Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 9 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 6 การแข่งขันทำรายงาน มหาประลัย (ภาคแข่งขัน 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ธ.ค. 60

CHAPTER 6

MAMA SECRET SCHOOL

การแข่งขันทำรายงานสัตว์ประหลาด ภาคแข่งขัน






"แต่ว่านะ เฉิน ขอบใจมากนะที่อุตส่าเดินมาเป็นเพื่อนฉัน บ้านฉันอยู่ตั้งหลังที่99แหน่ะ"ร่างเล็ก กระรอกน้อย บอกขอบคุณคู่ของตัวเองที่อุตส่ายอมสละเวลาเอาหนังสือมาเก็บเป็นเพื่อนเค้า

"ไม่เป็นไรน่า ยังไงนายก็คู่ฉันอยู่แล้ว ฉันก็ต้องดูแลเป็นธรรมดา"เฉินพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่มีเสน่ห์จากมุมปากและโหนกแก้มให้กับซิ่วหมิ่น

"อ้อ ว่าแต่เราก็ไม่ได้ไปฝึกแล้ว เดินไปเดินกลับก็อาหารเย็นพอดีอ่ะ พรุ่งนี้ฉันจะใช้อาวุธอะไรดีอ่ะ"ซิ่วหมิ่นกังวลเรื่องอาวุธของตัวเองว่าจะเอาอะไรดี

"งั้นนายก็ใช้ธนูสิ เพิ่งเรียนมา แถมนายก็ทำได้ดีด้วย"เฉินแนะนำคู่หู

"อ่า ก็คงต้องอย่างงั้นแหละ แล้วเฉินอ่ะ ใช้อะไร"ซิ่วหมิ่นถามกลับบ้าง

"ปกติ ฉันใช้แส้"

"หืม? แต่มันไม่เรียนนิ อ.ให้ใช้อย่างอื่นได้ด้วยเหรอ"

"ได้อยู่แล้ว หลังจากที่เรียนไปสักพักน่ะ พวกนายก็ต้องเลือกอาวุธของตัวเองนะ"เฉินอธิบายถึงความเป็นมาว่าทำไมเค้าถึงได้ใช้แส้

"อ้อ"

"แต่ก็เลือกดีๆนะ เพราะ..........."บทสนทนาของทั้งคู่ยังคงยาวเยียดจนกระทั่งถึงบ้านหลังที่99ของซิ่วหมิ่น 

หลังจากเก็บของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็เดินมายังโรงอาหารทันที และนั่งลงที่โต๊ะเดิมซึ่งเหมือนกับตอนกลางวันซึ่งจะแบ่งฝั่งเอาไว้แล้ว เป็นทีม เพื่อให้สะดวกต่อการวางแผนในวันพรุ่งนี้ แต่ในระหว่างนั้นก็มีเสียงประกาศแทรกบทสนทนาของพวกเค้าจนได้

"นักเรียน อ.ขอเวลาแปปนึงนะ ในเรื่องกิจกรรมในวันพรุ่งนี้นักเรียนคงจะรู้กันอยู่แล้วว่าพิกัดของแต่ละทีมไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นถ้าหาก นักเรียนเจอสัตว์หรืออะไรก็ตามที่อันตราย ขอให้นักเรียนใช้ S.P.D แจ้งเหตุฉุกเฉิน เปิดวาร์ปกลับมาทันที สำหรับนักเรียนคนไหนที่ทำหายหรือยังไม่ได้รับขอให้ไปรับที่อ.อนยู หลังทานอาหารเสร็จที่ตึกเวทย์ เท่านี้ล่ะ"หลังจากที่อ.คีย์ประกาศจบทุกคนก็ลงมือทานอาหารกันตามปกติ

"พูดถึงเรื่องนี้ สงสัยมานานแล้ว S.P.D คืออะไรเหรอ"แบคฮยอนที่นั่งทานข้าวอยู่ถามขึ้น และสงสัยมาตั้งแต่ตอนที่ชานยอลเอาออกมาใช้ตอนประกาศผลสอบ

"มันก็คือนี่!!"พูดจบชานยอลก็เอาของตัวเองออกมาให้ดูทันที



"หืม ทำไมมันเหมือนตัวแปลงร่างในการ์ตูนเลยอ่ะ"ดีโอเอ่ย ทำให้ชานยอลต้องหลุดขำออกมาทันที

"ฮะๆ ใช่ไหมล่ะ แต่มันสะดวกดีนะ ก็เหมือนโทรศัพท์ปกติเลยแหละ"ชานยอลพูดและส่งให้ดีโอเอาไปดูให้หายข้องใจ

"อ้อ แล้วมันใช้ยังไงอ่ะ"ดีโอที่ผลิกไปผลิกมาถามต่อ

"เรื่องนี้ นายให้อ.สอนน่าจะดีกว่า เดี๋ยวกินเสร็จแล้วฉันพาไปเอา"ชานยอลรับของคืนแล้วตักซุปเข้าปากอีกครั้ง

"แต่กว่ากูจะใช้คล่องนี่ก็นานนะเว้ย แม่งใช้ยากชิบหาย"ไคพูดในขณะที่กินไก่ไปด้วย

"ไม่เห็นจะยาก กูเห็นไอ้ฮุนใช้นะ แม่งโอโห้ นึกว่าเป็นคนสร้าง"ชานยอลพูดไปจนถึงเซฮุนที่นั่งข้างด้วย ทำให้คนที่ถูกกล่าวถึงหันมาทันที

"ฉันก็ใช้ตามวิธีไง"เซฮุนตอบ

"ก็นั้นแหละ นายใช้เก่งนิ"

"ไม่รู้สิ ฉันใช้บ่อยด้วยมั้ง อ.สั่งให้ไปหาบ่อยๆ"เซฮุนตอบในฐานะที่เป็นนักเรียนคนหนึ่งที่อ.จะเรียกหาบ่อยๆ

