[End] Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,808,278 Views

  • 19,949 Comments

  • 50,142 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    279,553

    Overall
    1,808,278

ตอนที่ 10 : 09 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8576 ครั้ง
    15 ม.ค. 62


บทที่ 9

                

          คนตัวสูงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ลานกว้างทอดสายตามองไปยังตัวอักษรสีขาวขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณหน้าร้าน พันลี้ยกยิ้มเมื่อความหมายของชื่อร้านแวบเข้ามาในหัว

                

          Your Sky เป็นชื่อแรกและชื่อเดียวที่พี่ชายของเขาคิดได้ ก่อนที่ร้านจะเปิดอย่างเป็นทางการมีหลายชื่อที่ถูกเสนอเข้ามา ทว่าสุดท้ายเจ้าของร้านเลือกที่จะใช้ชื่อนี้ เขาเคยถามถึงความหมายของมันทั้งที่คิดว่าตัวเองรู้ดีอยู่แล้ว แต่พี่ฟ้ายังคงใจดีอธิบายถึงความหมายมันให้ฟังอีกครั้ง


Your Sky มีความหมายตรงตัวตามประโยค เหตุผลที่ใช้ชื่อนี้เพราะพี่ฟ้าบอกว่าคนโดยส่วนมากจะชอบมองท้องฟ้า ไม่ว่าจะเป็นตอนที่มีความสุข มีความทุกข์ หรือเกิดเรื่องใด ๆ ขึ้นก็ตาม ท้องฟ้ายังคงเป็นที่ ๆ ทุกคนต้องการเสมอ และท้องฟ้าผืนเดียวที่เห็นกันมาตลอดกลับทำให้เกิดความรู้สึกหลากหลายได้เมื่อมันเปลี่ยนสีไปตามกาลเวลา แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปสักแค่ไหน สุดท้ายแล้วเมื่อมองท้องฟ้าก็จะรับรู้ได้ว่ามันพร้อมจะเยียวยาและมอบความสบายใจให้เสมอ


ที่ ๆ อยู่แล้วสบายใจ


ที่ ๆ อยู่แล้วรู้สึกอบอุ่น


ที่ตรงนั้นคือ ท้องฟ้าของคุณ

           

          เจ้าของร้านอย่างหมื่นฟ้าจึงเลือกชื่อนี้เพราะอยากให้ทุกคนที่มาร้านนี้ด้วยความรู้สึกใด ๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะสุขสุด ๆ หรือเลวร้ายจนไม่อยากจะเดินต่อ ได้สบายใจในชั่วเวลาหนึ่งกับสถานที่ปลอดภัยกับหัวใจ


ใคร ๆ ก็อยากมีท้องฟ้าเป็นของตัวเองทั้งนั้น


ท้องฟ้าเป็นของทุกคน ใคร ๆ ก็มองท้องฟ้า มันจะเป็นของคน ๆ เดียวได้ไงวะพี่ฟ้า ?’


บางทีท้องฟ้าก็ไม่ได้หมายถึงท้องฟ้าเสมอไปอาจจะหมายถึงใครบางคน

            

          พันลี้ยิ้มบางโยนบุหรี่ลงบนพื้นก่อนจะใช้เท้าขยี้เพื่อดับไฟ ตอนนั้นเขายังไม่เข้าใจความหมายซับซ้อนที่พี่ชายสื่อ แต่ตอนนี้กลับเข้าใจได้อย่างชัดเจนและอยากตอบกลับด้วยบางประโยค ทว่าคงตอบได้เพียงแค่ในความคิดของตัวเองเท่านั้น


เป็นหมื่นฟ้าของใคร ๆ มาตลอด เป็นท้องฟ้าให้เขาไปทั่ววันนี้เจอท้องฟ้าของตัวเองแล้วสินะ

            

          แต่การคิดไปเองคนเดียวไม่ใช่เรื่องดี มันอาจจะไม่ใช่ความจริงหากยังไม่ได้รับการยืนยัน คนที่ต้องการความจริงที่แน่นอนไม่รอช้าอีกต่อไป พันลี้เดินออกจากลานกว้างที่มีไว้สำหรับลูกค้าที่ต้องการสูบบุหรี่มุ่งตรงไปยังดาดฟ้าข้างในร้าน

                

          ระหว่างทางพนักงานที่จำได้ว่าเขาคือน้องชายของเจ้าของร้านพากันก้มศีรษะให้ แต่เขาไม่ใช่พวกเจ้ายศเจ้าอย่างถึงได้ยกมือขึ้นไหว้ทุกคนที่แสดงความเคารพต่อเขา ไม่ว่าพนักงานคนนั้นจะมีอายุน้อยกว่าก็ตาม เพราะเขาไม่ถือเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่


คุณพันลี้ครับ อยากดื่มอะไรไหมครับ ? เดี๋ยวผมเอาขึ้นไปให้ครับ

            

          คนที่กำลังจะก้าวเท้าขึ้นบันไดชะงักฝีเท้าก่อนจะหันไปยิ้มให้ผู้จัดการคนสนิทของพี่ชาย พันลี้ส่ายหน้าเพื่อปฏิเสธอีกฝ่ายพร้อมส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรแล้วเดินขึ้นมาบนดาดฟ้า

               

          ที่นี่ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ครั้งล่าสุดที่เขาเคยมานั่งเล่นเป็นตอนที่เปิดร้านใหม่ ๆ มันนานจนเขาแทบจะจำบรรยากาศโปร่งโล่งแบบนี้ไม่ได้ การมาทวนความจำครั้งนี้ทำให้รู้สึกสบายใจไม่น้อย


เพิ่งมาถึงเหรอ ?”

            

          เสียงทุ้มต่ำที่ดังมาจากด้านหลังทำให้พันลี้ที่เดินไปตรงบริเวณราวกั้นหันกลับไปมอง พี่ชายของเขาทิ้งตัวนั่งลงตรงโซฟาหนังสีดำเป็นเชิงชวนโดยไม่เอ่ยคำพูดใด ๆ


อือ เพิ่งมาถึง


มีอะไรจะคุยก็ว่ามา…”

            

          คนโดนถามเดินไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามพี่ชายก่อนจะส่งซองบุหรี่ของตัวเองให้เพราะเห็นพี่ฟ้ายกแก้วดื่มน้ำเปล่าไปหลายรอบแล้ว ทว่าคนที่อยากบุหรี่จนเห็นได้ชัดกลับส่ายหน้าปฏิเสธและล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาดูแทน


อยากก็อย่าไปฝืน คนเราอดกันได้ง่าย ๆ ที่ไหน คนเคยสูบทุกวัน หักดิบตัวเองไปปะวะพี่ฟ้า…”


เดี๋ยวรอจากรัก


“…” พันลี้ส่ายหน้าเบา ๆ พลางคิดว่าสุด ๆ ไปเลย พี่กูเนี่ยอะไรกับเขาสุด ๆ รอจากรักหรือรอรักจากเขา


กวนส้นตีน…”


คนโดนด่าหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ย ก็จะมาคุยเรื่องไอ้รักเนี่ยแหละ


กูจะตอบเท่าที่ตอบได้แล้วกัน อะไรที่มันส่วนตัวมาก ๆ และมึงยังไม่ควรรู้ก็ยังไม่ตอบ


เออ ๆ เข้าใจ อันไหนไม่สบายใจก็ไม่ต้องตอบพันลี้รู้ดีว่าพี่ชายใจดีกับเขาแค่ไหน เขาก็ไม่ควรใจร้ายกับพี่ฟ้าจนเกินไป เพราะเขารู้ดีว่าพี่ชายเป็นคนยังไง คำถามที่กำลังจะเอ่ยออกไปจึงต้องไตร่ตรองอย่างดีเพื่อไม่ให้เกิดความอึดอัด


ถามมา…”


พี่ฟ้าชอบไอ้แก้มย้อยใช่ไหม ?”


“…” พี่ฟ้าไม่ตอบอะไรตามประสาคนพูดน้อยและปากแข็งในบางครั้ง เจ้าตัวทำเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยขณะก้มมองหน้าจอโทรศัพท์


เพิ่งชอบเหรอ ?”


“…ก่อนเขาสนิทกับมึง


ตั้งแต่ตอนไหนวะ ?”


ลงลึกแบบนี้กูขอไม่ตอบให้เป็นเรื่องส่วนตัวของกูบ้างเถอะ ถามเนื้อ ๆ พอลี้ อย่าขี้เสือกเยอะ


เออ ๆ พันลี้ไม่โกรธที่อีกฝ่ายต่อว่ากันเพราะตอนนี้พี่ฟ้าคนโหดดูจะอายเกินกว่าจะพูดได้ ไม่แปลกที่จะอายขนาดนี้เพราะพี่ฟ้าไม่ค่อยจะตกหลุมรักใครก่อน อีกอย่างพี่ฟ้าไม่เคยโดนเค้นถามซึ่ง ๆ หน้าแบบนี้ด้วย


งั้นเอาตรงประเด็นเลยนะ ช่วยตอบตรง ๆ ด้วยจะได้ไม่โดนจี้ถามมากกว่านี้


มึงเป็นหม่าม้าหรือไงถึงได้มาเค้นถามกู…” หมื่นฟ้าบ่นเสียงแผ่ว


จริงจังไหม ? พี่ฟ้ารู้ใช่ปะว่าลี้เป็นคนรักและให้ความสำคัญกับเพื่อนมาก ลี้ไม่อยากเห็นเพื่อนตัวเองเสียใจทีหลัง


มึงอย่าไปห่วงคุณเขาเลย ห่วงพี่มึงเถอะว่าจะเสียใจเพราะคุณเขาไหม ?”


