คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย ♦ Romeo And Cinderella ♦ [larry stylinson] ♦ Romeo And Cinderella ♦ [larry stylinson] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Welcome To Wonderland ♦


 
 









เล็กๆน้อยๆ ♦

- เรื่องนี้เป็นฟิค y
- บทความนี้ปลอดคำหยาบ
- เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องจริง
- เรื่องนี้จะอยู่ในช่วงเวลายุคกลางของอังกฤษ
- ไม่ชอบใจ กด x ออกเลยค่ะ 

ถ้าชอบฝากติดแท็ก 
#romeoandcinderellarry ด้วยนะ






♦ 
Say Hiii 

สวัสดีค่า ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้นะคะ *กราบงามๆ* เจกลับมาแล้วค่ะคราวนี้เป็นฟิคสั้นแลร์รี่ เรื่องนี้เจได้รับแรงบันดาลใจจากเพลง Romeo And Cinderella ของ vocaloid เพราะฉนั้นอย่าแปลกใจที่บางประโยคหรือบางคำพูดมันจะเหมือนคำในเพลงแบบเป๊ะๆ คืออินี่ก๊อปมาทั้งดุ้นค่ะ 5555555555 ส่วนในเนื้อเรื่องที่แต่งจะอยู่ในช่วงเวลายุคกลางของอังกฤษนะคะ เอาล่ะ หลังจากที่เจพล่ามมานาน ยินดีต้อนรับสู่ wonderland อ่านแล้วก็ยังไงก็ช่วยติชมด้วยนะ All the love. J 









 

WANT TO TALK WITH ME ?


FOLLOW: @1DTH_queen








* ใครนึกภาพไม่ออกดูรูปข้างล่างเลยจ้า *






 

©

.
o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 พ.ค. 58 / 20:50






Romeo And Cinderella

 



 

ตามเรื่องเล่าจากนิทานที่ทุกๆคนเคยฟังตอนเด็กๆเรื่องซินเดอเรลล่าที่ใครๆก็เคยฟัง เรื่องของเด็กสาวรองเท้าแก้วผู้ที่ซึ่ง ณ ยามเสียงระฆังดังได้จัดวางรองเท้าทิ้งไว้แล้วจากไป โดยหวังให้เจ้าชายรูปงามนั้นตามหาตนก่อนที่ทั้งหมดจะเป็นแค่เรื่องฝันร้ายไป หึ เธอเองก็คงจะเหมือนกับผมนะ แม่สาวรองเท้าแก้วก็คงทำเรื่องแบบนี้ โกหกหลอกลวงคนอื่นว่าเผลอทำรองเท้าตกหล่นไว้ก็เพราะอยากได้ความรักมากขึ้น เธอเองก็เหมือนกับผมที่ต้องการความรักเพิ่มขึ้น อยากหลุดพ้นไปจากพันธนาการฝันร้ายพวกนี้ อยากเป็นอิสระสักที

 

ราตรีสวัสดิ์นะลูอิสลูกรัก

ครับ ....ท่านพ่อ ท่านแม่  ผมกล่าวราตรีสวัสดิ์ท่านพ่อท่านแม่ก่อนที่ท่านทั้งสองจะดับไฟและล็อคห้องของผมไว้ 

 

ความมืดปกคลุมทั่วบริเวณไม่เว้นแม้แต่จิตใจของผม ผมถอนหายใจเบาๆก่อนที่จะตรงไปที่เตียงแล้วนั่งตรงขอบพรางมองไปตรงระเบียงทางด้านหน้าเพื่อรอคนคนนั้น ผู้ที่เป็นรักนิรันด์ของผม...

 

เสียงนาฬิกาดังกึกก้องไปทั่วห้องเพื่อบอกเตือนเวลาว่าเที่ยงคืนแล้ว และนั่นหมายความว่าเค้าคนนั้นคงจะมาถึงภายในไม่ช้า

 

ผมชันตัวลุกขึ้นไปด้านนอกพร้อมชายตามองคนรักของผม แต่ไม่ทันที่ผมจะก้าวออกไปด้านนอกระเบียงเค้าก็ปีนขึ้นมาอยู่ตรงหน้าผมซะแล้ว

 

แฮร์รี่.... ไวกว่าความคิดเค้าก็คว้าผมเข้ามากอดทันที เราสองคนเหมือนแม่เหล็กที่ดึงดูดเข้าหากัน ไม่ว่าจะผลักออกอย่างไรสุดท้ายเราก็ถูกดึงดูดกลับเข้ามาหากัน

