Your Sky #กี่หมื่นฟ้า [YAOI]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 628,381 Views

  • 5,807 Comments

  • 36,106 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    196,684

    Overall
    628,381

ตอนที่ 1 : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7554 ครั้ง
    24 พ.ย. 61

บทที่ 1


ทุกเย็นวันศุกร์ห้องนอนสีฟ้าครามจะเป็นที่พักผ่อนอันเงียบสงบ ทว่าตอนนี้เสียงดังต๊อกแต๊กที่เกิดจากการพรมนิ้วไปบนแป้นพิมพ์อย่างไม่ปรานีกำลังขับไล่ความเงียบออกไปจากห้องนอนแสนรัก

            

          เขากำลังเร่งทำงานวิชาภาษาอังกฤษที่อาจารย์สั่งมาเมื่อเช้า ทั้งที่อาจารย์กำหนดส่งตั้งอาทิตย์หน้า หากแต่เขาเป็นพวกไม่ชอบค้างคา ถ้ามีเวลาว่างมากพอก็จะรีบเคลียร์ให้เสร็จ

           

          ที่รักขะมักเขม้นอยู่หน้าโน้ตบุ๊กตั้งแต่กลับมาจากมหาลัย จนในที่สุดมือเรียวข้างหนึ่งก็ละออกจากแป้นพิมพ์เพื่อไปจับเมาส์กดปิดโปรแกรมเวิร์ดก่อนที่รอยยิ้มสดใสจะปรากฏเพราะความโล่งใจ


เสร็จจนได้นึกว่าวันนี้จะไม่เสร็จซะแล้ว


Rrrrr

            

          เสียงสั่นครืดของโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้าง ๆ เรียกความสนใจจากเขาได้เป็นอย่างดี ที่รักหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นชื่อที่ระบุอยู่บนหน้าจอก่อนจะรับสาย


ว่าไงครับคุณพันลี้ ~” เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงสดใส ปลายสายคงเดาได้ว่าเขากำลังอารมณ์ดีอยู่ถึงได้หัวเราะหึ ๆ ตอบกลับมา


(อารมณ์ดีอย่างนี้ กูเดาว่ามึงเคลียร์งานเสร็จหมดแล้วแน่ ๆ )


ไม่มีใครแสนรู้เท่ามึงละ


(แน่นอน ไม่มีใครขยันเกินเพื่อนกูไง)


กูไม่ชอบค้างคามึงก็รู้


(ผิดกับกูเลยเนี่ยไม่ค้างงานแล้วจะขาดใจตาย)


ฮ่า ๆ ที่รักหัวเราะร่าจนตาหยีพลางยกมืออีกข้างถอดแว่นสายตาออกแล้วเอาไปวางไว้บนโต๊ะทำงาน


(ว่าแต่คืนนี้ลืมหรือเปล่า ? หรือมึงจะไม่ไปก็ได้นะ เดี๋ยวพวกกูรับหน้าแทนเอง)


“ใจก็ไม่อยากไปหรอก อยากพักอะ แม่ก็เป็นห่วงด้วย แต่พี่โอ้มาตื๊อหลายรอบมากเลยว่ะ มึงก็เห็นใช่ไหม?...อาทิตย์ที่ผ่านมากูไม่เคยใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเลย ถ้าไม่ไปกูคิดว่าหลังจากวันนี้เป็นต้นไป ชีวิตกูคงวุ่นวายเพราะพี่เขาแน่ ๆ พูดพลางถอนหายใจ และเพื่อนสนิทก็ตอบกลับด้วยการถอนหายใจเช่นกัน เราสองคนต่างเอือมระอากับรุ่นพี่คนนี้


(ไอ้ฉิบหาย เสือกเกิดมาหน้าตาน่ารักดีนัก คนแม่งก็ตามตื๊องี้แหละ)


สรุปชมหรือด่า ? ”


(ชม ๆ เออ แล้วบอกแม่หรือยังว่ากูไปด้วย เขาจะได้ไม่ห่วงมาก)


บอกแล้ว เขาถึงให้ไปไง


(แล้วพ่อมึงอะ รู้หรือเปล่า ? )


รู้ครับ ~”


(ไม่ใช่พ่อมึงพาลูกน้องไปลงร้านพี่กูนะเว้ย !)


บ้าไง พ่อกูประจำอยู่นครปฐมโน่นจะไปได้ไงล่ะ


(ใครจะไปรู้ ขึ้นชื่อว่าตำรวจ หวงลูกทั้งนั้นแหละ)


คิดมากแล้วมึงจะไปงานกี่โมง กูคงต้องไปก่อนอะ เดี๋ยวออกช้ากว่านี้แม่กูเปลี่ยนใจขึ้นมายุ่งเลยนะที่รักพูดปนหัวเราะ


(คงไปถึงช่วงสี่ทุ่มอะ ตอนนี้กำลังเตรียมออกจากระยองแล้ว)


โอเค ~ ไว้เจอกันเขาเตรียมวางสายจากเพื่อนสนิท ทว่าถูกปลายสายรั้งไว้ด้วยเสียงดุ ๆ


(ไอ้แก้มย้อย มึงจำที่กูสั่งได้หรือเปล่า ?)


และ แก้มย้อย ก็เป็นสรรพนามที่พันลี้ชอบใช้เรียกแทนชื่อจริง ๆ ของเขา


อะไรอะ ? ”


(ไอ้รัก !!)


คนขี้แกล้งหลุดขำพรืดเพราะยั่วอารมณ์เพื่อนได้สำเร็จ ห้ามดื่มจนกว่ามึงจะมาถึงร้าน


(เออ จำให้ขึ้นใจอย่าให้ฉายาเมาแล้วขี้อ้อนกลับมาดังตอนปีสองอีก กูจำได้ว่าตอนปีหนึ่งมึงโดนรุ่นพี่ล้อหนักมากจนแทบมุดแผ่นดินหนี)


อย่ารื้อฟื้นดิ ขุดเก่งเหรอเราอะ


(ฮ่า ๆ จอยชอบบอกว่ากูเป็นลูกอีช่างขุด)


ก็จริงเออ ๆ ไว้เจอกันนะ กูรีบไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน


(โอเช)

            

          ทันทีที่วางสายจากเพื่อน ที่รักก็เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาบนฝาผนังเพื่อคำนวณเวลา เข็มนาฬิกาตีบอกเวลาว่าอีกห้านาทีหนึ่งทุ่ม เขาเหลือเวลาอาบน้ำแต่งตัวแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้นเพราะอยากจะไปถึงที่งานวันเกิดของรุ่นพี่ภายในสามทุ่ม จะได้หนีกลับเร็ว ๆ


แต่พอเหลือบไปเห็นเสื้อเชิ้ตสีกรมในซองพลาสติกสีใสที่ยังไม่ได้บรรจุลงกล่องเพื่อห่อกระดาษและติดโบว์เป็นของขวัญให้เจ้าภาพ คนตัวเล็กก็ยกแขนทั้งสองข้างชูสูงเหนือหัวก่อนจะบิดกายไปทางซ้ายทีขวาทีเพื่อขับไล่ความขี้เกียจ


ไม่มีเวลาแล้วไอ้รักรีบ ๆ ไปอาบน้ำได้แล้วจะได้มาห่อของขวัญต่อ

           

          ที่รักเตือนตัวเองในใจ รีบหยัดกายลุกออกจากเก้าอี้ เดินตรงไปที่ราวตากผ้าหน้าระเบียงเพื่อหยิบผ้าขนหนูก่อนจะเข้าห้องน้ำ

            

          ไม่นานนักร่างบางเจ้าของส่วนสูง 171 ซม. ก็ออกมาพร้อมกลิ่นหอมฟุ้ง ที่รักคว้าเสื้อยืดแขนยาวสีแดงออกมาจากตู้เสื้อผ้า เขาได้เสื้อแล้ว เหลือแต่เลือกกางเกงที่มีสีเหมาะกับเจ้าเสื้อตัวนี้


ก๊อก ๆ

           

          คนที่อยู่ด้านนอกกำลังขออนุญาตเจ้าของห้องอย่างเขาอยู่ เสียงเคาะประตูไม่สามารถทำให้เขาละสายตาออกจากเสื้อผ้าในตู้ได้ ที่รักจึงเลือกขานตอบทั้งที่จ้องมองกางเกงของตัวเองที่แขวนเรียงรายอยู่ตรงหน้า


เข้ามาได้เลย ไม่ได้ล็อก…”


ให้ไปส่งไหม ? ”

          

  เสียงเล็ก ๆ ที่แสนเรียบนิ่งและฝีเท้าหนัก ๆ ที่ดังขึ้นภายในห้องทำให้เขารู้ได้ในทันทีว่าผู้มาเยือนคือใครโดยไม่ต้องหันไปมอง


ไม่เป็นไร เดี๋ยวรักไปเอง


เด๋อ ๆ แบบแกฉันไม่กล้าปล่อยให้เดินทางคนเดียวตอนกลางคืนหรอก เดี๋ยวไปส่ง


ห่วงก็บอกว่าห่วง ~ กับน้องยังปากหนักนะพูดหยอกอีกฝ่ายเสร็จ ที่รักก็คว้ากางเกงยีนส์ขายาวสีดำที่พ่อซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดออกมาจากตู้ พี่เบบว่ารักใส่กางเกงตัวนี้ดีปะ ?”