"แล้วนอกจาก วาร์ปที่อ.พูด มันทำอะไรได้อีก"ซูโฮที่นั่งเงียบอยู่นานถามบ้าง

"ก็โทรหาคนอื่นได้นะ ส่วนใหญ่ที่ทำงานเหมือนโทรศัพท์แหละ แต่ันมีอะไรที่แปลกกว่านั้น ไปรอฟังจากอ.เอาดีกว่า"ชานยอลตอบซูโฮ และเก็บS.P.Dให้เรียบร้อย

"งั้นเหรอ แต่อ.คงไม่ได้มีจำกัดหรอกใช่ไหม"แบคฮยอนถาม

"ทำไมอ่ะ"ไคถาม

"เพราะพวกทีม1 ลุกไปแล้วน่ะสิ"ชานยอลที่อ่านสายตาแบคฮยอนออกก็รีบฉุกตอบขึ้นมาทันที

"อ้อ ไม่ต้องห่วงหรอกแบคฮยอน ถึงหมดจริง อ.อนยูก็ทำให้นายใหม่ได้ใน5นาทีอยู่แล้ว เทพจะตาย"ไคพูดถึงทักษะความเทพของอ.อนยูหัวจักรกลตัวพ่อของโรงเรียนแห่งนี้

"อ้อ"แบคฮยอนร้องอ้อออกมาทันที


และทางทีม1ที่มาที่พวกออกมาก่อนแล้วล่ะ

"อ่ะนี่ พวกนายนี่มาเร็วกันจังนะ ไม่ได้กินข้าวกันเลยรึไง"อ.อนยูบ่น เพราะพวกลู่หานดันมาถึงที่นี่ โดยที่เค้ายังไม่ได้ออกไปกินข้าวเลยด้วยซ้ำ

"ช่วยไม่ได้นะครับ อ. พอดีเพื่อนๆผมดันอยากได้เร็วๆ"คริสพูดด้วยสีทะเล้นไม่รู้ไม่ชี้

"อ.ครับ แล้วนี่มันใช้ได้ยังไงบ้างครับ?"เลย์ถามขึ้นเมื่อได้มาแล้ว

"งั้น อ.จะอธิบายให้ฟังอย่างละเอียดนะ S.P.D มีต้นแบบมาจากเครื่องแปลงในขบวนการตัวกาตูนอย่างที่พวกเธอคิดนั้นแหละ ฟังชั่นส่วนใหญ่ของมันก็ทำงานได้เหมือนโทรศัพท์ทุกอย่าง แต่จะเสริมเข้าไปว่า มันสามารถเปิดวาร์ปได้ จะไปไหนก็ได้ในเกาะนี้ตามต้องการ แต่ถ้าหากอยู่ในโลกจริงก็สามารถใช้ได้เหมือนกันนั้นแหละ ถ้าหากใช้แอดเป็นเพื่อนกับใครแล้วก็สามารถรู้ตำแหน่งของเพื่อนๆได้ วิธีโทรจะต่างจากมือถือตรงที่ว่า แค่พูดใส่หรือพิมเป็นชื่อใครก็จะโทรหาคนๆนั้นได้ทันที "หลังจากที่ได้ฟังอ.ตัวสูงร่ายมาซะยาวเหยียด ลู่หาน เลย์และซิ่วหมิ่นก็พยักหน้าอย่างเข้าใจโดยไม่มีข้อส่งสัยก่อนจะโค้งตัวให้กับอ.ที่เคารพแล้วเดินจากไป

"ไอ้นี่ ก็สะดวกดีเนอะ ทำได้ตั้งหลายอย่างแหน่ะ"ซิ่วหมิ่นพูดขึ้นระหว่างทางกลับ

"ใช่ไหมล่ะ แล้วอีกอย่าง ถ้าหากนายอยากเล่นเน็ตนายก็ไม่ต้องเปิด ข้อมูลมือถือ หรือต่อ wifi นะ ใช้ได้อย่างกับมีเน็ตแหน่ะ"เฉินพูด ทำให้ทุกคนต้องอึ้ง อะไรมันจะสะดวกขนาดนี้

"อ.อนยู นี่น่าจะไปเป็นนักประดิษฐ์ที่โลกจริงเนอะ โทรศัพท์จะได้ดีแบบนี้บ้าง"ลู่หานพูด

"5555 ไอ้ลู่! มึงพูดดีว่ะ กูชอบ 55555"เทาส่งเสริมลู่หานและหลุดขำออกมากับความตรงของลู่หาน

"เนอะๆ ไม่ต้องใช้เน็ตนี่โคตรดีอ่ะ"เลย์เองก็ควบไปด้วยทำให้เทาและลู่หานต้องยกนิ้วโป้งให้ทันที

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ทุกคนรีบไปพักผ่อนเถอะ แล้วพรุ่งนี้เจอกันที่ไม้หินอ่อนนะ"คริสบอกกับทุกคน

"อ้าว แล้วข้าวเช้าล่ะ"ซิ่วหมิ่นถามถึงเรื่องอาหารเช้า อ้าวก็ถ้าพวกเค้าไม่กินจะเอาแรงที่ไหนไปแข่งล่ะ

"ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้พวกนายตื่นมา ก็เจอมันวางอยู่หน้าบ้านแล้วล่ะ"คริสพูดถึงความมหัศจรรย์ เพราะทุกทีเมื่อมีกิจกรรม เพื่อให้นักเรียนมีเวลาเตรียมตัวได้อย่างเต็มที่ เมื่อตื่นมา จะมีเซ็ทอาหารเช้ามาเสริมให้ถึงที่อย่างกับเสกมาให้ยังไงยังงั้น