“…” เชี้ย !! ไม่อยากเชื่อว่าพี่ฟ้าแม่งจะพูดคำนี้


พี่ฟ้าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะกระจกตรงกลางก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา ก็ถ้ามีใครสักคนต้องเสียน้ำตา คน ๆ นั้นคงเป็นกู ไม่ใช่คุณเขา…”


“…” อ่าโดนใจไปอีกประโยค…“คือรักแล้วใช่ปะวะ ? แบบนี้คือรักไอ้แก้มย้อยแล้วเหรอ ? ไม่ใช่แค่ชอบ


เยอะนะมึงอะ อยากจะรู้เยอะจริง ๆ …” พี่ฟ้าถอนหายใจ เจ้าตัวนิ่งเงียบไปสักครู่เหมือนคิดทบทวนอะไรบางอย่างก่อนจะพูดต่อ นอกจากครอบครัวของเขาแล้ว ถ้ามีใครมาบอกว่ารักเขามากกูกล้าพูดว่ากูก็ไม่ได้น้อยไปกว่าใคร


“…”


เอาเป็นว่าอะไรที่มึงคิดมากอยู่ เลิกคิดไปได้เลย กูไม่ได้หวั่นไหว ไม่ได้สับสนอะไรทั้งนั้น กูก้าวข้ามผ่านอะไรพวกนั้นมาหมดแล้ว ตอนนี้ทุกความรู้สึกมั่นคงดีแล้ว


ได้ยินแบบนี้ก็โล่งหน่อยนึกว่าไปหอมหัวกันแล้วเกิดหวั่นไหว แต่อีกใจก็รู้ว่าพี่ฟ้าไม่ใช่คนหวั่นไหวง่าย ๆ ไหนจะเรื่องที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับไอ้แก้มย้อยอีก ชัดเจนว่าพี่ฟ้ามีใจให้ไอ้รักชัวร์ ๆแต่ไม่คิดว่าจะแอบชอบมานานแล้ว


“…”


ขออีกคำถามได้เปล่า ?”


แลกกับโดนกูถีบให้ร่วงเก้าอี้ได้หรือเปล่า ?”


โหดมากเดี๋ยวก็พาไอ้แก้มย้อยหนีแม่งเลย เอาให้ขาดใจตาย


เร็ว ๆ


เรื่องนี้มีคนรู้เยอะปะ ?”


หกคนรวมมึงแล้ว ไม่ต้องเสือกถามต่อว่าใครบ้าง กูไม่บอกมึงหรอกเพราะมึงต้องไปหลอกถามเขาต่อแน่ ๆ


เบื่อว่ะ แม่งรู้ทันไปหมด


“…”


งั้นคำถามสุดท้าย ๆ…” พันลี้ต้องรีบชิงพูดแบบนี้เพราะเห็นพี่ชายเริ่มรำคาญแล้ว ในหกคนนี้ ใครรู้คนแรก


มึงไม่ต้องมาน้อยใจเลยว่ากูบอกใครคนแรก แต่ละคนรู้เองทั้งนั้น กูไม่เคยบอกใครก่อนเลยส่วนมากเป็นคนใกล้ตัวที่จับได้เอง


ใครคนแรกล่ะพี่ฟ้า ?”


คำถามนี้แลกกับหนึ่งคำขอ…”


ถ้าขอไม่ให้มีเมีย ทำไม่ได้นะ


ลี้…”


โอเค ๆ รับข้อเสนอ


หม่าม้า…”


หม่าม้า !! หม่าม้ารู้คนแรกเลยเหรอ ? แล้วคือปิดเงียบมาก


ก็นั่นม้าไง…”


เดี๋ยวได้คุยกันยาว ๆ แล้วหม่าม้า


ไม่ต้องเลยลี้ เรื่องของผู้ใหญ่ มึงรู้แค่นี้พอแล้ว


ไม่ไปถามก็ได้ เห็นว่าครั้งนี้ยอมสารภาพง่าย ๆ หรอกนะ


กูขออะไรมึงอย่าง อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับรักได้ไหม ?”


“…”


กูอยากให้เขาชอบกูเพราะรู้สึกอย่างนั้นจากใจจริง ไม่ใช่เพราะรู้ว่ากูแอบชอบมาก่อนเลยทำให้หวั่นไหว หรือถ้าเขาจะไม่รู้สึกอะไรกับกูเลย อย่างน้อยเขาจะได้ไม่รู้สึกอึดอัดใจแล้วตีตัวออกห่าง…”


“…”


กูก็ยังได้อยู่ในชีวิตเขา ถึงจะแค่ในฐานะคนสนิทก็ตาม


“…”


เหตุผลที่กูยังไม่อยากบอกใคร ยังไม่อยากสารภาพกับเขาก็เพราะกูไม่อยากยัดเยียดความรู้สึกให้เขา อยากให้ทุก ๆ ความรู้สึกมันค่อย ๆ พัฒนาจนเขารู้ใจตัวเอง แต่ตอนนี้กูรู้สึกคนเดียวก็ต้องรับผิดชอบหัวใจตัวเอง


รู้สึกไปแค่ไหนแล้ววะพี่กู…”


เยอะจนกัดกินตัวกูเอง


พันลี้ถอนหายใจ คิดสงสารพี่ชายตัวเองที่เดินตามหลังเขาแต่ความรู้สึกกลับนำหน้าไปซะอย่างนั้น ส่วนไอ้แก้มย้อยก็เดินนำไปโดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนแอบมองตลอด ความรู้สึกเดินสวนทางกันเพราะความไม่รู้แท้ ๆ


อย่างที่เคยได้ยินใครรู้สึกมากกว่าก็ต้องรับผิดชอบตัวเอง


แล้วทำไมไม่จีบไปตั้งนานแล้ว ?”


มึงเคยรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่สำหรับเขาปะ ? ตอนนั้นมันมีเรื่องที่ทำให้ต้องรู้สึกอย่างนั้น กูก็เลยถอยออกมา


เรื่องอะไร ?


ไหนว่าคำถามสุดท้ายไง เดี๋ยวก็ถีบหน้าให้หรอก


เออ ๆ อีกสักนิด อยากรู้…”


ตอนที่รักคบกับมิว กูคิดว่าเขาชอบกันจริง ๆ เลยถอยออกมา แต่พอได้รู้ความจริงอะไรบางอย่างหลังจากที่เขาเลิกกันได้ไม่นาน มันก็ทำให้ฝืนใจตัวเองไม่ได้แล้วก็พยายามเข้าไปในชีวิตเขาอีกครั้ง ทั้งที่ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะเป็นคนที่ใช่สำหรับเขาหรือเปล่า แต่เพราะว่ากูเป็นคนแบบนี้ การจะเข้าไปในชีวิตคนร่าเริงอย่างเขาเลยเป็นเรื่องยากสำหรับกูพอสมควร แต่กูก็พยายามอยู่ตลอด…”


พันลี้อยากจะถามถึงความจริงที่ทำให้พี่ชายเลือกจะกลับเข้าไปในชีวิตเพื่อนอีกครั้ง แต่ถ้าพี่ฟ้าคิดจะบอกคงจะอธิบายให้ฟังอย่างชัดเจนแล้ว รู้อย่างนั้นพันลี้เลยไม่ถามต่อ เขาเลือกจะรอให้พี่ฟ้าเล่าให้ฟังเองในวันที่พร้อมกว่านี้


เออ ตอนนั้นเป็นใครก็ต้องถอย ผู้หญิงน่ารัก ๆ กับผู้ชายอย่างพี่ฟ้าแม่งคนละเรื่องเลย


แต่เหตุผลหลัก ๆ ที่อยากกลับเข้าไปในชีวิตเขาอีกครั้งเพราะคิดแค่ว่าต่อให้ไม่ได้เป็นคนรักของเขากูขอเป็นอะไรสักอย่างในชีวิตเขาก็ได้ มากสุดแค่คนสนิทกูก็ยอม ขอให้กูได้อยู่ในสายตาเขาบ้าง


“…”


“…และก็แค่อยากให้ตัวเองเป็นเหตุผลที่ทำให้เขายิ้มได้ในบางครั้ง


พี่ฟ้า ฟังแล้วจะร้องว่ะอย่าด่านะ อันนี้จริง ๆ ไม่คิดเลยว่าคนอย่างพี่ฟ้าจะแอบรักใครได้ แล้วเป็นเพื่อนสนิทของลี้ด้วย เก็บไว้ได้ยังไงวะ ? เก็บความรู้สึกไว้คนเดียวได้ไง


ยิ่งเขาเป็นเพื่อนสนิทมึง กูถึงปล่อยให้มันล้นออกมาไม่ได้ไง เพราะถ้าเขาไม่ได้รู้สึกแบบกูขึ้นมา มันจะไม่ใช่แค่เขาที่อึดอัด แต่มึงจะพลอยไม่สบายใจไปด้วย

            