แกจะไปงานวันเกิดไอ้โอ้จริง ๆ เหรอ ?” นอกจากตอบไม่ตรงคำถามแล้วยังย้อนถามอีก

           

          หากพี่โอ้ได้ยินรุ่นน้องปีสามในสาขาที่เป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ พูดถึงตัวเองโดยปราศจากการเคารพนับถือเช่นนี้ เขาคิดว่ารุ่นพี่ที่ได้รับฉายานามว่า โอ้คนจริงคงหัวเสียไม่น้อย แต่ตอนนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยิน ประโยคคำพูดนี้จึงกลายเป็นที่น่าขำขันมากกว่าการหยามเกียรติรุ่นพี่

         

           เบบนั่งกอดอกมองน้องชายดึงผ้าขนหนูที่ห่อหุ้มท่อนล่างออกเมื่อเจ้าตัวสวมเสื้อและกางเกงเสร็จ ที่รักตอบเธอด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ นั่นยิ่งทำให้หงุดหงิดเข้าไปใหญ่ ไม่เข้าใจว่าที่รักไปขนนิสัยมองโลกในแง่ดีมาจากไหนเยอะแยะ ทั้งที่เธอคอยพร่ำพูดกรอกหูน้องมาตลอดว่าโลกนี้หาคนไว้ใจได้ยาก แต่ดูเหมือนว่าน้องชายนิสัยต่างขั้วจะไม่สนใจเลย เอาแต่มองโลกในแง่ดีและเด๋อไปวัน ๆ

            

          โดยปกติแล้วเธอไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น แม้กระทั่งคนในครอบครัว แต่ทว่าครั้งนี้ที่ต้องยื่นมือเข้ามาเพราะประวัติของไอ้โอ้ไม่ใช่เล่น ๆ แฟนของเธอบอกว่ารุ่นพี่คนนี้ชอบหลอกฟันรุ่นน้อง พอได้เสพสุขจนสมใจแล้วก็ทิ้ง เบบไม่อยากจะเชื่อว่ายังมีคนพวกนี้อยู่บนโลก และยิ่งไม่อยากเชื่อเข้าไปใหญ่ว่าเหยื่อรายล่าสุดที่ไอ้โอ้หมายตาจะเป็นน้องตัวเอง


รักจะรีบกลับไม่ดื่มเยอะ อีกอย่างนะ ลี้ก็ไปด้วยไม่ต้องห่วงหรอก


ได้ข่าวว่าลี้ต้องขับรถมาจากระยองไม่ใช่หรือไง ไม่ได้อยู่ตัวติดกันตลอด แล้วจะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไง


ดีใจนะที่พี่เบบเป็นห่วงกัน


ก็แกเป็นน้องฉันนะ

           

          เบบตอบก่อนจะพรูลมหายใจ เธอนั่งมองคนตัวผอมกับเสื้อแขนยาวสีแดงที่เธอเป็นคนช่วยเลือกสีให้ตอนไปซื้อมันด้วยกันเดินไปหยิบอุปกรณ์ต่าง ๆ เตรียมห่อของขวัญให้ไอ้เจ้าภาพหน้าหม้อ ที่รักทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น ยอมเสียสละให้เธอได้นั่งสบาย ๆ บนโต๊ะโดยไม่ทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของห้องเลยสักนิด

            

          กระดาษห่อของขวัญสีฟ้าลายดอกไม้ถูกมือเรียวกางออกจนสุดความกว้างก่อนที่กล่องกระดาษสี่เหลี่ยมสีน้ำตาลจะวางแนบลงเพื่อวัดสัดส่วนให้พอดี น้องชายเงยหน้าขึ้นมองเธอเป็นระยะ บ้างก็ส่งยิ้มหวานให้เพื่อเอาใจ เธอเป็นคนใจแข็งชนิดก้อนหินเรียกพี่ แต่ถ้าเห็นรอยยิ้มแบบนี้ของน้องชายเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะหงุดหงิดหรือโมโหแค่ไหนก็ใจอ่อนให้ทุกที


นิสัยของเราสองคนต่างกันราวฟ้ากับเหว


เธอเลือดร้อน ห้าว ๆ และลุย ๆ คล้ายผู้ชาย


แต่ที่รักนั้นขี้อ้อน อ่อนโยน และสดใสสุด ๆ


จนบางทีพ่อกับแม่ยังคิดว่าเราสองคนควรสลับร่างกัน


ไม่ต้องห่วงนะพี่เบบ รักจะระวังตัวดี ๆ เลย


“…” หากว่าสิ่งที่ไอ้โอ้พูดคือความจริง เธอคิดว่าการไปงานวันเกิดของมันในครั้งนี้คุ้มค่า มันจะได้ไม่มายุ่งกับน้องเขาอีก แต่ถ้ามันไม่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้คิดแล้วลมหายใจก็ถูกปล่อยมาอย่างแรงอีกครั้ง ถ้าแม่งไม่เลิกยุ่งกับแกนะ ฉันจะไปต่อยหน้ามัน


ฮ่า ๆ พี่เบบ เป็นผู้หญิงจะไปต่อยผู้ชายได้ไง ให้รักจัดการเองไม่ต้องยุ่งหรอก นั่งสวย ๆ อยู่บ้านรอพี่ดอมนั้นแหละดีแล้ว


ผู้หญิงก็ต่อยได้เว้ยทำไมจะทำไม่ได้ แล้วที่ให้นั่งรอสวย ๆ แกเลิกคิดไปเลย พี่แกเคยมีมุมนี้กับเขาด้วยเหรอไง…”

           

          ที่รักหัวเราะชอบใจก่อนพยักหน้าเห็นด้วย พี่สาวของเขาต่างจากผู้หญิงทั่ว ๆ ไป ไม่เคยแสดงมุมอ่อนหวานหรืออ่อนโยนเลย แม้กระทั่งกับแฟนตัวเองก็ยังทำตัวแข็งกระด้างใส่ แต่ที่พี่ดอมคบกับพี่สาวของเขามาได้นานถึงสามปีคงเป็นเพราะความแตกต่างข้อนี้ละมั้ง ถึงพี่เบบจะทำตัวเย็นชา ปากหนัก ไร้ความรู้สึกอย่างไร แต่ลึก ๆ แล้วก็ยังมีมุมอ่อนไหวและอ่อนแออยู่บ้าง แค่ไม่แสดงออกให้คนอื่นเห็น คนที่สนิทเท่านั้นถึงจะรับรู้ได้ และอาจจะเป็นเพราะนาน ๆ ครั้งคนประเภทนี้จะพูดคำว่า รักหรือเป็นห่วง มันเลยทำให้คนฟังอย่างเขาและพี่ดอมรู้สึกชื่นใจ


เรียกว่าเป็นเสน่ห์ของคนซึนดีกว่าทำเป็นไม่สนใจที่แท้ก็รักและเป็นห่วงแทบแย่


รีบ ๆ ห่อให้เสร็จล่ะ เดี๋ยวฉันลงไปรอข้างล่าง


อ่าฮะ เดี๋ยวรักรีบตามลงไป

           

           กรรไกรด้ามคมบรรจงตัดตามเส้นตรงที่ถูกขีดไว้ ระหว่างทางที่โลหะมันวาวตัดแบ่งกระดาษออกเป็นสองส่วน ที่รักภาวนาในใจขอไม่ให้เกิดเรื่องวุ่นวายกับเขาและเพื่อน แต่คำขอจะเกิดขึ้นจริงหรือไม่ ก็สุดแล้วแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์จะเมตตา


#กี่หมื่นฟ้า

            

            ก่อนจะก้าวเท้าออกจากบ้าน ที่รักได้ไปขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำบ้านแล้ว ซึ่งก็คือแม่และปู่ ส่วนพ่อที่อยู่ต่างจังหวัดทำได้เพียงแค่โทรไปบอกว่าจะรีบกลับ ท่านจะได้ไม่ต้องห่วงมาก การจะออกจากบ้านของที่รักหลังพระอาทิตย์ตกดินในแต่ละครั้งยากเย็นเสียยิ่งกว่านักโทษแหกคุก หากเป็นคนอื่นคงรู้สึกอึดอัดและขัดใจ แต่สำหรับเขาไม่ได้รู้สึกเช่นนั้น ที่รักเข้าใจว่าทั้งหมดเป็นเพราะพ่อแม่รักและเป็นห่วงมาก แล้วมันอาจจะดูแปลก ๆ ที่โตจนป่านนี้แถมเป็นลูกผู้ชาย แต่พ่อแม่หวงราวกับเป็นลูกสาว


ที่รักอยากจะบอกว่าลูกบ้านนี้ไม่ว่าจะโตแค่ไหน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย


โดนหวงยิ่งกว่าไข่ในหินทุกคนโดยไม่แบ่งเพศและอายุ


ที่รักมาถึงร้านที่นัดหมายในเวลาสองทุ่มกว่าเพราะรถติด เขาเลี้ยวเข้าไปจอดที่ลานกว้างด้านหลังร้าน ทันทีที่รถจอดสนิทเขาก็เอื้อมมือเปิดไฟในรถเพื่อหากล่องของขวัญที่อยู่ด้านหลัง เสียงไลน์ที่ดังแจ้งเตือนตลอดเวลาทำให้เขาเริ่มลนลาน ที่รักเดาว่าเพื่อน ๆ ในกลุ่มคงกระหน่ำทักมาตามเพราะคิดว่าเขาจะชิ่งงานวันเกิดพี่โอ้


รัก แกหาอะไร ? ”


กล่องของขวัญไงพี่เบบ


เดี๋ยวก็เขกหัวให้เลย แกฝากฉันถือเนี่ย ไปหาข้างหลังทำไม ? ”


อ้าว! เหรอนึกว่าโยนไว้เบาะหลังที่รักรีบหันกลับไปมองที่เบาะข้าง ๆ คนขับ พี่สาวยกกล่องขึ้นสูงเตรียมจะทุ่มใส่หัวเขาอย่างที่เจ้าตัวขู่ นับวันเขายิ่งเด๋ออย่างที่พี่เบบว่าจริง ๆ


ไหวไหมวะรัก ? วันนี้แกจะรอดกลับบ้านไหม ? ”


ไหว ๆ เดี๋ยวรักไปก่อนพี่เบบ เพื่อนไลน์กันมาไม่หยุดเลยเนี่ย…”


เข็มขัด ๆ โว้ยยยยย ไอ้รัก มันยังไงวะเบบร้องทักเสียงดังเมื่อเห็นน้องชายเปิดประตูทำท่าจะลงจากรถทั้งที่ยังไม่ได้ปลดเข็มขัดนิรภัย ตอนแรกคิดว่าน้องจะเล่นมุก แต่คนอย่างที่รักคงจะเด๋อจริง ๆ นั่นแหละ