"ที่ถามนี่เห็นแก่กินรึเปล่าเนี่ย"เฉินแซวซิ่วหมิ่น

"เปล่า ซะหน่อย"ซิ่วเถียงทันที

"ซิ่วหมิ่น เมื่อกี้นายก็กินจนจะเป็น เปาจึ อยู่แล้วนะ"ลู่หานพูดอย่างติดตลก ทำให้ เลย์ และเทาที่รู้ความหมายถึงกับต้องหัวเราะออกมาทันที

"เปาจึ?? แปลว่าไรอ่ะ"ซิ่วหมิ่นถาม

"ซาลาเปาไง แก้มนายน่ะ กลมจนจะเหมือนซาลาเปาอยู่แล้ว"เลย์พูด พยายามเก็บอาการขำแต่ก็กลั้นเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ

"5555 พ่อ เปาจึน้อย"เทาพูดเสริม ทำให้ทุกคนขำออกมาอย่างสนุกสนาน ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปนอนและนี่ก็ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีสำหรับความสัมพันธุ์ในหมู่เพื่อนๆ การได้ทำกิจกรรมร่วมกันถือเป็นสิ่งที่ดีที่จะทำให้ได้รู้จักกันมากขึ้น ในวันพรุ่งนี้ หวังว่าสิ่งที่ได้จาก การแข่งขัน คงจะเป็น 3 คำที่ดีแน่นอน




วัน แข่งขันจริง กับการล่า



"สวัสดีนักเรียนทุกคน ก่อนอื่นจะขอกล่าวเปิดงาน กิจกรรม ประจำเทอมนี้ ในการแข่งครั้งนี้ กติกาอยู่ว่า ให้นักเรียนล่าสัตว์ ไม่จำเป็นต้องเล่นถึงตาย เมื่อเริ่มการแข่งขัน เจ้าหน้าที่แต่ละคนจะเป็นคนเปิดวาร์ปพาเข้าไปในจุดทั้ง13จุดของแต่ละกลุ่ม เมื่อโจมตีสัตว์เหล่านั้นได้สำเร็จ อ.อนยูได้ส่งโปรแกรมสำหรับการบันทึกสัตว์เข้าไปใน S.P.D ของแต่ละคนแล้ว เมื่อล่าได้ จะต้องบันทึกสัตว์เอาไว้ ในโปรแกรมมีข้อมูลของสัตว์พิเศษทุกตัวบนเกาะแล้ว แค่นักเรียนบันทึกก็สามารถแยกรายละเอียดได้ และหากนักเรียนเจอสัตว์หรือสิ่งอันตราย ขอให้นักส่งสัญญาณจาก S.P.D และวาร์ปกลับมาที่โรงเรียนทันที ทีมที่ล่ามาได้มากที่สุดจะเป็นทีมที่ชนะ"

เมื่อสิ้นเสียงผ.อ.จงฮยอนสุดหล่อ เจ้าหน้าที่ของโรงเรียนแห่งนี้ ทั้ง13คน ต่อ13กลุ่มก็ไปประจำที่กลุ่มต่างๆ ซึ่งนักเรียนได้ยืนอยู่เป็นระเบียบเรียบร้อยแล้ว โดยแต่ละกลุ่มจะมีหัวหน้าทีมยืนอยู่หน้าสุด ซึ่ง ทีมของเรานี้ ก็คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอก คริส และเซฮุน ซึ่งคริสถือหอก ส่วนเซฮุนเองก็ถือดาบเอาไว้ไม่ปล่อย มีการมองข่มกันเล็กน้อย ก่อนถูกดึงความสนใจไปเมื่อถึงเวลาเริ่มเกม

"ฉันจะให้สัญญาณ นับหนึ่งถึงสาม  1   2......."

พรึบ!

หมับ!

ตึง!

"3!!!!!!!"

พรึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ทันทีที่ได้ยินสัญญาณจากผ.อ. เจ้าหน้าที่ก็พาทุกคนวาร์ปหายไปพร้อมกันเหมือนตำนานทหารไม่มีผิด 

พรึบ!!!!!!

ปิ้ง!!

ทั้งหกคนมาโผล่ในป่าที่ใกล้ทะเลสาบ แต่ละคนยังคงสะลึมาะลืมกันอยู่เพราะแสงจากการเปิดวาร์ปขนาดใหญ่ ไม่ใช่เล่นๆเลยทีเดียว


"อืมม ที่นี่ที่ไหนว่ะไอ้ฮุน"เมื่อแสงจากการวาร์ปหายไป ไคที่มองไปรอบๆก็ถามเซฮุนทันที

"ติดทะเลสาบ เขตใต้"เซฮุนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเย็นชาตมฉบับตัวเอง

"ถ้าเขตใต้ละก็... จากที่อ่านมา แถวนี้ จะมี พวกงูพิษแรงๆทั้งนั้นเลย"ดีโอพูดด้วยความกังวล

"ไม่ต้องกังวลไปหรอก รองเท้าที่รร.บังคับใส่ มันกั้นเคี้ยวงูอยู่แล้ว แต้ถ้าหากเห็นงูก็รีบบอกล่ะกัน"ชานยอลพูดพร้อมกับเตรียม ธนูของตัวเองที่เอามาเพื่อล่าสัตว์โดยเฉพาะ แต่ถึงยังไงอาวุธประจตัวก็ไม่ใช่ธนูหรอกนะ

"ใช่ หลังจากนี้ เดินเกาะกลุ่มกันไว้เหอะ แถวนี้แม่งงูชุมอยู่ด้วย"ไคพูดพร้อมกับเอามือลุบตัวด้วยความขนลุก ทุกคนก็ทำตามที่ไคบอก เดินเกาะกลุ่มกันเอาไว้ ซูโฮคอยเดินประกบดีโอตลอดเพราะซูโฮรู้ดีว่าดีโอ ไม่ค่อยถูกโรคกับงูสักเท่าไหร่ตัวเค้าเองก็เช่นกัน แบคฮยอนเองก็เดินไม่ห่างไคอีกฝ่ายเองก็คอยดูคู่อยู่ตลอดเช่นกัน ส่วนชานยอลกับเซฮุนก็คอยระวังหลังให้กันและกัน  สายตาของทั้งคู่คอยสอดส่องมองหาศัตรูอยู่ตลอด 

สื้ด.........

