสูงที่นั่งอยู่ตรงข้าม หมื่นฟ้าเอ่ยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเรียบนิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


พรุ่งนี้พันลี้ไม่มีเรียน ตัวดื้อก็ไม่มีเรียนใช่ไหมครับ ?”


“…ครับ ไม่น่าจะมี ตอบพลางขมวดคิ้วครุ่นคิด ก่อนเอ่ย ไม่มี ๆ ครับ เรียนชดเชยก็ไม่มี


พรุ่งนี้พี่ฟ้ามีแข่งบอลกับเพื่อนสมัยมัธยม จริง ๆ ก็มีเพื่อนที่มหาลัยไปเตะด้วย


ครับ…”


พี่ฟ้าอยากให้ตัวดื้อไปเชียร์พี่ฟ้าได้ไหมครับ ?”


“…”


นั่งเชียร์ข้าง ๆ สนาม


“…พันลี้ก็ลงแข่งด้วยใช่ไหมครับ ?”


ครับ พี่ฟ้าจะแข่งบอลกับเพื่อนเก่ากันทุกปี จริง ๆ ก็ไม่ได้สำคัญมากมาย แค่แข่งกันเองเฉย ๆ แต่พวกเพื่อน ๆ พี่ฟ้ามันชอบจริงจังเหมือนตัวเองกำลังแข่งบอลโลก ทุกคนก็เลยจะเตรียมตัวเป็นอย่างดี


อ๋อประมาณว่าศึกชิงศักดิ์ศรีใช่ไหมครับ ?” ที่รักถามพลางหัวเราะ


ครับ ประมาณนั้นชนะก็ไม่ได้อะไร แต่แพ้ต้องเลี้ยงเหล้าอีกทีม


ดีจังเลยนะครับ เหมือนเป็นการรวมตัวเพื่อนสมัยเรียนให้มาเจอกันทุกปี


ครับ ส่วนมากอยู่ต่างมหาลัยกัน แต่มารวมตัวกันได้ครบทุกคนก็เพราะมีแข่งบอลทุกปี


“…”


และทุกปีเพื่อนก็จะชอบพาคนสนิทไปเชียร์ที่ข้างสนาม


ที่รักอมยิ้มเมื่อรู้ถึงสาเหตุที่ทำให้หมื่นฟ้าถามเขาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบนิ่ง เจ้าตัวคงจะกลัวเขาปฏิเสธ รักเป็นคนสนิทของพี่ฟ้า


“…”


รักไปเชียร์คุณท้องฟ้าแน่นอน ~”


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนเอ่ย ขอบคุณนะครับคุณท้องทะเล


ด้วยความยินดีเลยครับ รักจะไปคอยเติมพลังให้พี่ฟ้าอยู่ข้างสนามเองจริง ๆ รักก็เคยแข่งบอลตอนอยู่มัธยม แต่ล้มกลิ้งกลางสนามเพราะถูกอีกทีมชน รักอายมาก ๆ เลย หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยชอบเตะบอลเท่าไหร่


หึ ๆ


แล้วเพื่อนที่มหาลัยที่พี่ฟ้าบอกว่าไปด้วยนี่มีพี่ดอมไหมครับ ?”


มีครับ มีดอมกับบอล สองคนนี้รู้จักกับเพื่อนของพี่ฟ้าด้วย ก็เลยเตะบอลมาด้วยกันตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว ส่วนพันลี้เป็นรุ่นน้องคนเดียวที่ได้เข้ากลุ่ม มันฝีเท้าดีเพื่อนพี่ฟ้าเลยแย่งตัวไปอยู่ในทีม


ไม่น่าเชื่อเลยว่าพันลี้จะเตะบอลเก่ง


งั้นพรุ่งนี้ตัวดื้อมากับเบบใช่ไหมครับ ?”


