[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,859,810 Views

  • 20,164 Comments

  • 50,502 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    38,977

    Overall
    1,859,810

ตอนที่ 13 : 12 [100 %]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5344 ครั้ง
    27 ม.ค. 62


เราขอตัด 50 % จากบทที่ 11 มาขึ้นเป็นบทที่ 12 เลยนะคะ 

เนื่องจากตอนนี้ยาวมากจนสามารถเป็นหนึ่งตอนได้เลย

ถ้าใส่ต่อตอนที่แล้วกลัวจะยาวจนเกินไปค่ะ 

แต่เหตุการณ์ก็ดำเนินต่อกันเหมือนเดิมค่ะ 




บทที่ 12


ปู่แอบรักย่านานแค่ไหนครับ ?’


นานอยู่นะ แอบรักเพื่อนก็แบบนี้แหละเจ้ารัก ต้องเก็บไว้จนกว่าจะแน่ใจว่าใจตรงกันจริง ๆ ถ้าเขาไม่ชอบเราก็ต้องเก็บต่อไปเพื่อไม่ให้เสียเขาไป


โชคดีนะครับที่ย่าใจตรงกับปู่


จริง ๆ ย่าเรามาสารภาพกับปู่ตอนคบกันแล้ว ย่าบอกว่าเขาก็รู้สึกเหมือนกับปู่ แต่ที่ยังปล่อยไปเรื่อย ๆ ไม่ยอมแสดงออกให้รับรู้ว่าเริ่มมีใจเหมือนกันก็เพราะอยากให้ตัวเองแน่ใจก่อนว่ารู้สึกแบบเดียวกับปู่ ไม่ใช่แค่หวั่นไหวช่วงเวลาหนึ่งแล้วความรู้สึกทุกอย่างก็หายไป


‘…’


ปู่ยังจำคำที่ย่าบอกได้อยู่เลยนะย่าพูดว่าการที่เราอยากรู้ว่าใครแอบชอบหรือตกหลุมรักเรา นั่นแสดงว่าเราพร้อมจะรับผิดชอบความรู้สึกของเขาแล้ว ถ้ายังไม่มั่นใจว่ารู้สึกเหมือนเขาจริง ๆ ก็อย่าเพิ่งไปอยากรู้ ถามตัวเองให้แน่ใจก่อนว่ารู้สึกเหมือนเขาจริง ๆ หรือเปล่า ไม่อย่างนั้นเราอาจจะเสียใจที่ต้องเสียใครบางคนไป และคนนั้นก็จะเสียใจที่รู้ว่าไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์ไปได้ไกลมากกว่านี้


แล้วถ้าเราไม่ได้ไปเค้นถาม แต่เขาสารภาพมาเองล่ะครับปู่


อืมกรณีนี้ย่าไม่ได้บอกไว้ แต่ถ้าเอาในความคิดปู่นะ ปู่คิดว่าคนที่กล้าสารภาพเขาคาดหวังว่าอย่างน้อยขอแค่คน ๆ นั้นได้รับรู้และเขาก็ได้ชนะใจตัวเอง แค่นั้นคงพอแล้ว


แล้วถ้าย่าไม่ถามปู่ว่ารู้สึกยังไงกับย่า ปู่จะสารภาพรักกับย่าไหมครับ ?’


คงไม่ เพราะปู่ไม่อยากเสียย่าไปย่าเราน่ะ เก็บอาการเก่งสุด ๆ แต่หนึ่งสิ่งที่เขาทำให้ปู่รู้ว่าตัวเองยังพอมีหวังก็คือย่าไม่เคยมองใครเลย มีคนมาจีบย่าก็ไม่สน และที่ทำให้ปู่พอจะหวังต่อไปได้คือการปฏิบัติที่แตกต่างของย่า ปู่จะได้รับอะไรแตกต่างจากเพื่อนคนอื่น ๆ เสมอ ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้ม แววตา หรือความใส่ใจ มันทำให้เรารู้สึกเป็นคนพิเศษ


ความรักของคนสมัยก่อนนี่อบอุ่นหัวใจดีจังเลยนะครับ ค่อย ๆ ศึกษากันไป


ใช่ มันเรื่อย ๆ ช้า ๆ แต่อิ่มหัวใจอย่างบอกไม่ถูก


‘…’


ถ้าจะพูดให้ดูทันสมัยหน่อยก็คือค่อย ๆ ก้าว แต่ทุกก้าวนั้นมั่นคง


โอ้โฮละครภาคค่ำทำให้ปู่คิดประโยคลึกซึ้งแบบวัยรุ่นสมัยนี้ได้เลยนะครับ


ฮ่า ๆ ก็จำ ๆ มาบ้าง ละครเป็นเพื่อนแก้เหงาของคนแก่นะเจ้ารัก


‘…’


เจ้ารักถ้าวันหนึ่งเกิดหัวใจเต้นแรงกับใครสักคน อย่าไปฝืนมันนะ ปล่อยให้มันเป็นไป แล้วค่อย ๆ ให้เวลาช่วยยืนยันความรู้สึก ให้เวลาช่วยบอกเราว่าความหวั่นไหวที่เกิดขึ้นครั้งนี้จะอยู่แค่ช่วงเวลาหนึ่งหรือตลอดไป…’


ครับปู่

                

          บทสนทนาของที่รักกับปู่ตอนที่นอนคุยกันเมื่อคืนวนกลับมาอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าทำไมมันถึงได้กลับมาทั้งที่ไม่ได้เรียกร้อง และไม่ใช่เพราะเขาอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบจนเกินไปเลยทำให้ความทรงจำบางอย่างแทรกเข้ามาได้เพราะพี่ดอมเปิดเพลงเสียงดังพอที่จะไล่ความเงียบออกไปจากรถ


แต่ก็นั่นแหละมันวนกลับมาให้คิดอีกครั้ง

                

          พี่ดอมกำลังขับรถไปส่งเขาที่คอนโดหมื่นฟ้าเพื่อทำงานวิชาถ่ายภาพ เราออกมาจากบ้านตั้งแต่ตีสี่ครึ่งเพื่อจะได้ถึงที่คอนโดทันตีห้าครึ่ง พี่ดอมกับพี่เบบบอกว่าจะได้มีเวลาเตรียมตัว ถึงที่หมายไวกว่าเวลานัดดีกว่าไปสายแล้วพลาดถ่ายภาพแรก ที่รักคิดว่าเชื่อพี่ ๆ ที่มีประสบการณ์มาก่อนดีที่สุด


ภาพแรกที่ควรจะได้คือตอนพระอาทิตย์กำลังโผล่พ้นขอบฟ้าในเวลาหกโมงเช้า นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาได้นอนเพียงไม่กี่ชั่วโมง

เอาจริง ๆ ต้องโทษตัวเองที่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

               

            จนถึงตอนนี้ที่รักยังตื่นเต้นที่ต้องอยู่กับหมื่นฟ้าสองคนตั้งแต่หกโมงเช้าจนถึงหกโมงเย็น แน่นอนว่าเราเคยเจอและอยู่ด้วยกันสองคนบ่อยแล้ว แต่เขาไม่เคยอยู่กับหมื่นฟ้านานหลายชั่วโมงขนาดนี้ อาการปั่นป่วนที่เคยเป็นจะเล่นงานร่างกายและหัวใจของเขาหนักขนาดไหนกัน เพราะเขาแทบไม่มีเวลาได้ห่างจากหมื่นฟ้าเพื่อถอยไปพักใจเลย


ขอโทษนะรักที่พี่กับเบบอยู่เป็นเพื่อนไม่ได้


ไม่เป็นไรครับพี่ดอม ก็พี่เบบไข้ขึ้นขนาดนั้น


เมื่อวานที่งานวันเกิดใกล้ยังดี ๆ อยู่เลย พี่คิดว่าหายสนิทแล้วนะ


พี่ดอมส่งรักเสร็จแล้วจะแวะไปรับพี่เบบไปหาหมอใช่ไหมครับ ?”


ใช่ ถ้าเบบดีขึ้นแล้วพี่อาจจะมาอยู่เป็นเพื่อนเรานะ


พี่ดอมเฝ้าพี่เบบไปเถอะครับ รักจัดการตัวเองได้ รักก็คงไม่รบกวนพี่ฟ้ามากหรอก แค่มาขอถ่ายที่คอนโดเขาก็เกรงใจจะแย่แล้วครับ


พี่ดอมหัวเราะเบา ๆ ขณะมองทางข้างหน้า ไม่ต้องเกรงใจหรอก มันเต็มใจ เผลอ ๆ มันจะช่วยถ่ายด้วยน่ะสิ


ช่วยสอนเทคนิคดี ๆ ก็พอแล้วครับ ไม่ต้องลำบากช่วยถ่ายให้รักหรอก…”

                

          ทันทีที่พูดจบรถก็เลี้ยวเข้าไปในคอนโดหรูแห่งหนึ่ง พี่ดอมโทรหาหมื่นฟ้าเพื่อบอกว่ามาถึงแล้วก่อนจะขับไปจอดรอที่ลานจอดรถ ไม่นานนักหมื่นฟ้าก็มาปรากฏตัว ที่รักเลยรีบคว้ากระเป๋ากล้องและกระเป๋าหนังสะพายข้างของตัวเองเพื่อเตรียมลงจากรถ


ตั้งใจทำงานนะแก้มย้อย


ครับ พี่ดอมพยักหน้ารับก่อนจะลงจากรถ ที่รักยืนโบกมือลาพี่ดอมที่เปิดกระจกชะโงกหน้าออกมาเล็กน้อย เจ้าตัวโบกมือกลับแล้วชี้คนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา


อย่าแกล้งน้องกูนะไอ้ฟ้า ดูแลดี ๆ ด้วย


เออไม่ต้องห่วง

               

พี่ดอมอมยิ้มพร้อมพยักหน้ารับหมื่นฟ้า ที่รักยืนมองจนรถ BMW หายลับไปจากสายตา ตอนนี้เหลือเพียงแค่เขากับหมื่นฟ้าเท่านั้น


รักมาเช้าเกินไปใช่ไหมครับ ?”