"!!!!"ทั้ง4 ที่เดินอยู่ข้างหลังถึงกับสะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียง เซฮุนเอานิ้วทำสัญญาณว่าให้เงียบอย่าขยับ และดูเหมือนว่า การกระทำแบบนี้จะถูกซะด้วย

สื้ดดดดดดดดดด.....

"ฟ่อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

"นั้นไงกูว่าแล้ว ฉิบหาย!!!!! งู!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"





30%


"เฮ้ย!!! ไอ้เหี้ย!!! ยั่วเยี้ยกันเต็มไปหมดเลยยึ้ย!!!"ไคสถบออกมาแบบไม่รู้ตัว แต่ก็ลากแบคฮยอนออกมาพร้อมกันได้ ทุกคนต้องต่างก็สลายตัวไปตามมุมต่างๆ 

"ชาน มึงพาสองคนนั้นออกไป เดี๋ยวกูจัดการให้"เมื่อได้สัญญาณ ชานยอลก็ออกไป ปล่อยไฟใส่งูก่อนจะพาซูโฮกับดีโอออกไปจากบริเวณนั้นทันที

"อึก ขอบใจนะชานยอล"เมื่อพบว่าตัวเองหลบอยู่ในที่ปลอดภัย ดีโอก็ขอบคุณชานยอลทันที

"ชานยอล!! ตอนนี้มีอะไรที่พวกฉันช่วยได้บ้าง!!"ซูโฮรีบถามชานยอลทันทีเมื่อเห็นฝูงงูโผล่กันออกมาไม่หยุด

"ตอนนี้พวกนายอยู่นิ่งๆก่อน รอสัญญาณจากคนอื่น"ชานยอลบอกกับทั้งสองคนก่อนจะหันกลับไปมองที่เซฮุนซึ่งกำลังโดนงูล้อมรุมอยู่

ฟ่อ!!! 

พรึบ!!! ฟิ้ว!!!!

ทันทีเซฮุนเห็นงูตัวหนึ่ง ที่แตกต่างจากตัวอื่น มันตัวใหญ่ที่สุดและมีสีต่างออกไป ก็ใช้พลังของตัวเองเรียกลมมาพัดมันออกไปทันที เดาได้ไม่ยากเลย

มันคือหัวหน้า หรือที่เรียกว่าจ่าฝูงนั้นแหละ

ฟ่อ!!!

"ระวังอย่าให้โดนรัดขาได้ล่ะ! งูนี่ไม่มีพิษ"เซฮุนบอกกับทุกคนก่อนจะถอยไปตั้งหลักเช่นกัน

"ไอ้นี่มันคุ้นๆว่ะ! เฮ้ย!!! นี่ใช่..."ไคนึกบางอย่างออก

"เออ!! นี่มัน Snake Spear ชัดๆ!!!"ชานยอลตอบถึงชนิดของงู

"แล้ววิธีจัดการมันอ่ะ!!!"แบคฮยอน

"ปกติ งูนี่จะสลบถ้าเจอน้ำ  ซูโฮ!!!"เซฮุนตะโกนบอกซูโฮ

"ขะ เข้าใจแล้ว!!!"ซูโฮที่รู้หน้าที่ก็จัดการปล่อยน้ำไปที่ฝูงงูทันที เซฮุนก็ช่วยใช้ลมบังคับน้ำไม่ให้ออกนอกเขตที่ฝูงงูอยู่

"เจ๋ง!! แม่งสลบหมดแหละ"ไคสะใจมากคร้าบบบบบ

"ไคๆ นายช่วย พาฉันไปตรงนั้นหน่อย ฉันปล่อยน้ำอีกที"ซูโฮบอกไคเพราะเห็นว่ายังมีตัวที่รอดเหลืออยู่เกือบครึ่ง 

"ได้ๆ แบคฮยอน งั้นเดี๋ยวฉันพาหาชานยอลนะ"ไคพูดก่อนจะจับแขนแบคฮยอนให้ไปด้วย แล้วหายตัวไปหาพวกชานยอลทันที

พรึบ!!!

"มาซูโฮ!"ซูโฮยื่นมือไปจับมือไคก่อนจะหายตัวไปพร้อมกับไคเพื่อเปลี่ยนตำแหน่งในการปล่อยน้ำ  เมื่อปล่อยน้ำอีกครั้งโดยมีเซฮุนคอยช่วยประคองอยู่เช่นเดิม ก็ทำให้งูพวกนี้สลบได้ทั้งหมดในที่สุด

"ไอ้ฮุน พวกมันจะตื่นอีกไหม กูจะได้ถ่ายรูป...เฮ้ย!!!!"

ฟ่อ!!!!