ลูอิส นายเป็นยังไงบ้าง ชั้นคิดถึงนายใจจะขาดอยู่แล้ว ร่างสูงที่คว้าตัวผมไปได้แต่พร่ำพรรณนาคำพูดพลั่งพลูออกจากปากพรางใช้มือหนาลูบไล้ปลอบประโลมผมอย่างโหยหา

 

ผมเห็นแบบนี้ก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้

 

ชั้นน่ะเหรอ... คิดถึงนายที่สุดเลยล่ะ เสียงหวานถูกเปล่งออกไปรับขับขานกับร่างสูง แฮร์รี่ปล่อยผมออกจากอ้อมกอดเบาๆก่อนที่จะยิ้มขึ้นมาแล้วบรรจงจูบผมอย่างแผ่วเบา

 

น่าแปลกนะที่ผมกับเค้าจูบกันแทบจะทุกวันแต่ทำไมหัวใจผมยังเต้นแรงเหมือนกับมันเป็นครั้งแรกยังไงไม่รู้

 

จูบแสนหวานถูกถอนออกมาอย่างแผ่วเบาเหมือนกับไม่อยากให้ร่างเล็กตื่นจากฝัน แฮร์รี่ยิ้มให้คนตรงหน้าก่อนที่จะจับข้อมือบางของลูอิสแล้วจูงมานั่งที่เตียง

 

“….แฮร์รี่ ชั้นอยากเป็นอิสระจัง ชั้นเบื่อที่ต้องคอยมาทำตัวเป็นคุณหนูเรียนมารยาทพวกชั้นชนผู้ดีพวกนี้ ชั้นอยากหนีไปไกลๆที่ไหนก็ได้ที่มีนายอยู่ข้างๆ ชั้น... ปากหวานนั้นถูกสนองปิดด้วยจูบอันแสนอ่อนโยนของแฮร์รี่ ลูอิสตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะหลับตาลงปล่อยให้ฝันหวานเล็กๆน้อยๆนี้ซึมร่างไปในร่างกายเพื่อทำให้เค้ารู้สึกดีขึ้น ร่างสูงเริ่มขยับตัวขึ้นคร่อมร่างบางอย่างแผ่วเบา ส่วนปากบางนั้นก็ถูกสนองต่อด้วยความรักอย่างไม่รู้จบสิ้น 

 

แฮร์รี่ใช้มือหนาประคองไปที่หน้าเนียนอย่างอ่อนโยนแต่มันก็ทำให้ลูอิสสะดุ้งลืมตาตกใจเหมือนลูกนกตัวน้อยพรางสั่นเทาด้วยความกลัวเล็กน้อย

ชู่ว์ ....หลับตาซะคนดี แฮร์รี่ส่งยิ้มให้กับเจ้าหญิงตรงหน้าที่จะบรรจงจูบต่อ มือหนาที่ตอนแรกยังประคองอยู่ที่ใบหน้าถูกไล่ลงมาอย่างซุกซนที่หน้าอกของร่างบาง ชุดนอนตัวน้อยถูกปลดออกก่อนที่ชุดจะเผยให้เห็นแผงอกเนียนของตัวเล็ก

แฮร์รี่ ....ชั้นยังไม่พร้อมลองชิมรสฝาดเฝื่อนคาวขมนั้น ตลอดมานั้นชั้นเคยแต่สัมผัสรสหวานจากขนมฝีมือท่านแม่เท่านั้น ชั้นยังไม่พร้อม ลูอิสน้ำตาร่วงออกมาจากดวงตาฟ้าอย่างแผ่วเบาพร้อมเอ่ยคำขอโทษออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างสูงเห็นอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาแล้วโอบกอดร่างเล็กเอาไว้อย่างเอ็นดู

ชั้นรู้ลูอิส ชั้นเข้าใจ แฮร์รี่จูบตัวเล็กอีกครั้งอย่างแผ่วเบาก่อนที่จะลุกขึ้นนั่ง ลูอิสลุกขึ้นตามพรางซบไปที่ไหล่ของร่างสูง

แฮร์รี่ ชั้นอยากเป็นอิสระจัง เราแอบลอบหนีไปจากเมืองนี้กันดีกว่าไหม ชั้นได้ยินมาว่าเมืองที่ไอร์แลนด์น่าอยู่มาก ....เราไปที่นั่นกันไหม ผมเอ่ยออกมาพรางชายตามองดาวบนท้องฟ้าที่ระยิบระยับ แฮร์รี่นิ่งเงียบไปสักพักก่อนที่จะพูดขึ้น