                

          แม้หน้าตาของหมื่นฟ้าจะไม่ได้ดูเหมือนคนที่เพิ่งตื่นนอน และเรือนผมสีช็อกโกแลตไม่ได้ยุ่งเหยิง แต่การแต่งกายที่แตกต่างจากที่เคยเห็นทำให้ที่รักคิดว่าอีกฝ่ายคงยังไม่ได้อาบน้ำเตรียมตัวต้อนรับเขา หมื่นฟ้าใส่เพียงแค่เสื้อยืดคอกลมสีขาวกับกางเกงวอร์มสีเทาเท่านั้น ทว่าเจ้าตัวยังคงดูดีไร้ที่ติเหมือนเดิม


ที่รักแอบอิจฉาในความหล่อของหมื่นฟ้าอีกแล้ว


หมื่นฟ้าไม่เคยหล่อน้อยลงเลยขนาดเพิ่งตื่นนอนนะเนี่ย


ต่อให้เช้าแค่ไหน ถ้าคุณท้องทะเลจะมาหาก็ต้องตื่นครับ…”


ที่รักก้าวถอยหลังเล็กน้อยพอคนตัวสูงโน้มหน้าลงมาหากัน “…”


เพราะพี่ฟ้ากลัวสึนามิครับ


พี่ฟ้า ! ล้อกันอีกแล้วนะครับ


หึ ๆ…” หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอก่อนจะคว้ากระเป๋ากล้องที่อยู่ในมือเขาไปถือแทน เจ้าตัวจะแย่งกระเป๋าหนังไปอีก แต่เขารั้งเอาไว้ก่อน


ไม่เป็นไรครับพี่ฟ้า รักถือเองได้กระเป๋ากล้องรักก็ถือเองได้ครับพูดพร้อมยื่นมือไปหาหมื่นฟ้าเพื่อขอคืน แค่เขามาขอทำงานที่คอนโดก็มากพอแล้ว ที่รักไม่อยากรบกวนหมื่นฟ้าไปมากกว่านี้


ขึ้นห้องก่อน เดี๋ยวพี่ฟ้าคืน


พี่ฟ้า ! ทำไมดื้ออย่างนี้ล่ะครับ

                

          ที่รักเบิกตาโตพอกระเป๋าหนังอีกใบที่ถืออยู่โดนคนตัวสูงฉกฉวยไปต่อหน้า ตอนนี้เขาทำได้แค่เดินตามหมื่นฟ้าที่ก้าวเดินเร็ว ๆ คล้ายกลัวเขาจะแย่งกระเป๋าคืน เป็นครั้งแรกที่หมื่นฟ้าเดินนำหน้าโดยไม่หันกลับมามองเขา แต่เจ้าตัวยังใจดีถึงได้กดลิฟต์ไว้รอกัน

                

          ทันทีที่เข้ามาในลิฟต์ที่รักก็หันไปจ้องเขม็งใส่หมื่นฟ้าคนดื้อที่กำลังกดเลือกชั้นอยู่ พอเจ้าตัวหันกลับมาเห็นเขาก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเดินอ้อมไปด้านหลัง ที่รักขมวดคิ้วมองหมื่นฟ้าผ่านเงาสะท้อนที่ปรากฏอยู่บนประตูลิฟต์ คนตัวสูงก้าวเท้าเข้ามาประชิดด้านหลังก่อนจะเอาคางหนัก ๆ วางทับลงบนศีรษะของเขา


ดีนะอยู่กันแค่สองคน

                

ที่รักเห็นทุกการกระทำของหมื่นฟ้าผ่านเงาสะท้อนตรงหน้า และตอนนี้ก็เห็นหมื่นฟ้าหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเขา ที่รักปฏิเสธไม่ได้เลยว่า


หมื่นฟ้าน่ารักชะมัดเลย T_________T


ส่วนสูงพอดีกันเลยครับตัวดื้อ…”


“…”


พอดีให้พี่ฟ้าได้พักให้หายเมื่อย


พี่ฟ้าจะหลอกว่ารักเตี้ยก็พูดมาเถอะครับ


ตัวเล็ก…”


ที่รักขมวดคิ้วมองคนในเงาสะท้อน หมื่นฟ้าอมยิ้ม เจ้าตัวไม่ยอมเอาคางออกจากศีรษะของเขาเลย ไม่ต้องพูดปลอบใจรักหรอกครับ


พี่ฟ้าไม่ได้พูดปลอบใจ ตัวดื้อดูสิครับเตี้ยที่ไหน ?” หมื่นฟ้าพูดพร้อมชี้ไปที่ประตูลิฟต์เพื่อให้เขามองภาพเราสองคนที่สะท้อนเด่นชัดอยู่ตัวเล็กกับตัวโต

                

          ไม่รู้เป็นเพราะที่รักจ้องภาพสะท้อนตรงหน้านานจนเกินไปหรือประโยคคำพูดของหมื่นฟ้าที่ทำให้หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะ เขารีบหลุบตาลงต่ำหวังไม่ให้หัวใจเต้นเร็วไปกว่านี้ แต่เสียงหัวเราะในลำคอของคนตัวสูงที่ยังหน้ามึนเอาคางวางไว้ที่เดิมเร้าให้หัวใจของเขาร้องโวยวายเสียงดัง


พี่ฟ้าเอาคางออกไปได้แล้วครับ


ตัวเล็กหนักเหรอครับ ? พี่ฟ้าไม่ได้ทิ้งน้ำหนักมากเลยนะครับ


“…” ตัวดื้อเขายังพอทน แต่ตัวเล็กเขาคิดว่ามันน่าเอ็นดูจนใจสั่นไปหมด บางทีหมื่นฟ้าควรจะหยุดเรียกกันด้วยถ้อยคำที่น่ารักสักที T____T


สงสัยจะหนักจริง ๆ เงียบเลย

               

            หมื่นฟ้าเอาคางออกจากศีรษะของเขา เจ้าตัวเอากระเป๋าทั้งสองใบสะพายที่แขนข้างเดียวก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างอยู่ลูบจัดทรงผมให้เขา ที่รักถอนหายใจพลางคิดว่าตัวเองเหมือนลูกหมาของหมื่นฟ้าเลย


วันนี้รักไม่ได้สระผมมานะครับ พี่ฟ้าไม่กลัวกลิ่นหัวเน่าติดมือเหรอครับ ?”


ไม่ครับ…”

                

          คงเป็นเพราะหมื่นฟ้าโน้มใบหน้าลงมาแล้วเอาจมูกสัมผัสที่ผมของเขา ภาพเหตุการณ์วันนั้นที่อยู่ในกล้องวงจรปิดถึงได้วนกลับเข้ามาในหัวเหมือนหนังที่ฉายซ้ำ ที่รักเงยหน้ามองคนตัวสูงอย่างตั้งรับไม่ทัน


ตัวดื้อขี้โม้พี่ฟ้าไม่ได้กลิ่นหัวเน่าเลยครับ


“…”

                

          และเป็นในตอนนั้นเองที่เสียงของปู่ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท หากเขาใจเต้นแรงกับใครสักคน สิ่งที่ควรทำคือปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติโดยไม่ฝืน แล้วรอเวลาช่วยยืนยันความรู้สึกต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น


หรือเขาไม่ควรฝืนมันอย่างที่ปู่บอก


#กี่หมื่นฟ้า

                

          หลังจากที่หมื่นฟ้าพาเขาเอาของไปเก็บที่ห้องแล้ว เจ้าตัวก็พาขึ้นมาบนดาดฟ้าของคอนโดเพื่อตั้งกล้องเตรียมถ่ายท้องฟ้าตอนหกโมงเช้า บนดาดฟ้ามีสวนหย่อมขนาดเล็กไว้ให้นั่งพักผ่อน และเมื่อเดินไปจนถึงกำแพงกั้นที่มีความสูงเท่าช่วงอกจะสามารถเห็นทัศนียภาพได้อย่างกว้างไกล ตอนนี้ที่รักไม่แปลกใจเลยที่พี่ดอมคะยั้นคะยอให้มาถ่ายงานที่คอนโดหมื่นฟ้า เพราะที่นี่เหมาะกับงานชิ้นนี้อย่างที่เจ้าตัวพูดจริง ๆ


เดี๋ยวเราตั้งกล้องตรงนี้นะครับ เสร็จแล้วเราก็ลงไปกินมื้อเช้ากันก่อน พอได้เวลาค่อยขึ้นมาถ่ายรูป


โอเคครับพี่ฟ้า…”

               

            ที่รักหยิบขาตั้งกล้องออกมาจากกระเป๋า เขาวางมันให้อยู่ในตำแหน่งที่หมื่นฟ้าแนะนำ รุ่นพี่ที่มีประสบการณ์มากกว่าอย่างหมื่นฟ้าคอยช่วยเหลือเขาเป็นอย่างดี ที่รักจึงสามารถจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จได้ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง เมื่อตรวจเช็กความเรียบร้อยแล้ว เขาสองคนกลับลงไปที่ห้องเพื่อรอเวลา

               

            ที่รักทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาหนังสีดำขนาดใหญ่ก่อนจะกวาดสายตาไปโดยรอบ ครั้งแรกที่เข้ามาเขารีบพอสมควรเพราะกลัวจะตั้งกล้องเตรียมถ่ายไม่ทันเลยไม่ได้สังเกตสิ่งต่าง ๆ ภายในห้องของหมื่นฟ้าสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้มีเวลาเหลือเฟือที่จะเก็บรายละเอียดทุกซอกทุกมุม

               

            ห้องของหมื่นฟ้ากว้างพอสมควร ภายในห้องนี้มีห้องนอนแยกถึงสองห้อง ห้องน้ำสำหรับแขก ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องซักล้าง และระเบียงที่เป็นจุดชมวิวชั้นดี

               

          ถ้าให้เลือกส่วนที่ชอบที่สุดในห้องนี้ ที่รักชอบตรงระเบียงเพราะมีโต๊ะไม้ที่วางต้นกระบองเพชรอยู่หลายต้น เขาไม่อยากเชื่อว่าหมื่นฟ้าจะมีมุมนี้ และคงเป็นเพราะความไม่คาดคิดเลยทำให้ที่รักเกิดความประทับใจ


จริง ๆ มีหลายเรื่องที่ประทับใจในตัวหมื่นฟ้า


แต่พอได้เห็นอีกมุมหนึ่งของเจ้าตัวแล้วก็ยิ่งทำให้ประทับใจเพิ่มขึ้นไปอีก


ต้นกระบองเพชร ทำให้หมื่นฟ้าคนดื้อน่ารักขึ้นเป็นกอง : )


พี่ฟ้าชอบต้นกระบองเพชรเหรอครับ ?”


หมื่นฟ้าส่ายหน้าขณะเดินไปหยิบของในตู้เย็นเพื่อทำอาหารเช้า ของพันลี้ครับ มันซื้อไปวางไว้ที่สวนหลังบ้าน แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้ไม่ยอมดูแล พี่ฟ้าสงสารก็เลยเอามาไว้ที่คอนโด


พันลี้นี่นะ ใช้ไม่ได้เลย ไว้เจอกันต้องอบรมหน่อยแล้ว


ตัวดื้อเอาไข่ดาวไหมครับ ?”


เอาก็ได้ครับพี่ฟ้า…”


ที่รักมองคนตัวสูงที่ยังอยู่ในชุดเดิม หมื่นฟ้าเอาผ้ากันเปื้อนสีเทามาผูกช่วงเอวก่อนจะเริ่มทำอาหาร หากหมื่นฟ้าทำอะไรสักอย่างที่นอกเหนือจากการคุยกับเขา เจ้าตัวจะมีสีหน้าเรียบนิ่งทันที อย่างเช่นตอนนี้ที่หมื่นฟ้าทำอาหารด้วยสีหน้าเดิม ที่รักเลยคิดสนุกอยากแกล้งแซวให้หมื่นฟ้าหลุดแสดงสีหน้าอื่นบ้าง


พี่ฟ้ายังไม่อาบน้ำเหรอครับ ?”