เออ ๆ ลืมเลย แหะ ๆ คนโดนดุยิ้มแห้งรีบปลดเข็มขัดนิรภัย ก่อนจะลงจากรถ คนตัวเล็กเตรียมจะโกยเท้าวิ่งเข้าร้าน แต่โดนเสียงแตรรถรั้งไว้จนหัวแทบทิ่มลงพื้น


ที่รักหันขวับไปมองที่รถพี่สาว กระจกรถที่ถูกติดฟิล์มสีเข้มค่อย ๆ เลื่อนลงช้า ๆ เผยให้เห็นคนที่อยู่หลังพวงมาลัย ในตอนนี้พี่เบบเปลี่ยนมาประจำฝั่งคนขับแล้ว มือเรียวกวักเรียกเขา สายตาดุดันของพี่เบบทำให้รู้ว่าร่างพี่สาวจอมโหดกลับมาเต็มตัวแล้ว

         

               คนตัวเล็กเดินกลับไปที่รถตามคำร้องเรียกของพี่สาว พี่เบบก้มหน้าหาอะไรสักอย่างก่อนที่ธนบัตรสีเทาจะถูกยื่นมาให้เขา ที่รักนิ่งเงียบก่อนส่ายหน้าปฏิเสธ


ไม่เป็นไรพี่เบบ รักมีเงินติดตัวอยู่


เท่าไหร่ ? ”


พันกว่าบาทอะ ไม่ได้ใช้อะไรไง งานนี้พี่โอ้จ่าย รักไม่ต้องออกหรอก


เอาไปเผื่อ ถ้าไม่ได้ใช้ก็เอามาคืน


ไม่เป็นไรจริง ๆ


รัก แค่เด๋อก็พอแล้ว แกอย่ามาขี้เถียงกับฉันได้ไหม เอาไป พี่เบบรีบยัดเงินใส่มือก่อนที่นิ้วเรียวจะยกขึ้นชี้หน้าเขา


ห้ามเมาเละกลับมานะ ถ้ารู้ว่าไม่ไหวให้หยุดเข้าใจหรือเปล่า ? ”


อ่าฮะ


ต่อให้รุ่นพี่ยัดเยียดให้ดื่มแค่ไหนก็เอาตามกำลังพอ…”


อ่าฮะ


แล้วถ้ากลับไม่ไหวจริง ๆ ก็รออยู่ที่ร้าน แล้วโทรมาหาฉัน เดี๋ยวฉันมารับ บอกลี้ด้วยว่าไม่ต้องขับกลับถ้าเมาอะแต่ลี้มันก็นอนนี่ได้อยู่มั้ง ร้านพี่มันนิ


ใช่ ๆ


เออ อีกกรณีถ้าเกิดมีเรื่อง


ที่รักหลุดหัวเราะออกมาเพราะความขี้คิดมากของพี่สาว พี่เบบไม่ต่างจากแม่นักหรอก แต่ก็ต้องหุบยิ้มฉับและตั้งใจฟังเพราะอีกฝ่ายถลึงตาใส่


ไม่ตลกนะรัก เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ถ้าแกโดนตีนขึ้นมาฉันจะมาช่วยทันได้ไง


พี่เบบเป็นผู้หญิง มีเรื่องกันจริง ๆ ก็ช่วยไม่ได้อยู่แล้ว


ผู้หญิงนะไม่ใช่เด็กทารก อย่าดูถูกกันให้มาก เข้าเรื่อง ถ้ามีเรื่องให้รีบไปหาคนชื่อฟ้า เข้าใจปะ ? ”


ฟ้า ?”


เออ หมื่นฟ้า พี่ชายไอ้พันลี้อะ


อ้าว ร้านนี้เป็นของพี่หมื่นฟ้าเหรอ ? ”


โอ๊ยที่รัก แกมันเป็นคนยังไง ? รู้อะไรบ้างนอกจากไซซ์กางเกงในของตัวเอง


ไม่ ๆ อันนี้ไม่รู้จริง ๆ นะ เพราะว่าลี้เคยบอกว่าเจ้าของร้านเหล้าแถวลาดพร้าวเป็นลูกพี่ลูกน้องของมัน ไม่เคยบอกว่าเป็นของพี่ชายแท้ ๆ นิ รักก็นึกว่าเป็นร้านของญาติมัน ไอ้ลี้นี่นะบอกไม่ละเอียดเลย


บอกไม่ละเอียดไม่พอ แกก็ไม่เคยจะสงสัยอะไรกับเขาเลยร้านของลูกพี่ลูกน้องมันก็อยู่แถวนี้จริง แต่ร้านนี้เป็นของฟ้าสรุปฉันรู้เยอะกว่าแกอะ แกเป็นเพื่อนกันประสาอะไร

         

               ที่รักหัวเราะร่า เขายอมรับว่าไม่ค่อยรู้เรื่องของเพื่อนมากนัก นอกจากรู้ว่าพันลี้มีพี่ชายหนึ่งคนชื่อว่า หมื่นฟ้า พ่อกับแม่ของมันไม่ค่อยอยู่ประเทศไทย เพราะส่วนมากทำธุรกิจอยู่ที่ฮ่องกง มันอยู่บ้านคนเดียวบ่อย ๆ เพราะพี่ชายชอบไปนอนคอนโด แล้วทุกครั้งที่มันอยู่คนเดียวก็จะโทรมาบ่นกับเขาตลอด และก็รู้ว่าบ้านมันรวยมาก ๆ แต่เจ้าตัวไม่ชอบอวด มักจะทำตัวติดดินมากกว่า คบกันมาตั้งหนึ่งปีรู้แค่นี้แหละ


ก็ไม่ชอบซักไซ้นิถ้าเขาไม่เล่าให้ฟังก็ไม่อยากไปถาม


โอเค ๆ จะไม่ดื่มเยอะจนเมาเละ และถ้ามีเรื่องจะไปหาคนชื่อฟ้า สบายใจยังพี่เบบ


อือ เข้าไปในร้านได้แล้ว


อื้อ

          

               พอที่รักหมุนตัวก้าวห่างจากรถของพี่สาว พวกบรรดาเพื่อน ๆ ก็เหมือนรู้ดั่งตาเห็น กระหน่ำทักไลน์กันมาไม่หยุดจนเสียงแจ้งเตือนดังระงม แต่เขาไม่ล้วงโทรศัพท์ออกมาดูหรอก อยากแกล้งให้พวกนั้นร้อนใจ คิดว่าเขาเบี้ยวนัด

            

               เขาหยุดยืนอยู่กลางร้านเพื่อกวาดสายตามองหาคนรู้จัก ระหว่างนั้นก็ทำให้ที่รักได้เก็บภาพบรรยากาศภายในร้านไปด้วย ที่นี่ไม่สามารถเรียกว่าผับได้เต็มปาก เนื่องจากไม่ได้แออัดไปด้วยผู้คน ไม่มีกลิ่นบุหรี่ที่ฉุนจนแสบจมูก และไม่ได้มืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไร แถมเสียงดนตรีสดที่กำลังบรรเลงอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้ดังเร้าก้อนเนื้อในอกให้เต้นตามจังหวะเพลง

            

               ที่นี่มีโต๊ะให้ลูกค้านั่งเป็นกิจจะลักษณะ โดยส่วนมากจะเป็นโซนเอาท์ดอร์เกือบทั้งร้าน ไร้หลังคาบดบังผืนฟ้าสีหม่นในตอนกลางคืน ทำให้ภายในร้านไม่มืดและสว่างจนเกินไป มองเห็นภาพบรรยากาศได้อย่างชัดเจนโดยไม่ต้องพยายาม และยังมีบาร์เหล้าให้สำหรับลูกค้าที่มาคนเดียวได้นั่งจิบเบียร์ฟังดนตรีสดไปเพลิน ๆ


ชอบบรรยากาศแบบนี้จัง

          

ก่อนจะชอบไปมากกว่านี้ เขาขอหาโต๊ะของเพื่อนให้เจอก่อน ดวงตาเรียวหรี่ลงเพื่อเพ่งมองระยะไกล


ใช่สายตาสั้น แต่ดันลืมเอาแว่นมา -_-

         

               แต่แขนยาว ๆ ของใครบางคนที่โบกไปมากลางอากาศทำให้เขารู้สึกชื้นใจ ถึงจะเห็นหน้าไม่ชัด ทว่าที่รักมั่นใจว่าต้องเป็นเพื่อนของตัวเองแน่นอน


ไอ้รักทางนี้โว้ย…”


เสียงตะโกนของไทป์ที่ดังแข่งกับดนตรีทำให้เขายิ้มแก้มแทบปริ ท่อนขาเรียวก้าวฉับ ๆ มุ่งตรงไปที่โต๊ะด้านในที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของลูกค้าวีไอพี ทันทีที่ไปถึงรุ่นพี่ปีสี่หลายคนที่เขารู้จักและไม่รู้จักต่างหันมามองเป็นตาเดียว ไทป์ที่นั่งอยู่จึงเอ่ยถามกับเขาเสียงแผ่วเบา


ไอ้รัก หันหน้ามาสิ อะไรติดหน้ามึงหรือเปล่า ?”


ยังไม่ทันจะหันหน้าไปหาไทป์ จอยก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง มึงอะไรติดหน้า มาให้กูเอาออกให้ทำไมพวกพี่ต้องมองแก้มย้อยของกูขนาดนี้


ที่รักกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ได้หันหน้าไปหาเพื่อน เขารู้สึกเหมือนเป็นตัวประหลาดจึงก้มหน้าสังเกตความผิดปกติบนร่างกายของตัวเอง พลางยกมือลูบบนใบหน้าไปด้วย ทว่าไม่มีอะไรผิดแปลกไปจากเดิมแล้วทำไมเขาถึงโดนรุ่นพี่ทุกคนจ้องแบบนั้นล่ะ ?