ยังไม่ทันที่ชานยอลจะพูดจบ เจ้าตัวหัวฝูงก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับแยกเขี้ยวน่ากลัว แบคฮยอนจึงช่วยปล่อยแสงใส่ตามัน ทำให้มันมองไม่เห็น ชานยอลกับดีโอที่เห็นโอกาส ดีโอจึงกระแทกพื้นให้เกิดรอยแยก ชานยอลก็ใช้ไฟเผาไปที่ตัวจ่าฝูงที่ลุกขึ้นมา 

"ไอ้ฮุน!! มึงถ่ายรูปไปยัง?????"ชานยอละโกนถามเซฮุน

"ถ่ายได้ตั้งนานแล้ว"

"โอเค! ดีโอ แบคฮยอนพอแล้ว!"เมื่อได้ยินคำตอบและสามารถสังหารจ่าฝูงได้แล้ว ชานยอลก็บอกให้ทั้งสองคนหยุดปล่อยพลังทันที

"เฮ้อ เซฮุนขอดูรูปหน่อยสิ"แบคฮยอนขอกล้องกันเวทต์จากเซฮุนทันทีว่าสามารถถ่ายตอนที่งูมันปล่อยพลังได้รึเปล่า

"อือหื้อ ไอ้ฮุนมึงได้ช็อตสวยนะเนี่ย"ไคพูด ขนาดต้องใช้ลมบังคับทิศทางน้ำไปด้วยนี่ยังถ่ายรูปได้อีกกกก จะว่ามันเก่งหรือยังไงดีว่ะเนี่ย

"มีใครบาดเจ็บรึเปล่า"เซฮุนถามทุกคน ทุกคนก็ส่ายหน้าเป็นการตอบมา

"โอเค แต่ถ้าหากมีใครเป็นอะไรขึ้นมา ต้องบอกทันทีนะ จะได้ปฐมพยาบาลแล้วก็เปลี่ยนวิธี"

"อืม!!!"ทุกคนตอบพร้อมกันก่อนจะดินต่อไปพร้อมกับจดข้อมูลของ Snake Spear งูเวทต์ชนิดหนึ่งที่นับว่าน่ากลัวเท่าที่สังเกตได้ไปด้วย

วิธีที่เซฮุนว่าก็คือ พวกเขาได้ตกลงกันแล้วว่าถ้าหากทำได้ก็ขอให้ถ่ายรูปสัตว์ตอนที่มันกำลังปล่อยพลังมาด้วยเพราะจะได้รายละเอียดที่ชัดมากกว่า และพยายามเผด็จศึกให้ไวที่สุด เพื่อที่จะได้ล่าสัตว์ตัวอื่นต่อได้

และเมื่อกี้นี้ แบคฮยอนก็สังเกตได้ว่ายังมีงูอีกชนิดที่พุ่งมาทำร้ายชานยอลเมื่อกี้ไม่ใช่ชนิดเดียวกัน แต่มันคือ Gear Snake ที่จะอาศัยอยู่ร่วมกับ Spear เหมือนความสัมพันธ์แบบหัวหน้าลูกน้องหรือ ได้ผลประโยชน์ร่วมกัน

ทางทีม 2 ก็ได้ไปสองชนิดแล้ว แล้วทีม1ล่ะ เป็นยังไงบ้าง

เปรี้ยงงงง!!!!

โฮ้กกกกกกกกกกกกกก!!!

เสียงของสิงโตคำรามดังลั่น เมื่อเฉินใช้แส่สายฟ้าฝาดเข้าไปที่หลังของมัน แต่ก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์ เมื่อสิงโตตัวนี้ ดันเป็น Thunder Lion ซะได้

"ครืด!!!"

"เลย์ระวัง!!! ปึก!!!!"ลู่หานตะโกนบอกเลย์ก่อนจะใช้ธนูเล่งไปที่เท้าของมันทำให้มันนอนลงอย่างง่ายดาย เมื่อเห็นดังนั้นเลย์จึงใช้ธนูยิงซ้ำไปที่ตัวมันที่อีกที แต่มันส่งไฟฟ้ามาหาคนที่มันมองเห็นใกล้ที่สุด นั้นก็คือ เลย์

"เทา!! หยุดเวลาซะ"เมื่อได้ยินอย่างนั้นเทาจับตัวคริสเอาไว้พร้อมกับหยุดเวลาเอาไว้ ทำให้คริสรอดจากการหยุดเวลา แล้วแผลงปีกออกมาแล้วบินออกไปช่วยเลย์ทันที

พรึบ!!!! เปรี้ยง!!!!!!!!

ทันทีที่คริสช่วยเลย์ออกมาสายฟ้าก็เฉียดหน้าเลย์ไปนิดเดียวเพราะหมดเวลาแล้ว ถ้าหากไม่ได้คริสช่วยไว้ เลย์คงโดนย่างสดไปแล้ว

"เฮ้อๆ ขอบใจนะคริส"เมื่อถึงพื้น เลย์ก็ขอบคุณคริสเป็นอันดับแรก โดยที่ทั้งสองคนไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ว่าจับมือกันตั้งแต่เมื่อไหร่

"อืม รักษาหน้าตัวเองด้วยล่ะ"คริสตอบ เลย์ก็เลยจับดูที่หน้าตัวเองก็เห็นเลือดไหลออกเล็กน้อยแล้ว

"เอ้ะ!! ซิ่วหมิ่น!!!"เลย์กับคริสหันไปพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ก็เห็นซิ่วหมิ่นกำลังวิ่งหนีอยู่ แต่ก็ต้องสะดุดกิ่งไม้ทำให้ เจ้าสิงโตสายฟ้านี่ไล่ทันในที่สุด

ฮึ่ม!!!!!!!

"อึก!"

เปรี้ยง!!!!!!!!!!

"เฮ้!! ไอ้เบือกสิงโต แน่จริงมาสู้กันทางนี้สิว่ะ!!"เฉินที่ปล่อยสายฟ้ามาพูดท้าสิงโตตัวใหญ่จึงเปลี่ยนทิศทางวิ่งไปหาเฉินทันทีเมื่อเห็นดังนั้น ก็คือสัญญาณเทาจึงจับตัวลู่หานเอาไว้เพื่อหยุดเวลา 

"ยิงเลย!! ไอ้ลู่!!"ลู่หานยิงธนูปักเข้าไปที่ตาของไอ้สิงโตตัวใหญ่ เมื่อเทาปล่อยเวลามันลงไปนอนราบกับพื้นทันที

"บันทึกใน S.P.D กันแล้วใช่ไหม"คริสที่พาเลย์ลงมาแล้วถามทุกคน

"เรียบร้อยแล้ว"เฉินตอบ

"งั้นไป..."