คนโดนถามละสายตาจากกระทะหันมองเขา ครับ แต่ก่อนลงไปรับตัวดื้อ พี่ฟ้าล้างหน้าแปรงฟันแล้ว


รักว่าแล้ว ~ ที่แท้กลิ่นหัวเน่ามาจากพี่ฟ้านี่เอง…”


หึ ๆ


ที่รักหัวเราะชอบใจพอเห็นอีกฝ่ายหลุดหัวเราะออกมา เขาย้ายจากโซฟามานั่งที่โต๊ะอาหารพอเห็นหมื่นฟ้าถอดผ้ากันเปื้อนเตรียมเอาอาหารเช้ามาให้ จานกระเบื้องสีขาวที่มีขนมปังสองแผ่น เบคอนทอด ไข่ดาวหนึ่งฟองถูกยื่นมาตรงหน้าก่อนที่คนตัวสูงจะเอาขวดซอสมะเขือเทศวางลงข้าง ๆ

                

             หมื่นฟ้าจัดเตรียมทุกอย่างให้เขาเรียบร้อยแล้วก็เข้าไปในห้องนอนก่อนจะออกมาพร้อมแมคบุ๊ก เจ้าตัวเอามันมาวางทิ้งไว้ตรงข้ามเขาแล้วเดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อชงกาแฟให้ตัวเอง ในระหว่างนั้นหมื่นฟ้าก็คุยโทรศัพท์กับเพื่อนเรื่องงานกลุ่มอะไรสักอย่างที่อาจารย์สั่ง ที่รักได้แต่มองคนตัวสูงเงียบ ๆ พลางคิดว่าหมื่นฟ้าเป็นคนที่สมควรเอาเป็นแบบอย่าง เจ้าตัวมีภาระมากมายที่ต้องรับผิดชอบ ทั้งเรื่องเรียนและงาน แต่หมื่นฟ้ายังคงบริหารเวลาได้เป็นอย่างดี


ไม่ชอบเหรอครับ ?”


ปะ เปล่าครับ


พี่ฟ้าไม่เห็นตัวดื้อกินเลยหมื่นฟ้าทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามเขาก่อนจะเปิดแมคบุ๊ก เจ้าตัวละสายตาจากหน้าจอสี่เหลี่ยมเพื่อมองเขาอีกครั้ง ตัวดื้อไม่ชอบอาหารเช้าแบบนี้ใช่ไหมครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าไปซื้ออย่างอื่นให้ไหม ?”


ไม่เป็นอะไรครับ รักกินได้แล้วพี่ฟ้าดื่มแค่กาแฟเหรอครับ ?”


คนโดนถามที่เพิ่งวางแก้วกาแฟลงพยักหน้ารับ หมื่นฟ้าส่งยิ้มน้อย ๆ ให้เขา พี่ฟ้าว่าจะกินมื้อเช้าตอนเราถ่ายรูปแรกเสร็จแล้ว ตอนนี้ตัวดื้อกินไปก่อนเลยพี่ฟ้าขอแก้งานแป๊บนะครับพูดจบหมื่นฟ้าก็พรมนิ้วไปบนแป้นพิมพ์โดยไม่รู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องอยู่


งานเยอะเลยเหรอครับพี่ฟ้า ?” ที่รักถามขณะยัดขนมปังปิ้งใส่ปาก หมื่นฟ้าพยักหน้ารับพลางเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง แม้เจ้าตัวจะให้ความสนใจกับงานมากกว่า แต่ที่รักไม่ได้รู้สึกว่าถูกเมินเฉยแม้แต่นิดเพราะหมื่นฟ้าคอยส่งยิ้มให้เขาตลอด เช่นตอนนี้ที่จับได้ว่าเขาแอบมองเจ้าตัวทำงานอยู่

               

          คนตัวสูงที่มีรอยยิ้มคล้ายแสงแดดในยามเช้าหัวเราะในลำคอเหมือนเคย ๆ เจ้าตัวส่งมือหนามาลูบที่ศีรษะของเขาเบา ๆ ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน


มองอะไรพี่ฟ้าครับตัวดื้อ ?”


“…” คนโดนถามเอนตัวเล็กน้อยเพื่อให้ศีรษะของตัวเองหลุดพ้นจากการถูกสัมผัส เขาไม่ได้รังเกียจหมื่นฟ้าเพียงแต่หัวใจมันเริ่มเต้นแรงเพราะสัมผัสนั้นจึงต้องถอยหนีเพื่อตั้งหลัก ที่รักก้มหน้ากินอาหารเช้าต่อโดยไม่ตอบอะไร เขาไม่มีคำตอบให้อีกฝ่ายหรอก เพราะที่รักก็เพิ่งรู้ตัวเองเหมือนกันเพิ่งรู้ว่ามองหมื่นฟ้าบ่อยเกินไปแล้ว


เดี๋ยวพี่ฟ้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะครับ


ครับ

                

          ที่รักลอบมองคนตัวสูงที่ลุกออกจากโต๊ะแล้วหายเข้าไปในห้องนอน เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะอาหาร อาการปั่นป่วนที่เกิดขึ้นในช่องท้องเริ่มลุกลามไปทั่วทั้งร่างจนทำให้รู้สึกตัวอ่อนยวบ เขาจะต้องทนกับอาการแบบนี้ไปตลอดทั้งวัน ทางเดียวที่จะทำให้ตัวเองกลับสู่สภาวะปกติคือออกห่างจากหมื่นฟ้า


แล้วตอนนี้ห่างกันได้ที่ไหนเล่า !! มีงานต้องทำนี่ T______T

                

          ทว่าสักพักก็มีเสียงดังแกร๊กเกิดขึ้นทำให้คนตัวเล็กที่นอนฟุบหน้าอยู่รีบลุกขึ้นนั่งหลังตรงทันที แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ที่รักอยากจะฟุบหน้าลงบนโต๊ะอีกครั้ง

                

          หมื่นฟ้าที่ตัวหอมฟุ้งเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมาจากห้องนอนด้วยการเปลือยท่อนบนจนเห็นรอยสักบนหน้าอกชัดเจน คนตัวสูงสวมเพียงกางเกงยีนส์สีซีดเท่านั้น ที่รักไม่มั่นใจว่าเจ้าตัวลืมการมีอยู่ของเขาหรือเปล่าเพราะหมื่นฟ้ากำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอยู่ บางทีหมื่นฟ้าคงเคยชินกับการถอดเสื้ออยู่ที่ห้อง

                

          แต่เจ้าตัวช่วยยืนยันตัวตนของเขาด้วยการเดินมายกแก้วกาแฟขึ้นดื่มพร้อมยักคิ้วใส่ตอนที่เขาเงยหน้ามอง ที่รักจึงต้องถอยทัพโดยการหลุบตาลงต่ำเหมือนเคย ไม่ว่าหมื่นฟ้าจะเดินหน้าหรือถอยหลัง เขาก็ต้องยกธงขาวยอมแพ้ทุกครั้งไป


เพราะความเป็นหมื่นฟ้านั่นแหละที่ทำให้เขาแพ้


อาวุธแต่ละอย่างของหมื่นฟ้านั้นร้ายแรง


ยิ่งตอนที่หมื่นฟ้ายักคิ้วใส่เขาใจเหลวไปหมดเลย T______T

                

          ที่รักกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกล่าวขอโทษไข่ดาวในใจที่ไม่สามารถเอามันลงไปอยู่ในท้องได้ มันคงต้องทนเหงาอยู่ในจานเหมือนเดิม ส่วนเบคอนกับขนมปังคงมีความสุขกันดีในกระเพาะของเขา ที่รักลอบมองเจ้าของห้องที่รดน้ำต้นกระบองเพชรขณะคุยโทรศัพท์ไปด้วยพลางคิดว่าหมื่นฟ้ามีหุ่นดีอย่างที่คิดไว้จริง ๆ


หมื่นฟ้าหุ่นดีชะมัด


กล้ามหน้าท้องแบบนั้นทำได้ยังไงนะ

                

ดวงตาเรียวรีหลุบมองพุงน้อย ๆ ของตัวเองสลับกับกล้ามหน้าท้องของหมื่นฟ้า ที่รักพยักหน้าพร้อมยกมือขึ้นลูบท้องเบา ๆ เพื่อปลอบใจตัวเอง


เราหิวก็ต้องกินเนอะ


ไม่เป็นไรนะเจ้าพุงกะทิถึงเราจะอยากมีกล้ามหน้าท้องเหมือนพี่ฟ้า


แต่เราก็ไม่ทิ้งนายหรอก

                

          เพราะว่าเขาตัดใจทิ้งเจ้าพุงน้อยไม่ได้ ไข่ดาวที่โดนทิ้งให้อยู่โดดเดี่ยวในจานก็ถูกตักใส่ปากอีกครั้ง ในเมื่อสร้างกล้ามหน้าท้องไม่ได้อย่างคนอื่น เขาก็ควรจะมีความสุขกับการกิน แต่ที่รักรู้ดีว่าควรกินในปริมาณที่พอดี ไม่ได้มากเกินจนทำร้ายสุขภาพ เพียงแต่เขาจะไม่ยอมอดอาหารเด็ดขาด

                

          ในระหว่างที่ที่รักเคี้ยวไข่ดาวตุ้ย ๆ อยู่นั้น บทสนทนาของหมื่นฟ้ากับใครบางคนก็เล็ดลอดมาให้ได้ยิน ที่รักไม่ได้จะแอบฟังอีกฝ่าย แต่เพราะหมื่นฟ้าไม่ได้พูดเสียงเบาสักเท่าไร เขาเลยได้ยินทุกประโยคที่หมื่นฟ้าพูด


เจ็บอยู่กูเพิ่งไปสักตอนกลับจากสยาม


“…”


ก็ร้านประจำนั่นแหละ…”


“…”


เออแค่นี้แหละ กูมีธุระต้องไปทำต่อ มึงเช็กงานที่กูช่วยแก้เสร็จแล้วก็นอนพักบ้าง เดี๋ยวได้น็อกตายเพราะอดนอน


“…”


เออ

                

          ที่รักไม่ได้หันกลับไปมองหมื่นฟ้าหลังจากที่เจ้าตัวบอกลาคนในสาย ทว่ากลิ่นหอมประจำกายของหมื่นฟ้าทำให้รู้ว่าในเวลานี้คนตัวสูงยืนอยู่ข้างหลัง ที่รักนั่งตัวแข็งทื่อก่อนจะยกแก้วน้ำกระดกดื่มเพื่อคลายอุณหภูมิร้อนระอุที่เริ่มแผดเผาแก้มทั้งสองข้าง


แค่ได้กลิ่นน้ำหอมก็หน้าร้อนไปหมดแล้ว


กินหมดเลยเหรอครับ ?”