          พันลี้นึกย้อนไปถึงตอนเด็ก เขาจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ได้คุยกับพี่ชายนาน ๆ และจริงจังขนาดนี้เป็นตอนที่พี่ฟ้าติววิชาคณิตศาสตร์ให้ก่อนสอบมิดเทอม พี่ชายไม่ค่อยจะอธิบายอะไรยืดยาวให้ฟังหากมันไม่มีความจำเป็น แต่เพราะครั้งนี้ความรู้สึกมากมายที่อยู่ภายในใจคงยากจะกักเก็บเจ้าตัวถึงได้ยอมพูดออกมา


ได้ฟังทั้งหมดแล้วพูดไม่ออกเลยว่ะรู้สึกผิดด้วยที่ไม่เคยรู้เลย


เก็บไว้ขนาดนี้ รู้ได้ก็เก่งเกินแล้ว


แล้วหม่าม้ารู้ได้ไง


อันนี้ห้ามเสือก


เออ ๆ ไม่เสือกก็ได้ สงสารคนแอบรักหรอกนะพี่ฟ้าคงเหลืออดกับเขาถึงส่งเท้ามาถีบขาแรง ๆ หนึ่งที พันลี้ยิ้มขำก่อนจะพูดต่อ ถึงไอ้แก้มย้อยมันจะเดินนำไปก่อนแล้ว แต่ก็ใช่ว่ามันจะไม่หันกลับมามองข้างหลังเลย อดทนหน่อย ตะโกนเรียกมันบ่อย ๆ ลี้เชื่อว่าสักวันมันจะต้องหันกลับมาหาพี่ฟ้าแน่ ๆ


เออ จะยังไงกูก็ยืนอยู่ที่เดิม คุณเขาหันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอ


พันลี้ยิ้มบาง แอบส่งกำลังใจให้พี่ชายภายในใจ เขาสองพี่น้องไม่ใช่พวกที่แสดงความรู้สึกต่อกันสักเท่าไหร่ แต่ต่างก็รู้ว่ารักและผูกพันกันมากแค่ไหน


สิ่งที่พี่ฟ้าขอทำให้เขานึกย้อนไปถึงคำขอของเพื่อนสนิท ที่รักขอร้องไม่ให้เขาถามพี่ชายเรื่องนี้เพราะกลัวว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไป แต่ที่เขาเลือกจะฝืนคำขอของเพื่อนเพราะพอจะเดาออกถึงได้ตัดสินใจแบบนี้ เมื่อคิดทบทวนดี ๆ อีกครั้งก็เป็นอย่างที่พันลี้เข้าใจจริง ๆ


ต่างคนต่างขอขอในสิ่งที่ไม่เหมือนกัน


คนหนึ่งไม่อยากให้ถาม คนหนึ่งไม่อยากให้บอก


แต่ผลลัพธ์ที่ต้องการกลับเหมือนกัน


นั่นก็คือทั้งสองคนยังอยากมีกันและกันอยู่ในชีวิต

                

          และเหตุผลที่พันลี้เลือกจะพูดให้กำลังใจพี่ชายไปอย่างนั้นเพราะเขายังเชื่ออยู่ เขาเชื่อว่าสักวันทั้งสองคนจะเดินเคียงข้างกัน ไม่มีใครเดินนำและไม่มีใครเดินตาม ความรู้สึกที่เดินสวนทางกันจะกลับมาบรรจบกันในที่สุด


สู้โว้ยยยย พี่ฟ้า


#กี่หมื่นฟ้า


ไลน์ ~


อื้อ…”

            

          คนตัวเล็กที่กำลังหลับสบายอยู่บนเตียงนุ่มครางในลำคอเพราะโดนเสียงแจ้งเตือนจากไลน์ปลุก ที่รักปรือตาเล็กน้อยก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาขยี้ที่หัวตา ภาพตรงหน้ายังไม่ค่อยชัดเจนนัก แถมดวงตายังไม่สามารถสู้แสงข้างนอกหน้าต่างได้เพราะเพิ่งตื่นนอน ดวงตาเรียวรีจึงกะพริบถี่ ๆ เพื่อปรับสายตา เมื่อทุกอย่างเป็นปกติที่รักจึงเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่อยู่บนหัวเตียงมาดู


M.FAH : ตัวดื้อ ตื่นยังครับ ?


ข้อความจากหมื่นฟ้าทำให้ที่รักหายสะลึมสะลือแล้วตาสว่างขึ้นมาทันที


M.FAH : พี่ฟ้าตื่นมารอส่งรูปอาหารเช้าให้ตัวดื้ออยู่นะครับ


M.FAH : send a photo

            

          ที่รักกดเปิดเข้าไปในช่องสนทนาเมื่อเห็นว่าหมื่นฟ้าส่งรูปมาให้ ภาพที่ได้รับจากหมื่นฟ้าเป็นจานอาหารที่มีคราบซอสมะเขือเทศเลอะอยู่กับไข่ดาวไม่สุกเหลืออีกนิดหน่อย


M.FAH : ไม่กล้าเอาจานไปล้างเลย กลัวเด็กแถวนี้ไม่เชื่อ


ที่รัก : กินจริง ๆ หรือเปล่าพี่ฟ้า ?


ไม่ค่อยจะเชื่อจริง ๆ นั่นแหละ ก็พันลี้บอกว่าพี่ฟ้าไม่ชอบกินมื้อเช้านี่


M.FAH : รอแป๊บนะครับ

               

          ที่รักเผลอพยักหน้ารับคำสั่งของหมื่นฟ้าก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคำสั่งนั้นเป็นเพียงตัวอักษร เขาส่ายหน้าเบา ๆ พลางคิดต่อว่าตัวเองที่ปล่อยให้ใบหน้าและเสียงของหมื่นฟ้าลอยวนเข้ามาขณะคุยกันผ่านทางไลน์


มาทั้งหน้าทั้งเสียงเลยนะคุณหมื่นฟ้า ~


พาเด๋อแต่เช้าเลย T______T

            

ไม่นานนักช่องสนทนาก็เปลี่ยนเป็นสายเรียกเข้าแทน ที่รักกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นว่าหมื่นฟ้าโทรเข้ามา และไม่ใช่การโทรด้วยเสียงเท่านั้น


M.FAH : video calling…

            

          ที่รักไม่อยากกดรับสายเพราะเขายังไม่ได้อาบน้ำ เขากลัวหมื่นฟ้าจะตกใจที่เห็นสภาพตัวเองในตอนนี้ เวลาที่ตื่นเช้า ๆ เปลือกตาของเขาจะชอบบวมจนผิดปกติ หมื่นฟ้าอาจจะคิดว่าเขาไปต่อยกับใครมา

               

          แต่ถ้าไม่รับคงเสียมารยาทมาก แล้วจะยิ่งเสียมารยาทไปใหญ่หากไม่ยอมเปิดกล้องฝั่งตัวเองด้วย เขาเลยแก้ปัญหาด้วยการดึงผ้าห่มผืนสีฟ้าขึ้นมาคลุมทั้งหน้า รวมไปถึงหัวที่มีผมฟูชี้โด่ชี้เด่ด้วย


[ตัวดื้อปิดหน้าทำไมครับ ? ]


เสียงหัวเราะแบบนั้นของหมื่นฟ้า


น่าอายชะมัดเลย : (


ก็รักยังไม่ได้อาบน้ำ ใครใช้ให้พี่ฟ้าโทรมาตอนนี้เล่า !!”


[เอาผ้าห่มออกเร็วขอพี่ฟ้าดูหน้าตัวดื้อหน่อย]


ไว้ไปดูกันที่มหาลัยดีกว่าครับ


[นะครับ เอาออกหน่อย ถ้าเกิดคนที่คลุมโปงอยู่เป็นตัวดื้อตัวปลอมขึ้นมาพี่ฟ้าจะทำยังไง ?]


ตัวปลอมที่ไหนล่ะพี่ฟ้า มีตัวดื้อตัวเดียวนี่แหละครับ !”

            

          ที่รักค่อย ๆ ดึงผ้าห่มลงให้อีกฝ่ายเห็นช่วงตาของตัวเอง แต่เขายังเอาผ้าปิดช่วงจมูกและปากไว้ หมื่นฟ้าที่ตอนนี้ใส่ชุดน่าจะเป็นชุดคลุมอาบน้ำ นั่งอยู่ที่โซฟากำลังส่งยิ้มให้เขาอยู่


รอยยิ้มแบบเดิมอีกนั่นแหละ


[ตัวดื้อจริง ๆ ด้วยครับ]


แล้วรอยยิ้มที่ปรากฏอยู่ในตอนนี้รอยยิ้มแบบใหม่นี่เหมือนอะไรนะ


“...”


[มอร์นิงตอนนี้ทันไหมครับ ?]


ไม่เหมือนอะไรหรอกแต่เป็นรอยยิ้มที่ทำให้รู้ว่าตอนนี้เช้าแล้วจริง ๆ


เพิ่งเจ็ดโมงเองยังทันสิครับ


[งั้นเรามามอร์นิงกันก่อนไปอาบน้ำดีไหมครับ ?]


ก็ได้ครับมอร์นิงครับพี่ฟ้า


[มอร์นิงครับตัวดื้อ]


พี่ฟ้ายังไม่ได้อาบน้ำเหรอครับ ?”