          

          แต่ดีที่พี่โอ้เจ้าของวันเกิดลุกขึ้นทำลายบรรยากาศน่าอึดอัดนั้นเสียก่อน ถ้าหากโดนจ้องนานกว่านี้ ที่รักคิดว่าเขาคงวิ่งหนีออกนอกร้านแล้ว


ที่รักพี่นึกว่าเราจะไม่มาแล้ว


นี่ครับของขวัญพี่โอ้


ขอบคุณนะ ทีหลังไม่ต้องเอาของมาหรอก แค่เรามาพี่ก็ดีใจแล้ว


คะ ครับ

         

               ที่รักส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้รุ่นพี่ปีสี่ที่ไม่ค่อยสนิทสักเท่าไหร่ พี่โอ้รับกล่องของขวัญไปและขยับเข้ามาใกล้เขามากขึ้น ก่อนจะโน้มหน้าหล่อ ๆ มากระซิบเสียงแผ่วที่ข้างหู


ของขวัญที่มีค่าที่สุดในวันเกิดปีนี้คือการที่ที่รักมาหาพี่นะครับ

          

               คนตัวเล็กกว่าก้าวถอยหลัง สร้างระยะห่างระหว่างกันให้มากขึ้น พี่โอ้ทำเอาขนลุกชันไปทั้งตัวยิ่งกว่าตอนเข้าบ้านผีสิงซะอีก ไม่ใช่เพราะเป็นเพศเดียวกันถึงทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างนี้ ที่รักโดนผู้ชายด้วยกันจีบตั้งแต่มัธยมปลายจนชินแล้ว และไม่เคยคิดรังเกียจคนที่รักเพศเดียวกันด้วย แต่เพราะประโยคคำพูดและน้ำเสียงแหบพร่าของพี่โอ้ต่างหากที่ทำให้เขารู้สึกขนลุกขนพอง


คะ ครับ ผมขอไปนั่งกับเพื่อนก่อนนะครับ


ไปนั่งกับพี่ที่หัวโต๊ะไหม ? สนุกนะ


ไม่ดีกว่าครับที่รักยิ้มตอบเป็นมารยาททั้งที่อยากวิ่งหนีกลับบ้านใจจะขาด ถ้าไม่ติดว่าอยากให้รุ่นพี่น่ากลัวคนนี้ออกไปจากชีวิต เขาไม่มีทางพาตัวเองมาอยู่ในที่แบบนี้แน่ ๆ

            

          คนตัวเล็กทิ้งตัวนั่งลงตรงกลางระหว่างไทป์และจอย ส่วนพี่โอ้กลับไปนั่งที่หัวโต๊ะซึ่งห่างจากเขาอยู่พอสมควร ดวงตาเรียวรีกวาดมองเพียงรอบเดียวก็พอจะรู้ว่ามีแค่พวกเขาเท่านั้นที่เป็นรุ่นน้อง นอกนั้นแขกในโต๊ะราว ๆ ยี่สิบกว่าคนเป็นรุ่นพี่หมดเลย ทั้งที่พี่โอ้บอกกับเขาว่าชวนรุ่นน้องปีสองแทบจะทุกคน แต่ทำไมถึงได้มีเพียงแค่กลุ่มเขาที่มาร่วมงาน ถึงจะเป็นคนเด๋อ ๆ ไม่ค่อยคิดอะไรอย่างที่พี่เบบบอก แต่ครั้งนี้มันดูแปลกเกินกว่าจะปล่อยผ่าน


กูกับจอยทั้งโทรทั้งไลน์หา เป็นห่าอะไรไม่อ่านไม่รับสายฮะ ?”


ยังไม่ทันได้ตั้งสติดี ๆ ไทป์ก็เริ่มสวดทันที


โธ่ก็อยากแกล้งเล่นให้ร้อนใจไง อยากให้พวกมึงคิดว่ากูจะชิ่งหนีไม่มา


โอ๊ย อีแก้มย้อยของกูโคตรจะใสซื่อ…”


จอยว่าพลางเอื้อมมือไปหยิกแก้มนุ่ม ๆ ของเพื่อนตัวผอมที่ดันมีแก้มเยอะ ที่รักรู้สึกเจ็บจนจะทนไม่ไหว แต่เพราะว่ารักจอยมากถึงได้ยอมให้ดึงแก้มเล่นทุกวัน


ก็ถ้ามึงอ่านไลน์หน่อยนะไอ้รัก มึงจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วพวกกูกะจะให้มึงชิ่งจริง ๆ


จะ จริงเหรอ ? แสดงว่ากูพลาดแล้วอะดิ


จอยยิ้มเจื่อน ค่อย ๆ โน้มหน้าลงมากระซิบเสียงแผ่วที่ข้างหูเขา ใช่จ้ะ แก้มย้อย พวกเราพลาดท่าให้ไอ้พี่โอ้แล้ว

               

ไทป์จ้องมองคนตัวเล็กกว่านั่งนิ่งเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว จอยก็ได้แต่ตบที่ไหล่แคบเบา ๆ เพื่อปลอบใจ

          

          ที่รักไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะหลงกลพี่โอ้จริง ๆ ที่เขากล้ามาวันนี้เพราะคิดว่าเพื่อนรุ่นเดียวคงจะมาเยอะ ไม่มีใครกล้าปฏิเสธคำชวนของพี่โอ้หรอก แต่แล้วทั้งหมดก็เป็นเพียงคำโกหกของรุ่นพี่เท่านั้น


พี่โอ้โคตรเจ้าเล่ห์เลย


กูกับจอยจะให้มึงชิ่งแล้วพวกกูจะนั่งกินเหล้าฟรีต่อสักหน่อย แต่ก็ต้องนั่งเปรี้ยวปากต่อไป เพราะถ้ามึงมาแล้ว ไอ้ลี้สั่งห้ามพวกกูดื่มเด็ดขาด


ทะ ทำไมวะ ?”


ก็จะไม่มีใครมีสติพอจะดูแลมึงไงจอยช่วยอธิบายแทนไทป์


กูว่าพวกเราไม่ต้องรอลี้มาหรอก กลับกันเลยดีกว่า มันดูแปลก ๆ แล้วอะ ขนาดเรื่องชวนไม่ชวนรุ่นน้องมาพี่โอ้ยังโกหกเราได้ กูคิดว่าไอ้คำสัญญาที่บอกจะเลิกยุ่งกับกูคงไม่จริงแล้วแหละ

         

          ตอนนี้ที่รักรู้สึกกังวลปนขุ่นเคือง เขาอยากจะเดินไปตบหัวรุ่นพี่แรง ๆ สักทีที่กล้าเอาความไว้ใจของเขาไปเป็นเครื่องมือล่อให้ออกมาหากัน แถมยังทำให้เขากลายเป็นคนโง่อีก สมแล้วที่พี่โอ้โดนรุ่นน้องเกลียดแทบทั้งคณะ คงจะเว้นเขาอยู่คนหนึ่งที่ไม่มีอคติ ทว่าตอนนี้ที่รักเริ่มจะรู้สึกเหมือนคนอื่นแล้วสิ


งั้นกูโทรบอกลี้เลยนะว่าไม่ต้องมาที่ร้านแล้ว


อื้อจอยลุกออกไปหาที่เงียบ ๆ โทรบอกลี้เลย มันจะได้ขับรถช้า ๆ ไม่ต้องรีบด้วย


โอเคจอยพยักหน้ารับตามคำบอกของเพื่อนแก้มย้อย ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะ

          

            ไทป์กวาดสายตามองไปโดยรอบก็สะดุดกับสายตาเจ้าเล่ห์ของไอ้พี่โอ้ที่จ้องมองที่รัก ไอ้หื่นนั่นมองราวกับอยากจะกลืนกินเพื่อนเขาไปทั้งตัว เห็นท่าไม่ดีเขาจึงกระแอมกระไอเสียงดังให้คนโดนลวนลามทางสายตารู้สึกตัว แต่ที่รักมันดันใสซื่อเกินกว่าจะเข้าใจสัญญาณเตือนภัยของเขา เจ้าตัวกลับยื่นแก้วน้ำเปล่ามาให้เพราะคิดว่าเขาคอแห้ง ก่อนที่มันจะก้มหน้ากดโทรศัพท์ต่อ


โธ่ไอ้แก้มย้อยเอ๊ย ไม่เคยรู้อะไรเลยจริง ๆ


ไอ้รัก ! ” ไทป์ไม่ลดละความพยายาม เค้นเสียงลอดไรฟันเรียกเพื่อนอีกครั้ง


ว่าไงไทป์ พูดมาเลย กูกำลังไลน์บอกพี่เบบอยู่ว่าจะกลับแล้ว


เงยหน้ามองกูไอ้หอกหัก


ใบหน้าจิ้มลิ้มเกินกว่าจะเป็นรูปหน้าของผู้ชายเงยขึ้นสบตากัน ในวินาทีนี้ไทป์ไม่คิดแปลกใจเลยที่ไอ้พี่โอ้จะชอบเพื่อนตัวเองเสียมากมาย คลั่งมันมากขนาดป่าวประกาศกับรุ่นน้องทั้งสามชั้นปีไปทั่วว่าชอบที่รักและกำลังตามจีบอยู่โดยไม่แคร์สายตาใคร กระทั่งไม่สนใจด้วยว่าเพื่อนเขาจะตอบรับคำสารภาพรักหรือเปล่า


คงเพราะไอ้แก้มย้อยของใคร ๆ น่ารักซะขนาดนี้ที่รักก็เลยโดนรุมรักเป็นธรรมดา


เงยหน้าแล้วไง ว่ายังไงไทป์ ? ”


ไอ้เหี้ยโอ้จ้องมึงจนจะท้องได้แล้วมั้ง

                         

               ดวงตาเรียวรีค่อย ๆ ปรายตามองไปทางหัวโต๊ะ สังเกตอย่างที่เพื่อนบอก และแน่นอนว่าสายตาของใครบางคนที่อยู่ตรงนั้นกำลังจ้องมองเขาอยู่จริง ๆ ที่รักกลืนน้ำลายลงคอดังอึก รู้สึกปั่นป่วนในท้องอย่างบอกไม่ถูก เขาพยักหน้าส่งสัญญาณให้เพื่อนก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะ


อยู่ต่อไม่ไหวแล้ว


ไปหาจอยกัน


เออ ๆ


ขวับ !!