“…”

                

          ที่รักกำลังจะหันมองเจ้าของเสียงที่อยู่ด้านหลัง แต่หมื่นฟ้ากลับโน้มตัวลงมาหากันแล้วเอาแขนทั้งสองข้างเท้าพนักเก้าอี้ไว้ เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองอยู่ในวงล้อมของหมื่นฟ้าก็ตอนที่เงยหน้าขึ้นมองเจ้าตัว


เราไม่ได้สบตากันโดยตรงเพราะอยู่ในองศาที่แตกต่าง ที่รักเม้มริมฝีปากของตัวเองขณะจ้องมองริมฝีปากของหมื่นฟ้า เขาไม่ได้อยากมองทว่ามันยากจะหลีกเลี่ยงเพราะริมฝีปากของอีกฝ่ายเป็นสิ่งเดียวที่อยู่ในระดับสายตา และที่รักคิดว่าหมื่นฟ้าคงจะเห็นเขาเม้มริมฝีปากแน่น เจ้าตัวถึงได้เผยรอยยิ้มในแบบเดิมออกมา


รอยยิ้มที่คล้ายแสงแดดในยามเช้าอีกนั่นแหละ


เก่งมาก ๆ เลยครับตัวเล็กของตัวโต

                

          คงไม่ใช่เพราะประโยคคำพูดแสนน่ารักของหมื่นฟ้าที่ทำให้ที่รักเกือบหยุดหายใจ แต่เป็นในตอนที่ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้อีกนิดแล้วลบรอยยิ้มอบอุ่นด้วยการกัดริมฝีปากคล้ายกำลังหมั่นเขี้ยว การกระทำนั้นของหมื่นฟ้าพรากลมหายใจไปจากเขาชั่วขณะ แล้วหมื่นฟ้าก็คืนลมหายใจให้ด้วยการถอนตัวออกไป


ใกล้ถึงเวลาแล้ว เดี๋ยวพี่ฟ้าไปใส่เสื้อก่อน ตัวดื้อเตรียมตัวรอพี่ฟ้าเลยนะครับ


“…”

                

          ที่รักไม่ได้เอ่ยตอบ เขาทำเพียงพยักหน้ารับอีกฝ่าย หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะเดินไปที่ประตูห้องนอน ในจังหวะที่เจ้าตัวหันหลังให้เขา ที่รักเห็นตัวอักษรภาษาอังกฤษสีดำอยู่บนแผ่นหลังกว้าง รอยแดงที่ยังหลงเหลืออยู่บนผิวขาวซีดทำให้ที่รักคิดว่าเป็นรอยสักใหม่ที่หมื่นฟ้าบอกคนในสายไป


ประโยคนั้นที่อยู่บนหลังหมื่นฟ้า


I’m your Sky


&


You’re my Sea


ทำให้เขารู้สึกบางอย่าง

 

 #กี่หมื่นฟ้า


โอเคไหมครับตัวดื้อ ?”


โอเคแล้วครับพี่ฟ้า


ขอพี่ฟ้าดูหน่อยครับ

               

            ที่รักถอยออกจากบริเวณตั้งกล้องเพื่อให้หมื่นฟ้าช่วยตรวจดูความเรียบร้อยของรูปภาพที่เพิ่งถ่ายไป ขณะที่หมื่นฟ้าดูรูปในกล้องอยู่ เขาก็ทอดสายตามองพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังโผล่พ้นขอบฟ้า หากเข็มนาฬิกาเดินเร็วอีกสักนิดดวงกลม ๆ สีส้มตรงหน้าก็จะหลุดพ้นจากการถูกบดบังแล้วลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า

                

          เขาจำไม่ได้แล้วว่าเห็นพระอาทิตย์ขึ้นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แต่สิ่งเดียวที่จำได้คือเขารู้สึกอบอุ่นตอนที่เห็นพระอาทิตย์ในตอนเช้า และแสงแดดอ่อน ๆ ที่กำลังโลมเลียผิวกายของเขาในตอนนี้ช่วยรื้อฟื้นความทรงจำขึ้นมาอีกครั้ง ทำให้ที่รักรู้ว่าความรู้สึกอบอุ่นที่เคยได้รับไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย


และรอยยิ้มของหมื่นฟ้าที่คล้ายแสงแดดในยามเช้าก็ไม่เกินจริงสักนิด


เรียบร้อยแล้วครับ


โอเคครับพี่ฟ้า งั้นอีกครึ่งชั่วโมงเราค่อยขึ้นมาถ่ายใหม่


ตัวดื้อจะลงไปพักที่ห้องก่อนเหรอครับ ?”


ครับ รักจะพาคุณหมื่นฟ้าคนดื้อไปกินข้าวเช้าก่อนครับ


ลืมไปไม่ได้เหรอครับ ?”


ไม่ได้ครับ


แต่พี่ฟ้ายังไม่ค่อยหิวเลย


ไม่หิวก็ต้องกินครับ

               

            พูดจบที่รักก็คว้ามือหนาเพื่อชวนกลับห้อง หมื่นฟ้ายอมเดินตามเขามาง่าย ๆ โดยไม่ขัดขืน ทั้งที่ตอนแรกเจ้าตัวแสดงอาการดื้อดึงไม่ยอมกลับมากินข้าวเช้า พอมาถึงห้องที่รักก็สั่งให้หมื่นฟ้าไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารก่อนจะเปิดตู้เย็นดูวัตถุดิบเพื่อทำอาหาร


พี่ฟ้าครับห้องพี่ฟ้ามีอะไรบ้างเนี่ย ?”


ตัวดื้อมานั่งเถอะครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าทำเอง


อ๊ะ ๆ นั่งเลย ๆ ห้ามลุกนะครับที่รักหรี่ตาพร้อมชี้นิ้วสั่งให้คุณหมื่นฟ้าคนดื้อที่ทำท่าจะลุกขึ้นนั่งลงเหมือนเดิม ตั้งแต่รู้จักกัน รักมีแต่รบกวนพี่ฟ้าให้รักได้ทำอะไรตอบแทนพี่ฟ้าบ้างนะครับ


พี่ฟ้าไม่อยากให้ตัวดื้อลำบาก ไม่อยากให้เหนื่อย


การดูแลพี่ฟ้ามันไม่ลำบากและไม่เหนื่อยเลยสักนิด รักเต็มใจจะทำให้พี่ฟ้านะครับ


“…”

                

          ที่รักส่งยิ้มให้หมื่นฟ้าที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร เขารู้สึกอย่างที่พูดจริง ๆ หมื่นฟ้ายังไม่เคยแสดงออกว่าเหนื่อยหรือทำให้รู้ว่าการช่วยเหลือและดูแลเขาเป็นเรื่องลำบากเลยสักครั้ง แล้วจะให้ที่รักรู้สึกอย่างนั้นได้อย่างไร


จากที่ดู ๆ ของในตู้เย็นแล้ว รักว่าทำได้แค่สองเมนูครับ


ทั้งสองเมนูคงเป็นไข่ทั้งหมด


ใช่ครับ


งั้นเอาอะไรก็ได้ครับที่ไม่ยุ่งยากสำหรับตัวดื้อ


ข้าวผัดไข่แล้วกันนะครับพี่ฟ้ารักไม่ได้ทำเพราะมันไม่ยุ่งยากนะครับ แต่เพราะมันน่าจะดีที่สุด


“…”


คุณท้องฟ้าโอเคไหมครับ ?”


โอเคครับ

                

          ทันทีที่คุณท้องฟ้าตอบรับ ที่รักก็ลงมือเตรียมวัตถุดิบทำข้าวผัดไข่ ในตู้เย็นของหมื่นฟ้ามีข้าวสวยหุงสุกที่ถูกเก็บใส่กล่องไว้อย่างดี และมีไข่อยู่เต็มตู้ ส่วนเบคอนที่เขาคิดว่าจะมีในตอนนี้หมดเกลี้ยงไปแล้ว หมื่นฟ้าคงจะเอามาทำอาหารเช้าให้เขาจนหมด


ยังดีนะครับที่มีข้าว


แม่บ้านเพิ่งเอามาส่งให้พี่ฟ้าเมื่อวานครับ


ที่รักละสายตาจากกระทะหันมองหมื่นฟ้าก่อนจะถาม ปกติพี่ฟ้าไม่ได้กินข้าวที่ห้องใช่ไหมครับ ?”


ปกติจะกินที่ร้านครับ แต่ช่วงนี้พี่ฟ้ากินข้าวเช้าบ่อย ๆ แม่บ้านก็เลยหุงข้าวใส่กล่องมาไว้ให้พี่ฟ้าอุ่นกินตอนเช้าครับ


เห็นไหมครับ มีแต่คนอยากให้คุณหมื่นฟ้าคนดื้อกินข้าวเช้า ถึงขนาดหุงข้าวมาไว้ให้เลยจะมีใครสบายเท่าพี่ฟ้าอีกเนี่ย

                

          ที่รักปรายตามองหมื่นฟ้าที่เดินมาเปิดตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่ม นอกจากสีหน้าเรียบนิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวแล้ว หมื่นฟ้าจะชอบทำหน้ามึนเวลาที่ไม่เห็นด้วยกับอะไรบางอย่าง


หน้ามึน ๆ แบบนี้จะกลับมาตอนที่หมื่นฟ้าอยากจะดื้อกับเขา


“…”


ต้องกินเช้าข้าวทุกวันนะครับ รู้ไหมครับคุณท้องฟ้า ?”


ไม่รู้ครับ…” หมื่นฟ้าตอบก่อนจะดันตัวขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ที่อยู่ด้านหลังเขา ท่าทางแสนดื้อของคนตัวโตทำให้ที่รักรู้สึกหมั่นไส้จนอยากจะหยิกแขนแรง ๆ ให้ร้องไห้


คุณท้องฟ้าห้ามดื้อนะครับ !”


หมื่นฟ้าอมยิ้มพอเห็นเขากอดอกจ้องเขม็งใส่ สงสัยหมื่นฟ้าจะเสพติดการโดนดุถึงได้ชอบยั่วอารมณ์เขา เจ้าตัวพยักหน้ารับแล้วขยับปากพูดโดยไม่ออกเสียง แต่ที่รักดันอ่านปากของอีกฝ่ายออก


จะไม่ดื้อแล้วครับ


ไม่ต้องมาทำทะเล้นเลยนะครับพี่ฟ้า


หมื่นฟ้าหัวเราะร่าพอเขาพูดแบบนั้น ที่รักหัวใจเต้นแรงตอนที่เห็นหมื่นฟ้ายิ้มกว้าง มันเป็นรอยยิ้มที่สดใสที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น ทุกคนชอบบอกว่ารอยยิ้มของเขาสดใสเหมือนพระอาทิตย์ ตอนนี้ที่รักเริ่มไม่แน่ใจว่ารอยยิ้มเขากับหมื่นฟ้าของใครสดใสกว่ากัน


แต่ถ้าให้เลือกคงเป็นรอยยิ้มของหมื่นฟ้านั่นแหละ


ไม่ทะเล้นแล้วครับ ไม่ดื้อด้วย


“…”


พี่ฟ้าเลิกดื้อแล้ว ชมพี่ฟ้าหน่อยได้ไหมครับ


ที่รักส่ายหน้าน้อย ๆ พร้อมกลั้นยิ้มไปด้วย แท้จริงแล้วหมื่นฟ้าเป็นตัวโตที่ขี้อ้อนสุด ๆ เลย เก่งมากครับ คุณหมื่นฟ้าเด็กดี


#กี่หมื่นฟ้า

                

          หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จแล้วก็กลับขึ้นมาบนดาดฟ้าอีกครั้งเพื่อถ่ายรูปต่อ เราสองคนนั่งตรงโต๊ะไม้ยาวในสวนหย่อมที่มีร่มเงาพอสมควร อากาศบนนี้ไม่ได้ร้อนอย่างที่คิด แต่กลับมีลมพัดผ่านให้รู้สึกเย็นสบาย ที่รักเลยตัดสินใจชวนหมื่นฟ้าอยู่บนนี้จนเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงบ่าย หัวข้อสนทนาในช่วงแรกมีแต่เรื่องเรียนกับงานที่มหาลัย ที่รักได้ความรู้ในการทำงานแต่ละวิชาจากหมื่นฟ้าเยอะพอสมควร

                

          ตอนแรกที่รักกังวลว่าจะไม่มีเรื่องคุยกับหมื่นฟ้า แล้วอาจจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเบื่อ แต่ดีที่เราสามารถคุยกันได้เรื่อย ๆ แม้บางครั้งเราสองคนต่างนิ่งเงียบเพื่อหาหัวข้อสนทนาต่อไป ทว่าในความเงียบนั้นไม่ได้สร้างความอึดอัดเลยสักนิด


อีกสามสิบนาทีค่อยไปถ่ายรูปต่อไป


ครับพี่ฟ้าตั้งนาฬิกาไว้ให้แล้ว

               

          ที่รักหันมองกล้องที่ตั้งอยู่ที่เดิมพลางคิดหาหัวข้อสนทนาใหม่เพื่อชวนหมื่นฟ้าคุยขณะรอถ่ายรูปต่อไป ระหว่างนั้นก็มีบางอย่างแวบเข้ามาในหัว มันเป็นเรื่องที่ที่รักคิดว่าควรจะทบทวนดี ๆ ก่อนจะพูดออกไป แต่เมื่อไตร่ตรองอย่างดีแล้ว เขาจึงตัดสินใจเลือกเรื่องนี้มาเริ่มต้นบทสนทนาของเรา


พี่ฟ้าครับ…”


ครับ


รักคิดว่ารักควรจะเลื่อนขั้นให้พี่ฟ้าเป็นคนสนิทของรักได้แล้วเพราะเราก็เจอกันตลอด คุยกันบ่อย ๆ ด้วย


“…”


แต่มันติดอยู่อย่างหนึ่งครับ


“…”


รักไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับพี่ฟ้าเลยทั้งที่พี่ฟ้ารู้เรื่องของรักตั้งเยอะ


“…”


ถ้ารักอยากจะรู้เรื่องพี่ฟ้าให้เยอะขึ้นกว่าเดิมพี่ฟ้าพอจะแชร์เรื่องของพี่ฟ้าให้รักฟังได้ไหมครับ ?”


ได้สิครับ ตัวดื้ออยากรู้อะไรเกี่ยวกับพี่ฟ้าครับ

                

          ความจริงที่รักไม่อยากก้าวล้ำความเป็นส่วนตัวของหมื่นฟ้า การถามเรื่องส่วนตัวบางอย่างอาจจะทำให้เจ้าตัวรู้สึกโดนล้ำเส้นความเป็นส่วนตัว แต่ขึ้นชื่อว่าคนสนิทเขาควรจะรู้ข้อมูลพื้นฐานของอีกฝ่ายบ้าง เช่นหมื่นฟ้าชอบอะไรและไม่ชอบอะไร อย่างที่เจ้าตัวรู้เรื่องของเขาหลาย ๆ อย่าง


ของโปรดของพี่ฟ้าคืออะไรครับ ?”


ไม่มีครับ แต่ถ้ากินบ่อยคือกะเพราหมูกรอบไข่เจียว


เหมือนรักเลยเหรอครับ ?”


ครับ


ที่รักขมวดคิ้วสงสัย ก่อนจะถามต่อ ทำไมถึงกินบ่อยครับ ?”


มันมีความคิดถึงเป็นตัวแปรครับ


หมายความว่าไงครับพี่ฟ้า ?”


หมายความว่าถ้าคิดถึงมากก็จะกินบ่อย ถ้าคิดถึงน้อยก็จะกินไม่บ่อย แต่ส่วนมากก็กินทุกวันเพราะไม่เคยคิดถึงน้อยลงเลย


อ๋อ คงเหมือนรักที่ชอบคิดก่อนนอนว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินอะไร แล้วเมนูแรกที่คิดถึงก็คือกะเพราหมูกรอบไข่เจียว แบบนี้ใช่ไหมครับ ?”


ประมาณนั้นครับ


แล้วพี่ฟ้าไม่ชอบกินอะไรครับ ?”


ทุเรียนครับ ไม่ถึงกับกินไม่ได้ แต่ถ้าเลือกได้ก็จะไม่กินครับ


เพราะกลิ่นแน่ ๆ เลยใช่ไหมครับ ?”


ครับ


พี่ฟ้าชอบสีอะไรครับ ?”


สีเทาครับ


มีเหตุผลไหมครับ ?”


เพราะมันอยู่ตรงกลางระหว่างขาวและดำ เหมือนตัวพี่ฟ้าดี


รักชอบสีฟ้าฟ้าครามแบบนี้ เพราะมองแล้วสบายใจดี


“…”


ภูเขากับทะเล พี่ฟ้าชอบอะไรมากกว่ากันครับ ?”


ชอบทะเลครับ


คนแบบไหนที่พี่ฟ้าไม่ชอบมากที่สุดครับ ?”


คนที่ดูถูกความพยายามของคนอื่นครับ


          เขาอยากจะเลื่อนขั้นคนสนิทให้หมื่นฟ้าทันทีเพราะคำตอบนี้ แต่ต้องหยุดความคิดไว้ก่อนเพราะมีอีกหลายคำถามรออยู่ การได้เรียนรู้นิสัยและทัศนคติของหมื่นฟ้าจากการตอบคำถามทำให้ที่รักรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่เจอคนแบบหมื่นฟ้า


ถ้าต้องติดเกาะ แล้วสามารถเอาอะไรไปก็ได้สามสิ่ง รวมถึงพาใครไปด้วยก็ได้นะครับ ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งของอย่างเดียว พี่ฟ้าจะเอาอะไรไปบ้างครับ ?”


ไฟแช็กหรือไม่ก็ไม้ขีดไฟ อาหารคงมีอยู่บ้างบนเกาะ…” หมื่นฟ้านิ่งเงียบ ขมวดคิ้วเล็กน้อยคล้ายกำลังครุ่นคิด ก่อนเอ่ยต่อ นาฬิกาเรือนที่ใส่อยู่ กระเป๋าสตางค์


นาฬิการักเข้าใจว่าพี่ฟ้าอยากเอาไว้ดูเวลา แต่ว่ากระเป๋าสตางค์พี่ฟ้าเอาไปทำไมครับ ?  ติดเกาะไม่ต้องใช้เงินแล้วนะครับ


เอาไว้ดูรูปครับ พี่ฟ้าพกรูปครอบครัวไว้ในกระเป๋าสตางค์


รักแอบคิดว่าพี่ฟ้าจะหาใครไปอยู่บนเกาะด้วยสักคนเป็นเพื่อนแก้เหงา


แค่ได้ยินคำว่าติดเกาะพี่ฟ้าก็นึกถึงคำว่าลำบากขึ้นมาเลย เพราะฉะนั้นพี่ฟ้าไม่อยากเอาใครไปลำบากด้วยหรอกครับ


แต่มันเหงานะครับพี่ฟ้า


ปกติพี่ฟ้าก็ไม่ค่อยคุยกับใครอยู่แล้ว ไม่เหงามากหรอกครับ


ที่รักหัวเราะจนปากบานพอได้ฟังคำตอบนั้น หมื่นฟ้าแอบเป็นคนตลกเหมือนกันนะเนี่ย แล้วถ้าขออะไรก็ได้หนึ่งอย่างบนโลก พี่ฟ้าจะขออะไรครับ ?”


ขอให้เส้นขอบฟ้ากับสุดขอบทะเลบรรจบกันจริง ๆ สักที ไม่ใช่แค่เห็นด้วยสายตาว่ามันลงมาบรรจบกัน


จริงด้วยนะครับ ถ้าเรามองตาเปล่าจะเห็นว่าสองอย่างนี้มันสัมผัสกัน แต่เรื่องจริงคือห่างไกลกันมาก ท้องฟ้าที่อยู่ข้างบนกับท้องทะเลที่อยู่ข้างล่าง


ใช่ครับ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนถึงจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันจริง ๆ สักที


ไม่ถึงนาทีหรอกครับ


หมื่นฟ้าขมวดคิ้วใส่เขา ที่รักอมยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปนั่งใกล้ ๆ คนตัวสูงจนแขนเราสองคนชิดติดกัน บรรจบกันแล้วครับ


“…”


รักเป็นท้องทะเล พี่ฟ้าเป็นท้องฟ้าแค่นี้ท้องฟ้ากับท้องทะเลก็ได้ใกล้ชิดกันจริง ๆ สักที


“…”

                         

          หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะเขา พอที่รักเห็นหมื่นฟ้ายิ้มได้ก็ถอยออกมาอยู่ในระยะห่างกำลังดี เมื่อกี้ตอนที่เจ้าตัวพูดถึงเรื่องท้องฟ้ากับท้องทะเลที่ไม่สามารถมาบรรจบกันได้ เจ้าตัวดูเศร้า ๆ ผิดปกติจนเขาพลอยรู้สึกไม่ดีไปด้วย แต่ตอนนี้หมื่นฟ้ายิ้มได้แล้ว เขาค่อยสบายใจขึ้นหน่อย


รักได้ข้อมูลจากพี่ฟ้าไปพอสมควรแล้ว งั้นให้พี่ฟ้าแชร์เรื่องของตัวเองบ้าง เอาเรื่องที่พี่ฟ้าคิดว่าคนสนิทแบบรักควรจะรู้ไว้


เรื่องนี้ไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลย แต่พี่ฟ้าอยากเล่าให้ตัวดื้อฟัง


“…”


ที่มาของชื่อ หมื่นฟ้า…”


“…”


ม้าเล่าให้ฟังว่าตอนที่ท้องพี่ฟ้าได้ห้าเดือน ป๊าก็ต้องกลับไปดูแลโรงแรมที่ฮ่องกงแทนอากงเพราะท่านเริ่มป่วยม้าอยู่ที่ไทยไม่ได้ไปกับป๊าด้วย เวลาคิดถึงก็ทำได้แค่โทรหากัน ม้าบอกว่าปกติตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงขี้น้อยใจ แต่มีวันหนึ่งม้าถามป๊าว่ารักมากแค่ไหน คำตอบที่ป๊าจะตอบเสมอคือ รักเท่าฟ้า แต่วันนั้นม้ารู้สึกว่าเท่าฟ้ามันน้อยเกินไป เลยพูดเหมือนคนที่กำลังน้อยใจไปว่าเท่าท้องฟ้าผืนเดียว น้อยจังเลยนะคุณ…”


“…”