[ยังเลยครับ แค่ล้างหน้าแปรงฟันก่อนออกมากินอาหารเช้า]


“…” ที่รักพยักหน้าหงึกหงัก เขาดึงผ้าห่มที่ปิดจมูกลงเล็กน้อยเพราะรู้สึกหายใจไม่ค่อยออกขณะคุยกับอีกฝ่าย แต่ยังคงปิดช่วงปากไว้


[ทนกลิ่นเน่าของตัวเองไม่ไหวเหรอครับถึงเอาผ้าห่มออก...]


สรุปพี่ฟ้าจะโทรมาแกล้งให้รักเสียความมั่นใจหรือจะโทรมายืนยันว่ากินมื้อเช้าจริง ๆ กันแน่ครับ ?”


[ความจริงแล้วทั้งสองอย่างนั้นไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้พี่ฟ้าโทรหาตัวดื้อ]


ที่รักขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางคิดทบทวนถึงเหตุผลอื่นที่ทำให้หมื่นฟ้าโทรหาเขา อ๋อ ~ พี่ฟ้าจะโทรมาทวงบุหรี่กันล่ะซี่ ~”


[ไม่ใช่ครับ]


อ้าว ! แล้วเหตุผลอะไรที่ทำให้พี่ฟ้าโทรหารักตอนเช้าแบบนี้


[พี่ฟ้าอยากเห็นพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งตอนเช้าแต่เช้านี้คงไม่ได้เห็นแล้วครับ]


“…”


หมื่นฟ้าอมยิ้มก่อนจะเอานิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากตัวเองสองสามที


[เพราะรอยยิ้มของคุณพระอาทิตย์ถูกผ้าห่มสีฟ้าปิดอยู่]

                

          ที่รักคิดว่าคนที่ต่อบทสนทนาด้วยยากที่สุดคงจะเป็นหมื่นฟ้า บางประโยคของหมื่นฟ้ามีอานุภาพร้ายแรงขนาดทำให้ร่างกายเขาระเบิดตูม  แม้จะเตรียมรับมือกับอีกฝ่ายไว้ตลอดเวลาแต่ไม่สามารถต้านทานได้เลย อย่างตอนนี้ที่ที่รักถูกหมื่นฟ้าโจมตีย่อยยับจนเสียศูนย์ไปหมด


ดะ เดี๋ยวรักเอาบุหรี่ไปให้พี่ฟ้าตามสัญญานะครับ วันนี้รักมีเรียนเช้าด้วย ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ


[ครับ ไว้เจอกันที่มหาลัย]


ครับ

            

          ที่รักรีบวางสายจากหมื่นฟ้าก่อนหัวใจที่สงบนิ่งจะถูกปลุกให้ลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นเพราะอีกฝ่าย เขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างโล่งอกพร้อมเผยรอยยิ้มสดใส ที่รักคิดว่าตัวเองเริ่มรับมือกับหมื่นฟ้าได้บ้างแล้ว หากหัวใจทำท่าว่าจะเต้นเร็วจนไม่สามารถควบคุมได้ เขาก็แค่หนีมาพักให้ตัวเองกลับไปสู่สภาวะปกติ


ไลน์ ~


แต่ที่รักคงลืมไปว่า


M.FAH : เน่า...สระผมด้วยนะครับ


ตัวอักษรที่ถูกส่งมาจากหมื่นฟ้ามีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจเช่นกัน


และเขาไม่ได้เตรียมรับมือในส่วนนี้ไว้


#กี่หมื่นฟ้า


งานชิ้นใหม่ส่งอาทิตย์หน้านะคะนักศึกษา


ค้าบ ~”

            

          นักศึกษาชายหน้าตาจิ้มลิ้มขานรับพร้อมส่งยิ้มหวาน ๆ ให้อาจารย์ประจำวิชาภาษาอังกฤษ ที่รักอารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะเขาเพิ่งส่งชิ้นงานที่อาจารย์สั่งเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไป และได้รับคำชมจากอาจารย์ว่าเป็นคนที่ทำงานละเอียดเรียบร้อยมาก ๆ


ที่รักล่ะชื่นใจจริง ๆ : )

            

          คนตัวเล็กที่เพิ่งลุกออกจากเก้าอี้ก้มศีรษะขณะอาจารย์เดินออกจากห้อง ที่รักยกแขนทั้งสองข้างขึ้นเหยียดตรงก่อนจะบิดไปทางซ้ายทีทางขวาทีเหมือนตอนที่ออกกำลังกายกับปู่


เที่ยงแล้ว กินไรดีวะไอ้แก้มย้อย


ลี้หน้าหมาอยากกินไรล่ะ ?”

            

พันลี้ที่โดนเรียกแบบนั้นลุกมาล็อกคอเพื่อนสนิทแล้วหยิกแก้มแรง ๆ เพื่อทำโทษ คนตัวเล็กร้องโวยวายจนจอยที่เพิ่งเก็บของเสร็จเดินมาห้าม


ลี้ !! มึงอย่าทำมันแรงดิ สงสารมัน เล่นห่าอะไรแรง ๆ จอยบ่นก่อนจะหันไปหาเพื่อนแก้มย้อยพลางส่งมือไปลูบที่ข้างแก้มนุ่มเพื่อปลอบประโลม เจ็บไหมมึง ?”


มาก ๆ พันลี้หน้าหมามือหนักมาก


อีไทป์ จัดการคนที่ทำร้ายแก้มย้อยของกูเดี๋ยวนี้


ไทป์ส่ายหน้าอย่างแรงพลางคิดต่อว่าจอยที่ชอบสั่งอะไรโง่ ๆ แบบนี้ การสู้กับพันลี้เหมือนพาตัวเองไปตายชัด ๆ ไม่เอาด้วยหรอก ไอ้ลี้แม่งมือตีนหนัก ขนาดแค่เล่นกันกูยังเจ็บไปหมด


โดนแน่ไอ้แก้มย้อย ไม่มีองครักษ์พิทักษ์แก้มก้อนแบบนี้…” พันลี้พูดก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิทที่ตอนนี้เบิกตาโตพร้อมยกมือน้อย ๆ ทั้งสองขึ้นโบกไปมา


จอยช่วยหน่อย


เวลาไอ้ลี้มันหมั่นเขี้ยว ใครก็เอาไม่อยู่หรอกจอยนั่งลงบนเก้าอี้ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่   เวลาที่พันลี้อยากจะขย้ำแก้มย้อยทุกคนต้องปล่อยไปก่อน แต่ทุกครั้งพันลี้ก็ไม่ได้แกล้งอะไรรุนแรง ทำเพียงแค่หยิกแก้มของคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู


พันลี้ !! อย่าเข้ามา…” ที่รักร้องห้ามเจ้าของสายตาเจ้าเล่ห์ แต่พันลี้ไม่กลัวเขาเลยสักนิด กลับหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินเข้ามาหาเรื่อย ๆ


โดนแน่ ๆ มึงโดนกูแดกแก้มแน่ ๆ


กูจะฟ้องพี่ฟ้า !!!!”

            

          ประโยคคำพูดของคนตัวเล็กทำให้พันลี้หยุดฝีเท้า จอยและไทป์ที่กำลังบ่นเรื่องอาจารย์สั่งงานเยอะจนเกินไปหันขวับไปมองคนตัวเล็ก เพื่อนร่วมคลาสเรียนคนอื่นที่เหลืออยู่น้อยนิดไม่ได้สนใจอะไรเพราะโดยปกติเด็กหลังห้องจะชอบเล่นกันเสียงดังอยู่แล้ว


ฟ้องพี่กู ?”


คนโดนถามกะพริบตาปริบ ๆ คิดทบทวนถึงสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปเมื่อกี้ พอนึกได้ว่าตัวเองเอาหมื่นฟ้ามาเป็นยันต์กันโดนแกล้งก็ต้องหันหน้ามองทางอื่น ที่รักกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะรู้ดีว่าเพื่อน ๆ กำลังจับผิดอยู่ และเขาก็กำลังหาข้อแก้ตัวอยู่เช่นกัน


ตอนนั้นกลัวว่าพันลี้จะเล่นแรงมาก ๆ จนเจ็บ


แล้วในตอนที่รู้สึกไม่ปลอดภัยหมื่นฟ้าเป็นคนเดียวที่เขานึกถึง


แต่ไม่น่าเผลอพูดออกไปเลย : (


จะฟ้องพี่ฟ้าว่ากูแกล้งมึงใช่ไหมไอ้แก้มย้อย


“…ปะ เปล่าสักหน่อย


จอย ไทป์ เมื่อกี้มึงได้ยินเหมือนกูไหม ?”


ได้ยิน อีแก้มย้อยบอกว่าจะฟ้องพี่ฟ้า


สนิทกันเบอร์ไหนน้า.....มีฟ้องกันด้วยไทป์ยิ้มกริ่ม


“…” T______T ไม่น่าเลยรัก ถ้าไม่หลุดพูดออกไปก็จะไม่โดนเพื่อนแซวจนเขินตัวแทบระเบิดแบบนี้


ฟ้องเลยกูอยากรู้ว่าพี่ฟ้าจะมาช่วยมึงได้ไหม…” พันลี้พูดก่อนจู่โจมคนตัวเล็ก เขาหยิกแก้มมันด้วยความหมั่นเขี้ยว ที่รักร้องโวยวายพยายามเอามือเขาออกจากแก้มทั้งสองข้าง


ครืน ~

            

          เสียงสั่นแจ้งเตือนราวกับเสียงสวรรค์ที่ช่วยให้เขาหลุดพ้นจากการถูกทรมาน ที่รักรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงพร้อมยกโบกไปมาตรงหน้าพันลี้


พี่ฟ้าโทรไลน์มาหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะลี้หน้าหมา !”