ถ้าพี่เบบไปด้วย รักก็ไปกับพี่เบบเลยครับ


โอเคครับ


รัก…” ที่รักหันมองตามเสียงเรียกอันคุ้นเคย เขายิ้มออกมาเมื่อเห็นพี่เบบกับพี่ดอมกำลังเดินมาทางนี้


เบบพรุ่งนี้เราชวนรักไปเชียร์บอล เบบอนุญาตไหม ?”


เบบกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ ดะ ได้ ๆ


มีคนไปเชียร์ในรอบกี่ปีเนี่ยไอ้ฟ้า…” ดอมเอ่ยแซว


ปีแรกที่มีคนไปเชียร์


ที่รักยิ้มให้หมื่นฟ้าที่หันมามองเขา รักจะเชียร์พี่ฟ้าให้เต็มที่เลยครับ


#กี่หมื่นฟ้า


ทำอะไรอยู่รัก ?...ไม่ลงไปกินขนมเหรอ ?”


เสร็จแล้วจะไปกินครับ


หมูกรอบก็รอเล่นด้วยอยู่นะ

                

เบบยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนที่ถูกเปิดอ้าไว้ เธอมองน้องชายที่กำลังทำอะไรสักอย่างอยู่บนโต๊ะทำงานก่อนจะเข้าไปยืนดูใกล้ ๆ


รักกำลังทำป้ายเชียร์ให้พี่ฟ้าอยู่…”


โอ้โฮลงทุนขนาดนี้เลยเหรอ ?”


ก็เห็นพี่เบบกับพี่ดอมเล่าให้ฟังบนรถว่าพี่ฟ้าเป็นคนเดียวที่ไม่เคยมีใครไปเชียร์เลยตลอดสองปี


ใช่แต่เป็นเพราะว่าฟ้าไม่ชวนใครไปมากกว่า ส่วนมากคนที่จะไปนั่งข้างสนามก็จะเป็นแฟนหรือไม่ก็คนสำคัญ


ที่รักละสายตาจากโปรแกรมตัดต่อตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองพี่สาว ระ รักก็เป็นคนสนิทไง


ใช่ก็เป็นคนสนิทที่สำคัญมากพอที่ฟ้าจะชวนไปเจอเพื่อนสมัยเรียนของตัวเอง


“…”


ฟ้าให้แกไปคอยให้กำลังใจขนาดนี้แล้วส่งกำลังใจให้ฟ้าเยอะ ๆ ล่ะ


แน่นอนอยู่แล้วพี่เบบ


เสร็จแล้วก็ลงไปกินขนมนะ


ค้าบ

                

ที่รักพยักหน้ารับแล้วหันกลับมาทำป้ายเชียร์ให้หมื่นฟ้าต่อ เขาอมยิ้มขณะมองประโยคให้กำลังใจที่อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์


คุณท้องฟ้า ซู่ ~ ซู่ ~’


กำลังใจที่มีเยอะเท่าผืนทะเล


ที่รักจะเททั้งหมดให้คุณท้องฟ้า





TBC





Talk


เขาเป็นกำลังใจของกันแล้วนะ อีกนิดเดียวนะ ๆ 


ใครรอน้องรู้ใจตัวเองอยู่ก็อีกไม่นานแล้วน้าาา


อยู่เอาใจช่วยพี่ฟ้ากันก่อนนะคะ


ฝากคอมเมนต์เป็นกำลังใจและติดแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า ให้ด้วยน้า


เรารออยู่ทุกที่เลยย 555


รักเสมอเลยคับ !