ป๊าเลยตอบกลับมาว่าถ้าท้องฟ้าผืนเดียวมันน้อยไป งั้นผมจะรักคุณให้เท่าหมื่นผืนฟ้าต่อจากนี้ผมจะรักคุณเท่าหมื่นฟ้า ให้มากกว่าที่ผมรักตัวเอง ม้าก็เลยจำคำนี้ได้ขึ้นใจ พี่ฟ้าก็เลยได้ชื่อว่า หมื่นฟ้า


รักฟังแล้วอดยิ้มไม่ได้เลยครับ ป๊ากับหม่าม้าน่ารักกันจังเลยนะครับแต่รักสงสัยอย่างหนึ่ง อากงของพี่ฟ้ามีโรงแรมที่ฮ่องกงแสดงว่า…”


ครับ อากงของพี่ฟ้าเป็นคนฮ่องกง ส่วนอาม่าเป็นคนไทยเชื้อสายจีน ป๊าของพี่ฟ้าเป็นลูกครึ่ง ส่วนพี่ฟ้ากับพันลี้เป็นลูกเสี้ยว แต่พี่ฟ้าหน้าคล้ายม้ามากกว่า คนอื่นเลยไม่ค่อยรู้ว่ามีเชื้อสายจีน


นั่นสิครับ พี่ฟ้าไม่ได้หน้าตี๋ตาตี่เหมือนคนไทยเชื้อสายจีนคนอื่น พันลี้ยังดูรู้มากกว่าว่ามีเชื้อสายจีน


ม้าเป็นคนไทยเชื้อสายจีนที่ตาโตพอสมควร พี่ฟ้าได้ม้ามาก็เลยต่างจากพี่น้องในตระกูล


อ๋อ แล้วนอกจากพี่ฟ้ากับพันลี้ ตระกูลพิสุทธิ์มีพี่น้องเยอะไหมครับ ?”


ก็เยอะนะครับ แต่ถ้าสนิทกันจริง ๆ มีไม่กี่ครอบครัว พี่ฟ้าจะสนิทกับลูกชายของลุงที่เป็นตำรวจ สองพี่น้องบ้านนั้นเป็นฝาแฝดกัน ชื่อเหมกับหิรัญ แต่พี่ฟ้าจะเรียกว่าเฮียทั้งคู่เพราะเขาอายุมากกว่า


เหมือนจะมีแต่ผู้ชายนะครับ


ผู้ชายซะส่วนใหญ่ครับ ผู้หญิงก็มีแต่จะน้อยกว่า


แล้วชื่อของพันลี้ มีเรื่องเล่าแบบชื่อของพี่ฟ้าบ้างไหมครับ ?”


ชื่อของพันลี้ก็คล้าย ๆ ตอนพี่ฟ้าเลย ตอนนั้นม้าใกล้คลอดพันลี้แล้ว แต่ป๊าต้องกลับไปฮ่องกงกะทันหันเพราะอากงป่วยหนักใกล้จะเสีย ตอนที่ห่างกันครั้งนั้นม้าบอกว่าคิดถึงป๊ามาก ตอนโทรคุยกันป๊าพูดกับม้าว่าความคิดถึงมันวัดไม่ได้หรอก แต่ถ้าให้เปรียบเทียบเป็นระยะทาง ความคิดถึงของป๊าคงยาวไกลเป็นพันลี้ม้าก็เลยเอาคำว่าพันลี้มาตั้งชื่อ


โหจริง ๆ แล้วชื่อของพี่ฟ้ากับพันลี้มีที่มาลึกซึ้งมากเลยนะครับ ตอนแรกที่รักรู้จักพันลี้ใหม่ ๆ ก็คิดว่าพ่อแม่ของพันลี้อยากตั้งชื่อแปลก ๆ ไม่ให้ซ้ำใครแค่นั้น ไม่คิดว่าจะมีเรื่องราวที่น่าประทับใจแบบนี้


จริง ๆ ม้าบอกว่าชื่อหมื่นฟ้าและพันลี้มีความหมายเหมือนกัน


“…”


ม้าให้ความหมายด้วยตัวเองว่ารักที่มั่นคง


มั่นคงจริง ๆ ครับ หม่าม้าเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งมาก ๆ และป๊าก็มั่นคงต่อหม่าม้าสุด ๆ


พี่ฟ้าก็คิดแบบนั้นครับ

                         

          ที่รักรู้สึกอิ่มใจกับเรื่องเล่าของหมื่นฟ้า เขาไม่เคยคิดว่าชื่อของสองพี่น้องจะมีเรื่องราวลึกซึ้งขนาดนี้ พอได้ฟังแล้วทำให้เขาอยากจะเจอความรักที่มั่นคงบ้าง ที่รักคิดว่าความรู้สึกนั้นคงพิเศษมาก ๆ


ขอบคุณนะครับพี่ฟ้าที่เล่าเรื่องนี้ให้รักฟัง


ครับ

                         

หมื่นฟ้าพยักหน้ารับก่อนจะเคลื่อนมือมาลูบศีรษะเขาเบา ๆ ที่รักมองรอยสักที่ใต้ท้องแขนของหมื่นฟ้าอยู่สักพักก่อนจะเอ่ยถาม


ถ้ารักอยากรู้เรื่องรอยสักพี่ฟ้าจะได้ไหมครับ ?”


“…”


แต่ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัวมาก ๆ ก็ไม่เป็นไรนะครับ รักเข้าใจ ๆ


เล่าได้ครับรอยสักแรกเป็นตรงนี้ครับ…” หมื่นฟ้าชี้ที่หน้าอกของตัวเองก่อนจะแหวกเสื้อเชิ้ตสีขาวให้เห็นประโยคภาษาอังกฤษข้างใน เป็นชื่อจริงของป๊าม้าพี่ฟ้าครับส่วนตัวอักษรภาษาจีนเป็นรอยสักที่สอง…” หมื่นฟ้าลูบที่ตัวอักษรภาษาจีนบริเวณใต้ท้องแขนของตัวเองชื่อจริงของพี่ฟ้าคือ ประดิพัทธ์ หนึ่งในความหมายของชื่อมีคำว่า ความรัก อยู่ด้วย พี่ฟ้าเลยสักคำนี้ และอีกเหตุผลคือตอนนั้นพี่ฟ้ากำลังหมดศรัทธาในความรัก น่าจะเป็นช่วงปีสองเทอมหนึ่ง แต่ดีที่สักมาได้ไม่กี่อาทิตย์รอยสักนี้ก็ทำให้พี่ฟ้าเริ่มกลับมาศรัทธาในความรักอีกครั้ง


ดีจังเลยนะครับที่พี่ฟ้ากลับมาศรัทธาในความรักอีกครั้งตอนนี้คงจะไม่หมดศรัทธาอีกแล้วใช่ไหมครับ ?”


ครับ ไม่หมดแล้ว


ดีแล้วครับ รักเป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้นะครับ คุณท้องฟ้าห้ามหมดศรัทธาในความรักเด็ดขาด


หมื่นฟ้าอมยิ้มพอเห็นแววตาเป็นกังวลของอีกฝ่ายกลับมาเป็นประกายเหมือนเดิมในตอนที่รู้ว่าตัวเองกลับมามีศรัทธาในความรักอีกครั้ง ส่วนรอยสักที่สามคือข้างหลัง เพิ่งไปสักหลังกลับจากงานวันเกิดใกล้มันเป็นประโยคที่มีความหมายกับพี่ฟ้ามาก ๆ


“…”


ทุกรอยสักผ่านการตัดสินใจมาเป็นอย่างดี และมีความหมายในตัวของมัน แต่พี่ฟ้าไม่ค่อยได้เล่าให้ใครฟังเท่านั้นเอง


พี่ฟ้าอาจจะเบื่อที่ได้ยินคำว่าขอบคุณจากรักซ้ำ ๆ แต่อย่าเพิ่งเบื่อกันเลยนะครับเพราะรักอยากขอบคุณพี่ฟ้าจริง ๆ ที่ไว้ใจยอมเล่าเรื่องส่วนตัวแบบนี้ให้รักฟัง ขอบคุณนะครับพี่ฟ้า


พี่ฟ้าไม่เบื่อหรอกครับ


รักคิดว่าตอนนี้ถึงเวลาแล้วครับ


ยังไม่ครบสามสิบนาทีเลยครับตัวดื้อ


ไม่ใช่ ๆ ครับ ไม่ใช่เรื่องถ่ายรูป


“…”


ที่รักสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะเอ่ย รักขอเลื่อนขั้นให้คุณประดิพัทธ์ พิสุทธิ์ เป็นคนสนิทของ รัก นิรันดร์…”


ขอบคุณนะครับ


แหะ ๆ พิธีเลื่อนขั้นดูจริงจังดีใช่ไหมครับพี่ฟ้าหัวเราะซะน่ารักเชียว

                         

          หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอเหมือนเคย  ทว่าสีหน้ากับแววตาของเจ้าตัวในตอนนี้น่ารักชะมัด ใบหน้าเรียบนิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ถูกพิธีเลื่อนขั้นเป็นคนสนิทของเขาลบล้างไปจนหมดเหลือเพียงแค่รอยยิ้มที่คนอื่นไม่คุ้นตา


แต่เขาคุ้นชิน


: )


#กี่หมื่นฟ้า


[เหลือแค่โค้กกระป๋องเดียว ตัวดื้อดื่มได้ไหมครับ ? ไม่งั้นพี่ฟ้าจะลงไปซื้อที่ซุปเปอร์ให้]


ไม่เป็นไรครับพี่ฟ้า รักดื่มได้แล้วพี่ฟ้าล่ะครับ


[เดี๋ยวพี่ฟ้าดื่มน้ำเปล่าครับ]


โอเคครับพี่ฟ้า รีบ ๆ ขึ้นมานะครับ ใกล้เวลาถ่ายรูปสุดท้ายแล้ว


[ครับ เดี๋ยวพี่ฟ้ารีบขึ้นไป]

                         

          ที่รักวางสายจากหมื่นฟ้าที่ขอตัวลงไปเข้าห้องน้ำและอาสาจะหาเครื่องดื่มมาให้เขา ในตอนแรกที่รักจะลงไปเอาน้ำให้หมื่นฟ้าเพราะเจ้าตัวบ่นว่ากระหายน้ำ แต่หมื่นฟ้าอยากเข้าห้องน้ำพอดีก็เลยขอจัดการเอง

                         

          ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงกว่าแล้ว เหลืออีกไม่กี่นาทีก็จะเข้าสู่ชั่วโมงสุดท้ายของการถ่ายงานชิ้นนี้ ที่รักไม่อยากเชื่อว่าวันนี้จะผ่านไปได้ทั้งที่ตอนแรกเหมือนจะไปไม่รอด การได้อยู่กับหมื่นฟ้าสองคนไม่ได้ยากอย่างที่คิด เขารู้สึกว่าตลอดระยะเวลาที่อยู่กับหมื่นฟ้ามีแต่ความสบายใจ ที่รักยอมรับว่ามีบางครั้งที่เผลอใจเต้นแรงกับอีกฝ่าย แต่ไม่นานก็จะกลับสู่สภาวะปกติ


นี่ครับ…”


ขอบคุณครับพี่ฟ้าที่รักรับกระป๋องโค้กที่ถูกเปิดแล้วมาจากคนตัวสูงที่เพิ่งนั่งลงข้าง ๆ เราสองคนเปลี่ยนมานั่งที่โต๊ะไม้ยาวใกล้บริเวณจุดตั้งกล้องเพราะแดดไม่จัดแล้ว เขายกกระป๋องสีแดงขึ้นกระดกดื่มพลางลอบมองคนข้างกายที่กำลังดูนาฬิกาอยู่


อีกห้านาทีก็ถ่ายรูปสุดท้ายแล้วนะครับตัวดื้อ


ครับ พี่ฟ้า


ตอนที่ถามตอบกัน ตัวดื้อให้พี่ฟ้าขออะไรก็ได้หนึ่งอย่างบนโลกตอนนี้พี่ฟ้ายังเปลี่ยนทันไหมครับ ?”