"เดี๋ยว! คือ ขอฉันรักษามันก่อนได้ไหม"เลย์ถาม

"ห้ะ!! นี่นายพูดว่าอะไรน่ะ"คริสหันควับมาทันทีที่ได้ยินประโยคที่ไม่ค่อยเข้าหูของเลย์

"ให้...ให้ ฉันรักษามันก่อนได้ไหม"เลย์พูดอีกครั้งด้วยความกลัวเมื่อได้เห็นสีหน้าที่โดนขัดใจของคริส

"นี่นายรู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา!!!"คริสตวาดทันที

"เลย์ เดี๋ยวมันจะมาทำร้ายเรานะ อย่าเลย"เฉินเตือนด้วยความหวังดี

"นายเอาจริงดิ??"เทาถามด้วยอีกคน

"แต่เราก็ไปยั่วมันก่อน มันป้องกันตัวก็ไม่ได้ผิดนะ"เลย์พยายามอธิบายให้ทั้งสามคนฟัง

"นายไม่กลัวตายรึไง!! ถ้าไอ้นั้นมันตื่นขึ้นมา!!!...."

"รักษาเลยเลย์"

"!!!!/???"ทั้งสามคนงงเป็นไก่ตาแตกทันที ยังไม่ทันที่คริสจะพูดจบลู่หานก็พูดแทรกขึ้นมาท่ามกลางบทสนทนา เรียกให้ตาทั้ง3คู่ หันไปมองที่เดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย

"เดี๋ยวพวกฉันคอยคุ้มกันเองเลย์ ไม่ต้องห่วง"ซิ่วหมิ่นกับลู่หานมองหน้ากันก็รู้ว่าคิดอะไรอยู่ แล้วเดินไปอยู่ข้างๆลู่หานทันที

"นี่พวกนายรู้รึเปล่าว่ามันเสี่ยงแค่ไหน!!! ถ้าหากเป็นอะไรไปขึ้นมาจะทำยังไง!!!"คริสตวาดออกมาด้วยความหงุดหงิด บ้ารึเปล่า?? คิดอะไรอยู่

"ฉันมีพลังน้ำแข็ง ถ้าหากมันตื่นขึ้นมา ฉันจะแช่มันเอง กว่าจะละลายพวกเราก็ไปไกลแล้ว"ซิ่วหมิ่นบอกถึงวิธีที่จะคอยปกป้องเลย์เวลารักษา

"ถ้าหากกลัวเสียเวลาพวกนายไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวพวกเราดูแลตัวเองได้"ลู่หานพูด

"พวกนายเป็นมือใหม่นะ! ยังไม่คุ้นกับป่าแล้วจะทำยังไง"

"ใช่พวกนายเป็นมือใหม่ ไม่ควรจะอยู่กันแค่3คน"

"เฉิน มึงขยายความหน่อยดิ"เทาพูดเสริม

"ถ้าหากนายจะทำ พวกฉันก็จะอยู่ด้วย ยังไงคนที่อยู่ก็มีคู่ฉัน ฉันต้องดูแลอยู่แล้ว"เฉินพูด ทำให้คริสอารมณ์เสียทันที แล้วหันหลังไปเพื่อระบายอารมณ์

"คริส มึงเอาไง"เทาถามคริส การตอนนี้อาจจะดูกดดันไปซักหน่อยจากที่เฉินพูดเมื่อกี้ เพราะ เลย์คือคู่ของเค้าซะด้วยสิ

"คริส..."

"จะทำอะไรก็ทำ!"คริสพูดก่อนจะเดินไปสำรวจรอบๆเพื่อหาสัตว์ฆ่าเวลา เมื่อได้ยินอย่างนั้นเด็กใหม่ทั้งสามคนก็ยิ้มออกมา ก่อนที่เลย์เริ่มลงมือรักษาสิงโตตัวใหญ่ทันที

ฮึ่ม!!!!....

"ไม่ต้องห่วงนะ ฉันกำลังรักษานายอยู่ สบายใจได้"เลย์พูดเพื่อปลอบเจ้าตัวใหญ่ที่กำลังมองเค้าอยู่ ก็สงบลงไปให้เลย์รักษาอยู่นิ่งๆ

มาช่วยฉันทำไม!!!

"เอ้ะ!!"

"มีอะไร ลู่หาน"

ฉันถามว่ามาช่วยฉันทำไม!!!

"ฉันได้ยินเสียงเขา..."ลู่หานตอบ

"แล้วเค้าพูดว่าอะไร"เฉินเดินมาถามลู่หาน

"เค้าถามว่าช่วยเขาไว้ทำไม"ลู่หานตอบไป เมื่อเลย์ได้ยินดังนั้นก็ตอบไปทันที

"ก็คุณกำลังแย่ จะให้อยู่เฉยๆรึไง"เลย์ตอบแค่ใจก็ยังคอยจดจ่ออยู่กับบาดแผลที่ดวงตาของสิงโตตัวนี้ แต่เมื่อได้คำตอบสิงโตก็ต้องคำรามออกมาอีกครั้งไม่มีใครรู้ว่าเค้าต้องสื่ออะไรนอกจากลู่หาน

ฮึ่มมม

"เค้าบอกว่า แต่เขาทำร้ายเรานะ"ลู่หานแปลให้ฟัง

"ผมรู้ว่าคุณป้องกันตัว แต่เราต้องการรูปถ่านตอนที่คุณปล่อยพลัง เราก็เลยจำเป็นต้องบุกในที่ของคุณ เรื่องเราก็ต้องขอโทษคุณด้วยนะ"เลย์บอก ทำให้ทั้งสิงโตตัวนี้รวมถึงคนรอบข้างก็ต่างได้รับรู้ถึงความอบอุ่นของเลย์ที่เกิดขึ้น

พรึบ!