          

          แต่ในจังหวะที่เขาและไทป์กำลังลุกออกจากโต๊ะ แขนข้างหนึ่งก็ถูกรั้งเอาไว้ ที่รักสะดุ้งด้วยความตกใจก่อนหันไปมองว่าคนที่ออกแรงบีบแขนเขาในตอนนี้เป็นใคร


พะ พี่โอ้


จะกลับแล้วเหรอครับ ? ที่รักยังไม่ได้ดื่มอะไรเลยนะ มาแค่แป๊บเดียวเองอีกอย่างพี่ยังไม่ได้คุยกับรักเลยนะ


ก็คุยกันไปแล้วไงครับ ตอนให้ของขวัญน่ะ


แค่นั้นเหรอ ?...เพื่อน ๆ พี่อยากคุยกับรักด้วยนะ ใช่ปะพวกมึง ? …” พี่โอ้ว่าพลางหันไปหาบรรดาเพื่อน ของเขา


รุ่นพี่ทุกคนพร้อมใจกันผสานเสียงตอบรับ พร้อมร้องขอให้เขาอยู่ต่อ แต่พอเขาปฏิเสธทุกคนก็โห่ร้องเสียงดังด้วยความไม่พอใจ ทว่าไทป์ไม่สนใจกับเสียงเร้าที่อยู่รอบกาย เพื่อนคว้าแขนอีกข้างของเขาและออกแรงดึงเล็กน้อยเพื่อให้หลุดจากการฉุดรั้งของพี่โอ้


พี่สาวมันโทรตามแล้วพี่โอ้ ปล่อยมันกลับบ้านไปก่อนเหอะ ถ้าอยากคุยกับมันก็ค่อยคุยพรุ่งนี้แล้วกัน


ใช่ครับ พี่เบบโทรตามรักแล้วอะ


งั้นน้องรักดื่มวอดก้าแก้วนี้ให้หมดก่อน เดี๋ยวพี่ให้ไปเลย ถือว่าให้เกียรติเจ้าของวันเกิดอย่างพี่

          

               ที่รักมองตามมือหนาที่คว้าแก้วช็อตเล็ก ๆ จากใครบางคนมายื่นให้ตนเอง เขาหลุบตามองน้ำสีใสที่มีกลิ่นฉุนตรงหน้า ที่รักพอจะรู้ว่ามันมีฤทธิ์ร้ายแรงแค่ไหน เพราะคนคอทองแดงอย่างพันลี้ยังสลบคาวงเหล้ามาแล้วเพราะวอดก้าขวดเดียว ไม่ต้องพูดถึงคนไม่ดื่มและแสนคออ่อนอย่างเขาหรอก


แค่ช็อตเดียวตื่นอีกทีพรุ่งนี้เลยหรือเปล่า


ผมดื่มแทนมันเอง ไอ้รักมันไม่ดื่มแอลกอฮอล์


เสือกจังวะไทป์…” พี่โอ้พูดปนขำ แต่หากจับน้ำเสียงดี ๆ จะสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจ และเมื่อที่รักช้อนสายตามองอีกฝ่าย ทุกอย่างชัดเจนว่ารุ่นพี่กำลังโมโหเพราะแววตาดุดันที่จ้องเพื่อนเขาอยู่


ก็ต้องเสือกดิพี่ มันเพื่อนผมอะ


งั้นเพื่อนกูก็คงอยากเสือกบ้างอะ…”

          

          ทันทีที่พี่โอ้พูดจบ รุ่นพี่ปีสี่หลายคนก็ลุกจากเก้าอี้ตัวเองเดินมาประกบที่ด้านหลังของไทป์ ที่รักเห็นเพื่อนของพี่โอ้เอื้อมมือตบไหล่เพื่อนเป็นเชิงบอกให้นั่งลง เขาเห็นท่าไม่ดีเลยสะบัดแขนออกจากรุ่นพี่อย่างแรง


ผมไม่โอเคผมจะกลับ ให้เพื่อนพี่ออกห่างเพื่อนผมด้วย


พวกมึงออกไปออกห่าง ๆ น้องไทป์หน่อย ที่รักไม่ชอบแต่ที่รักอยู่คุยกับพี่อีกสักแป๊บได้ไหมครับ

         

          เขากำลังจะปฏิเสธอีกฝ่าย ทว่าไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยอะไรพี่โอ้ก็ถือวิสาสะฉุดกระชากให้ไปนั่งที่หัวโต๊ะด้วยกัน และเป็นเพราะว่าพี่โอ้เอาวอดก้าแก้วนั้นมาจ่อที่ปาก พร้อมพูดว่าไทป์จะปลอดภัย ถ้าเขาดื่มมันเข้าไป ที่รักเลยจำใจดื่มมันจนหมดแก้ว ที่เขายอมดื่มเพราะอยากยื้อเวลาให้พันลี้มาถึง ดีกว่าไทป์โดนลากไปทำอะไร


ถ้าเขายังพอมีบุญเก่าหลงเหลืออยู่บ้างเพื่อนคงมาช่วยทัน


เขารู้สึกขมจนแสบคอ แต่พี่โอ้ไม่ยอมส่งน้ำเปล่าให้ดื่ม กลับยื่นน้ำสีฟ้า ๆ ที่พอจะมีรสหวานให้แทน ที่รักก็จำใจดื่มไปอีกนิดเพื่อล้างคอ แต่มันไม่ได้ช่วยมากนัก เพราะไอ้น้ำหลากสีนี่ก็มีแอลกอฮอล์ปนอยู่เหมือนกัน


ในระหว่างนั้นคำพูดของพี่เบบและพันลี้ก็วนเข้ามาในหัวตลอดเวลา ทั้งรู้สึกกลัวและรู้สึกผิดในคราวเดียวกัน ไม่นานนักสมองของเขาก็เริ่มมึนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขาเห็นไทป์พยายามลุกมาหาแต่โดนเพื่อนพี่โอ้นั่งล้อมไว้

          

             ที่รักคิดหาวิธีเอาตัวรอดแทบจะทุกวินาที พี่โอ้ก็พูดบางอย่างกรอกหูรบกวนสมาธิตลอดเวลา เท่าที่เขาจับใจความได้ พี่โอ้พร่ำพูดแต่คำว่ารัก และพยายามเอาใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ แก้มของเขา มือเรียวยกขึ้นดันจมูกของอีกฝ่ายให้ออกห่าง พร้อมขยับเก้าอี้ของตัวเองให้เว้นระยะจากรุ่นพี่มากขึ้นด้วย

            

               เหมือนทำสติหล่นหายตอนโดนฉุดกระชากมา ในตอนนี้เขาถึงได้คิดฟุ้งซ่านไปหมด จินตนาการภาพเพื่อนโดนซ้อมเพราะช่วยเขา ในสมองของที่รักคิดอะไรอีกมากมาย ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งไม่ดี ซึ่งเขาไม่เคยคิดเรื่องแง่ลบพวกนี้เลยสักครั้ง มันจึงทำให้รู้สึกกลัวมากขึ้นไปอีก

           

               ที่รักไม่สามารถห้ามจินตนาการที่พุ่งพล่านอยู่ในหัวได้ แถมยังคิดโทษตัวเองว่าที่เพื่อนต้องมาเดือดร้อนและเสี่ยงตายเป็นเพราะความคิดน้อยและมองโลกในแง่ดีของเขา ใครจะไปคิดว่าพี่โอ้จะหัวหมอได้ขนาดนี้

            

               คิดไปเรื่อย ๆ อย่างหยุดไม่ได้ และจินตนาการไปไกลถึงขอบฟ้า พลันน้ำตาสีใสก็หยดแหมะลงบนแก้มย้อยที่เพื่อน ๆ ชอบดึงเล่นด้วยความกลัว ที่รักยกมือขึ้นทุบหัวของตัวเองแรง ๆ เพื่อเรียกสติ เพราะเหมือนมันจะจากเขาไปในไม่ช้า


และภาพสุดท้ายที่ที่รักจำได้ตอนที่มีสติที่สุดก็คือรอยยิ้มร้าย ๆ ของพี่โอ้

         

               ไทป์ได้แต่นั่งมองเพื่อนตัวเองขาดสติเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ที่รักนั่งร้องไห้ฟูมฟายโดยมีไอ้พี่โอ้กอดปลอบ แม้จะเมาจนไม่เหลือความเป็นตัวเองแค่ไหน แต่คงเป็นเพราะจิตใต้สำนึกลึก ๆ ที่เริ่มเกลียดรุ่นพี่จนเข้าไส้เจ้าตัวถึงได้ปฏิเสธทุกสัมผัสจากอีกฝ่าย


เฮ้ย ๆ !! พี่โอ้อย่าทำแบบนั้นดิ มันเมาพี่จะลวนลามมันเหรอ ?” ไทป์ไม่สนใจรุ่นพี่ตัวโตที่นั่งล้อมตัวเองอยู่ เขายกนิ้วชี้หน้าไอ้พี่โอ้พอเห็นมันหอมแก้มเพื่อนจนดังฟอด


เสือกว่ะไอ้เหี้ยไทป์ กูหมั่นไส้มึงมานานแล้ว ไอ้เหี้ยลี้อีกคน รอแม่งมาก่อน จะกระทืบกลางร้านพี่มันนี่แหละ


มึงน่ะหุบปากไปถ้าไม่อยากโดนตีน เพื่อนกูกำลังมีความสุข


กูไม่หยุด กูจะพาเพื่อนกูกลับบ้าน


ผัวะ !