“…” พันลี้หัวเราะหึหึในลำคอก่อนจะปล่อยมือออกจากแก้มของเพื่อน


ที่รักไม่รอช้ารีบรับสายหมื่นฟ้าทันที พี่ฟ้า ๆ


[ว่าไงครับตัวดื้อเรียนเสร็จหรือยังเอ่ย ?]


ทำไมเสียงของหมื่นฟ้าในเวลานี้


อบอุ่นเป็นบ้าเลย


สะ เสร็จแล้วครับ


[แล้วทำอะไรอยู่ครับ ?]


รักกำลังโดนพันลี้แกล้งอยู่ครับ


ไอ้ขี้ฟ้อง พันลี้พูดปนหัวเราะ


ไม่ได้ขี้ฟ้องสักหน่อย พี่ฟ้าถามว่าทำอะไรอยู่ กูก็ต้องพูดความจริงสิ


[พันลี้แกล้งอะไรตัวดื้อครับ ?]


หยิกแก้มแรง ๆ ครับ ทั้งสองข้างเลย


[งั้นพี่ฟ้าขอสายพันลี้หน่อยครับ…]


ได้ครับที่รักยิ้มมุมปากแล้วส่งโทรศัพท์ให้พันลี้ นอกจากรอดจากการถูกทรมานแล้ว ที่รักคิดว่าพันลี้คงไม่กล้าแกล้งเขาอีกแน่ ๆ


ว่าไง ?”


[อยากโดนม้าหักค่าขนมเหรอ ?]


ขู่…”


[อย่าแกล้งคุณเขาของกู]


ลี้แกล้งมันมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วปะ ?”


[แต่กูคอยมองเขามาก่อนมึงไง…]


“…”


[ตอนนี้พอจะปกป้องได้แล้ว กูก็จะปกป้องให้ถึงที่สุด ไม่เว้นแม้กระทั่งน้องอย่างมึง]


เดี๋ยวจะหยิกแก้มแม่งให้ขาดเลย หมั่นไส้ !! ปกป้องกันดีนัก


[ถ้ารักมาหากูแล้วแก้มเป็นรอยมือมึงนะ กูจะให้ม้าหักเงินเดือนมึงจริง ๆ …]


“…” พันลี้ยิ้มขำเพราะดูแล้วพี่ชายจะหวงแก้มย้อย ๆ ของเพื่อนสนิทมาก เตรียมตัวโอ๋มันได้เลย


พันลี้ส่งโทรศัพท์คืนให้คนตัวเล็ก ตอนแรกไอ้แก้มย้อยยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ทว่าตอนนี้หน้าถอดสีไปเล็กน้อยเพราะเขายังยืนยันจะแกล้งมันต่อ


ฮะ ฮัลโหลครับ


[ตัวดื้อวิ่งหนีมาหาพี่ฟ้าเร็วครับ]


ที่ไหนครับ ?”


[ตึกห้า ใกล้ ๆ ซุ้มสูบบุหรี่ครับ…]


“…”


[วางสายจากพี่ฟ้าปุ๊บ ตัวดื้อวิ่งมาเลยนะครับ พี่ฟ้าจะรออยู่ตรงนี้]


คะ ครับ


[ถ้าพี่ฟ้าไปหาก็กลัวว่าพันลี้จะหยิกแก้มตัวดื้อจนขาดก่อน ตัวดื้อหนีมาหาพี่ฟ้าน่าจะเร็วกว่า]


คะ ครับ…” ที่รักมองผ่านพันลี้เพื่อหากระเป๋าตัวเอง เขาใจชื้นขึ้นมาหน่อยที่เห็นมันอยู่ไม่ไกลมาก หากวางสายแล้ววิ่งไปคว้ามันไปด้วยคงไม่ยาก งั้นแค่นี้ก่อนนะครับพี่ฟ้า


[ครับ รีบหนีมาหาพี่ฟ้าเลยนะตัวดื้อ]


ครับ

            

          ทันทีที่ที่รักวางสายจากหมื่นฟ้า พันลี้ก็ตั้งท่าส่งฝ่ามือหนามาขยำแก้มกันอีก แต่เขาไหวตัวทันเลยคว้ากระเป๋าหนังสะพายข้างของตัวเองก่อนจะวิ่งออกมาด้วยความไวแสง เพื่อน ๆ ที่อยู่ในห้องตะโกนเรียกกันเสียงดัง แต่ที่รักไม่ได้กลับไปหาเพราะกลัวจะโดนหยิกจนแก้มขาด

                

          คนตัวเล็กที่เพิ่งเข้ามาในลิฟต์คนเดียวกดปุ่มเลือกชั้นล่างสุด ที่รักหลุดหัวเราะคิกคักพอนึกถึงสีหน้าตกใจของเพื่อน ๆ ตอนที่เห็นเขาวิ่งหนีออกมา ตั้งแต่คบกันมาที่รักไม่เคยทำให้เพื่อนประหลาดใจเลย ทุกคนมักจะคาดเดาความคิดของเขาได้หมด ทว่าครั้งนี้เพื่อนคงคาดไม่ถึงว่าเขาจะทำแบบนี้

               

          ความจริงแล้วการโดนพันลี้แกล้งไม่ใช่เรื่องเลวร้ายมากอะไร ที่เพื่อนชอบหยิกแก้มเป็นเพราะเอ็นดูปนหมั่นเขี้ยวเท่านั้น ไม่ใช่แค่พันลี้ ไทป์ และจอยที่ชอบหยิกแก้มเขา คนในครอบครัวหรือญาติ ๆ ก็ชอบทำเหมือนกัน ที่รักจึงเคยชินกับการกระทำนี้ ทว่าบางครั้งเขาก็อยากจะปกป้องแก้มย้อย ๆ ของตัวเองบ้าง แต่ทุกครั้งจะเป็นการหนีเสือปะจระเข้ตลอด


เช่นหนีจากบางคนเพื่อมาโดนอีกคนที่คิดว่าไว้ใจได้หยิกแก้มแทน


แต่ครั้งนี้ที่รักคิดว่าแตกต่าง


หมื่นฟ้าจะต้องเป็นหลุมหลบภัยที่ดีแน่ ๆ

                

          ที่รักแค่อยากไปหลบกับหมื่นฟ้าสักพักแล้วค่อยกลับไปหาเพื่อน ๆ ให้คนขี้แกล้งได้รับบทเรียนกันบ้าง พันลี้จะได้รู้ว่าการไม่มีแก้มย้อยคนนี้อยู่ใกล้ ๆ มันทรมานใจแค่ไหน


พันลี้น่ะรักเขาจะตายแค่ไม่เห็นเขาสามนาทีก็น้ำตาคลอแล้วมั้ง


ต้องสั่งสอนด้วยวิธีนี้แหละต่อไปจะได้ไม่กล้าแกล้งกันอีก

                

          คนตัวเล็กออกจากลิฟต์มุ่งตรงไปที่ตึกห้าตามที่หมื่นฟ้าบอกไว้ ระหว่างทางที่รักได้ยินเสียงไลน์แจ้งเตือนไม่หยุด พอเขาหยิบขึ้นมาดูก็เห็นเพื่อน ๆ ระดมข้อความมา


ไอ้แก้มย้อย มึงหนีไปหาพี่ฟ้าเหรอ ?’


อีแก้มย้อย กลับมาหากูเดี๋ยวนี้เลย กูสัญญาว่าจะปกป้องมึงจากลี้เอง


ไอ้ย้อย ไปไหน ? กูหิวข้าวแล้ว รีบ ๆ มาหาพวกกูที่โรงอาหารเลย


ที่รักหัวเราะจนปากบานก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง เป็นยังไงล่าไม่มีแก้มย้อยอยู่กันแทบไม่ได้เลยล่ะซี่ ~”

            

          แต่เอาเข้าจริงเขาก็แทบอยู่ไม่ได้เหมือนกันถ้าขาดเจ้าพวกคนขี้แกล้งไป ที่รักเลยคิดว่าจะเอาไปบุหรี่ไปให้หมื่นฟ้าเท่านั้นแล้วจะรีบกลับไปหาเพื่อน ๆ ที่โรงอาหาร แผนหลบภัยล่มเพราะความใจอ่อนแท้ ๆ

                

          วันนี้ที่รักใส่แว่นมาเลยทำให้เห็นทุกอย่างในระยะไกลได้ดีขึ้น โดยเฉพาะหมื่นฟ้าที่ยืนส่งยิ้มบางอยู่ไกล ๆ เขายกมือโบกทักทายคนตัวสูงที่ตอนนี้เปลี่ยนจากการยิ้มเป็นหัวเราะแทน


แก คนนั้นใครอะ ?’


พี่ฟ้าไง พี่ปีสามคณะเรา


อ๋อ พี่ชายพันลี้เดือนคณะปีเราปะ ?’