เกิดอะไรขึ้นหรอลูอิส ปกตินายไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้นิ

“…ท่านพ่อกับท่านแม่จะให้ชั้นแต่งงาน สิ้นเสียงร่างบางแฮร์รี่หันมามองหน้าตัวเล็กอย่างตกใจ

 

ไม่นะ เค้ายังไม่อยากสูญเสียรักนิรันด์ของเค้าไป

ลูอิสเปรียบเหมือนขนมคาราเมลอันแสนวานเย้ายวน ทั้งนุ่มลึกหอมหวาน และแน่นอน เค้าไม่มีวันปล่อยขนมแสนหวานอย่างลูอิสไปแน่

 

“…กับใคร เสียงแหบของแฮร์รี่เอื้อนเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก เค้ารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกระจุกอยู่ที่ลำคอ

เธอเป็นลูกสาวขุนนางคนสนิทของท่านพ่อ เธอชื่อ วิคตอเรีย ชั้นว่าเธอก็โอเคนะ แต่ชั้นไม่ได้รักเธอ ....ชั้นรักนาย แฮร์รี่ สิ้นเสียงหวานร่างของทั้งสองก็ถูกดึงดูดเข้าหากันทันที แฮร์รี่ใช้มือทั้งสองข้างลูบไปที่แผ่นหลังของลูอิสเพื่อปลอบประโลมร่างบางที่กำลังสั่นเทา

 

ทั้งคู่กอดกันสักพักแล้วผละออกจากกัน แฮร์รี่นิ่งไปสักครู่ก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

 

ลูอิส...

อะไรเหรอแฮซ ลูอิสจ้องร่างสูงอย่างไม่เข้าใจก่อนที่จะขยับไปนั่งข้างๆ

 

แฮร์รี่ยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกางเกง ลูอิสจ้องมันสักพัก มันเป็นกล่องใบเล็กๆสีแดง ลูอิสมองมันอย่างไม่ละสายตาก่อนที่จะตระหนักถึงบางอย่าง

 

ฮ.. แฮซ... นั่นมัน ยังไม่ทันสิ้นเสียงกล่องสีแดงใบเล็กถูกเปิดออกเผยให้เห็นแหวนเพชรวงเล็กภายในกล่อง  ลูอิสป้องปากอย่างตกใจ

แต่งงานกับชั้นนะ ลูอิส จบคำพูดของแฮร์รี่ลูอิสก็ยิ้มร่าออกมาทันที

 

เคยมีเรื่องเล่านขานว่ากันว่าหีบสมบัติแห่งความสุขนั้นคือกล่องที่เล็กกว่ากล่องใบใหญ่ ตอนแรกตัวผมเองนั้นก็ยังไม่เข้าใจซะเท่าไหร่จนมาถึงเมื่อกี้นี้ ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วล่ะ ผมในเมื่อก่อนที่คอยแต่เลือกกล่องใบใหญ่นั้นได้แต่ดูขนาดกล่องจนไม่เคยสนใจสิ่งภายในและความรู้สึกของตนเอง และท่านพ่อท่านแม่ผู้โลภมากนั้นก็คอยบอกกล่าวให้เลือกแต่สิ่งที่ภายนอกนั้นดีกว่าจนไม่ได้เห็นคุณค่าภายใน เหมือนกับที่ท่านมองแฮร์รี่ ...ภายนอกเค้าอาจจะดูเป็นคนธรรมดาไม่มีราคามากนักแต่ภายในของเค้านั้นเปรียบเสมือนกับทองคำมูลค่าที่ไม่อาจตีค่าได้ ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วล่ะ ถ้าผมยังเลือกแต่กล่องที่ใบใหญ่กว่านั้นจะถูกแฮซเกลียดไหมนะ ถ้าเป็นเช่นนั้นผมก็คงจะโดนเกลียดภายในไม่ช้าแน่

 

อื้ม... ที่รัก ทั้งคู่ฉีกยิ้มอย่างมีความสุขทันที ลูอิสยื่นมือซ้ายออกไปเพื่อให้แฮร์รี่สวมแหวนไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย เราทั้งคู่กอดกันเกลียวกันที่ปากบางจะประกบจูบกันอย่างรักใคร่และโหยหาในความรัก

 

ในตอนนี้ผมตัดสินใจได้แล้ว แค่ตอบไปตามความซื่อตรงของความรู้สึกของตัวเองก็พอ....