         

               มือหนา ๆ ฟาดที่ศีรษะของเขาอย่างแรง ไทป์ลุกพรวดเพราะหมดความอดทน พวกรุ่นพี่ที่ทำร้ายร่างกายเขาก็ลุกตาม ไทป์เงื้อมือจะสวนกลับบ้าง แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นจอยที่ยืนอยู่ไกล ๆ เพื่อนส่ายหน้าก่อนจะยกโทรศัพท์โบกไปมาเพื่อส่งสัญญาณให้เขา จอยคงหาวิธีช่วยพวกเขาอยู่ รู้เช่นนั้นไทป์จึงสงบสติอารมณ์และยอมนั่งลงตามเดิม คอยช่วยยื้อเวลาไม่ให้ที่รักโดนล่วงเกินไปมากกว่านี้

            

               มันอาจจะดูแปลก ๆ ที่พวกเขาต้องมาคอยดูแลและหวงที่รักราวกับเพื่อนเป็นผู้หญิง แต่ถ้าใครได้รักมันแล้วจะรู้ว่าที่รักสมควรได้รับการปกป้องจากคนพวกนี้มากแค่ไหน

          

            ไอ้ที่รักไม่เคยทันใครเลย ชอบมองโลกในแง่ดี ไม่เคยคิดร้ายกับใคร มักจะโดนเอาเปรียบบ่อย ๆ และมันก็ใสซื่อเกินกว่าจะปล่อยให้โดนไอ้พี่โอ้แดกแค่ลวนลามก็ไม่ควรแล้ว


ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายไม่มีใครอยากโดนล่วงเกินหรอก


เห็นไหมว่าขนาดมันเมาไม่ได้สติยังพยายามต่อต้านไอ้พี่โอ้เลย

            

          จอยที่เพิ่งโทรหาพันลี้ไปไม่ถึงชั่วโมงและแอบไปถ่ายรูปเล่นในห้องน้ำกลับออกมาเจอเพื่อนสองคนตกอยู่ในที่นั่งลำบากก็ลนลานตัวสั่นเทาไปหมด เธอล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋าสะพาย มือไม้สั่นระหว่างกดโทรหาเพื่อนพลางภาวนาให้ไทป์อดทนอดกลั้นไว้เยอะ ๆ


และภาวนาให้ไอ้แก้มย้อยประคองสติตัวเองไว้ด้วย


รับสายหน่อยเถอะลี้ กูไหว้ล่ะ


(ไง)


อีเหี้ย กว่าจะรับสายนะ


(ว่าไง ด่าอยู่นั่น)


อะ ไอ้ไทป์ ๆ เมื่อกี้มันจะต่อยพวกเพื่อนพี่โอ้อะ


(มีเรื่องแล้วเหรอ ? ไอ้รักอะ)


กูเห็นรักนั่งร้องไห้อยู่กับพี่โอ้อะฮือ มึงอย่าโกรธกูนะ กูแค่มาถ่ายรูปเล่นในห้องน้ำเองอะ


(ไปหาพนักงาน ให้เรียกพี่ฟ้ามาเร็วๆ เลย)


ฮะ !! เรียกพี่ฟ้าเนี่ยนะ กูกลัวอะ ไม่กล้าไปสั่งให้คนเรียกเขาหรอก


(จอย ! มีสติหน่อย ไปเรียกพี่กูเร็วๆ เมื่อกี้กูโทรหาแล้วเขาไม่รับ มึงต้องไปเรียกเอง)


งั้น ๆ มึงอยู่ในสายกับกูก่อนนะ


(เออ)

          

          จอยลดมือลง วางโทรศัพท์ไว้แนบกาย กวาดสายตาหาพนักงานในร้าน คงเป็นเพราะสีหน้าเป็นกังวลของเธอหรืออะไรสักอย่างถึงทำให้พนักงานผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาโดยไม่ได้เอ่ยเรียก


คุณผู้หญิงมีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ ? ”


ช่วยคุยกับพันลี้หน่อยได้ไหมคะ ? ”


อ๋อ ได้ครับ” จอยส่งโทรศัพท์ให้พนักงานคนนั้นพลางหันมองที่โต๊ะเพื่อน ไทป์ยังนั่งอยู่ที่เดิม ส่วนที่รักก็ดูร่อแร่ คออ่อนคอพับแล้ว


คุยกันเร็ว ๆ หน่อยค่ะ เพื่อนหนูจะโดนแดกแล้วพี่


ครับ ๆ สวัสดีครับคุณพันลี้


“…”


เอ่อ คุณฟ้ายังไม่เข้ามาเลยนะครับ อยู่แต่คุณเรียวครับ


“…” จอยยืนนิ่งตั้งใจฟังบทสนทนา


ได้ครับ ๆ เดี๋ยวผมจะไปแจ้งคุณเรียวให้เดี๋ยวนี้เลยคุณผู้หญิงครับ คุณพันลี้จะคุยด้วยครับ

          

          จอยรีบรับโทรศัพท์มาแนบหูขณะมองพนักงานคนนั้นวิ่งขึ้นบันไดไปชั้นสอง เธอละล่ำละลักถามเพื่อนที่ยังอยู่ในสายอย่างร้อนใจ


พี่ฟ้าไม่อยู่เหรอมึง ? แล้วคนชื่อเรียวจะช่วยได้ไหม ? ไอ้โอ้มันหมาหมู่นะเว้ย เอาเพื่อนมาเต็มเลยอะ


พี่เรียวเป็นหุ้นส่วนพี่ฟ้า คงช่วยได้แหละ เขาก็เด็ดขาดเหมือนกัน


แล้วพี่มึงไปไหน ~ กูกลัวขี้จะแตกแล้วไอ้ลี้


ใครจะไปคิดว่าแม่งจะโกหกวะ กูไปถามคนอื่นก็บอกว่าไอ้โอ้ชวนเหมือนกัน กูก็คิดว่าปีสองคนอื่นก็ไป ถ้ารู้ว่ามีแค่กลุ่มเราคงไม่ให้พวกมึงไปหรอก


ไม่ใช่ความผิดมึงหรอก…” จอยถอนหายใจก่อนจะเบิกตาโพลงเพราะเห็นเจ้าของร้านตัวจริงเพิ่งเดินเข้ามาในร้าน

           

          หมื่นฟ้า หรือ พี่ฟ้า ของไอ้ลี้และคนอื่น ๆ ที่มหาลัยเดินเข้ามาภายในร้านด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พยักหน้ารับให้พนักงานที่ก้มหัวให้ตัวเองบ้าง จอยสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เพื่อตั้งสติ ที่ใคร ๆ เขาพูดกันว่า


หมื่นฟ้า หล่อนรกแตกคงจะเป็นเรื่องจริง

           

          เธอเพิ่งเคยเห็นพี่ฟ้ารุ่นพี่ในคณะเต็มตาก็คราวนี้ แถมไม่ได้สวมชุดนักศึกษาอย่างที่เคยเห็นด้วย ไม่ใช่ภาพที่จะเห็นกันได้ง่าย ๆ เลย พี่ฟ้าไม่คอยปรากฏตัวให้ใครเห็นเท่าไหร่ การบังเอิญเจอคนหล่ออย่างพี่ฟ้าแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย แต่ที่จอยเคยเจอเพราะพี่ฟ้ามาหาพันลี้ในคลาสเรียน ส่วนคนอื่นที่ได้เห็นหน้าหล่อ ๆ ของพี่ฟ้าคงไปตามเฝ้าเอาเอง


และวันนี้จอยคิดว่าพี่ฟ้าโคตรจะหล่อ อาจจะเป็นเพราะเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีกรมตัวโคร่งที่ทับข้างในกางเกงสแล็กขายาวสีดำจึงทำให้รุ่นพี่ดูดีเข้าไปใหญ่ รอยสักอักษรภาษาจีนที่อยู่ใต้ท้องแขนข้างขวายิ่งเพิ่มความกร้าวใจเข้าไปอีก เพราะความสอดรู้แท้ ๆ จอยถึงได้เพ่งที่รอยสักนั้นขณะคนตัวสูงเดินเข้ามาใกล้


ทำให้รู้ว่า


ตัวอักษรนั้นคือ ที่แปลว่า รัก

            

          พอคนตัวสูงหยุดยืนตรงหน้า จอยก็ลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แล้วเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลา เธอแอบประเมินความสูงของอีกฝ่ายด้วยตาเปล่า พี่ฟ้าน่าจะสูงราว ๆ 185 ซม.

          

          ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาชื่นชมพี่ชายเพื่อน จอยต้องรวบรวมความกล้าขอความช่วยเหลือจากพี่ฟ้าก่อน เธอกำลังจะเอ่ยประโยคขอร้อง แต่อีกฝ่ายดันเริ่มบทสนทนาซะเอง


ลี้บอกให้พี่มาหาจอยมีอะไรหรือเปล่า ? ”


มะ มีค่ะเรื่องใหญ่ด้วย


ไม่เอา !!!! ฮือ รักจะกลับบ้าน !!”

          

          เสียงร้องไห้โวยวายของใครบางคนเรียกความสนใจจากคนตัวสูงได้เป็นอย่างดี หมื่นฟ้าละสายตาจากเพื่อนน้องชายเพื่อหันมองทางต้นเสียงแทน ที่โต๊ะวีไอพีตรงมุมร้านดูชุลมุนวุ่นวาย เขาเห็นรุ่นพี่ปีสี่คณะตัวเองกำลังฉุดกระชากใครบางคนอยู่


และคนที่ร้องโวยวายก็คงเป็นที่รัก


ใช่เรื่องที่โต๊ะพี่โอ้หรือเปล่า ? ”


ใช่ค่ะ คือไอ้พี่โอ้เอ๊ย พี่โอ้นั่นแหละค่ะ พี่โอ้ชอบรักแล้วก็…”


จอยรอตรงนี้แหละเดี๋ยวพี่มา


ค่ะ ๆ จอยได้แต่พยักหน้ารับ ยืนมองแผ่นหลังกว้างที่มุ่งตรงไปยังโต๊ะของลูกค้าวีไอพี พนักงานในร้านอีกสามคนเดินตามเจ้านายไปโดยไม่ต้องเอ่ยเรียก จอยส่ายหน้ายกมือทาบอกพลางคิดว่างานนี้เละแน่ๆ

            

          ทันทีที่หมื่นฟ้าไปถึงที่โต๊ะ รุ่นพี่ที่เป็นลูกค้าประจำที่ร้านก็หันมายิ้มให้เขาพร้อมกล่าวทักทายด้วยถ้อยคำเป็นกันเองอย่างที่ไม่ควรจะใช้กับเขา


ว่าไงไอ้ฟ้า จะมาร่วมงานวันเกิดพี่เหรอวะ ? เอา ๆ นั่งเลย แต่เดี๋ยวพี่ต้องขอตัวกลับก่อนนะ พอดีแฟนพี่อยากกลับบ้านแล้ว


แฟนพ่อง !!” ไทป์โพล่งขึ้น


ไอ้เหี้ยนี่ !!”