แม้จะรู้ว่าทุกอย่างที่หมื่นฟ้าขอไม่มีทางเป็นไปได้ แต่ที่รักก็เลือกจะพยักหน้าตอบรับ ได้สิครับ เผื่อว่ารักจะทำให้มันเป็นจริงได้เหมือนตอนที่ทำให้ท้องทะเลกับท้องฟ้ามาบรรจบกัน


พี่ฟ้าขอขโมยพระอาทิตย์ไปซ่อนได้ไหมครับ ?”


ที่รักหลุดหัวเราะออกมาเพราะคำขอของหมื่นฟ้า  ยากจังเลยครับ ข้อนี้รักอาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อยเพราะต้องหาวิธีช่วยพี่ฟ้าขโมยพระอาทิตย์


คงไม่ทันครับ เพราะพี่ฟ้าต้องขโมยไปซ่อนก่อนจะถ่ายรูปสุดท้าย


ที่รักขมวดคิ้วจ้องมองคนข้างกายที่หลุดยิ้มออกมา “…”


ก็ถ้าไม่มีรูปพระอาทิตย์ตกตอนหกโมงตัวดื้อก็จะต้องอยู่กับพี่ฟ้าอีกหนึ่งวันเพื่อรอถ่ายพระอาทิตย์ตกในวันถัดไป


“…”


พี่ฟ้าอยากให้ตัวดื้ออยู่เป็นเพื่อนกันก่อน เรากำลังคุยกันสนุกเลย


“…”

                         

          ที่รักนิ่งเงียบจ้องมองกระป๋องสีแดงในมือ ประโยคคำพูดของหมื่นฟ้ามักจะแทรกซึมเข้าไปในความรู้สึกเขาเสมอ และสิ่งที่หมื่นฟ้าพูดเมื่อกี้ทำให้ที่รักกลายเป็นคนบ้า


บ้าที่คิดหาวิธีขโมยพระอาทิตย์จริง ๆ ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้


แต่ถ้ามันจะทำให้หมื่นฟ้ายิ้มต่อได้อีกสักนิดเขายอมบ้าก็ได้


ได้เวลาแล้วครับตัวดื้อ


ครับ

                        

          เขาลุกขึ้นเดินตามคนตัวสูงไปที่จุดตั้งกล้องที่อยู่ข้างหน้า ที่รักเข้าประจำที่เตรียมกดชัตเตอร์ถ่ายรูปเหมือนเดิม ดวงอาทิตย์กลมโตที่อยู่ตรงหน้าสาดแสงสีแดงอมส้มผ่านเลนส์กล้อง ภาพท้องฟ้าหลากสีสันทำให้รู้สึกหลากหลายตามไปด้วย ที่รักเพิ่งรู้ว่าท้องฟ้าในทุกช่วงเวลามีอิทธิพลทางความรู้สึก

                         

          เมื่อรู้เช่นนั้นเขาก็ถอนตัวออกจากจุดเดิมโดยยังไม่กดชัตเตอร์ หมื่นฟ้าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามถึงสาเหตุที่เขาไม่ถ่ายรูป ที่รักรู้ว่าการถ่ายภาพนี้มีความสำคัญและมีเวลาที่จำกัด แต่เขามั่นใจว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะไม่พลาดเพราะมีหมื่นฟ้าอยู่ด้วย


ขโมยพระอาทิตย์คงเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าพี่ฟ้าช่วยถ่ายรูปนี้ให้รักจะต่อเวลาอยู่เป็นเพื่อนพี่ฟ้าอีกหนึ่งชั่วโมง

                         

หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วรีบประจำตำแหน่งเพื่อถ่ายภาพพระอาทิตย์ตก เจ้าตัวใช่เวลาไม่นานก็ถ่ายภาพสุดท้ายได้สำเร็จ


ที่รักเดินเข้าไปดูภาพที่หมื่นฟ้าเป็นคนถ่ายก่อนจะเอ่ย อย่าบอกอาจารย์นะครับว่ารักให้พี่ฟ้าถ่ายรูปสุดท้ายให้…”


กลัวโดนหักคะแนนเหรอครับ ?”


รักรู้ว่ามันไม่ควร ความจริงเป็นเรื่องผิดเลยแหละครับที่ให้รุ่นพี่ช่วยถ่ายให้ แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้ว รักอยากให้พี่ฟ้าเป็นความทรงจำในงานชิ้นนี้ถึงจะรู้สึกผิดกับอาจารย์ แต่ถ้ามันทำให้รักนึกถึงช่วงเวลานี้ทุกครั้งที่ได้เห็นภาพ รักคิดว่ามันคุ้มค่า


“…”


แค่ภาพเดียวเองเนอะ ไม่เป็นไรหรอกที่รักกำลังปลอบใจตัวเองอยู่ เด็กที่ไม่ชอบทำผิดหรือออกนอกกฎระเบียบอย่างเขากำลังเป็นกังวลอยู่


เรื่องนี้มีแค่คุณท้องฟ้ากับคุณท้องทะเลที่รู้ไม่เป็นไรหรอกครับ


ครับจากที่กังวลมาก ๆ ตอนนี้ที่รักยิ้มได้แล้วเพราะหมื่นฟ้าช่วยพูดปลอบใจด้วย


ตัวดื้อจะอยู่ต่ออีกหนึ่งชั่วโมงใช่ไหมครับ ?”


ครับ จะอยู่เป็นเพื่อนพี่ฟ้าก่อน แต่รักต้องโทรไปบอกพี่ดอมก่อนนะครับ เพราะพี่ดอมจะมารับตอนหกโมง


เดี๋ยวพี่ฟ้าไลน์ไปบอกดอมให้เองครับ


โอเคครับ

                         

          ที่รักกลับมานั่งรอหมื่นฟ้าที่โต๊ะไม้ยาว เขามองคนตัวสูงที่ยืนกดโทรศัพท์สลับกับพระอาทิตย์ที่กำลังหายลับไปจากขอบฟ้า ภาพตรงหน้าทำให้เขาหลุดยิ้มออกมาพลางคิดว่าที่จริงแล้วหมื่นฟ้าก็ขี้อ้อนและขี้เหงาเหมือนคนอื่น ๆ


พี่ฟ้าบอกดอมแล้วนะครับ


พี่ดอมไม่ได้ว่าอะไรใช่ไหมครับ ?”


ไม่ครับ พี่ฟ้าบอกว่าจะไปส่งตัวดื้อเองด้วยครับ


จริง ๆ รักกลับเองก็ได้นะครับ เผื่อพี่ฟ้าอยากพักผ่อน


ไม่เป็นไรครับ พี่ฟ้าไปส่งได้


ที่รักพยักหน้ารับก่อนเอ่ย หนึ่งชั่วโมงที่เหลือรักยกให้พี่ฟ้าหมดเลยครับ

                         

หมื่นฟ้าหัวเราะ เจ้าตัวคงนึกถึงตอนนั้นที่เราเจอกันครั้งแรก ที่รักก็หลุดยิ้มออกมาเช่นกันเพราะเขาตั้งใจรื้อฟื้นความทรงจำให้อีกฝ่าย


หนึ่งชั่วโมงที่เหลือทำอะไรดีครับ จริง ๆ พี่ฟ้าแค่อยากคุยกับตัวดื้อไปเรื่อย ๆ แต่กลัวตัวดื้อจะเบื่อ


ไม่เบื่อหรอกครับ แต่ถ้าพี่ฟ้าอยากเปลี่ยนจากคุยกันเฉย ๆ งั้นเรามาแชร์เพลงกันไหมครับ ?”


“…”


แชร์เพลงที่ตัวเองชอบให้อีกคนฟัง รักชอบทำแบบนี้กับพันลี้เวลาไม่มีอะไรทำ


ก็ได้ครับ…”


เอาเพลงที่ชอบฟังตอนนี้นะครับ


ครับ


ตอนนี้รักชอบฟังเพลง รัก ของ infamous”


พี่ฟ้าชอบฟังเพลง รักนิรันดร์ ของ  Scrubb ครับ


เพลงนี้รักเคยฟังครับ


ป๊าร้องเพลงนี้ให้ม้าฟังวันงานครบรอบแต่งงานเมื่อปีที่แล้ว พี่ฟ้าก็เลยฟังมาตลอด


ป๊ากับม้าหวานกันตลอดเลยนะครับ


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนเอ่ย ตัวดื้ออยากฟังไหมครับ ?”


อยากครับพี่ฟ้า

                         

          หมื่นฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอะไรสักอย่างก่อนที่เพลง รักนิรันดร์ จะค่อย ๆ ดังขึ้น เพียงแค่ทำนองก็ทำให้ที่รักเผยรอยยิ้มออกมา เขาเคยฟังเพลงนี้กับปู่เมื่อปีที่แล้ว หลังจากนั้นก็ไม่ได้ฟังอีกเลย


ตัวดื้อครับ…”


ครับ พี่ฟ้า


พี่ฟ้าขอดื่มโค้กหน่อยได้ไหมครับ ?”


ดะ ได้สิครับ

                         

          ที่รักยื่นกระป๋องสีแดงให้หมื่นฟ้า เจ้าตัวอมยิ้มก่อนจะรับมันไป ที่รักลอบมองหมื่นฟ้าที่จ้องกระป๋องโค้กอยู่ชั่วครู่ก่อนจะกระดกดื่ม เป็นในตอนนั้นที่เขาใจเต้นแรงอีกครั้งหลังจากที่สงบไปครึ่งวัน ยิ่งตอนที่หมื่นฟ้าหันมาสบตากัน ก้อนเนื้อสีแดงยิ่งเต้นแรงจนรู้สึกสั่นสะท้านไปหมด


ใจส่งถึงใจเธอ มือจับกันไว้ มองตาแล้วเข้าใจ ไม่ต้องเอ่ยคำ


“…”


เดินเกี่ยวแขนกันไป ถ่ายทอดความรัก จงอย่าสนใจใคร ฉันอยู่ใกล้เธอ เปี่ยมด้วยความรัก... ต่อเธอ...