"เอาหล่ะ เสร็จแล้ว"เลย์พูดก่อนจะค่อยๆถอยออกมา อย่างระมัดระวังเพราะความกลัวที่สิงโตตัวนนี้กระโจนใส่เค้าก็ยังมีอยู่มาก

ขอบใจ

"เค้า ขอบคุณนาย"ลู่หานพูดทั้งรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน

"เสร็จรึยัง จะได้ไปซักที"คริสที่เดินกลับมาพูดขึ้น

"....งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับ/ ดูแลตัวเองด้วย"เลย์กับลู่หานพูดก่อนจะก้มโค้งให้ ซิ่วหมิ่นกันเฉินที่เห็นดังนั้นก็โค้งตามแต่เทาที่ไม่เข้าใจก็ได้แต่ก้มตาม ก่อนจะเดินออกไปคริสทันที

พวกนายจะไปสำรวจต่อใช่ไหม

"ใช่ครับ"ลู่หานที่ฟังออกตอบไป

แล้วจะโจมตีเค้าแบบนี้อีกเหรอ

"เอ่อ...เราก็ไม่รู้เหมือนกันครับ"

"เค้าถามว่าอะไรเหรอ"ซิ่วหมิ่นเดินมาถามลู่หาน

"เค้าถามว่าต้อง ล่าแบบนี้อีกใช่ไหม"ลู่หานบอก

"ถ้าหากเลี่ยงได้เราก็เลี่ยงครับ เราเองก็เสี่ยงเหมือนกัน"เฉินที่ได้ยินตอบออกไป


ในฐานะ เจ้าป่า พยายามอย่าทำแบบนั้น นายพูดกับเค้าได้ก็เจรจาไปซะ ฉันพูดได้แค่นี้แหละ 

"ครับ เข้าใจแล้วครับ"ลู่หานตอบไป

ฉันแนะนำว่าอย่าไปฝั่งใต้ แถวนั้นสัตว์มีพิษเยอะ พวกนายคงอยากได้สัตว์น่าสนใจ ลงไปทางตะวันออกซะ ฉันไปล่ะ

"ขอบคุณมากครับ"ลู่หานพูดก่อนจะโค้งให้อีกครั้งก่อนที่สิงโตแห่งสายฟ้าจะเดินจากไป พร้อมกับเฉลียวตามองเลย์เล็กน้อย

"เค้าบอกว่าอะไรเหรอ "เลย์ถาม

"เค้าบอกว่า ให้ไปทางตะวันออก เพราะทางใต้ไม่ปลอดภัย"ลู่หานตอบ

"หึ งั้นก็ตามมา ฉันส่งชื่อสัตว์ที่ฉันเจอมาเมื่อกี้ไปหาพวกนายทุกคนแล้ว ก่อนส่งก็บันทึกซะด้วย"คริสพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินไป ทุกคนก็ได้แต่เดินตามต่อไปเท่านั้น

อะไรกัน คริส นายไม่เคยที่จะมองว่าฉันทำถูกเลยเหรอ ฉันทำผิดมากเลยรึไงกัน....


1 ชั่วโมงผ่านไป


"โอ้ะ!!"

พรึบ!!

"นายเป็นอะไรรึเปล่า"คนที่มารับถามคนที่ล้มลงในอ้อมกอด

"ไม่เป็นไรๆ สะดุด กิ่งไม้น่ะ ขอบใจนะ ชานยอล"แบคฮยอนขอบคุณชานยอลก่อนก้มหยิบดาบที่เป็นอาวุธของตัวเองก่อนจะเดินต่อไป

"นี่ก็ร่วมชั่วโมงแล้ว ตอนนี้พวกเราอยู่ไหนเนี่ย"ซูโฮที่เห็นว่าเดินมาจะถึงชั่วโมงแล้วถามขึ้น

"แถวนี้น่าจะเป็น เขตตะวันออก แล้วล่ะมั้ง แสงส่องขนาดนี้"ไคพูดก่อนจะยกมือปิดหน้าตัวเองจากแสง จะแม้จะช่วยอะไรไม่ได้ก็เถอะ

"แถวนี้ ขึ้นชื่อเรื่องนกอินทรีย์ยักษ์ ระวังตัวกันด้วย"เซฮุนพูดถึงท้ายเอาไว้ ก่อนจะเดินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง...

ฮ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

"เฮ้ย!! เสือดาว!!"ไคพูดก่อนจะหายตัวไปอยู่ข้างๆเซฮุน ชานยอลเองก็คว้าตัวแบคฮยอนมาอยู่ข้างๆเพื่อความปลอดภัย

"ชานยอลปล่อยไฟใส่เลย!!"ดีโอตะโกนมาบอกชานยอลแต่ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้ปล่อยไฟหรือทำอะไร ก็มีสายฟ้าฟาดลงมาที่ตัวเสือดาวจนสลบซะก่อน และเมื่อเป็นดังนั้น ก็มีอีก6คนปรากฎตัวขึ้น และคงเป็นทีมที่พวกเค้าไม่อยากเจอมากที่สุดด้วย

"อ้าว!! แบคฮยอน"

"เลย์! ลู่หาน! ซิ่วหมิ่น! แล้วก็พวกนาย มาได้ไง?"แบคฮยอนถามออกไปด้วยความตกใจ

"ก็มาล่าน่ะสิ ถามได้ ว่าแต่พวกนายก็มาฝั่งนี้เหมือนกันเหรอ"ซิ่วหมิ่นตอบพร้อมกับถามออกได้

"อืม พอดีขึ้นมาจากทางใต้น่ะ"คราวนี้เป็นชานยอลที่ตอบบ้าง

"อ้อ เออ! แต่เมื่อกี้ใครโดนลุกหลงรึเปล่า สายฟ้าเมื่อกี้ มาจากฉันเอง"เฉินรีบถามทันทีเพราะตอนเค้าปล่อยพลังก็ดันไม่ได้มองซะด้วย