             

          หมื่นฟ้าเหลือบมองรุ่นพี่อีกคนที่เตรียมเงื้อมือจะทำร้ายไทป์ ไม่รู้เป็นเพราะสายตาของเขาหรือกลัวจะโดนไล่ออกจากร้านกันแน่ รุ่นพี่คนนั้นถึงได้ลดมือลงและด่าทอแทนใช้กำลัง

         

               เขาไม่สนใจสายตาหรือคำพูดของใครทั้งนั้น หมื่นฟ้าก้าวเท้าเข้าไปประชิดคนตัวเล็กกว่าที่เมาไม่ได้สติ มือหนาคว้าแขนขาวที่ว่างอยู่ก่อนจะออกแรงดึงให้ร่างบางมาอยู่กับตัวเอง เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจปล่อยให้รุ่นน้องคนนี้มาอยู่ในอ้อมกอดเขา แต่พี่โอ้คงไม่คาดว่าเขาจะทำแบบนี้ ถึงได้ชะล่าใจปล่อยคนตัวเล็กยืนนิ่ง ๆ โดยไม่รั้งไว้


มึงจะทำอะไรไอ้ฟ้า ? ”


ครั้งนี้ถือว่าผมเสียมารยาทกับพี่มากวันนี้ผมเลี้ยงพี่กับเพื่อนทั้งโต๊ะ


กูไม่เอา กูมาแดกร้านมึงประจำ กูมีจ่าย ไม่งั้นกูจะเป็นถึงลูกค้าวีไอพีเหรอไงอย่ามายุ่งกับเด็กกูด้วย

          

               หมื่นฟ้านิ่งเงียบ ยืนมองรุ่นพี่โวยวายเสียงดัง ก่อนจะหลุบตามองคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอด เจ้าคนเมาก็วาดสองแขนกอดเอวเขาไว้แน่นพร้อมหลับตาพริ้มเตรียมจะเข้าสู่ห้วงนิทรา


เอาที่รักคืนมาไอ้ฟ้า !”


แปะ !!


“0_0”


“0_0”

          

             ทุกคนบนโต๊ะพากันเลิกตาโตเพราะตกใจพฤติกรรมของเจ้าของร้านที่ปฏิบัติกับลูกค้าวีไอพี ไทป์เห็นพี่ฟ้าปัดมือของพี่โอ้อย่างแรงจนเกิดเสียงดังแปะ นั่นทำให้เขารู้ว่าพี่โอ้ต้องรู้สึกแสบ ๆ คัน ๆ ที่ผิวบ้างแหละ


มึงจะเอาเหรอไอ้ฟ้า !”


ผมจะไปส่งน้องเอง


กูไม่ให้นั่นแฟนกู กูจัดการเองได้


ไทป์ที่รักเป็นแฟนพี่โอ้เหรอ ? ”


ไทป์ละล่ำละลักรีบตอบเจ้าของใบหน้าเรียบนิ่ง ไม่ใช่ครับพี่ฟ้ารักมันเมา คงตอบตกลงไปโดยไม่รู้ตัว


มึงอย่ามามั่วนะไอ้ไทป์ ที่รักตกลงเป็นแฟนกับกูแล้ว น้องรู้ตัวด้วย


งั้นเอาไว้ตอนเขามีสติแล้วพี่ค่อยมาถามเขาอีกที ตอนนี้ผมขอพาเขากลับไปส่งที่บ้านก่อน


มึงมีสิทธิ์อะไรวะไอ้ฟ้า คิดว่าเป็นเจ้าของที่นี่แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นดิทุกคนดูนะครับ เจ้าของร้านนี้ทำตัวกร่างมาก ชอบรังแกลูกค้า คิดอยากจะทำอะไรก็ทำ

           

           หมื่นฟ้าไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ขณะมองรุ่นพี่ตะโกนใส่ร้ายป้ายสีตัวเองอยู่ พฤติกรรมของรุ่นพี่คนนี้กำลังทำให้เขาหมดความอดทน หมื่นฟ้านับหนึ่งถึงสิบในใจ หากมันยังไม่หยุดโวยวาย เขาสัญญากับตัวเองว่าจะซัดมันให้หมอบคาตีน


อยู่มหาลัยก็เก๊กฉิบหาย หล่อมากมายเป็นที่รู้จักไปทั่วใครจะรู้ว่าแม่งโคตรหลงตัวเอง

          

          ดวงตาคู่คมเหลือบไปเห็นรุ่นน้องที่ชื่อจอยเดินเข้ามาในวงล้อมพอดี เขาจึงแกะแขนเล็กออกจากเอวและฝากร่างเมา ๆ ของคนตัวเล็กไว้กับเธอ ในขณะที่ไทป์เพื่อนของพันลี้ที่เขาเคยคุยด้วยบ่อย ๆ ก็วิ่งเข้าไปช่วยจอยประคองด้วย


จนตอนนี้เลยครับทุกคนดูนะครับ แม่งมาแย่ง…”


ผัวะ !!


เหี้ย !!”

          

          ไทป์กับจอยหลุดอุทานพร้อมกันทันทีที่เห็นพี่ฟ้าซัดหมัดเข้าที่หน้าไอ้พี่โอ้เต็มแรงจนล้มไปกองกับพื้น ซ้ำยังยกเท้าเสยคางไอ้หื่นโอ้ไปอีกทีจนสลบไป


เรียกว่าสลบคาตีนของจริง


          บรรดาเพื่อนพี่โอ้ที่เก่งนักหนาคราวนี้นิ่งเงียบไม่กล้าขยับ ได้แต่มองเพื่อนที่นอนไร้สติอยู่บนพื้น ไทป์แอบหัวเราะเบา ๆ พลางคิดว่าคนอย่าไอ้โอ้ไม่มีเพื่อนแท้หรอก มีแต่เพื่อนกินนี่แหละวะ


ของขวัญจากเจ้าของร้านอย่างกู…”หมื่นฟ้าพูดกับรุ่นพี่ที่นอนแน่นิ่ง ก่อนจะเอ่ยกับผู้จัดการร้านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอามันออกจากเป็นลูกค้าวีไอพีด้วยนะครับ ไม่ต้องให้เข้าร้านเลย


ดะ ได้ครับคุณฟ้าแล้วเราจะจัดการกับลูกค้าท่านอื่นที่เอ่อ ที่เห็นเหตุการณ์นี้ยังไงดีครับ


เดี๋ยวให้เรียวลงมาจัดการผมมีธุระต้องไปทำต่อ ฝากด้วยนะครับ


ดะ ได้ครับ คุณเรียวลงมาพอดีเลย

          

          หมื่นฟ้าเดินเข้าไปหารุ่นน้องสองคนที่ประคองคนเมาอยู่ เขาพยักหน้าเป็นเชิงขอดูแลที่รักต่อ ทั้งสองยอมปล่อยที่รักกลับมาสู่อ้อมกอดของเขาอย่างง่ายดาย ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เป็นเพราะไทป์และจอยไว้ใจเขามากกว่า


พี่ฟ้าจะไปส่งไอ้รักที่บ้านใช่ไหมครับ ? ”


อือ ลี้ส่งโลเคชั่นบ้านรักมาให้พี่แล้ว


ตอนแรกลี้บอกว่าโทรหาพี่ไม่ติด…” จอยเอ่ย


โทรกระหน่ำแบบนั้นก็คงต้องรับ


งั้นพี่ฟ้ารีบไปเถอะครับ

          

          หมื่นฟ้าพยักหน้ารับ หิ้วร่างคนเมาออกมาจากร้านพร้อมสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องมอง หากว่าเขาเป็นพวกแคร์สายตาคนอื่น เมื่อกี้คงไม่มีเหตุการณ์สะเทือนขวัญเกิดขึ้น สิ่งใดที่หมื่นฟ้าตัดสินใจจะทำ เขามั่นใจว่าตัวเองตัดสินใจดีแล้ว


และการช่วยคนเมาให้หลุดพ้นจากไอ้ชั่วหื่นกามเขาก็ตัดสินใจดีแล้วเช่นกัน


#กี่หมื่นฟ้า

         

          รถเบนซ์สปอร์ตสีดำจอดเทียบที่หน้าบ้านหลังเดี่ยวตามโลเคชั่นที่น้องชายส่งมาให้ หมื่นฟ้าดับเครื่องยนต์พร้อมปลดเข็มขัดนิรภัยก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กกว่าที่นอนหลับสนิทอยู่ข้าง ๆ


รัก…”


“…”


รักถึงบ้านแล้ว


“…”

          

          หมื่นฟ้าถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ดูท่าแล้วรุ่นน้องจะไม่ตื่นง่าย ๆ คิดแบบนั้นแล้วดวงตาคู่คมก็เหลือบมองนาฬิกาบนข้อมือตัวเอง


เที่ยงคืน

          

          เวลานี้ลูกค้าที่ร้านจะเยอะเป็นพิเศษ หากเขาใจเย็นค่อย ๆ ปลุกที่รักอยู่แบบนี้ เดาว่าเรียวคงจะด่าลามไปถึงบรรพบุรุษเพราะถูกปล่อยให้วิ่งวุ่นดูแลร้านอยู่คนเดียว หมื่นฟ้าจึงตัดสินใจลงจากรถอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อจะอุ้มคนเมาจนหมดสติไปส่งในบ้าน

            

          ทว่าประตูรถถูกเปิดออกโดยคนที่อยู่ด้านใน ที่รักหย่อนขาลงมาที่พื้นข้างหนึ่ง เตรียมจะลงจากรถ แต่ถูกเข็มขัดรั้งร่างไว้ เจ้าตัวก็เริ่มโวยวายพยายามดึงเข็มขัดออก


เดี๋ยวทำให้…” หมื่นฟ้าเอ่ยเสียงเบา โน้มตัวลงไปปลดเข็มขัดให้คนตัวเล็ก หลังจากนั้นจึงปล่อยให้ที่รักลงมาจากรถเอง

            

          เขาอ้าแขนกว้างคอยประคองร่างบางที่เดินโงกเงกไม่เป็นเส้นตรงอยู่ห่าง ๆ โดยไม่ได้สัมผัสร่างกายอีกฝ่าย หมื่นฟ้ามองที่รักที่เดินเตาะแตะพร้อมยิ้มหัวเราะจนเหมือนเด็ก ๆ


เพราะรอยยิ้มนี่ละมั้งที่ทำให้ใคร ๆ เขาหลงรัก


ไอ้ลี้ถึงบอกว่าอยากจะได้ที่รักมาเป็นลูกมากกว่าเพื่อน

                 

แต่จู่ ๆ ที่รักก็หยุดชะงัก ไม่ยอมก้าวเท้าเดินต่อ เจ้าตัวก้มมองที่กระเป๋ากางเกงก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาและยื่นให้เขา


อะไร ? ”


แฮ่ ~”

                     

          รอยยิ้มสดใสที่ไม่อาจถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ลบเลือนถูกส่งมาให้เขา ดวงตาเรียวรีฉ่ำน้ำจากการร้องไห้ทำให้เจ้าตัวคล้ายลูกหมา หมื่นฟ้ารับโทรศัพท์มาจากที่รัก และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น


หมับ !!