“…”

                         

          เราสองคนไม่ได้เอ่ยคำใด ๆ คล้ายปล่อยให้ตัวเองได้อยู่ในห้วงเวลาหนึ่ง และเป็นช่วงที่ทำให้ความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวปรากฏขึ้น ที่รักรับรู้ได้แล้วว่ามีบางอย่างเกิดกับเขา

                         

          ตอนนี้คำบอกของปู่ลอยวนกลับมาอีกครั้ง ที่รักคิดว่าสิ่งที่ย่าพูดนั้นถูกต้อง เขาควรถามตัวเองให้แน่ใจก่อนจะอยากรู้ความรู้สึกของคนอื่น แล้วไม่ควรฝืนตัวเองอย่างที่ปู่บอก แม้ตอนนี้ยังไม่มั่นใจว่าความรู้สึกนี้จะอยู่เพียงชั่วเวลาหนึ่งหรือตลอดไป


แต่ที่รักอยากลองปล่อย


ปล่อยให้หัวใจเต้นแรงได้เท่าที่ต้องการ


ปล่อยให้เวลาช่วยยืนยันว่าความรู้สึกหวั่นไหวในครั้งนี้จะกลายเป็นความรู้สึกที่เป็นนิรันดร์ได้หรือไม่

                         

          เขาไม่คิดเลยว่าการเลื่อนขั้นเป็นคนสนิทในวันนี้จะทำให้บางความรู้สึกพัฒนาตามไปด้วย และสุดท้ายไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร หมื่นฟ้าจะรู้สึกเหมือนกันหรือไม่ ที่รักก็พร้อมรับผิดชอบความรู้สึกของตัวเอง

                        

          ที่รักหันมองคนตัวสูงที่นั่งทอดสายตามองพระจันทร์ที่กำลังขึ้นมาแทนที่พระอาทิตย์ ไม่นานนักคนข้างกายก็ละสายตาจากท้องฟ้าตรงหน้าแล้วสบตากับเขา


พอเอาชื่อเพลงมารวมกันแล้วมันวนกลับไปเป็นตัวดื้อหมดเลยนะครับ


คะ ครับ


ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์


รักรักนิรันดร์


ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์


จริงด้วยครับ เป็นรักทั้งหมดเลย




TBC





//








Talk

Talk นี้ยาวนิดหนึ่งเพราะจะประกาศเรื่องแจกโฟโต้การ์ดด้วยค่า

ก่อนอื่นเลยต้องขอโทษที่มาช้ามาก ๆ พอดีว่ามีงานด่วนเข้ามาอาทิตย์ที่แล้วค่ะ ;______; 

ก็เลยเป็นสาเหตุให้มาช้า ขอโทษน้าา

ตอนนี้เราตั้งใจแต่งมาก เพราะมันมีรายละเอียดหลายอย่างที่ต้องเก็บ แล้วก็อยากให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของสองคนที่พัฒนาไปอีกขั้น

ตอนแต่งเรารู้สึกมันอิ่ม ๆ ในใจ ไม่รู้ทุกคนจะรู้สึกเหมือนกันไหม แต่เราพยายามจะสื่อหลาย ๆ อย่างออกมาในบทนี้

น้องจะรู้ใจตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ และพี่ฟ้าก็จะแทรกซึมเข้าไปในความรู้สึกน้องเรื่อย ๆ เช่นกัน

ตอนหน้าใครที่อยากรู้ว่าพี่แอบรักน้องตอนไหน พี่ฟ้าก็เริ่มจะแง้ม ๆ ให้รู้บ้างแล้ววว

ยังไงทุกคนอยู่เป็นกำลังใจให้เขาทั้งสองคนก่อนนะคะ 

ไม่ว่าตอนนี้จะทำให้ทุกคนประทับใจได้มากน้อยแค่ไหน แต่เราหวังว่าจะทำให้ทุกคนยิ้มได้บ้างนะคะ

ฝากคอมเมนต์และติดแท๊ก #กี่หมื่นฟ้า เป็นกำลังให้กันด้วยนะคะ

รักกเสมอเลย


**ประกาศเรื่องแจกโฟโต้การ์ดค่ะ

จริง ๆ เราคิดจะแจกเป็นของขวัญให้รีดช่วงปีใหม่  แต่ว่ามันไม่ทันตอนต้นเดือน ม.ค.

ตอนนี้ก็เลยขอเอามาแจกย้อนหลังนะคะ

ภาพนี้เลย เป็ฉากแรกที่สองคนเจอกัน ตอนที่น้องกอดพี่ฟ้าแล้วอ้อนให้หอมหัว

คนพี่ก็หล่อ คนน้องก็น่ารัก ปลื้มปริ่มมาก ๆ เลยค่ะ

วาดโดยคุณ @ing_kiko ค่ะ สวยถูกใจมาก ๆ 





เราจะแจกโฟโต้การ์ดจำนวน 50 ใบนะคะ ขนาดโฟโต้การ์ดไม่ได้ใหญ่มาก ประมาณเท่านามบัตรค่ะ

เราไม่ได้คิดกิจกรรมอะไรไว้ให้เล่นเลย  เพราะตอนแรกอยากแจกเป็นของขวัญปีใหม่เฉย ๆ 555

ก็เลยคิดว่าแค่ให้กรอก ชื่อ-ที่อยู่ ลงในฟอร์มให้ทัน 50 คนแรกค่ะ หากใครทัน 50 ลำดับแรกเราจะส่งโฟโต้การ์ดให้นะคะ

เดี๋ยวช่วงอาทิตย์หน้าเราจะเอาฟอร์มมาอัปเดตให้ในเว็บค่ะ

ที่เราเอาฟอร์มลงในเว็บอย่างเดียวเพราะคิดว่าทุกคนน่าจะทราบได้ทั่วถึงที่สุดค่ะ


ส่วนรีดคนอื่น ๆ ที่ไม่ทัน 50 คน ไม่ต้องเสียใจนะคะ วันวาเลนไทน์เราอาจจะแจกอีกรอบค่ะ 

ก่อนลงฟอร์มแจกโฟโต้การ์ดเราจะแจ้งข่าวสารผ่านทางทวิตก่อนนะคะ ทุกคนจะได้มีเวลาเตรียมตัวกัน


Twitter : @SP251566


ปล.เรือลี้ใกล้นั้นนน มีอยู่จริงนะคะ เขาคู่กันนั่นแหละค่ะ ตอนแรกกะจะสปอยล์ไปเบา ๆ แต่ทุกคนเห็นเคมีที่พุ่งพล่านของสองคนได้อย่างชัดเจนเลย เรื่องของสองคนนี้เลยปิดไม่มิดแล้ว 5555 ต่อเรือรอกันไปก่อนเด้ออออ ให้พี่ฟ้ากับน้องรักไปก่อนนน แล้วเดี๋ยวลี้ใกล้ค่อยตามมาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.344K ครั้ง

287 ความคิดเห็น

  1. #20024 nashsha (@nashsha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 12:50
    โอยยยย ละมุนมากกกก ขออวยไรท์ก่อนได้ไหมอ่ะ ตั้งแต่อ่านมาถึงตอนนี้คือชอบภาษาของไรท์มากกกก เป็นภาษาที่สวยแต่ไม่หรูจนถึงขั้นอ่านยากอีกอย่างเรารู้สึกว่าทุกๆประโยคมันกินใจไปหมดเลย ชอบมากๆๆๆๆ
    #20024
    0
  2. #20021 ta1707 (@ta1707) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 07:48

    ชอบมาก
    #20021
    0
  3. #20009 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:39

    ตอนนี้โคตรอบอุ่นหัวใจ

    ได้เลื่อนขั้นแล้วด้วยจ้าา

    #20009
    0
  4. #19968 ppimvip (@pimvipp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 21:38
    อบอุ่นในใจมากๆเลยค่ะ ชอบมากๆ
    #19968
    0
  5. #19845 kai_Hathaipat (@kai_Hathaipat) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 14:11

    ใจละลายไปหมดแล้วว
    #19845
    0
  6. #19843 lluv KAITO vull (@kakdtskaito) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 13:16

    ชอบตอนนี้จัง โรแมนติกอ่ะ หวานมากกกก ละมุนใจ~~~
    #19843
    0
  7. #19737 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 16:50
    'เป็นรักทั้งหมดเลย' ใครไหวไปก่อนเลยขอทางนี้พักก่อนใจละลายหมดแล้วค่าาาาาา
    #19737
    0
  8. #19653 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 23:41
    อิ่มเอมมม
    #19653
    0
  9. #19617 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:47
    ฮือออออสุดๆคือไม่ไหวแล้ว รักทนได้ยังไงลูก
    #19617
    0
  10. #19574 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 22:23
    โอ้ยยยย หวานกันไม่เกรงใจแดดประเทศไทยเล๊ยยยย
    #19574
    0
  11. #19546 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:09

    กี้ดดดด ดีมากก ฮุกกก
    #19546
    0
  12. #19542 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 00:44
    ฮืออ น่ารัก ดี
    #19542
    0
  13. #19423 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 02:52
    ฮื่อออออ ดีมากเลยค่ะ เหมือนผลัดกันหยอด ฮื่อออ ดีไปแล้วว
    #19423
    0
  14. #19386 Garciare (@Garciare) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 11:16
    ตอนนี้อิ่มเอมใจมากๆค่ะ ฟิลกู๊ดสุดๆ
    #19386
    0
  15. #19380 MyOxygen (@MyOxygen) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 04:54
    คุณนักเขียนบรรยาย อธิบาย และใช้ภาษาในตอนนี้ได้ดีมากๆเลยค่ะ
    #19380
    0
  16. #19321 Masturdating¡¡¡ (@porpoohwadee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:41
    ชอบวิธีการเขียนของไรท์มากเลยค่ะ มันดีมากๆ
    #19321
    0
  17. #19265 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 05:35

    อ้อยกันไปอ้อยกันมา เบาหวานจะขึ้นล่ะ 55555
    #19265
    0
  18. #19258 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 00:45

    ถ้าจะขนาดนี้ขอร้องเป็นแฟนกันเลยเถอะจ้ะ

    #19258
    0
  19. #19209 Fl2●$T (@FrostDarkChong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:18
    ฮืออ //เช็ดน้ำตาแล้วเอามือทาบอก
    #19209
    0
  20. #19185 พู่กันรสซ็อกโก (@may22536) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 20:26
    เขินจนตัวแตกง่ะ เรื่องนี้
    #19185
    0
  21. #19160 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:34
    จีวกั

    จีบกันได้มุ้งมิ้ง งุ้งงิ้งจริงๆๆ
    #19160
    0
  22. #19035 Ping Porawit Jitjuewong (@pingppj) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:45
    ยิ้ม ยิ้ม อ่านแล้วได้แต่ยิ้ม 😊
    #19035
    0
  23. #18914 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 13:00
    หวานเกิ๊นนน หวานจนเลี่ยน และอะไรที่มันเลี่ยนๆมักจะไม่อร่อย ไม่อยากจะคิดถึงตอนได้คบกันแล้วเลยคงจะงุ้งงิ้งฟรุ้งฟิ้งน่าดู
    #18914
    0
  24. #18384 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 16:35
    หวานไปหมด แงง
    #18384
    0
  25. #18364 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:01
    รอยสักก็บอกได้ทุกอย่างแล้วค่ะพี่ฟ้าขา
    #18364
    0