"ก็อย่างที่มึงเห็นนั้นแหละ พวกกูครบสามสิบสอง"ไคตอบ อาจจะเป็นคำตอบที่กวนบาทาแต่ก็ทำให้เฉินเบาใจไปได้

"อ้าว งั้นแบบนี้ก็แปลว่า เสือดาวตัวนี้พวกกูก็ได้สิว่ะ 555"เทาพูดออกมาพร้อมกับเดินมากอดคอเฉิน ก่อนจะทำตามคริสที่เอา S.P.D ขึ้นมาบันทึกเสือดาวตันนี้เรียบร้อยแล้ว

"ชิส์ ไม่น่าช้าเลย"ซูโฮสถบออกมาทันทีที่พลาดสัตว์ แล้วยิ่งคนที่เยาะเย้ยดันเป็นเทาคู่อริซะด้วย

"ใจเย็นนะ ซูโฮ เราหาตัวใหม่ก็ได้"ดีโอที่เห็นว่าเพื่อนข้างๆเดือดแล้วก็รีบปลอบประโลมทันที

"ช่างมันเถอะ ไปต่อดีกว่า"เซฮุนพูดก่อนจะเดินต่อไป เป็นสัญญาณแน่ว่าให้ทุกคนไปต่อ ซึ่งแต่ละคนก็ไม่ได้ขัดขืนเพราะคงรู้สึกแบบเดียวกันที่โดนแย่งสัตว์ไปแบบนี้

"พวกเราก็ไปเถอะ"คริสพูดก่อนจะนำทุกคนไปอีกทางแต่ทว่า....


หวี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"เฮ้ยย!!!/จ้ากกกก/อ้ากกกก/เชี้ย!!/นกย้ากกกกกกกกกกกกกกกก!!"ทั้งสองทีมต่างร้องออกมาทันที เมื่อมีนกยักษ์ทั้งสองตัวมาดักทางของทั้งสองทีมเอาไว้ซะงั้น


เอาไงล่ะทีนี้ ซวยเลยกู...

หวี้ดดดดดดดดดดดดดด!!!

"เอ้ะ!!!"เมื่อนกตัวนั้นโจมตีมาก็ทำให้ลู่หานเสียหลักและตกลงไปทันที

"ลู่หาน!!!!!"ทุกคนต่างตะโกนเรียกลู่หานที่กำลังหล่นลงไปแต่ก็มีบุคคลที่สองตามลงไปช่วย

พรึบ!!!

"เอ้ะ"ลู่หานที่รู้สึกว่าตัวเองลอยอยู่ ก็พบว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เพราะจู่ๆก็มีลมพัดมาจาดด้านล่างช่วยพยุงตัวเค้าเอาไว้

"เป็นอะไรรึเปล่า"

"!!!"เมื่อลู่หานเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าเป็นเซฮุนที่เข้ามาช่วยเค้าเอาไว้

"มะ ไม่เป็นไร"เมื่อลู่หานตอบเซฮุนก็ใช้ลมพัดขึ้นไปทันทีแล้วส่งลู่หานลงบนพื้นอย่างปลอดภัย

"เอ่อ เซฮุน คือ..."

"ชู่ว อย่าเพิ่งประมาท ศัตรูอยู่ตรงหน้า"เซฮุนเอามือปิดปากก่อนจะดึงให้ลู่หานไปสนใจที่นกอินทรย์ตัวยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าถึงสองตัว


นี่แหละสัตว์ที่น่าสนใจแห่งฝั่งตะวันออก ทั้งฝั่งคริสและเซฮุนมาเจอกันแบบนี้ จะต้องร่วมมือกันหรือไร หรือต้องต่างคนต่างจัดการ หรือต้องหนี... ทำยังไงดี ตอนนี้พวกผมควรทำยังไงดี ติดตามต่อได้ในวันพรุ่งนี้นะครับ//ลู่หาน



---------------------------------------------------------------------------------


Talking with Writer 

ขอโทษที่เลทนะค่าาาาา ต่อไปจะอัพเหมือนปกติแน่นอนค่ะ ไม่ต้องห่วงต่อจากนี้ไม่ว่าจะดึกแค่ไหนจะอัพ ไม่ให้รีดเดอร์ต้องรอนะค่ะ รีดเดอร์ทุกคนอย่าเพิ่งทิ้งไรท์ไปไหนน้าาาาา มีอะไรเม้นไว้ได้เลยนะค่าาา ตอบทุกค้อมเม้นท์แน่นอน รักทุกคนน้าาาาา ฝากติดตามผลงานด้วยนะค่าาาา ตอนหน้าจะเกิดอะไรขึ้น เพื่อนๆทั้ง12จะทำอะไร ติดตามได้ในวันพรุ่งนี้นะคะ ขอบคุณค่ะ
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #19 donky_ngam (@donky_ngam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 08:59
    ต่อๆๆๆๆๆๆ มีโมเม้นท์ช่วยเหลือกันด้วย
    #19
    1
    • #19-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 9)
      29 เมษายน 2560 / 09:28
      รอลุ้นไป ไม่เกินวันนี้แน่นอนค่ะ
      #19-1
  2. #17 donky_ngam (@donky_ngam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 17:53
    สนุกอ่ะ รอลุ้นต่อไปจ้าาาา
    แต่ที่อยากรู้มากๆเลยก็คือ ทำไมเฮียคริสไม่สนใจอาอี้เราเลย ถ้าเกิดหลงอาอี้แล้วขอร้องไรท์เตอร์ อย่าให้อาอี้ยอบรับรักง่ายๆนะคะ
    #17
    1
    • #17-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 9)
      27 เมษายน 2560 / 22:52
      ได้ค่าาาา จัดให้ค่ะ ที่รัก
      #17-1