ใช่ ๆ หล่อทั้งพี่ทั้งน้องเลยเนอะ


จริง ไม่งั้นจะได้เป็นเดือนคณะทั้งพี่ทั้งน้องเหรอ…’


หล่อ ๆ แบบนี้มีแฟนแล้วชัวร์  


ไม่รอดหรอก พันลี้เคยคุยกับเพื่อนฉันอยู่ แต่พี่ฟ้าไม่รู้อะ ดูเงียบ ๆ แต่หล่อขนาดนี้คงมีคนคุยเยอะแหละ

           

          ประโยคสนทนาของผู้หญิงสองคนที่เดินตามหลังเขามาทำให้ที่รักส่ายหน้าเบา ๆ พลางคิดว่าคนเรามักจะโดนตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอกก่อนเสมอ และคนที่โดนตัดสินไปก่อนก็น่าเห็นใจเพราะยังไม่ทันได้พิสูจน์ตัวเองก็โดนความคิดเหล่านี้กลบเนื้อแท้ไปจนหมด สุดท้ายพวกเขาก็เป็นไปอย่างที่ใครหลาย ๆ คนตัดสิน


ทั้งที่จริงอาจจะไม่ใช่อย่างนั้น


แต่ที่รักไม่ได้สนใจคำพูดของคนเหล่านั้น เขากลับยกมือขึ้นสูงกว่าเดิมแล้วตะโกนเรียกคนตัวสูง ๆ ที่ยืนรอกันอยู่ พี่ฟ้า~”

            

          หมื่นฟ้าอมยิ้มแล้วก้าวเดินมาหาเขาด้วย เราสองคนเข้าใกล้กันเร็วมากขึ้นเพราะเลือกจะเดินมาหากันคนละครึ่งทาง ที่รักเหลือบมองไปที่ซุ้มที่มีไว้ให้สำหรับนักศึกษาที่สูบบุหรี่ เขาเห็นพี่ดอมอยู่ที่นั่นด้วย เจ้าตัวส่งยิ้มให้น้อย ๆ ก่อนจะยกมือที่คีบบุหรี่ให้ดูเป็นเชิงบอกว่าจะเดินมาหาเขาหากจัดการเจ้ามวนสีขาวเสร็จ ที่รักพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มกลับไป หากสังเกตดี ๆ บริเวณนั้นมีแต่เพื่อนของหมื่นฟ้า เขาไม่ค่อยรู้จักพวกรุ่นพี่มากนัก อย่างกลุ่มนี้เขารู้จักแค่พี่ดอมกับพี่ทิมเท่านั้น

                

แต่ถึงอย่างนั้นที่รักก็ยกมือไหว้รุ่นพี่ทุกคนที่สูบบุหรี่อยู่ในซุ้ม ทุกคนรับไหว้และส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรโดยเฉพาะพี่ทิมที่เคยคุยกันบ้างแล้ว


โดนลี้หยิกตรงไหนบ้างครับ ?”


ตรงนี้ครับ…” ที่รักยกนิ้วชี้ที่แก้มของตัวเองข้างหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนไปชี้ที่แก้มอีกข้าง แถมด้วยการชี้ที่ปลายจมูกอีก เมื่อกี้พันลี้หยิกจมูกเขาด้วย 

ตรงจมูกด้วยครับ แต่พี่ฟ้าไม่ต้องห่วงหรอก รักชินแล้ว


แดงเลย…” หมื่นฟ้าใช้หลังมือสัมผัสที่ข้างแก้มนุ่มเบา ๆ ดวงตาคู่คมจ้องมองที่รอยแดงที่ไม่น่าจะเกิดจากการโดนหยิกแก้ม แต่น่าจะโดนยุงกัดมากกว่า โอ๋ ๆ นะครับ หนีมาหาพี่ฟ้าแล้วไม่เจ็บแล้วเนอะ

            

          เป็นในตอนนั้นเองที่หัวใจของที่รักเต้นผิดจังหวะ ทุกการเคลื่อนไหวอยู่เหนือการควบคุมของที่รัก แต่กลับเป็นหมื่นฟ้าที่ควบคุมมันไว้ หัวใจดวงน้อย ๆ ของเขาจะเต้นเร็วขึ้นจนแทบทะลุออกจากอกหรือเต้นช้าลงจนกลับสู่สภาวะปกติ


ก็แล้วแต่หมื่นฟ้าจะสั่งการ


ระ รักเอาบุหรี่มาให้พี่ฟ้าด้วยนะครับคนตัวเล็กรีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่จะสูญเสียความเป็นตัวเองไปมากกว่านี้ เขาก้มหน้าหยิบบุหรี่สามมวนที่ใส่ซองพลาสติกเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง

                

หมื่นฟ้าขมวดคิ้วสงสัยที่คนตัวเล็กเอามาคืนให้เพียงแค่สามมวน เขาไม่ได้โกรธที่มันเหลือแค่นี้ แต่แค่อยากรู้ว่าบุหรี่จำนวนที่เหลือไปไหนหมด


ที่โดนพันลี้หยิกแก้มเพราะมันมาบีบเอาบุหรี่พี่ฟ้าจากตัวดื้อใช่ไหมครับ ?”


ไม่ ๆ ครับ ที่เหลือยังอยู่ที่ห้องรักครับ ที่เอามาให้แค่นี้เพราะรักคิดว่าถ้าเอามาคืนทั้งหมด พรุ่งนี้พี่ฟ้าก็จะไม่ยอมกินมื้อเช้าอีกเพราะได้คืนไปแล้ว รักเลยเอามาให้แค่นี้ก่อนอีกอย่าง…” ที่รักช้อนสายตามองคนตัวสูงก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา รักก็อยากให้พี่ฟ้าสูบน้อย ๆ ลงด้วย รักอยากให้พี่ฟ้าอยู่กับรักไปนาน ๆ นะครับ เรากำลังจะสนิทกันแล้ว ถ้าพี่ฟ้าเป็นอะไรไปก่อนที่จะสนิทกัน รักจะทำยังไงล่ะครับ…”


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอก่อนจะส่งมือไปลูบที่หัวทุยเบา ๆ พี่ฟ้าจะสูบให้น้อยลงนะครับ จะได้อยู่กับตัวดื้อไปนาน ๆ

            

          คนฟังยิ้มกว้างจนตาหยี รอยยิ้มที่คล้ายพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งทำให้หมื่นฟ้าเผลอตัวก้าวเข้าไปประชิดคนตัวเล็กก่อนจะโน้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเรือนผมสีดำนิล แต่ปลายจมูกของเขาไม่ได้สัมผัสที่กลุ่มผมนุ่มสักนิด


แค่ให้กลิ่นที่ชอบมันโชยมาใต้จมูกเท่านั้น

            

          แต่พอรู้ตัวว่าการกระทำโจ่งแจ้งของตัวเองจะทำให้คนตัวเล็กตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนและอาจจะทำให้เจ้าตัวอึดอัด หมื่นฟ้าจึงเคลื่อนมือที่จับหัวทุยอยู่มาปัดที่ผมด้านหน้าของคนตัวเล็กเบา ๆ


แมลงมันบินมาเกาะพี่ฟ้าปัดออกให้แล้วครับ


ขะ ขอบคุณครับ

            

          หมื่นฟ้ารับบุหรี่สามมวนที่มีรอยหักและยับมาจากคนตัวเล็ก ที่รักไม่เคยสูบบุหรี่คงไม่ได้สนใจว่ามันจะต้องเก็บไว้อย่างไร มีช่องว่างตรงไหนเจ้าตัวคงจะยัดใส่ลงไปเลย บุหรี่ของเขาถึงได้มีสภาพยับเยินขนาดนี้


ขอบคุณครับ…”


ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับพี่ฟ้าทำตามสัญญายอมกินมื้อเช้า รักก็ต้องทำตามสัญญาเหมือนกัน


ไม่ได้ขอบคุณที่ตัวดื้อเอาบุหรี่มาให้แต่ขอบคุณที่ไว้ใจแล้วหนีมาหาพี่ฟ้า


ใช่เขาถามตัวเองอยู่หลายครั้งระหว่างวิ่งมาหาหมื่นฟ้า คำตอบที่ได้รับทำให้รู้ว่าเขาเริ่มไว้ใจหมื่นฟ้าแล้วจริง ๆ รักก็แค่รู้สึกว่าพี่ฟ้าไม่เหมือนคนอื่น รักน่าจะไว้ใจพี่ฟ้าได้


พี่ฟ้าไม่ให้ใครแกล้งตัวดื้อได้หรอก เพราะพี่ฟ้าจะเก็บไว้แกล้งคนเดียว


พี่ฟ้า !” เกือบจะดีแล้วเชียวสุดท้ายหมื่นฟ้าก็ไม่น่าไว้ใจเหมือนคนอื่นใช่ไหมเนี่ย


แล้วตัวดื้อกินข้าวเที่ยงหรือยังครับ ?”


ยังครับ กะว่าเอาบุหรี่ให้พี่ฟ้าเสร็จก็จะกลับไปกินข้าวกับเพื่อนแล้ว


อ๋อ…”


งั้นรักขอตัวเลยนะครับ เดี๋ยวเพื่อนจะรอนาน เพราะตอนเย็นรักมีประชุมเรื่องงานโอเพนเฮาส์อีก


ครับ


ที่รักโบกมือลาหมื่นฟ้าและพี่ดอมที่ยังยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ซุ้ม ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาจากตรงนั้น


ตัวดื้อ…”


แต่เสียงทุ้มต่ำของหมื่นฟ้าจะชอบรั้งฝีเท้าเขาไว้ตลอด


ครับพี่ฟ้า ?”