                 

          สองแขนเรียวตวัดรัดเอวเขาแน่น หมื่นฟ้าทั้งสับสนและตกใจ ไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้มาก่อน และเขาก็ไม่ชอบให้ใครจู่โจมด้วยสัมผัสแบบนี้ด้วย โทรศัพท์ในมือก็สั่นเร่งเร้าให้รีบรับสาย ประสิทธิภาพในการตัดสินใจทำสิ่งต่าง ๆ จึงลดลง

                    

หมื่นฟ้าตัดสินใจกดรับโทรศัพท์ก่อน จากนั้นจึงเริ่มใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่แกะแขนเรียวที่เกาะเกี่ยวตัวเองออก


(ฮัลโหล ไอ้รัก มึงอยู่ไหน? ไอ้รัก)


พี่พารักมาถึงบ้านแล้ว


(อะ อ้าว พี่ฟ้าเหรอครับ ผมขอโทษผมนึกว่าไอ้รักได้สติแล้วรับสายเอง)


ไม่เป็นไร..”


(เมื่อกี้ผมเพิ่งคุยกับลี้ มันบอกโทรหาพี่ตลอดเลย พี่ไม่รับสาย)


พี่ขับรถอยู่


(แล้วตอนนี้ไอ้รักเป็นยังไงบ้างครับ ?)

                 

          เพราะประโยคคำถามนั้นทำให้หมื่นฟ้าหลุบตามองคนตัวเล็กที่กอดตัวเองอยู่ ใบหน้าจิ้มลิ้มถูไปบนเสื้อของเขา และแก้มย้อย ๆ ที่น้องชายเขาแสนจะโปรดปรานก็กำลังแนบอยู่บนหน้าอกเขาด้วย


รัก…”


หอมหัวหน่อย…”


(ฮะ ? อะไรนะครับพี่ฟ้า)

                 

          หมื่นฟ้าก็ได้ยินไม่ชัดพอ ๆ กับรุ่นน้องนั้นแหละ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย หยุดต่อต้านอ้อมกอดจากคนตัวเล็กและเอ่ยถามอีกรอบ


ว่าอะไรนะ ? ”


หอมหัวรักหน่อย…”


“…”

                 

          ทั้งเขาและปลายสายต่างพากันเงียบ ประโยคขอร้องนี้มันทำให้กระอักกระอ่วนใจเกินกว่าจะทำตามได้ หมื่นฟ้าเลยขอวางสายจากรุ่นน้องเพื่อมาจัดการกับคนเมาก่อน


ปล่อยได้แล้ว จะพาเข้าบ้าน


ก็หอมหัวก่อนสิ !! ไม่งั้นไม่ปล่อย


มาดื้อด้านอะไรตอนนี้วะ…”


ฮือไม่รักรักแล้วสิ รักแต่พี่เบบแค่หอมหัวก็ไม่หอม ฮือ…”

                 

เสียงร้องไห้งอแงเริ่มไล่ระดับดังมากขึ้นเรื่อย ๆ หมื่นฟ้ากลัวว่ามันจะดังไปจนถึงหน้าป้อมยามก็เลยแกล้งตบปากรับคำ


เออ ๆ


“…”

                

          หมื่นฟ้าเอาหลังมือตัวเองแตะลงเบา ๆ ที่เรือนผมสีดำนิล พยายามทำให้รู้สึกคล้ายการ  หอมมากที่สุด คนเมาควบคุมสติตัวเองไม่ได้ขนาดนี้ จะไปแยกสัมผัสจากปลายจมูกและฝ่ามือได้ยังไงกัน


ไม่ได้หอมอ่าฮือ ~ โกหก !”


แต่ที่รักดันแยกได้


หอมแล้วไม่ได้หอมได้ไง


ไม่ได้หอม ! หอมหน่อยตรงนี้ฮือ หอมหน่อย…” มือเรียวยกขึ้นก่อนจะชี้ที่กลางกระหม่อมของตัวเองโดยที่เจ้าตัวยังคงเอาหน้าซุกอยู่ที่หน้าอกของเขา

                     

          หมื่นฟ้าเริ่มสงสัยในตัวเด็กคนนี้แล้ว ที่รักเมาจริง ๆ หรือแค่แกล้งเขาเล่น เจ้าตัวสามารถแยกสัมผัสได้ ทั้งยังชี้ที่กลางกระหม่อมได้ตรงเป๊ะ ๆ อีก


หอมแล้ว ได้คืบจะเอาศอกเหรอ ? ”


แม่ !!! ที่รักโดนหลอก ฮือ แม่ !!!”


เฮ้ย !! เรียกแม่ทำไมเนี่ย…”


บอกให้หอมไง !! ”


เอาแต่ใจจังว่ะ ! เออ หอมก็หอม…” หมื่นฟ้าพรูลมออกจากปาก จ้องมองที่เรือนผมสีดำนิลพลางคิดต่อว่าตัวเองที่ยอมทำอะไรบ้า ๆ แบบนี้

                    

               เขาโน้มหน้าลงเล็กน้อยกดปลายจมูกของตัวเองลงบนกลุ่มผมนุ่ม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ซึ่งไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นกลิ่นอะไรหอมฟุ้งอยู่ในโพรงจมูก หมื่นฟ้าเหมือนโดนมอมเมาให้ขาดสติพอ ๆ กับคนตัวเล็ก ในตอนแรกคิดแค่ให้ปลายจมูกสัมผัสกับเส้นผมเท่านั้น


รู้ตัวอีกทีจมูกของเขาก็จมไปกับหัวทุยแล้ว



TBC



ฝากที่รักกับพี่ฟ้าด้วยนะคะ

ตอนต่อไปจะรีบมาค่ะ

ฝากคอมเมนท์เป็นกำลังให้กันด้วยนะ ^^

#กี่หมื่นฟ้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.554K ครั้ง

242 ความคิดเห็น

  1. #5803 LittleJune (@LittleJune) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:06
    ละมุนมาก
    #5803
    0
  2. #5796 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:00
    เขินปนขำไปหมดแล้วววว
    #5796
    0
  3. #5779 midnightdark (@midnightdark) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:19
    เขินแทนลูก555
    #5779
    0
  4. #5766 mwct (@koishi0714) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18
    โอ้ย ที่รักลูกกกก
    #5766
    0
  5. #5751 auanja (@auanja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:13
    น่ารักกเขินนน #กี่หมื่นฟ้า
    #5751
    0
  6. #5745 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:10
    กรี๊ดดดด เขินนน
    #5745
    0
  7. #5733 pung_poon2 (@pung_poon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:45
    โอ้ยยยน่ารักกจังเลย น้องรัก
    #5733
    0
  8. #5727 mmtrs (@mmtrs) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:44
    ที่รักรู้กกกกกก
    #5727
    0
  9. #5714 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:33
    เตะปากสลบคาตีนน
    #5714
    0
  10. #5702 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:50
    เด็ดขาดมากค่ะพี่ฟ้า ประทับใจ
    #5702
    0
  11. #5681 Yellow-GG (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:49
    ฮื้อออ ยัยนว้องงงงง น่ารักเว่อออ
    #5681
    0
  12. #5663 omuya (@omuya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:48
    โอ๊ยยย น่ารักจังเลย
    #5663
    0
  13. #5656 ninghangout (@ninghangout) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:07
    น่ารักกกกกกกกก
    #5656
    0
  14. #5562 jaja230742 (@jaja230742) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:35
    ที่รักกกกกกก
    #5562
    0
  15. #5518 natashamyluv (@natashamyluv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:35
    เทห์อ่ะหมื่นฟ้า
    #5518
    0
  16. #5511 Kung-passa (@Kung-passa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:53
    รอบที่3ช่วงรอตอนใหม่
    #5511
    0
  17. #5452 OhsehunB29 (@OhsehunB29) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:06
    เท่วะ ฟินนนนนนนนน
    #5452
    0
  18. #4993 GOTBANGTAN (@Ice2317) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29
    น้องงง
    #4993
    0
  19. #4880 กกกกก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:50

    อ่านตอนแรกแล้วรู้สึกว่าน้องที่รัก ใส ซื่อ บื้อ...


    #4880
    0
  20. #4872 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:55
    น่ารักกกกก เอ็นดูน้อน
    #4872
    0
  21. #4868 Tetsuu (@4427) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:34
    น้อนนน เอ็นดู~
    #4868
    0
  22. #4817 Earn_Earn25 (@Earn_Earn25) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:11
    โอ้ยน่ารักกกกกกกกกกกก ไม่ไหวแล้วนะแก้มย้อย
    #4817
    0
  23. #4543 snw-pratongnoi (@nfsv3240) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:13
    หอมหัว!!!
    #4543
    0
  24. #4536 Tai_hihi (@doratai_68) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:45
    โง้ยยยยย น้อนนนน อ้อนเกินน พี่รักกกอยากจะเข้าไปโอบอุ้มแทน ฮรุกก
    #4536
    0
  25. #4500 จ้าวเฟยหลง (@palm93s97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:06
    คือน้องอ้อนได้น่ารักมากก งู้ยยย
    #4500
    0