 

ทั้งสองแต่งตัวเพื่อเตรียมหนีไปจากที่นี่ เสื้อโค้ตถูกบรรจงใส่ที่ร่างของตัวเล็ก ลูอิสมุ่งตรงไปที่โต๊ะเครื่องเขียนแล้วหยิบกระดาษกับปากกาขนนกจุ่มหมึกไปแล้วบรรจงเขียนข้อความทิ้งไว้

“…ไปกันเถอะลูอิส ร่างสูงที่อยู่ในชุดคลุมนั้นมุ่งตรงมาที่ร่างเล็กพร้อมยื่นมือออกมา

 

สำหรับผมสิ่งที่อยู่ในมือที่ยื่นออกมานั้นก็คงเปรียบเหมือนกับปลอกคอที่ล่ามตรวนผมไว้สินะ ผมยิ้มขึ้นที่มุมปากก่อนที่จะใช้มือข้างซ้ายที่ประดับด้วยแหวนเพรชสุดงดงามตอบรับกลับไป

 

ช่วยพาชั้นหนีออกไปจากที่นี่ด้วยเถอะโรมิโอของชั้น พาไปที่ที่ตัวชั้นไม่อาจจะไปถึง... แฮร์รี่พยักหน้าให้ก่อนที่เราสองคนออกไปยืนที่ระเบียง แฮร์รี่เป็นคนปีนลงไปก่อนเพื่อรับผม

 

ผมหันหลังกลับไปในห้องอีกครั้งพรางมองไปที่ประตูที่ปิดกั้นภายในห้อง หัวใจผมเต้นรวนทันที ผมนึกถึงตอนเด็กๆที่ผมเคยสัญญากับท่านพ่อท่านแม่ว่าผมจะอยู่กับเค้าตลอดไป ผมอยากจะรักษาสัญญานั้นแต่ทำไม่ได้ และตอนนี้คำสัญญานั้นก็กลายเป็นเพียงแค่คำโกหกคำโตไปเสียแล้ว

 

เค้าว่ากันซินเดอเรลล่าจอมโกหกนั้นจะต้องถูกหมาป่าตัวโตจับกิน ถ้าเป็นเช่นนั้นผมที่พูดโป้ปดออกไปก็คงโดนมันจับกินภายในไม่ช้า สักวันคงหนีไม่พ้นชะตากรรมนี้แน่ๆ ถ้าเช่นนั้นตอนนี้ผมขอหนีไปให้ไกลให้ผู้ที่เป็นรักนิรันด์ปกป้องผมละกัน

 

ความผิดที่ไม่อาจให้อภัยครั้งนี้ขอจงโปรดให้อภัยด้วยเถอะท่านพ่อท่านแม่.... ร่างเล็กหันหลังกลับมาที่ระเบียงก่อนที่จะเดินตรงมาที่ขอบ แฮร์รี่ที่ยืนอยู่ข้างล่างส่งยิ้มมาให้แล้วกวักมือเรียกลงมา

 

พระเจ้า.... ขอจงให้อภัยแก่ลูกบาปหนาคนนี้ด้วยเถอะ...

ผมสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี...

 

ร่างเล็กกระโจนออกนอกระเบียงกระโจนโผกอดแฮร์รี่ทันที ทั้งคู่ล้มลงไปกองที่พื้น แฮร์รี่หัวเราะออกมาแล้วคว้าตัวร่างบางเข้ามาจูบอย่างแผ่วเบาเพื่อปลุกให้ร่างบางได้ตื่นขึ้นมาจากฝัน

 

ทั้งคู่ยิ้มให้กันก่อนที่จะจูงมือเดินออกจากไปคฤหาสทอมลินสันอย่างไม่มีวันหวนกลับ

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Little sweety  จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 บัตรเครดิต
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 21:33
    ชอบมากเลยค่ะ ใช้สำนวนดี เพลงประกอบยิ่งทำให้รู้สึกจริงๆ
    #3
    0
  2. #2 ไร้นาม
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 21:31
    ชอบมากเลย เล่าเรื่องดีมาก ฟินมากกกกกก><
    #2
    0
  3. วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 20:15
    สำนวนการเล่าเรื่องแจ่มมากเลย
    #1
    0