ปล.เราลงฟอร์มแจกโฟโต้การ์ดคืนนี้ 22 : 00 น. นะคะ เดี๋ยวจะลงแยกให้อีกบทเลย 

คนที่ไม่ได้รอบนี้ไม่ต้องเสียใจนะคะ เดี๋ยวเราหาโอกาสมาแจกให้อีกเนอะ 



พูดคุย อัปเดต  Twitter : @SP251566





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.817K ครั้ง

549 ความคิดเห็น

  1. #20105 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 13:52
    น่ารักก พี่ฟ้ารุกแรงขึ้นทุกวัน
    #20105
    0
  2. #20028 nashsha (@nashsha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 16:10
    น้องงงงงงงงงงงง ทำไมน่ารักงี้ ฮืออออออ
    #20028
    0
  3. #20025 ta1707 (@ta1707) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 13:41

    ยอมใจเลย หวานนนนนมาก อมยี้มตลอดเลย
    #20025
    0
  4. #20017 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:45

    ช่วยด้วยยยยยยยยยย

    ในลิฟต์ไม่ได้มีแค่คุณท้องฟ้ากับคุณท้องทะเลนะคะ

    ตายอย่างสงบบบบบบ

    โคตรน่ารักกกกกกกกกก

    เขินด้วยยยยยยยยยยย

    #20017
    0
  5. #19985 IsGarfield (@IsGarfield) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:00
    ละมุนมากกกกกกก
    #19985
    0
  6. #19970 ppimvip (@pimvipp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 22:15
    สู้เค้าพี่ฟ้า น้องรักจะเปิดใจให้แล้วววว
    #19970
    0
  7. #19943 polar Co., Ltd. (@ohuii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 12:48
    ตัวน่ารักของพี่ฟ้า แง๊
    #19943
    0
  8. #19939 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 11:35

    ฮื่อออออ
    #19939
    0
  9. #19907 ElizaC (@ElizYGstan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 03:14
    ทำไมน้องน่ารักเก่งจังเลยอ่ะ~
    #19907
    0
  10. #19770 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:16
    น้องน่ารักแบบน้องลูกกกก ทำเรายิ้มจนปวดแก้มเลย55555
    #19770
    0
  11. #19657 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 00:34
    มันน่ารักจังนั
    #19657
    0
  12. #19588 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:43
    ฮือออออออ คือไม่ไหวแล้ว เขินมาก แงงงงง ._.
    #19588
    0
  13. #19584 Akanit Poukatikom (@porpi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:24
    ฮา ในลิฟม
    #19584
    0
  14. #19578 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    เพื่อนๆหมื่นฟ้าเห็นน้องรักนี่สนามบอลจะแตกไหม 55555555
    #19578
    0
  15. #19551 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 09:59
    ฮือออ ละมุนมาก
    #19551
    0
  16. #19548 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 04:21

    น่ารักมากกกกกกกกก
    #19548
    0
  17. #19519 Khratiin (@Khratiin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:02

    น่ารักเกินไปแล้วว https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #19519
    0
  18. #19488 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:44
    น้ารักเกินไปแร้ววว หวานมาก มดขึ้นจอออ
    #19488
    0
  19. #19393 Garciare (@Garciare) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:26
    โอ้ยยยน่ารักมากไม่ไหวเเล้วววว งื้ออ-ตัวเเจ้มย้อย
    #19393
    0
  20. #19343 Masturdating¡¡¡ (@porpoohwadee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:27
    ปกติเป็นคนไม่ชอบอ่านนิยายแนวฟีลกู้ด เป็นคนชอบแนวดราม่ามากกกกกก แต่พออ่านเรื่องนี้แล้วมันคือดีต่อหัวใจมากๆ รักเลย
    #19343
    0
  21. #19285 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 12:46
    😀😀😀😀
    #19285
    0
  22. #19261 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 02:03

    น่ารัก คำนี้อยู่ในหัวเต็มไปหมดเลย

    #19261
    0
  23. #19203 Pedmonxee (@pech555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    น้องน่ารักจังเลยเนอะ มีทำป้าย พี่ฟ้าไม่ชนะไม่ได้แล้ววว
    #19203
    0
  24. #19165 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:51
    กำลังใจล้นเหลือเลยๆๆๆ
    #19165
    0
  25. #19005 SandSeaSun (@babiejj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    น้องน่ารักมากกกกกกกกก
    #19005
    0