พี่ฟ้ามีเรียนต่อตอนบ่ายอยากได้ยินเสียงน้ำทะเลจังเลยครับ


ที่รักเผลอหลุดยิ้มออกมา เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะเข้าใจประโยคที่หมื่นฟ้าสื่อ แต่ก็นั่นแหละ… “ซู่ ~ ซู่ ~”


หวังว่าเสียงน้ำทะเลของเขาจะทำให้คนที่ยืนหัวเราะเบา ๆ อยู่มีกำลังใจขึ้นมาบ้าง : )


#กี่หมื่นฟ้า

                

          ที่รักนั่งสมองตื้ออยู่ในห้องประชุมขนาดใหญ่ที่มีเด็กปีสองอยู่จำนวนหนึ่ง เขาอยู่ประชุมกับเพื่อนในสาขาได้สักพักแล้ว พวกเรากำลังช่วยกันวางแผนจัดบูธวันงานโอเพนเฮาส์ที่อาจารย์ให้เด็กปีสองรับผิดชอบ เพราะการประชุมครั้งนี้มีคนมาร่วมเป็นจำนวนมากจึงกินเวลามาถึงช่วงเย็นเพราะความคิดเห็นไม่ลงตัวกันสักที แต่สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีจนตอนนี้ทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน


ไอ้แก้มย้อยกลับไง ? เย็นป่านนี้พี่เบบกลับไปแล้วมั้ง…”


พี่เบบไม่ได้มาเรียน ไม่สบาย กูคงกลับเองอะลี้


งั้นกูไปส่ง เพราะจอยกับไทป์แม่งก็กลับไปด้วยกันแล้ว


ไม่ต้องหรอก วันนี้มึงมีนัดไม่ใช่เหรอ ตอนอยู่ในห้องประชุมก็รีบ ๆ


เดี๋ยวกูโทรไปบอกเพื่อนก็ได้ว่าไปสายหน่อย แวะไปส่งมึงก่อนไม่เป็นไรหรอก


ไม่ต้องหรอก…”


ทำมาเกรงใจ เดี๋ยวฟัดแก้มแม่งเลย

            

          ที่รักหัวเราะพร้อมพยักหน้ารับเพื่อนสนิท แต่เสียงฝนตกที่ดังเล็ดลอดเข้ามาภายในตึกทำให้รอยยิ้มนั้นค่อย ๆ เลือนหายไป แม้แต่พันลี้ที่อารมณ์ดีในตอนแรกยังเผลอสบถออกมาเพราะรู้ว่าตัวเองจะต้องไปถึงที่หมายสายยิ่งกว่าเดิม


มาตกห่าอะไรตอนนี้วะ…”


งั้นมึงไปเลยลี้ กูกลับเองได้


กูไม่ทิ้งมึงหรอก ยิ่งฝนตกแบบนี้ด้วยเอางี้นะ เดี๋ยวกูวิ่งลุยฝนไปเอารถที่ลานจอดรถ มึงก็ยืนหลบฝนอยู่ที่หน้าตึก รอกูขับรถมารับ โอเคเปล่า ?”


“…” ที่รักอยากจะตอบว่าไม่โอเคสักเท่าไหร่ที่จะทำให้เพื่อนไปธุระสาย แต่สายตาดุ ๆ ของพันลี้ทำให้เขาจำต้องพยักหน้าตอบรับ โอเคก็ได้


ดีมาก…” พันลี้ยิ้มก่อนจะเหลือบไปเห็นคนตัวสูงที่ยืนถือร่มอยู่หน้าตึก แต่กูว่ากูคงไม่ต้องไปส่งมึงแล้ว


ที่รักมองตามพันลี้ไปที่หน้าประตูก็พอจะเดาได้ว่าเพื่อนหมายถึงอะไร เขารีบส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะเอื้อมมือไปกระตุกที่แขนเสื้อเพื่อนเบา ๆ 


ไม่เอาหรอก เกรงใจพี่ฟ้า


จะเกรงใจห่าอะไร พี่ฟ้ามันว่าง…”


“…” พันลี้ไม่ฟังเขาสักนิดกลับลากเขามาหาหมื่นฟ้าที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่ ที่รักมองร่มสีดำในมือคนตัวสูงพลางคิดว่ามันไม่ได้ใหญ่ขนาดที่คนสองคนจะอยู่ใต้ร่มด้วยกันได้โดยไม่เปียก


มารอใครพี่ฟ้า ?”


คนโดนถามเงยหน้าขึ้นจากจอโทรศัพท์ ตัวดื้อ…”

           

          คนที่โดนเรียกว่าตัวดื้ออึ้งไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าหมื่นฟ้าของใคร ๆ จะมารอตัวเอง และที่เขานิ่งเงียบไม่ตอบอะไรเพราะไม่คิดว่าหมื่นฟ้าจะตอบตรงขนาดนี้ด้วย


พี่ฟ้ามารอรักมีอะไรหรือเปล่าครับ ?”


มารอรับไปส่งบ้านครับดอมบอกว่าเบบไม่สบาย วันนี้ตัวดื้อคงต้องกลับเอง


ระ รักกลับเองได้ครับ


พี่ฟ้าลี้สายมากแล้ว ฝากเลยละกันไอ้แก้มย้อย กูไปก่อนนะ


เออ

            

          พันลี้รีบสาวเท้าเดินไปโดยไม่สนใจเขาเลย อยากจะเอ่ยเรียกเพื่อนให้อยู่ด้วยกันก่อนก็คงไม่ทันแล้ว ที่รักเงยหน้ามองคนตัวสูงที่ในเวลานี้จ้องมองกันอยู่ หมื่นฟ้าพยักหน้าเป็นเชิงชวนก่อนจะกางร่ม


ไปครับ พี่ฟ้าเอารถมาจอดใกล้ ๆ ตึกแล้ว


คะ ครับ

            

          และเป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริง ๆ ร่มคันนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่ขนาดที่จะกันฝนให้เราได้ทั้งสองคน ดังนั้นจึงมีคนหนึ่งที่เปียก และคน ๆ นั้นเป็นหมื่นฟ้า เจ้าตัวยื่นร่มมาทางเขามากกว่า ไหล่ด้านขวาของหมื่นฟ้าจึงเปียกฝนจนชุ่มไปหมด แต่ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำที่รักกลับรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมานั่นคงเป็นเพราะฝ่ามือหนาของคนข้างกายที่จับหัวไหล่เขาเพื่อกระชับให้เข้ามาอยู่ในร่มมากขึ้น ทั้งที่ตอนนี้เจ้าตัวแทบจะออกไปอยู่นอกร่มแล้ว


จะถึงแล้วครับ แป๊บเดียวนะตัวดื้อ รถพี่ฟ้าอยู่ข้างหน้าแล้ว


ครับ

                

          หากถามว่าหมื่นฟ้าใช้ร่มคันนี้คุ้มสุดตอนไหน ที่รักคิดว่าเป็นตอนที่ส่งเขาขึ้นรถแล้วเจ้าตัววิ่งอ้อมมาที่ฝั่งคนขับ ตอนนั้นหมื่นฟ้าได้กางร่มให้ตัวเองอย่างเต็มที่ แต่หัวไหล่ด้านขวาที่เปียกชุ่มช่วยย้ำเตือนว่าก่อนหน้านี้หมื่นฟ้าเป็นคนเสียสละมากแค่ไหน

            

          ที่รักมองคนข้างกายที่หุบร่มแล้วเอี้ยวตัวเอาไปเก็บด้านหลัง หมื่นฟ้าหันกลับมาพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็ก ๆ เจ้าตัวยื่นมันให้เขาก่อนทั้งที่ตัวเองเปียกไปหมด ยันกระทั่งผมสีช็อกโกแลตที่ในตอนนี้มีสีเข้มมากกว่าเดิม


ตัวดื้อเปียกตรงไหนก็เช็ดก่อนเลยนะครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าขอจัดการตัวเองก่อน…” หมื่นฟ้าว่าพลางล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่มันเปียกชื้น ผ้าขนหนูนี้พี่ฟ้าเอาติดรถไว้ตอนไปเตะบอล แต่ยังไม่ได้ใช้ครับ ตัวดื้อใช้ได้นะ

            

          พอหมื่นฟ้าเห็นว่าที่รักรับผ้าขนหนูไปแล้วจึงจัดการติดเครื่องยนต์ มือหนาเอื้อมไปเปิดเครื่องเสียงอย่างที่ทำเป็นประจำเวลาอยู่บนรถ หมื่นฟ้าเตรียมจะพาคนข้างกายออกจากมหาลัย


พี่ฟ้าครับ


ครับ ?”


ยังไม่ต้องขับรถครับ หันมาหารักก่อน


“…”

            

ที่รักทนเห็นหมื่นฟ้าขับรถทั้งที่ตัวเปียก ๆ แบบนี้ไม่ได้ เขาตัดสินใจเอื้อมมือเอาผ้าขนหนูไปซับที่บริเวณเรือนผมสีช็อกโกแลตเบา ๆ


ถึงจะไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เช็ดผมให้แห้งหมาด ๆ ก็ยังดีครับ ถ้าพี่ฟ้าป่วยขึ้นมาแล้วรักจะหนีไปหาใครครับ ?”


“…”

            

          ไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างนี้ไปได้ยังไงแต่มันเป็นไปแล้ว ที่รักใจเต้นกับการกระทำของตัวเอง มันเต้นเร็วยิ่งกว่าตอนที่เห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของหมื่นฟ้า ยิ่งกว่าตอนที่ได้ยินเสียงและตัวอักษรจากหมื่นฟ้า


มันยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น

               

          เขาค่อย ๆ เช็ดผมให้หมื่นฟ้า แต่หัวใจกลับเต้นแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกอย่างมันสวนทางกันจนเขารู้สึกปั่นป่วนไปหมด การกระทำภายนอกแสดงว่าอ่อนโยน แต่ภายในกลับตอบสนองอย่างรุนแรง


พี่ฟ้าไม่กล้าป่วยหรอกครับ กลัวไปช่วยตัวดื้อไม่ไหวถ้าป่วย


ไม่ใช่ไม่กล้าอย่างเดียวครับ แต่พี่ฟ้าห้ามเน้นคำว่าห้าม ห้ามป่วยเด็ดขาด


หมื่นฟ้าหัวเราะในลำคอก่อนพยักหน้ารับ เจ้าตัวหันทั้งตัวมาหาเขาแล้วก้มศีรษะให้มากกว่าเดิม คนตัวสูงที่เขาไม่เคยเอื้อมถึงในเวลานี้ยอมย่อส่วนตัวเองเพื่อให้เขาได้เช็ดผมง่าย ๆ ทำให้ที่รักเผลอยิ้มออกมา


หมื่นฟ้าเด็กดีน่ารักชะมัดเลยครับ : )

            

          ที่รักซับหยดน้ำตามเส้นผมให้หมื่นฟ้า เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันระหว่างนั้น มีเพียงแค่เสียงเพลงที่หมื่นฟ้าเปิดคลอเบา ๆ ช่วยทำลายความเงียบที่พยายามคืบคลานเข้ามา


เพลงนี้ที่รักเคยฟังตอนเด็ก ๆ


ตัวดื้อครับ...


ครับ ?”


พี่ฟ้าขอรับสายเรียวหน่อยนะครับ


ได้ครับพี่ฟ้า ที่รักจะถอนมือออกแต่ถูกหมื่นฟ้ารั้งไว้ เจ้าตัวส่ายหน้าเบา ๆ แล้วร้องขอให้เขาเช็ดผมให้ต่อ ที่รักทำตามที่หมื่นฟ้าขอ เขาเช็ดผมให้หมื่นฟ้าไปเรื่อย ๆ ขณะเจ้าตัวคุยธุระกับเพื่อน

                

          เพราะหมื่นฟ้ามีคู่สนทนา เขาที่นั่งเช็ดหัวให้คนตัวสูงจึงต้องนั่งเงียบ ๆ อย่างเดียว แต่มันไม่ได้เงียบจนเกินไปเพราะเสียงเพลงที่ดังคลอในตอนนี้เริ่มดังขึ้นภายในใจเขา


และมันดังมากขึ้นเมื่อเห็นรอยยิ้มของหมื่นฟ้าขณะคุยโทรศัพท์


ดังขึ้นเมื่อได้สบตากับหมื่นฟ้า


หากพรุ่งนี้ทุกอย่างหมุนไป ฉันคนหนึ่งจะยืนตรงที่เก่า


ที่เดิมเรียว…”


อยู่เพื่อบอกเธอ คำที่ค้างใจ ต่อให้มันจะไม่มีวันเป็นจริงเลยก็ตาม อยากให้รู้ว่ารักเธอ


ไม่เปลี่ยนแปลง

            

          ที่รักไม่รู้ว่าทุกอย่างจะหมุนไปตามที่เนื้อเพลงบอกหรือเปล่า เพราะโลกของเราหมุนเปลี่ยนไปในทุก ๆ วัน แต่เขารู้สึกว่าตอนนี้โลกทั้งใบของเขาโคจรรอบตัวเองช้าลง


ช้าลงจนเหมือนว่าโลกจะหยุดหมุน




TBC


//

เพลง อยากให้รู้ว่ารักเธอ - Joni Anwar

//


Talk


เรื่อย ๆ ค่อย ๆ ซึมซับแล้วจับมือเดินไปด้วยกันนะทุกคนนน

ถึงแม้ว่าเราจะอัปช้าบ้าง แต่เชื่อว่าทุกคนตกหลุมรักพี่ฟ้าน้องรักนำหน้าไปซะตั้งเยอะแล้วใช่ไหมล๊า ~ 5555

ตอนหน้าจะรีบมานะคะะะ รอกันหน่อยนะ พยายามจะมาเร็ว ๆ ขอโทษที่ให้รอนานนะ

ขอบคุณทุกคนมาก ๆ เลยนะคะ 

เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ : )

รัก

#กี่หมื่นฟ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.576K ครั้ง

446 ความคิดเห็น

  1. #19940 polar Co., Ltd. (@ohuii) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 11:42
    คุณเขาของพี่ฟ้าไม่ใช่ตัวดื้อ แต่เป็นตัวน่ารัก แง
    #19940
    0
  2. #19898 Mind-Mint (@mintloveam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 00:22
    งื้อออ พี่ฟ้าจะน่ารักขนาดนี้ไม่ได้นะ เอาใจช่วยพี่ให้พี่ฟ้าจีบคุณเขาติดไวๆๆๆๆๆ
    #19898
    0
  3. #19826 lluv KAITO vull (@kakdtskaito) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:40
    เวลาฟ้าคุยกะน้องคือมุ้งมิ้งมากอ่ะ จนไม่อยากคิดว่าปกติเฮียพูดน้อย คือช่างสรรหาคำมาใช้มากอ่ะ สมแล้วที่น้องอยากขอซื้อ 55+
    #19826
    0
  4. #19793 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:01
    ตัวดื้อน่ารักกก อยากหยิกแก้ม
    #19793
    0
  5. #19725 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 13:39
    ใจเขินความพี่ฟ้ามากกกก
    #19725
    0
  6. #19678 AnitraSiritum (@AnitraSiritum) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:33
    พี่ฟ้าอบอุ่น ทะนุถนอมน้องอะไรขนาดนี้ ตัวดื้อก็ขี้อ้อนจริงๆ น่ารักน่าเอ็นดู
    #19678
    0
  7. #19613 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 22:39
    ฮืออออพี่ฟ้า
    #19613
    0
  8. #19604 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 14:36
    แม่ นุอยากได้พี่ฟ้า ;-;
    #19604
    0
  9. #19510 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 04:22
    เขินไปหมดแล้ว ฮืออออออ
    #19510
    0
  10. #19352 xxiuminx (@tingting555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 16:51
    ทำไมพี่ฟ้าถึงดีขนาดนี้อ่ะ ;-;
    #19352
    0
  11. #19275 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 09:36

    น่ารัก
    #19275
    0
  12. #19260 myecrmisTen (@SirithanapornS) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 01:29

    ก็คือ อบอุ่น และ น่ารัก เหมือนเดิม
    #19260
    0
  13. #19242 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:52

    อบอุ่นยิ่งกว่าพระอาทิตย์ก็คุณหมื่นฟ้าแล้วจร้า

    #19242
    0
  14. #19183 Benyapa_KS (@Benyapa_KS) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 20:15
    พี่ฟ้าผัวในอุดมคติ เขินนน
    #19183
    0
  15. #19119 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:06
    พี่ฟ้าโคตรอบอุ่นเลย
    #19119
    0
  16. #19056 Pedmonxee (@pech555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 07:32
    งูย เขินพี่ฟ้า รักเขาจริงๆด้วย รักมานานแล้วด้วย ตอนไหนนะอยากรู้ หวังว่ารักจะรู้ถึงความรักของพี่เขาแล้วรักเขาตอบนะคับ
    #19056
    0
  17. #18346 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 12:13
    อยากมีพี่ฟ้าเป็นของตัวเองบ้างแล้ว งือออ
    #18346
    0
  18. #17897 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:37
    ไม่อยากจะคิดถึงตอนเป็นแฟนกันเลย
    #17897
    0
  19. #17685 CB-614 (@xxxibgygy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 22:36
    พี่ฟ้าคือแสนดีย์ แงงงง
    #17685
    0
  20. #17631 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 13:01
    ใจสั่น
    #17631
    0
  21. #17046 smiilec (@smiilec) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 17:17
    โอ้ยยเขินมากแม่
    #17046
    0
  22. #16717 GiantBird (@GiantBird) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 17:04
    ฟังเพลงไปด้วย อ่านนิยายไปด้วย คือรู้สึกสนุก ฮ่าๆ (ที่ไม่ซึ้งเพราะเพลงที่ฟังดันเป็นเพลง Guardians ofThe Galaxy - come and get your love) (ควันหลง End game นั่นเอง ฮาาาาาาาา)
    #16717
    0
  23. #14683 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 02:06
    เขินนนนนนน
    #14683
    0
  24. #14330 BU_1569 (@BU_1569) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 14:32
    เขินตัวบิดแล้ววว
    #14330
    0
  25. วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:29
    เขินอ่ะ>///<
    #14275
    0